ان‌در امیدواری...
1.1K subscribers
823 photos
155 videos
217 files
544 links
سرگردانم بین شعر و فلسفه
دانشجوی دکتری فلسفه هنر
Download Telegram
Forwarded from مـ. سرشک
مجموعه نظرات دکتر محمدرضا شفیعی کدکنی(م.سرشک) در مورد "شاملو"👆👆👆
ای گرفته افتاده‌ی مرا
در غار استخوان‌هام
انسانی بدوی اشیا و نام‌ها را کشف می‌کند...
#سرزدن

https://t.me/joinchat/AAAAAEHoIwUZABTEUicBxA
نامه‌ی یازدهم
آلی جان
همه‌مان دیوانه شده‌ایم. اعتراف می‌کنم که اول دیوانگان هم منم. یک مشت دیوانه دور هم جمع شده‌ایم زاد و ولد می‌کنیم و دیوانگی را ادامه می‌دهیم. دیوانگی ما مثل دیوانگی‌های قدیم نیست که، یک دیوانگی جدید همه‌گیر است کسی هم نیست، تشخیص بدهد؛ چون همه‌مان حالا دیوانه شده‌ایم. نه از آن دیوانه‌هایی که به دیوار می‌شاشیدند یا در کوچه‌ها مدام می‌دویدند یا آن دیوانه‌های عصبی که گاو وحشی هم جلودارشان نبود به وقت وحش. ما دیوانه‌های اتو کشیده، پوشیده، تحصیل‌کرده‌ای هستيم. دیوانگی ما از نوع تسخیر است. ما تسخیر کثافت‌های درون‌مان شده‌ایم. هر کدام ما در گوشه‌ای از روح‌مان محل دفن زباله داریم حالا همه‌جامان را زباله گرفته، زباله‌های درون‌مان بر ما حکومت می‌کنند. زباله می‌گوید هر زنی را می‌شود بغل کرد. زباله می‌گوید با هر مردی می‌شود خوابید. زباله می‌گوید هرجایی می‌شود رفت. هر کاری می‌شود کرد. زباله می‌گوید: تجربه، تجربه... زنده‌باد تجربه. اینطور می‌شود که مرد سی‌ساله‌ای جلق می‌زند و گریه می‌کند. نه که فکر کنی شاعر یا نویسنده یا هر کوفت و مرض دیگری باشد نه. هیچ‌چیز نیست. یک آدم عادی و معمولی. می‌گویم: الاغ الان وقت جلق زدن تو نیست. می‌گوید: یعنی تو نمی‌زنی. می‌گویم: من فقط گریه می‌کنم. می‌گوید: فریاد میخام زن بگیرم. می‌گویم: بگیر. می‌گوید: پول ندارم. می‌گویم: پس همان جلق‌ات را بزن. می‌گوید: می‌دانی چندوقت است نکرده‌ام. می‌گویم: برو بکن. می‌گويد: نیست. می‌گویم: پس همان جلق‌ات را بزن... ساکت می‌شویم. می‌گویم: آخرین بار که دیدمت داشتی کارهایی می‌کردی، حرکت‌هایی می‌زدی. می‌گوید: هیچ. بعضی‌هاشان سر همان چندبار حرف‌زدن تمام شد. می‌گویم: بروم سیگار بگیرم و برگردم. می‌زنم بیرون و دیگر برنمی‌گردم. پاکت خالی سیگار را می‌اندازم توی سطل زباله. موشی از سطل می‌پرد بیرون.
آلی جان! این شده حکایت ما. یک مشت دیوانه که همه‌جامان را آشغال برداشته، این زمین را باید شخم زد. شخم زد و زیر تاریکش را آفتاب داد تا گندزدایی بشود. وگرنه موشها مدام زباله‌ها را در دالان‌های تاریک جابه‌جا می‌کنند و کثافت همه جا را بر می‌دارد.
۹۳/۷/۱
#فریاد_ناصری —----------باز نشر نامه های آلی @faryad_naseri
خلاصه کیفر خواست شیخ فضل الله نوری

درکتاب های تاریخ محاکمه شیخ فضل الله را یک اقدام سیاسی از طرف غرب و برای دفع اسلام وعلمای اسلام معرفی کرده اند.
