Audio
🎧 شعر: #گزارش
📝 شاعر: #فریاد_ناصری
از کتاب شعر: #سرزدن
📚 نشر: #حکمت_کلمه
🎙 با صدای: #بهار_سجادی
@hekmatkalame
@sedayehdastan
📝 شاعر: #فریاد_ناصری
از کتاب شعر: #سرزدن
📚 نشر: #حکمت_کلمه
🎙 با صدای: #بهار_سجادی
@hekmatkalame
@sedayehdastan
Forwarded from عمر، ماهور، ارغوان (قاسم امیری)
عشق تو
مرا از شهرم به هجرت واداشت
سانسور چی ها دنبال شعرهایم افتادند
نامت را در دهان گرفتم
دادم فرخی دهانم را دوخت
سانسور چی ها از راه رسیدند
حالا با این کبوتری که بر لبم لانه کرده فکر می کنند
باید پیامبری باشم
فریاد- ناصری
از مجموعه شعر سرزدن /انتشارات حکمت کلمه
@omrmahoor
مرا از شهرم به هجرت واداشت
سانسور چی ها دنبال شعرهایم افتادند
نامت را در دهان گرفتم
دادم فرخی دهانم را دوخت
سانسور چی ها از راه رسیدند
حالا با این کبوتری که بر لبم لانه کرده فکر می کنند
باید پیامبری باشم
فریاد- ناصری
از مجموعه شعر سرزدن /انتشارات حکمت کلمه
@omrmahoor
🔸ابراهیم شیبان رحمهالله علیه گوید کی: «با استاد خویش عبدالله مغربی به صحرا بیرون شدیم، تا ساعتی نظارهی آثار و صنایع کنیم. ابراهیم گوید: من دست فرو کردم و گیاهی از زمین برکندم و ساعتی در دست بگردانیدم، پس بینداختم. استاد مرا گفت: «ای ابراهیم نه سزاوار این بودی کی کردی. کی پنج خطا از این یک فعل تو پدید آمد.» گفت: «کدام است؟» گفت: «یکی آنکه تن خود را در هوس و بازی برگماشتی. دیگر که مسبحی را از تسبیح بازداشتی، سیّم دیگران را درِ راه این معاملت بگشادی. چهارم بیحاجتی برگرفتی. پنجم بیحجتی فرو نهادی. برخیز و از من جدا شو! آنکسی کی در ضمن یک فعل او پنج خطا باشد او نه بابت صحبت ما باشد.»
🔸(جامع الستین للطائف البساتین | تاجالدین احمد زید طوسی)
پینوشت:
عمریست میدوم تا به این برسم
از کانال لختگی محسن توحیدیان
🔸(جامع الستین للطائف البساتین | تاجالدین احمد زید طوسی)
پینوشت:
عمریست میدوم تا به این برسم
از کانال لختگی محسن توحیدیان
Forwarded from نشر حکمت کلمه
AUD-20190714-WA0001.aac
1.6 MB
" حکمت" شعری از:
#نغمه_های_اسکندریه #گزیده_اشعار_عاشقانه_میخاییل_کوزمین
#میخاییل_کوزمین
ترجمه #بابک_شهاب
@hekmatkalame
#نغمه_های_اسکندریه #گزیده_اشعار_عاشقانه_میخاییل_کوزمین
#میخاییل_کوزمین
ترجمه #بابک_شهاب
@hekmatkalame
این عادت خونی ماست
وقتی گریه میکنیم میدویم
بهتر است روی این حرفها سنگ بگذاریم
به لهجههای مختلف فارسی
کلمات را آب میدهم
لبان مادران زیادی غنچه خواهد داد
#فریاد_ناصری
#سرزدن
#نشر_حکمت_کلمه
#نشرحکمتکلمه
وقتی گریه میکنیم میدویم
بهتر است روی این حرفها سنگ بگذاریم
به لهجههای مختلف فارسی
کلمات را آب میدهم
لبان مادران زیادی غنچه خواهد داد
#فریاد_ناصری
#سرزدن
#نشر_حکمت_کلمه
#نشرحکمتکلمه
Forwarded from نشر حکمت کلمه
او_نغمههای_اسکندریه_حکمتکلمه.m4a
3.3 MB
بندهایی از شعر «او»
کتاب #نغمه_های_اسکندریه #گزیده_اشعار_عاشقانه_میخاییل_کوزمین
#میخاییل_کوزمین
ترجمه #بابک_شهاب
