طبیعت 🌱
378 subscribers
2.06K photos
610 videos
261 files
1.12K links
به کانال طبیعت این سرای عشق، خوش آمدید.
در این خاک در این خاک در این مزرعه پاک
بجز مهر به جز عشق دگر بذر نکاریم
«آموزش مدیریت شادی»
محسن موسوی 09153093733
@mohsenmoossavi
https://www.instagram.com/moossavi اینستاگرام
https://goo.gl/xCsPLw


.
Download Telegram
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
روزهای نخست ساخت چشمه گفتگو
چه بود و چه شد
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
⁨ «چشمه گفتگو – دره گفتگو، مشهد»

چشمه‌ی گفتگو در دل بلندی‌های جنوبی مشهد و در دره‌ای به همین نام در کوه پارک ۷۷ با طراحی محسن موسوی زاده شکل گرفته است. این مکان، حاصل تلاش‌های خودجوش و مردمی در طی سالیان گذشته است که با هدف زنده‌سازی طبیعت، ایجاد همدلی و فراهم‌کردن فضایی برای آرامش و هم افزایی طراحی کردم..

آرمان و فلسفه

چشمه گفتگو تنها یک فضای طبیعی نیست؛ بلکه نمادی از برابری، ارج نهادن دو سویه و گفتگوی آزاد است. مردم در کنار هم، رها از جایگاه اجتماعی، اقتصادی یا فرهنگی، گرد هم می‌آیند و این فضا را به جایی برای دوستی و همکاری بنا نهاد.

برآیند:

چشمه گفتگو، سرمایه‌ای مردمی و فرهنگی است که تداوم آن تنها با همیاری همگان امکان‌پذیر خواهد بود. این مکان دعوتی است برای گفتن، شنیدن و با هم بودن.


#محسن_موسوی_زاده طراح #طرح_کامپیوتر١٠٠_مکانیکی #طرح_دایره_مثلثاتی #طرح_استقبال_از_بهار #کوه_پارک_مشهد که برگرفته از طرح گسترده‌ترم بنام #گردشگری_بلندیهای_جنوبی_مشهد می‌باشد #بوستان_دانش #چشمه_گفتگو #بوستان_گفتگو #شهروند_الکترونیک ب
ما جهان را چگونه می بینیم؟.pdf
2 MB
ما جهان را چگونه می بینیم؟

اهمیت گفت‌وگو و رو در رویی با دیدگاه‌های گوناگون

هیچ‌کس جهان را دقیقاً آن‌گونه که هست تجربه نمی‌کند؛ بلکه هر فرد جهان را از پشت «مدل ذهنی» خودش می‌بیند. به همین دلیل است که گفت‌وگو، تجربه‌های تازه و یادگیری می‌توانند به‌تدریج این مدل‌های درونی را اصلاح کنند و برداشت ما از واقعیت را دگرگون سازند. این ایده، یکی از بنیان‌های علمی اهمیت گفت‌وگو و رو در رویی با دیدگاه‌های گوناگون نیز به شمار می‌آید.

#محسن_موسوی_زاده
درخواست ارتقای ایمنی.pdf
1.9 MB
بسمه تعالی
جناب آقای دکتر مهدی یعقوبی
معاون محترم محیط زیست و خدمات شهری شهرداری مشهد
موضوع: درخواست ارتقای ایمنی، حفاظت محیط‌زیستی و ساماندهی دره و چشمه گفتگو در کوهپارک مشهد
با سلام و احترام
ضمن قدردانی از تلاش‌های مجموعه شهرداری مشهد در توسعه و نگهداری فضاهای طبیعی و تفریحی شهر، به استحضار می‌رساند که «چشمه گفتگو» و دره منتهی به آن در کوهپارک، به دلیل ویژگی‌های طبیعی، فرهنگی و اجتماعی خود، به یکی از پرمراجعه‌ترین بخش‌های این مجموعه تبدیل شده و روزانه شمار زیادی از شهروندان و طبیعت‌دوستان از آن بازدید می‌کنند.
با وجود استقبال گسترده مردم، به نظر می‌رسد زیرساخت‌های نظارتی و حفاظتی این بخش متناسب با میزان مراجعه‌کنندگان توسعه نیافته است. از این رو، پیش از بروز هرگونه حادثه یا آسیب احتمالی، پیشنهاد می‌شود تمهیدات لازم برای افزایش امنیت، حفاظت از محیط زیست و ارتقای کیفیت حضور شهروندان در این محدوده اندیشیده شود.
از جمله پیشنهادهای قابل بررسی عبارت‌اند از: در pdf 👆
کوه‌نگار
کد محتوا: ۴۵۴۷۴۴
تاریخ: ۰۱ تير ۱۴۰۵ - ۰۲:۴۰
آزیتا حسین‌زاده عطار| کوه‌های مشهد فقط مسیرهای سربالایی نیستند؛ بخشی از زندگی ورزشی، خاطرات و هویت طبیعت‌دوستان این شهرند. از امروز در مجموعه «کوه استوار» هر هفته یکی از ارتفاعات مشهد را معرفی می‌کنیم؛ از مسیرهای کم‌خطر و خانوادگی تا قله‌های جدی‌تر، و در کنار آن، نام‌هایی از کوه‌نوردانی را مرور می‌کنیم که سال‌ها پای‌مردی، دوستی و عشق به ارتفاع را در این مسیرها حفظ کرده‌اند. این مجموعه تلاشی است برای ثبت روایت‌های کوچک اما ماندگار کوه و آدم‌هایش.
نشانی:
بولوار شهید فکوری
انتهای بولوار دلاوران و خیابان نخل
ارتفاع بلند‌ترین نقطه‌:
1509متر از سطح دریا
مساحت:
نزدیک 2میلیون مترمربع
(حدود سه برابر بوستان ملت مشهد)
مناسب‌ترین مسیر برای صعود: 
چشمه‌گفت‌وگو به طول 1500متر/ چشمه‌ معین به طول 2هزارو500متر
سخت‌ترین مسیر برای صعود:
مسیر امتداد بوستان خورشید
به کوه‌پارک تا قله‌زو
مسیر دسترسی:
درصورتی‌که برای رفتن به کوه‌پارک از خودرو شخصی یا دوچرخه استفاده می‌کنید، مسیری سرراست پیش‌رو دارید. اما اگر خودرو ندارید، می‌توانید با اتوبوس‌های تندرو خط۴ به میدان سلمان بروید. از آنجا خیابان دلاوران را تا انتها بروید تا به خیابان نخل برسید. تابلوها شما را در رسیدن به کوه‌پارک مشهد یاری می‌کنند.
 
