ما داریم از هری پاتر، himym و فرندز میگم در حالی که لویی ویتون با شب های برره و شیر فرهاد خاطره بازی میکنه.

دیدگاه درباره دوره توان‌افزایی سازمان‌های مردم‌نهاد
درود
در این نوشتار به رویکردی اشاره می شود که می‌تواند مبنایی برای بازاندیشی در طراحی چنین دوره‌هایی باشد. در کتاب «بسترهای بالنده» (Flourishing Contexts) که در مسیر انتشار بین‌المللی قرار دارد»، ایده محوری این است که به‌جای تلاش مستقیم برای «تغییر دادن افراد»، شرایطی فراهم کنیم که در آن ظرفیت‌های افراد و گروه‌ها بتواند رشد کند و امکان‌های تازه‌ای برای گفت‌وگو، یادگیری و کنش پدیدار شود.
از این دیدگاه، توان‌افزایی تنها انتقال دانش و مهارت از یک متخصص به شماری از شرکت‌کنندگان نیست؛ بلکه ساختن بستری برای یادگیری و رشد گروهی است. در چنین بستری، تجربه‌های خود شرکت‌کنندگان یکی از منابع اصلی یادگیری است، گفت‌وگو جایگاه محوری پیدا می‌کند، مسائل واقعی افراد و سازمان‌ها وارد فرایند یادگیری می‌شوند و تسهیلگر به‌جای اینکه صرفاً ارائه‌دهنده محتوا باشد، شرایطی ایجاد می‌کند که افراد بتوانند یکدیگر را ببینند، بشنوند، از تجربه یکدیگر بیاموزند، ایده‌های تازه تولید کنند و بخشی از راه‌حل‌ها را خودشان بسازند.
لطفاً پی دی اف پیوست را ببینید.
با سپاس
محسن موسوی زاده

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

تاریخ: ۱۴۰۳.۰۳.۲۶
شماره: ۳۸/۹۲۷۹

تقدیرنامه

مَن لَم یَشکُرِ المَخلوقَ لَم یَشکُرِ الخالِقَ

همکار ارجمند
جناب آقای موسوی

بدینوسیله از تلاش های صادقانه، تعهد حرفه ای، مسئولیت پذیری و خدمات ارزنده جنابعالی در راستای تحقق اهداف و مأموریت های سازمان در حوزه کمربند سبز مشهد صمیمانه تقدیر و تشکر به عمل می آید.

بی تردید همت والا، پشتکار و همکاری مؤثر شما در ارتقای کیفیت فضای سبز، سرمایه ای ارزشمند برای سازمان است.

از درگاه خداوند متعال، سلامتی، موفقیت و سربلندی روزافزون شما را در تمامی عرصه های زندگی و خدمت به نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران مسئلت دارم.

حسین مختاری
مدیرعامل سازمان پارک ها و فضای سبز

_______________________________

با سپاس فراوان از مدیران ارجمند بخش معاونت خدمات شهری و محیط زیست شهرداری مشهد از نمونه جناب آقای دکتر مهدی یعقوبی جناب آقای مهندس حسین مختاری جناب آقای مهندس علی عرب‌پور و بقیه دست‌اندرکاران ارجمند این معاونت کوشا و مردم مدار
محسن موسوی زاده

«سامانه آنلاین ۱۵۴۰»
یک اکوسیستم نوآورانه و کلیدی برای مدیریت ذی‌نفعان (مردم عزیز). این پلتفرم استراتژیک، فرصتی طلایی برای همسویی با اولویت‌های سازمانی و ایجاد یک چرخه بازخورد هوشمند در خصوص «ارتقای استانداردهای زیست‌محیطی» فراهم می‌آورد. ما با نگاه به آینده و با تکیه بر داده‌های میدانی، این چالش‌ها را به فرصت‌های رشد پایدار تبدیل می‌کنیم.

این پروژه نه تنها یک ابزار گزارش‌گیری است، بلکه تجلی‌گاه مأموریت ما در جهت ساختن یک جامعه آگاه و مسئولیت‌پذیر است.

