ان‌در امیدواری...
1.11K subscribers
823 photos
155 videos
217 files
544 links
سرگردانم بین شعر و فلسفه
دانشجوی دکتری فلسفه هنر
Download Telegram
Forwarded from نشر آوانوشت
"شاعری با کروات قرمز" درگذشت
کیومرث منشی زاده شاعر ۲۶ فروردین ۹۶ در سن ۷۹ سالگی درگذشت.


همیشه دیر است

دیر آمدی من می روم
بدرود
بدرود
بر سبزه های خیس چشمت زیر باران
پا می گذارم سرد و مغرور
بی آن که رویم را بگردانم زنفرت
تا جای پای خسته خود را ببینم
دیر آمدی ، من شاعری بد سرنوشتم
مردی که در دنیای او
همواره دیر است
من سال ها دنبال یک پل گشته بودم
تا سینه خز خود را بدان سویش کشانم
یک روز پل را یافتم
پل بود ، اما
آن سوی پل دیگر برای من در آن روز
بیهوده چون این سوی پل بود

#کیومرث_منشی_زاده
از کتاب #قرمزتر_از_سفید

@avaneveshtpub
Forwarded from Alireza Adine
.
انگشتان تو
نت های موسیقی را
پرواز می دهد
و ساق پای تو
مفهوم الکل است
C2
H5
O
H
ای که بلوغ آفریقا را در پستان هایت ارمغان می کنی
امشب چشمانت را به من بده
تا با شعله آن
سیگاری روشن کنم
امشب چشمانت را به من بده
امشب چشمان آسمانیت را به من بده
چرا که
انتظار باران
باران را
به تاخیر می اندازد.
.
.

#کیومرث_منشی_زاده
#درگذشت


@alireza_adine
فرم یا شمایل این سال ها
مبنا قرار دادن کیفیت فرمی در آثار هنری در بسیاری از نقدها و کار منتقدان مشهود و رایج است. به این معنا که در آثار هنری آنچه اصل دانسته می شود و دارای ارزش زیبایی شناختی است کیفیات و ویژگی های فرمی اثر است. کیفیات فرمی در آثار ادبی از دقت در کلمات شروع می شود یعنی ایجاد ریتم در آواها و و واج ها تا ریتم در چینشِ سطرها و شکل دادن ساختار، یعنی از موسیقی گرفته تا ترکیب بندی بصری در صفحه. با این مقدمه می خواهم وارد نقدهایی شوم که بسیاری از آثار ادبی سالیان اخیر ما را آثار بی فرمی می دانند، یعنی معتقدند که این آثار تنها با تکیه بر حرف و مضمون و در سطح بالاتری با تکیه بر تصویرسازی خواسته اند که ادبیت خود را بربسازند و به فرم هیچ دقتی نکرده اند اما سوال این است که می شود اثری داشت که بی فرم باشد؟ هر ماده ای فرم و شمایلی دارد و بی دقتی به فرم، بی فرمی نیست. به گمانم درست تر این بود که در تمام این سالیان منتقدان ما به جای تکیه بر آنچه که آن را ضعف می دانستند یعنی حرف و مضمون و تصویرسازی که البته تصویر سازی ضعف نیست ویژگی یی ادبی ست. این پرسش را پیش می کشیدند که چرا شعر این سالهای ما به فرم بی دقت شده است یا دچار فرم های بی دقت و شلخته شده است؟ شاید این پرسش می توانست در روند شکل گیری بوطیقای نانوشته ی این سالها مهم باشد. به نوعی جستن تبار و تاریخ بوطیقایی که کار می کند اما تعریف و تشریح نشده است. (تکه ای از مقاله ی شعر و تاریخ ایرانی) #فریاد_ناصری #مقاله #مجله_هنگام @faryad_naseri
#صناعت
روشن است که شعر موزون و قافیه‌دار تاثیری در نفوس می گذارد که هرگز نثر چنان تاثیری ندارد؛ خواه این تفاوت میان نظم و نثر به‌واسطه عادت باشد- بدین نحو که وزن نزد اعراب و ملت‌های مشابه آن مانوس گشته و یک ذوق دوم و غیر طبیعی را در ایشان به‌وجود آورده باشد- یا آن‌که، بنابر نظر صحیح‌تر، به واسطه‌ی تاثر غریزی و طبیعی نفس از وزن و قافیه باشد، همان‌گونه که نفس از موسیقی منظم متاثر می‌شود، بدون هیچ فرقی. عادت هرگز نمی‌تواند غریزه و ذوق جدیدی را در انسان پدید آورد، بلکه تنها می‌تواند آن را تقویت و شکوفا کرده و پرورش دهد. @faryad_naseri
بلکه حتی نثر قافیه‌دار و مزدوج که جملاتش با هم معادل است، با آنکه وزن شعری ندارد، بر دل می‌نشیند، و انسان را تحریک می‌کند، چنانکه در بحث "توابع خطابه" بدان اشاره شد. البته مبالغه‌ی در سجع به گونه‌ای که ساختگی و تکلف‌آمیز باشد-آن‌طور که در قرن‌های اخیر در میان ملل مسلمان رواج یافته- تاثر و روایی را از سخن می‌ستاند.
بنابراین، باید وزن و قافیه از اجزا و مقومات شعر به‌شمار آید، نه از محسنات و توابع آن؛ چرا که آنچه برای منطق‌دان در شعر اهمیت دارد، خیال پردازی است؛ و هر چه تاثیر و تصویرگری آن افزون‌تر باشد، بیشتر مقصود او را برآورده می‌کند. از این‌رو، می‌توان وزن و قافیه را جز "اعوان" به‌شمار آورد، نظیر آنچه در خطابه بیان شد. اما "عمود" همان قضایای مخیله است.
#بخش_دوم
#منطق_مظفر
@faryad_naseri
#صناعت
بنابراین، اجزای شعر نیز مانند اجزای خطابه، بر دو قسم است: عمود و اعوان.
آری، سخنی که وزن و قافیه دارد، در صورتی که مشتمل بر تصویرگری و خیال‌پردازی نباشد، نزد منطق‌دانان شعر به‌شمار نمی‌رود. و لذا نباید سخنان منظومی که مثلاً در باب مسائل علمی یا تاریخ صرف، سروده شده، شعر نامید، اگرچه در صورت شبیه آن است. و گاهی نزد عرب، نمایان، شعر نامیده می‌شود. @faryad_naseri
شایان توجه است که ما وقتی می‌گوییم وزن و قافیه در شعر معتبر است، مقصودمان خصوص آنچه نزد عرب در این موارد معمول است و در علم عروض و قافیه بیان می‌شود، نیست؛ بلکه هر چه را وزن و آهنگ دارد و بر دل می‌نشیند، شامل می‌گردد؛ ولو مانند ترکیب‌بند و کلامی که قافیه‌های مکرر دارد، باشد، مانند موشحات و رباعیات.
شعر نو که در این عصر مطرح شده است، نیز "شعر" به‌شمار می‌رود، اما به معنای عام آن که به عقیده‌ی برخی مورد نظر منطق‌دانان یونان بوده است. ولی در واقع این نوع از اجزا کلام یکی از اجزا و ارکان شعر را فاقد است.
انصاف آن است که فروگذاری وزن و قافیه ارزش شعری سخن را می‌کاهد، و تاثیر تخیلی آن در نفوس را اندک می‌سازد، اگرچه در صورتی که قضایای آن تخیلی باشد، می‌توان آن را شعر نامید.
#بخش_سوم
#منطق_مظفر
@faryad_naseri
Forwarded from яαнα
ترکیب تکنولوژی، طبیعت و بشریت در آثار هنرمند و کارگردان ترک #حسین_شاهین
Turkish art director and visual artist Hüseyin Şahin has an uncanny eye for combining disparate photographs into cohesive scenes

