ان‌در امیدواری...
1.11K subscribers
823 photos
155 videos
217 files
544 links
سرگردانم بین شعر و فلسفه
دانشجوی دکتری فلسفه هنر
Download Telegram
#سخنان_مهر_بانی
سخن سیزدهم:
«دروغ ظلمت محض است.» بسیار مردمان این را شنیده‌اند، کمتر دانسته‌اند و کمترک واقفند اما نادرند آن‌ها که در امان‌اند.

سخن چهاردهم:
« دوزخ نفس توست.» به زبان امروز اگر سخن بگویم دوزخ بعدی از ابعاد ماست. تو بگیر تغییر شکل مدام ماده از گرما و سرما. سخن خوش گشایش می‌دهد به جسم و سخن سرد منقبض می‌کند.

سخن پانزدهم:
ما جایی نمی‌رویم تنها از حالتی به حالتی دیگر در می‌آییم مدام در جهانیم.

سخن شانزدهم:
در یافت بی غرض ما، دریافت بی حب و بغض ما معیار سنجه است. در یابنده‌ی بی‌غرض شویم اگر بتوانیم.

سخن هفدهم:
سخن و میل و اراده چون گرما و‌ سرماست. چگونه این دو بر ماده‌ی سخت و بی‌جان اثر می‌گذارند که سنگ به گرما و سرما جمع و گشاده شود سخن و میل و اراده هم همین توان را دارد.

سخن هجدهم:
هم ایده‌ی خلوص و هم ایده‌ی ترکیب هر دو خودش‌اند. خلوص الماس و مزه‌ی میوه‌های پیوندی. انسان حاصل ترکیب است.

دو جمله‌ی در گیومه از #جامی است.

@Faryad_naseri
شعری از #فریاد_ناصری
چاپ شده در کتاب "سرزدن"
-
قوس نزول
بازگشت همه به سوی اوست ای نفس مرضیه
پس می¬روم دنبال او
او که بازگشت همه است
همو
و دنبال می¬کنم او را
او را
هو را
من که ضمیری از ضمایر راوی¬ام
و در کنج دوری از زبان می¬زیم
در حالی که دنبال می¬کنم او را
حمو را

جانم عزیزم لوحی بودم روزی سفید
که به اعتقاد سید حیدر آملی موسی در آن معاش نوشت و
عیسی در آن براش نوشت ...
اما به اعتقاد خودم وقتی که سرباز بودم
من بودم که آن تیرها را به هوا می¬زدم
و سیبل را
مثل قلبی بدلی
نجات می¬دادم
در حالی که دنبال می¬کردم او را

پرنده¬ی سیاه که جگر گاو آورده بود از من پرسید:
این¬ها کیان تواند؟
و من گفتم : این¬ها کیان من¬اند
آن¬گاه لوح سفیدی را نشان¬اش دادم
حمو را بی آن¬که قانونی داشته باشد ای نفس مرضیه که بازگشت همه اوست
اوست که باز می¬گردد به همه حتا اگر همه نپذیرند این را @faryad_naseri
#رؤیا_زرین (زاده ۱۳۵۱) شاعر و مترجم ایرانی است.

-می‌خواهم بچه‌هایم را قورت بدهم
-من از کنار برج بابل آمده‌ام
-زمین به اوراد عاشقانه محتاج است
-شیوه‌های دلپذیر آوریل
-به خاطر دنیای جدید
-کرگدن چوبی
#کتابخانه
@Faryad_naseri
Forwarded from نشر حکمت کلمه
✅با ما هم صدا شويد:

فریاد ناصری؛ مدیر نشر حکمت کلمه، شاعر و نویسنده در گفتگو ی اختصاصی با صدای امید گفت:

👈حذف و سانسور در کشور ما دارای سیستم و برنامه ی یک پارچه ای نیست، بلکه در بسیاری از موارد با اعمال سلیقه شخصی مواجه می شویم./ در دولت جدید وضعیت نشر بهبودهایی داشته است.

http://goo.gl/oPKge8

✅ @sedayeomid
Forwarded from مکث
📨 نظرسنجی کانال #مکث

🔺بنظر شما کدامیک از انتشارات زیر، در حوزه شعر فارسی معاصر، عملکرد موفق تری داشته است؟!
📚نصیرا 📚نیماژ 📚چشمه 📚مروارید 📚مرکز 📚بوتیمار 📚فصل پنجم 📚حکمت کلمه 📚سولار 📚افراز

🔻برای شرکت در نظرسنجی میتوانید به آدرس زیر مراجعه فرمایید:

@axhaomaxha
#سخنان_مهر_بانی

سخن نوزدهم:
مهر بان زن و مرد را پاس می‌دارد. پاس داری از موجودات زمین نیایش مهر بان است.

سخن بیستم:
مهر بان در هر چیز موسیقی‌ آن چیز را می‌شنود. همه چیز موسیقی است.

سخن بیست و یکم:
مهر بان ماده و شکل را جِلدی برای چیزهای ندیدنی نمی‌داند ندیدنی همین کنار‌هم‌آیی چیزهاست.

سخن بیست و دوم:
بخشش بزرگترین راه مهر بانی‌است. از آنچه خاک به تو داده، از آنچه به زحمت اندوخته‌ای بخشیدن مهر بانی است.

سخن بیست و سوم:
مهر بان دانای این است که بهشت باغی‌ست هزار تخمه و گیاه. این باغ تن آدمی‌ست. این باغ بر زمین است.

سخن بیست و چهارم:
برای مهر بان تنها یک زمان وجود دارد: حال و دم. ما در هر لحظه‌ای که بوده‌ایم آن لحظه حا‌ل بوده و حال‌مان بوده است.

