شخصیت فرد، سرنوشت او را رقم میزند
محمود سریع القلم
(سایت دیدگاه نو)
_
اگر رفتار چین و کره شمالی را در صحنه بینالمللی مقایسه کنید، خواهید دید که اولی ضمن اینکه دومین کشور هزینه کننده نظامی است ولی با تولید، کار، زحمت، فکر و همکاری، در پی قدرت است. دومی با ادبیات و عملکرد نظامی، در پی اثبات خود است. اولی تبلیغ میکند که ما برای ۱,۳ میلیارد نفر به دنبال معاش معقول هستیم. دومی اصرار دارد راحت پذیرفته شود. اولی با قدرت نرم، خود را نشان میدهد و تصویر خود را با قدرت سخت شکل نمیدهد. دومی ظاهراً با قدرت نرم آشنا نیست و با سختافزار میخواهد به رسمیت شناخته شود. اولی ۳۵ سال زحمت کشید تا به قدرت دوم اقتصادی جهان مبدل شود. دومی با ابزار نظامی و کلاهک هستهای در پی کسب احترام است. اولی با قدرت اقتصادی، قواعد جدید منطقهای و بینالمللی طراحی میکند. دومی چون نمیتواند قاعده بسازد، مانع آنچه که موجود است میشود.
افراد، سازمانها، گروهها و کشورها همه شخصیتی دارند که نسبتاً با ثبات است. منظور از شخصیت چیست؟ چقدر حوصله دارند؟ چقدر به دیگران گوش میکنند؟ چقدر از یک تا صد یک موضوع را دقیق محاسبه کردهاند و نه آنکه فقط تا ده بررسی کرده و متوقف شوند. چقدر احساسی و هیجان زده هستند؟ چقدر به تأیید دیگران نیاز دارند؟ چقدر علاقمندند تغییر کنند؟ چقدر زمان میبرد تا به یک موضوع واکنش نشان دهند؟ میشود ده سال، بیست سال و یا بیشتر صبر کرد؟ شاید بتوان گفت اینها مسائل فکری هستند ولی در عین حال روحیه، درون و مزاج افراد و کشورها را به نمایش میگذارند و همه نماد ضربالمثل معروف هستند که: Character is destiny.
اما ما در جهانی که زندگی میکنیم، مهمترین اصل در شخصیت افراد و کشورها، اصل همکاری است. آن روی سکه همکاری، یادگیری است. دولت کرهجنوبی، یادگیری، تولید، نوآوری، رقابت، اثرگذاری و همکاری شهروندان خود را اصل قرار داده و با طیفی از روشها، این خصوصیات را به یک شخصیت تبدیل کرده است. کره جنوبی که بالاترین سرعت اینترنت در جهان را دارد برنامه ریزی کرده تا پنج سال دیگر (۲۰۲۰)، سرعت اینترنت را هزار برابر کند تا دانلود کردن یک فیلم دو ساعته، یک ثانیه به طول انجامد. شرکت بوئینگ که امسال صد ساله میشود برای هواپیمای جدید ۷۷۷X خود با ۴۰۷ نفر مسافر از طرف شرکتهای هواپیمایی حوزه خلیجفارس، ۹۵ میلیارد دلار سفارش گرفته است. صدها شرکت کوچک و بزرگ باید با هم همکاری کنند تا این هواپیماها ساخته شود. یک شرکت دکوراسیون داخلی در سیاتل با همکاری Nike، متخصصین خواب و مربیان ورزشی، طراحیهای جدیدی را برای راحتی صندلیهای هواپیما ارائه نمود، ضمن اینکه وزن صندلی را از ۱۲ کیلو به ۴,۲ کیلو کاهش داد.
