ان‌در امیدواری...
1.1K subscribers
823 photos
155 videos
217 files
544 links
سرگردانم بین شعر و فلسفه
دانشجوی دکتری فلسفه هنر
Download Telegram
چیستند آن پاره‌های جان‌مان؟


اما قسم دوم که گفتیم «عطایایی هست که در برابر خواهشی نیست»، آنچه گفتیم در برابر خواهش نباشد، مراد خواهشی است که به زبان آید، زیرا که در واقع از خواهش گریزی نیست-به زبان و یا به حال و یا به استعداد-

فص حکمت دم الهی در کلمه‌ی شیثی

فارغ از بحث بسیار مهم ولایت و پایان مکاشفه‌گون این فص، به رنگ حال و روزمان، ما همان بحث استعداد را پی می‌گیریم.

در یادداشت پیشین پرسیدم پنهانی‌ترین پرسش (استعداد) ملت ایران چیست؟

آیا گمان نمی‌کنید ما و حتا خود همین «ما» دچار چندپارگی و تناقض و تشتت شده‌ایم و شده است و البته نه تکثر.

ما که چندگانه‌ایم همزمان چند چیز مهم متناقض را با هم خواهانیم. برای همین است که در این جهنمیم. جهنم همین چندپارگی است.

اگر تمثیل آتش را اینجا بپذیریم که ذوب و خالص می‌کند.

پس آتشی، واقعه‌ای، رخدادی باید که ما را از این میل پاره‌پاره نجات دهد.

شما فکر می‌کنید آن چیزهای پنهان متناقضی که ما آنها را با هم می‌خواهیم و آنها حتا ما را چندپاره کرده‌اند چیستند؟

@faryad_naseri
https://m.youtube.com/watch?v=cu6EW19NR3M

این فیلم «مهران تمدن» را حتمن ببینید. فیلمی مستند بر اساس ایده‌ی درخشان «همزیستی» که ضعف تئوریک مهران تمدن در مباحث ایده و فیلم را به شکست می‌کشاند هرچند لحظات درخشان و مهمی دارد.

با این‌همه تماشای فیلم برای جامعه‌ی ما بسیار لازم است.
یاد وطن


💠 «درویشی و پادشاهی»

بعضی کتابها هستند که عنوان آنها از همان اول برخورد، خواننده را به خود جذب می کند و کتاب آقای مرتضی رحیمی ششدهی یکی از آن نوع کتابهاست. البته نه بخاطر آنکه کلمه مجذوب در اول آن است  و مجذوبعلیشاه از عرفای نامدار ایران است بل بخاطر جزء دوم کتاب که نسبت کبودر آهنگی باشد. اسمی که با وجود غرابت لفظ با تاریخ دوهزار و پانصد ساله  ایران هماهنگ است. بدین معنی که این کلمه آهنگ که در پایان آن است، همان است که در هگمتانه نام قدیم همدان در روزگار مادها و آشوری ها آمده و محل تجمع مردم است و انجمن ریشه در آن دارد و هم امروز در کوهستان ما کلمه آهنگ به معنی محل تجمع و جمع آوری گوسفند خیلی رواج دارد.
خوب، یک ده کوچک که لابد این روزها دیگر شهر شده و از دهی آمده بیرون، در این کتاب چه نقشی دارد. ما دو عارف بل سه عارف نامدار داریم که از همین کبودر آهنگ، یعنی دره ای که محل تجمع است و طبیعت آن از فرط سرسبزی به کبودی می زند برخاسته اند. که نخست آنها همین مجذوبعلیشاه هست و دیگری شیخ عبدالصمد همدانی است، و بالاخره کوثرعلیشاه همدانی که مدفون در مشتاقیه کرمان است.

🔹من قصد تشریح احوال اینها را ندارم که کم و بیش در کتاب آقای مرتضی رحیمی آمده است. در این مقدمه کوتاه به یک نکته اجتماعی کوچک اشاره کنم و آن این است که عرفان ایرانی بر مبنای بهره برداری از کشت و زرع و محصول زمین بنا شده و آن عارف که قرنها پیش از مریدان میخواست که:

🔸((دست به کار باشند و دل به یار))

در واقع هدف جز این نداشت که از منابع طبیعی این آب و خاک حداکثر بهره برداری شود، و ما داشته ایم عرفایی که در عصر جامی شاید هزار مزرعه در اختیار داشتند:

🔻هزارش مزرعه در زیر کشت است
که زاد رفتن او در بهشت است

ـ🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃
خورشید را بیمار دیدم

بعد از مدت‌ها فرصتی مهیا شد علی مومنی را ببینم که گرمی خون از زیر پوستش پیداست.

