🛑#فوری

وزیر خزانه‌داری آمریکا:

ایران تنها دو هفته نفت روی آب برای فروش دارد!

🔺بعد از آن ایران هیچ چیزی برای تجارت ندارد!

@akhbarebedonesansor

#فوری
سفر مخفیانه نتانیاهو به امارات، مانورِ نهاییِ پیش
از ضربه نهایی است. تمامِ زیرساخت‌های لازم برای
خاورمیانه‌یِ پسا-جمهوری‌اسلامی آماده شده است

اسرائیل عملیات را اجرا می‌کند
امارات هزینه‌ها را مدیریت می‌کند

و تنها یک حرکت باقی مانده: پاکسازیِ تهران

#جاویدشاه

🔗 Ramin Fallah (@raminfallahh)

@akhbarebedonesansor

#فوری

🚨🇮🇱 شبکه ۱۲ اسرائیل:

حملات پیچیده علیه تهران توسط نهادهای اطلاعاتی و رزمی در دستور کار است !

@akhbarebedonesansor

🚨 #فوری

♦️اسرائیل: با چندبرابر سوخت رسان نسبت به جنگ چهل روزه برای حمله آماده شده ایم

@akhbarebedonesansor

#فوری

کشورهای عربی با عالیجناب نتانیاهو آخرین هماهنگی برای جنگ را کرده اند

خبرنگار نظامی تلویزیون کان گزارش داد که در جریان دیدار دیروز نتانیاهو در امارات، جلسه ای با حضور مقامات ارشد چند کشور خلیج فارس برگزار شده است.

@akhbarebedonesansor

#فوری
تهدیدهای بی‌پروا و خط‌ونشان‌های چند دقیقه پیشِ سخنگوی نیروهای مسلح رژیم در کنار ادبیاتِ مظلوم‌نما و کربلاییِ مسعود پوزیده، احتمالِ دست زدنِ رژیم به یک انتحارِ بزرگ در روزهای آینده را به بالاترین حدِ ممکن رسانده است.

یا خروج از NPT

یا حمله به اسرائیل

مسئله بر سرِ این نیست که آیا رژیم جرئت و توانِ ورود به چنین مواجهه‌ای را دارد یا خیر؛

همان‌طور که در تحولاتِ گذشته (از جمله نقضِ آتش‌بس و حمله به کشتی‌ها توسط لایه‌هایی از سپاه در روز دفن خامنه‌ای) دیدیم، مرکزِ تصمیم‌گیریِ رژیم دیگر یکپارچه نیست.

یک بخشِ خودسر، افراطی و درکُنج‌افتاده در بدنهٔ نظامی می‌تواند بدونِ هماهنگی با لایه‌های سیاسی، ماشهٔ حمله به اسرائیل را بکشد و کلِ رژیم را واردِ نقطهٔ بازگشت‌ناپذیر کند.

از طرفی اگر سخنان این روزهای استراتژیست‌های منقلی رژیم و ارزیابی‌های تحلیلیِ درونِ دستگاه‌های امنیتیِ رژیم را گوش کنید می‌بینید که آنها متوجه قطعی بودن جنگ سوم شده‌اند و میدانند که ائتلاف برای بار سوم ضربه خواهد زد.

اما این‌بار نه در قالبِ یک عملیات تک بعدی، بلکه در فرمت یک تقابلِ جامع و هیبریدی (ترکیبِ ضرباتِ سهمگینِ هوایی، سایبری + قیام ملت).

از دیدگاهِ اتاق‌های فکرِ رژیم، منتظر ماندن تا بعد از انتخابات آمریکا احمقانه‌ترین گزینهٔ ممکن است

چرا که زمان دادن تا تثبیتِ کاملِ ابتکارِ عمل در دستِ ترامپ و نتانیاهو، شانسِ بقا را به صفر می‌رساند.

تنها راهکاری است که در ذهنِ محاصره‌شدهٔ آن‌ها، امکانِ برهم زدنِ بازی و تحمیلِ هزینه به طرفِ مقابل را ایجاد می‌کند، حمله پیش‌دستانه است

آنچه این انتحارِ احتمالی را به نقطهٔ عطفِ نهایی تبدیل می‌کند، وضعیتِ جامعهٔ ایران است.

جامعه ماههاست که خشمِ متراکم و منتظرِ خود را حفظ کرده است. آغاز حملات کوبندهٔ ائتلاف، بلافاصله به عنوان سیگنالِ آغازِ قیامِ سراسریِ داخلی عمل خواهد کرد؛

جایی که آتشِ خشمِ مردم از درون و ضرباتِ خردکننده از بیرون، قیچیِ نهاییِ سرنگونی را کامل می‌کنند.

