المان (نشان، اثر) هولناک در مشهد
در نقد یک اثر شهری، بهویژه مجسمهای که در فضای عمومی نصب شده، باید هم نیت هنرمند و هم تجربهی ادراکی مخاطب را همزمان دید. آنچه تو میگویی—اینکه «درخت دوستی» بیشتر *هولناک* دیده میشود تا هنری—نهتنها قابل دفاع است، بلکه از منظر زیباییشناسی شهری نقدی جدی و مهم به حساب میآید.
۱. تضاد شدید میان «عنوان» و «احساس القا شده»
عنوان اثر «درخت دوستی» است؛ مفهومی که معمولاً با:
* گرما
* پیوند
* رشد طبیعی
* آرامش
* زندگی
همراه است.
اما آنچه مخاطب در مواجههی نخست میبیند، دقیقاً در جهت معکوس این مفاهیم عمل میکند:
* فرمی سرد، سفید، سخت و بیروح
* فیگور انسانی بیچهره و بیهویت
* شاخههایی فلزی و تیز که بیشتر به زائده یا بازوهای مکانیکی شباهت دارند
* پرندهها و ابرهایی که نه زندهاند و نه طبیعی، بلکه شبیه اشیای الصاقشدهاند.
* و ابرهایی که بیشتر به ... می مانند تا ابر و حال به هم زن هستند.
این گسست معنا شناختی باعث میشود ذهن مخاطب دچار نا آرامی شود؛ چیزی شبیه *نا همخوانی شناختی* که یکی از ریشههای حس «هولناک بودن» است.
#محسن_موسوی_زاده
در نقد یک اثر شهری، بهویژه مجسمهای که در فضای عمومی نصب شده، باید هم نیت هنرمند و هم تجربهی ادراکی مخاطب را همزمان دید. آنچه تو میگویی—اینکه «درخت دوستی» بیشتر *هولناک* دیده میشود تا هنری—نهتنها قابل دفاع است، بلکه از منظر زیباییشناسی شهری نقدی جدی و مهم به حساب میآید.
۱. تضاد شدید میان «عنوان» و «احساس القا شده»
عنوان اثر «درخت دوستی» است؛ مفهومی که معمولاً با:
* گرما
* پیوند
* رشد طبیعی
* آرامش
* زندگی
همراه است.
اما آنچه مخاطب در مواجههی نخست میبیند، دقیقاً در جهت معکوس این مفاهیم عمل میکند:
* فرمی سرد، سفید، سخت و بیروح
* فیگور انسانی بیچهره و بیهویت
* شاخههایی فلزی و تیز که بیشتر به زائده یا بازوهای مکانیکی شباهت دارند
* پرندهها و ابرهایی که نه زندهاند و نه طبیعی، بلکه شبیه اشیای الصاقشدهاند.
* و ابرهایی که بیشتر به ... می مانند تا ابر و حال به هم زن هستند.
این گسست معنا شناختی باعث میشود ذهن مخاطب دچار نا آرامی شود؛ چیزی شبیه *نا همخوانی شناختی* که یکی از ریشههای حس «هولناک بودن» است.
#محسن_موسوی_زاده
المان (نشان، اثر) هولناک در مشهد
در نقد یک اثر شهری، بهویژه مجسمهای که در فضای عمومی نصب شده، باید هم نیت هنرمند و هم تجربهی ادراکی مخاطب را همزمان دید. «درخت دوستی» بیشتر *هولناک* دیده میشود تا هنری از دیدگاه زیباییشناسی شهری نیز نقدی جدی و مهم به آن وارد است که به گوشه ای از آن می پردازیم:
۱. تضاد شدید میان «عنوان» و «احساس القا شده»
عنوان اثر «درخت دوستی» است؛ مفهومی که معمولاً با:
* گرما
* پیوند
* رشد طبیعی
* آرامش
* زندگی
همراه است.
