ششمین یادداشت «تراجم الاعاجم»
نام و واژهی بعل از آنرو برایم مهم است که به باور سردار صالحی این واژه تبار کهبعل و کهبل و کابل و همچنین قبله است. گشتن دین در جهان را سردار صالحی گاه قبلهگردانی میخواند.
در قرآن و به نقل از تراجم بعل بتیست که بهدست الیاس رسول شکسته شد و همچنین شوهر است.
میشود این دادهها را در تاریخ خانواده خواند. در زنسالاری و مردسالاری و جنگ بین فرادست و فرو دست شدن شکلهای خانواده.
-البته این تنها یک حدس و گمان است اما گمانی که میشود ردش را گرفت و یا ردش کرد یا پذیرفتنیش کرد- بعد از بعد جانّ است که قابل دقت است. سه برابر در تراجم برایش دیدهام پدر یا مادر جن، مار بزرگ که جنین و اجنه هم با این واژه همریشهاند. اگر روایت فریفته شدن آدم و اوا یا حوا را به یاد آوریم که در روایت مسیحی ماری آنها را فریفت و در روایت اسلامی شیطان میشود این اختلاف را اینجا بر سر واژگان دید که شیطان هم از جنیان است و جانّ مار بزرگ است.
اما آخرین واژهی این یادداشت ولایت است که هم پادشاهی و هم دوستی در برابر آورده شده است.
----
پینوشت:
تاکنون هییچ دقت کردهاید که در واژههای بچه و ببم و بم و baby این باء و ب چیست در آغازشان؟ گمان من این است این ب و باء همان فعل بی در زبانهای ایرانی و Be لاتین است. بود و بودن کوچک: بچه.
این را هم بگویم من ریشهشناسی بچه را ندیدهام. اگر کسی دیده و مستند دارد و غیر از این است، لطف کند، برساند.
@faryad_naseri
نام و واژهی بعل از آنرو برایم مهم است که به باور سردار صالحی این واژه تبار کهبعل و کهبل و کابل و همچنین قبله است. گشتن دین در جهان را سردار صالحی گاه قبلهگردانی میخواند.
در قرآن و به نقل از تراجم بعل بتیست که بهدست الیاس رسول شکسته شد و همچنین شوهر است.
میشود این دادهها را در تاریخ خانواده خواند. در زنسالاری و مردسالاری و جنگ بین فرادست و فرو دست شدن شکلهای خانواده.
-البته این تنها یک حدس و گمان است اما گمانی که میشود ردش را گرفت و یا ردش کرد یا پذیرفتنیش کرد- بعد از بعد جانّ است که قابل دقت است. سه برابر در تراجم برایش دیدهام پدر یا مادر جن، مار بزرگ که جنین و اجنه هم با این واژه همریشهاند. اگر روایت فریفته شدن آدم و اوا یا حوا را به یاد آوریم که در روایت مسیحی ماری آنها را فریفت و در روایت اسلامی شیطان میشود این اختلاف را اینجا بر سر واژگان دید که شیطان هم از جنیان است و جانّ مار بزرگ است.
اما آخرین واژهی این یادداشت ولایت است که هم پادشاهی و هم دوستی در برابر آورده شده است.
----
پینوشت:
تاکنون هییچ دقت کردهاید که در واژههای بچه و ببم و بم و baby این باء و ب چیست در آغازشان؟ گمان من این است این ب و باء همان فعل بی در زبانهای ایرانی و Be لاتین است. بود و بودن کوچک: بچه.
این را هم بگویم من ریشهشناسی بچه را ندیدهام. اگر کسی دیده و مستند دارد و غیر از این است، لطف کند، برساند.
@faryad_naseri
هفتمین یادداشت «تراجم الاعاجم»
شاید برایتان جالب باشد که بدانید نویسندهی تراجم جایی معاد را مکه دریافته است. الی معاد: الی مکه.
در یادداشت پیشین هم اشارههایی به واژهی بعل کردم و در سورهی نور دیدم البَعلُ را شوهر نوشته است.
الصَّلوة را که بیشتر ترجمهها نماز نوشتهاند با فعل قیام کردن در تراجم کنشت جهودان آورده است و در زیر نویس اشاره کرده است که اصل لغت عبرانی است.
قبل از این کلمات در سورهی بلد ذو را خوانده بودم که برابرش، خداوند آورده بود امروز در گپی که با دوستی تازه گپ -کورش رضاپور- داشتم حرف از زاگرس و زیگورات شد. گمانم ذو میتواند با زا و زی اول این کلمات خوانده شود. اگر زاگرس و زیگورات به معنای کوه خدا باشد چنانکه ایشان گفتند.
@faryad_naseri
شاید برایتان جالب باشد که بدانید نویسندهی تراجم جایی معاد را مکه دریافته است. الی معاد: الی مکه.