صمیمانه‌ترین طبیعت شهر
کوه‌پارک امروز برای بسیاری از شهروندان مشهد فقط یک مسیر کوه‌پیمایی نیست؛ فضایی چند منظوره در دل طبیعت است که ظرفیت‌های متنوعی برای فعالیت‌های ورزشی و جمعی دارد. نزدیکی آن به شهر باعث شده است این محدوده به یکی از مکان‌های در دسترس برای دوچرخه‌سواری، کوه‌پیمایی، پیاده‌روی و حتی دورهمی‌های دوستانه تبدیل شود؛ جایی که برخی خانواده‌ها تولد ها و گردهمایی‌های کوچک خود را نیز در هوای آزاد آن برگزار می‌کنند. در حاشیه این فضا، حضور خودروهای «فودکار» یا رستوران‌های سیار هم حال‌وهوای متفاوتی به کوه‌پارک داده است. کوه‌پارک در عین حال مسیرهای متنوعی برای کوه‌نوردی و پیاده‌روی دارد. یکی از امکانات شاخص آن، مسیر حدود پنج‌کیلومتری برای دوچرخه‌سواری و پیاده‌روی است که بسیاری از ورزشکاران از آن استفاده می‌کنند. در کنار این‌ها، احداث چند آبشار مصنوعی در مسیرهای پارک، با طنین صدای آب، فضای آرام و دل‌نشینی برای رهگذران ایجاد کرده است. برخی ظرفیت‌های کوه‌پارک هنوز آن‌گونه که باید شناخته نشده‌اند. یکی از این ظرفیت‌های مسیر صعود به قله‌زو از محدوده «چشمه گفت‌وگو» است؛ مسیری که می‌تواند به یکی از مسیرهای دلپذیر کوه‌پیمایی شهر تبدیل شود. این مسیر علاوه بر چشم‌انداز طبیعی و بکر، قابلیت‌هایی برای آموزش صخره‌نوردی نیز دارد و به‌دلیل فاصله محل «چشمه گفت‌وگو» تا قله‌زو که حدود یک‌ربع است، می‌تواند برای گروه‌های مختلف ازجمله سالمندان، کودکان، توان‌یابان و حتی نابینایان قابل‌استفاده باشد. 
 
محسن موسوی‌زاده | فرهنگی
مدت حضور در این کوهستان: بیش از چندین سال
محسن موسوی‌زاده از کسانی است که پیوندش با کوه‌پارک به سال‌ها پیش برمی‌گردد؛ به زمانی که هنوز بولوار پیروزی نامی نداشت و او از نخستین ساکنان این محدوده بود. نزدیکی خانه به دامنه‌های کوهستان باعث شد کوه‌پارک کم‌کم به بخشی از زندگی روزمره او تبدیل شود. موسوی‌زاده سال‌ها به طراحی ایده‌های طبیعت‌گردی و مسیرهای کوه‌پیمایی فکر کرده است. دو طرح او با نام‌های «کامپیوتر صد مکانیک» و «دایره مثلثاتی» از سوی نهاد ریاست‌جمهوری تقدیر شد. از نگاه او بزرگ‌ترین مزیت کوه‌پارک، هوای پاکش برای شهر است. با این حال، او معتقد است کوه‌پارک هنوز از مشکلی جدی رنج می‌برد؛ نبود مسیرهای ایمن و مشخص برای کوه‌پیمایی. به گفته او، با وجود درخواست‌های مکرر، هنوز مسیرهای استاندارد و امن کوه‌پارک از سوی فدراسیون کوه‌نوردی معرفی نشده است و بسیاری از مردم نمی‌دانند از کدام مسیرها باید حرکت کنند تا کمتر در معرض آسیب قرار بگیرند. ایده موسوی‌زاده برای حل این مسئله، طراحی و اجرای مسیری امن با عنوان «چشمه گفت‌وگو» بود؛ مسیری که هم برای کوه‌نوردان و هم برای علاقه‌مندان پیاده‌روی قابل‌استفاده باشد.  نتیجه آن طراحی مسیری بود که در طول آن تا ارتفاعات زو، حدود پانصد صندلی سنگی برای استراحت کوه‌روها تعبیه شد؛ مکث‌هایی کوچک در مسیر صعود که می‌تواند نفس تازه‌ای به رهگذران بدهد و شاید فرصتی برای یک گفت‌وگوی ساده در دل کوهستان فراهم کند.