نتیجه‌گیری گ:

رژیم در یک «تنگنای استراتژیک» قفل شده است؛

چه دست به انتحار بزند و چه منفعل بماند، بازی را باخته است. اما انتخابِ گزینهٔ حمله یا خروج از NPT، صرفاً پروسهٔ سقوط را تسریع کرده و مجوزِ پاکسازیِ کاملِ این کالت را صادر می‌کند.

#جاویدشاه

Ramin Fallah

#فوری
اختصاصی ـ دعوتِ رسمیِ بنیامین نتانیاهو از یائیر لاپید (رهبر اپوزیسیون) برای جلسهٔ توجیهیِ امنیتی، طبق پروتکل‌های استراتژیک اسرائیل، آخرین گامِ تشریفاتی و سیاسی پیش از ورود به یک وضعیت فوق‌العاده و عملیاتِ کلان است.

در فرآیند تصمیم‌گیری اسرائیل، جلسات توجیهی با رهبر اپوزیسیون زمانی برگزار می‌شود که کشور در آستانهٔ یک تصمیمِ وجودی قرار دارد.

با توجه به احتمال حمله پیش‌دستانه جمهوری اسلامی، نتانیاهو با این اقدام، هرگونه شکافِ سیاسی داخلی را تا اطلاع ثانوی قفل می‌کند و کلِ شاکلهٔ حاکمیت (از دولت تا مخالفان) را زیر یک چترِ واحد برای سناریوی مواجهه قرار می‌دهد.

همان‌طور که نتانیاهو خود نیز اشاره کرده، اتاق‌های فکرِ ائتلاف کاملاً آگاهند که هستهٔ سختِ سپاه و لایه‌های انتحاریِ تحت امر مجتبی، پس از انسداد کامل در نیویورک و افشای فریبِ دیپلماتیک، در کُنج رینگ قرار گرفته‌اند.

آگاهی از احتمالِ خروجِ رژیم از NPT یا شلیک‌های جنون‌آمیز، تل‌آویو را وادار کرده تا تمام الزاماتِ پدافندی، آفندی و سیاسی را برای پاسخِ خردکننده یا اقدامِ پیش‌دستانه نهایی کند.

این جلسهٔ اضطراری، امتدادِ مستقیم همان نشستی است که دو شب پیش با حضور رؤسای موساد و شورای امنیت ملی در امارات برگزار شد.

🎯 خطِ پایانی

دعوت از لاپید نشان می‌دهد که ماشینِ تصمیم‌گیری در تل‌آویو از فازِ ارزیابی عبور کرده و وارد فازِ اجرای عملیاتی شده است.

وقتی اپوزیسیون به اتاقِ امنیت فراخوانده می‌شود، یعنی تمام کارت‌های بازی روی میز گذاشته شده و منطقه چند گام بیشتر با ساعتِ صفر فاصله ندارد.

#جاویدشاه

Ramin Fallah

‏⁧ #فوری ⁩
‏جنگِ گرگ‌ها؛ وقتی شالودهٔ حامیان ایدئولوژیک
‏رژیم در آتشِ فروپاشی و سردرگمی می‌سوزد

‏توییت‌های رگباری عرزشی ها در ساعات اخیر و موضع‌گیری‌های حامیان رژیم، یکی از بی‌‌نظیرترین و عریان‌ترین اسنادِ فروپاشیِ ایدئولوژیک، چندپارگیِ عمیق و وحشتِ مرگبار در بدنهٔ لایه‌های سختِ رژیم است.

‏وقتی حامیانِ رژیم و عرزشی‌ها این‌گونه به جانِ یکدیگر افتاده‌اند و از رؤسای سه قوه گرفته تا لاریجانی، قالیباف، مجتبی خامنه‌ای و جناح‌های دیپلماتیک را به خباثت، خیانت و حماقت متهم می‌کنند، یعنی سازهٔ کنترلِ رژیم کاملاً ترک خورده است.

‏در ادبیاتِ علوم سیاسی و روانشناسیِ نظامی، وقتی یک سیستمِ تمامیت‌خواه به دیوارِ سختِ شکستِ استراتژیک (از جمله شکست در جنگ‌های اخیر، انهدامِ زیرساخت‌ها، خشکیدنِ منابع مالی و انزوای مطلق) می‌خورد، اولین مرحله، شلیک به خودی و جستجوی خائن است.

‏اینکه حالا پای اژه‌ای هم به تخریب‌های جبهه خودی کشیده شده است، نشان می‌دهد که عرزشی‌ها متوجه شده‌اند کارِ سیستم تمام است و برای تسکینِ خشم و سردرگمیِ خود، دنبالِ قربانی کردنِ مهره‌های داخلی می‌گردند.

‏از سوی حملهٔ شدیدِ چند ساعت پیش لاریجانی به «تفاهم‌نامهٔ اسلام‌آباد» و بدتر خواندنِ آن از برجام، اثباتِ همان فکتی است که بارها کُد زدیم:

‏رژیم برای بقا نمیجنگد، برای آبروی ایدئولوژیکش می‌جنگد.

