ان‌در امیدواری...
1.1K subscribers
823 photos
155 videos
217 files
544 links
سرگردانم بین شعر و فلسفه
دانشجوی دکتری فلسفه هنر
Download Telegram
‏1.‏ واعظ به منبر آمد و بيهوده ساز کرد
در حق هر گروه سرِ حرف باز کرد

‏2.‏ ملا به مَدرَس آمد و درسِ دقيق گفت
حق را ز غيرِ حق به گُمان امتياز کرد

‏3.‏ خالي ز معرفت چو رياست‌پناه شد
انکار بر معارفِ اربابِ راز کرد

‏4.‏ زاهد ز انتظار نَعيمِ بهشت ماند
عابد نماز را به تکلُّف دراز کرد

‏5.‏ مغرور شد به عزتِ تقديم در نماز
آن جاه‌دوست کو به امامت نماز کرد

‏6.‏ صوفي به خانقاه درآمد به وجد و شور
جمع مُريد را به لَقا سرفراز کرد

‏7.‏ بر مَسنَد محاکمه قاضي چو پا نهاد
دست نُهفته‌گير به هر سو دراز کرد

‏8.‏ آن کو ميان قاضي و خَصمَين واسطه است
بنهاد دام مکر و سر حيله باز کرد

‏9.‏ فتوي‌پناهِ هيچ‌مدانِ عَمامه‌کوه ‏
بر وفقِ مُدَّعاي کَسان مکر ساز کرد

‏10.‏ حاکم چو بر سريرِ حکومت قرار يافت
بر بي‌کسانِ شهر در ظلم باز کرد

‏11.‏ رشوت گرفت مُحتَسِب و نرخ را فزود
از لقمۀ حرام درِ عيش باز کرد

‏12.‏ کوتاه کرد دستِ فقيران ز مالِ وقف
آن ميرزا که دستِ تصدي دراز کرد

‏13.‏ مستوفي از زبانِ قلم حرف مي‌زند
خود داند و خدا سرِ دفتر چو باز کرد

‏14.‏ دانا چو ديد رويِ زمين را گرفت ظلم
کنجی خزید و در به رخ خود فرلز کرد

فیض از فریب شعبده اهل روزگار

با حق پناه برد و ز خلق احتراز کرد


https://telegram.me/faryad_naseri ُ
Forwarded from Deleted Account
نامه‌ي شصت و شش
آلی جانم
خیلی‌ها پرسیده‌اند تو کیستی؟ خیلی‌ها تو را دوست داشته‌اند اما هیچ‌کس نپرسیده تو که می‌نویسی کیستی؟ برای تو بگویم. برای تو بگویم من هیولام. هیولای هزارسر هزاردهان. سری با گردنی کج ایستاده در برابر پروردگار با نجوای ترس‌خوردگان که «ربنا..». سری با دهان «فارسی را چه شده است؟». سری با دهان چاکران، «قربان امری با بنده نیست». سری با دهان شعر، «قومی متفکرند اندر ره دین»، سری با دهان فکر «مرغ آمین دردآلودیست کاواره بمانده». سری با دهان تسخرزن «از بهشت مرا همین باب بهشت کافی‌ست». سری با دهان هیز. سری با دهان عاصی. سری توسری‌خورده با دهان پر خون. سری با دهان تبعیدی. سری با دهانی مطرود. هیولایی گوش سپرده به زمزمه‌های آسمانی وقتی که دندان نیش‌اش در بال و پر سینه‌ی پری بوده است. هیولایی معذب. زوزه‌کشان. هیولایی با دغدغه‌ی پرهیز حین گناه. هیولایی با وسوسه‌ی گناه وقت پرهیز. هیولایی پرنده‌ام من. پرنده‌ای سیاه و تیره که جگر گاوان وحشی می‌آورد. حیران کوچه‌های بسطامم. دویده پی آسمانی کبوتر. درخت شده در خواب. زایر شیطان با زبان خزندگان در جنگل‌های حاره. افتاده در حیاط مساجد باستانی که حالا ایستاده در برابر آینه، حیران این همه سر این همه دهان. به تماشای جهانی هزار تکه. در وزوزی مدام. وزوزی که انگار وقت آفرینش پخش می‌شده در هستی. وزوزی که هنوز هست. وزوزی که نمی‌گذارد بشنوی. درست بشنوی. من هیولایی پرنده‌ام که کتابت می‌کند سرگذشت سران خودش را. کاتب دهان‌هایی از دم فنا، سرگردان در وزوزی مدام؛ اما با کدام دهان روایت می‌کنم؟ با کدام سر فکر می‌کنم؟ خیره شو. نگاه کن. به من. به من نگاه کن. آن دهان نه. این سو. این سر. به من نگاه کن آلی!؟
۹۴/۲/۳۱
 
https://telegram.me/faryad_naseri
هر روز در این جامعه احمق فرض می‌شوم و این بزرگ‌ترین ناسزاست. بله ما هر روز در این جامعه‌ی پریشیده ناسزا می‌شنویم به هزاران شکل اما احمق فرض شدن برای من بزرگ‌ترین ناسزاست.