اما آنچه مخاطب در مواجههی نخست میبیند، دقیقاً در جهت معکوس این مفاهیم عمل میکند:
* فرمی سرد، سفید، سخت و بیروح
* فیگور انسانی بیچهره و بیهویت
* شاخههایی فلزی و تیز که بیشتر به زائده یا بازوهای مکانیکی شباهت دارند
* پرندهها و ابرهایی که نه زندهاند و نه طبیعی، بلکه شبیه اشیای الصاقشدهاند.
* و ابرهایی که بیشتر به ... می مانند تا ابر و حال به هم زن هستند.
این گسست معنا شناختی باعث میشود ذهن مخاطب دچار نا آرامی شود؛ چیزی شبیه *نا همخوانی شناختی* که یکی از ریشههای حس «هولناک بودن» است.
۲. فیگور انسانی؛ از «مطالعه» تا «بیجانی»
انسانِ نشسته در حال مطالعه، در هنر میتواند نماد خرد، تأمل یا آگاهی باشد.
اما در این اثر:
* چهره حذف شده → حذف فردیت و احساس
* بدن بیش از حد ساده و مانکنگونه → شباهت به پیکرهی بیجان یا آزمایشگاهی
* رنگ کاملاً سفید → تداعی مرگ، انجماد، یا شیء بودن
در نتیجه، بهجای «انسانِ در حال اندیشیدن»، بیشتر با پیکرهای بیجان که بر سازهای نامأنوس سوار شده مواجهایم؛ چیزی میان انسان و شیء، که بهطور ناخودآگاه حس *آنکنی* (Uncanny) ایجاد میکند. ( کلمه "Uncanny" به معنی عجیب، غریب، غیرعادی، یا مرموز است، به ویژه چیزی که به طرز نگرانکنندهای آشنا به نظر میرسد،)
۳. درخت یا سازه؟ مسئلهی طبیعتِ جعلی
درخت در این اثر:
* نه ریشه دارد
* نه تنهی ارگانیک
* نه منطق رشد طبیعی
شاخهها مانند بازوهای فلزی از مکعبی سفید بیرون زدهاند؛ بیشتر یادآور:
* سازههای صنعتی
* ابزارهای شکنجهی نمادین
* یا موجودات پسا-آخرالزمانی
در فضای شهری، بهویژه برای عموم مردم، این زبان فرمی بیشتر به علمی–تخیلی تیره یا هنر مفهومی گالریمحور تعلق دارد، نه مجسمهای برای میدان یا پارک.
۴. مشکل اساسی: بیتوجهی به روانشناسی مخاطب شهری
یک اثر شهری الزاماً نباید «زیبا» باشد، اما:
* نباید اضطراب بیدلیل ایجاد کند
* نباید حس تهدید، سردی یا بیگانگی القا کند
* باید با مقیاس انسانی و بافت اجتماعی پیرامونش گفتوگو کند
در این اثر:
* مقیاس پنجمتری + فرم سخت + رنگ سفید مطلق
* بدون زمینهسازی مفهومی برای عموم
→ باعث غلبهی حس ترس، غریبگی و حتی دلآشوبی میشود، نه دعوت به دوستی.
۵. جمعبندی صریح
اگر بخواهیم بیپرده بگوییم:
> «درخت دوستی» از نظر نام، نیت و ادعا یک اثر انسانی و مثبت است،
> اما از نظر فرم، متریال، زبان بصری و تجربهی مخاطب،
> بیشتر به یک ابژهی سرد، بیگانه و هولناک شبیه است تا نمادی از دوستی.
این اثر در **فضای عمومی شهری**، بدون توضیح و بدون پیوند عاطفی،
بیشتر مخاطب را پس میزند تا جذب کند.
به حال روز مردم شهری که چنین هنرمندانی دارند و چنین خانه هنری که برآیندش چنین اثری شده است باید گریست.
