Forwarded from صدای داستان | sedayedastan
🎧 شعر: #گزارش
📝 شاعر: #فریاد_ناصری
از کتاب شعر: #سرزدن
📚 نشر: #حکمت_کلمه
🎙 با صدای: #بهار_سجادی
@hekmatkalame
@sedayehdastan
📝 شاعر: #فریاد_ناصری
از کتاب شعر: #سرزدن
📚 نشر: #حکمت_کلمه
🎙 با صدای: #بهار_سجادی
@hekmatkalame
@sedayehdastan
مغولان در این خاک صاحب فرهنگ و فضلیت شدند
شما تخم فرهنگ را از این خاک
برکندید.
انحراف چنان طبیعی شده است که اگر روال طبیعی امور حاکم شود مردمان اعتراض خواهند کرد.
@faryad_naseri
شما تخم فرهنگ را از این خاک
برکندید.
انحراف چنان طبیعی شده است که اگر روال طبیعی امور حاکم شود مردمان اعتراض خواهند کرد.
@faryad_naseri
شيخ غلطی زد و، ز بالشِ شيخ
نوكِ پرّی بداد مالشِ شيخ
نوكِ پر بر سرش خَليد و بِخَست
شيخ اِسپندسان ز بستر جَست
ديد ديریست تا كه صبحِ دُوُم
بر دميدهست و، گرگ آخته دُم
گفت: آوَخ كه خفتنِ بيگاه
مدحِ من قَدح كرد و جاهام چاه
دانم اين مردگانِ زنده به تن
اين زمان چون گمان برند به من:
«شيخ خوردهست چرب و شيرين دوش
سيمْساقی فشرده در آغوش
صبح در خوابِ ژَرف مانده به ناز
كی تواند به مسجد آمد باز؟»
وين بَتَر، كِمْ به بُضعِ همخوابه
نيز بايد شدن به گرمابه.
گفت اين جمله، جَست از جا چُست
شد به حمّام و تن به چُستی شُست
نوز سر پُر ز ناز و غَنجِ خَديش
راهِ مسجد روان گرفت به پيش
تا امامت كند به عامی چند
همچو خود ريشْگاو خامی چند
گاو را خواندگان خدا، ز خري
منكِرِ نوح در پيامبري
از خدا با خرافه ساختگان
عقل بر نَطْعِ وَهْم باختگان
پيروان هر مَجاز و واهی را
به مَلاهی دَهان الهی را
ناشناسندگانِ سَد ز سَداد
قِشرِ بِطّيخ ديده از بغداد
خِرَد و مغزِ آن گروهِ غَوي
رَبَضِ كوفه، مَردمِ اُمَوي
دين به بازارِ آن عَشيرتِ دون
همچو بوبكرِ سبزوار، زَبون
گاه در خوابِ مرگ و گاه بهجوش
به تَفی روشن، از پُفی خاموش
شاد با ظَنّ و از يقين بهسُتوه
كوه را كاه ديده، كَه را كوه
شكنياوردگانِ كرده يقين
«اِنْ» و «لَو» شان بهجایِ رایِ رَزين
همچو سنگی بهجایْ پاينده
نه فزاينده و نه زاينده
غولِ عادات را به بيگاري
خواجهتاشانِ گاوِ عصّاري
بام تا شام، در مَشَقَّتِ راه
شب همان جا، كه بامدادِ پگاه
بس كنم قصّه، وقت بيگاه است
شيخ را چشمِ عامه در راه است.
Y
در خَلابی كنارِ جاده درون
از قضا بُد سگی فتاده درون
لاشَهسگ بس تلاش بُرد بهكار
لاشَه افكند عاقبت بهكنار
همچو قُبطیِّ بركشيده ز نيل
سر و تن خيسخورده و تَر و تيل
دست و پائی زد و بهخشكی راند
عَفعَفی كرد و آبِ تن بفشاند
قِسمی از رَه بلند و بخشی پست
شيخ زی شيب و، سگ به بالادست
رَشَحاتِ جدا ز جسمِ پليد
هشت عُشرَش بهسوی شيخ جَهيد
وز پليدیِّ سگ گرفت آهار
شيخ را ريش و جُبَّه و دستار!
باقلا باركردنت هوس است
پيش كن خر، كه كار زين سپس است!
خَرْ مُريدان، بهانتظارِ نماز
كارِ تطهيرِ شيخ دور و دراز
حرصِ ميل و قبولی عامه
با تُرُشروی نفسِ لَوّامَه
لحظهای چند جنگشان پيوست
شيخ با حرص از درون همدست
گفت: «سگ اندر آب؟ – اين غلط است
گر نه ماهی است، لامُحالَه بَط است
فَلْس و پَر نيستش، عَجَب اين است
دُمَكی دارد، آه! دُلفين است
كه به بَحر و به بِركههای عميق
بهكنار آوَرَد ز مهر غَريق
گفتهاند اين و گفتهای زيباست
بیعمل كارِ علم نايد راست
خوانده بودم به شرحِ سيرتِ آن
در «دَميری» و نيز «اَلْحَيَوان»
حافظه رفته؛ لَعن بر ابليس
در «بليناس» و «اَرسْطاطاليس»
در «شِفا» هم به بابِ جانوران
بوعلی را اشارتیست بر آن
ليك از بهرِ نيك سنجيدن
صد شنيدن كجا و يك ديدن!
