آقای دکتر عبدالکریمی گلایه میکنه مردم تفکر نمیخوان فوتبال میخوان. آقا تفکر شماها نتونست زیباییها رو اینجور عیان کنه اما فوتبال تونست.
والسلام
@faryad_naseri
والسلام
@faryad_naseri
Forwarded from نشر حکمت کلمه
#فراخوان
#جایزه
#نشر_حکمت_کلمه
به بهترین پوستر به انتخاب شما هم جایزهای نقدی تعلق خواهد گرفت.
دوستانتان را منشن کنید.
#کتاب_بخوانیم
#عکس_بگیرید
#معرفی_کنید
#جایزه_بگیرید
#پوستر_بزنید
#جایزه
#نشر_حکمت_کلمه
به بهترین پوستر به انتخاب شما هم جایزهای نقدی تعلق خواهد گرفت.
دوستانتان را منشن کنید.
#کتاب_بخوانیم
#عکس_بگیرید
#معرفی_کنید
#جایزه_بگیرید
#پوستر_بزنید
در تلگرام با این آدرس @hekmatkalame و در اینستاگرام با هشتک #حکمت_کلمه با ما همراه شوید.
طراح پوستر: حبیب محمدزاده
طراح پوستر: حبیب محمدزاده
بردارم
آه برادرم
امروز کو دستم
کو زورم
که آفتاب را بهشرمساری بتابانم
فردا دروغ بزرگیست
که خون تو بر آن خشکیده است
امروز اگر نتوانم
امروز اگر نتوانم
رگهات را از امتداد طناب بچرخانم
فردا دروغ بزرگیست
در حلقهای کبود
بردارم حالا که مینویسم فرداست.
رگهات در امتداد طنابی خشکیدهاند
خونت خشکیده است
و هیچ کلمهای تو را از جهان زیرین به این بهار لعنتی برنمیگرداند
فردا دروغ بزرگیست
////
تف به این چیزی که نوشتم برای مرگ تو و توها و توها
آه برادرم
امروز کو دستم
کو زورم
که آفتاب را بهشرمساری بتابانم
فردا دروغ بزرگیست
که خون تو بر آن خشکیده است
امروز اگر نتوانم
امروز اگر نتوانم
رگهات را از امتداد طناب بچرخانم
فردا دروغ بزرگیست
در حلقهای کبود
بردارم حالا که مینویسم فرداست.
رگهات در امتداد طنابی خشکیدهاند
خونت خشکیده است
و هیچ کلمهای تو را از جهان زیرین به این بهار لعنتی برنمیگرداند
فردا دروغ بزرگیست
////
تف به این چیزی که نوشتم برای مرگ تو و توها و توها
Forwarded from موزیکباز
یکی از جذاب ترین زنان تاریخ معاصر ایران، شمسی عصار یا شوشا گوپی متولد دی ۱۳۱۴ تهران خواننده، فیلمساز و نویسنده ایرانی بود که با تسلط به زبانهای فرانسوی و انگلیسی و فارسی مینوشت و آواز می خواند.
شمسی دختر آیتالله محمد کاظم عصار،( سید محمدکاظم عصار تهرانی ) روحانی روشنفکر برجسته دانشگاه تهران و استاد فلسفه دانشگاه و استاد بزرگانی مثل جلال الدین آشتیانی ،سید احمد فردید ، بدیع الزمان فروزانفر، . حمید فرزام ، عبدالجواد فلاطوری ، مهدی محقق ، سید حسین نصرو نصرالله شاه آبادی و... بود.
شوشا در تهران زاده شد و در همان شهر برای تحصیل به مدرسه فرانسویها رفت. در ۱۶ سالگی پدر روشنفکر او به جای شوهر دادن او یا نگه داشتن او در پستو او را برای تحصیل راهی فرانسه کرد و شمسی در رشته ادبیات فرانسه از دانشگاه سوربون فارغالتحصیل شد.