‏انتقادِ بی‌سابقه از مجتبای خیالی نیزخطِ قرمزی بود که در بدنهٔ ایدئولوژیک شکسته شد.

‏بدنهٔ ارزشی کاملاً لمس کرده که اقدامات رأس هرم رژیم را به سمتِ نابودیِ قطعی سوق داده است.

‏جملهٔ سیاسی‌‌نویسِ رژیم مبنی بر اینکه «این میز برای تفاهم چیده نشده، سفر نتانیاهو به امارات و خنثی‌سازیِ تنگهٔ هرمز به ما می‌گوید نباید فریب خورد»، اعترافِ صریح به همان چیزی است که امشب بررسی کردیم:

‏رژیم فهمیده‌ است که ترامپ و نتانیاهو تمامِ راه‌های فرار را قفل کرده‌اند. آنها متوجه شده‌اند که تمامِ رفت‌وآمدهای نیویورک، توافق‌های صوریِ اسلام‌آباد و مانورهای دیپلماتیک، صرفاً فریبِ استراتژیک برای خواباندنِ حساسیتِ رژیم تا رسیدنِ ساعتِ صفر»
‏ بوده است.

‏این نظرات و فحاشی‌های درونی، صدای جنگِ گرگ‌ها در کشتب در حالِ غرق شدن است.

‏وقتی بدنهٔ رژیم، قالیباف را جاسوس، مجتبی را اشتباه‌کار، و دیپلمات‌ها را خائن می‌نامد، یعنی مغزِ نرم‌افزاریِ سرکوب از کار افتاده است.

‏سیستم از درون دچارِ خود ایمنی شده و تمامِ نشانه‌ها گواهی می‌دهند که این کالتِ ایدئولوژیک، درست در لحظهٔ مواجهه با ائتلاف و ملت، هیچ سنگر و نیرو و رمقی برای دفاع از خود ندارد.

‏⁧ #جاویدشاه ⁩

#فوری
اظهاراتِ محسن رضایی در کنارِ کلِ پازلِ چند ساعتِ
گذشته، به دقیق‌ترین شکلِ ممکن صحتِ فرضیه یک
ماه پیش ما را به اثبات می‌رساند:

جمهوری اسلامی از فازِ التماسِ دیپلماتیک عبور
کرده و واردِ فازِ اولتیماتومِ انتحاری شده است

وقتی بی‌بی نتانیاهو از احتمال خریت شیعه‌
و حمله پیش‌دستانه رژیم به اسرائیل میگوید

یعنی واقعا لایه‌های انتحاری سپاه، لایه‌های محاسباتی و استراتژیست‌های سنتی را کاملاً کنار زده‌اند.

این جمله محسن رضایی «ما شرایطِ خود را اعلام کرده‌ایم، اما ترامپ قادر به تصمیم‌گیری نیست»، دقیقاً ترجمهٔ پاسخی است که رژیم پس از سیلیِ تکذیبیهٔ ترامپ دریافت کرده است.

وقتی رضایی می‌گوید «شرایطِ خود را اعلام کرده‌ایم»، منظور پیشنهادِ معامله یا چانه‌زنیِ صوری نیست؛ بلکه خط‌ونشان کشیدن برای «شکستنِ فوریِ محاصرهٔ مالیِ اسکات بسنت و لغوِ سایهٔ ضربهٔ نظامی» است. پیامِ پشتِ پردهٔ رژیم به واشنگتن کاملاً انتحاری است:

"اگر شریان‌های مالی را باز نکنید و اجازهٔ تنفس ندهید، ما منتظرِ ضربهٔ نهاییِ شما نمی‌مانیم و ماشینِ انتحار (خروج از NPT یا حملهٔ به اسرائیل) را روشن می‌کنیم"

واشنگتن اولتیماتومِ رژیم را کاملاً نادیده گرفته و به دیوار زده است. رضایی این ناکامی در باج‌گیری را به عنوان «تردیدِ ترامپ» جا می‌زند، در حالی که ترامپ و نتانیاهو پیش‌پیش برای این لحظهٔ انتحار برنامه‌ریزی کرده‌اند.

رژیم اولتیماتوم داده چون می‌داند بدون پول و زیرِ ضرباتِ ائتلاف، مرگش حتمی است؛ اما ترامپ این اولتیماتوم را نپذیرفته چون ائتلاف برای همان «لحظهٔ انتحار» تمامِ سنگرها را (از امارات تا تل‌آویو) قفل کرده است.