……………………………………..
……………………………………..
ندهد تا يقينِ خويش به شك
گفت شيخ اين و، پشت كرد به سگ
وز عَبا مُردهريگِ پنج پدر
مُردهآسا كَفَن كشيد به سر
چون شِهابِ هوا و آهوی دشت
چشم بر هم نهاد و تيز گذشت
فرصتِ يك دوگانه خواندن، نوز
مانده بود از طلوعِ كوكبِ روز
شيخ محراب با قدوم آراست
وز همه سوی بانگ و غوغا خاست:
«قدس و پاكیِّ شيخ را صلوات
لال هر كو نگويد اين كلمات!»
بخشهایی از شعر «انشاالله گربه است» دهخدا
@faryad_naseri
نوكِ پرّی بداد مالشِ شيخ
نوكِ پر بر سرش خَليد و بِخَست
شيخ اِسپندسان ز بستر جَست
ديد ديریست تا كه صبحِ دُوُم
بر دميدهست و، گرگ آخته دُم
گفت: آوَخ كه خفتنِ بيگاه
مدحِ من قَدح كرد و جاهام چاه
دانم اين مردگانِ زنده به تن
اين زمان چون گمان برند به من:
«شيخ خوردهست چرب و شيرين دوش
سيمْساقی فشرده در آغوش
صبح در خوابِ ژَرف مانده به ناز
كی تواند به مسجد آمد باز؟»
وين بَتَر، كِمْ به بُضعِ همخوابه
نيز بايد شدن به گرمابه.
گفت اين جمله، جَست از جا چُست
شد به حمّام و تن به چُستی شُست
نوز سر پُر ز ناز و غَنجِ خَديش
راهِ مسجد روان گرفت به پيش
تا امامت كند به عامی چند
همچو خود ريشْگاو خامی چند
گاو را خواندگان خدا، ز خري
منكِرِ نوح در پيامبري
از خدا با خرافه ساختگان
عقل بر نَطْعِ وَهْم باختگان
پيروان هر مَجاز و واهی را
به مَلاهی دَهان الهی را
ناشناسندگانِ سَد ز سَداد
قِشرِ بِطّيخ ديده از بغداد
خِرَد و مغزِ آن گروهِ غَوي
رَبَضِ كوفه، مَردمِ اُمَوي
دين به بازارِ آن عَشيرتِ دون
همچو بوبكرِ سبزوار، زَبون
گاه در خوابِ مرگ و گاه بهجوش
به تَفی روشن، از پُفی خاموش
شاد با ظَنّ و از يقين بهسُتوه
كوه را كاه ديده، كَه را كوه
شكنياوردگانِ كرده يقين
«اِنْ» و «لَو» شان بهجایِ رایِ رَزين
همچو سنگی بهجایْ پاينده
نه فزاينده و نه زاينده
غولِ عادات را به بيگاري
خواجهتاشانِ گاوِ عصّاري
بام تا شام، در مَشَقَّتِ راه
شب همان جا، كه بامدادِ پگاه
بس كنم قصّه، وقت بيگاه است
شيخ را چشمِ عامه در راه است.
Y
در خَلابی كنارِ جاده درون
از قضا بُد سگی فتاده درون
لاشَهسگ بس تلاش بُرد بهكار
لاشَه افكند عاقبت بهكنار
همچو قُبطیِّ بركشيده ز نيل
سر و تن خيسخورده و تَر و تيل
دست و پائی زد و بهخشكی راند
عَفعَفی كرد و آبِ تن بفشاند
قِسمی از رَه بلند و بخشی پست
شيخ زی شيب و، سگ به بالادست
رَشَحاتِ جدا ز جسمِ پليد
هشت عُشرَش بهسوی شيخ جَهيد
وز پليدیِّ سگ گرفت آهار
شيخ را ريش و جُبَّه و دستار!
باقلا باركردنت هوس است
پيش كن خر، كه كار زين سپس است!
خَرْ مُريدان، بهانتظارِ نماز
كارِ تطهيرِ شيخ دور و دراز
حرصِ ميل و قبولی عامه
با تُرُشروی نفسِ لَوّامَه
لحظهای چند جنگشان پيوست
شيخ با حرص از درون همدست
گفت: «سگ اندر آب؟ – اين غلط است
گر نه ماهی است، لامُحالَه بَط است
فَلْس و پَر نيستش، عَجَب اين است
دُمَكی دارد، آه! دُلفين است
كه به بَحر و به بِركههای عميق
بهكنار آوَرَد ز مهر غَريق
گفتهاند اين و گفتهای زيباست
بیعمل كارِ علم نايد راست
خوانده بودم به شرحِ سيرتِ آن
در «دَميری» و نيز «اَلْحَيَوان»
حافظه رفته؛ لَعن بر ابليس
در «بليناس» و «اَرسْطاطاليس»
در «شِفا» هم به بابِ جانوران
بوعلی را اشارتیست بر آن
ليك از بهرِ نيك سنجيدن
صد شنيدن كجا و يك ديدن!