حس و شخصیت همکاری، هماهنگی و تجانس با دیگران قبل از اینکه در فکر افراد باشد در وجود ناخودآگاه آنهاست. بزرگترین سرمایه مردم شرق آسیا، شخصیت همکاری آنهاست که در یک دوره ۲۵ ساله، قدرت مالی جهان را از غرب به آسیا انتقال داده اند. در برابر شخصیت همکاری شرق آسیایی، شخصیت متوسط خاورمیانهای است: شخصیتی که افراد متفاوت از خود را حذف میکند. مرتب انسانها را تقسیم بندی میکند. تبعیت افراد را میخواهد و نه همکاری با آنها را. خیلی با توانایی افراد کاری ندارد. به جای آنکه از موفقیت دیگران بیاموزد، به طور ناخودآگاه ناراحت میشود. شخصیتی که بیرون از خود درپی دلایل ناکامی میگردد و عموماً غمزده، احساسی، هیجان زده و از همه بدتر عصبانی است. این فضای آشفته باعث میشود که درصد قابل توجهی از خشونت، جنگ، درگیری و قتل در سطح جهانی در این منطقه باشد و خارجی ها هم در این محیط آلوده و تقابلی، به دنبال منافع مالی و سیاسی خود بگردند.
پیشرفت، شخصیتی خاص میطلبد کما اینکه فردی که پرخور است، روزی سه بسته سیگار میکشد، حریمی برای خوردن قند و چربی نمیشناسد و ورزش نمیکند، نمیتواند سالم باشد. کانون توسعهیافتگی، داشتن یک سیستم است. کانون سیستم، شخصیت همکاری و یادگیری است. پیشرفت و توسعه یافتگی یک جامعه را نمیتوان خارج از راستگویی و اعتماد به یکدیگر شهروندان آن تصور کرد. تا چنین شخصیتی به صورت سیستمی/ ساختاری و نه گفتاری/ نصحیتی ساخته نشود، سرنوشتی به نام پیشرفت و توسعه یافتگی رقم نخواهد خورد.
_
#یادداشت از کانال سوگواران ژولیده
@Faryad_naseri
محمود سریع القلم
(سایت دیدگاه نو)
_
اگر رفتار چین و کره شمالی را در صحنه بینالمللی مقایسه کنید، خواهید دید که اولی ضمن اینکه دومین کشور هزینه کننده نظامی است ولی با تولید، کار، زحمت، فکر و همکاری، در پی قدرت است. دومی با ادبیات و عملکرد نظامی، در پی اثبات خود است. اولی تبلیغ میکند که ما برای ۱,۳ میلیارد نفر به دنبال معاش معقول هستیم. دومی اصرار دارد راحت پذیرفته شود. اولی با قدرت نرم، خود را نشان میدهد و تصویر خود را با قدرت سخت شکل نمیدهد. دومی ظاهراً با قدرت نرم آشنا نیست و با سختافزار میخواهد به رسمیت شناخته شود. اولی ۳۵ سال زحمت کشید تا به قدرت دوم اقتصادی جهان مبدل شود. دومی با ابزار نظامی و کلاهک هستهای در پی کسب احترام است. اولی با قدرت اقتصادی، قواعد جدید منطقهای و بینالمللی طراحی میکند. دومی چون نمیتواند قاعده بسازد، مانع آنچه که موجود است میشود.
افراد، سازمانها، گروهها و کشورها همه شخصیتی دارند که نسبتاً با ثبات است. منظور از شخصیت چیست؟ چقدر حوصله دارند؟ چقدر به دیگران گوش میکنند؟ چقدر از یک تا صد یک موضوع را دقیق محاسبه کردهاند و نه آنکه فقط تا ده بررسی کرده و متوقف شوند. چقدر احساسی و هیجان زده هستند؟ چقدر به تأیید دیگران نیاز دارند؟ چقدر علاقمندند تغییر کنند؟ چقدر زمان میبرد تا به یک موضوع واکنش نشان دهند؟ میشود ده سال، بیست سال و یا بیشتر صبر کرد؟ شاید بتوان گفت اینها مسائل فکری هستند ولی در عین حال روحیه، درون و مزاج افراد و کشورها را به نمایش میگذارند و همه نماد ضربالمثل معروف هستند که: Character is destiny.