شوشا که در کنار ادبیات علاقه شدیدی هم به موسیقی محلی ایران داشت،او که گیتار را به خوبی می نواخت از همان زمان به آهنگسازی و ترانهسرایی به زبانهای فارسی و فرانسوی و انگلیسی پرداخت و در مدت کوتاهی یک خواننده حرفهای شد. شوشا به عنوان خواننده ترانههای محلی گیلکی، لری و سایر گویشهای ایرانی ترانههای بسیاری را خواند و منتشر کرد که در سطح جهان مشهور شد .از دهه هفتاد میلادی ده آلبوم موسیقی محلی توسط وی وارد بازار شد.یکی نقش های مهم او در موسیقی بومی ایران این بود که اروپا موسیقی محلی ایران را به واسطه اثار او که در انگلیس منتشر می شد شناخت و هنوز نام او در جهان نه به واسطه اثار انگلیسی و فرانسوی بلکه بیشتر برای آوازهای محلی ایرانی اوست.به عبارتی شوشا همانقدر در اروپا مهم بود که پری زنگنه در ایران.
از آثار نوشتاری وی میتوان به کتاب دختری در پاریس (نشر ۱۹۸۸) اشاره کرد که خاطرات دوران کودکی وی در پاریس است.او همچنین فیلم مستندی به نام مردمان باد (۱۹۷۶) در مورد کوچ ایل بختیاری ساختهاست.
شمسی در ۱۹۶۱ با نیکولا گوپی، کارشناس آثار هنری ازدواج کرد و به اسم شوشا گوپی به زندگی ادامه داد و در ۱۹۷۶ از او جدا شد. وی از دهه شصت میلادی تا هنگام مرگ در لندن اقامت داشت و در ابتدای بهار سال ۱۳۸۷ شمسی بر اثر ابتلا به سرطان در لندن درگذشت و پیکرش به ایران انتقال داده شد و در بهشت زهرا به خاک سپرده شد.روحش شاد.
@muzicbaz کانال موزیک باز
شمسی دختر آیتالله محمد کاظم عصار،( سید محمدکاظم عصار تهرانی ) روحانی روشنفکر برجسته دانشگاه تهران و استاد فلسفه دانشگاه و استاد بزرگانی مثل جلال الدین آشتیانی ،سید احمد فردید ، بدیع الزمان فروزانفر، . حمید فرزام ، عبدالجواد فلاطوری ، مهدی محقق ، سید حسین نصرو نصرالله شاه آبادی و... بود.
شوشا در تهران زاده شد و در همان شهر برای تحصیل به مدرسه فرانسویها رفت. در ۱۶ سالگی پدر روشنفکر او به جای شوهر دادن او یا نگه داشتن او در پستو او را برای تحصیل راهی فرانسه کرد و شمسی در رشته ادبیات فرانسه از دانشگاه سوربون فارغالتحصیل شد.
شوشا که در کنار ادبیات علاقه شدیدی هم به موسیقی محلی ایران داشت،او که گیتار را به خوبی می نواخت از همان زمان به آهنگسازی و ترانهسرایی به زبانهای فارسی و فرانسوی و انگلیسی پرداخت و در مدت کوتاهی یک خواننده حرفهای شد. شوشا به عنوان خواننده ترانههای محلی گیلکی، لری و سایر گویشهای ایرانی ترانههای بسیاری را خواند و منتشر کرد که در سطح جهان مشهور شد .از دهه هفتاد میلادی ده آلبوم موسیقی محلی توسط وی وارد بازار شد.یکی نقش های مهم او در موسیقی بومی ایران این بود که اروپا موسیقی محلی ایران را به واسطه اثار او که در انگلیس منتشر می شد شناخت و هنوز نام او در جهان نه به واسطه اثار انگلیسی و فرانسوی بلکه بیشتر برای آوازهای محلی ایرانی اوست.به عبارتی شوشا همانقدر در اروپا مهم بود که پری زنگنه در ایران.
از آثار نوشتاری وی میتوان به کتاب دختری در پاریس (نشر ۱۹۸۸) اشاره کرد که خاطرات دوران کودکی وی در پاریس است.او همچنین فیلم مستندی به نام مردمان باد (۱۹۷۶) در مورد کوچ ایل بختیاری ساختهاست.
شمسی در ۱۹۶۱ با نیکولا گوپی، کارشناس آثار هنری ازدواج کرد و به اسم شوشا گوپی به زندگی ادامه داد و در ۱۹۷۶ از او جدا شد. وی از دهه شصت میلادی تا هنگام مرگ در لندن اقامت داشت و در ابتدای بهار سال ۱۳۸۷ شمسی بر اثر ابتلا به سرطان در لندن درگذشت و پیکرش به ایران انتقال داده شد و در بهشت زهرا به خاک سپرده شد.روحش شاد.