رژیم خود با دستِ خودش، ماشهٔ سقوط و پاکسازیِ نهایی را کشیده است

#جاویدشاه x.com/clashreport/st…

Rami Fallah

#فوری
قطر فهمیده رژیم داره میوفته، تازه همسایگی یادش افتاده
نخست وزیرش گفت: ما تمامِ تلاشِ خود را کردیم اما نشد

این موضع‌گیریِ بی‌سابقه و لحنِ نرم‌شدهٔ دوحه، نمونهٔ بارزِ تغییرِ رفتار بازیگرانِ خاکستریِ منطقه در آستانهٔ سقوطِ رژیم است
جملهٔ «ایران همسایهٔ ما بوده و برای همیشه همسایهٔ ما خواهد ماند؛ آن‌ها به جایی نمی‌روند»، تفکیکِ رسمیِ جغرافیای ملتِ ایران از بدنهٔ فروپاشیدهٔ جمهوری اسلامی توسط شیوخِ دوحه است.
قطر با این ادبیات، پیش‌پیش خطوطِ تماسِ خود را برای دورانِ پساسقوط و ورود به نظمِ جدید زیرِ چترِ دولت ملی آینده تنظیم می‌کند تا حسابِ خود را از سرنوشتِ شومِ ایدئولوژیِ در حالِ انهدامِ جمهوری اسلامی جدا سازد
اشارهٔ نخست‌وزیر قطر به اینکه «ما تمامِ تلاشِ خود را برای حفظِ رابطه کردیم اما اختلاف‌نظرهای زیادی داشتیم»، دقیقاً عذرتقصیرِ دیپلماتیک و سلبِ مسئولیت از بقای رژیم است.
دوحه به زبانِ دیپلماسی اعلام می‌کند که تنفسِ مصنوعی دادن به این کالتِ ایدئولوژیک دیگر نه ممکن است و نه توجیهِ اقتصادی-امنیتی دارد.

این تن دادن به واقعیت است که زمانِ بازی با کارتِ جمهوری اسلامی به پایان رسیده است.
@raminfallahh

#فوری
تأکیدِ دونالد ترامپ بر رکوردشکنیِ استخراجِ نفت در تنگهٔ هرمز و بی‌اثریِ خط‌ونشان‌های رژیم، تیرِ خلاصِ واشنگتن به آخرین اهرمِ باج‌گیری و مانورهای انتحاریِ رژیم است.

سخنانِ او مبنی بر حتمیتِ تسلیمِ رژیم، نشان می‌دهد که کاخِ سفید نه تنها تهدیدهای نظامی رژیم را ناچیز انگاشته، بلکه بازارهای انرژی را نیز در برابرِ تکانه‌های احتمالی کاملاً مصون ساخته است.

تخلیه و پمپاژِ حداکثریِ نفت و ایمن‌سازیِ بازارهای جهانی نشان می‌دهد که تهدید به بستنِ تنگهٔ هرمز یا ایجادِ شوکِ قیمتی، کارکردِ استراتژیکِ خود را به‌کلی از دست داده است.

ائتلاف، جبههٔ اقتصادی و بازار انرژی را پیش از ضربهٔ نهایی قفل کرده است.

عبارتِ صریحِ ترامپ دربارهٔ حتمیتِ تسلیم، پاسخی بی‌واسطه به ادعاهای مقاماتِ رژیم است.

با بی‌اثر شدنِ آخرین اهرم‌های رژیم از نفت و تنگهٔ هرمز تا فلج اقتصادی،ماشینِ تحولات به آخرین ایستگاهِ خود رسیده است.

وقتی بازارها ایمن شده و راه‌های فرار مسدود گردند، راهبردِ فریب به پایان می‌رسد و رژیم در برابرِ فرمولِ نهایی قرار می‌گیرد:

تن دادن به فروپاشی یا پذیرشِ انهدامِ کامل زیرِ فشارِ ائتلاف و خروشِ خیابان

رژیم ۱۶ هفته آینده را نخواهد دید

چیزی به ورد رهبر دوران گذار پادشاه رضا پهلوی نمانده است

#جاویدشاه x.com/clashreport/st…


Ramin Fallah

#فوری
گزارش جدید آکسیوس مهر تأیید رسمی بر این تحلیل کوت شده دیروز است. گزارش به‌وضوح نشان می‌دهد که چطور توانستیم هسته اصلیِ مانورهای پشت‌پرده در نیویورک را با دقت کالبدشکافی کنیم.

چیزی به بازگشت #پهلوی نمانده است

همان‌طور که پیش‌تر تحلیل شد، رژیم گمان می‌کرد می‌تواند با اهرم قرار دادنِ لغو محاصره یا بازگشت به توافقات منقضی‌شده (تفاهم‌نامه ژوئن)، برای خود تنفس مالی فراهم کند.

آکسیوس تأیید می‌کند که رژیم تمام گام‌های هسته‌ای را منوط به لغو محاصره دریایی و بازگشت به تفاهم قبلی کرده است.