اما ما در جهانی که زندگی میکنیم، مهمترین اصل در شخصیت افراد و کشورها، اصل همکاری است. آن روی سکه همکاری، یادگیری است. دولت کرهجنوبی، یادگیری، تولید، نوآوری، رقابت، اثرگذاری و همکاری شهروندان خود را اصل قرار داده و با طیفی از روشها، این خصوصیات را به یک شخصیت تبدیل کرده است. کره جنوبی که بالاترین سرعت اینترنت در جهان را دارد برنامه ریزی کرده تا پنج سال دیگر (۲۰۲۰)، سرعت اینترنت را هزار برابر کند تا دانلود کردن یک فیلم دو ساعته، یک ثانیه به طول انجامد. شرکت بوئینگ که امسال صد ساله میشود برای هواپیمای جدید ۷۷۷X خود با ۴۰۷ نفر مسافر از طرف شرکتهای هواپیمایی حوزه خلیجفارس، ۹۵ میلیارد دلار سفارش گرفته است. صدها شرکت کوچک و بزرگ باید با هم همکاری کنند تا این هواپیماها ساخته شود. یک شرکت دکوراسیون داخلی در سیاتل با همکاری Nike، متخصصین خواب و مربیان ورزشی، طراحیهای جدیدی را برای راحتی صندلیهای هواپیما ارائه نمود، ضمن اینکه وزن صندلی را از ۱۲ کیلو به ۴,۲ کیلو کاهش داد.
حس و شخصیت همکاری، هماهنگی و تجانس با دیگران قبل از اینکه در فکر افراد باشد در وجود ناخودآگاه آنهاست. بزرگترین سرمایه مردم شرق آسیا، شخصیت همکاری آنهاست که در یک دوره ۲۵ ساله، قدرت مالی جهان را از غرب به آسیا انتقال داده اند. در برابر شخصیت همکاری شرق آسیایی، شخصیت متوسط خاورمیانهای است: شخصیتی که افراد متفاوت از خود را حذف میکند. مرتب انسانها را تقسیم بندی میکند. تبعیت افراد را میخواهد و نه همکاری با آنها را. خیلی با توانایی افراد کاری ندارد. به جای آنکه از موفقیت دیگران بیاموزد، به طور ناخودآگاه ناراحت میشود. شخصیتی که بیرون از خود درپی دلایل ناکامی میگردد و عموماً غمزده، احساسی، هیجان زده و از همه بدتر عصبانی است. این فضای آشفته باعث میشود که درصد قابل توجهی از خشونت، جنگ، درگیری و قتل در سطح جهانی در این منطقه باشد و خارجی ها هم در این محیط آلوده و تقابلی، به دنبال منافع مالی و سیاسی خود بگردند.
پیشرفت، شخصیتی خاص میطلبد کما اینکه فردی که پرخور است، روزی سه بسته سیگار میکشد، حریمی برای خوردن قند و چربی نمیشناسد و ورزش نمیکند، نمیتواند سالم باشد. کانون توسعهیافتگی، داشتن یک سیستم است. کانون سیستم، شخصیت همکاری و یادگیری است. پیشرفت و توسعه یافتگی یک جامعه را نمیتوان خارج از راستگویی و اعتماد به یکدیگر شهروندان آن تصور کرد. تا چنین شخصیتی به صورت سیستمی/ ساختاری و نه گفتاری/ نصحیتی ساخته نشود، سرنوشتی به نام پیشرفت و توسعه یافتگی رقم نخواهد خورد.
_
#یادداشت از کانال سوگواران ژولیده
@Faryad_naseri
4_551006645803548703.pdf
1.8 MB
پنجاهودو پرسش فلسفی و منطقی برای کودکان سالهای پایانی دبستان ترجمهی احمد علیپور
@faryad_naseri
@faryad_naseri
علیرضا نوری برای نشان دادن این میل و قصد به سمت ویرانیها و ویرانهها، معتادها، مرگ و اضمحلال و زوال، آدابمدانی و زبان میرود. برای او زبان، مکان است. مکانی که به تمام این مفاهیم برای بودن و شدن امکان میدهد. مکانیت برای او اهمیت زیادی دارد، چنانکه زمان را هم در تمام شکلهایش با تجلیهای مکانی نشان میدهد. در انتزاعیترین لحظات او زبان را مکانی برای تمام چیزهایی میبیند که زیست و زندگی امروز ما را انباشتهاند. زبان فارسی سرزمین و مکانیست که برای ویرانی در هر گامش مستعدتر شده است. این توجه به مکان تجلیهای گونهگونی در کار علیرضا نوری دارد. نزدیکترین و مشهودترین تجلیاش توجه او به مکان زیستش است: همدان. گویی او می خواهد بار دیگر سرزمینش را در کلمات بر پا کند.