@muzicbaz کانال موزیک باز
Forwarded from موزیکباز
شوشا تا هفده سالگی در ایران زندگی کرد، و حاصل این دوران کوتاه، بعدها کتابی شد به اسم "اسب عصاری" که شرح دوران کودکیش در ایران بود.
او چنان با استعداد بود که در سن هفده سالگی در دانشگاه سوربن فرانسه بورسیه شد، به پاریس رفت و در رشته ادبیات فرانسه تحصیل کرد.در همان دوران دانشجویی به شوشا معروف شد .چون شوشا از جوانی از خانه جدا شده بود، زندگیش همواره با نوعی درد غربت همراه بود. درد غربتی هنرمندانه و فیلسوفانه که می توان آن را در اثارش دید و حس کرد.
شوشا از ابتدا با تفکرات فلسفی آشنا بود. پدرش "آیت الله محمد کاظم عصار" عالم نامدار علوم دینی و استاد برجسته فلسفه دانشگاه تهران بود.شوشا از نظر علاقه به ادبیات فارسی و تمایل به عرفان به پدرش شبیه بود و او را الگوی خود قرار می داد.پدرش مردی بود که پیرو عرفان و فلسفه روشنفکرانه بود و تمدن غرب را تحسین می کرد، برای همین فرزندش را برای تحصیل به اروپا فرستاد.
@muzicbaz کانال موزیک باز
او چنان با استعداد بود که در سن هفده سالگی در دانشگاه سوربن فرانسه بورسیه شد، به پاریس رفت و در رشته ادبیات فرانسه تحصیل کرد.در همان دوران دانشجویی به شوشا معروف شد .چون شوشا از جوانی از خانه جدا شده بود، زندگیش همواره با نوعی درد غربت همراه بود. درد غربتی هنرمندانه و فیلسوفانه که می توان آن را در اثارش دید و حس کرد.
شوشا از ابتدا با تفکرات فلسفی آشنا بود. پدرش "آیت الله محمد کاظم عصار" عالم نامدار علوم دینی و استاد برجسته فلسفه دانشگاه تهران بود.شوشا از نظر علاقه به ادبیات فارسی و تمایل به عرفان به پدرش شبیه بود و او را الگوی خود قرار می داد.پدرش مردی بود که پیرو عرفان و فلسفه روشنفکرانه بود و تمدن غرب را تحسین می کرد، برای همین فرزندش را برای تحصیل به اروپا فرستاد.
@muzicbaz کانال موزیک باز
1.Taraneye Khabgooneh - @Khosousi
Lotfi & Tabari
2.Aan-e Javdan - @Khosousi
Lotfi & Tabari
دوستان به جای فایل بنویسیم و بگوییم پوشه.
برای مثال پوشهی عکسها را باز کن.
برای ورد و پیدیاف هم پیشنهادم
پوشهی متنی و پوشهی سخت است.
چند وقت است میخواهم در میان بگذارم و نظر بپرسم.
برای مثال پوشهی عکسها را باز کن.
برای ورد و پیدیاف هم پیشنهادم
پوشهی متنی و پوشهی سخت است.
چند وقت است میخواهم در میان بگذارم و نظر بپرسم.
کلاس درس سردار
اندراستاندن: دریافتن:
Understand
اراک: ایراک: عراق: یورک: یورد
مثل نیو یورک
نیو: نو: ینی: تازه در انگلیسی و فارسی و ترکی
گوت شدن: بزرگ شدن: گاد: god: پاسارگاد
اندراستاندن: دریافتن:
Understand
اراک: ایراک: عراق: یورک: یورد
مثل نیو یورک
نیو: نو: ینی: تازه در انگلیسی و فارسی و ترکی
گوت شدن: بزرگ شدن: گاد: god: پاسارگاد
فص آدمی
در عرفان نظری، بر اینند که خدا در پردهی غیب بود و تجلیای نداشت تا اینکه خواست خود را در خود ببیند این سبب سلسلهای از تجلیها شد تا رسید به این عالم کثرات. هر مرحله از این تجلیات خود مجمل و مفصلی دارد که بر اساس درس گفتارهای دکتر مازیار از عرفان نظری با تکیه بر متنی از عبدالرحمان جامی میشود تطابق این سلسله را با عالم و هیئت بطلمیوسی هم دید.