#چشمه_گفتگو #کوه_پارک_مشهد #گردشگری_بلندیهای_جنوبی_مشهد #محسن_موسوی_زاده
با ارائه 12 مسیر دسترسی جدید و ارائه 5 بسته گردشگری صورت می‌گیرد
تدبیر مدیریت‌شهری  برای رونق گردشگری کمربند جنوبی
کد محتوا: ۴۵۴۸۰۵
تاریخ: ۰۲ تير ۱۴۰۵ - ۰۱:۱۰
کاملان
«کمربند سبز جنوبی» و «کوه‌پارک» جزو عرصه‌های بکر مشهد و از ظرفیت‌های مغفول‌گردشگری این شهر هستند که به جز کوهنوردان و برخی مردم، کمتر‌کسی از شهروندان از وجود این فضاهای سبز طبیعی و بکر خبر دارد. در همین راستا معاونت خدمات شهری کار تدوین مطالعات گردشگری و تعریف بسته‌های متنوع تفریحی و اقامتی در این پهنه را آغاز کرده است.

ایجاد مسیرهای رسمی کوهنوردی در کمربند سبز
معاون محیط‌زیست و خدمات شهری شهرداری مشهد از برنامه‌ریزی این معاونت برای ایجاد فضاهای گردشگری مختلف جهت حضور بیشتر مردم در کمربند سبز جنوبی، کوه‌پارک و استفاده از ظرفیت‌های این جاذبه‌های شهر مشهد خبر داد و گفت: یکی از طرح‌هایی که هم‌اکنون در دست اجراست، سامان‌دهی پاکوب‌های کمربند سبز جنوبی و ایجاد چندین مسیر رسمی و ایمن برای کوهنوردی و دسترسی به ارتفاعات در محدوده کمربند سبز جنوبی است. مهدی یعقوبی ادامه داد: در این محدوده و پس از شناسایی مسیرهای رسمی و غیررسمی کوهنوردی و با همکاری هیئت کوهنوردی استان، در کوه‌پارک و بولوار نماز، چندین مسیر برای دسترسی به ارتفاعات کمربند سبز جنوبی طراحی شد که اکنون بوته‌کاری و سایر‌کارهای مربوط به طراحی‌های این مسیرها در حال انجام است.

12 مسیر برای دسترسی به ارتفاعات‌جنوبی
وی با اشاره به طراحی هشت مسیر رسمی کوهنوردی در محدوده کوه‌پارک تصریح کرد: براساس طراحی‌ها و برداشت‌هایی که انجام شده است، در کوه‌پارک هشت مسیر رسمی برای کوهنوردی ایجاد خواهد شد که عنصر اصلی همه این مسیرها قله‌‌زو‌ست و همه آن‌ها به این قله ختم می‌شود. در بولوار نماز هم که مسیرهایی غیررسمی برای کوهنوردی وجود دارد، پس از بررسی‌ها و برداشت‌‌هایی که انجام شد، چهار مسیر رسمی برای دسترسی به ارتفاعات این محدوده طراحی شده است. کار ایجاد این مسیرها به‌تازگی آغاز شده است و در آن‌ها از هیچ عنصر غیرطبیعی برای طراحی و ساخت استفاده نمی‌کنیم و امیدواریم تا پاییز بخشی از این مسیرها قابل‌استفاده  باشد.

آغاز مطالعات برای 5 بسته گردشگری
انجام مطالعات گردشگری موضوع دیگری بود که معاون خدمات شهری شهرداری مشهد به تشریح آن پرداخت و گفت: کمربند جنوبی فضای بکر و ویژه‌ای برای شهر مشهد است. یکی از کارهایی که در این مسیر باید انجام شود و ما گام‌های اولیه آن را برداشته‌ایم، ایجاد فضاها و امکانات گردشگری در کمربند سبز جنوبی است که مطالعات آن در معاونت خدمات‌شهری آغاز شده است. در این مطالعات پنج بسته گردشگری با حدود بیست مورد جانمایی‌های گردشگری مختلف در کمربند جنوبی تعریف شده است که پس از تأیید این مطالعات وارد مرحله اجرا خواهد شد.
یعقوبی ادامه داد: کمربند جنوبی و کوه‌پارک، از نظر گردشگری و اقتصادی برای شهرداری مشهد بسیار مهم است و تلاش می‌کنیم در این مجموعه ظرفیت‌ها و امکاناتی ایجاد کنیم که حضور مردم در این فضای خاص و بکر شهر بیشتر شود و این طرح‌ها در سریع‌ترین زمان ممکن به مرحله اجرا برسد.
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
۱. درخت پاکدامن یا درخت پنجه‌ای با نام علمی Vitex agnus-castus از خانواده نعناعیان است که بومی مدیترانه و غرب آسیاست.
۲. این گیاه ۲ تا ۶ متر ارتفاع دارد با گل‌های بنفش یا آبی
۳. در اول بهار مقداری کمپوست یا کود دامی کاملاً پوسیده کافی است.
۴. جلو کندن گل یا آسیب زدن به این گیاهان را بگیرید.
۵. درخت پاکدامن را می‌توان از بذر، قلمه، خوابانیدن شاخه و پاجوش تکثیر کرد،
۶. چرا به آن «درخت پاکدامن» می‌گویند؟