@hekmatkalame
کتاب #نغمه_های_اسکندریه #گزیده_اشعار_عاشقانه_میخاییل_کوزمین
#میخاییل_کوزمین
ترجمه #بابک_شهاب
@hekmatkalame
صحبتهای دکتر اذکایی در شب باباطاهر:
از برخی نوشتههای اهل حق در کردستان مثل «سرانجامنامه» و «شاهنامه حقیقت» مشخص میشود که بابا طاهر اهل حق است. در باب اهل حق، بهترین مقاله همان مقاله مینورسکی است که او خود به کردستان و گوران هم رفته و نوشته که در سنت آن دیار، باباطاهر یکی از چهار فلک ادواری آنجا است
وی افزود: دکتر پورجوادی در اثر خود اتهام بابا طاهر به زندقه را تقریباٌ نادیده گرفته و از کنار آن گذشته است. اما باید دانست که بابا طاهر مانویمسلک بوده و از بزرگان مانویت به شمار میرفته است. زندقه همان ثنویت و مانویت است و بابا طاهر «زندیق» بوده است. آقای دکتر پورجوادی در کتاب «عینالقضات و استادان او» که کتابی ارزشمند است، عرفان عراق عجم را نادیده گرفتهاند. من درباره این کتاب مقالهای نوشتم که در مجله معارف نشر دانشگاهی منتشر شد. اما این نکته نیز قابل انکار نیست که به عکس آنچه تا کنون تصویر میشده و بیان شده که عرفای بزرگ تماماٌ از خراسان برخاستهاند و سرچشمه تصوف خراسان است، باید گفت غرب ایران خاستگاه عرفان نظری و عملی ایران است و در واقع عرفان از غرب ایران به نقاط شرقی و خراسان رسوخ کرده است. عرفان نظری و تصوف عملی ما مستقیماٌ میراث مذهب مانویت است که زادگاهش همدان بوده.
این نکته هم ناگفته نماند که شیعه اثنیعشری با مانویت قرابتهای بسیاری دارد. دوازده امام در تشیع همان دوازده حواری در مانویت است. حتی کلمه «امام» عربی نیست بلکه سریانی است. تقریباٌ تمامی مناسک مانویت وارد مذهب تشیع شده است. در آیین اسلامی نام ماه روزهداری، رمضان است و رمضان به قول عربیدانها کلمه «عُجمه» است یعنی عربی نیست. رمضان همان تعبیر سریانی «یَمگان» است که همان ماه روزهداری مانوی است.
میراث مانویت که از زهد و تقوا تا فلسفه اخلاق و عادات و مناسک تا انواع هنرها را در بر میگیرد، اندک اندک در تمام جهان رخنه کرد. بسیاری از فرقههای مسیحی مثل فرانسیسها و بوگومیلها در اصل مانویاند. تمامی مسیحیان دیرنشین مطلقاٌ مانوی هستند که به آنها «اصحاب الادیره» میگویند.
مانویان به بزرگان خود « ویژدگان» ( گزیدگان) میگفتند . بسیاری از تعابیر مانوی معرب شده که خانم مری بویس در کتابش از اینها یاد کرده است. با نظر به زهد و تقوی و پرهیز مانویان، ویژدگان نمیتوانستهاند تأهل اختیار کنند و گوشت بخورند. آنها گیاهخوار بودهاند و باباطاهر دقیقاٌ همین احوالات را داشته است. مانویت یک آیین زاهدانه و اخلاقی است. آنها در ازای این پرهیزها «تصعید روانی» میکردهاند، یعنی به کارهای هنری میپرداختهاند و هنرمندانی بسیار عالی بودهاند. مانی خود نقاشی طراز اول بوده است. نقاشیهای مانی و میراث عظیم او از چین تا اروپا گسترش یافته است. آواز همسرایان با ارگ در کلیساها برداشتی از «حَزوه خوانی» مانویان است که اجرای جمعی سرودهای مذهبی بوده است.