در هر مرحله از این تجلیات را با نام تعین یا عقل تشریح کردهاند. تعین اول یا عقل اولبهطور مثال آغازگاه این تجلیات است. تمامی این تطورات را عرفا حضرات خمسه نیز مینامند. باید دانست که این تجلیات و حضرات سیر نزولی دارند. از حق به خلقند.
ابن عربی در فص آدمی ما با این میل الهی مواجههایم که حضرت حق میخواهد خود را ببیند و محلی قابل برای تجلی خود چنانکه هست نمییابد و " پس امر چنین اقتضا کرد که آینه جهان جلا پیدا کند و صیقل یابد، پس آدم (۴) عین جلای آن آینه(۵) و روح آن صورت و پیکره بود و ملائکه از بعضی از قوای آن صورت و پیکره ای بودند که صورت و پیکره جهان است و از آن در اصطلاح قوم (اهل عرفان)به انسان کبیر تعبیر می شود. ملائکه برای جهان به منزله قوای روحانی و حسی اند که در نشئه انسانی(وجود انسان)هست..." (فص آدمی)
اینجا بیش از آنکه به بود واقعی آدم ارجاع داده شود که آدم شخصی بود چنین و چنان و بر زمین زیسته بیشتر به درون و مفهوم آدم اشاره میشود. آدم نشانهایست از ساحت و طوری. نه یک شخصی به قامت فلان و هیبت بیسار که زنش حواست و ... بلکه آدمی لحظهای شگرف از شکل بودن میشود.
آدم نمادیست که تاویل میشود. ابنعربی گویی سری تاریخی روح را مینویسد که بر روح چه رفته است و هر مرحله از این تاریخ روح نامی دارد. نخست مرحلهی فص آدمی نامید میشود.
سید حیدرآملی هم دست به چنین تاویلی زده است اما او نه در عالم روح که در عالم بود نقش پیامبران را در معاش و در مسائل روحی و در تجمیع اینها دیده است.
باور من این است که هر پیامبر فارق از اینکه چون منکران بگویین اینان اسطوره و ساختگیاند یا باورمندان که بگوییم اینان شخصیتهایی در طول تاریخ بودهاند. نماد از تطور تاریخ بودهاند نام هر پیامبر و زیست و سخنش نشان از تغییری کلی در دیدگاه و اوضاع انسان در دورهی خود دارد.
بر این اساس با تاویل موافق اما تاویل ابنعربی برای جامعهی بیروح ما سراسر بیمعناست. تاویلی تازه باید کرد. تاویلی قابل فهم. فص آدم در معنایی دیگر یعنی لحظهای که موجود بشر از طبیعت و غریزهی صرف با فکر و اندیشه و کشف فضایل و رذایلش جدا شد.
او موجودی بود در بین موجودات، میخورد و میچرخید و گشنی میکرد کما اینکه تاریخ زمین نیز از انواع گونههای انسانی نشان دارد. در بین این گلههای بشری آن دسته که زودتر به انچه در درونش دارد پی برد او آدم شد. و پیامبر آدم نام نوعی این لحظه از تاریخ آدمیست. نام لحظهای که او به قوههای درونیاش برای تمییز پی برد. لحظهای که بشر آدم شد. آن لحظه و گونه در حد کمالش به این نام نامیده شد که باورمندان دینی هم میتوانند بگویند مثل اعلی این تاویل حضرت ادم صفیالله است و غیرباورمندان هم میتوانند با تکیه بر علوم خاص زیست و تکامل بگویند چنینی چیزی ممکن است.
جهت ارتباط:
@faryadnaseri
در عرفان نظری، بر اینند که خدا در پردهی غیب بود و تجلیای نداشت تا اینکه خواست خود را در خود ببیند این سبب سلسلهای از تجلیها شد تا رسید به این عالم کثرات. هر مرحله از این تجلیات خود مجمل و مفصلی دارد که بر اساس درس گفتارهای دکتر مازیار از عرفان نظری با تکیه بر متنی از عبدالرحمان جامی میشود تطابق این سلسله را با عالم و هیئت بطلمیوسی هم دید.
