ان‌در امیدواری...
1.1K subscribers
823 photos
155 videos
217 files
544 links
سرگردانم بین شعر و فلسفه
دانشجوی دکتری فلسفه هنر
Download Telegram
#تسلیت
میوه در عزا طعم ندارد
Forwarded from نشر حکمت کلمه
لیست کتابهای نشر حکمت کلمه.pdf
74.6 KB
لیست کتاب‌های نشر حکمت کلمه در نمایشگاه کتاب تهران
آدرس نشر حکمت کلمه در نمایشگاه کتاب
#نمایشگاه_کتاب
#سالن_ملل
#راهرو_دو
غرفه‌ی ۶
#غرفه‌ی_حکمت_کلمه

@Hekmatkalame
این مادر است، شیره‌ی جانم
گل آورده برای کتاب‌های تازه
@Faryad_naseri
#سخنان_مهر_بانی

سخن بیست و پنجم:
هر مهر بانی دانای این است که دانش نه همین‌هاست که پیش‌روست. بسیار راه‌ها به دانستن است که نمی‌دانیم یکی راه رستگاری.

سخن بیست و شش:
مهر بان داند که راه‌های رفته یار است اما راه هر کس تنها راه پاهای اوست.

سخن بیست و هفتم:
برای مهر بان دانش شادمانی است.

سخن بیست و هشتم:
مهر بان آن‌که داند و داناست پس چگونه نیاموزد؟ هر مهر بانی، تمام انسان‌ها را آموزگار می‌بیند.

سخن بیست و ‌نهم:
مهر بان بین طبیعت فرمان داده شده و کور وَ عشق و انسانیت پلی‌ست. هر چند عاقبت طبیعت جز به چند انسان سر تعظیم فرود نمی‌آورد.
#فریاد_ناصری
@Faryad_naseri
#سخنان_مهر_بانی

سخن سی‌ام:
مهر بان می‌داند چیزها هستند. ما چیزها را در می‌یابیم و هر در یافتنی تاریخی دراز دارد.

سخن سی و یکم:
ما چیزها را در آن دریافت می‌بینم. دریافت‌های ما پرده‌ بر چیزهاست، چنانکه هستند.

سخن سی و ‌دوم:
رسیدن به چیزها بیرون از فهم، رویایی‌ست که مهر بان باورش ندارد.

سخن سی و سوم:
هر آن‌چه فهمیده می‌شود، انسانی می‌شود.

سخن سی و چهارم:
برای مهر بان، جهان هر آن چیزی‌ست که هست و به تصور می‌رسد در دایره‌ی فهم.

سخن سی و ‌پنجم:
برای مهر بان جهان بدون فهم، چیزی نیست و فهم بدون چیزها امری تهی‌ست.

@Faryad_naseri
Forwarded from نشر حکمت کلمه
به نمایشگاه کتاب تهران رسید:
پاوند/جویس
برگزیده‌ی از نامه‌های ازرا پاوند به جویس
به همراه مقالاتی درباره‌ی جویس
گزینش و ترجمه‌ی مرتضی پاشاپور
سالن ملل
راهرو دوم
غرفه‌ی شش
نشر حکمت کلمه
@hekmatkalame
Forwarded from نشر حکمت کلمه
مرثیه بر مرگی سهمناک به نمایشگاه کتاب تهران رسید
کلود استپان
ترجمه‌ی علیرضا بهنام
سالن ملل
راهرو دوم
غرفه‌ی شش
نشر حکمت کلمه
@hekmatkalame
@ketabekaghaz
Forwarded from نشر حکمت کلمه
قصه‌گو و سه داستان دیگر به نمایشگاه کتاب تهران رسید
اچ اچ مونرو
ترجمه‌ی کامران برادران
سالن ملل
راهرو دوم
غرفه‌ی شش
نشر حکمت کلمه
@hekmatkalame
@ketabekaghaz
نقش و اندیشه‌ی من از دم توست
گویی الفاظ و عبارات توام