بیایید با هم بر این مسیر شفاف و حرفه‌ای گام برداریم. 🌱

#هر_ایرانی_یک_محیطبان

پیشنهاد بهینه سازی کوه پارک و کمربند سبز مشهد
با نگاهی به:
«چرا ایده‌ها دیده می‌شوند، اما طراح نه؟»

«مسئلهٔ بزرگ‌تر، نحوهٔ برخورد مدیریت شهری با سرمایهٔ فکری شهروندان است.»
هنگامی که یک شهروند سال‌ها برای شهر خود ایده می‌دهد، طرح می‌سازد، تجربه می‌کند، بخشی از مسیر را با هزینه و توان شخصی پیش می‌برد و حتی در میدان عمل نشان می‌دهد که یک ایده می‌تواند به یک فضای واقعی و قابل استفاده برای مردم تبدیل شود، آیا شایسته نیست برای ادامهٔ این همکاری، جایگاه او نیز به‌عنوان طراح، ایده‌پرداز یا مشاور به رسمیت شناخته شود؟
این کار نه‌تنها رعایت حق صاحب ایده است، بلکه می‌تواند پیامی مهم برای سایر شهروندان داشته باشد:
«اگر برای شهر خود فکر کنید، ایده بدهید و برای تحقق آن تلاش کنید، مدیریت شهری می‌تواند برای فکر و تخصص شما جایگاه رسمی و حرفه‌ای قائل شود.»
چنین ایده ی نو و رویکردی می‌تواند شهر را از یک رابطهٔ صرفاً اداری میان «شهرداری» و «پیمانکار یا مشاور» فراتر ببرد و راه را برای شکل‌گیری رابطه‌ای تازه میان شهر و شهروندان خلاق و کارگشای دشواری ها و بحران ها باز کند.

گفت‌وگو به عنوان موتور بالندگی

۸-۱. گفت‌وگو؛ جریان زندهٔ بستر
در #بسترهای_بالنده ، گفت‌وگو یک ابزار جانبی نیست؛ نیرویی است که زندگی بستر را به حرکت درمی‌آورد.
بدون گفت‌وگو، تجربه‌ها پراکنده می‌مانند، سوءتفاهم‌ها افزایش می‌یابند و ظرفیت‌های پنهان آشکار نمی‌شوند.
گفت‌وگو، پلی است میان آگاهی فردی و خرد جمعی.
 
۸-۲. چرا گفت‌وگو موتور بالندگی است؟
بالندگی نیازمند دیدن امکان‌های تازه است.
هیچ فردی به تنهایی همهٔ واقعیت را نمی‌بیند.
هر انسان بخشی از تصویر را در اختیار دارد.
گفت‌وگو زمانی شکل می‌گیرد که بخش‌های مختلف تجربه و نگاه انسان‌ها کنار هم قرار گیرند و تصویری گسترده‌تر ساخته شود.
از این مسیر:
دانش مشترک شکل می‌گیرد؛
راه‌حل‌های تازه پدیدار می‌شوند؛
اعتماد افزایش می‌یابد؛
و توان اقدام جمعی بیشتر می‌شود.
آفرینش مشترک، صورت آشکار هم‌آفرینی در بستر است. در هم‌آفرینی، افراد فقط در تولید یک نتیجهٔ مشترک همکاری نمی‌کنند؛ بلکه در جریان گفت‌وگو و رابطه، خودِ بستر، مسئله‌ها، معناها و امکان‌های تازه نیز شکل می‌گیرند. بنابراین، هم‌آفرینی بخشی از منطق درونی یک بستر بالنده است، نه صرفاً یکی از شیوه‌های مشارکت.

از شگفتی‌های زیبای ایران

🌿 فراخوان هم‌آفرینی چشمهٔ گفت‌وگو
با درود فراوان
چشمهٔ گفت‌وگو در مسیر شکل‌گیری خود نشان داده است که یک مکان می‌تواند به بستری برای دیدن، گفت‌وگو، ارتباط، یادگیری و همکاری تبدیل شود.
اکنون می‌خواهیم برای گام بعدی، از نگاه و تجربهٔ شما کمک بگیریم.
اگر چشمهٔ گفت‌وگو را دیده‌اید، در آن حضور داشته‌اید، ایده‌ای دارید یا نقد و پیشنهادی دارید، با ما در میان بگذارید.
از شهروندان، گروه‌های مردمی، متخصصان، هنرمندان، دانشگاهیان، کسب‌وکارها و سازمان‌ها و نهادهای عمومی و دولتی دعوت می‌کنیم در این فرایند مشارکت کنند.
قرار نیست یک طرح از پیش تعیین‌شده را اجرا کنیم؛ می‌خواهیم امکان‌های تازه را با یکدیگر ببینیم و شکل دهیم.
برای مشارکت در این هم‌آفرینی، لطفاً فرم زیر را تکمیل فرمایید:
🔗 فرم فراخوان هم‌آفرینی چشمهٔ گفت‌وگو