آلفریک در کتاب ارجمند خود به نام « نوشتههای مانی» به این نتیجه رسیده که تمام نقاشیهای کلیسایی و حتی کارهای لئوناردو داوینچی وامدار میراث مانی است. خلاصه آن که دنیا به مذهب مانویت سخت مدیون است و این دو هنر برجسته اروپا یعنی نقاشی و ساز و موسیقی وامدار مانویان است
از برخی نوشتههای اهل حق در کردستان مثل «سرانجامنامه» و «شاهنامه حقیقت» مشخص میشود که بابا طاهر اهل حق است. در باب اهل حق، بهترین مقاله همان مقاله مینورسکی است که او خود به کردستان و گوران هم رفته و نوشته که در سنت آن دیار، باباطاهر یکی از چهار فلک ادواری آنجا است
وی افزود: دکتر پورجوادی در اثر خود اتهام بابا طاهر به زندقه را تقریباٌ نادیده گرفته و از کنار آن گذشته است. اما باید دانست که بابا طاهر مانویمسلک بوده و از بزرگان مانویت به شمار میرفته است. زندقه همان ثنویت و مانویت است و بابا طاهر «زندیق» بوده است. آقای دکتر پورجوادی در کتاب «عینالقضات و استادان او» که کتابی ارزشمند است، عرفان عراق عجم را نادیده گرفتهاند. من درباره این کتاب مقالهای نوشتم که در مجله معارف نشر دانشگاهی منتشر شد. اما این نکته نیز قابل انکار نیست که به عکس آنچه تا کنون تصویر میشده و بیان شده که عرفای بزرگ تماماٌ از خراسان برخاستهاند و سرچشمه تصوف خراسان است، باید گفت غرب ایران خاستگاه عرفان نظری و عملی ایران است و در واقع عرفان از غرب ایران به نقاط شرقی و خراسان رسوخ کرده است. عرفان نظری و تصوف عملی ما مستقیماٌ میراث مذهب مانویت است که زادگاهش همدان بوده.
این نکته هم ناگفته نماند که شیعه اثنیعشری با مانویت قرابتهای بسیاری دارد. دوازده امام در تشیع همان دوازده حواری در مانویت است. حتی کلمه «امام» عربی نیست بلکه سریانی است. تقریباٌ تمامی مناسک مانویت وارد مذهب تشیع شده است. در آیین اسلامی نام ماه روزهداری، رمضان است و رمضان به قول عربیدانها کلمه «عُجمه» است یعنی عربی نیست. رمضان همان تعبیر سریانی «یَمگان» است که همان ماه روزهداری مانوی است.
میراث مانویت که از زهد و تقوا تا فلسفه اخلاق و عادات و مناسک تا انواع هنرها را در بر میگیرد، اندک اندک در تمام جهان رخنه کرد. بسیاری از فرقههای مسیحی مثل فرانسیسها و بوگومیلها در اصل مانویاند. تمامی مسیحیان دیرنشین مطلقاٌ مانوی هستند که به آنها «اصحاب الادیره» میگویند.
مانویان به بزرگان خود « ویژدگان» ( گزیدگان) میگفتند . بسیاری از تعابیر مانوی معرب شده که خانم مری بویس در کتابش از اینها یاد کرده است. با نظر به زهد و تقوی و پرهیز مانویان، ویژدگان نمیتوانستهاند تأهل اختیار کنند و گوشت بخورند. آنها گیاهخوار بودهاند و باباطاهر دقیقاٌ همین احوالات را داشته است. مانویت یک آیین زاهدانه و اخلاقی است. آنها در ازای این پرهیزها «تصعید روانی» میکردهاند، یعنی به کارهای هنری میپرداختهاند و هنرمندانی بسیار عالی بودهاند. مانی خود نقاشی طراز اول بوده است. نقاشیهای مانی و میراث عظیم او از چین تا اروپا گسترش یافته است. آواز همسرایان با ارگ در کلیساها برداشتی از «حَزوه خوانی» مانویان است که اجرای جمعی سرودهای مذهبی بوده است.
آلفریک در کتاب ارجمند خود به نام « نوشتههای مانی» به این نتیجه رسیده که تمام نقاشیهای کلیسایی و حتی کارهای لئوناردو داوینچی وامدار میراث مانی است. خلاصه آن که دنیا به مذهب مانویت سخت مدیون است و این دو هنر برجسته اروپا یعنی نقاشی و ساز و موسیقی وامدار مانویان است
. سید علی عمادالدین نسیمی متخلص به نسیمی، شاعر و متفکر حروفیه در قرن هشتم هجری بود. او بنا به منابعی از مردمان آذربایجانی و بنا به منابعی دیگر از اهالی حلب است. از شاعران صوفیِ بزرگِ ترکی در اواخر سدهٔ ۱۴ و اوایل سدهٔ ۱۵ میلادی بهشمار میآید. دو دیوان، یکی به فارسی و دیگری به ترکی، به نظم درآورد و قصائدی عربی نیز سرود.