حقیقت چیز دیگری است.اصل اعدام حاصل کوشش خود علمای مشروطه خواه بود ودادستان هم شیخ زنجانی هم دوره نجف شیخ فضل الله بودند.خلاصه کیفر خواست به قلم فریدون آدمیت:
۱.برداشتن علم مخالفت علیه مشروطیت وکشته شدن ۵۰ هزار نفر
۲.مهاجرت به زوایه مقدسه عبدالعظیم وجمع کردن اشرار علیه مشروطه وکشتن چند نفر درحضور وبااشاره ایشان وخارج کردن چشم یک نفر با خنجر

۳.جمع کردن چند هزارتومان از طرف دستگاه استبداد وبسیج اراذل واشرار علیه مشروطه خواهان و وورود مسلحانه به میدان توپخانه وکشتن یک زن
۴.تقویت وارسال قشون به تبریز وهتک نسوان وکشتن مشروطه خواهان
۵.فتوای به توپ بستن مجلس وبرقراری استبداد صغیر .اعلام اینکه همه مشروطه خواهان کفار وواجب القتل اند بجز حامیان ظلم واستبداد واشرار حامی خودش.اهلاک وتخریب آذرباییجان وجعل اکاذیب بی پایان ومواضعه با بدخواهان ملت .
۶.تنگ گیری بر متحصنین درسفارت عثمانی وبستن آب وآذوقه وارسال مار وعقرب دربین آنها
۷.شکستن پلاک کوبی منازل وتخریب در ودیوار مجلس به فتوای ایشان
۸.فتوای به توپ بستن منزل ظهیر الدوله وظل السلطان ومیرزا صالح خان وحلال کردن مال وخون آنها
۹.همدستی شبانه روز با مشیرالدوله ومفاخرالملک وامیر بهادر ومعاشرت با جباران واعانت برعدوان واعمال خلاف شیون علمای اسلام
۱۰.نقض قسم موکد درحضور ۲۵ نفر وکلای ملت ودرحضور قرآن مجید وامضا کردن پشت قرآن برای همراهی با مشروطیت وخروج مجدد مسلحانه علیه مشروطه خواهان درمیدان توپخانه
۱۱.تکفیر علمای مشروطه خواه وتکفیر سیدین سندین آیت الله بهبهانی وطباطبایی.
۱۲.گول زدن محمدعلی شاه وممانعت از وفای به عهد ایشان وویرانی هزاران دودمان ودخول خارجه به خاک ایران وانواع توحش.
۱۳.نقشه قتل ودستگیری آقا سیدعلی یزدی وارسال اشرار نابکار سیدکمال وسیدجمال برای کشتن شبانه ی میرزا مصطفی آشتیانی ومیرزا غلامحسین با موحش ترین وضع ممکن
۱۴.ارسال تلگراف به ولایات والقای فساد علیه مشروطه وارسال صد قبضه توپ وعمامه گذاشتن بر سر مهتر وقاطرچی وبنا بعد از اعلان قانون اساسی وهدر دادن زحمات ملت وجان دادن ها وجانفشانی های مشروطه خواهان
۱۵.دعوت اجانب وسالدات های روسیه با بشاشت وخرمی وتشویق محمدعلی شاه به جنگ با ملت ودادن ۲۰۰ قبضه تفنگ به اطرافیان واسلحه ملت رابه تصرف اشرار دادند.
کیفر خواست در محیط بهت وسکوت خوانده شد وشیخ فضل الله به دقت به مندرجاتش گوش دادند وهمه منتظردفاع شیخ بودند ولی شیخ فضل الله سکوت کرد و اتهامات راانکار نکرد ودفاع موثری از خودش نداشت.برخی اتهامات بحدی مسلم وغیر قابل انکار بود که شیخ جوابی بررد آنها نداشت ولی سایر اتهامات را که قابل رد وانکار بود هم قبول کردند.فقط در دفاع از خودشان گفتند که من مجتهد هستم وبرطبق الهامات قوه اجتهاد وشم فقاهت عمل کردم.