جلال‌الدین بلخی
گفتم چند خطی پیرامون این یک بیت با هم فکر کنیم. زیبایی این بیت از «استغراق» آن است. یعنی کسی تمامن تحت اختیار و سلطه‌ی کسی و چیزی و امری دیگر است و هر نقش و حرف و حرکتی دارد هم از اوست. حالا این حذف خود و جا به دیگری دادن یا به عبارتی استغراق چرا برای ما زیباست خود مسأله‌ای دیگر است؟ دو جنبه برای کاوش در این مسأله می‌تواند جالب باشد یکی روان‌شناختی و دیگری اجتماعی- فرهنگی.
از آرایه‌های ادبی‌ای چون تلمیح که حظ کشف می‌دهند بگذریم، آرایه‌ی تلمیح به‌طور مثال به آیه‌ی قرآن که نفخت فیه من روحی یا دم عیسای ناصری.
اما به لحاظ مفهومی چه؟ اگر دو‌ مفهوم مهم تاریخ قدرت و سیاست جهان ایران و اسلام را نگاه کنیم. امیری و بندگی‌ست. که عرفان سعی دارد این دو قطب متصاد را بکشاند به درون آدمی و آدمی را همزمان همین و هم آن نشان دهد.
از این قرار این بیت در ظاهر مفهومی امر انسانی را نشان می‌دهد که به تمامی نقش و حرف و عبارت و اندیشه‌ی دم دیگری است.
اما اگر بپرسیم این دیگری بزرگ چگونه و از چه راه‌هایی در تو‌نشسته و دست برده است. مفهوم «قابلیت» به میان می‌آید. یعنی آدمی می‌تواند چنان تهی شود که قابل پر شدن از «او» شود. یعنی رخت بندگیش بیفتد و سلطان شود.
تمام تاریخ سیاسی ما در این امر غرقه است. یا امیری و‌ حکم میرانی یا بنده‌ای باید ذوب باشی در امر امیر.


@Faryad_naseri
وحید میره بیگی

برای مطلب بالا این کامنت را نوشت:

به نظرم به نکته‌ی مهمی در این یادداشت اشاره کرده‌اید. به مناسبات اقتصادی‌ای(به بیان ویلفردو پارتو، ته‌نشست‌های مادی‌ای) که معنادهی‌های ادبی(مشتقاتِ فرهنگی) را شکل می‌دهند. یعنی در الگوی تعامل شاه-بنده، معشوق-عاشق و... فراتر از نیازهای آشکارِ عاطفی‌ای که ارضا می‌شوند، نیازِ مادی‌ای در میان است: امیر شدن، به واسطه‌ی پذیرش تمام و کمال امر امیر...
Forwarded from منجنیق
بن‌بست فرشته
اول: در مجموعه‌ی «بن‌بست فرشته» چهار دفتر شعر از علی اسداللهی را خواهید خواند به نام‌های «الف تا ی»، «چشم به راه ابریشم»، «پنی سیلین» و «فرتاک». از میان این چهار دفتر، «فرتاک» برای اولین‌بار در همین مجموعه منتشر می‌شود. «پنی سیلین» پیش از این در سال ۱۳۹۲ توسط نشر الکترونیکی ناممکن منتشر شده است، هم‌چنین «چشم به راه ابریشم» در سال ۱۳۹۰ توسط انتشارات نگاه و «الف تا ی» در سال ۱۳۸۸ توسط انتشارات آهنگ دیگر منتشر شده‌اند.
دوم: شعرهای علی اسداللهی از قیچی نمی‌گذرد و برای فروش نیز عرضه نمی‌شود. او از چند سال پیش تصمیم گرفته است هرگز شعرهایش را به وزارت ارشاد ندهد و آنها را به نشرهای الکترونیک مجازی‌ای که کتاب را می‌فروشند هم نسپارد. علی اسداللهی شعرهایش را بدون سانسور و به رایگان در اختیار همه‌گان می‌گذارد تا امکان دسترسی به آن برای هر کسی که بخواهد شعر بخواند، و شعر خوب بخواند، باشد. پس می‌توان منتظر نظر بازبین‌های وزارت ارشاد نماند و می‌توان آنچه را که باید خوانده شود، برای خوانده شدن منتشر کرد. این معنای واقعی انتشار «بن‌بست فرشته» در شمایلی است که می‌بینید.
سوم: هم‌زمان با آغاز نمایشگاه بین‌المللی کتاب در تهران، می‌توانید «بن‌بست فرشته» را پرینت بگیرید بخوانید، پرینت نگیرید و بخوانید و آن را برای همه‌ی کسانی بفرستید که دوست دارند کتاب بخوانند اما نمی‌توانند کتاب بخرند.
و چهارم:
نطق‌های پُر شور
در صف نانوایی
در تاکسی
در مهمانی
سطل‌های آشغال
آخرین سنگرِ جنگ‌های نامنظم
و روزنامه‌ها
در نابه‌هنگام خون و دود
با تیتر ازدواجِ فلان بی‌پدر و مادر
همه‌چیز جایی‌ست که نباید باشد
شبیهِ تو در خاک
شبیهِ ما
که به جای تیمارستان به خانه برگشتیم

#منجنیق #کتاب_منجنیق
مصطفی ملکیان:
🍁🍁معنا و بنيانگذار پوزيتويسم

🔹اين كلمه قابل ترجمه به فارسى نيست; چون اولين بار اين كلمه را وقتى «اگوست كنت»، فيلسوف معروف فرانسوى قرن نوزدهم به كاربرد، از ماده Positife در زبان فرانسه گرفته بود و اين كلمه شش معنا دارد: واقعى، مفيد، دقيق، يقينى، نسبى و ارگانيك. اگوست كنت معتقد بود ما از مكتب مان به پوزيتيويزم تعبير مى كنيم، چون به اين شش ركن پاى بند است; به علم واقعى كه مفيد، دقيق، يقينى، نسبى و ارگانيك باشد، پاى بند است.