……………………………………..
……………………………………..
ندهد تا يقينِ خويش به شك
گفت شيخ اين و، پشت كرد به سگ
وز عَبا مُردهريگِ پنج پدر
مُردهآسا كَفَن كشيد به سر
چون شِهابِ هوا و آهوی دشت
چشم بر هم نهاد و تيز گذشت
فرصتِ يك دوگانه خواندن، نوز
مانده بود از طلوعِ كوكبِ روز
شيخ محراب با قدوم آراست
وز همه سوی بانگ و غوغا خاست:
«قدس و پاكیِّ شيخ را صلوات
لال هر كو نگويد اين كلمات!»
بخشهایی از شعر «انشاالله گربه است» دهخدا
@faryad_naseri
دانش و علم در نظر ابنعربی
واقعیت این است امروزه که جدایی علوم انسانی از واقعیات جامعه به بیشترین حد خود رسیده است. یعنی اندیشمندان از چیزی میگویند که اجتماع نیاز و ضرورتی در آن نمیبیند. بهواسطهی ارتباطم با دانشجویان و دانشآموزان دبیرستانی میدانم که بیشتر اینان هنوز درگیر فهم جهان پیرامون خودند و میان علم روز و گزارههای دینی حیرانند.
در عدالت خلق، در بهشت و جهنم و عذاب و عقاب، آخرت، مرگ، پیامبران، امامان، معجزات... در نهایت یا شرحهای رایج را نمیپذیرند و رویگردان میشوند یا چشمبسته و از ترس میپذیرند و محدود و معدودی هم، چیزی برای خود میتراشند که خودشان ساختهاند.
در بادی امر آنکه بنای فهمش را بر اساس روایات دینی میگذارد مدام با تناقض روبرو میشود. خلق آدم، خلق حوا، ادامهی نسلشان، نقش شیطان در هبوط همهی اینها اگر روشن نشوند خود سبب گمراهیاند. چگونه حوا از دندهی چپ آدم ساخته شد؟ چگونه شیطان در عرش الهی توانست سرپیچی کند اگر فرشته بود و فرشتگان تنها تابع امر الهیاند؟ و هزاران چرای دیگر
اگر مجموعهی گزاره هایی که سبب درک جهان میشوند را به نام علم بپذیریم. ابنعربی با تکیه بر اقوال الهی و روایات دینی و تکیه بر تفسیر گزارههایی پیش می کشد که جهان و هر چه در او هست را به فهم درآورد. چه این فهم را بپذیریم چه نپذیریم. باید به روش او توجه کنیم. روش او روشی ادبیست. یعنی با تکیه بر کلمات و متون و تفسیر ادبی سعی میکند جهان را به فهم درآورد و این خود نکتهی بسیار مهم است.
او با قرار دادن کتاب خود در امتداد کتاب رسول با تمهید ادبی و روایتی دیدن خوابی که در آن رسول اسلام فصوص را به او میدهد ابتدا مقدمهی پذیرش را اماده می کند سپس با توجه به قرآن و احادیثی که این متن را صاحب هفت تا هفتاد بطن میدانند میکوشد فهمی دیگرگون به دست دهد و با این احادیث تفاسیرش را اعتبار ببخشد.
بهطور مثال در حوزهی علم الهی و افعال آدمی همیشه پرسشهایی تامل برانگیز ظرح شدهاند. آیا کارهایی که ما انجام میدهیم خدا از آنها با خبر بوده است یا بیخبر؟ اگر باخبر بوده است پس ما نمی توانیم خارج از علم او کاری بکنیم و اگر بیخبر بوده است پس این نقص خداوند است که علم ندارد.
چون خداوند کامل است پس عالم است و من و ما هر کاری میکنیم در حیطهی علم او میکنیم و اینگونه بر درست و نادرستمان نباید قضاوتی باشد که ما مجبور در علم الهی بودهایم. سرنوشت و قضای ما چنین بوده است.
علم از نظر ابن عربی علم متکی بر دلیل عقلی نیست که بر آن شک و شبهه وارد است بلکه علم ذوقی و کشفی است. ابن عربی ذوقیات را ادله میداند و ذوقیات نوریست که خداوند در دل عالم می افکند. کسانی که کشف و ذوق ندارند بیعلمند.
بر اساس این تعریف و آن خواب و تمهید، تمایزی بین خود دیگر عالمان قایل میشود و بعد تمایزی بین تالیف خود و دیگر مولفان. آنها از راه فکر و اندیشه مینویسند و میگویند در حالیکه ابنعربی همانگونه که پیامبر خود نمیدانست و جبرییل گفت بخوان بر همین سیاق نمیدانست و پیامبر گفت بدان.
بنابراین او دو دسته عالم را از هم جدا می کند عالمان رسمی و عالمان اهلالله و عالمان رسمی دشمن عالمان اهلاللهاند؛ چرا که چیزی را که نمیدانند انکار میکنند. اهلالله علمشان را به طریق "القا" از حق دریافت میکنند.