در قرون وسطی، راهبان مسیحی تصور نادرست داشتند که مصرف میوه این گیاه میل جنسی را کاهش می‌دهد، به همین دلیل به آن Monk's Pepper (فلفل راهبان) می‌گفتند.
۷. با هرس سبک شاخه‌های جدید و گل‌دهی بیشتر می‌شود.
۸. به آفتاب کامل، خاک با زهکشی مناسب و آب کم نیاز دارد و در برابر گرما و خشکی مقاومت خوبی نشان می‌دهد.
۹. گل‌های فراوان آن منبع ارزشمندی برای زنبورهای عسل و سایر گرده‌افشان‌ها هستند و به افزایش تنوع زیستی کمک می‌کنند.
۱۰. به دلیل زیبایی، مقاومت بالا و ارزش دارویی، یکی از بهترین گزینه‌ها برای کاشت در باغ‌ها و فضاهای سبز مناطق گرم و معتدل به شمار می‌رود.
#برای_دیگران_هم_بفرستید

#محسن_موسوی_زاده
طبیعت 🌱
۱. درخت پاکدامن یا درخت پنجه‌ای با نام علمی Vitex agnus-castus از خانواده نعناعیان است که بومی مدیترانه و غرب آسیاست. ۲. این گیاه ۲ تا ۶ متر ارتفاع دارد با گل‌های بنفش یا آبی ۳. در اول بهار مقداری کمپوست یا کود دامی کاملاً پوسیده کافی است. ۴. جلو کندن گل یا…
در عطاری‌های ایران، میوه درخت پاکدامن (Vitex agnus-castus) را ممکن است با نام‌های مختلفی بشناسند. اگر نام علمی را هم بدانید، پیدا کردن آن آسان‌تر خواهد بود.
رایج‌ترین نام‌ها عبارت‌اند از:
پنج‌انگشت (رایج‌ترین نام در عطاری‌های ایران)
فلفل راهبان (ترجمه نام انگلیسی Monk's Pepper)
میوه پنج‌انگشت
ویتکس (Vitex)
میوه ویتکس
پاکدامن (کمتر رایج)
اگر به عطاری مراجعه کردید، بگویید:
«میوه خشک گیاه پنج‌انگشت یا ویتکس (Vitex agnus-castus) را دارید؟»

این احتمال موفقیت را بیشتر می‌کند.
شکل ظاهری میوه
اندازه: حدود ۳ تا ۵ میلی‌متر
رنگ: قهوه‌ای تیره تا سیاه
شکل: گرد و شبیه دانه فلفل سیاه، اما کمی کوچک‌تر
بو: معطر و کمی تند
طعم: تلخ و اندکی فلفلی
⚠️ اگر قصد مصرف دارویی آن را دارید (مثلاً برای تنظیم هورمون‌ها یا علائم پیش از قاعدگی)، بهتر است به جای دانه فله‌ای عطاری، از فرآورده‌های استاندارد (قرص یا کپسول ویتکس) استفاده کنید، زیرا مقدار ماده مؤثره در محصولات استاندارد مشخص و کنترل‌شده است.
اگر هدفتان کاشت درخت است، بهتر است به جای میوه خشک عطاری، بذر تازه و قابل کاشت را از نهالستان یا فروشندگان معتبر بذر تهیه کنید؛ چون بسیاری از میوه‌های عطاری قدیمی یا به‌گونه‌ای خشک شده‌اند که قدرت جوانه‌زنی کمی دارند.
آدمهای پاک طبیعت را پاکیزه نگه می‌دارند.

در روزگاری که بسیاری از ما تنها از طبیعت بهره می‌بریم، آدمهای بزرگی هستند که بدون هیچ چشم‌داشتی برای پاسداری از آن و پاکیزه نگهداشتن آن برمی‌خیزند. از نمونه آدمهای بزرگواری که #یاران_چشمه_گفتگو هستند و #دره_گفتگو را از ابتدای دره تا انتهای آن را با دستان خود از زباله #پاک می‌کنند و نشان می‌دهند که عشق به طبیعت تنها در سخن نیست، بلکه در عمل معنا پیدا می‌کند. این رفتار مسئولانه و الهام‌بخش، نمونه‌ای از شهروندی آگاه است. پاکیزگی #طبیعت وظیفه یک نفر یا یک نهاد نیست، بلکه مسئولیتی همگانی است که بر دوش تک‌تک ما قرار دارد. بهترین رویکرد آن است که هیچ زباله‌ای در طبیعت رها نکنیم، اما اگر با زباله‌ای روبرو شدیم، آن را برداریم و سهمی هرچند کوچک در زیبایی و سلامت #محیط_زیست پیرامون خود داشته باشیم. برای ایجاد تغییرات بزرگ، کافی است #از_خودمان_آغاز_کنیم . بی‌تردید چنین الگوهایی شایسته قدردانی و احترام‌اند و حضورشان امید به ساختن جامعه‌ای مسئولیت‌پذیرتر و طبیعتی پاک‌تر را زنده نگه می‌دارد.