دیر رسیدم سالن پر بود. آمدم در حیاط نشستم به تماشای برگ و درخت و آب و آدمی.

کمی بعد رفتم داخل. سرک کشیدم. پیرمردی شکسته حرف می‌زد. صندلی خالی‌ای یافتم نشستم. مغزم فشار آورد پشت این شکستگی عظیم چهره‌ای آشنا ببیند. گمان آمد و منکرش شدم.
تا حرفش تمام شد مجری نامش را بر زبان آورد. حیرت کردم.

ننشسته با علی مومنی بلند شدند به سمت راهرو بلند شدم. اولین پرسشم از علی این بود: منصور چرا اینقدر شکسته شده؟

با خودم گفتم مگر چند سال است که او را ندیده‌ام؟ تنها چند ماه.

منصور بر گردن من حق دوستی دارد و کلمه.

چنان اندوهگین شدم که دیگر طاقتم نماند که بمانم. بمانم تا هرمز و هوشنگ را ببینم. برگشتم و در راه با خود خواندم:

سحر
مقابل چشمم

پرنده
در دستم

گره اگر بگشایم
جهان پرواز است...

منصورخورشیدی

برای منصور درستی تن آرزو می‌کنم.
کاش مترسک بودیم                                                     
تا بچه‌ها را
از آمدن به مزرعه‌ی آخرت بترسانیم

چشم چپم آب‌ها را سیاه می‌کند
اگر این سیاه‌بازی‌ها بگیرد
حتمن معاف می‌شوم

شنیده‌ام
سربازهای صفر
می‌توانند
             هر جایی را بگیرند

اما فرمانده‌ی عزیز! باید بگویم
من از نمایش‌های روی تختی بیزارم

کافور
کافور
کافور
به جهان پهلوان‌ها بگو
این کافور است
که در مرده‌ها
کمر زندگی را
شل می‌کند

شعری از کتاب «اوراد حاشا»
@faryad_naseri
برید بمیرید، تمام!

چنان هرج و مرج است که صدا به صدا نمی‌رسد اما به لطف رسانه‌های غفلت صدای هر ناقابلی از تمام خانه‌ها شنیده می‌شود.

روشنفکران بیشترشان ساکتند و آن‌ها هم که نیستتد جز بین خودشان و خدایشان و آنها که برای بستن دهانش آمده‌اند کسی صدایشان را نمی‌شنود.

گیرم امروز کسی مهم‌ترین نظر و تحلیل قرن را ارائه بدهد، شنوایی نیست که اثرش دیده شود.

روزگار روزگار چوپانان ابله لایوگیر و عروسان برندپوش و خود «آقا»زاده پندارهایی‌ست که طرف می‌پرسد تو آقازاده‌ای می‌گوید: بله! آقایش حالا کیست یک روضه‌خوان.
آن‌یکی هم می‌گوید اگر نمی‌توانید، برید بمیرید، تمام!
ما مرده‌ایم، تمام!
Forwarded from آشفتار (حسین مکّی‌زاده تفتی)
*

ببینید این تنِ حسین است، تن خونِ خدا باید که پیش‌تر و از آغاز عریان باشد، گواه عریان تر ازین!

و من شاهدم بر حقیقتِ ایمانم
و پیمان و عزمِ یقینم
و پاکی و آشکارگی توحیدم
و پوشیدگیِ نهادم
و آویزه‌های درگاهِ نور چشمم
و روزنه‌های نفسم
و پره‌های نرمۀ بینی‌ام
وحفره‌های پردۀ گوشم
و لب‌های برهم نهاده‌ام
و جنبشِ لفظ در زبانم
و فرورفتگیِ سقف دهانم
و گودی آرواره‌ام
و رویش دندان‌هایم
و جایگاهِ گوارش خوراک و آشامیدنم
و مغز سرم
و کشیدگیِ رگ‌های گردنم
و آویختگیِ پرده های قلبم
و قطعه‌های جگرم
و آنچه در برگرفته غضروف دنده‌هایم
و گرداگردِ مفاصلم
و پیوستگیِ پاهایم
و اطراف انگشتانم
و گوشتم و خونم
ومویم و پوستم
و عصبم و نایم
و استخوانم و رگ‌هایم
و تمامِ اعضایم...