این علم چیست؟ حقیقت اشیا که زیر سایهی ظواهر مانده است.
@faryad_naseri
واقعیت این است امروزه که جدایی علوم انسانی از واقعیات جامعه به بیشترین حد خود رسیده است. یعنی اندیشمندان از چیزی میگویند که اجتماع نیاز و ضرورتی در آن نمیبیند. بهواسطهی ارتباطم با دانشجویان و دانشآموزان دبیرستانی میدانم که بیشتر اینان هنوز درگیر فهم جهان پیرامون خودند و میان علم روز و گزارههای دینی حیرانند.
در عدالت خلق، در بهشت و جهنم و عذاب و عقاب، آخرت، مرگ، پیامبران، امامان، معجزات... در نهایت یا شرحهای رایج را نمیپذیرند و رویگردان میشوند یا چشمبسته و از ترس میپذیرند و محدود و معدودی هم، چیزی برای خود میتراشند که خودشان ساختهاند.
در بادی امر آنکه بنای فهمش را بر اساس روایات دینی میگذارد مدام با تناقض روبرو میشود. خلق آدم، خلق حوا، ادامهی نسلشان، نقش شیطان در هبوط همهی اینها اگر روشن نشوند خود سبب گمراهیاند. چگونه حوا از دندهی چپ آدم ساخته شد؟ چگونه شیطان در عرش الهی توانست سرپیچی کند اگر فرشته بود و فرشتگان تنها تابع امر الهیاند؟ و هزاران چرای دیگر
اگر مجموعهی گزاره هایی که سبب درک جهان میشوند را به نام علم بپذیریم. ابنعربی با تکیه بر اقوال الهی و روایات دینی و تکیه بر تفسیر گزارههایی پیش می کشد که جهان و هر چه در او هست را به فهم درآورد. چه این فهم را بپذیریم چه نپذیریم. باید به روش او توجه کنیم. روش او روشی ادبیست. یعنی با تکیه بر کلمات و متون و تفسیر ادبی سعی میکند جهان را به فهم درآورد و این خود نکتهی بسیار مهم است.
او با قرار دادن کتاب خود در امتداد کتاب رسول با تمهید ادبی و روایتی دیدن خوابی که در آن رسول اسلام فصوص را به او میدهد ابتدا مقدمهی پذیرش را اماده می کند سپس با توجه به قرآن و احادیثی که این متن را صاحب هفت تا هفتاد بطن میدانند میکوشد فهمی دیگرگون به دست دهد و با این احادیث تفاسیرش را اعتبار ببخشد.
بهطور مثال در حوزهی علم الهی و افعال آدمی همیشه پرسشهایی تامل برانگیز ظرح شدهاند. آیا کارهایی که ما انجام میدهیم خدا از آنها با خبر بوده است یا بیخبر؟ اگر باخبر بوده است پس ما نمی توانیم خارج از علم او کاری بکنیم و اگر بیخبر بوده است پس این نقص خداوند است که علم ندارد.
چون خداوند کامل است پس عالم است و من و ما هر کاری میکنیم در حیطهی علم او میکنیم و اینگونه بر درست و نادرستمان نباید قضاوتی باشد که ما مجبور در علم الهی بودهایم. سرنوشت و قضای ما چنین بوده است.
علم از نظر ابن عربی علم متکی بر دلیل عقلی نیست که بر آن شک و شبهه وارد است بلکه علم ذوقی و کشفی است. ابن عربی ذوقیات را ادله میداند و ذوقیات نوریست که خداوند در دل عالم می افکند. کسانی که کشف و ذوق ندارند بیعلمند.
بر اساس این تعریف و آن خواب و تمهید، تمایزی بین خود دیگر عالمان قایل میشود و بعد تمایزی بین تالیف خود و دیگر مولفان. آنها از راه فکر و اندیشه مینویسند و میگویند در حالیکه ابنعربی همانگونه که پیامبر خود نمیدانست و جبرییل گفت بخوان بر همین سیاق نمیدانست و پیامبر گفت بدان.
بنابراین او دو دسته عالم را از هم جدا می کند عالمان رسمی و عالمان اهلالله و عالمان رسمی دشمن عالمان اهلاللهاند؛ چرا که چیزی را که نمیدانند انکار میکنند. اهلالله علمشان را به طریق "القا" از حق دریافت میکنند.
این علم چیست؟ حقیقت اشیا که زیر سایهی ظواهر مانده است.
@faryad_naseri
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
تو مترو ببینمت انشاالله تعالی هر چه زودتر
@faryad_naseri
@faryad_naseri
آقای دکتر عبدالکریمی گلایه میکنه مردم تفکر نمیخوان فوتبال میخوان. آقا تفکر شماها نتونست زیباییها رو اینجور عیان کنه اما فوتبال تونست.
والسلام
@faryad_naseri
والسلام
@faryad_naseri
Forwarded from نشر حکمت کلمه
#فراخوان
#جایزه
#نشر_حکمت_کلمه
به بهترین پوستر به انتخاب شما هم جایزهای نقدی تعلق خواهد گرفت.
دوستانتان را منشن کنید.