گیرم که خودتان آن دیدگاه هنری مورد نیاز را نداشته باشید آیا چهار نفر هم توی این شهر ۴ میلیون نفری نبود که از آنها راهنمایی بخواهید؟
نخست میخواستم چیزی ننویسم ولی دیدم نمیشود شما با این کارهای سخیف هر روز همه ما را آزار بدهید و ما ساکت به تماشا بنشینیم. پیشنهاد می کنم هرچه زود تر آن را بر دارید مایه ی آبرو ریزی شهر شده است.
#محسن_موسوی_زاده
https://t.me/amootour/7876
در نقد یک اثر شهری، بهویژه مجسمهای که در فضای عمومی نصب شده، باید هم نیت هنرمند و هم تجربهی ادراکی مخاطب را همزمان دید. «درخت دوستی» بیشتر *هولناک* دیده میشود تا هنری از دیدگاه زیباییشناسی شهری نیز نقدی جدی و مهم به آن وارد است که به گوشه ای از آن می پردازیم:
۱. تضاد شدید میان «عنوان» و «احساس القا شده»
عنوان اثر «درخت دوستی» است؛ مفهومی که معمولاً با:
* گرما
* پیوند
* رشد طبیعی
* آرامش
* زندگی
همراه است.
اما آنچه مخاطب در مواجههی نخست میبیند، دقیقاً در جهت معکوس این مفاهیم عمل میکند:
* فرمی سرد، سفید، سخت و بیروح
* فیگور انسانی بیچهره و بیهویت
* شاخههایی فلزی و تیز که بیشتر به زائده یا بازوهای مکانیکی شباهت دارند
* پرندهها و ابرهایی که نه زندهاند و نه طبیعی، بلکه شبیه اشیای الصاقشدهاند.
* و ابرهایی که بیشتر به ... می مانند تا ابر و حال به هم زن هستند.
این گسست معنا شناختی باعث میشود ذهن مخاطب دچار نا آرامی شود؛ چیزی شبیه *نا همخوانی شناختی* که یکی از ریشههای حس «هولناک بودن» است.
۲. فیگور انسانی؛ از «مطالعه» تا «بیجانی»
انسانِ نشسته در حال مطالعه، در هنر میتواند نماد خرد، تأمل یا آگاهی باشد.
اما در این اثر:
* چهره حذف شده → حذف فردیت و احساس
* بدن بیش از حد ساده و مانکنگونه → شباهت به پیکرهی بیجان یا آزمایشگاهی
* رنگ کاملاً سفید → تداعی مرگ، انجماد، یا شیء بودن
در نتیجه، بهجای «انسانِ در حال اندیشیدن»، بیشتر با پیکرهای بیجان که بر سازهای نامأنوس سوار شده مواجهایم؛ چیزی میان انسان و شیء، که بهطور ناخودآگاه حس *آنکنی* (Uncanny) ایجاد میکند. ( کلمه "Uncanny" به معنی عجیب، غریب، غیرعادی، یا مرموز است، به ویژه چیزی که به طرز نگرانکنندهای آشنا به نظر میرسد،)
۳. درخت یا سازه؟ مسئلهی طبیعتِ جعلی
درخت در این اثر:
* نه ریشه دارد
* نه تنهی ارگانیک
* نه منطق رشد طبیعی
شاخهها مانند بازوهای فلزی از مکعبی سفید بیرون زدهاند؛ بیشتر یادآور:
* سازههای صنعتی
* ابزارهای شکنجهی نمادین
* یا موجودات پسا-آخرالزمانی
در فضای شهری، بهویژه برای عموم مردم، این زبان فرمی بیشتر به علمی–تخیلی تیره یا هنر مفهومی گالریمحور تعلق دارد، نه مجسمهای برای میدان یا پارک.
۴. مشکل اساسی: بیتوجهی به روانشناسی مخاطب شهری
یک اثر شهری الزاماً نباید «زیبا» باشد، اما:
* نباید اضطراب بیدلیل ایجاد کند
* نباید حس تهدید، سردی یا بیگانگی القا کند
* باید با مقیاس انسانی و بافت اجتماعی پیرامونش گفتوگو کند
در این اثر:
* مقیاس پنجمتری + فرم سخت + رنگ سفید مطلق
* بدون زمینهسازی مفهومی برای عموم
→ باعث غلبهی حس ترس، غریبگی و حتی دلآشوبی میشود، نه دعوت به دوستی.