معرفی از: #رها_زارع
Forwarded from کتابرانه چیچکا
کتابرانه چیچکا برگزار می کند:
تو در کنار فراتی ندانی این معنی
#کتابرانه_چیچکا
#سعدی_خوانی
#روز_سعدی
#روز_جهانی_کتاب
#World_Book_Day
@chichakabook
سر زدن
فریاد ناصری
نشر حکمت کلمه
https://t.me/AstrakanCafe
ثنای سورت یاران - فریاد ناصری.amr
181 KB
" ثنای سورت یاران "
شعر و صدای فریاد ناصری
از کتاب " سر زدن "
https://t.me/AstrakanCafe
" ثنای سورت یاران "
شعری از فریاد ناصری
از کتاب " سر زدن "
نشر حکمت کلمه

کج می تابد نور و این نور کج تاب ماده را روشن می کند
حتا حافظه و مرگ را
ما خنده های بزرگی بودیم گرفتار آمده در انبوهی غم
که صبح های زیادی نور را بر صورت هم تماشا کردیم
آن نورهای تابیده از درزها و روزنه ها و توری ها
بارها رفتم که نور را ببوسم به صورت یاران
اما غم انبوه صورتشان را صورتشان را
در زیر این نورهای پراکنده
یک صبح به آب سلام کردم
چشم‌هام روشن شد
ماده را دیدم که نقش دارد حتا در مهر حتا در طعم بوسه
شکل تپیدن قلب
و چند ذکر تازه یاد گرفتم
و دنبال کتابی گشتم که نگاه کردن به آن چشم را روشن کند
عکس دوستانم را برداشتم
آخرین بازمانده های نور را بر صورتشان بوسیدم و رفتم
رفتم که بمیرم

https://t.me/AstrakanCafe
Forwarded from بید و باران
4_6021574802173591557.pdf
2.9 MB
بید و باران
https://t.me/asgharemoeini
🔴 حقيقت ومرد دانا
بهرام بيضايي

یک کتاب 45 ساله که دیگر تجدید چاپ نشد.
سفارش

می‌خوابی و دم‌ها پرسش‌اند
بیدار می‌شوی و دم‌ها پرسش‌اند
بگو
بگو:. دست زنان زیادی را گرفته‌ام

-یکی رمانده است در قلبت اسبان را
نگاه کن این نقاط روشن توست
نگاه کن این‌جا همه چیز تاریک است
و دست‌های زیادی این‌جاست که می‌خزند بر هم چون ماران

می‌خوابی و قفسی در سینه‌ات گشوده می‌شود
بیدار می‌شوی
صدای بال کبوتر در طاق‌های سرت
مراقبت کن ازین دستان

بر‌می‌آید دم
از کلمات گره خورده
تو باز کن اما مشتت را ای دل
پیش چشم‌هاش
و ثناگوی نقاط روشن باش
پس ببوس بندهای دستان را
که بر شانه‌هایت شیر و آب آورده‌ام از نور چشم

می‌خوابی
می‌خوابی و صبح آن کلمه را گفته‌ای
ای بلعیده شده
۹۶/۱/۹
بازنویسی
۹۶/۱/۲۹
#فریاد_ناصری
@Faryad_naseri
روز سعدی است. این را گوش کنید. علی‌الخصوص شاه‌زیدی‌اش را
هیهات
@Faryad_naseri
تولدت مبارک ای محبوس