از دعای عرفه
حسین بن علی



#عرفات
#دعای_عرفه
#حسین_بن_علی

@ashoftar
‍ 🎧 #ثنای_دهم صحیفیه سجادیه
📝 بازنویسی : #فریاد_ناصری
🎙 با صدای : #بهار_سجادی
🌐 اختصاصی برای کانال صدای داستان

@sedayehdastan
💥با ما همراه باشید.💥
سجاح بنت حارث در ایام مسیلمه كذاب دعوی پیغمبری میکرد و قصد نمود که با مسیلمه محار به نماید مسیلمه مال بسیاری برای او فرستادوخواهش صلح نمود سجاح قبول کرده پیغام داد که باید یکدیگر را ملاقات کنیم و آنچه مصلحت وقت است بچا اوریم پس مکانی برای ملاقات معين نمودند و مسيلمه امر کرد تا خيمه قرمز برای سجاح نصب کردند و سجاح را در میان آن جای دادند چون با همدیگر بنشستند مسیلمه پاو گفت قرآنی که جبرئیل از نزد خداوند برای تو آورده است بخوان سجاح گفت این آیه بخاطر دارم معاشر النساء خلقن ازواجا وجعلن ازواجة يعنى بدرستیكه شما جماعت زنها مخلوق شدید جفت و قرارداده شدید
جنت نولجه فيگن ایلاجاو نخرجه منكن اخر اجبة يعني فرو بریم در شما فرو بردنی و بیرون میآوریم از شما بیرون آورد نی پس باو گفت آیا رغبتی بشوهر داری تا ترا ترویج نمایم سجاح قبول نموده سه روز باهم در خیمه بودند چون بیرون آمدند اصحاب سجاح باو گفتند چگونه بافتی مسیلمه را گفت او را پیغمبر برحق میدانم و مرا تزويج نمود که مردم بگویند پیغمبری پیغمبری را تزويج نمود اصحاب گفتند مثل تو کسی بدون مهر تزویج میکند مسیلمه بایشان گفت مهر او اینستکه نماز صبح وعشا را از شما ساقط نمودم پس مدتی باهم بسر بردند بعد از آن توفیق شامل حال سجاح گردیده مسلمان شد و از مزخرفات مسيلمة است والزارعات زرعا والحاصدات حصدة والذاريات ذروة والطاحنات طحنا و الماجنات عجنا فالا كلات اکلا یکی از ظرفا گفت والخار بات خروأ و از مصحف مسيلمه استان الذين يغسلون ثيابهم و لايجدون مايلبسون اولئك هم المفلسون مسیلمه آنكیستکه که عساکر اسلام در ایام خلافت ابی بکر اورا مقتول نمودند وحشی او را بکشت.

از کتاب زهر‌الربیعِ سید نعمت‌الله جزایری (ره)
@faryad_naseri
عارف کامل کسی است که هر معبودی را ـ در هر صورتی ـ جلوه حق ببیند که حق در آن صورت خاص، عبادت می شود. از این روست که همه آنها را «اله» نامیده اند با این که آن معبود، گاه سنگ است و گاه درخت، گاه حیوان است و گاه انسان، و گاه ستاره است و گاه فرشته.

ابن عربی
فصوص الحکم

@faryad_naseri
Audio
پاره‌هایی از چند بخش نخستین «فص حکمت سُبّوحی در کلمه‌ی نوحی»
@faryad_naseri
نامه‌ی شصت و دوم
آلی جان
امروز می‌خواهم برایت از «این‌ها» بنویسم. این‌ها را تو می‌شناسی. این‌ها را همه می‌شناسد. این‌ها مسئول تمام ویرانی این خاک‌اند. این‌ها مسئول از دست رفتن تمام داشته‌های این جغرافیاند.این‌ها را تو می‌شناسی. این‌ها را همه می‌شناسند. این‌ها مسئول تک تک پریشانی‌ها. فراموشی‌ها. ازهم‌پاشیدگی‌ها. این‌ها مسئول تمام کارتن‌خواب‌ها، تمام بی‌خانمان‌های از دست‌رفته‌اند. این‌ها را تو می‌شناسی. این ها را همه می‌شناسند. این‌ها مسئول خشک‌شدن رودها، مهاجرت گله‌ای آدم‌ها، این‌ها مسئول گله‌شدن این‌همه آدم‌اند. این‌ها را تو می‌شناسی. این‌ها را همه می‌شناسند. این‌ها مسئول ویران‌شدن چهره‌ی این مردم، این‌ها مسئول سوختن میل به دانش‌ آموزی و خرد این مردم‌اند. این‌ها را تو می‌شناسی. این‌ها را همه می‌شناسند. این‌ها مسئول ایجاد حس پول‌پرستی به نشان پیشرفتند. این‌ها مسئول منفعت‌طلبی به نشان زیرکی‌اند. این‌ها مسئول پکیدن ادب و آداب‌اند. این‌ها مسئول از دست‌رفتن اثر کلام و حرف‌اند. این‌ها مسئول بی‌اعتباری شاعر و نویسنده و فکراند. مسئول همین اتفاق که حتا تو نیز این حرف‌ها را بخوانی و بگویی این هم از این راه به فکر دوختن قبایی برای خود است. این‌ها را تو می‌شناسی. این‌ها را همه می‌شناسند. این‌ها. این‌ها. این‌ها. انگشت اشاره را نگاه کن. این اشاره تبار دارد.
16/2/94
🔴 کلماتی که باران نمی‌شویدیشان