دو سوزن در شانههام
دو میخ کف پاهام
برازندهی آهن بودم در کمبود سرزمین
وزیدم چون بادی در عصرهای همدان بر دست فروشها/ پافروشها
... شکل دایرهی تاریخ در جغرافیای من دایرهتر بود.(نوری. 1394: 19)
مکانی که نوری در کلماتش بر آن دست میگذارد، کوچهایست در تاریخ جا مانده (همان: 25) این کوچه، این معبر در شعر علیرضا نوری با دهان اینهمان میشود. آن هم از راه وجودی که از طریق تخیل واقعیت دارد.
یک تخیل بودم
که راه میرفت. (همان: 26)
#علیرضا_نوری
#کتاب_شهر
#فریاد_ناصری
متن کامل این یادداشت را در فایل زیر بخوانید👇👇👇👇👇 @faryad_naseri
دو سوزن در شانههام
دو میخ کف پاهام
برازندهی آهن بودم در کمبود سرزمین
وزیدم چون بادی در عصرهای همدان بر دست فروشها/ پافروشها
... شکل دایرهی تاریخ در جغرافیای من دایرهتر بود.(نوری. 1394: 19)
مکانی که نوری در کلماتش بر آن دست میگذارد، کوچهایست در تاریخ جا مانده (همان: 25) این کوچه، این معبر در شعر علیرضا نوری با دهان اینهمان میشود. آن هم از راه وجودی که از طریق تخیل واقعیت دارد.
یک تخیل بودم
که راه میرفت. (همان: 26)
#علیرضا_نوری
#کتاب_شهر
#فریاد_ناصری
متن کامل این یادداشت را در فایل زیر بخوانید👇👇👇👇👇 @faryad_naseri
محمد قهرمان،مهدی اخوان ثالث،محمدرضا شفیعی کدکنی، تیر ۱۳۵۹، منزل شفیعی کدکنی- از فیسبوک عادل بیابانگرد جوان @faryad_naseri
«گور خر»
در
قفسی
از خود
#هایکو
نمیدانم از کیست هجده سال پیش دوستی برایم خواند و در یادم ماند.
@Faryad_naseri
در
قفسی
از خود
#هایکو
نمیدانم از کیست هجده سال پیش دوستی برایم خواند و در یادم ماند.
@Faryad_naseri
تربیت کودکان بر اساس جنسیت جنایت است
گروهی از طرفداران حقوق و آزادی زنان در دانشگاه پرینستون، پانزده مجموعه کتاب برای کودکان و صد و چهل و چهار کتاب آموزشی برگزیده در مدارس را طی یکسال تحلیل کردند.
بررسی آنها نشان می دهد که پسربچه ها قهرمان 881 قصه، اما دختربچه ها فقط قهرمان 344 قصه هستند. پسربچه ها در اردو روی درخت ها کلبه می سازند، به اکتشاف در غارها می پردازند، به پدرهای شان کمک می کنند ولی دختر بچه ها لبخند می زنند، با عروسک ها و پیشی ها بازی می کنند و نان قندی می پزند. طرفداران حقوق و آزادی زنان در این مقاله نوشته اند: از همان دوره ی آمادگی به بعد، بچه ها یاد می گیرند که پسرها فرمانده هستند و دختر ها فرمانبر.
در 144 کتاب آموزشی برای سالهای اول دبستان مادر ها همه در آشپزخانه هستند حال آنکه در واقعیت امر چهل درصد مادرهای آمریکایی در کارخانه یا اداره کار می کنند.
اگر فرزند دختر دارید// النا جانینی بلوتی// ترجمه ی محمد جعفر پوینده// نشر نی// ص 128
#بچه_ها_فیلسوف_به_دنیا_می_آیند
@Faryad_naseri
گروهی از طرفداران حقوق و آزادی زنان در دانشگاه پرینستون، پانزده مجموعه کتاب برای کودکان و صد و چهل و چهار کتاب آموزشی برگزیده در مدارس را طی یکسال تحلیل کردند.
