ان‌در امیدواری...
1.1K subscribers
823 photos
155 videos
217 files
544 links
سرگردانم بین شعر و فلسفه
دانشجوی دکتری فلسفه هنر
Download Telegram
Audio
نشنوید اگر طاقت به یاد آوردن ندارید
@faryad_naseri
Forwarded from نشر حکمت کلمه
عیناً چون زمین، جایی که باید به اوج بروم
بی‌جنبش و ویران؛
عیناً چون آب، نزدیک است چنین ساعت خطیر گریه سر دادن.


#دروازه‌_های_جهنم_پرتگاه‌_های_ملکوت
ترجمه #مرتضی_ثقفیان
#یانوش_پیلنسکی
#میر_سلاوب_هلوب
#زیبیگنیف_هربرت
#واسکو_پوپا
#کتاب_خوب
#شعر_خوب
#نشر_حکمت_کلمه
@hekmatkalame
f-avazhay.pdf
133.6 KB
«آوازهای مرقع مرگ». داستان بلند. پیش از این در سایت اثر و تنگ ارم منتشر شده است. @faryad_naseri
خانه نیما یوشیج در دزاشیب تهران از ثبت ملی خارج شد و احتمالا بزودی تخریب و جایش آپارتمان ساخته می شود.

این است مملکت گل و بلبل

@faryad_naseri
تخته‌های سیاه را
سبز کردند
امیدهای سبز بچه‌ها را
سیاه
#احمت_تللی
@faryad_naseri
در شادترین اوقاتم یکی از بی‌نظیرترین مردان زندگی‌ام -دایی بزرگم- را از دست دادم.
تأملی بر بیانیه‌ی فعالان فرهنگی

نخستین سستیِ متن بیانیه‌ی جمعی از فعالان فرهنگی این است که آشکار نیست کجا و به دست چه کسانی نوشته شده است. بی‌نام و نشان است.
می‌شود با نوشتن چنین متن‌هایی هزاران مقاصد برآورد.

وقتی زیر متن نامه نامی نیست یعنی خود نویسنده جرات آشکار کردن نامش را نداشته است و آشکارگی نامش را منوط به قدرت‌ نام‌های دیگر کرده است -تازه در بهترین حالت خوشبینانه- گیرم که نویسندگانش قصدی جز خیر نداشته‌اند اما هنوز متن بی‌نام و نشان است. چه کسانی پای آن ایستاده‌اند؟

اگر این متن را کسانی نوشته‌ باشند برای شناسایی سر و دستهای جسور، آن‌وقت چه -در بدبینانه‌ترین حالت-؟

دوم سستی این است که متنی چنین به جای اشاره به مصداق‌ها باید از بنیان‌های جهان‌شمول حرف بزند که در هر جا و برهه‌ای قابلیت پذیرش داشته باشند.

هشتاد و هشت اگر چه می‌تواند ذیل خواستهای بنیادین قشری کثیر از مشروطه تا به این‌سو باشد اما همه‌ی آن نیست. حرف این است، فارغ از قضاوت‌ها و یا گردن نهادن به قوانین حکومتی یا عدم گردن نهادن به آن،
مردم حق دارند بر آنچه نمی‌پسندند و نمی‌خواهند معترض شوند و (کمی ایده‌آلیستی) حکومت‌ها حق ندارند در مقابل مردم از قدرت قهری استفاده کنند. حتی اگر معتقدند این جماعت مردم یا کافه‌ی مردم نیستند باید به شکلی دموکراتیک راهی بیابند تا عیان شود اینان مردمانند یا نامردمان و اگر مردمانند، چند بهره از مردمند. اگر حکومتی این روش‌های برخورد را برنگزیند این خود اوست که مردم را به بلوا می‌خواند.

و این هر دو خود نکتی‌ست مهم که در این نوشته از یاد رفته است. و آن را بیشتر متنی عصبی کرده است تا متنی اثرگذار در این برهه.

