ان‌در امیدواری...
1.11K subscribers
823 photos
155 videos
217 files
544 links
سرگردانم بین شعر و فلسفه
دانشجوی دکتری فلسفه هنر
Download Telegram
ممنونم از تمام دوستان امروز و دانش‌آموزان و دانشجویان دیروزم.
پیام‌های شما قوت و قوّت روان من است.
و سپاسگزار تمام دوستانی هستم که روز معلم را به من تبریک گفتند و جانم را تازه کردند.
@Faryad_naseri
در مجموعه داستان آواز پر جبرییل چهار داستان اول جنسی دارند و باقی داستان ها جنسی دیگر. اصلن نمی خواهم بگویم که حس و حرفم چیست از این تفاوت که تفاوت هاشان برای هر اهل کتابی آشکار و روشن است اما نمی توانم انکار کنم که چهار داستان اول برایم برین ترند تا باقی قصه ها. در چهار داستان اول پیچ و خم داستانی حرف و حدیث دیگری رقم می زند تا آن قصه ها که سرراست حرف بر سر یک چیز است. نکته اما این حرف هم نیست، نکته این است که آن دانستگی پشت این قصه ها از فلسفه ی اشراق و سهروردی چقدر در زیبایی شناسی شان دخیل است؟ یعنی کسی که هیچ نداند از مفاهیم نور و مستنیر و فرشته شناسی و عالم مثال و خیال اشراقی و عقول چگونه می بیند و می خواند و لذت می برد؟ یا اینکه مخاطب می داند و تلاش می کند فاصله بگیرد از نور این مفاهیم تابیده بر داستان ها اما داستان ها نه در خیال بعد و دوری بوده اند از این ها که در نزدیکی شان با جهان خیالی سهروردی زاییده شده اند. پس داستان های آواز پر جبرییل که در همان مقدمه اش پیوندش را با قصه های سهروردی آشکار می کند اما می گوید که حرف بر سر حکمت شیخ شهید نیست حرف استعداد داستان شدن قصه های شیخ است. یعنی می خواهد که فاصله بیندازد در آنچه که داستان را داستان می کند با آنچه که حکمت است و این فاصله را می گذارد به عهده ی روابط علی در داستان به معنای ژانر ادبی مدرن و جزیی نگاری. پرسش آمده در بالا را دوباره تکرار می کنم اما به شکل و بیانی دیگر آیا روابط علی قصه های حکمی و تمثیلی شیخ شهید در شکل گیری روابط علی داستان هیچ نقشی نداشته اند، به عبارت دیگر حرف در شکل بیان خودش نقشی ندارد؟
پس گمانم جدا کردن زیبایی شناسی این داستان ها و استوار کردن شان بر صرف آنچه که داستان را می سازد حتا از طرف نویسنده قلیل کردن جهان وسیع حرف است به عالم داستان نویسی، من لذت می برم حتا بی خبر از جهان حکمت سهروردی از این داستان ها و قصه ها، اما آنچه که لذت من را می سازد بخشی ش همان روابط حکم بر حکمت اوست که حالا دوباره در این داستان ها به جهان متن های امروز آمده اند. پس به اهمیت نور و درک نقش نور در این داستان ها می رسیم و این روند جزیی از داستان ها می شود و ما لذت می بریم. یعنی این متون توان این را دارند که در چند سطح ما را دچار لذت کنند. در سطح صرف داستانی شان، در سطح داستان هایی که ما ممکن است از حکمت های نهفته در آن ها باخبر باشیم و از این پیوند حکمت و داستان و ... لذت ببریم و سطح هایی دیگر و سطوحی دیگر.
اما پرسشی دیگر چرا چهار داستان کتاب حظ شان بیش تر از قصه های دیگر است؟ در این چهار داستان نویسنده مقید و محدود حرف سهروردی و جهانش نبوده، بلکه کسی بوده که آن جهان را به نفع داستانهاش مصادره کرده - مصادره به مطلوب گویا از همین جاها و روشهاست که فضیلت شده- اما در در باقی قصه ها محدود و مقید مانده به همان حرف و مضمون اصلی و جهان داستان هاش قلیل و سرراست شده اند.