نقل از کانال هیچ

https://t.me/joinchat/AAAAAEHoIwUZABTEUicBxA
اعزام به جبهه-مهرماه ۱۳۶۶- همدان. عکاس مهناز نوراللهی فرد

@faryad_naseri
نامه‌ي دوازدهم
آلی جان
کارد بیکاری حالا رسیده به استخوان، هر چه پس انداخته بودم ته کشیده و هر روز سخت‌تر می‌شود ماجرا. گاهی فکر می‌کنم برگردم. برگشت اما همه باخت و سوخت است. بعد هم برگشتن به کجا؟ جایی نیست.
این «جا»یی که در سر اشاره می‌کنم به آن، خیلی خوب با سرگذشتش می‌تواند استعاره‌ای باشد از تمام این خاک از معنی«جا» تهی شده، چطور این خاک از معنی جا تهی شد؟ جا همان چیزی‌ست که وطن را می‌سازد، خانه را. جا اساس فضایی‌ست که به بودن تو شکل می‌دهد اما حالا این خاک بی«جا» شده است و آدم‌هایش هم همه بی‌جا و کار وبارشان هم بی‌جاتر. همیشه مقایسه کرده‌ام نقشه‌های شهری و طرح و پلان شهرهای بزرگ اروپا را با نقشه‌ها و طرح و پلان شهرهای خودمان. عجیب است مردمان مدام در حال و روز نو شدن چه حفظ کرده‌اند سیمای خودشان را، چهره‌شان را؛ اما ما که داعیه‌دار حفظ ارزش‌ها و سنت‌ها و هر چیزهایی بوده‌ایم مدام دست برده‌ایم در چهره‌مان و عوضش کرده‌ایم. هی عوض شده‌ایم به سیما و چهره. برای همین دیگر یادمان نیست چه شکلی بودیم. کوچه‌هامان یادمان نیست. خیابان‌هامان یادمان نیست. خانه‌هامان یادمان نیست. ما پاسداران و حافظان سنت‌ها و ارزش‌ها آنقدر چهره‌مان را شخم زده‌ایم که بی‌چهره شده‌ایم. چهره خاطره است. انسان بی‌خاطره ترسناک است. حالا همان نوآوران، مردمان جهان تجدد را نگاه کن سال‌هاست آنچه به خاکشان معنای جا را داده، حفظ کرده‌اند. گمش نکرده‌اند که گم شوند.
لابد می پرسی چطور آن شهری که در آن به دنیا آمدم استعاره‌ی کوچکی از همه‌ی این خاک است؟
اول انقلاب یک پیرمرد زبان‌نفهم راه افتاد و باغ و قلعه‌ی امیرنظام قراگوزلو را داد به دست بیل و کلنگ یک مشت کور وکچل. آن‌ها هم بیخ خودشان را زدند. در و پنجره و دیگ و مجمعه و تابلو و دفتر و دستک و آفتابه و لگن ... خانه را خراب کردند و هر چه که بود را تالاندند. ماند چار تا اتاق پشت در که اتاق خدم و حشم بود و شد درمانگاه موقوفه‌ی امیر نظام، بعد این ماجرا رسید به مسجد جامع که کتیبه و تاریخ داشت که بیخ نشان می‌داد. حمام قدیمی کنار مسجد و زمستانی مسجد را کوبیدند و یک مکعب بی‌معنی ساختند با شکافی وارفته و بی‌معناتر رو به قبله که معلوم بود تهی‌تر از آن است که امر قدسی را راه باشد و بعد مسجد اعظم. سر این مسجد من زور زدم که خراب نکنید این خانه را خانه خراب‌ها بی‌خدا و بی‌جا می‌شوید. نشد گوش نکردند یک مکعب بی‌قواره ساختند با ستون‌های آهنی... دارم سرت را درد می‌آورم.
بیچاره مردمی که حرف و خط پدران‌شان را نتانند بخوانند و دیگری بیاید و بگوید که پدرت بر سینه این سنگ نوشته خدایا ما را از دروغ و خشکسالی حفظ کن.
خب این مردم مدام ویران‌شده و ساخته‌شده از نو. با کدام چهره خودشان را به «جا» بیاورند. یکبار خواندم مردم کنگاور سنگ‌های معبد آناهیتا را برده‌اند و طویله ساخته‌اند. مردمی که از آن معبد به طویله می‌رسند ماییم با خاطراتی از بوی تعفن و پشگل.
زیاد حرف زدم. می‌بوسمت. ای نیست. ای اسم تنها.