کمی دیر شد این متن اما برای آینده خوب است در نظر بگیریم این نکات را
اسم من پاییز است

آخر چطور
از هر طرفش شکوفه می‌بارد
این درخت زردآلو
در نور شنا می‌کند و
چشم‌ها را می‌زند
از هر طرف که نگاهش کنی

هر چند که پایان روزگار من است
و برگهایم
یکی‌ یکی
در حال ریختن

اسم من
پاییز است

#آتیلا_ایلهان
@faryad_naseri
عکس


سه نفر ایستاده‌اند
مرد و زن و بچه

دست‌های مرد در جیبش
دست‌های زن در دست‌های بچه

مرد غمگین است
غمگین مثل ترانه‌های غم‌زده

زن زیباست
زیبا مثل همه‌ی مادران زیبا

بچه
مثل مادران زیبا غمگین است
زیبا مثل غمگین‌ترین ترانه‌ها

#جمال_سوریا
خودکشی

تپانچه را
گذاشته‌ای روی شقیقه‌ات
ناگهان در وامی‌شود و
ملافه‌ها را از رویت می‌کشد
با صدای یک لا قبا

#جمال_سوریا
@faryad_naseri
مرگ

ناگهان در ذهنم پیدا می‌شود
مرگِ ناگهان
در هیبت یک درخت می‌پیچم

#جمال_سوریا
@faryad_naseri
چند نکته

نخست. مردم کور نیستند، با گوشت و پوست‌شان آنچه را نمی‌خواهند لمس می‌کنند اما دهان گویای فصیحی برای بیانش ندارند، چرا که سال‌هاست دهان بیان را از آن‌ها گرفته‌اند. یعنی نظم مسلط تا توانسته راه آشنا شدن مردم با چنین بیان و زبانی را بسته است حتا از نشان دادن الگوهای چنین زیستی به هزار ترفند سرباز زده است.

دو. الگوهای قالب شده این جامعه چه چیزهایی هستند؟ بارها و بارها گفته‌ام. الگوهای عینی و ذهنی ما باید عوض شوند. حاصل تلاش چهل ساله برای ساخت الگوی مرد و زن و بچه و زندگیِ مطلوب نظم مسلط، به‌جایی جز تباهی نرسیده است.‌
در شیک‌ترین حالت همه دوست دارند یا بازیگر شوند یا فوتبالیست و به بیان جوانانه‌ترش همه می‌خواهند «شاخ» شوند.
تنها ملتی تحقیر شده و سرکوفت خورده چنین وقیحانه دنبال دیده شدن می‌رود.

سه. مردم مفهومی یک‌دست نیست. بارها و بارها مردم واقعی، مردم انتزاعی سخنرانی‌ها و خطبه‌ها و کتاب‌ها را نقض کرده‌اند.
مردم به صورت انتزاعی در مباحث امر و اصطلاحی‌ست سیاسی که در مواقع بحران توسط عوامل نظم و کنترل و صاحبان قدرت زیاد تکرار می‌شود. مردمی که در این مواقع مدام به رخ مردم واقعی کشیده می‌شود چیزی جز هیولاهای شب کودکان نیست که وجود ندارد.

پنج. تنها چیزی که مردمان واقعی از آن رنج می‌برد یا به عبارت درست‌ترش جامعه‌ی ما از آن در رنج است. نبود سازمان‌های ارتباطی و تشکیلات مردمی است. هر نوع تشکیل و سازمان‌یابی‌ای بیخش خشکیده است. نه دیگر محله و مسجدی مانده، نه حزب و سازمان مردم نهادی به‌جایش آمده در عوض نظم مسلط مدام در حال ساخت و تکثیر شبکه‌های ارتباطی و سازمان‌های متشکل خود است.