در یادداشت پیشین هم اشارههایی به واژهی بعل کردم و در سورهی نور دیدم البَعلُ را شوهر نوشته است.
الصَّلوة را که بیشتر ترجمهها نماز نوشتهاند با فعل قیام کردن در تراجم کنشت جهودان آورده است و در زیر نویس اشاره کرده است که اصل لغت عبرانی است.
قبل از این کلمات در سورهی بلد ذو را خوانده بودم که برابرش، خداوند آورده بود امروز در گپی که با دوستی تازه گپ -کورش رضاپور- داشتم حرف از زاگرس و زیگورات شد. گمانم ذو میتواند با زا و زی اول این کلمات خوانده شود. اگر زاگرس و زیگورات به معنای کوه خدا باشد چنانکه ایشان گفتند.
@faryad_naseri
هنوز گلولههای شلیک شده در جنگ
از خوابهایمان میگذرند
و ناگزیر دوست میداریم
مثل راه رفتن در خواب
سنگر گرفتن را
نامه نوشتن را
هر بهار درختها
خون بالا میآورند
باید انشاهای کودکیم را پاره کنم
و بالش دیگری
برای خوابهایم پر بگیرم
#فریاد_ناصری
#گنجشکها_روی_برف_راه_میروند
برای مردمان این خاک که رها شدهاند و جز خود پناهی ندارند.
@faryad_naseri
از خوابهایمان میگذرند
و ناگزیر دوست میداریم
مثل راه رفتن در خواب
سنگر گرفتن را
نامه نوشتن را
هر بهار درختها
خون بالا میآورند
باید انشاهای کودکیم را پاره کنم
و بالش دیگری
برای خوابهایم پر بگیرم
#فریاد_ناصری
#گنجشکها_روی_برف_راه_میروند
برای مردمان این خاک که رها شدهاند و جز خود پناهی ندارند.
@faryad_naseri
پاوند/جویس
برگزیدهی از نامهها
به همراه مقالاتی دربارهی جویس
گزینش و ترجمهی مرتضی پاشاپور
#نشر_حکمت_کلمه
@hekmatkalame
@faryad_naseri
با معرفی کتابها نشر حکمتکلمه را یاری کنید.
برگزیدهی از نامهها
به همراه مقالاتی دربارهی جویس
گزینش و ترجمهی مرتضی پاشاپور
#نشر_حکمت_کلمه
@hekmatkalame
@faryad_naseri
با معرفی کتابها نشر حکمتکلمه را یاری کنید.
نامهی شصت
آلی جان
انگار غربت افتاده باشد بینمان. دوری. شبها از خواب میپرم. هجوم هزار فکر بر سر خواب را پرپر میکند. و آینده، آیندهای که هراسانم از آن. بیشتر دست و پا میزنم. آینده ساخته شود. و این هراس البته که در کنار امیدی هم دارد. اگرچه امید که مینویسم انوری فریاد میزند: امید الحق نشیبی بیفراز است. چرا دروغ بگویم؟ این امید و هراس. این شکست و پیروزی انگار هیچ شخصی نیست. سرنوشت قومیست که بر من میرود. چشم شاعریام شکستبین و شکستخوان است. چشم شاعریام سرود زوال را در تک تک اتقاقات هر روز میبیند. چشم شاعریام میگوید ما قرنهاست ملت شکستیم. چشم فکر اما سرود نور میخواند. سرود پیروزی. سرود صبر و تلاش. هر روز نشانههای این دو دسته را میچینم روبهروی هم تا کدام کفه سنگینتر شود. تو میگویی کدام سنگین است؟ و این میانه صدایی دیگر مدام بر سرم میکوبد از این دوا بینی بره. از این دو بینی بره. نه شکست نه پیروزی. طی بطی را ببین. ما با هر اتفاق تکهای از راه را طی کردهایم اما طی به کدام سو؟ این به کدام سو دیوانه میکند. طی به کدام سو؟ کژ و مژ میرویم. من اتفاقات را نما میبینم. نما چه مینماید آلی؟ خوشبختی یا تیرهبختی؟ به صدای شاعر ایمان بیاوریم که گفت زمستان. که گفت تو هیچگاه پیش نرفتی. که گفت امید الحق نشیبی بیفراز است. یا بگوییم آنکه رنج کاشت را بکشد و گندم به کیسه کند نان گرم به سفره خواهد دید؟ من دوست دارم دست بر چشم شاعریام بگذارم و خوشهچین فرداها باشم. باشیم. باشند. دست بگذار روی چشم چپت حالا بگو کدام طرف، کدام سو؟
۹۴/۲/۵
#فریاد_ناصری —-------------------بازنویسی نامه های آلی@faryad_naseri