مثال می‌خواهید: همین آدم‌هایی که نمی‌خوانند و نمی‌دانند اما مدام در تمام بحث‌ها با فیگوری عالمانه حضور دارند.

می‌گویی عین‌القضات! خوانده که هیچ با اساتید فن هم راجع‌به آن گپ زده می‌گویی تلمود! خوانده و باز هم راجع‌به آن گپ زده، از کوره در می‌روی که تمام خواندی؟ می‌گوید: بخشی‌هایی خوانده‌ام همان‌قدر هم گپ زدیم.

بدتر حتا آدمهایی که سال به سال چیزی نمی‌خوانند می‌گردند نک می‌زنند به این تکه نقل‌هایی که آدم‌های بدتر از خودشان اینجا و آنجا نقل می‌کنند بعد این‌ها از راه می‌رسند و فاضل‌مآبانه کامنتی در ذیلش می‌گذارند. چنان که گویی تمام آثار این بخت‌برگشته‌ی تکه‌پاره شده را خوانده‌اند.

آقا/ خانم اندازه‌ی خودتان باشید اگر نیستید رفتارتان احمق فرض کردن دیگران است.

من یکی که دیگر تحمل نمی‌کنم جمع و ناجمع باشد حد فهم خودم را قدر می‌دانم پس دم‌پر شخص من نباشید.
والسلام‌علیکم
https://telegram.me/faryad_naseri
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
" دل نوشته ها", گفت و گو با مسعود توفان، شاعر
@faryad_naseri
می‌توانم در یک شعر طوفانی
دل‌تان را
پر از پرنده کنم
از عقاب‌ها، کبوترها، یاکریم‌ها
گنجشک‌ها، قناری‌ها، سهره‌ها
اما حواس‌تان باشد
یک‌جایی این توفان تمام می‌شود
و قلب شما
مثل یک کشتی خسته به گل می‌نشیند
Forwarded from زاویه (Omid Ansari)
گوشه‌های اصفهان
کیوان قدرخواه
Forwarded from زاویه (Omid Ansari)
Gooshehaye_Esfahan.pdf
505.1 KB
گوشه‌های اصفهان
کیوان قدرخواه
اشیا
دهن کجی می‌کنند به آدم‌ها
وَ بی‌هیچ صدایی
وراجی آدم‌ها را تماشا می‌کنند
همین که آدم‌ها ساکت شدند
اشیا شروع به حرف زدن می‌کنند.

یلدا مبارک.
@faryad_naseri
‍ ‍ #نامه شصت و شش
(آلــے جــانم)
نویسنده: #فریاد_ناصرۍ
با صداۍ: #بهار_سجادے
#اختصاصے براۍ کانال صداۍ داستان

@sedayehdastan 👈
✳️ با ما همراه باشید و صدای داستان را به دوستان خود معرفی کنید. سپاس
این هم هدیه‌ی شب «چله» با صدا و لطف خانم بهار سجادی، با جستجوی «آلی» می‌توانید باقی نامه‌ها را هم پیدا کنید و بخوانید و با دوستان‌تان به اشتراک بگذارید.

با هم به امید شادی و پیروزی و نابودی جهل
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
دل‌نوشته‌ها: مجید نفیسی شاعر و نویسنده
@faryad_naseri
نامه‌ی شصت و هفت
آلی جانم
هر دوره‌ای از تاریخ آدمی را مناسباتش با چیزها و مفاهیم کلان می‌سازد. اینطور که در فلان دوره تصور از خدا چیست؟ از حکومت چیست؟ از عشق چیست؟ همین پرسش‌ها و پاسخ‌های آن است که نقشه‌ی زیست آدمیان را رسم می‌کند. سال‌ها قبل یادداشت بلندبالایی نوشتم پیرامون حلاج و رابطه‌ای که می‌شود از زیست او در رابطه با خدا به دست داد. هرکس حق تفسیر گذشته و حالا و آینده را دارد. با همین تفسیرهای دوباره است که راه و چاه‌های تازه باز می‌شوند و دهان‌شان پیدا می‌شود. من فکر می‌کنم وقتی حلاج گفت: یکی مرا از دست این خدا برهاند. اولین انسان ایرانی بود که می‌خواست بر زمین قدرت را به دست‌های انسان بسپارد و خدا را به عرش و کرسی خودش بازگرداند اما جالب ماجرا این‌جاست که آن‌ها که نفع‌شان در حمایت از حضور خدا در زمین بود، دست و پای حلاج را بریدند تا این‌طور دست‌وپای مطالبه‌ی به حق او را کوتاه کنند. گفت حق منم. من اینجا می‌زیم. من می‌سازم. من می‌کارم. من می‌رویانم. اینجا خانه‌ی من است. لطفن پایت را از زندگی من بکش بیرون. لطفن دست از سرم بردار. اما اما اما چه شد دست و پایش را زدند تا کماکان عرش و کرسی بر زمین فرمان براند و نمایندگان عرش بر مسند بمانند. آلی انسان ایرانی یکبار دیگر باید عرش و کرسی را از زمین جدا کند و در این میان آن کس که دل در گرو عرش دارد دلش را عرش و کرسی کند و دست و پایش را به دست بگیرد تا جهان را بسازد. هنوز این ما می‌توانیم بگوییم: یکی مرا از دست این خدا برهاند.
۹۴/۳/۵
 