۵. جمعبندی صریح
اگر بخواهیم بیپرده بگوییم:
> «درخت دوستی» از نظر نام، نیت و ادعا یک اثر انسانی و مثبت است،
> اما از نظر فرم، متریال، زبان بصری و تجربهی مخاطب،
> بیشتر به یک ابژهی سرد، بیگانه و هولناک شبیه است تا نمادی از دوستی.
این اثر در **فضای عمومی شهری**، بدون توضیح و بدون پیوند عاطفی،
بیشتر مخاطب را پس میزند تا جذب کند.
به حال روز مردم شهری که چنین هنرمندانی دارند و چنین خانه هنری که برآیندش چنین اثری شده است باید گریست.
گیرم که خودتان آن دیدگاه هنری مورد نیاز را نداشته باشید آیا چهار نفر هم توی این شهر ۴ میلیون نفری نبود که از آنها راهنمایی بخواهید؟
نخست میخواستم چیزی ننویسم ولی دیدم نمیشود شما با این کارهای سخیف هر روز همه ما را آزار بدهید و ما ساکت به تماشا بنشینیم. پیشنهاد می کنم هرچه زود تر آن را بر دارید مایه ی آبرو ریزی شهر شده است.
#محسن_موسوی_زاده
https://t.me/amootour/7876
Telegram
طبیعت 🌱
المان (نشان، اثر) هولناک در مشهد
در نقد یک اثر شهری، بهویژه مجسمهای که در فضای عمومی نصب شده، باید هم نیت هنرمند و هم تجربهی ادراکی مخاطب را همزمان دید. آنچه تو میگویی—اینکه «درخت دوستی» بیشتر *هولناک* دیده میشود تا هنری—نهتنها قابل دفاع است، بلکه…
در نقد یک اثر شهری، بهویژه مجسمهای که در فضای عمومی نصب شده، باید هم نیت هنرمند و هم تجربهی ادراکی مخاطب را همزمان دید. آنچه تو میگویی—اینکه «درخت دوستی» بیشتر *هولناک* دیده میشود تا هنری—نهتنها قابل دفاع است، بلکه…
🏕تورطبیعت گردی مسئولانه بارویکرد پاکسازی طبیعت وحفظ محیط زیست شماره 56🌳🌲
📣✨ اطلاعیه اردو وتور نیم روزه –
گروه ناجیان طبیعت بهمراه لیدر رسمی سازمان میراث فرهنگی 🌿
با خوشحالی اعلام میکنیم که اردوی این هفتهی گروه ناجیان طبیعت در روز جمعه 19دی ماه 1404در طبیعت بکر چشمه گفتگو برگزار میشود! 🏞
🗓 تاریخ: جمعه 19دی ماه 1404
📍 مکان: طبیعت زیبای چشمه ی گفتگو
🕖 ساعت حرکت: ۷صبح
📌 محل حرکت: میدان شهید فهمیده
🕑 بازگشت: حدود ساعت ۱۴
درجه سختی :۲از ۵
⚠️ نصب برنامهی نشان الزامی است!
💰 هزینه شرکت در اردو: ۱۰۰ هزار تومان
🔸 این مبلغ صرف خرید دستکش و ملزومات گروه خواهد شد.