#کتاب_بخوانیم
#عکس_بگیرید
#معرفی_کنید
#جایزه_بگیرید
#پوستر_بزنید
#جایزه
#نشر_حکمت_کلمه
به بهترین پوستر به انتخاب شما هم جایزهای نقدی تعلق خواهد گرفت.
دوستانتان را منشن کنید.
#کتاب_بخوانیم
#عکس_بگیرید
#معرفی_کنید
#جایزه_بگیرید
#پوستر_بزنید
در تلگرام با این آدرس @hekmatkalame و در اینستاگرام با هشتک #حکمت_کلمه با ما همراه شوید.
طراح پوستر: حبیب محمدزاده
طراح پوستر: حبیب محمدزاده
بردارم
آه برادرم
امروز کو دستم
کو زورم
که آفتاب را بهشرمساری بتابانم
فردا دروغ بزرگیست
که خون تو بر آن خشکیده است
امروز اگر نتوانم
امروز اگر نتوانم
رگهات را از امتداد طناب بچرخانم
فردا دروغ بزرگیست
در حلقهای کبود
بردارم حالا که مینویسم فرداست.
رگهات در امتداد طنابی خشکیدهاند
خونت خشکیده است
و هیچ کلمهای تو را از جهان زیرین به این بهار لعنتی برنمیگرداند
فردا دروغ بزرگیست
////
تف به این چیزی که نوشتم برای مرگ تو و توها و توها
آه برادرم
امروز کو دستم
کو زورم
که آفتاب را بهشرمساری بتابانم
فردا دروغ بزرگیست
که خون تو بر آن خشکیده است
امروز اگر نتوانم
امروز اگر نتوانم
رگهات را از امتداد طناب بچرخانم
فردا دروغ بزرگیست
در حلقهای کبود
بردارم حالا که مینویسم فرداست.
رگهات در امتداد طنابی خشکیدهاند
خونت خشکیده است
و هیچ کلمهای تو را از جهان زیرین به این بهار لعنتی برنمیگرداند
فردا دروغ بزرگیست
////
تف به این چیزی که نوشتم برای مرگ تو و توها و توها
Forwarded from موزیکباز
یکی از جذاب ترین زنان تاریخ معاصر ایران، شمسی عصار یا شوشا گوپی متولد دی ۱۳۱۴ تهران خواننده، فیلمساز و نویسنده ایرانی بود که با تسلط به زبانهای فرانسوی و انگلیسی و فارسی مینوشت و آواز می خواند.
شمسی دختر آیتالله محمد کاظم عصار،( سید محمدکاظم عصار تهرانی ) روحانی روشنفکر برجسته دانشگاه تهران و استاد فلسفه دانشگاه و استاد بزرگانی مثل جلال الدین آشتیانی ،سید احمد فردید ، بدیع الزمان فروزانفر، . حمید فرزام ، عبدالجواد فلاطوری ، مهدی محقق ، سید حسین نصرو نصرالله شاه آبادی و... بود.
شوشا در تهران زاده شد و در همان شهر برای تحصیل به مدرسه فرانسویها رفت. در ۱۶ سالگی پدر روشنفکر او به جای شوهر دادن او یا نگه داشتن او در پستو او را برای تحصیل راهی فرانسه کرد و شمسی در رشته ادبیات فرانسه از دانشگاه سوربون فارغالتحصیل شد.
شوشا که در کنار ادبیات علاقه شدیدی هم به موسیقی محلی ایران داشت،او که گیتار را به خوبی می نواخت از همان زمان به آهنگسازی و ترانهسرایی به زبانهای فارسی و فرانسوی و انگلیسی پرداخت و در مدت کوتاهی یک خواننده حرفهای شد. شوشا به عنوان خواننده ترانههای محلی گیلکی، لری و سایر گویشهای ایرانی ترانههای بسیاری را خواند و منتشر کرد که در سطح جهان مشهور شد .از دهه هفتاد میلادی ده آلبوم موسیقی محلی توسط وی وارد بازار شد.یکی نقش های مهم او در موسیقی بومی ایران این بود که اروپا موسیقی محلی ایران را به واسطه اثار او که در انگلیس منتشر می شد شناخت و هنوز نام او در جهان نه به واسطه اثار انگلیسی و فرانسوی بلکه بیشتر برای آوازهای محلی ایرانی اوست.به عبارتی شوشا همانقدر در اروپا مهم بود که پری زنگنه در ایران.
از آثار نوشتاری وی میتوان به کتاب دختری در پاریس (نشر ۱۹۸۸) اشاره کرد که خاطرات دوران کودکی وی در پاریس است.او همچنین فیلم مستندی به نام مردمان باد (۱۹۷۶) در مورد کوچ ایل بختیاری ساختهاست.
شمسی در ۱۹۶۱ با نیکولا گوپی، کارشناس آثار هنری ازدواج کرد و به اسم شوشا گوپی به زندگی ادامه داد و در ۱۹۷۶ از او جدا شد. وی از دهه شصت میلادی تا هنگام مرگ در لندن اقامت داشت و در ابتدای بهار سال ۱۳۸۷ شمسی بر اثر ابتلا به سرطان در لندن درگذشت و پیکرش به ایران انتقال داده شد و در بهشت زهرا به خاک سپرده شد.روحش شاد.