#محسن_موسوی_زاده
#چشمه_گفتگو
لطفا این پست را برای دیگر گروه ها و دوستان بفرستید.

سپاس
جای نیش حشره ها و ...
خطرناک‌ترین جاده ایران، جاده روستای ناندل، آمل، تو این عکس از جاده هراز تا اون بالا ۵ کیلومتر مسیره که ۶۰۰ متر ارتفاع میره بالا یعنی اندازه دو تا برج میلاد بالا میره!
پیشنهاد بهسازی کوه پارک.pdf
7.9 MB
جناب آقای دکتر مهدی یعقوبی
معاون محترم محیط زیست و خدمات شهری شهرداری مشهد


جستار: پیشنهادهای بهینه‌سازی، ارتقای ایمنی و ساماندهی منظر محیطی در کوه‌پارک (دره و چشمه گفتگو)


با سلام و احترام

بدین‌وسیله ضمن قدردانی از تلاش‌های ارزشمند جنابعالی و مجموعه شهرداری مشهد در توسعه و بهسازی مجموعه کوه‌پارک و به‌ویژه محدوده دره و چشمه گفتگو، این فضا را یکی از دستاوردهای مؤثر در ارتقای کیفیت زندگی شهری و ایجاد محیطی برای آرامش، ورزش و تعامل اجتماعی شهروندان می‌دانم. این مجموعه با برخورداری از چشم‌انداز طبیعی ارزشمند، مسیرهای مناسب پیاده‌روی و دسترسی مطلوب برای شهروندان، به یکی از فضاهای شاخص شهری برای حضور خانواده‌ها و تجربه طبیعت در دل شهر تبدیل شده است. همچنین طراحی کلی فضا در بخش‌های مختلف، زمینه‌ساز افزایش حس تعلق شهروندی و تقویت ارتباط مردم با طبیعت شده و ظرفیت بالایی برای توسعه فعالیت‌های فرهنگی و محیط‌زیستی دارد.
در راستای ادامه روند بهسازی و با هدف ارتقای ایمنی، زیبایی بصری و کارکرد محیط‌زیستی این مجموعه، پیشنهادهایی در پی دی اف پیوست جهت بررسی و اجرا تقدیم می‌گردد:
محسن موسوی زاده
نگارش کتاب چشمه گفتگو را آغاز کرده‌ام
بر آن شدم تا برخی از نوشته‌های آن را در اینجا بازگو کنم و بازخورد آن را از شما دوستان ارجمندم داشته باشم و برایم بنویسید

نامه نخست
از چشمه گفتگو به رهگذری که هنوز نیامده است

درود...
نمی‌دانم اکنون که این نامه را می‌خوانی، چه سالی است.
شاید پنج سال گذشته باشد...
شاید پنجاه سال...
و شاید یک قرن.
نمی‌دانم هنوز آب در رگ‌های من جاری است یا نه.
نمی‌دانم درختانی که روزی نهال‌های کوچکی بودند، اکنون چه اندازه سایه بر زمین گسترده‌اند.
نمی‌دانم هنوز پرندگان هر بامداد آواز می‌خوانند یا صدای شهر، آوازشان را ربوده است.
اما امیدوارم...
هنوز کسی باشد که برای شنیدن صدای آب، راهی این دره شود.
...
من روزی تنها چشمه‌ای کوچک بودم.
بی‌نام.
بی‌تابلو.
بی‌هیاهو.
رهگذران از کنارم می‌گذشتند.
اندکی آب می‌نوشیدند...
و می‌رفتند.
تا روزی...
کسی آمد.
نه برای آنکه چیزی از من ببرد.
بلکه برای آنکه چیزی به من ببخشد.
او نخست گوش سپرد.
سپس اندیشید.
بعد رؤیا دید.
و سرانجام، مردم را به این رؤیا دعوت کرد.
از آن روز...
دیگر تنها یک چشمه نبودم.
بهانه‌ای شدم برای دیدار انسان‌ها.
...
اگر امروز کنار من ایستاده‌ای...
از تو خواهشی دارم.
وقتی آب می‌نوشی...
یادت باشد...
پیش از تو هزاران نفر از همین آب نوشیده‌اند.
کودکی که امروز پیر شده است...
مادری که دیگر در میان شما نیست...
پدری که دست فرزندش را گرفته بود...
دو دوستی که شاید دیگر هرگز همدیگر را ندیدند...
همه، روزی کنار من ایستاده بودند.
من همه‌شان را به خاطر دارم.
آب، حافظه دارد.
سنگ نیز.
درخت نیز.
...
اگر روزی دیدی شاخه‌ای شکست...
آن را ببند.
اگر دیدی زباله‌ای بر زمین افتاده است...
آن را بردار.
اگر دیدی کسی راه را گم کرده است...
راهنمایش باش.
اگر دیدی کسی تنها نشسته است...
کنارش بنشین.
شاید بزرگ‌ترین گفت‌وگو، همان سکوتی باشد که میان دو انسان جریان پیدا می‌کند.
...
از تو نمی‌خواهم برای من بنایی بسازی.
از تو نمی‌خواهم نام مرا بزرگ‌تر بنویسی.
از تو تنها یک خواهش دارم.
بگذار کودکی که هنوز به دنیا نیامده است...
روزی همین صدای آب را بشنود.
همین نسیم را احساس کند.
همین آسمان را ببیند.
اگر توانستی این امانت را به او برسانی...
من هنوز زنده‌ام.
با مهر...
چشمه گفتگو

