نظر دوست نازنینم
جواد نوری


فریاد جان درمورد بحثی که مطرح کردی نخست آنکه درتمام سیرتفکر بشری این دودیدگاه وجود داشته و بعبارتی رویارویی و کشاکش همیشگی این دودیدگاه به نحوی مکانیسم حرکت تاریخ و انسان است درواقع همان تراژدی و کمدی ست. همان اندیشیدن و احساس ورزی ست همان عقل و عشق است، همان عرفان و فلسفه است. همان خرابات و مناجات است همان قبض و بسط است همان انکسار و ابتهاج است همان شرق و غرب است(نه درحوزه جغرافیایی) . یا درنهایت همان گرگ و گوسفند، می شود این نگاه راهم ابراز کرد: جهان هستی بااین قوه می چرخد. این دو دیدگاه هیچ کدام نافی دیگری نیست. مکمل دیگری نیز نیست این ثنویت در اولین مرحله از بدو پیدایش حضور دارد. از یک، یک بوجود می آید و از یک دومی دو. و این دو در تمام تاریخ سیر داشته است. به قول سعدی همان غم شادی بهم اند است.


پی‌نوشت‌: نظر شما چیست؟

نظر دوست گرامی
مریم حکمت

این حکایت گرگ و گوسفند حکایت قابل تاملی است واقعا. چگونه گرگ می تواند حقایق را تلخ ببیند در حالیکه در موضع قدرت و در فراوانی و نعمت است؟ بگذریم از خوی و خصلت قدرت ذاتی و هوش و ذکاوت که به گرگ ها نسبت می دهیم و سادگی و پخمگی را به گوسفندها.

البته این یک نگاه سطحی است .اگر از این نگاه عبور کنیم من فکر میکنم شادمانی لزوما معطوف به لبخند و جشن نیست. در یک حقیقت تلخ گاه به سرور می رسیم.مرز مشخصی میان تلخی و شادمانی وجود ندارد. هر پدیده آمیخته است به هزاران روی و شکل و ظاهر و باطن..... خیلی بستگی دارد ما در آن پدیده گرگ باشیم و بخواهیم و طلب کنیم یا گوسفند باشیم و بلعیده شویم

پی‌نوشت: نظر شما چیست؟

ثنویت یا دوگانه‌گرایی، این‌همان، گرگان و گوسفندان، امید شرح تازه از انسان و جهان

بشنوید برای یافتن راهی تازه برای امیدوار بودن

@andaromidvari

وَ ما با سنگ
قوطی‌ها را می‌زدیم
زن‌ها را می‌زدیم
قوطی‌ها
از روی چوب‌ها نیفتادند
تنها کج و کوله
منتظر ابرها شدند
که بر زخم‌های شان بتادین بزند
ابر
سینه‌ی زن‌ها بود
برای سنگ‌ها هم
می‌جوشید


📓 اوراد حاشا
🖋 فریاد ناصری
🖨 نشر نصیرا_چاپ 93_صفحه 18

آن پدر را چه کسی چنان بار آورده است؟ مغزش را چه کسی با چیزهایی چنین متعفن پر کرده‌ است؟ جامعه، حکومت، ایدئولوژی

کامبیز کابلی
آلبوم علم عشق
به لطف دوستی تمام آهنگ‌های تک آلبوم به دستم رسید. منتظر آهنگ‌های دیگر این خواننده‌ی مهجور باشید

نگاهی به عشق در شعرهای گراناز موسوی
مقوای تنم در ابر نرم می‌شود
#فریاد_ناصری
#وزن_دنیا

آهنگ «علم عشق» از کامبیز کابلی

نگاهی به 📗«نامه های آلی»
«نامه های آلی »شامل هفتادویک نامه اصلی وسی ودونامه ضمیمه است (در۲۴۱ ص)،این کتاب درواقع زمزمه ای صمیمانه یا به عبارتی واگویه های نویسنده است ؛که درنوع خود«عالی»ست .
فریاد ناصری، نویسنده کتاب آلی،درنامهٔ پنجم به بهترین وجه کتاب نامه های خود رامعرفی می کند:
«آلی جان
قربانت شوم.همه از من می پرسندآلی کیست ؟توکیستی؟
هیچ کس نداند تو که خوب می دانی من این نامه ها را ازتنهایی خودم به تنهایی خودم می نویسم.واین فاصله چقدر بین من زیاد است .بین من که هیچ کس نمی بیندش تامن که دیگران می بینند...»