7/5/93
#فریاد_ناصری ____باز نشر نامه‌های آلی
https://t.me/joinchat/AAAAAEHoIwUZABTEUicBxA
#احمد_میرعلایی هنوز شگفت‌انگیز است. این مجموعه داستان بی‌نظیر به معنای واقعی کلمه را به همه‌ی دوستان پیشنهاد می‌کنم. بیشتر درباره‌اش خواهم نوشت. #طوق_طلا
@faryad_naseri
کالوینو، در نخستین بخش از سلسله سخنرانی هایش در هاروارد - که با نام «شش یادداشت برای هزاره ی بعدی» به چاپ رسیده اند- از ارزش «سَبُکی» حرف می زند؛ از ارزش کم کردن وزن و برداشتن وزن از روی آدم ها، اجرام آسمانی، شهرها و زبان. او با تمسک به اسطوره ی مدوزا - هیولای گورگونِ مارگیس که دیدنش دشمن را سنگ می کرد - و مرگش به دستِ پرسئوس - پهلوانی که با پرهیز از نگاه کردن به چهره ی مدوزا تنها انعکاس تصویر او را در سپری مفرغین دیده بود- به بیان یکی از مهم ترین مسائل رتوریک کار و بار ادبی زمانه ی خود می پردازد؛ جهان، همچون هیولای گورگون است و انجامِ هرگونه تلاش برای دیدنِ مستقیم جهان، چیزی جز سنگ شدن نیست. برای غلبه بر جهان تنها یک راه وجود دارد؛ پرهیز از نگاه مستقیم به آن و دیدن انعکاس تصویر آن در سپر مفرغین ادبیات. فاصله ی بین حقیقت زندگی و نوشتار، فاصله ای طی ناشدنی است. سبک نوشتاری و زبان بیانگرانه و آینه گون، تنها می تواند بر وزن هستی اضافه کند. بگذارید برای روشن شدن هرچه بیشتر بحث، به مثالی از هنرهای تجسمی متوسل شویم. پرتره، در شکل واقع گرایانه اش، تنها می تواند تصویری از انسانِ سنگ شده را به نمایش بگذارد؛ حال آنکه «انسان» را باید در مازاد این تصویر سنگ شده جستجو کرد. آنچه نفس می کشد، رنج می برد، آرزو می کند و حسرت می کشد، جوهری فرّارتر از این تصویر یکپارچه و بی تحرک است. جستجو برای این مازاد، نقاشی را از واقع گرایی هرچه بیشتر دور خواهد ساخت و به جستجوی زبانِ نابِ نقاشی سوق خواهد داد. در اینجا بیش از آنکه قصد داشته باشم به اشتباه، بر یک شیوه ی خاص از نوشتن تاکید و شیوه های دیگر را تخطئه کنم، قصد دارم از جستجوی این مازاد تجلیل کنم. نهادِ ادبیات، تنها در جستجوی این مازاد است که می تواند متعهد شود، کارکرد داشته باشد و زنده بماند. تاریخ تحول زیبایی شناسی، تاریخ زبان های گوناگون برای جستجوی این مازاد است؛ تاریخِ ادراک های متنوع انسانِ اعصار گوناگون از آنچه در پس تصویر سنگ شده می گذرد.

#شاهین_شیرزادی | بخشی از رساله ی کوتاه "دفاع از شعر"
@faryad_naseri
Forwarded from Deleted Account
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#رقص ایرانی هر چند موسیقی‌اش گمان نکنم این باشد.
@faryad_naseri
Forwarded from Deleted Account
#انیس_العشاق
#شرف_الدین_رامی
باب دوازدهم در صفت زنخدان
@faryad_naseri
‍ ونوس، کوپید، قباحت و زمان (Venus, Cupid, Folly and Time) نقاش:برونزینو/حدود سال: ۱۵۴۵/ابعاد: ۱۴۶ × ۱۱۶ سانتی متر/مکان:نگارخانه ملی لندن، لندن
@faryad_naseri
می‌خواست تا نشانه‌ی لعنت کند مرا
کرد آنچه خواست آدم خاکی بهانه بود
#سنایی
کم نیست لحظه‌هایی که شیطان در فارسی به حرف آمده است. این یکی از آن لحظات است.