💳 واریز:
شماره کارت:
6393_4610_6379_2671
بنـام: مریم کلانتر صادقی
📲 در صورت نیاز با ما در تماس باشید:
@ s_ks77
📞 09380934414لیدرگروه _خانم کلانتر
📞 09334143000پشتیبانی_جناب جهانگیری🎒
📋 برنامههای شاد اردو:
🌅 صرف صبحانه در دل طبیعت
🎙 سخنرانی آغازین
🧤 توزیع دستکش و کیسههای زباله ♻️
🌿 پاکسازی طبیعت
🏐 بازیهای گروهی
🍵 چای آتیشی و دورهمی دوستانه
📸 ثبت عکسهای یادگاری در مناظر بکر
🌞 بازگشت با انرژی و لبخند
🎒 وسایل مورد نیاز:
😁 لبخند و انرژی مثبت
🧥 لباس گرم و کفش مناسب
💧 آب آشامیدنی و تنقلات سبک
📸 دوربین یا موبایل برای ثبت لحظات
💚 روحیهی شاد و عشق به طبیعت
🌍 طبیعت به ما نیاز دارد…
با هم گامی برای حفظ زیبایی و پاکی زمین برداریم! 💚✨
🌟 لبخند شما عزیزان لازمه کار ماست!
⚠️⭕️قابل توجه ناجیان بزرگوار ⚠️⭕️
این اردو برای تمام سنین آزادومناسب بوده ، وبا وسیله ی شخصی انجام میشود وهر فرد مسئولیت اقدامات خودرا بر عهده داشته ومدیران هیچگونه مسئولیتی درقبال افراد نخواهند داشت.
📞09358443896راهنمای تور _مهندس پیشنهادی
✨✨مدیران گروه سبز ناجیان طبیعت ✨✨
📣✨ اطلاعیه اردو وتور نیم روزه –
گروه ناجیان طبیعت بهمراه لیدر رسمی سازمان میراث فرهنگی 🌿
با خوشحالی اعلام میکنیم که اردوی این هفتهی گروه ناجیان طبیعت در روز جمعه 19دی ماه 1404در طبیعت بکر چشمه گفتگو برگزار میشود! 🏞
🗓 تاریخ: جمعه 19دی ماه 1404
📍 مکان: طبیعت زیبای چشمه ی گفتگو
🕖 ساعت حرکت: ۷صبح
📌 محل حرکت: میدان شهید فهمیده
🕑 بازگشت: حدود ساعت ۱۴
درجه سختی :۲از ۵
⚠️ نصب برنامهی نشان الزامی است!
💰 هزینه شرکت در اردو: ۱۰۰ هزار تومان
🔸 این مبلغ صرف خرید دستکش و ملزومات گروه خواهد شد.
💳 واریز:
شماره کارت:
6393_4610_6379_2671
بنـام: مریم کلانتر صادقی
📲 در صورت نیاز با ما در تماس باشید:
@ s_ks77
📞 09380934414لیدرگروه _خانم کلانتر
📞 09334143000پشتیبانی_جناب جهانگیری🎒
📋 برنامههای شاد اردو:
🌅 صرف صبحانه در دل طبیعت
🎙 سخنرانی آغازین
🧤 توزیع دستکش و کیسههای زباله ♻️
🌿 پاکسازی طبیعت
🏐 بازیهای گروهی
🍵 چای آتیشی و دورهمی دوستانه
📸 ثبت عکسهای یادگاری در مناظر بکر
🌞 بازگشت با انرژی و لبخند
🎒 وسایل مورد نیاز:
😁 لبخند و انرژی مثبت
🧥 لباس گرم و کفش مناسب
💧 آب آشامیدنی و تنقلات سبک
📸 دوربین یا موبایل برای ثبت لحظات
💚 روحیهی شاد و عشق به طبیعت
🌍 طبیعت به ما نیاز دارد…
با هم گامی برای حفظ زیبایی و پاکی زمین برداریم! 💚✨
🌟 لبخند شما عزیزان لازمه کار ماست!
⚠️⭕️قابل توجه ناجیان بزرگوار ⚠️⭕️
این اردو برای تمام سنین آزادومناسب بوده ، وبا وسیله ی شخصی انجام میشود وهر فرد مسئولیت اقدامات خودرا بر عهده داشته ومدیران هیچگونه مسئولیتی درقبال افراد نخواهند داشت.