مردم اما در وضعیتی هستند که بیشترین قابلیت آبستن شدن حادثه و یافتن یکدیگر را دارند همین است که کانال‌های تلگرامی می‌تواند به آن‌ها شکل دهد-چنین آبستن شدنی از حرارت بالای زهدان خبر می‌دهد- و با از دست رفتن آنها آن سازمان‌های خام هم می‌پاشد.

شش. بهتر است از این ماجراها درس عبرت بگیریم و واقعیت را هر چه بیشتر ببینیم و به تسخیر دربیاوریم. هر چند که بخشی از واقعیت همین فضای مجازی است.
و مهم‌تر از آن تلاش کنیم دهان بیان بیابیم.
@faryad_naseri
سنگ بگذار رویش

من هم همین‌جا می‌میرم خداجان
درست همین‌جا

هر مرگ
مرگ چیزهای تاریخ گذشته است
می‌دانم

اما با همه‌ی این‌ها
خودمانیم دیگر

عمری که گرفتی
هنوز خیلی وقت داشت...

#جمال_سوریا
@faryad_naseri
وقتی که یعقوب در سوره‌ی یوسف به فرزندانش می‌گوید:

وَلَا تَيْأَسُوا مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِنَّهُ لَا يَيْأَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْكَافِرُون

جان آدم روشن می‌شود.

چه درخشان است این سپارش. بعضی‌ها این امید سپارش شده در نصوص اسلامی را مثل آن کسی می‌خوانند که «دید روبهی بی دست و پای» و رفت و توکل کرد و دست از کار کشید، صد افسوس که این خواندن چه فراگیر است.

اما این نیست، که ناامید نشدن به وقتی‌ست که «برو شیر درنده باش ای دغل».

لابد لزومی ندارد که بگویم درنده بودن اوج استعدادهای شیر است و هر کس باید اوج استعدادش را نمایان کند و آن‌وقت ناامید نشود از لطف حق، که ناامید نمی‌شوند از لطف حق مگر ناگرویدگان.

@faryad_naseri
در کدام محله شیخی نیست
در آنجا خواهم مرد
تا کسی نبیند که چقدر زیباست
پاهایم
موهایم
و هر کجای تنم

به اسم مرده آزاد و رها
به دریاهای بی‌نام ماهی شدن
نمی‌گویم مسلمان نیستم
فقط از سر و صدا بیزارم

کفن سفید به تنم نکنید
تا در سیاهی هوایم نسوزد
نمی‌خواهم در دست‌به‌دست شدن از شانه‌ها
آویزان شوم
که تمام تنم
در سکر خوابی عمیق است

هیچ دعایی به جا نمی‌آورد
دوری‌ام را از زندگی

مرا به خاک
مرا به ویرانی
ندهید
که وحشیانه گرمای تنم را دوست دارم

#فاضیل_حوسنو_داغلارجا
#ترجمه
@faryad_naseri
❤1
یکی پیر و سبز
یکی پیر و کبود
وقتی که باد می‌وزد
در هم می‌روند
تا وسعت هم

انگشت ستاره‌ها بر لب موج‌ها
هر حباب یک طوفان
هر حباب یک جهان است
دریا و آسمان در هم می‌روند و
پنهان می‌شوند

اما عشق تو ، حتا
یک لحظه هم پنهان نمی‌شود


#فاضیل_حوسنو_داغلارجا
#ترجمه

@faryad_naseri
❤1
فریاد ناصری:
وَالسَّارِقُ وَالسَّارِقَةُ فَاقْطَعُوا أَيْدِيَهُمَا جَزَاءً بِمَا كَسَبَا نَكَالًا مِنَ اللَّهِ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ 