این یعنی رژیم دقیقاً خواستار نقد کردنِ چک بدون تحویلِ فیزیکیِ ۴۰۰ کیلو اورانیوم و خلع سلاح بود.

تناقضی که آکسیوس به آن اشاره می‌کند؛ اینکه مقامات آمریکایی ابتدا از مذاکرات و احتمال آزادسازی منابع سخن گفتند اما ترامپ بلافاصله چند ساعت بعد همه‌چیز را تکذیب کرد و گفت هیچ‌چیزی پیشنهاد نداده است

این دقیقاً همان فریبِ استراتژیک و انسدادِ دیپلماتیک است که درباره‌اش صحبت کردیم.

ترامپ با ردّ صریح هرگونه امتیازگیری، نشان داد که واشنگتن قصد ندارد هیچ طناب نجاتی به تهران بیندازد.

تأکید دوباره ترامپ بر اینکه ایران تسلیم خواهد شد و هیچ سلاح هسته‌ای نخواهد داشت، در کنارِ بن‌بستِ کامل مذاکرات میانجی‌‌گری قطر، ثابت می‌کند که برای واشنگتن، پرونده‌ی مانورهای کاغذیِ عراقچی برای همیشه بایگانی شده است.

#جاویدشاه

Ramin Fallah

#فوری
خب نقش جمهوری اسلامی در حادثه پایگاه هوایی
راف فیرفورد (RAF Fairford)هم کاملا تایید شد!

اظهارات اندی برنهام، نخست‌‌وزیر بریتانیا دربارهٔ نقش داشتنِ مستقیمِ جمهوری اسلامی در حادثهٔ پایگاهِ هوایی راف فیرفورد که کانونِ استقرارِ بمب‌افکن‌های استراتژیکِ سنگینِ آمریکا در انگلستان اس آخرین قطعه از پازلِ ورودِ رسمیِ رژیم به پرونده تهدید بین‌المللی است.

همپوشانی این خبر با اخبارِ چند ساعتِ گذشته حادثهٔ پروازِ اماراتی FZ1073 و اولتیماتومِ محسن رضایی بسیار بالاست.

وقتی نخست‌وزیرِ بریتانیا رسماً فاکتورِ دخالتِ رژیم در یک پایگاهِ نظامیِ کلیدی را روی میز می‌گذارد، بندِ ۵ پیمانِ ناتو و پروتکل‌های دفاعِ مشترکِ واشنگتن-لندن به حرکت درمی‌آیند.

این ادعا دیگر یک گمانه‌زنیِ رسانه‌ای نیست؛ این حقوقی‌سازیِ پیامدهای نظامی و اعطای مشروعیتِ کامل به ائتلاف برای پاک‌سازیِ ماشینِ ترور و مرکزِ فرماندهی در تهران است.

#جاویدشاه

Ramin Fallah

@akhbarebedonesansor

#فوری
وزن حقوقیِ اعلام رسمی در نظام بریتانیا بسیار بالاست
اگر قرار بود بریتانیا پاسخی نظامی یا قاطع ندهد، نخست‌وزیر (اندی برنهام) می‌توانست طبق پروتکل‌های محافظه‌کارانهٔ کلاسیک لندن از عباراتی مانند «تحقیقات همچنان ادامه دارد» یا «هنوز برای انگشت اتهام دراز کردن زود است» استفاده کند تا برای خود زمان و فضای عقب‌نشینی بخرد.

اما زمانی که شخص نخست‌وزیر رسماً و در برابر افکار عمومی و پارلمان، نام جمهوری اسلامی را به‌عنوان آمر یا عامل حمله به یک پایگاه نظامی کلیدی مطرح می‌کند مسئله ابعاد جدیدی پیدا می‌کند:

افکار عمومی و حاکمیت:

افکار عمومی بریتانیا و نهادهای امنیتی-نظامی بعد از تایید نقش داشتن جمهوری اسلامی در این حادثه، اعادهٔ اعتبار و پاسخ متقابل را طلب می‌کنند.

ماشین حقوقی پیمان‌ها:

متغیرهای امنیت ملی، پروتکل‌های دفاع مشترک واشنگتن-لندن و مکانیزم‌های بند ۵ ناتو از حالت بالقوه به بالفعل نزدیک می‌شوند.

پنهان‌سازی یا کتمان نقش رژیم در چنین ابعادی برای نخست‌وزیر بریتانیا غیرممکن بود، چرا که پنهان‌کاری نشان‌دهندهٔ ضعف حاکمیت تلقی می‌شد.

تأیید رسمی این نقش، دقیقاً گامِ پیش‌نیاز برای «کسب مشروعیتِ اقدام متقابل» است. برنهام با افشای شواهد، افکار عمومی را برای پاسخ سخت آماده کرده تا هم پاسخ به تجاوز را مشروعیت ببخشد و هم رهبریِ خود را در پوشش یک تصمیم‌گیر قاطع و قهرمانِ دفاع از امنیت ملی تثبیت کند.