📞09358443896راهنمای تور _مهندس پیشنهادی
✨✨مدیران گروه سبز ناجیان طبیعت ✨✨
نه فقط از تو اگر دل بکنم میمیرم
سایهات نیز بیفتد به تنم میمیرم
بین جان من و پیراهن من فرقی نیست
هر یکی را که برایت بکنم میمیرم
برق چشمان تو از دور مرا میگیرد
من اگر دست به زلفت بزنم میمیرم
بازی ماهی و گربه است نظربازی ما
مثل یک تُنگ شبی میشکنم میمیرم
روح برخاسته از من، ته این کوچه بایست
بیش از این دور شوی از بدنم میمیرم
بهمن کاظمی
سایهات نیز بیفتد به تنم میمیرم
بین جان من و پیراهن من فرقی نیست
هر یکی را که برایت بکنم میمیرم
برق چشمان تو از دور مرا میگیرد
من اگر دست به زلفت بزنم میمیرم
بازی ماهی و گربه است نظربازی ما
مثل یک تُنگ شبی میشکنم میمیرم
روح برخاسته از من، ته این کوچه بایست
بیش از این دور شوی از بدنم میمیرم
بهمن کاظمی
درود به شما
آنچه اکنون برای چشمه گفت و گو نیاز است:
١. بذر گل شویدی
٢. بذر گل اطلسی
٣. یک اسپری سفید رنگ
۴. یک قوطی کوچک رنگ روغن سفید
۵. یک آدم گل خوشنویس که بتواند با چتکه کوچک رنگ خوشنویسی کند
۶. چند درخت چند ساله که بتوانیم به روش روتبال بکاریم.
٧. یک دیلم فلزی بلند برای جابجایی سنگها
اگر چنین چیزهایی دم دست داشتید و خواستید، آگاه نمایید.
سپاس
محسن موسوی زاده 09153093733
#چشمه_گفتگو #از_خودمان_آغاز_کنیم #محسن_موسوی_زاده #دره_گفتگو #گردشگری_بلندیهای_جنوبی_مشهد #بلندیهای_جنوبی_مشهد #مهربان_باشیم 🌱
آنچه اکنون برای چشمه گفت و گو نیاز است:
١. بذر گل شویدی
٢. بذر گل اطلسی
٣. یک اسپری سفید رنگ
۴. یک قوطی کوچک رنگ روغن سفید
۵. یک آدم گل خوشنویس که بتواند با چتکه کوچک رنگ خوشنویسی کند
۶. چند درخت چند ساله که بتوانیم به روش روتبال بکاریم.
٧. یک دیلم فلزی بلند برای جابجایی سنگها
اگر چنین چیزهایی دم دست داشتید و خواستید، آگاه نمایید.
سپاس
محسن موسوی زاده 09153093733
#چشمه_گفتگو #از_خودمان_آغاز_کنیم #محسن_موسوی_زاده #دره_گفتگو #گردشگری_بلندیهای_جنوبی_مشهد #بلندیهای_جنوبی_مشهد #مهربان_باشیم 🌱
بشکست اگر جام، سر سنگ سلامت
بگریخت اگر نام، سرننگ سلامت
رفتیم که در مدرسه زهدی بفروشیم
حالی که نشد، باده گلرنگ سلامت
در صلح بزهاد مرا مصلحتی بود
اکنون که نشد، باز سرجنگ سلامت
در روشنی شمع و حرم نیست گشادی
آن خانه تاریک و دل تنگ سلامت
#چشمه_گفتگو #از_خودمان_آغاز_کنیم #محسن_موسوی_زاده #دره_گفتگو #گردشگری_بلندیهای_جنوبی_مشهد #بلندیهای_جنوبی_مشهد #مهربان_باشیم 🌱
بگریخت اگر نام، سرننگ سلامت
رفتیم که در مدرسه زهدی بفروشیم
حالی که نشد، باده گلرنگ سلامت
در صلح بزهاد مرا مصلحتی بود
اکنون که نشد، باز سرجنگ سلامت
در روشنی شمع و حرم نیست گشادی
آن خانه تاریک و دل تنگ سلامت
#چشمه_گفتگو #از_خودمان_آغاز_کنیم #محسن_موسوی_زاده #دره_گفتگو #گردشگری_بلندیهای_جنوبی_مشهد #بلندیهای_جنوبی_مشهد #مهربان_باشیم 🌱
لبِ پُر از خنده، دلِ پُر از فریاد
همیشه چهرهی شاد، نشانهی دلِ شاد نیست.