#محسن_موسوی_زاده
فراخوان همراهی در تدوین کتاب:

«چشمه گفتگو؛ روایت یک گفتگوی زنده میان انسان و طبیعت با بن‌مایه مهربانی »
داستان یک تجربه مردمی از خرد گروهی، همکاری همگانی و زیستن زیستمندمدار

درود به شما 🌱

پس از سال‌ها تجربه، گفتگو، کار در طبیعت و همراهی انسان‌های مهربان، اکنون در حال نوشتن و تدوین کتابی درباره‌ی داستان شکل‌گیری و زندگی چشمه گفتگو هستیم.
کتابی که قرار نیست فقط روایت ساخت یک مکان باشد؛
بلکه روایت یک اندیشه، یک تجربه انسانی و یک شیوه زیستن است.
داستان جایی که از یک گام کوچک آغاز شد؛
اما با یاری انسان‌های نیک‌اندیش، بهره‌گیری از خرد گروهی و همکاری همگانی، آرام‌آرام به زیستگاهی برای گفتگو، آرامش، هنر، طبیعت‌دوستی و همزیستی تبدیل شد.
چشمه گفتگو داستان سنگ‌ها، آب، درختان و مسیرهای طبیعی نیست؛
داستان انسان‌هایی است که در کنار این عناصر طبیعی دوباره فرصت پیدا کردند با یکدیگر گفتگو کنند.
داستان کسانی است که:
سنگی را جابه‌جا کردند؛
درختی کاشتند؛
آواز خواندند؛
هنری آفریدند؛
زباله‌ای از طبیعت برداشتند؛
آبشخوری برای پرندگان ساختند؛
یا تنها با حضور مهربان خود، بخشی از این تجربه شدند.

دعوت به همراهی در نوشتن یک روایت گروهی

از آنجا که باور ما از آغاز این بوده است که:
«چشمه گفتگو را یک نفر نساخت؛
یک نفر آغاز کرد، اما انسان‌های بسیار هر یک بخشی از آن را ساختند.»

اکنون نیز باور داریم روایت این تجربه باید با همراهی همان انسان‌هایی کامل شود که بخشی از زندگی چشمه گفتگو بوده‌اند.
از همه‌ی دوستان، یاران چشمه گفتگو، طبیعت‌دوستان، هنرمندان، خانواده‌ها، جوانان و همه کسانی که خاطره‌ای، تجربه‌ای یا نگاهی درباره این زیستگاه دارند دعوت می‌کنیم که نوشته‌ها، خاطرات، عکس‌ها، دیدگاه‌ها و پیشنهادهای خود را برای ما بفرستند.

برای نمونه:

🌱 نخستین خاطره شما از چشمه گفتگو چیست؟
🌱 چه لحظه‌ای در این مکان برایتان ماندگار شده است؟
🌱 چه چیزی در این تجربه اجتماعی برای شما ارزشمند بوده است؟
🌱 چه پیشنهادی برای بهتر شدن آینده چشمه گفتگو دارید؟
🌱 چه داستانی از یک انسان، یک خانواده، یک گروه دوستان یا یک اتفاق زیبا در اینجا دارید که شایسته ثبت شدن است؟
شاید یک جمله کوتاه شما، یک تصویر، یک خاطره یا یک تجربه شخصی، بخشی ارزشمند از کتاب آینده باشد.

نخستین بخش کتاب: پیشگفتار
«چرا چشمه گفتگو؟»


اکنون نخستین نوشته این کتاب، یعنی پیشگفتار با عنوان:
«چرا چشمه گفتگو؟»
آماده شده است که بزودی آن را برای شما می فرستم.
در این بخش تلاش شده است به پرسش بنیادین این تجربه پرداخته شود:
«در روزگاری که بسیاری از انسان‌ها بیش از همیشه ساخته‌اند اما کمتر با هم گفتگو می‌کنند، آیا می‌توان گوشه‌ای از زمین را دوباره به جایگاهی برای مهربانی، همزیستی و آرامش تبدیل کرد؟»
از شما دعوت می‌کنیم این پیشگفتار را بخوانید و با دیدگاه‌ها، نقدها، پیشنهادها و خاطرات خود به کامل‌تر شدن این روایت کمک کنید.
 