نتیجه‌گیری:

تأیید نقش رژیم توسط برنهام یک موضع‌گیری تشریفاتی نیست؛ بلکه نقطهٔ آغازِ پوششِ حقوقی و سیاسی برای واکنشی است که مقدماتِ عملیاتیِ آن پیش‌تر با در اختیار گذاشتن پایگاه‌های هوایی فراهم شده بود.

ضمنا این تصور که بریتانیا تازه می‌خواهد تصمیم بگیرد وارد اقدام عملی شود، نادیده گرفتن فکت‌های روی زمین است.

موافقت لندن با استقرار و برخاستن بمب‌افکن‌های استراتژیک سنگین آمریکا از خاک بریتانیا (پایگاه RAF Fairford)، خودِ «اقدام عملی و مشارکت در لجستیک جنگ» بود.

اساساً هدف خرابکاری قرار گرفتن این پایگاه توسط رژیم، واکنش به همین نقش‌آفرینیِ فعال بریتانیا در ائتلاف بوده است.

#جاویدشاه x.com/Osint613/statu…


تکمیلی
@akhbarebedonesansor

#فوری
توییت دونالد ترامپ دقیقاً همان قطعهٔ شاه‌کلیدی
است که تمام تحلیل‌های ما دربارهٔ «تغییر هندسهٔ
بازی در عراق و قیچی کردنِ نیابتی‌ها» را به شکلِ
قطعی مهر و موم می‌کند

پایانِ باتلاقِ ۲۳ ساله؛ دکترینِ ترامپ
لایه‌برداری از بازیِ نیابتی‌ها در عراق

بیانیهٔ تاریخ‌سازِ ۴۷اُمین رئیس‌جمهور آمریکا

اعلامِ رسمیِ پایانِ عملیات «Inherent Resolve» و خروجِ کاملِ آخرین نیروها و تجهیزاتِ نظامیِ آمریکا از پایگاهِ هواییِ اربیل توسط دونالد ترامپ، نقطهٔ عطفی است که هندسهٔ امنیتِ منطقه‌ای را وارد فازِ نوینی می‌سازد.

این بیانیه پیش از آنکه یک مانورِ تبلیغاتی برای جلبِ رضایتِ افکار عمومیِ آمریکا باشد، بازخوانیِ عریانِ یک «دکترینِ خروجِ منظم و هوشمندانه» است که قواعدِ بازی را برای شبه‌نظامیان و جریان‌های وابسته به رژیمِ ایران در بغداد کاملاً دگرگون می‌کند.

کالبدشکافیِ پیام‌های پنهان و آشکارِ این بیانیه، سه ستونِ اصلیِ راهبردی را عیان می‌سازد:

برچیده شدنِ «اهدافِ آسان» و انسدادِ خطِ باج‌گیری:

ترامپ با دست گذاشتن روی خروجِ کاملِ تجهیزات و نیروها و تمایز دادنِ آن با «شتاب‌زدگی و فاجعهٔ افغانستان»، ابزارِ خطای محاسباتی را از دستِ نیروهای نیابتی گرفت.

سال‌ها استقرارِ نیروهای زمینی به عنوان «سیبلِ ایستا» به حشدالشعبی و گروه‌های وابسته اجازه می‌داد تا با حملاتِ راکتیِ ارزان، مانورِ اقتدار بدهند.

با صفر شدنِ این حضور، واشنگتن بزرگ‌ترین نقطهٔ آسیب‌پذیریِ تدافعیِ خود را پاک کرد تا دستِ سنتکام برای پاسخ‌های صاعقه‌وارِ هوایی بدون نگرانی از تلفاتِ انسانی آزاد باشد.

تثبیتِ چیدمانِ سیاسی و حمایتِ علنی از «علی الزیدی»:

تأکیدِ صریحِ ترامپ بر حمایتِ کامل از نخست‌وزیرِ جدید، علی الزیدی، و توصیفِ پیروزیِ قاطعِ او در انتخابات، به معنای قفل کردنِ پشتِ صحنهٔ سیاسیِ بغداد است.

واشنگتن پیش از خالی کردنِ زمین، فرماندهیِ امور را به حکومتی سپرده که متعهد به انضباطِ اداری، خلعِ سلاحِ شبکه‌های موازی و تثبیتِ حاکمیتِ قانون است.

بدین ترتیب، مسئولیتِ مواجهه با گروه‌های غیرقانونی رسماً بر دوشِ دولتِ بغداد افتاده و بهانهٔ «مبارزه با اشغالگر» کاملاً باطل شده است.