از میان یادداشت‌هایی که برای خودم ایمیل کرده‌ام این را پیدا کردم
#آواز_پر_جبرییل
#ابوتراب_خسروی
@faryad_naseri
Forwarded from نشر حکمت کلمه
یادآوری کتاب‌های نشر حکمت کلمه در یک‌سال گذشته:
داستان و رمان:
1. سیاسر. محمد حسین محمدی. یکی از بهترین رمانه‌های 95
2. کنترباس. پاتریک زوسکیند. ترجمه‌ی حسین منصوری. نمایشنامهاست اما یک داستان بلند بی‌نشیر است. عاشقانه‌ای خواندنی
3. بچه‌ی زیگموند. ابوالفضل مروجی. داستان‌نویسی که بیشتر از او خواهید شنید
4. دانشکده‌ی ادبیات پشت ردیف صنوبرها. عبدالعلی جوزی‌پور. رمانی پر گره و تکنیکی
5. زوزه در نور ماه. سارا سیاوشی. مجموعه داستانی که چند داستان درخشان دارد
6. برای یک شب عشق. امیل زولا. محمود گودرزی
7. سایه‌ها. سوشاکو اندو. محمود گودرزی
8. انتظار و دو داستان دیگر. مارسل امه. اصغر نوری.
9. کینو. موراکامی. سمیرا فژوایی‌نژاد
10. این زن را به شما معرفی می‌کنم. آذر فخری
شعر:
1. سر زدن. فریاد ناصری
2. چند صورت از مستی. تحسین شده‌ی منتقدان
3. دست از تازگی بردار... اسماعیل سراب. شاعری شگفت‌انگیز
4. کتاب شب‌هایم. لی یانگ‌لی. ترجمه‌ی آزاده کامیار
5. ملودی تپانچه. سپیده داداش‌زاده. مجموعه‌ای که یادداشت‌های زیادی بر آن نوشته شد.
نظری:
1. مادیت‌های معاصر. لیلا پاپلی. نگاه و منظری نو به باستان‌شناسی که برای نخستین بار در ایران معرفی می‌شود
2. خواست ناممکن. اسلاوی ژیژک. کامرادن برادران. چاپ دوم. کتابی خواندنی از فیلسوفی که اگر با او هم مخالف باشیم باز برای‌مان اهمیت دارد.
3. سوسیالیسم، فاشیسم و انقلاب. گرامشی. کامران برادران. کتابچه‌ی کوچک و بی‌نظیر
4. فیروزه و فرهنگ. عمران گاراژیان. فرزانه لطفی. چاپ دوم. کتاب مرجع دکترای باستان شناسی دانشگاه اصفهان

@hekmatkalame
Forwarded from نشر حکمت کلمه
کتاب‌های جدید نشر حکمت‌کلمه:
شعر:
1. کتاب خواستن (شعرها و نقاشی‌های کوهن). لئونارد کوهن. آزاده کامیار
2. آمد و رفت مشعل‌ها. علی‌رضا عباسی
3. حق تیر به سگ‌های خانگی. آناهیتا رضایی.
4. بالا رفتن از شب. غزاله شمعدانی
5. دروازه‌های جهنم، پرتگاه‌های ملکوت. ترجمه و گزینش از چهار شاعر. مرتضی ثقفیان (امیدواریم نیمه‌ی دوم برسد)
6. گزینه‌ی اشعار. ایرج ضیایی

داستان:
قصه‌گو و سه داستان دیگر. اچ. اچ. مونرو. کامران برادران (نیمه‌ی دوم می‌رسد)

نامه‌ها:
1. نامه‌های ازرا پاوند و جویس. ترجمه‌ی مرتضی پاشاپور(نیمه‌ی دوم نمایشگاه می رسد)

نظری:
1. مسائل بوطیقای داستایفسکی. میخاییل باختین. نصراله مرادیانی
2. فرهنگ‌نامک. به کوشش عمران گاراژیان
3. ساخت‌شکنی نظریات توسعه‌ی سیاسی. دکتر حمید سجادی
4. نیمه‌ی تاریک بهشت. بروس لینکلن. آروین مقصودلو (امیدواریم نیمه‌ی دوم برسد)
#ادبیات
#شعر
#داستان
#نظریه
#تاریخ_سیاسی
#باستان_شناسی
@hekmatkalame
Forwarded from Abolfazl Moravveji
کنسرت چاووش در جمع کارگران
اوج آذر اوغلی
محمدرضا لطفی
حسین علیزاده
بیات شیراز
Forwarded from Abolfazl Moravveji
Audio
#تسلیت
میوه در عزا طعم ندارد
Forwarded from نشر حکمت کلمه
لیست کتابهای نشر حکمت کلمه.pdf
74.6 KB
لیست کتاب‌های نشر حکمت کلمه در نمایشگاه کتاب تهران
آدرس نشر حکمت کلمه در نمایشگاه کتاب
#نمایشگاه_کتاب
#سالن_ملل
#راهرو_دو
غرفه‌ی ۶
#غرفه‌ی_حکمت_کلمه

@Hekmatkalame
این مادر است، شیره‌ی جانم
گل آورده برای کتاب‌های تازه
@Faryad_naseri
#سخنان_مهر_بانی

سخن بیست و پنجم:
هر مهر بانی دانای این است که دانش نه همین‌هاست که پیش‌روست. بسیار راه‌ها به دانستن است که نمی‌دانیم یکی راه رستگاری.

سخن بیست و شش:
مهر بان داند که راه‌های رفته یار است اما راه هر کس تنها راه پاهای اوست.

سخن بیست و هفتم:
برای مهر بان دانش شادمانی است.

سخن بیست و هشتم:
مهر بان آن‌که داند و داناست پس چگونه نیاموزد؟ هر مهر بانی، تمام انسان‌ها را آموزگار می‌بیند.