در هر مرحله از این تجلیات را با نام تعین یا عقل تشریح کردهاند. تعین اول یا عقل اولبهطور مثال آغازگاه این تجلیات است. تمامی این تطورات را عرفا حضرات خمسه نیز مینامند. باید دانست که این تجلیات و حضرات سیر نزولی دارند. از حق به خلقند.
ابن عربی در فص آدمی ما با این میل الهی مواجههایم که حضرت حق میخواهد خود را ببیند و محلی قابل برای تجلی خود چنانکه هست نمییابد و " پس امر چنین اقتضا کرد که آینه جهان جلا پیدا کند و صیقل یابد، پس آدم (۴) عین جلای آن آینه(۵) و روح آن صورت و پیکره بود و ملائکه از بعضی از قوای آن صورت و پیکره ای بودند که صورت و پیکره جهان است و از آن در اصطلاح قوم (اهل عرفان)به انسان کبیر تعبیر می شود. ملائکه برای جهان به منزله قوای روحانی و حسی اند که در نشئه انسانی(وجود انسان)هست..." (فص آدمی)
اینجا بیش از آنکه به بود واقعی آدم ارجاع داده شود که آدم شخصی بود چنین و چنان و بر زمین زیسته بیشتر به درون و مفهوم آدم اشاره میشود. آدم نشانهایست از ساحت و طوری. نه یک شخصی به قامت فلان و هیبت بیسار که زنش حواست و ... بلکه آدمی لحظهای شگرف از شکل بودن میشود.
آدم نمادیست که تاویل میشود. ابنعربی گویی سری تاریخی روح را مینویسد که بر روح چه رفته است و هر مرحله از این تاریخ روح نامی دارد. نخست مرحلهی فص آدمی نامید میشود.
سید حیدرآملی هم دست به چنین تاویلی زده است اما او نه در عالم روح که در عالم بود نقش پیامبران را در معاش و در مسائل روحی و در تجمیع اینها دیده است.
باور من این است که هر پیامبر فارق از اینکه چون منکران بگویین اینان اسطوره و ساختگیاند یا باورمندان که بگوییم اینان شخصیتهایی در طول تاریخ بودهاند. نماد از تطور تاریخ بودهاند نام هر پیامبر و زیست و سخنش نشان از تغییری کلی در دیدگاه و اوضاع انسان در دورهی خود دارد.
بر این اساس با تاویل موافق اما تاویل ابنعربی برای جامعهی بیروح ما سراسر بیمعناست. تاویلی تازه باید کرد. تاویلی قابل فهم. فص آدم در معنایی دیگر یعنی لحظهای که موجود بشر از طبیعت و غریزهی صرف با فکر و اندیشه و کشف فضایل و رذایلش جدا شد.
او موجودی بود در بین موجودات، میخورد و میچرخید و گشنی میکرد کما اینکه تاریخ زمین نیز از انواع گونههای انسانی نشان دارد. در بین این گلههای بشری آن دسته که زودتر به انچه در درونش دارد پی برد او آدم شد. و پیامبر آدم نام نوعی این لحظه از تاریخ آدمیست. نام لحظهای که او به قوههای درونیاش برای تمییز پی برد. لحظهای که بشر آدم شد. آن لحظه و گونه در حد کمالش به این نام نامیده شد که باورمندان دینی هم میتوانند بگویند مثل اعلی این تاویل حضرت ادم صفیالله است و غیرباورمندان هم میتوانند با تکیه بر علوم خاص زیست و تکامل بگویند چنینی چیزی ممکن است.
جهت ارتباط:
@faryadnaseri
تفنگ دسته نقره
شوشا
👁🗨
#چاغداش_موسیقی
□تفنگ دسته نقره
#شوشا (سیده شمسی عصار)
( 1314 - 1387) چهره برجسته موسیقی بومی ایران در جهان.
@chaghdash_q
#چاغداش_موسیقی
□تفنگ دسته نقره
#شوشا (سیده شمسی عصار)
( 1314 - 1387) چهره برجسته موسیقی بومی ایران در جهان.
@chaghdash_q
Forwarded from نشر حکمت کلمه
مفاهیمی انتزاعی و ذهنی چون وطن، عشق و احترام با یادآوری یا بازمعنای اشیا و خاطرات مربوط به آنها معنا میگیرد. این چیزها مادیتها هستند متناسب با نوع زندگیمان؛...