سلبِ کارتِ تروریسم و اعلامِ پایانِ خلافت:

تصریحِ ترامپ مبنی بر اینکه «ما برای نابودیِ خلافت آمدیم و دیگر خلافتی وجود ندارد»، آخرین پوششِ ایدئولوژیک و امنیتیِ گروه‌های مسلح برای بقا در ساختارِ رسمیِ عراق را منهدم ساخت.

ترامپ پروندهٔ حضورِ ۲۳ سالهٔ نظامیِ آمریکا در «باتلاقِ عراق» را بست، اما زمینِ بازی را شسته و آماده تحویل داد.

خروجِ آمریکا به معنای رهاسازیِ منطقه نیست، بلکه گذار از «پلیسِ محلی روی زمین» به «چترِ هوایی، اطلاعاتی و حمایتِ هدفمند از حاکمیتِ ملیِ بغداد» است.

با رفتنِ داور، پردهٔ دومِ این درام آغاز شده است:

جایی که گروه‌های نیابتیِ رژیم بدونِ داشتنِ سوژه برای باج‌گیری، باید مستقیماً در برابرِ ارادهٔ دولتِ الزایدی و خشمِ عمومیِ ملتِ عراق برای بازگرداندنِ استقلالِ کشورشان پاسخ‌گو باشند.

البته اگر غول خفته جنگ قبیله‌ای در عراق بیدار نشود

ماجرای عراق جالب خواهد شد...

#جاویدشاه

Ramin Fallah

#فوری
اونایی که این 🎒 نشان حرامزادگی کنار اسمشونه!
همین الان سقوط بخشی از موشک شلیک شده
از سوی سپاه روی یک مدرسه دخترانه در قشم
میناب هم یه چیزی شبیه همینه حالا ببینید
قابل توجه کسانی که این نشان حرامزادگی 🎒 رو گذاشتند
شما خودتون بستر کشته شدن بچه‌های میناب رو فراهم کردید

@akhbarebedonesansor

#فکت و #فوری

اختصاصی ـ معادله زمان‌بندی تل‌آویو؛ بررسی
تقویم عملیاتی ‌بی‌‌بی، قبل یا بعد از انتخابات؟

سخنرانی بی‌بی نتانیاهو به مناسبت سومین سالگرد ۷ اکتبر و تاکید بر اینکه «رژیم در ضعیف‌ترین حالت تاریخی است و ضربه نهایی وارد خواهد شد»، صورت‌مسئله اصلی را از «آیا حمله می‌شود؟» به «زمان‌بندی دقیق حمله» تغییر داده است.

سوال بنیادی این است:

آیا بی‌بی این جراحی نهایی و سقوط رژیم را به عنوان «هدیه پیش از انتخابات» کادو می‌کند یا به عنوان «وعده پیروزی برای فتح مجدد کنست» به صندوق‌های رای می‌برد؟

سناریوی اول (هدیه پیش از انتخابات):

نتانیاهو دکترین «پیروزی قاطع و ملموس» را می‌خواهد. او می‌داند جامعه افکار عمومی اسرائیل بعد از ۳ سال جنگ، یک هدیه بزرگ را به عنوان بزرگ‌ترین دستاورد تاریخ اسرائیل کادو می‌گیرد و پیروزی او را قطعی می‌کند.(مثلاً حذف یا ربودن احمد وحیدی)

در سناریوی اول، ضربه صاعقه‌ای لایه‌برداری و خنثی‌سازی رأس سرکوب در تهران کمی قبل از رای‌گیری رخ می‌دهد تا هیچ اهرم فشاری برای اپوزیسیون بی‌بی در اسرائیل باقی نماند.

سناریوی دوم (وعده بعد از انتخابات):

بی‌بی ابتدا اکثریت مطلق کنست را با شعار «پایان دادن به تهدید موجودیتی برای همیشه» تثبیت می‌کند و سپس با ماندگاری ۴ ساله تضمین‌شده، دست به شلیک نهایی می‌زند.

هم‌زمانی این زمان‌بندی با خفگی مطلق ارزی در داخل (دلار ۲۷۰ هزار تومانی)، فروپاشی بازوهای نیابتی در یمن (عملیات فجر یمن) و ناکامی دکترین قطع اینترنت با استارلینک، نشان می‌دهد که همه شرایط روی زمین آماده است.

بی‌بی در سخنانش تاکید کرد که «این مأموریت را به نسل‌های بعدی واگذار نمی‌کنیم»؛ یعنی ساعتی که برای شلیک نهایی کوک شده، متعلق به همین دوره و همین فرماندهی است، نه آینده‌ای دور.

دکترین «آبی و سفید» اسرائیل با چتر حمایتی آبی-خاکی آمریکا در جنوب، هماهنگی ۱۰۰ درصدی دارد؛

واشنگتن و تل‌آویو هر دو به دنبال بستن سریع پرونده پیش از ورود به فاز سیاسی جدید هستند.