بسیاری از انسانها، به دلایل گوناگون، اندوه خود را از دیگران پنهان میکنند. یکی از این دلایل، مهربانی است؛ اینکه نخواهند غم خود را بر غم دیگران بیفزایند. دلیل دیگر، حساسیتِ بیشازحدِ روانی برخی افراد است؛ انسانهایی که بسیار ظریفتر و آسیبپذیرتر از آناند که بتوانند اندوه را بیپرده و مداوم بروز دهند.
این افراد برای بقا، ناچارند نوعی سیستم دفاعی روانی برای خود بسازند؛ گاه با تظاهر به شادی. اگر چنین نکنند، فشارِ استرس و هیجانات منفی، در زمانی کوتاه، روان و حتی تندرستی جسمی آنها را فرسوده و نابود میکند. در واقع، لبخند برای آنان نه فریب دیگران، بلکه راهی برای نجات خویش است.
نمونهی روشن آن، فردی است ورزشکار با بدنی آماده، عضلانی و کمچربی که تنها در سه روز، بر اثر فشارهای روانی، سه کیلوگرم وزن از دست داد. این کاهش وزن درست در زمانی رخ داد که یکی از حیاتیترین بخشهای عصبی بدنش نیاز مبرم به ترمیم داشت؛ اما فشار روانی، آن روند ترمیم را به شکلی فاجعهبار مختل کرد. با این حال، او این رنج را با کمتر کسی در میان گذاشت، تنها به این دلیل که نخواست دیگران را ناراحت کند.
سخن من این است:
بیایید دیگران را داوری نکنیم. هر کس بار خودش را به دوش میکشد. سرمان به کار خودمان باشد تا دستکم از سوی ما، آسیبی به دیگران نرسد. و اگر کسی را دیدیم که لبخند بر لب دارد، فوراً از او نخواهیم غمگین باشد یا برای اثبات صداقت، اندوهش را به نمایش بگذارد.
درد بزرگ این سرزمین آن است که بیشترین آسیب، نه از بیگانگان و نه صرفاً از حکومتها، بلکه از خودِ مردم به خودشان وارد میشود؛ از نبودِ رواداری، از فقرِ مهربانی. در چنین جوامعی، ارزشها وارونه میشوند:
لذت بردن از زندگی، لذت دادن به دیگران، در آغوش گرفتن، مهرورزی، عشق، خنده و شادی، بهجای آنکه فضیلت باشند، به گناهی نابخشودنی بدل میشوند.
و در مقابل، کینهورزی، خشم، محرومکردن خود و دیگران از شادی، ریاکاری، پولپرستی، آسیبزدن، خشونت و بیرحمی، به ارزشهای نهادینهشده تبدیل میگردند.
در چنین جامعهای، انسانها میمیرند بیآنکه زیستن را آموخته باشند؛
بیآنکه بدانند چگونه باید عشق ورزید، مهربان بود، بخشنده بود و از زندگی لذتی عمیق و انسانی برد.
تا زمانی که فرهنگ عمومی دگرگون نشود؛ تا زمانی که جامعه از زیستنِ صرفاً احساسی، خشمآلود و خشونتمحور، به سوی خردورزی، همدلی و مهربانی حرکت نکند،
حتی اگر حکومتها صد بار هم تغییر کنند، مردم روی آرامش و خوشی را نخواهند دید.
اگر مردم فقط همین را بیاموزند که:
اگر نمیتوانند نوش باشند، دستکم نیش نباشند،
خود یک پیشرفت بزرگ است.