@faryad_naseri
امشب به لطف دوستانم حسین هاشمی و سمیه احمدی فرصت شد، نمایشی به نویسندگی و کارگردانی #آرش_عباسی ببینم. نمایشِ «#نویسنده_مرده_است». جدا از لذت تماشا که از بازی #لادن_مستوفی و آرش عباسی بردم قوت پویای نمایشنامه هم مثال زدنی‌ست. همه‌ی این‌ها اما به کنار دیدار دوباره‌ی آرش عباسی و ‌کارش پرتم کرد به ۱۸-۱۷ سال پیش وقتی که همه‌مان تازه جوان بودیم و در حال جوانه زدن. من هم نمایش‌هایی کار کردم اما شعر، دل و سرم را برد و آرش عباسی با تئاتر و نمایش‌نامه رفت. از آن سال‌ها دیگر کاری از او ‌ندیده بودم تا امروز که دیدم «نویسنده مرده است»
#فریاد_ناصری
@Faryad_naseri
مردم از چه چیزی رنج می‌برند و چه چیزی می‌تواند از رنج‌شان بکاهد؟
سیاهه‌ی چیزهایی که مردم از آنها در رنج‌اند چنان وسیع است که کتاب‌ها باید.
نخست و آشکار اینکه فاصله‌ی بین حاکمان و مردمان، فاصله‌ی بین بیشترین حد بهره بردن و تقلا برای زنده ماندن است. این فاصله آن‌گاه جان‌کاه‌تر می‌شود که مردم نادیده شدن را هم تحمل می‌کنند. همان‌طور که نگاه وزن دارد. نگاه خیره‌ وزن دارد. نگاه غضب‌آلود وزن دارد.دیده نشدن هم سنگینی دارد. نوعی وزن که عملن روان را می‌فشارد و می‌فرساید.
حد پایین زیست مردم به نیازهای نخستین رسیده اگر چه ظاهر زندگی از رفاه خبر می‌دهد اما باید بپذیریم این رفاه صوری و مادی ره‌آورد تاریخ است. نتیجه‌ی ضروری روند جهانی‌ست و تازه نسبت آن با درآمدهای کشور بسیار خنده‌دار است.
اما آن نیازهای اولیه دقیقن در سردرگمی مردمانی که ماییم خودش را نشان می‌دهد.
روزمره‌ی ما پر از کسانی‌ست که در روابط انسانی‌شان دچار ناتوانی و گسست و بن‌بست‌اند.
ناتوان از برقراری رابطه‌ای حیاتی‌اند یا اگر رابطه‌ای داشته‌اند اکنون ترک‌خورده و در حال ریزش است یا این‌که به تمامی دچار انسداد شده است.
توسعه‌ی نامتوازن فرهنگی در اجتماع و ارائه‌ی عرصه‌هایی نامتوازن که سبب شده اقشاری دچار تحولات روزافزون شوند که دور و شتاب تغییرشان با واقعیت جامعه هماهنگ نیست و اقشاری هم چنان کند شوند و ترسیده از این تغییرات که باز سازی ناکوک را مانند در امروزمان.
مدل‌ها و الگویی زیستی همه زیر سایه‌ی شک و تردید فرو ریخته‌اند. حاکمان بر طبل مدل‌های سنتی می‌کوبند و مردمان به نسبت سهم‌شان از این توسعه‌ی فرهنگی نامتوازن بر طبلی.
تشتت و پریشانی از سر و روی زندگی‌مان می‌بارد و هراس سلطه‌ی یکه‌سالاری هم اجازه نمی‌دهد به صدایی امکان بلند شدن بدهیم. و شتاب و تشتت هر روز بیشتر می‌شود. این توسعه‌ی نامتوازن در تمام عرصه‌ها به چشم می‌آید. اقتصاد، سیاست، آموزش...
مدیریت کلان کشور برای بند و بست زدن چنین پیکر تکه‌تکه‌ای ناتوان است و خود در حال فرو ریختن. اما سیلی که از پشت این بندها جاری خواهد شد نخست مردمان را خواهد برد. باری پیش از این از نیاز به ملت شدن چنان که رنگی و قومی در رنگ و قومی دیگر رنگ نبازد نوشته‌ام. امروز این ماییم که برای نجات خود باید آهنگی بیاییم که پیکره بمانیم وگرنه فروریختن پیکر حتمی‌است. مسلمن زبان فارسی در طول تاریخ نقش سترگی داشته است اما نقشش همان‌قدر که وحدت بخش بوده سرکوب‌گر دیگر صداها هم بوده است. اکنون دیگر تنها زبان نمی‌تواند یاری‌گر باشد. خاک و جغرافیا هم به پیوند آدمیانش، خاک ملتی‌ست.
اولین راه و قدم این است که این ناهماهنگی فرهنگی را بزداییم و چاره‌ی این‌کار چیزی جز آموزش و اندیشیدن نیست. ما نیازمند این هستیم که در حداقلیات بحث و سخن هم سطح باشیم. چیزی که سال‌ها از طرق گوناگون جلوش را گرفته‌اند و حالا کار به جایی رسیده که دید و بینش مردمان نه دیگر شهر به شهر و کوچه به کوچه که حتا در میان افراد یک خانواده نه متفاوت که متضاد و متعارض شده است. حرف بر سر تفاوت نیست. حرف بر سر ساخته شدن حباب‌هایی شخصی‌ است که هیچ کدام راهی به دیگری ندارند. هر سر برای خود سری‌ست و سری تنهاست، نه سری در میان سران.
#یادداشت
#فریاد_ناصری
@faryad_naseri