چشمه گفتگو از ابتدا بر پایه یک باور ساخته شد:
از خودمان آغاز کنیم.
شاید تغییر جهان از توان یک نفر بیرون باشد،
اما هر انسان می‌تواند گوشه‌ای از جهان را کمی زیباتر، مهربان‌تر و آرام‌تر کند.
امروز نوبت آن است که داستان چشمه گفتگو را نه فقط بنویسیم، بلکه با هم روایت کنیم.
به پیشواز خاطرات، نگاه‌ها و پیشنهادهای شما آمده‌ایم. 🌱

با مهر و سپاس

محسن موسوی‌زاده ۰۹۱۵۳۰۹۳۷۳۳
آغازگر ایده چشمه گفتگو
طراح، تسهیلگر و کنشگر زیستگاهی
من با همین شماره در تلگرام، واتساپ، اینستاگرام هستم که میتوانید خاطرات و پیشنهادها و نوشتارهای زیبایتان در این باره برایم بفرستید.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
⁨ ##بهترین_لحظه_زندگی #محسن_موسوی_زاده #زندگی_عشقولانه #مهربانوی‌جان❤️ سپاس

من درد ترا ز دست آسان ندهم
دل بر نکنم ز دوست تا جان ندهم

از دوست به یادگار دردی دارم
کان درد به صد هزار درمان ندهم⁩
«چشمه گفت‌وگو»
جایی است که مردم جان کاشتند و مهربانی جوانه زد.


چشمه گفت‌وگو یک اندیشکده مردمی، مرام نامه (مانیفست) شهروندی، الگوی هنر محیطی، و یک پروژه فرهنگی-اجتماعی زنده برای آموزش گفت‌وگو و زیست مهربانانه است.
ویژه‌نامه کوتاهی درباره کتاب «چشمه گفتگو»: «چشمه گفتگو» اثری است که بر پایه پیوند ناگسستنی میان انسان، طبیعت و اندیشه شکل گرفته است. این متن با ماهیت فرهنگی، اجتماعی و تامل‌برانگیز خود، روایتی تجربه‌محور را پیش چشم خواننده می‌گذارد تا بستر سازِ یک مکث بصری و ذهنی در زندگی پرهیاهو باشد. چشمه گفتگو فضایی را خلق می‌کند که خواننده با ورود به هر بخش آن، گویی به دره‌ای از آرامش قدم می‌گذارد؛ فضایی به دور از عجله که انسان را به سکوت، تامل و همنشینیِ دوباره با طبیعت و فرهنگ دعوت می‌کند.
که امیدواریم این کتاب به زودی به کمک ... چاپ شود و در دسترس شهروندان، شهرسازان، دانشجویان و استادان و مدیران کارآمد قرار گیرد.


یک فصل از کتاب چشمه گفتگو:

چشمه‌ای که آینده را تمرین می‌کند.

گاهی از من می‌پرسند:
«چشمه گفت‌وگو امروز به کجا رسیده است؟»
اما من بیشتر به پرسش دیگری فکر می‌کنم:

چشمه گفت‌وگو می‌تواند ما را به کجا ببرد؟

من هیچ‌گاه این پروژه را پایان‌یافته ندیده‌ام.
چشمه گفت‌وگو یک سازه نیست که روزی افتتاح شود و تمام.
یک موجود زنده است.
رشد می‌کند.
یاد می‌گیرد.
تغییر می‌کند.
و با انسان‌هایی که به آن می‌آیند، هر روز دوباره متولد می‌شود.

از همان سال‌های نخست، در ذهنم روشن بود که این دره فقط برای امروز ساخته نمی‌شود.
می‌خواستم فرزندان ما نیز روزی زیر سایه درختانی بنشینند که ما کاشته‌ایم.
می‌خواستم نوه‌های ما روی سنگ‌هایی بنشینند که امروز با دست جابه‌جا کرده‌ایم.
اگر انسان فقط برای زمان خودش بسازد، معمار نیست؛ مصرف‌کننده است.
معمار آینده، برای کسانی می‌سازد که شاید هرگز او را نبینند.
همیشه گفته‌ام:

چشمه گفت‌وگو یک نسخه نیست؛ یک الگوست.

اگر فردا در تبریز، شیراز، زاهدان، رشت، اهواز یا هر روستای کوچک ایران، گروهی از مردم دور هم جمع شوند و با احترام به طبیعت، فضایی برای گفت‌وگو، مهربانی و هم‌افزایی بسازند، من احساس می‌کنم چشمه گفت‌وگو به مقصد خود رسیده است.
قرار نیست همه جا شبیه این دره باشد.
هر سرزمین، روح خودش را دارد.
هر اقلیم، زبان خودش را دارد.
اما اندیشه می‌تواند مشترک باشد.

سال‌ها درباره توسعه حرف زده‌ایم.
اما شاید زمان آن رسیده باشد که از توسعه رابطه‌های انسانی نیز سخن بگوییم.
شهری که فقط خیابان‌هایش توسعه پیدا کند، شهر کاملی نیست.
شهری که فقط ساختمان‌هایش بلندتر شوند، لزوماً شهر بهتری نیست.
توسعه واقعی، آن روز آغاز می‌شود که انسان‌ها بیشتر به یکدیگر اعتماد کنند.
بیشتر گفت‌وگو کنند.
بیشتر همکاری کنند.
و بیشتر احساس کنند که این شهر، خانه مشترک همه آنهاست.