سوره‌ی مائِده آیه‌ی ۳۸


⚖ ماده ۲۶۸ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲

سرقت در صورتی که دارای تمام شرایط زیر باشد موجب حد است:
الف - شیء مسروق شرعاً مالیت داشته باشد.
ب - مال مسروق در حِرز باشد.
پ - سارق هتک حِرز کند.
ث - هتک حِرز و سرقت مخفیانه باشد.
ج - سارق پدر یا جد پدری صاحب مال نباشد.
چ - ارزش مال مسروق در زمان اخراج از حِرز، معادل چهار و نیم نخود طلای مسکوک باشد.
ح - مال مسروق از اموال دولتی یا عمومی، وقف عام و یا وقف بر جهات عامه نباشد.
خ - سرقت در زمان قحطی صورت نگیرد.
د - صاحب مال از سارق نزد مرجع قضایی شکایت کند.
ذ - صاحب مال قبل از اثبات سرقت سارق را نبخشد.
ر - مال مسروق قبل از اثبات سرقت تحت ید مالک قرار نگیرد.
ز - مال مسروق قبل از اثبات جرم به ملکیت سارق در نیاید.
ژ - مال مسروق از اموال سرقت شده یا مغصوب نباشد.


⚖ماده ۲۶۹ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲

حِرز عبارت از مکان متناسبی است که مال عرفاً در آن از دستبرد محفوظ میماند.


⚖ماده ۲۷۱ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲

هتک حِرز عبارت از نقض غیر مجاز حرز است که از طریق تخریب دیوار یا بالا رفتن از آن یا باز کردن یا شکستن قفل و امثال آن محقق می‌شود.


⚖ ماده ۲۷۸ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲

حد سرقت به شرح زیر است:
الف - در مرتبه اول، قطع چهار انگشت دست راست سارق از انتهای آن است، به طوری که انگشت شست و کف دست باقی بماند.
ب - در مرتبه دوم، قطع پای چپ سارق از پایین برآمدگی است، به نحوی که نصف قدم و مقداری از محل مسح باقی بماند.
پ - در مرتبه سوم، حبس ابد است.
ت - در مرتبه چهارم، اعدام است هر چند سرقت در زندان باشد.
تبصره ۱ - هرگاه سارق، فاقد عضو متعلق قطع باشد، حسب مورد مشمول یکی از سرقت های تعزیری می‌شود.
تبصره ۲ - در مورد بند (پ) این ماده و سایر حبس‌هایی که مشمول عنوان تعزیر نیست هرگاه مرتکب حین اجرای مجازات توبه نماید و مقام رهبری آزادی او را مصلحت بداند با عفو ایشان از حبس آزاد می‌شود. همچنین مقام رهبری می‌تواند مجازات او را به مجازات تعزیری دیگری تبدیل نماید.


پ.ن: بر اهل خواندن و تدبُّر مُبرهن است که چگونه بر اساس بندهای ب و پ و خصوصاً بند ح تعبیه شده در ماده ۲۶۸ این نُصوص قانونی، وابستگان خُلفای فعلی خَلقِ ساکن در این ویرانْ خاک و خانه می‌توانند با وثیقه‌ی ۵۰۰ میلیارد تومانی بی‌هراس از حتّی قطع یکی موی زَهارشان رها باشند و یک گوسفند دزد بینوا دستش را با این قِسم قساوت بَدَوی از دست بدهد چراکه آن عالی‌مقامان نه حِرزی شکسته‌اند و نه از مالِ در مالکیت خصوصی چیزی به یغما برده‌اند، بلکه سربلند و مُحِق از بیت‌المال برده‌اند که گویا هر قدر هم باشد مستوجب زیر گیوتین رفتن دست و پای‌شان نیست!