بررسی آنها نشان می دهد که پسربچه ها قهرمان 881 قصه، اما دختربچه ها فقط قهرمان 344 قصه هستند. پسربچه ها در اردو روی درخت ها کلبه می سازند، به اکتشاف در غارها می پردازند، به پدرهای شان کمک می کنند ولی دختر بچه ها لبخند می زنند، با عروسک ها و پیشی ها بازی می کنند و نان قندی می پزند. طرفداران حقوق و آزادی زنان در این مقاله نوشته اند: از همان دوره ی آمادگی به بعد، بچه ها یاد می گیرند که پسرها فرمانده هستند و دختر ها فرمانبر.
در 144 کتاب آموزشی برای سالهای اول دبستان مادر ها همه در آشپزخانه هستند حال آنکه در واقعیت امر چهل درصد مادرهای آمریکایی در کارخانه یا اداره کار می کنند.
اگر فرزند دختر دارید// النا جانینی بلوتی// ترجمه ی محمد جعفر پوینده// نشر نی// ص 128
#بچه_ها_فیلسوف_به_دنیا_می_آیند
@Faryad_naseri
Coda
دوست داشتن شاید آموختن
گام زدن درین جهان است.
آموختن ساکت بودن
مثل بلوط و زیزفون افسانه
آموختن دیدن.
نگاهت بذر میافشاند.
درختی نشاندم
من حرف میزنم
زیرا تو برگهایش را میتکانی.
#اکتاویو_پاز
#حشمت_جزنی
@Faryad_naseri
دوست داشتن شاید آموختن
گام زدن درین جهان است.
آموختن ساکت بودن
مثل بلوط و زیزفون افسانه
آموختن دیدن.
نگاهت بذر میافشاند.
درختی نشاندم
من حرف میزنم
زیرا تو برگهایش را میتکانی.
#اکتاویو_پاز
#حشمت_جزنی
@Faryad_naseri
اما دل بستن به خیال آینده و آرمانخواهی خود را از زمانه، از زمان، از حال دزدیدن است. پیشگویی و گذشته گشایی که کشک است. گذشته گذشته و رفته است و آن که می آید هیچش به بابا، به گذشته، به دیروز نمی برد. می ماند حال. حال هم که بر همه گان می گذرد. کسی با گفت من به باغ "حال" نمی آید. باید در حال بوده باشی. تاریخ روزهای رفته بر تو را که نباید کتاب تاریخ بازگو کند. باز کن تا بر تن ات، بر من ات چه رفته است. کتابی هست که هنوز و تا همیشه بر پوست نقر می شود تا جنم ات را بخواباند. تن ِ نوشته همان تننوشته است. تکه ای از نامه ی #سردار_صالحی @faryad_naseri
شرط می بندم که در مکتب پرندگان تعلیم خواهی دید
و شاخ و برگی از واژگان بر تن تو تنپوشی یونانی خواهد پوشاند
که شکست ناپذیر جلوه کنی.
#ادیسه_آس_الیتیس
#فریدون_فریاد
@FARYAD_NASERI
و شاخ و برگی از واژگان بر تن تو تنپوشی یونانی خواهد پوشاند
که شکست ناپذیر جلوه کنی.
#ادیسه_آس_الیتیس
#فریدون_فریاد
@FARYAD_NASERI
خنده ی پهنا در صورتمی
فکر عمیق در صورتمی
حتا آن غم که دویده در صورتمی
از تو حرف نمی زنم
از بشره از صورت کتاب می گویم
تواش اگر که نمی توانی بخوانی
در روز رازهای آشکار
پس بر چشم ها و گوش ها و قلبت مهری نهاده اند
ای مقرب و محفوظ
نگه داشته شده در شباب و از آسیب
که سورت خوانان
به ناهنگام پیر می شوند
#فریاد_ناصری
@Faryad_naseri
فکر عمیق در صورتمی
حتا آن غم که دویده در صورتمی
از تو حرف نمی زنم
از بشره از صورت کتاب می گویم
تواش اگر که نمی توانی بخوانی
در روز رازهای آشکار
پس بر چشم ها و گوش ها و قلبت مهری نهاده اند
ای مقرب و محفوظ
نگه داشته شده در شباب و از آسیب
که سورت خوانان
به ناهنگام پیر می شوند
#فریاد_ناصری
@Faryad_naseri