ما در  چشمه گفت‌وگو تنها سنگ ها را چیدمان نکردیم و درخت نکاشتیم، بلکه جانمان را کاشتیم،
برای همین:
من آرزو دارم روزی شهرداری‌های ایران، در کنار ساخت خیابان و پل، ساختن «فضاهای گفت‌وگو» را نیز بخشی از وظیفه خود بدانند.

نه فقط پارک.
نه فقط فضای سبز.
بلکه مکان‌هایی که انسان را به نشستن، شنیدن و همدلی دعوت کنند.
زیرا جامعه‌ای که گفت‌وگو را تمرین کند، بسیاری از بحران‌هایش را پیش از آنکه به نزاع تبدیل شوند، حل خواهد کرد.
که اگر چنین شود جان ما یاران گفت‌وگو هم سبز خواهد شد.

چشمه گفت‌وگو جایی است که مردم جان کاشتند و مهربانی جوانه زد.

چشمه گفت‌وگو، برای من یک پروژه عمرانی نیست.
یک پروژه فرهنگی است.
یک پروژه آموزشی است.
یک پروژه اجتماعی است.
و شاید بیش از همه، یک پروژه امید است.
امیدی که می‌گوید هنوز هم می‌توان با دست‌های خالی، کارهای بزرگ انجام داد.
هنوز هم می‌توان بدون خشونت، تغییر آفرید.
هنوز هم می‌توان بدون نفرت، اثر ماندگار گذاشت.
هنوز هم می توان بجای آسیب زدن به یکدیگر، کنار هم نشست و گفت و گو کرد و مهربان تر شد.
هنوز هم می توان بدون ویران کردن ساخت.

من آینده را در این می‌بینم که هزاران انسان، هر کدام چشمه کوچکی از گفت‌وگو، عشق، مهربانی، رواداری و هم‌افزایی را در محله خود، شهر خود و دل خود جاری کنند.
آن روز، دیگر لازم نیست همه به مشهد بیایند تا چشمه گفت‌وگو را ببینند.
زیرا هر شهر، چشمه گفت‌وگوی خودش را خواهد داشت.
و شاید آن روز، بزرگ‌ترین آرزوی من برآورده شده باشد.
در این خاک
در این خاک
در این مزرعه پاک
بجز مهر به جز عشق دگر بذر نکاریم.

محسن موسوی زاده
فرازی از کتاب «چشمه گفت‌و‌گو»

گوش دادن

بیشتر انسان‌ها سخن گفتن را می‌آموزند.

کمتر کسی گوش دادن را تمرین می‌کند.

شاید به همین دلیل است که گاهی جهان، پر از صداست اما گفت‌وگو در آن کم پیدا می‌شود.

چشمه‌ی گفت‌وگو، پیش از آنکه جایی برای حرف زدن باشد، جایی برای گوش دادن است.

گوش دادن به صدای آب.

به خش‌خش برگ‌ها.

به آواز پرندگان.

به سکوت سنگ‌هایی که سال‌ها در این دره مانده‌اند.

وقتی طبیعت را می‌شنوی، آرام‌آرام انسان‌ها را هم بهتر می‌شنوی.

دیگر برای پاسخ دادن عجله نمی‌کنی.

برای قضاوت کردن شتاب نداری.

می‌گذاری سخن، راه خود را تا دل پیدا کند.

بارها دیده‌ام که اختلافی بزرگ، نه با یک استدلال پیچیده، بلکه با چند دقیقه گوش دادن آرام شده است.

گوش دادن، نشانه‌ی ضعف نیست.

نشانه‌ی احترام است.

احترام به این حقیقت که جهان را فقط از چشم خودمان نمی‌توان دید.

هر انسانی، بخشی از حقیقت را با خود حمل می‌کند.

و گفت‌وگو، زمانی آغاز می‌شود که آماده باشیم آن بخش را بشنویم.

اگر چشمه‌ی گفت‌وگو درسی داشته باشد، شاید نخستین درسش همین باشد:

پیش از آنکه سخنی بگویی، لحظه‌ای گوش بده.

شاید پاسخ، پیش از پرسش، در سکوت حضور داشته باشد.

محسن موسوی زاده #محسن_موسوی_زاده #از_خودمان_آغاز_کنیم #چشمه_گفتگو
چشمه گفت‌‌و‌گو میراثی برای فردا

نسل آینده فقط وارث ساختمان‌ها و امکانات نیست.
وارث نگاه ما به جهان است.
اگر امروز به کودکان یاد بدهیم که طبیعت ارزشمند است، فردا نگهبانان بهتری برای زمین خواهیم داشت.
چشمه‌ی گفت‌وگو می‌تواند پیامی ساده اما عمیق داشته باشد:
بیایید برای آینده، فقط چیزهایی نسازیم؛
نگرش‌هایی بسازیم.
زیرا آینده، از ذهن انسان‌ها ساخته می‌شود.

#محسن_موسوی_زاده طراح #چشمه_گفتگو