@muzicbaz کانال موزیک باز
شمسی دختر آیتالله محمد کاظم عصار،( سید محمدکاظم عصار تهرانی ) روحانی روشنفکر برجسته دانشگاه تهران و استاد فلسفه دانشگاه و استاد بزرگانی مثل جلال الدین آشتیانی ،سید احمد فردید ، بدیع الزمان فروزانفر، . حمید فرزام ، عبدالجواد فلاطوری ، مهدی محقق ، سید حسین نصرو نصرالله شاه آبادی و... بود.
شوشا در تهران زاده شد و در همان شهر برای تحصیل به مدرسه فرانسویها رفت. در ۱۶ سالگی پدر روشنفکر او به جای شوهر دادن او یا نگه داشتن او در پستو او را برای تحصیل راهی فرانسه کرد و شمسی در رشته ادبیات فرانسه از دانشگاه سوربون فارغالتحصیل شد.
شوشا که در کنار ادبیات علاقه شدیدی هم به موسیقی محلی ایران داشت،او که گیتار را به خوبی می نواخت از همان زمان به آهنگسازی و ترانهسرایی به زبانهای فارسی و فرانسوی و انگلیسی پرداخت و در مدت کوتاهی یک خواننده حرفهای شد. شوشا به عنوان خواننده ترانههای محلی گیلکی، لری و سایر گویشهای ایرانی ترانههای بسیاری را خواند و منتشر کرد که در سطح جهان مشهور شد .از دهه هفتاد میلادی ده آلبوم موسیقی محلی توسط وی وارد بازار شد.یکی نقش های مهم او در موسیقی بومی ایران این بود که اروپا موسیقی محلی ایران را به واسطه اثار او که در انگلیس منتشر می شد شناخت و هنوز نام او در جهان نه به واسطه اثار انگلیسی و فرانسوی بلکه بیشتر برای آوازهای محلی ایرانی اوست.به عبارتی شوشا همانقدر در اروپا مهم بود که پری زنگنه در ایران.
از آثار نوشتاری وی میتوان به کتاب دختری در پاریس (نشر ۱۹۸۸) اشاره کرد که خاطرات دوران کودکی وی در پاریس است.او همچنین فیلم مستندی به نام مردمان باد (۱۹۷۶) در مورد کوچ ایل بختیاری ساختهاست.
شمسی در ۱۹۶۱ با نیکولا گوپی، کارشناس آثار هنری ازدواج کرد و به اسم شوشا گوپی به زندگی ادامه داد و در ۱۹۷۶ از او جدا شد. وی از دهه شصت میلادی تا هنگام مرگ در لندن اقامت داشت و در ابتدای بهار سال ۱۳۸۷ شمسی بر اثر ابتلا به سرطان در لندن درگذشت و پیکرش به ایران انتقال داده شد و در بهشت زهرا به خاک سپرده شد.روحش شاد.
@muzicbaz کانال موزیک باز
Forwarded from موزیکباز
شوشا تا هفده سالگی در ایران زندگی کرد، و حاصل این دوران کوتاه، بعدها کتابی شد به اسم "اسب عصاری" که شرح دوران کودکیش در ایران بود.
او چنان با استعداد بود که در سن هفده سالگی در دانشگاه سوربن فرانسه بورسیه شد، به پاریس رفت و در رشته ادبیات فرانسه تحصیل کرد.در همان دوران دانشجویی به شوشا معروف شد .چون شوشا از جوانی از خانه جدا شده بود، زندگیش همواره با نوعی درد غربت همراه بود. درد غربتی هنرمندانه و فیلسوفانه که می توان آن را در اثارش دید و حس کرد.
شوشا از ابتدا با تفکرات فلسفی آشنا بود. پدرش "آیت الله محمد کاظم عصار" عالم نامدار علوم دینی و استاد برجسته فلسفه دانشگاه تهران بود.شوشا از نظر علاقه به ادبیات فارسی و تمایل به عرفان به پدرش شبیه بود و او را الگوی خود قرار می داد.پدرش مردی بود که پیرو عرفان و فلسفه روشنفکرانه بود و تمدن غرب را تحسین می کرد، برای همین فرزندش را برای تحصیل به اروپا فرستاد.
@muzicbaz کانال موزیک باز
او چنان با استعداد بود که در سن هفده سالگی در دانشگاه سوربن فرانسه بورسیه شد، به پاریس رفت و در رشته ادبیات فرانسه تحصیل کرد.در همان دوران دانشجویی به شوشا معروف شد .چون شوشا از جوانی از خانه جدا شده بود، زندگیش همواره با نوعی درد غربت همراه بود. درد غربتی هنرمندانه و فیلسوفانه که می توان آن را در اثارش دید و حس کرد.
شوشا از ابتدا با تفکرات فلسفی آشنا بود. پدرش "آیت الله محمد کاظم عصار" عالم نامدار علوم دینی و استاد برجسته فلسفه دانشگاه تهران بود.شوشا از نظر علاقه به ادبیات فارسی و تمایل به عرفان به پدرش شبیه بود و او را الگوی خود قرار می داد.پدرش مردی بود که پیرو عرفان و فلسفه روشنفکرانه بود و تمدن غرب را تحسین می کرد، برای همین فرزندش را برای تحصیل به اروپا فرستاد.