... نسیمی را در شهر حلب پوست از تن باز کردند
... نسیمی را در شهر حلب پوست از تن باز کردند
faryad naseri.docx
120.8 KB
شکست در شعر یا به سوی خودویرانگری در ادبیات
مقالهی تیمور آقامحمدی
بر کتاب سربازهای خسته پشت خاکریزهای تخت
#فریاد_ناصری
#نشرچشمه
امروز اتفاقی دوباره یافتمش
مقالهی تیمور آقامحمدی
بر کتاب سربازهای خسته پشت خاکریزهای تخت
#فریاد_ناصری
#نشرچشمه
امروز اتفاقی دوباره یافتمش
در آن مقام که حافظ برآورد آواز
فریاد ناصری
دوران غولها گذشته است.
این یک گزاره است. گزارهای که بارها میشنویم. با مغلطهی تکرار باورش میکنیم بی که دلیل خواسته باشیم و استدلالی محکمش کرده باشد.
دوران چیزهای درجه یک گذشته است.
چرا؟ چون زبان در خدمت استبداد و زبان رسانهها و تبلیغات، زبان را قلب کرده است.
اینجا کمی استدلال میبینیم اما پنهانکاری هم وجود دارد.
پنهان کاری ناتوانی و ضعف، اگر استبداد و رسانه و تبلیغات، زبان و مفاهیم را قلب میکنند. تاریخ نشان داده است آثار هنری دوباره سرزمینهای تسخیر شده را بازپس میگیرند. پس اگر ما نمیتوانیم سرزمینهایمان را پس بگیریم. هنر و دین و معنویت و ادبیات و اساطیر و روایتهامان اگر ذرهذره به تسخیر استبداد و رسانه و دروغ درآمده این ضعف ماست و اگر ما ضعیفیم لزومن این نمیتواند سبب این نتیجه شود که دوران بزرگان و آثار درجه یک به سرآمده است.
چنین استدلالی شبیه استدلال ملایی است که بر سر منبر از فساد روحانیون میگوید تا دوباره اعتباری کسب کند.
این یک مغلطه است. کوتوله مدام تکرار میکنند تا همه باور کنند زمان بزرگان سرآمده و بپذیرند چهرهای اگر مانده همین کوتولهها هستند.
اینان پروکرستسهای زمانهی مایند. با تکرار «دوران غولها سرآمده است» دوران بزرگان و درجه یکها سرآمده است و با مغلطهای که ظاهر صادقانه دارد اعتبار جمع میکنند. تا بزرگان را به سلیقهی کوتولهها بر تخت بخوابانند و کوتاه کنند و حتا کوتولگی خویش را بزرگتر نشان بدهند.
نویسنده و شاعر و ادیب ذلیل و خوار امروزی که میخواهد مخاطب را به خواری عادت بدهد و ذلیلی را پاس میدارد لابد اگر فردوسی و ناصرخسرو و سعدی و حافظ و خاقانی زنده بودند و مفاخرهای مینوشتند آنها را خود بزرگبین و خودشیفته مینامید.
در ترکی مثلی هست که کور به خدا چطور نگاه میکند؟ خدا هم به کور همانطور نگاه میکند.
کاتبان امروز که خود را کوچک میبینند باقی هم آنها را کوچک میبینند.
آه منطق شهید شده، استدلال رها شده در کپشنهای دروغ و غرغرو.
فریاد ناصری
دوران غولها گذشته است.
این یک گزاره است. گزارهای که بارها میشنویم. با مغلطهی تکرار باورش میکنیم بی که دلیل خواسته باشیم و استدلالی محکمش کرده باشد.
دوران چیزهای درجه یک گذشته است.
چرا؟ چون زبان در خدمت استبداد و زبان رسانهها و تبلیغات، زبان را قلب کرده است.
اینجا کمی استدلال میبینیم اما پنهانکاری هم وجود دارد.