گاهی تغییر، از یک طرح بزرگ و یک دستور از بالا شروع نمی‌شود؛
از یک امکان کوچک شروع می‌شود.
از اینکه کسی جور دیگری به یک مکان نگاه کند.
از اینکه چیزی که پیش‌تر مانع دیده می‌شد، به امکان تبدیل شود.
از اینکه آدم‌ها فقط «مخاطب» یک پروژه نباشند، بلکه کم‌کم خودشان وارد آن شوند، سهم بگذارند و در شکل‌دادن به آن نقش پیدا کنند.
آنچه در «چشمهٔ گفت‌وگو» شکل گرفت، برای من بیش از یک تجربه در یک دره بود. این تجربه نشان داد که کیفیت بسترهایی که در آن زندگی و کار می‌کنیم، می‌تواند بر کیفیت امکان‌هایی که برای ما گشوده می‌شود اثر بگذارد.
شاید همیشه مسئله این نباشد که
«چگونه آدم‌ها را تغییر دهیم؟»
گاهی پرسش بنیادی‌تر این است:
«چه بستری بسازیم که در آن، امکانِ تغییر، یادگیری، گفت‌وگو و هم‌آفرینی پدیدار شود؟»
«بسترهای بالنده» تلاشی است برای دنبال کردن همین پرسش؛
نه با ارائه یک نسخه آماده، بلکه با دعوت به دیدن، تجربه کردن، یاد گرفتن و دوباره ساختن بسترهایی که امکان‌های انسانی بیشتری در آنها شکل می‌گیرد.
🌱 بسترهایی برای تغییر زاینده
#بسترهای_بالنده
#تغییر_زاینده
#چشمه_گفتگو
#گفتگوی_زاینده
#هم‌آفرینی
#بسترسازی
#یادگیری_جمعی

یادتونه تو کتاب جغرافی میخوندیم رشته‌ کوه البرز مثل یک دیوار بلند جلوی حرکت ابرهارو میگیره!؟

بستر سازی برای هم اندیشی با سمن‌ها
هنگامی که نشست به‌جای گره‌گشایی، خود به گرهی بدل می‌شود.
 
چرا نشست‌های یک‌سویه سازمان‌های مردم‌نهاد باید جای خود را به فرایندهای گفت‌وگومحور و تسهیل‌گرانه بدهند؟
مقدمه
در سال‌های اخیر، سازمان‌های مردم‌نهاد، گروه‌های تخصصی، کنشگران اجتماعی و محیط‌زیستی و افراد صاحب‌تجربه، بیش از گذشته به نشست‌هایی دعوت می‌شوند که از سوی شهرداری‌ها، دستگاه‌های دولتی و نهادهای متولی محیط زیست برگزار می‌شود. در ظاهر، این اتفاق باید نشانه‌ای از افزایش مشارکت اجتماعی و توجه به دانش و تجربهٔ جامعه مدنی باشد.
اما یک پرسش اساسی وجود دارد:
آیا صرفِ دعوت از ذی‌نفعان و برگزاری جلسه، به معنای مشارکت آنان است؟
پاسخ علم مشارکت و تجربهٔ جهانی حکمرانی مشارکتی روشن است: خیر.
مشارکت زمانی معنا پیدا می‌کند که حضور افراد بتواند بر فهم مسئله، شکل‌گیری گزینه‌ها، تصمیم‌گیری یا اجرای آن اثر بگذارد و شرکت‌کنندگان بدانند نظرشان چه سرنوشتی پیدا کرده است.

مهرسایه

مهرسایه پیشنهادی برای یک المان شهری در پارک‌های گوناگون مشهد است؛ طرحی که معماری را نه فقط برای ساختن یک سازه، بلکه برای ساختن یک امکان انسانی به کار می‌گیرد.
فرم آن از تصویر دو درخت شکل گرفته است؛ دو درخت که از زمین برمی‌خیزند، به سوی آسمان می‌روند و شاخه‌های خود را به سوی یکدیگر می‌گشایند تا سایه‌ای مشترک بسازند؛ سایه‌ای از مهر.
از بالا، این دو فرم می‌توانند شبیه دو چشم دیده شوند؛ چشم‌هایی که دعوت می‌کنند:
«بازآ و بر چشمم نشین.»
در فضای این دو چشم، فضای نشستن و میزهای گرد، امکان دیدن، مکث، دیدار و گفت‌وگو را فراهم می‌کنند؛ بدون آنکه به انسان بگویند چگونه باید از فضا استفاده کند.
مهرسایه برای من ادامهٔ همان اندیشه‌ای است که در کوه‌پارک، درهٔ گفت‌وگو و چشمهٔ گفت‌وگو تجربه شد: به جای تغییر مستقیم انسان، شرایطی فراهم کنیم که امکان‌های تازه‌ای برای حضور، پیوند، مشارکت و گفت‌وگو پدیدار شود.
مهرسایه؛ دو درخت، یک سایه، یک دعوت به باهم‌بودن.