https://telegram.me/faryad_naseri
اما تنها من
تنها من می‌دانستم
که آینه‌ها با زیبایی تو چه می‌کنند
#سربازهای_خسته
#فریاد_ناصری
#نشر_چشمه
@faryad_naseri
این کتاب در قفسه‌های کتاب‌های چشمه نیست خودم هم می‌روم می‌پرسم، می‌گردم تا پیدا کنم.
شما هم بخواهید هر جا که هستید
به شیخ شهر، فقیری ز جوع برد پناه 
بدین امیدکه از جود، خواهدش نان داد
هزار مسئله پرسیدش از مسائل و گفت: 
اگر جواب ندادی نبایدت نان داد!
نداشت حال جدال آن فقیر و شیخ غیور 
ببرد آبش و نانش نداد تا جان داد
عجب‌که با همه دانایی این نمی‌دانست 
که "حق" به "بنده" نه روزی به شرط ایمان داد
من و ملازمت آستان پیر مغان 
که جام می به کف کافر و مسلمان داد

#آذر_بیگدلی

زلالی زبان را بنگرید.

@faryad_naseri
نامه‌ی شصت و هشت
آلی جانم
در حالی که چشمانم از خستگی و بی‌خوابی می‌سوزد و گرما انگار بر این کولر بی‌رمق پیروز شده سعی می‌کنم این نامه را برایت بنویسم. فکر می‌کنم مهم است این را بگویم. مهم است که بدانی. مهم است بدانی که هرچیز زبانی دارد. دست زبانی دارد. سر زبانی دارد. پا زبانی دارد. چشم زبانی دارد. گوش زبانی دارد. سنگ حتا؛ آب و ابر و خاک و هر ‌چیزی که به جهان و در جهان است زبانی دارد. دست من حرف می‌زند. دست من به تاریخ و سرگذشت‌اش شهادت می‌دهد. عجب قیامتی اما موضوع روشن‌تر و ساده‌تر از این حرف‌هاست. همان سنگ را بگیر که حرف جا بیفتد. یک تکه سنگ را بردار. این‌جا این تویی که سربسته و سنگینی چون که زبان سنگ را نمی‌داند. زبان سنگ را خبره‌ی سنگ می‌داند. زمین‌شناس. دست را نگاه کن این نقش‌ونگار بر دست تاریخ زهدان است. حالا همین‌طور نگاه کن. هرچیز بر زمین دهانی دارد روایت‌گر حکایتی پوشیده. حالا می‌خواهم از دهان کتاب‌های کهن بگویم. از تصویرسازی کتاب‌های کهن. از نقاشی کتاب‌ها. می‌خواهم به دهان پنهان این کتاب‌ها و نقش‌ها گوش بسپاریم. در سده‌های اول اسلام کتاب‌هایی مثل «خواص‌الادویه» و «منافع‌الحیوان» نقاشی می‌شوند بعد کم کم سهم شعر بیشتر می‌شود و از یک‌جایی به بعد شعر غالب می‌شود. آن‌هم شعری پرخیال و مصور. از کتاب‌های علمی و مایه‌های ملی به تخیل. دهان علم می‌شود دهان رویا. از پزشکی به رویاپردازی‌های نظامی رسیدن. این تغییر در جان و دهان فارسی را خیلی جاهای دیگر هم می‌شود پی گرفت. چرا آن همه تلاش علمی در سده‌های اولیه‌ی آغاز اسلام کم کم کنار می‌رود و این‌طور می‌شود که شده است و شده‌ایم. با یک نظر و نگاه حل‌شدنی نیست. فعلنا فعلن انبان پرسش‌ها را بینباریم. حتمن از راه این همه پرسش به حد و حدود پاسخی می‌رسیم.
۶/۳/۹۴
 
https://telegram.me/faryad_naseri
Audio
داستان یوسف و زلیخا. کشف‌الاسرار. منوچهر دانش‌پژوه. خوانده ها را برای دوستانتان بفرستید تا شنیده شوند.
@faryad_naseri برای میلاد عشق
Audio
سرانجام زلیخا
کشف‌الاسرار. محمدامین ریاحی
خوانده ها را برای دوستانتان بفرستید تا شنیده شوند.
@faryad_naseri برای میلاد عشق