@muzicbaz کانال موزیک باز
1.Taraneye Khabgooneh - @Khosousi
Lotfi & Tabari
2.Aan-e Javdan - @Khosousi
Lotfi & Tabari
دوستان به جای فایل بنویسیم و بگوییم پوشه.
برای مثال پوشهی عکسها را باز کن.
برای ورد و پیدیاف هم پیشنهادم
پوشهی متنی و پوشهی سخت است.
چند وقت است میخواهم در میان بگذارم و نظر بپرسم.
برای مثال پوشهی عکسها را باز کن.
برای ورد و پیدیاف هم پیشنهادم
پوشهی متنی و پوشهی سخت است.
چند وقت است میخواهم در میان بگذارم و نظر بپرسم.
کلاس درس سردار
اندراستاندن: دریافتن:
Understand
اراک: ایراک: عراق: یورک: یورد
مثل نیو یورک
نیو: نو: ینی: تازه در انگلیسی و فارسی و ترکی
گوت شدن: بزرگ شدن: گاد: god: پاسارگاد
اندراستاندن: دریافتن:
Understand
اراک: ایراک: عراق: یورک: یورد
مثل نیو یورک
نیو: نو: ینی: تازه در انگلیسی و فارسی و ترکی
گوت شدن: بزرگ شدن: گاد: god: پاسارگاد
فص آدمی
در عرفان نظری، بر اینند که خدا در پردهی غیب بود و تجلیای نداشت تا اینکه خواست خود را در خود ببیند این سبب سلسلهای از تجلیها شد تا رسید به این عالم کثرات. هر مرحله از این تجلیات خود مجمل و مفصلی دارد که بر اساس درس گفتارهای دکتر مازیار از عرفان نظری با تکیه بر متنی از عبدالرحمان جامی میشود تطابق این سلسله را با عالم و هیئت بطلمیوسی هم دید.
در هر مرحله از این تجلیات را با نام تعین یا عقل تشریح کردهاند. تعین اول یا عقل اولبهطور مثال آغازگاه این تجلیات است. تمامی این تطورات را عرفا حضرات خمسه نیز مینامند. باید دانست که این تجلیات و حضرات سیر نزولی دارند. از حق به خلقند.
ابن عربی در فص آدمی ما با این میل الهی مواجههایم که حضرت حق میخواهد خود را ببیند و محلی قابل برای تجلی خود چنانکه هست نمییابد و " پس امر چنین اقتضا کرد که آینه جهان جلا پیدا کند و صیقل یابد، پس آدم (۴) عین جلای آن آینه(۵) و روح آن صورت و پیکره بود و ملائکه از بعضی از قوای آن صورت و پیکره ای بودند که صورت و پیکره جهان است و از آن در اصطلاح قوم (اهل عرفان)به انسان کبیر تعبیر می شود. ملائکه برای جهان به منزله قوای روحانی و حسی اند که در نشئه انسانی(وجود انسان)هست..." (فص آدمی)
اینجا بیش از آنکه به بود واقعی آدم ارجاع داده شود که آدم شخصی بود چنین و چنان و بر زمین زیسته بیشتر به درون و مفهوم آدم اشاره میشود. آدم نشانهایست از ساحت و طوری. نه یک شخصی به قامت فلان و هیبت بیسار که زنش حواست و ... بلکه آدمی لحظهای شگرف از شکل بودن میشود.
آدم نمادیست که تاویل میشود. ابنعربی گویی سری تاریخی روح را مینویسد که بر روح چه رفته است و هر مرحله از این تاریخ روح نامی دارد. نخست مرحلهی فص آدمی نامید میشود.
سید حیدرآملی هم دست به چنین تاویلی زده است اما او نه در عالم روح که در عالم بود نقش پیامبران را در معاش و در مسائل روحی و در تجمیع اینها دیده است.
باور من این است که هر پیامبر فارق از اینکه چون منکران بگویین اینان اسطوره و ساختگیاند یا باورمندان که بگوییم اینان شخصیتهایی در طول تاریخ بودهاند. نماد از تطور تاریخ بودهاند نام هر پیامبر و زیست و سخنش نشان از تغییری کلی در دیدگاه و اوضاع انسان در دورهی خود دارد.
بر این اساس با تاویل موافق اما تاویل ابنعربی برای جامعهی بیروح ما سراسر بیمعناست. تاویلی تازه باید کرد. تاویلی قابل فهم. فص آدم در معنایی دیگر یعنی لحظهای که موجود بشر از طبیعت و غریزهی صرف با فکر و اندیشه و کشف فضایل و رذایلش جدا شد.