پنهان کاری ناتوانی و ضعف، اگر استبداد و رسانه و تبلیغات، زبان و مفاهیم را قلب میکنند. تاریخ نشان داده است آثار هنری دوباره سرزمینهای تسخیر شده را بازپس میگیرند. پس اگر ما نمیتوانیم سرزمینهایمان را پس بگیریم. هنر و دین و معنویت و ادبیات و اساطیر و روایتهامان اگر ذرهذره به تسخیر استبداد و رسانه و دروغ درآمده این ضعف ماست و اگر ما ضعیفیم لزومن این نمیتواند سبب این نتیجه شود که دوران بزرگان و آثار درجه یک به سرآمده است.
چنین استدلالی شبیه استدلال ملایی است که بر سر منبر از فساد روحانیون میگوید تا دوباره اعتباری کسب کند.
این یک مغلطه است. کوتوله مدام تکرار میکنند تا همه باور کنند زمان بزرگان سرآمده و بپذیرند چهرهای اگر مانده همین کوتولهها هستند.
اینان پروکرستسهای زمانهی مایند. با تکرار «دوران غولها سرآمده است» دوران بزرگان و درجه یکها سرآمده است و با مغلطهای که ظاهر صادقانه دارد اعتبار جمع میکنند. تا بزرگان را به سلیقهی کوتولهها بر تخت بخوابانند و کوتاه کنند و حتا کوتولگی خویش را بزرگتر نشان بدهند.
نویسنده و شاعر و ادیب ذلیل و خوار امروزی که میخواهد مخاطب را به خواری عادت بدهد و ذلیلی را پاس میدارد لابد اگر فردوسی و ناصرخسرو و سعدی و حافظ و خاقانی زنده بودند و مفاخرهای مینوشتند آنها را خود بزرگبین و خودشیفته مینامید.
در ترکی مثلی هست که کور به خدا چطور نگاه میکند؟ خدا هم به کور همانطور نگاه میکند.
کاتبان امروز که خود را کوچک میبینند باقی هم آنها را کوچک میبینند.
آه منطق شهید شده، استدلال رها شده در کپشنهای دروغ و غرغرو.
اوردا و بوردا
سوموگو خوردا
ووروب کلهغیین
اوخشورو کوردا
به هر جا
با استخوانهای ظریفش
سربند کلاغیاش را بسته و
شبیه کردها شدهاست
سوموگو خوردا
ووروب کلهغیین
اوخشورو کوردا
به هر جا
با استخوانهای ظریفش
سربند کلاغیاش را بسته و
شبیه کردها شدهاست
http://hekmatkalame.com/%d9%86%d9%88%d8%b4%d8%aa%d9%87-%d9%87%d8%a7%db%8c-%d9%85%d8%af%db%8c%d8%b1-%d8%b3%d8%a7%db%8c%d8%aa/
یادداشتها و مقالات مرا اینجا بخوانید
یادداشتها و مقالات مرا اینجا بخوانید
سلسلهای سادات طباطبایی بسحقیه
امامت جمعه و جماعت دارالسلطنه اصفهان که بزرگ منصب و عظیم ریاست است، تاکنون که از یکصد سال فزون است در خانهی این سادات عالی درجات انحصار و استقرار دارد. احکام صادره و فتوای واردهی از ایشان وحی منزل و آیت مرسل است...
ظریفی از یکی از اهل سوق پرسید که چه گویی در خط میرعمادالحسنی و خط آقا؟
چنانش بکوفتند که به مرگ مشرف شد. گمان عوام کالانعام چنین بود که ناسزایی گفته است.
#دستورالاعقاب
رسالهی انتقادی و سیاسی از اوایل عصر قاجار
میرزا مهدی نواب طهرانی
امامت جمعه و جماعت دارالسلطنه اصفهان که بزرگ منصب و عظیم ریاست است، تاکنون که از یکصد سال فزون است در خانهی این سادات عالی درجات انحصار و استقرار دارد. احکام صادره و فتوای واردهی از ایشان وحی منزل و آیت مرسل است...
ظریفی از یکی از اهل سوق پرسید که چه گویی در خط میرعمادالحسنی و خط آقا؟
چنانش بکوفتند که به مرگ مشرف شد. گمان عوام کالانعام چنین بود که ناسزایی گفته است.
#دستورالاعقاب
رسالهی انتقادی و سیاسی از اوایل عصر قاجار
میرزا مهدی نواب طهرانی