چه «هدیه پیش از انتخابات» باشد و چه «اولین اقدام پس از فتح کنست»، بازه زمانی شلیک نهایی بسیار کوتاه است و از ۱۵ هفته تجاوز نخواهد کرد.

رژیم دیگر هیچ اهرم مانوری روی زمین، در دریا و در فضای مجازی ندارد؛ فروپاشی ساختاری وارد مرحله غیرقابل بازگشت شده است.

جاده برای استقرار لیدرشپ پادشاه رضا پهلوی و اعلان حاکمیت ملی در خاک میهن هموارتر از هر زمان دیگری است.

پایان بازی فرارسیده است

#جاویدشاه x.com/clashreport/st…

Ramin Fallah

🚨 #فوری

اولین ویدیو از حمله به گشت انتظامی و کشتن دو مامور نظامی توسط افراد مسلح ناشناس در بمپور.

@akhbarebedonesansor

#فوری
حتما این توییت کوت‌شده رو بخونید تا بریم سراغ
پیشبینی زمان #حمله اسرائیل و تحلیل رفتار ‌بی‌بی

وقتی توییت رو خوندی تو هم حدستو بگو!

سنتز نهایی؛ چگونه ذهنیت تاریخی نتانیاهو
و واقعیت‌های جبهه داخلی به یک نقطه شلیک
واحد می‌رسند؟

وقتی روانشناسی وجودی بی‌بی (نگاه او به رسالت تاریخی‌اش) را با استراتژی میدانی و ریسک‌های جبهه داخلی ترکیب می‌کنیم، معماری نهایی رفتار سیاسی-نظامی نتانیاهو عریان می‌شود.

روانشناسی سیاسی نتانیاهو بر ۳ اصل استوار است:

• پرونده ایران یک مناقشه حزبی نیست بلکه
«تهدید وجودی شماره یک تاریخ یهود» است

• انجام رسالت تاریخی بالاتر از رای و پیروزی در انتخابات است

• شرط‌بندی روی آینده شکننده اصلاً در فرهنگ سیاسی او وجود ندارد

در سمت استراتژی میدانی، بی‌بی با ۳ واقعیت سخت مواجه است:

عدم اطمینان به نظرسنجی‌های قطبی‌شده کنست

خطر خرابکاری انتحاری موشکی/امنیتی رژیم و یا حزب‌الله نزدیک به روز رای‌گیری

خستگی جبهه داخلی از جنگ فرسایشی و در نتیجه ریزش آرای او قبل از انتخابات

نقطه پیوند این دو بعد (روانشناسی + میدان):

احتمالا نتانیاهو اجازه نمی‌دهد بزرگ‌ترین رسالت زندگی‌اش و سرنوشت امنیت اسرائیل، گروگان بحران‌های داخلی یا بازی‌های سیاسی رژیم تا روز انتخابات شود.

زدن ضربه صاعقه‌ای و لایه‌برداری از تهران پیش از انتخابات، برای بی‌بی صرفاً یک مانور انتخابی نیست؛ بلکه احتمالا تنها ابزار تضمین‌کننده برای خنثی‌سازی یک‌شبه تمام بحران‌های داخلی اسرائیل است.

خدمت به اسرائیل برای بی‌بی از افتخار مهم‌تر است
اگر احساس کند سقوط رژیم مهمتر از پیروزی در
انتخابات اسرائیل است قطعا این‌ کار را میکند

آیا بی‌بی به جای اینکه منتظر بماند تا مردم اسرائیل در صندوق رای به او شانس مجدد بدهند، با کادو کردن سقوط رژیم، عنوان قهرمان غیرقابل‌‌جایگزین امنیت ملی را پدید آورده و پیروزی در کنست را تحمیل و تضمین می‌کند؟

در سمت مقابل، خفگی ارزی داخل (دلار ۲۷۰ هزار تومانی)، فروپاشی حوثی‌ها در باب‌المندب و عجز سپاه در برابر استارلینک، نشان می‌دهد که رژیم هیچ ابزار موازنه یا پاسخی ندارد.

این پیش‌دستی ‌بی‌‌بی قبل از انتخابات، هم تعهد ذاتیش به امنیت اسرائیل را در اوج اقتدار ایفا می‌کند و هم نام او را به عنوان رهبری که سر مار را قطع کرد، در تاریخ حک خواهد کرد.

ترکیب روانشناسی بی‌بی و داده‌های میدانی نشان می‌دهد که او هرگز خطر تاخیر را نخواهد پذیرفت؛ سناریوی شلیک پیش از انتخابات تنها خروجی احتمالی این معادله است.

پایان بازی فرارسیده است

پاینده ایران

#جاویدشاه
تحلیلی از
Ramin Fallah