او موجودی بود در بین موجودات، میخورد و میچرخید و گشنی میکرد کما اینکه تاریخ زمین نیز از انواع گونههای انسانی نشان دارد. در بین این گلههای بشری آن دسته که زودتر به انچه در درونش دارد پی برد او آدم شد. و پیامبر آدم نام نوعی این لحظه از تاریخ آدمیست. نام لحظهای که او به قوههای درونیاش برای تمییز پی برد. لحظهای که بشر آدم شد. آن لحظه و گونه در حد کمالش به این نام نامیده شد که باورمندان دینی هم میتوانند بگویند مثل اعلی این تاویل حضرت ادم صفیالله است و غیرباورمندان هم میتوانند با تکیه بر علوم خاص زیست و تکامل بگویند چنینی چیزی ممکن است.
جهت ارتباط:
@faryadnaseri
در عرفان نظری، بر اینند که خدا در پردهی غیب بود و تجلیای نداشت تا اینکه خواست خود را در خود ببیند این سبب سلسلهای از تجلیها شد تا رسید به این عالم کثرات. هر مرحله از این تجلیات خود مجمل و مفصلی دارد که بر اساس درس گفتارهای دکتر مازیار از عرفان نظری با تکیه بر متنی از عبدالرحمان جامی میشود تطابق این سلسله را با عالم و هیئت بطلمیوسی هم دید.
در هر مرحله از این تجلیات را با نام تعین یا عقل تشریح کردهاند. تعین اول یا عقل اولبهطور مثال آغازگاه این تجلیات است. تمامی این تطورات را عرفا حضرات خمسه نیز مینامند. باید دانست که این تجلیات و حضرات سیر نزولی دارند. از حق به خلقند.
ابن عربی در فص آدمی ما با این میل الهی مواجههایم که حضرت حق میخواهد خود را ببیند و محلی قابل برای تجلی خود چنانکه هست نمییابد و " پس امر چنین اقتضا کرد که آینه جهان جلا پیدا کند و صیقل یابد، پس آدم (۴) عین جلای آن آینه(۵) و روح آن صورت و پیکره بود و ملائکه از بعضی از قوای آن صورت و پیکره ای بودند که صورت و پیکره جهان است و از آن در اصطلاح قوم (اهل عرفان)به انسان کبیر تعبیر می شود. ملائکه برای جهان به منزله قوای روحانی و حسی اند که در نشئه انسانی(وجود انسان)هست..." (فص آدمی)
اینجا بیش از آنکه به بود واقعی آدم ارجاع داده شود که آدم شخصی بود چنین و چنان و بر زمین زیسته بیشتر به درون و مفهوم آدم اشاره میشود. آدم نشانهایست از ساحت و طوری. نه یک شخصی به قامت فلان و هیبت بیسار که زنش حواست و ... بلکه آدمی لحظهای شگرف از شکل بودن میشود.
آدم نمادیست که تاویل میشود. ابنعربی گویی سری تاریخی روح را مینویسد که بر روح چه رفته است و هر مرحله از این تاریخ روح نامی دارد. نخست مرحلهی فص آدمی نامید میشود.
سید حیدرآملی هم دست به چنین تاویلی زده است اما او نه در عالم روح که در عالم بود نقش پیامبران را در معاش و در مسائل روحی و در تجمیع اینها دیده است.
باور من این است که هر پیامبر فارق از اینکه چون منکران بگویین اینان اسطوره و ساختگیاند یا باورمندان که بگوییم اینان شخصیتهایی در طول تاریخ بودهاند. نماد از تطور تاریخ بودهاند نام هر پیامبر و زیست و سخنش نشان از تغییری کلی در دیدگاه و اوضاع انسان در دورهی خود دارد.
بر این اساس با تاویل موافق اما تاویل ابنعربی برای جامعهی بیروح ما سراسر بیمعناست. تاویلی تازه باید کرد. تاویلی قابل فهم. فص آدم در معنایی دیگر یعنی لحظهای که موجود بشر از طبیعت و غریزهی صرف با فکر و اندیشه و کشف فضایل و رذایلش جدا شد.
او موجودی بود در بین موجودات، میخورد و میچرخید و گشنی میکرد کما اینکه تاریخ زمین نیز از انواع گونههای انسانی نشان دارد. در بین این گلههای بشری آن دسته که زودتر به انچه در درونش دارد پی برد او آدم شد. و پیامبر آدم نام نوعی این لحظه از تاریخ آدمیست. نام لحظهای که او به قوههای درونیاش برای تمییز پی برد. لحظهای که بشر آدم شد. آن لحظه و گونه در حد کمالش به این نام نامیده شد که باورمندان دینی هم میتوانند بگویند مثل اعلی این تاویل حضرت ادم صفیالله است و غیرباورمندان هم میتوانند با تکیه بر علوم خاص زیست و تکامل بگویند چنینی چیزی ممکن است.
جهت ارتباط:
@faryadnaseri
تفنگ دسته نقره
شوشا
👁🗨
#چاغداش_موسیقی
□تفنگ دسته نقره
#شوشا (سیده شمسی عصار)
( 1314 - 1387) چهره برجسته موسیقی بومی ایران در جهان.
@chaghdash_q
#چاغداش_موسیقی
□تفنگ دسته نقره
#شوشا (سیده شمسی عصار)
( 1314 - 1387) چهره برجسته موسیقی بومی ایران در جهان.
@chaghdash_q