سخن بیست و ‌نهم:
مهر بان بین طبیعت فرمان داده شده و کور وَ عشق و انسانیت پلی‌ست. هر چند عاقبت طبیعت جز به چند انسان سر تعظیم فرود نمی‌آورد.
#فریاد_ناصری
@Faryad_naseri
#سخنان_مهر_بانی

سخن سی‌ام:
مهر بان می‌داند چیزها هستند. ما چیزها را در می‌یابیم و هر در یافتنی تاریخی دراز دارد.

سخن سی و یکم:
ما چیزها را در آن دریافت می‌بینم. دریافت‌های ما پرده‌ بر چیزهاست، چنانکه هستند.

سخن سی و ‌دوم:
رسیدن به چیزها بیرون از فهم، رویایی‌ست که مهر بان باورش ندارد.

سخن سی و سوم:
هر آن‌چه فهمیده می‌شود، انسانی می‌شود.

سخن سی و چهارم:
برای مهر بان، جهان هر آن چیزی‌ست که هست و به تصور می‌رسد در دایره‌ی فهم.

سخن سی و ‌پنجم:
برای مهر بان جهان بدون فهم، چیزی نیست و فهم بدون چیزها امری تهی‌ست.

@Faryad_naseri
Forwarded from نشر حکمت کلمه
به نمایشگاه کتاب تهران رسید:
پاوند/جویس
برگزیده‌ی از نامه‌های ازرا پاوند به جویس
به همراه مقالاتی درباره‌ی جویس
گزینش و ترجمه‌ی مرتضی پاشاپور
سالن ملل
راهرو دوم
غرفه‌ی شش
نشر حکمت کلمه
@hekmatkalame
Forwarded from نشر حکمت کلمه
مرثیه بر مرگی سهمناک به نمایشگاه کتاب تهران رسید
کلود استپان
ترجمه‌ی علیرضا بهنام
سالن ملل
راهرو دوم
غرفه‌ی شش
نشر حکمت کلمه
@hekmatkalame
@ketabekaghaz
Forwarded from نشر حکمت کلمه
قصه‌گو و سه داستان دیگر به نمایشگاه کتاب تهران رسید
اچ اچ مونرو
ترجمه‌ی کامران برادران
سالن ملل
راهرو دوم
غرفه‌ی شش
نشر حکمت کلمه
@hekmatkalame
@ketabekaghaz
نقش و اندیشه‌ی من از دم توست
گویی الفاظ و عبارات توام

جلال‌الدین بلخی
گفتم چند خطی پیرامون این یک بیت با هم فکر کنیم. زیبایی این بیت از «استغراق» آن است. یعنی کسی تمامن تحت اختیار و سلطه‌ی کسی و چیزی و امری دیگر است و هر نقش و حرف و حرکتی دارد هم از اوست. حالا این حذف خود و جا به دیگری دادن یا به عبارتی استغراق چرا برای ما زیباست خود مسأله‌ای دیگر است؟ دو جنبه برای کاوش در این مسأله می‌تواند جالب باشد یکی روان‌شناختی و دیگری اجتماعی- فرهنگی.
از آرایه‌های ادبی‌ای چون تلمیح که حظ کشف می‌دهند بگذریم، آرایه‌ی تلمیح به‌طور مثال به آیه‌ی قرآن که نفخت فیه من روحی یا دم عیسای ناصری.
اما به لحاظ مفهومی چه؟ اگر دو‌ مفهوم مهم تاریخ قدرت و سیاست جهان ایران و اسلام را نگاه کنیم. امیری و بندگی‌ست. که عرفان سعی دارد این دو قطب متصاد را بکشاند به درون آدمی و آدمی را همزمان همین و هم آن نشان دهد.
از این قرار این بیت در ظاهر مفهومی امر انسانی را نشان می‌دهد که به تمامی نقش و حرف و عبارت و اندیشه‌ی دم دیگری است.
اما اگر بپرسیم این دیگری بزرگ چگونه و از چه راه‌هایی در تو‌نشسته و دست برده است. مفهوم «قابلیت» به میان می‌آید. یعنی آدمی می‌تواند چنان تهی شود که قابل پر شدن از «او» شود. یعنی رخت بندگیش بیفتد و سلطان شود.
تمام تاریخ سیاسی ما در این امر غرقه است. یا امیری و‌ حکم میرانی یا بنده‌ای باید ذوب باشی در امر امیر.


@Faryad_naseri
وحید میره بیگی

برای مطلب بالا این کامنت را نوشت:

به نظرم به نکته‌ی مهمی در این یادداشت اشاره کرده‌اید. به مناسبات اقتصادی‌ای(به بیان ویلفردو پارتو، ته‌نشست‌های مادی‌ای) که معنادهی‌های ادبی(مشتقاتِ فرهنگی) را شکل می‌دهند. یعنی در الگوی تعامل شاه-بنده، معشوق-عاشق و... فراتر از نیازهای آشکارِ عاطفی‌ای که ارضا می‌شوند، نیازِ مادی‌ای در میان است: امیر شدن، به واسطه‌ی پذیرش تمام و کمال امر امیر...