✳️مرحوم آقای سید محمد حسین حسینی طهرانی در کتاب روح مجرد از مرحوم آقای سید هاشم حداد نقل کرده است که ایشان گفته :

✅« مرحوم آقا ( آقای قاضی ) به محیی الدین بن عربی و کتاب فتوحات ایشان بسیار توجه داشتند و می فرمودند : محیی الدین از کاملین است و در کتاب فتوحات ایشان شواهد و ادله فراوان است که او شیعه بوده است و مطالبی که مناقض با اصول مسلمه ی اهل سنت است بسیار است .

محیی الدین کتاب فتوحات را در مکه نوشته اند و سپس تمام اوراق آن را بر روی سقف کعبه پهن کرد و گذاشت یک سال بماند تا بواسطه ی باریدن باران مطالب باطله ای اگر در آن است شسته شود و محو گردد و حق از باطل مشخص شود .

پس از یک سال باریدن باران های پیاپی و متناوب وقتی را که اوراق گسترده را جمع نمود مشاهده کرد که حتی یک کلمه هم از آن شسته نشده و محو نگردیده است .

پی‌نوشت:

نخست اینکه مواجهه‌ی من با این ماجراها و متون، مواجهه‌ای هنری و ادبی است. حتا اگر چنین واقعه‌ای حقیقت داشته باشد. باید آن را آزمونی نه تنها معنوی که زیبایی‌شناسانه تلقی کرد.

دوم اینکه این هژمونی شیعه‌سازی یا سنی‌سازی مریدان و از پس آمدگان چندان به حقیقت کاری و وجودی اهل فکر و نظر ربطی ندارد.
مشروعیت‌ تراشی برای کسی که مشروعیتش را خودش ساخته خنده‌دار است و نشانگر اوضاع و احوال سیاسی و اعتقادی و اجتماعی زمانه‌ی مریدان است.

سوم اینکه اگر این رخداد آزمونی واقعیت نداشته باشد و تنها تمهیدی ادبی برای مشروعیت بخشیدن به متنی باشد باز باید به قدرت زبان و ساختارهای ادبی و تمیدات ادبی باز گردیم و نقش آنها را در اوضاع خودمان باز بشناسیم.

@faryad_naseri
Audio
🎧 شعر: «دعایت را خوانده‌ای؟»
📝 شاعر: #لی_یانگ‌لی‌
🖍ترجمه‌ی: #آزاده_کامیار
🎙 با صدای: #فریاد_ناصری
از «کتاب شب‌هایم»
📚 نشر: #حکمت_کلمه