آلی جان
انگار غربت افتاده باشد بینمان. دوری. شبها از خواب میپرم. هجوم هزار فکر بر سر خواب را پرپر میکند. و آینده، آیندهای که هراسانم از آن. بیشتر دست و پا میزنم. آینده ساخته شود. و این هراس البته که در کنار امیدی هم دارد. اگرچه امید که مینویسم انوری فریاد میزند: امید الحق نشیبی بیفراز است. چرا دروغ بگویم؟ این امید و هراس. این شکست و پیروزی انگار هیچ شخصی نیست. سرنوشت قومیست که بر من میرود. چشم شاعریام شکستبین و شکستخوان است. چشم شاعریام سرود زوال را در تک تک اتقاقات هر روز میبیند. چشم شاعریام میگوید ما قرنهاست ملت شکستیم. چشم فکر اما سرود نور میخواند. سرود پیروزی. سرود صبر و تلاش. هر روز نشانههای این دو دسته را میچینم روبهروی هم تا کدام کفه سنگینتر شود. تو میگویی کدام سنگین است؟ و این میانه صدایی دیگر مدام بر سرم میکوبد از این دوا بینی بره. از این دو بینی بره. نه شکست نه پیروزی. طی بطی را ببین. ما با هر اتفاق تکهای از راه را طی کردهایم اما طی به کدام سو؟ این به کدام سو دیوانه میکند. طی به کدام سو؟ کژ و مژ میرویم. من اتفاقات را نما میبینم. نما چه مینماید آلی؟ خوشبختی یا تیرهبختی؟ به صدای شاعر ایمان بیاوریم که گفت زمستان. که گفت تو هیچگاه پیش نرفتی. که گفت امید الحق نشیبی بیفراز است. یا بگوییم آنکه رنج کاشت را بکشد و گندم به کیسه کند نان گرم به سفره خواهد دید؟ من دوست دارم دست بر چشم شاعریام بگذارم و خوشهچین فرداها باشم. باشیم. باشند. دست بگذار روی چشم چپت حالا بگو کدام طرف، کدام سو؟
۹۴/۲/۵
#فریاد_ناصری —-------------------بازنویسی نامه های آلی@faryad_naseri
محمدرضا فشاهی شاعر عجیبیست. آنقدر عجیب که گویی ادامهی بهحق سنت شاعر-حکیم فارسی است. این کتاب از نشر حیفشدهی کاروان را اگر یافتید ببلعیدش.
@faryad_naseri
@faryad_naseri
Forwarded from Deleted Account
نامهی شصت و یک
آلی جان
عزیزم میخواهم بی هیچ درنگی پرتابات کنم میان حرفی که میتوانم بگویم ربط مستقیم دارد با درد آدمی. درد بیپایان. درد بیآرام. دردی که بودنش سبب راهجوییست. دردی که سبب چارهسازیها شده. دردی به طول قرنها که انسان را در راه بییار و پاسدار کرده، آنوقت انسان نشسته به فکر که امان کجا جویم؟ به چی؟ از چی؟ پس ایمان بیاوریم که در امان باشیم. در امن باشیم اما ایمان هم جز اندکی از جانهای درخشان را برنساخته باقی هنوز رموک و دردناک در راهاند. و هزار چارهی ناکارا که کلاف جان و راه را آشفتهتر کرد اما حتم میپرسی چرا باید بودن قرین درد باشد؟ من هم نمیدانم. فقط به گمانم نجواهایی شنیدهام. پچپچههایی که میگوید: بودن همانطور که باید بود. میگوید در این جهان، بیدرد چیزیست که عین چیزیست که باید باشد. من چیزی بودم از طبیعت حالا علیه طبیعتم پس جانم به درد میافتد. این طبیعت که میگویم اگر بخواهم به آن حرف شهر و روستا اشاره کنم مثالش را از بنا و عمارت میآورم. از دخالت دست. یادت هست گفتم طبیعت در روستا بر دست پیروز است. دست را زود میزداید. در شهر اما دست و دست و دستها بر طبیعت چیره گشتهاند اما این چیرهگی بر چیزها دورکردن چیزها از ذاتشان است. میگویم نه دست بیزور که هرچه میسازد به دمی به دل طبیعت باز میگردد نه دست ناساز که طبیعت را چنان غیر میکند که هیچ راه بازگشتی ندارد. چیزی باشیم که عین چیزیست که باید باشد. چیزی بسازیم که عین چیزیست که باید باشد. بودن همانطور که باید بود.