@faryad_naseri
Forwarded from Deleted Account
عباس‌آباد. همدان
دنیا باید دگرگون شود. اما آن انسان شتاب‌زده‌ای که در حال دویدن به‌سوی هدف کرم کوچکی را پایمال می‌کند، مرتکب جنایت شده است.
#رزا_لوکزامبورگ
#نامه_‌های_زندان
@faryad_naseri
Forwarded from Deleted Account
Forwarded from Deleted Account
نامه‌ی سیزدهم
آلی جان
پاییز آمده و چند روزش هم رفته است بر شاخ و برگان. با عزیزی حرف بر سر کسان خط‌زن و سانسورچی بود. گفتم برای تو هم بنویسم از ماجرای این مجریان و محافظان یک شبه‌ی دین و اخلاق مردمان. از این مدرسان ایمان.
مدرسان ایمان در واقع جابه‌جا شده‌اند. یعنی آن‌ها که به زندگی و چند و چونش اندیشه کرده‌اند و به این خاک و مردم و فرهنگش عشق ورزیده‌اند همان‌ها که هم پند و موعظه و هم عاشقانه و هزل و هجو نوشته‌اند. آن‌ها که کار وبارشان تمام رخان زندگی بوده و پدران‌مان از آن‌ها خوانده و آموخته‌اند چگونه بودن و زیستن را، حالا از حیث اعتبار ساقط شده‌اند هم از رهگذر تقدس‌زدایی و بت‌شکنی‌ها، هم از رهگذر قدرت سیاسی. همین است که بی‌اثر شده‌اند. یعنی یکی که در تمام عمرش چهار دقیقه به ایران و ایرانی بودن نیندیشیده به خودش اجازه می‌دهد خط بکشد روی نوشته‌های بزرگان این خاک. باید سوال را عوض کرد. باید از اینان پرسید وقتی شما نبودید دین و آیین و خلق و خوی این ملت چگونه بود یعنی همه با خواندن هزلیات سعدی به گشنی گرفتن افتاده بودند؟ این آن جنبه‌ی اخلاقی‌اش، از طرف دیگر هم که نگاه کنی باز می‌رسی به اخلاق البته به فقدانش. به نیست‌اش.
برخورد چپاولی. هرکس به جایی رسید گفت تا وقت هست بچینیم که شاید فردا نباشد حالا همین شکل و فرم هم در فرهنگ افتاده یک‌شبه بار بستن. مشق تحمل نداریم. ایمان و امید در جامعه‌ای‌ست که مشق تحمل کرده باشند. گاماس گاماس بزرگ‌شدن. ذره‌ذره قد کشیدن. و تماشای این رشد. شتاب و مصرف و مسندهای یک‌شبه و رشدهای دستکاری شده و سرطانی امروزه حاکم است بر همه چیزمان. دقیقن بر همه چیزمان.
بگذریم. پاییز بر تو چطور می‌رود؟ من که در این روزگار خزانی چو بید بر سر ایمان خویش لرزانم.
۹۳/۷/۱۱
#فریاد_ناصری —-----------باز نشر نامه های آلی @faryad_naseri
فراخوان جایزه ترجمه آثار ترکی استانبولی
شرایط شرکت در این فراخوان به شرح ذیل می‌باشد:
• اثر مورد نظر می‌بایستی در بین تاریخ‌ ۱/۱/۲۰۱۵ تا ۲۰/۷/۲۰۱۷ به چاپ رسیده باشد.
• اثر مورد نظر می‌بایست با مجوز وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به چاپ رسیده باشد.
• ارسال اصل کتاب ترکی و ترجمه آن به موسسه یونس امره الزامی است.
• هیچگونه محدودیتی درباره موضوع آثار وجود ندارد.
• امکان ارسال چندین اثر برای هر فرد وجود دارد
• آثار چند جلدی، در هنگام داوری بعنوان یک اثر در نظر گرفته خواهد شد
برای کسب اطلاعات بیشتر با شماره تلفن ۰۲۱۲۲۰۲۰۴۰۹ تماس حاصل فرمایید
آخرین تاریخ آثار 9/6/1396
نشانی موسسه یونس امره:
تهران، بلوار آفریقا، خیابان شهید سعیدی، پلاک ۱۲
پست‌الکترونیک: tahran@yee.org.tr
@faryad_naseri