@hekmatkalame
📌کانال نشر حکمت کلمه
هر چند نمی‌توان از محی الدین ابن عربی (۵۶۰ – ۶۳۸ق‌/۱۱۶۵-۱۲۴۰م‌)، به طور ویژه با عنوان فیلسوف زبان دین یاد کرد و هر چند او اثری را بطور خاص به فلسفه زبان دین اختصاص نداد، اما آثار او به شکل گسترده در برگیرنده تحلیل‌های زبانی از ادبیات دینی است. آثار انبوه این عارف بسیار متنوع و دارای پیچیدگی، تکرار مکررات، ابهام و ایهام و گاه ناسازگاری درونی است. از دشواریهای فهم این آثار بکارگیری کلمات مترادف و متنوعی است که معانی گوناگونی از آن اراده شده و معنای آن به مرور زمان نیز دگرگون می‌شود.[1] نوشته‌های ابن عربی به زبان ویژه او تدوین شده است از این روست که مفسران نوشته‌های او از تاویل نوشته هایش بی نیاز نبوده اند[2]. او نه تنها تاویگرایی را برای فهم همه نمادهای هستی به شکل گسترده به کار می‌گیرد، بلکه برداشت‌های خود را نیز به زبان اشاره، ایماء و رمز بیان می‌کند. به کارگیری زبان فاخر از سوی ابن عربی شاید یکی از دلایلی باشد که موجب شده تا مفسران نوشته‌های این عارف غالبا بجای بررسی و نقد، شیفته آثار او شده و از تاویل و بسط گاه مبالغه آمیز این نوشته‌ها خودداری نکرده‌اند. دامنه نوشته‌های ابن عربی چنان گسترده است که زمینه‌هایی چون هستی شناسی، فلسفه ذهن، معرفت شناسی، انسان شناسی، فلسفه زبان و روش شناسی تاویل منابع دینی را- البته از منظر عرفانی- در بر می‌گیرد. چه همچنان که خواهیم دید او تلاش کرد تا با عرضه یک مدل جامع عرصه‌های گوناگون هستی را در دستگاهی یگانه تاویل نماید. در همین چارچوب است که او نظام زبانی خاص خود برای تاویل هستی -که به باور او کلمات خداست و و دارای نظمی زبانی است- را به کار می‌برد. افزون بر این یکی از ارکان مهم اندیشه ابن عربی همان پرداختن او به زبان دین به شیوه ویژه خود اوست. در چارچوب این زبان ویژه است که او هستی شناسی، شناخت شناسی و انسان شناسی ویژه خود- که بر یگانگی هستی (وحدت وجود) بنا شده است- را به نمایش می‌کشد. بررسی نوشته‌های ابن عربی از این جهت موضوعیت دارد که این نوشته‌ها بر اندیشه و نوشته‌های بسیاری از حکیمان و عارفان معاصر و پس از او موثر واقع شد. به عنوان مثال حکیمانی همچون صدرالدین شیرازی، شیخ محمود شبستری و حکیم سبزواری از جمله مشهورترین کسانی هستند که تاثیر ابن عربی در آثار آنها قابل انکار نیست. افزون بر این بکارگیری نوعی ابزار ویژه زبانی یعنی زبان تاویل عرفانی در آثار ابن عربی، بر اهمیت کاوش آثار این عارف می‌‌افزاید. نوشته‌های ابن عربی بسیار انبوه است و به چند صد کتاب و رساله بالغ می‌شود. در این میان کتاب فتوحات مکیه و فصوص الحکم جایگاه ویژه‌ای دارند. فتوحات مکیه بسیار مفصل ولی فصوص الحکم که به شکل اجمالی و موجز عرضه شده است محصول دوره پایانی عمر نویسنده آن است. تعداد آثار ابن عربی بین ۲۵۰ تا ۵۰۰ و حتی بیشتر از این تخمین زده می‌شود (ابو زید، ۱۹۸۳، ۲۰۰۲، عفیفی، در ابن عربی ۱۹۴۶ ). بنابراین طبیعی است که نمی‌توان همه جزئیات آراء او را در این نوشته به بررسی گذاشت و به فشرده‌ای از آن اکتفا می‌شود.

نوشته‌ی احمد علوی. منبع سایت رادیو زمانه
بزرگ فلسفه قتل شاه دین حسین این است
که مرگ سرخ به از زندگی ننگین است

حسین مظهر آزادگی و آزادی است
خوشا کسی که چنینش مرام و آیین است

نه ظلم کن به کسی و نه زیر ظلم برو
که این مرام حسین است ومنطق دین است

همین نه گریه بر ان شاه تشنه لب کافی است
اگر چه گریه بر الام قلب تسکین است...

شعر از خوشدل تهرانی

ای‌ کاش آنها که دست‌اندکار برگزاری آیین سوگواری حسین علی هستند دست‌کم این اشعار آیینی را بخوانند تا بیشتر بیندیشند و به فکر بخوانند به جای پافشاری بر گریاندن بی‌تعقل.

@faryad_naseri
آن ها که امید را جار می زنند بیش از همه از آینده ترسیده اند.
Audio
فص حکمت قدوسی در کلمه‌ی ادریسی و کلماتی چند پیرامون شرایط روز و روزگار و‌ واقعه‌ی اهواز
@faryad_naseri