۹۳/۲/۷
#فریاد_ناصری —----------------@faryad_naseri
آلی جان
عزیزم میخواهم بی هیچ درنگی پرتابات کنم میان حرفی که میتوانم بگویم ربط مستقیم دارد با درد آدمی. درد بیپایان. درد بیآرام. دردی که بودنش سبب راهجوییست. دردی که سبب چارهسازیها شده. دردی به طول قرنها که انسان را در راه بییار و پاسدار کرده، آنوقت انسان نشسته به فکر که امان کجا جویم؟ به چی؟ از چی؟ پس ایمان بیاوریم که در امان باشیم. در امن باشیم اما ایمان هم جز اندکی از جانهای درخشان را برنساخته باقی هنوز رموک و دردناک در راهاند. و هزار چارهی ناکارا که کلاف جان و راه را آشفتهتر کرد اما حتم میپرسی چرا باید بودن قرین درد باشد؟ من هم نمیدانم. فقط به گمانم نجواهایی شنیدهام. پچپچههایی که میگوید: بودن همانطور که باید بود. میگوید در این جهان، بیدرد چیزیست که عین چیزیست که باید باشد. من چیزی بودم از طبیعت حالا علیه طبیعتم پس جانم به درد میافتد. این طبیعت که میگویم اگر بخواهم به آن حرف شهر و روستا اشاره کنم مثالش را از بنا و عمارت میآورم. از دخالت دست. یادت هست گفتم طبیعت در روستا بر دست پیروز است. دست را زود میزداید. در شهر اما دست و دست و دستها بر طبیعت چیره گشتهاند اما این چیرهگی بر چیزها دورکردن چیزها از ذاتشان است. میگویم نه دست بیزور که هرچه میسازد به دمی به دل طبیعت باز میگردد نه دست ناساز که طبیعت را چنان غیر میکند که هیچ راه بازگشتی ندارد. چیزی باشیم که عین چیزیست که باید باشد. چیزی بسازیم که عین چیزیست که باید باشد. بودن همانطور که باید بود.
۹۳/۲/۷
#فریاد_ناصری —----------------@faryad_naseri
شعری نوشتهام ماه
قرص صورتت راگذاشتهام اینجاآه!
بنشین پای سفره،ای عسل!
کفنی که پوشیدهای
مراهم به گورخواهد برد
زندگی هم اگر آمد
بگو نیستم
بگو رفتهایم گل بچینیم
#سرزدن
#فریاد_ناصری
@faryad_naseri
قرص صورتت راگذاشتهام اینجاآه!
بنشین پای سفره،ای عسل!
کفنی که پوشیدهای
مراهم به گورخواهد برد
زندگی هم اگر آمد
بگو نیستم
بگو رفتهایم گل بچینیم
#سرزدن
#فریاد_ناصری
@faryad_naseri
Forwarded from Deleted Account
Instagram
نشر حکمتکلمه
#بچه_زیگموند #ابوالفضل_مروجی #داستان_ایرانی #نشر_حکمت_کلمه
Forwarded from صدای داستان | sedayedastan
Audio
#نامه_پنجاه_چهار
از نوشته های: #فریاد_ناصری
با صدای: #بهار_سجادی
#اختصاصی برای کانال صدای داستان
#لطفا فوروارد کنید؛ سپاس.
@sedayehdastan 👈
از نوشته های: #فریاد_ناصری
با صدای: #بهار_سجادی
#اختصاصی برای کانال صدای داستان
#لطفا فوروارد کنید؛ سپاس.
@sedayehdastan 👈
Forwarded from Deleted Account
کشف اهمیت یک میلیمتر
در فاصلهی زمین از خورشید
در لرزش دستهای یک نظامی
وقتی به یک قلب مبارز شلیک میکند
یک میلیمتر
فقط یک میلیمتر
میتواند سرنوشت خیلی چیزها را عوض کند
#سرزدن
@faryad_naseri
در فاصلهی زمین از خورشید
در لرزش دستهای یک نظامی
وقتی به یک قلب مبارز شلیک میکند
یک میلیمتر
فقط یک میلیمتر
میتواند سرنوشت خیلی چیزها را عوض کند
#سرزدن
@faryad_naseri
در جست و جوی تو بودم
در پردههای حماسی
آنجا که یک پرندهی تنها
به شکل فارسی میپرد
به شکل فارسی وحی تکانم بده
که در جست و جوی تو بودم
#سرزدن
#فریاد_ناصری
@faryad_naseri
در پردههای حماسی
آنجا که یک پرندهی تنها
به شکل فارسی میپرد
به شکل فارسی وحی تکانم بده
که در جست و جوی تو بودم
#سرزدن
#فریاد_ناصری
@faryad_naseri
این کتاب فارسی سال یازدهم است.
نخستین بیت مثنوی را اینطور آورده است. من خط زدم و شکل مشهور بیت را نوشتم. کسی اگر میداند بیت خط خورده از چه ضبط و نسخهایست خبر دهد.
@faryad_naseri
نخستین بیت مثنوی را اینطور آورده است. من خط زدم و شکل مشهور بیت را نوشتم. کسی اگر میداند بیت خط خورده از چه ضبط و نسخهایست خبر دهد.
@faryad_naseri