#مهرسایه #بسترهای_بالنده #مشهد #شهر_مهربانی #شهر_گفتگو #چشمه_گفتگو #کوه_پارک #المان_شهری #معماری_شهری #معماری_مفهومی #طراحی_شهری #گفتگو #مهر #پیوند #هم_بودن #فضای_شهری

طرح: مشارکت سازمان‌های مردم‌نهاد برای آبادانی محله
طراح: محسن موسوی‌زاده، نمایندهٔ فرهیختگان شورای اجتماعی محلهٔ رضاشهر مشهد (در سال ۱۳۹۲) به روش تسهیلگری برگزار شد.
هدف: آشنایی و هم افزایی سازمان های مردم نهاد با هم و با شهروندان و شورا های محله و با سازمان‌ها، نهادها و تشکل‌های غیردولتی دیگر و فراهم کردن زمینهٔ مشارکت آن‌ها در فعالیت‌های اجتماعی و شهروندی که همواره مورد توجه مسئولان شهری، به‌ویژه شهرداری‌ها، بوده است.
این طرح در سال ۱۳۹۲ پیشنهاد شد و پس از حدود یک سال پیگیری و هماهنگی با شهرداری منطقهٔ ۹ مشهد، سرانجام در تیرماه ۱۳۹۳ به تصویب رسید و وارد مرحلهٔ اجرا شد.
در ادامه، برای برگزاری نخستین نشست، هماهنگی‌های لازم با فرهنگسرای رسانه انجام گرفت. این نشست در تاریخ ۲۳ مرداد ۱۳۹۳، با اطلاع‌رسانی و دعوت تلفنی از تشکل‌ها و سازمان‌های مردم‌نهاد، در محل فرهنگسرای رسانه برگزار شد.
در این نشست حدود ۲۰ نفر از مسئولان تشکل‌ها و سازمان‌های مردم‌نهاد حضور یافتند.
#سازمان_های_مردم_نهاد #مشارکت_اجتماعی #مشارکت_شهروندی
#هم_افزایی #جامعه_مدنی #سرمایه_اجتماعی

پروژهٔ «مهرسایه»
فضای شهری تعاملی برای مکث، گفت‌وگو و باهم‌ بودن
«مهرسایه» پیشنهادی برای ایجاد یک فضای کوچک اما معنادار در شهر است؛ فضایی که با ترکیب سایه، نشیمن، میز گفت‌وگو، فرم معماری، نور و عناصر طبیعی، شرایطی برای مکث، دیدن یکدیگر، هم‌حضوری و گفت‌وگو فراهم می‌کند.
این طرح بر این ایده استوار است که برای شکل‌گیری تعامل اجتماعی، همیشه نباید رفتار مردم را تغییر داد؛ گاهی می‌توان با طراحی مناسب، بستر و شرایطی را ایجاد کرد که امکان ارتباط و هم‌بودن بیشتر شود.
در این پروپوزال، ایدهٔ «مهرسایه»، کارکرد اجتماعی و شهری آن، جایگاه احتمالی در فضاهای مختلف شهر، طراحی و اجرای اولیه، برآورد هزینه و پیشنهاد اجرای یک پایلوت شهری بررسی شده است.
«دو درخت، یک سایهٔ مهر»؛
بازآ و بر چشمم نشین.
#مهرسایه #فضای_شهری #فضای_عمومی #تعامل_اجتماعی #گفتگو #هم_بودن #طراحی_شهری #هویت_شهری #مشهد #بستر_بالنده

بررسی‌ها نشان می‌دهد که لوگوی شبکهٔ تشکل‌های مردم‌نهاد محیط‌زیستی استان خراسان رضوی شباهت قابل‌توجهی به نشان مجموعه‌ای دارد که در پیوند زیر معرفی شده است. برای برخورداری از هویتی مستقل و متمایز، من طرح لوگوی جدیدی را پیشنهاد می‌کنم تا در صورت پسند و موافقت اعضای شبکه، بتوانند آن را به‌عنوان جایگزین لوگوی فعلی انتخاب کنند.

https://partnersinprojectgreen.com/wp-content/uploads/2022/10/Circular-Economy-Consortium-WS-EE-Green-Team-and-Com-Strategy-1.pdf

باور نمیکنی حال دل مرا
یادی نمیکنی از عاشقت چرا
من دوست دارمت چون شب که ماه را
من میسرایمت چون دل که آه را
چون دل که آه را ...
چون اشک من گاهی قدم بر دیده ام نه
دل برده ای باری بیا دلداریم ده
دیدار تو از این جهان وز آن جهان به
ای نوبهارم چشم انتظارم
میگذرد یاد تو باز از سر من مثل نسیم
من که ز رویایت خاطره ها دارم
غیر تو این دل را دست که بسپارم
دست که بسپارم ...
باور نمیکنی حال دل مرا
یادی نمیکنی از عاشقت چرا
من دوست دارمت چون شب که ماه را
من میسرایمت چون دل که آه را
چون دل که آه را ...