» تو که نوشم نِیی، نیشم چرایی؟«
با سپاس
محسن موسوی زاده
#مهربان_باشیم #از_خودمان_آغاز_کنیم
همیشه چهرهی شاد، نشانهی دلِ شاد نیست.
بسیاری از انسانها، به دلایل گوناگون، اندوه خود را از دیگران پنهان میکنند. یکی از این دلایل، مهربانی است؛ اینکه نخواهند غم خود را بر غم دیگران بیفزایند. دلیل دیگر، حساسیتِ بیشازحدِ روانی برخی افراد است؛ انسانهایی که بسیار ظریفتر و آسیبپذیرتر از آناند که بتوانند اندوه را بیپرده و مداوم بروز دهند.
این افراد برای بقا، ناچارند نوعی سیستم دفاعی روانی برای خود بسازند؛ گاه با تظاهر به شادی. اگر چنین نکنند، فشارِ استرس و هیجانات منفی، در زمانی کوتاه، روان و حتی تندرستی جسمی آنها را فرسوده و نابود میکند. در واقع، لبخند برای آنان نه فریب دیگران، بلکه راهی برای نجات خویش است.
نمونهی روشن آن، فردی است ورزشکار با بدنی آماده، عضلانی و کمچربی که تنها در سه روز، بر اثر فشارهای روانی، سه کیلوگرم وزن از دست داد. این کاهش وزن درست در زمانی رخ داد که یکی از حیاتیترین بخشهای عصبی بدنش نیاز مبرم به ترمیم داشت؛ اما فشار روانی، آن روند ترمیم را به شکلی فاجعهبار مختل کرد. با این حال، او این رنج را با کمتر کسی در میان گذاشت، تنها به این دلیل که نخواست دیگران را ناراحت کند.
سخن من این است:
بیایید دیگران را داوری نکنیم. هر کس بار خودش را به دوش میکشد. سرمان به کار خودمان باشد تا دستکم از سوی ما، آسیبی به دیگران نرسد. و اگر کسی را دیدیم که لبخند بر لب دارد، فوراً از او نخواهیم غمگین باشد یا برای اثبات صداقت، اندوهش را به نمایش بگذارد.
درد بزرگ این سرزمین آن است که بیشترین آسیب، نه از بیگانگان و نه صرفاً از حکومتها، بلکه از خودِ مردم به خودشان وارد میشود؛ از نبودِ رواداری، از فقرِ مهربانی. در چنین جوامعی، ارزشها وارونه میشوند:
لذت بردن از زندگی، لذت دادن به دیگران، در آغوش گرفتن، مهرورزی، عشق، خنده و شادی، بهجای آنکه فضیلت باشند، به گناهی نابخشودنی بدل میشوند.
و در مقابل، کینهورزی، خشم، محرومکردن خود و دیگران از شادی، ریاکاری، پولپرستی، آسیبزدن، خشونت و بیرحمی، به ارزشهای نهادینهشده تبدیل میگردند.
در چنین جامعهای، انسانها میمیرند بیآنکه زیستن را آموخته باشند؛
بیآنکه بدانند چگونه باید عشق ورزید، مهربان بود، بخشنده بود و از زندگی لذتی عمیق و انسانی برد.
تا زمانی که فرهنگ عمومی دگرگون نشود؛ تا زمانی که جامعه از زیستنِ صرفاً احساسی، خشمآلود و خشونتمحور، به سوی خردورزی، همدلی و مهربانی حرکت نکند،
حتی اگر حکومتها صد بار هم تغییر کنند، مردم روی آرامش و خوشی را نخواهند دید.
اگر مردم فقط همین را بیاموزند که:
اگر نمیتوانند نوش باشند، دستکم نیش نباشند،
خود یک پیشرفت بزرگ است.
» تو که نوشم نِیی، نیشم چرایی؟«
با سپاس
محسن موسوی زاده
#مهربان_باشیم #از_خودمان_آغاز_کنیم