#مادیتهای_معاصر
@hekmatkalame
#مادیتهای_معاصر
@hekmatkalame
یکوقتی علیرضا قزوه نوشت:
مولا ویلا نداشت، غزلی هم محمدکاظم کاظمی-شاعر دو وطنهی افغانی ایرانی- دارد که:
«همسایه چشم بد نرسد صاحب زر است/ چون صاحب زر است یقینا ابوذر است».*
ابوذری که شریعتی نماد خیزش تهیدستان علیه ظلمش کرده بود در این شعر ابوزر شده است.
حالا هر روز خبر ویلاها و داراییهای ابوزران زمان را میخوانیم متحیر که اینان چه قومی بودند؟
آنها که میخواستند بهقول خودشان یزیدیان زمان را براندازند و حکومت عدل علی به راه بیندازند، یزیدیان را راندند و ...
مضحکتر اینکه از خوار و ذلیل شده و غارت شده رخصت نماز هم گرفتهاند.
قولی متواتر هست که شهیرترین آن از صادق پسر باقر از فرزندان علی نقل شده است:
هر کس کسی را برای گناهی سرزنش کند نمیرد مگر آنکه مبتلا به آن گناه شده باشد.
*. حافظه به بیراه غزل را به قزوه نسبت داد و تذکر دوستی سبب اصلاح شد.
@faryad_naseri
مولا ویلا نداشت، غزلی هم محمدکاظم کاظمی-شاعر دو وطنهی افغانی ایرانی- دارد که:
«همسایه چشم بد نرسد صاحب زر است/ چون صاحب زر است یقینا ابوذر است».*
ابوذری که شریعتی نماد خیزش تهیدستان علیه ظلمش کرده بود در این شعر ابوزر شده است.
حالا هر روز خبر ویلاها و داراییهای ابوزران زمان را میخوانیم متحیر که اینان چه قومی بودند؟
آنها که میخواستند بهقول خودشان یزیدیان زمان را براندازند و حکومت عدل علی به راه بیندازند، یزیدیان را راندند و ...
مضحکتر اینکه از خوار و ذلیل شده و غارت شده رخصت نماز هم گرفتهاند.
قولی متواتر هست که شهیرترین آن از صادق پسر باقر از فرزندان علی نقل شده است:
هر کس کسی را برای گناهی سرزنش کند نمیرد مگر آنکه مبتلا به آن گناه شده باشد.
*. حافظه به بیراه غزل را به قزوه نسبت داد و تذکر دوستی سبب اصلاح شد.
@faryad_naseri
تعارف و شعر
#سردار_صالحی
تعارف: یکدیگر را شناختن. ||در تداول امروزی خوش آمد گفتن در اول ملاقات، پس از درود. اظهار آشنایی و احوالپرسی. در ادب ایران به دوست باید سلام و تعارف کرد. ||تکلف و اسباب ضیافت فراهم کردن: فلان با مهمان خیلی تعارف میکند. ||کسی را به مهمانی یا گرفتن چیزی خواندن: هرچه تعارف کردم فلان ناهار نخورد. دعوت کردن به ضیافتی یا گرفتن چیزی و تحفه ای. ||تحفه و هدیه که به کسی داده می شود.
- امثال :
تعارف آب حمام؛ تعارف شاه عبدالعظیمی. (امثال و حکم دهخدا)؛ دعوت کردن کسی را به چیزی بی ارزش چون آب خزینه ٔ حمام را به تازه وارد اهداء کردن .تعارف آمد و نیامد دارد ؛ اگر گمان کرده بودیدکه او احسان شما را نمی پذیرد بر خلاف پذیرفت. و این مثل را در موردی زنند که خواننده و دعوت کننده به دروغ و ریا چیزی را به اصرار هدیه می کند یا دعوتی را پیشنهاد می نماید به گمان آن که دعوت شونده از قبول آن سر باز خواهد زد ولی در عمل خلاف این فکر پیش آید. تعارف شاه عبدالعظیمی است؛ این که به زبان گوید به منزل من آیید یا فلان متاع از شماباشد و از دل راضی نیست. تعارف کم کن و بر مبلغ افزای؛ نظیر از بارک اﷲ قبای کسی رنگین نشود. و نِشود بز به پچ پچی فربه. (از امثال و حکم دهخدا).
