سیروس قایقران سه ماه قبل از بازی‌های آسیایی 1990 پکن قید حضور در اردوی تیم ملی را زد و تصمیم گرفت به زلزله‌زده‌های رودبار کمک کند. علی پروین برایش خط و نشان کشید که اگر نیایی فلان می‌شود و بهمان، اما یک خبرنگار قدیمی بومی از قول سیروس می‌نویسد: «گفت مهم‌تر از هر چیزی، کمک به این بچه‌هایی است که پدر و مادر خود را در زلزله از دست داده‌اند و باید زیر چادر در کنار خیابان به فریادشان برسیم. دو هفته اینجا می‌مانم بعد می‌آیم. علی آقا مختار است هر تصمیمی خواست بگیرد.» سه ماه بعد از این فتوت و فداکاری، قایقران به ستاره ایران در بازی‌های آسیایی تبدیل شد؛ گل پیروزی‌بخش تیم ملی را در نیمه‌نهایی برابر کره‌جنوبی به ثمر رساند و در فینال هم پنالتی‌اش برابر کره‌شمالی را گل کرد تا تیم ملی بعد از بیست سال قهرمان این مسابقات شود. روحت آرام، مرد بزرگ
بایید هیا👇
#امی_گیلان
🎻☔️
@amygilan