نثر کتاب شیوا وروان است این ویژگی حتی ،مخاطب کم حوصله رابا خود همراه می سازد.درواقع نویسنده بخوبی مفاهیم فاخر را درقالب کلمات ساده بیان می کند ،ظرفیت مخاطب وقدرت تعمیق در این میدان تعیین کنندهٔ میزان بهره وری اش است .
ایجاز ودوری از اطناب بشکل چشم گیری به قدرت ولطافت متن افزوده است .
نامه های آلی چون خطاب به شخص نویسنده است ،از نوعی بی پروایی برخوردار است که از نقاط قوت کتاب است .
...در این نامه ها من عریان شده ام وچین وچروک وشکل های تنِ زندگی ام را نگاه می کنم ...«نامه های آلی»

بیان دغدغه ها ومخاطرات اجتماعی به بهترین وجه، نشان دهنده ریزبینی ونگاه آمیخته به تامل نویسنده نامه هاست .
«...نگاه زیبایی شناسانه به خیانت درزندگی واقعی نتیجه اش چیزی نیست جز ویرانی ،نگاه زیبایی شناسانه وبازیگوشانه به امور جدی زندگی نتیجه اش چیزی نیست جزاز دست رفتگی ها.»
*نامه دوم

یادداشت خانم ماریا فرهادی
📗نامه های آلی
نویسنده :فریاد ناصری
ناشر:نشر سرای بامداد

بین شطح و عقل بایستی و
کلام ملخ بباری
بر علف‌های هرز

دست به جبین خودم برده‌ام
به هیچ‌کس، نه!
به خودم برده‌ام

مارکس نیستم
دل به کارگر بسپرم
سپرده‌ام به زن اما
کارگر نمی‌افتد

هنوز کشاورزم و
می‌کارم
تخم‌های خودم را

#اوراد_حاشا
#فریاد_ناصری

🎧 آهنگیفای: جستجوی موزیک

هر که ز حور پرسدت
رخ بنما
که همچنین

میثاق مرادی
محسن نامجو
شعر از حضرت مولانا

حضرت صائب نیز از این غزل مولانا استقبال کرده است:

روز چگونه شب شود، زلف گشا که همچنین

صبح سفید چون شود، خنده نما که همچنین

تازه‌های #نشر_حکمت_کلمه

@hekmatkalame

یک اثر زیبا
نسخه‌ی خطی به خط شکسته
دیوان بیدل

تازه‌های #نشر_حکمت_کلمه

@hekmatkalame

نامه‌ی شصت و یک
آلی جان
عزیزم می‌خواهم بی هیچ درنگی پرتاب‌ات کنم میان حرفی که می‌توانم بگویم ربط مستقیم دارد با درد آدمی. درد بی‌پایان. درد بی‌آرام. دردی که بودنش سبب راه‌جویی‌ست. دردی که سبب چاره‌سازی‌ها شده. دردی به طول قرن‌ها که انسان را در راه بی‌یار و پاسدار کرده، آن‌وقت انسان نشسته به فکر که امان کجا جویم؟ به چی؟ از چی؟ پس ایمان بیاوریم که در امان باشیم. در امن باشیم اما ایمان هم جز اندکی از جان‌های درخشان را برنساخته باقی هنوز رموک و دردناک در راه‌اند. و هزار چاره‌ی ناکارا که کلاف جان و راه را آشفته‌تر کرد اما حتم می‌پرسی چرا باید بودن قرین درد باشد؟ من هم نمی‌دانم...

دوستانی که کتاب را می‌خواهند
پیام بدهند
@faryadnaseri

.
داشتن یه انقلاب، یه تحول، برای یک‌بار هم که شده بدون وحشت، بدون غارت و چپاول اراذل و اوباش، بدون پلیس مخفی، بازداشت‌های ناگهانی، قتل‌ها و اعدام‌های زیاد و وحشتناک، بدون به حرکت درآوردن خشونتی که می‌تونه قبل از متوقف شدنش سه نسل رو قتل عام کنه. ما داریم تا آخرین ذره‌ی تمدن و فرهنگمون مبارزه می‌کنیم در نهایت اگر ما پیروز بشیم، همه پیروز می‌شن.

نمایشنامه #خاندان_لیندن
#جی_بی_پریستلی
#سمیه_صادقی
#نشر_حکمت_کلمه

به زر سنجیدن سعیدای گیلانی و کلیم و‌محمد جان قدسی مشهدی