تعارف پوششی است برای به هم رساندن دو سر میل یا خواست و بی میلی یا نخواستن. تعارف این شقیده گی و شکاف میان درون و بیرون را، شکاف میان دو «رو» را می پوشاند و ریا را روا می کند. تعارف یعنی آن چه را که نمی خواهی یا میل کمی به آن داری خواست و با میل زیاد جلوه دهی. تعارف دوروغ پذیرفته ی همه گانی است. همه راست را از دوروغ می شناسند و وقتی یکی می گوید چاکریم به این معنی نیست که آماده ی فرمان بردن از تو است. قابلی ندارد دکاندارها شناخته ی همه گان است. زبان پرتعارف است که راه بر تقیه و توریه و مباهته و تباکی باز می کند. تعارف پیش و بیش از آن که زاده ی دین باشد زاده ی زبان و تاریخ ماردمان است. جایی که واقعیت پذیرفتنی نیست در جامه ای پذیرا پنهان می شود. تعارف برای مه آلوده کردن رابطه است، برای در هاله گفتن است. تعارف راه به زرنگبازی و چربزبانی باز می کند. تعارف و شعر همزاد همند.
@faryad_naseri
#سردار_صالحی
تعارف: یکدیگر را شناختن. ||در تداول امروزی خوش آمد گفتن در اول ملاقات، پس از درود. اظهار آشنایی و احوالپرسی. در ادب ایران به دوست باید سلام و تعارف کرد. ||تکلف و اسباب ضیافت فراهم کردن: فلان با مهمان خیلی تعارف میکند. ||کسی را به مهمانی یا گرفتن چیزی خواندن: هرچه تعارف کردم فلان ناهار نخورد. دعوت کردن به ضیافتی یا گرفتن چیزی و تحفه ای. ||تحفه و هدیه که به کسی داده می شود.
- امثال :
تعارف آب حمام؛ تعارف شاه عبدالعظیمی. (امثال و حکم دهخدا)؛ دعوت کردن کسی را به چیزی بی ارزش چون آب خزینه ٔ حمام را به تازه وارد اهداء کردن .تعارف آمد و نیامد دارد ؛ اگر گمان کرده بودیدکه او احسان شما را نمی پذیرد بر خلاف پذیرفت. و این مثل را در موردی زنند که خواننده و دعوت کننده به دروغ و ریا چیزی را به اصرار هدیه می کند یا دعوتی را پیشنهاد می نماید به گمان آن که دعوت شونده از قبول آن سر باز خواهد زد ولی در عمل خلاف این فکر پیش آید. تعارف شاه عبدالعظیمی است؛ این که به زبان گوید به منزل من آیید یا فلان متاع از شماباشد و از دل راضی نیست. تعارف کم کن و بر مبلغ افزای؛ نظیر از بارک اﷲ قبای کسی رنگین نشود. و نِشود بز به پچ پچی فربه. (از امثال و حکم دهخدا).
تعارف پوششی است برای به هم رساندن دو سر میل یا خواست و بی میلی یا نخواستن. تعارف این شقیده گی و شکاف میان درون و بیرون را، شکاف میان دو «رو» را می پوشاند و ریا را روا می کند. تعارف یعنی آن چه را که نمی خواهی یا میل کمی به آن داری خواست و با میل زیاد جلوه دهی. تعارف دوروغ پذیرفته ی همه گانی است. همه راست را از دوروغ می شناسند و وقتی یکی می گوید چاکریم به این معنی نیست که آماده ی فرمان بردن از تو است. قابلی ندارد دکاندارها شناخته ی همه گان است. زبان پرتعارف است که راه بر تقیه و توریه و مباهته و تباکی باز می کند. تعارف پیش و بیش از آن که زاده ی دین باشد زاده ی زبان و تاریخ ماردمان است. جایی که واقعیت پذیرفتنی نیست در جامه ای پذیرا پنهان می شود. تعارف برای مه آلوده کردن رابطه است، برای در هاله گفتن است. تعارف راه به زرنگبازی و چربزبانی باز می کند. تعارف و شعر همزاد همند.
@faryad_naseri