لازم به ذکر است این حَدِ شرعی بتوسط وسیله‌ای که در تصویر مشاهده می‌شود اجرا می‌گردد و نه مانند فلمثل قصاص که بدست پزشک و در شرایط کنترل شده و دیگر این‌که تصاویر متعلق هستند به یکی از واپسین جاری کردن این حد الهی در ملاء عام، در این ولایت گل و بول و در شهر شیراز به سال ۱۳۹۴

دیروز در ولایت خودمُختار و صاحبْ پرچمِ مشهد، پس از ۶ سال انتظار دست گوسفند دزدی که از سال ۱۳۹۰ دستگیر شده و اعتراف نموده و توبه نیز نموده بود، با ردِ توبه‌ی وی (که این نیز تفاوت دیگری‌ست میان خُلفا و وابستگان آنان و گوسفندان و گوسفند دزدان!) قطع شد تا حد الهی جاری گردیده و عدالت در این سرزمین مستقر و حاکم باشد.

@farzadtabaie
«اشیای‌ خودسر» مقاله‌ی من پیرامون جهان شعری ایرج ضیایی را در شماره ۱۸۳ کتاب هفته بخوانید. گزینه‌ی اشعار ضیایی را #نشر_حکمت_کلمه منتشر کرده است.
#ایرج_ضیایی #فریاد_ناصری

@faryad_naseri
مثل دیوانه‌ها
ناگهان
صدایی بلند می‌شود و
سکوت را می‌شکند
و دریای سفید را به فکر فرومی‌برد

هواپیماهایی در آسمان می‌گذرند و
رد سفید کف مانندشان را
بر سینه‌ی آبی‌اش جا می‌گذارند

دریای سفید
سر بلند می‌کند و
به آنچه که پیدا کرده
لبخند می‌زند
#فاضیل_حوسنو_داغلارجا
#ترجمه

https://telegram.me/faryad_naseri
فریاد ناصری:
یک. من در نزد مادرم چنانم که یک‌کاسه آب هم نباید به دستم بدهد چرا که با دین نیستم.

دو. پیش اندک دوستانم که گپ دارم چنانم که انگار مدافع عقاید ایدئولوژیک نهادهای مذهبی‌ام.

سه.
چند روز پیش فیلمی دیدم از ضجه‌های یک آخوند که فریاد می‌زد مگر من از شما چه می‌خواهم؟ بگذریم از اینکه اگر بر من بر شود بسیار چیزها خواهان است اما چگونه شد که مردم ایران مؤبد را رها کردند. شاه را هم که سالها پیش از خانه بیرون راندند.

چهار.
کسی در یکی از این گروه‌ها دست‌چینی از آیات کتاب حکیم گذاشته بود با برگردان‌هایی جهت‌دهی شده، دستکاری شده که می‌شد با اندکی تامل و گشتن دید که از بین برگردان‌ها هیچ‌کدام‌شان آن‌طور نیست.
بعد زیرش نوشته بود ببینید این است کتاب مسلمان‌ها که دعوت به مرگ و خون‌ریزی می‌کند.
در دشمنی هم انصاف باید داشت. همه و هر کس حق زیست و حیات دارند و آزادی بیان، جامعه باید نهاد دولتی برنهد که حافظ همین آزادی باشد و اجازه ندهد دشمن آزادی حاکم شود هر چند او هم حق دارد داد سخن بدهد و بگوید و بیندیشد که چرا دشمن آزادی است.

پنج.
بعضی‌ها فکر می‌کنند پنبه‌ی دین و دولت را می‌شود یک شبه زد. زهی خیال باطل. به قول امین قضایی این‌ها در بهترین حالت «مسلمان کافر شده‌اند». پس بهتر است به‌جای این برخوردهای سطحی قرآن فلان‌جایش اشتباه است و محمد فلان است و این‌ چیزها. با درون حرف مواجه شویم و تکلیفمان را روشن کنیم. روشن کردن تکلیف هم هزار شکل دارد که برآیندش می‌شود شکل رابطه‌ی جامعه با دین.


ششم.
مطمئنم کسانی پیدا می‌شوند که به طعنه بگویند این «دین‌خویی» است اما بگذار بگویند، باور من این است که در کنار میز حقوق اجتماعی دین‌ها و دین‌داران هم حقی و حقوقی دارند.
https://telegram.me/faryad_naseri