🔹به يك معنا مى توان گفت پوزيتويسم حالت افراطى تجربه گرايى است و اگر چنين بدانيم، در واقع، بنيانگذار آن بيكن، توماس هابز، جان لاك، جورج باركلى و ديويد هيوم هستند. اين پنج متفكر كه پنج رهبر اصلى تجربه گرايى اند و همه هم انگليسى هستند، پايه گذار مكتب پوزيتويسم هستند كه به تعبيرى فرزند تجربه گرايى است. در عين حال، به دو دليل «كنت» فيلسوف فرانسوى را پايه گذار اين مكتب به حساب مى آورند: اولا به لحاظ اينكه اولين بار او آراء و نظرات پوزيتويست ها را تدوين كرد و به آنها نظام خاصى داد ديگر اينكه، ابداع لغت «پوزيتويسم» هم توسط خود كنت صورت گرفته است.

🔹 او به لحاظ مزاجى و روحيه شخصى، انسانى بسيار خشك انديش بوده و نگاهى وسواس آميز به همه چيز داشت. به تعبير امروزى تر، مزاج خشك علمى داشت; با هرگونه عرفان، شعر، فلسفه ما بعد الطبيعى، هنر و ادبيات مخالف بود و مى گفت اين امور حدت ذهن را از بين برده و آن را به بيراهه مى كشند و دقت و منطقى بودن را از انسان مى گيرند. به تعبير ديگر، سعى مى كرد انسان را به صورت يك ماشين محاسبه دقيق درآورد كه جز به امورى كه منطقاً از گزاره ها نتيجه نمى شود، تن ندهد و چنين فردى نسبت به خود آن گزاره ها هم كه به عنوان داده در اختيار قرار مى گيرند وسواس دارد و دقت مى كند كه آيا اين اطلاعات اوليه، خودشان درست هستند و يا خير؟ اگر كسى بخواهد در اين داده ها مداقّه كند، الفاظ و تعابير بكار رفته در آنها را هم بايد دقيقاً تعريف كند و با چنين روحيه اى ديگر نمى توان با آنچه ادبا، شعرا، رمان نويسان، عرفا و امثال اينها مى گويند و مى نويسند، موافقت كرد. اين امور، به نظر او امور مبهمى هستند كه هيچ چيزشان مشخص نيست و اين فضا را فضايى غبارآلود و وهم انگيز مى بيند.

🔹 كنت معتقد بود هر لغتى بايد دقيقاً معنا شود و از اين معنا تا آخر عدول نكرد. از طرف ديگر تمام پيشفرضهاى هر استدلالى را نيز بايد نشان داد. در باب خود اين پيشفرضها هم بايد مداقّه كرد. طبيعى است كه چنين روحيه اى و چنين مزاجى همه آنچه را به عنوان: هنر و ادبيات، عرفان و علوم غريبه (در مقابل علوم دقيقه) مطرح است رد كند و به «پوزيتويسم» به معناى امروزى آن گرايش پيدا كند.

🔹جالب اين است كه ايشان در اواسط عمر عاشق زنى شد، شوهر اصلى زن محكوم به حبس ابد شده بود و زن طبق عرف معمول اروپا، مطلقه محسوب مى شد. كنت، با اين زن رفت و آمدى پيدا كرد و عاشق او شد، ولى زن يا به دليل پاكدامنى و يا دليل ديگرى، به هيچ وجه روى خوشى به كنت نشان نداد و دوران سوز و گداز و فرار از گذشته، و تعلق يافتن به چيزهايى كه قبلا از آنها فرار مى كرد براى او پديد آمد. اينجا بود كه سوز و گداز و شعر و هنر و ادبيات براى او معنادار و محترم شد و به حالت شبه جنون يا جنون گرفتار آمد. از آنجا كه همه اديان را سابقاً رد كرده بود، دينى به نام «انسان پرستى» كه همان «اومانيزم»است بنياد كرد. منزل خود را قبله اين دين قرار داد و معشوق آن هم «كلوتيد ژوليه» همين خانم مذكور بود و حتى مجموعه اى از دعا هم درست كرد كه اتباع او هنگام طواف به دور خانه، خطاب به محبوب مى خواندند و كار او به ديوانگى محض كشيده شد.

🔹البته بايد توجه داشته باشيد كه انسانگرايى كه به ايشان نسبت داده مى شود، غير از «انسانگرايى»است كه خصيصه دوران بعد از رنسانس در غرب است. از دوران رنسانس به بعد يك نوع اومانيسم به كل فرهنگ غرب نسبت داده مى شود و گفته مى شود فرهنگ قرون وسطى، فرهنگ «خداگرايى» بود و از رنسانس به اين سو، مركز توجه فرهنگ غرب از خدا به انسان منتقل شد و يك نوع «انسان مركزى» پديد آمد كه از آن به «اومانيسم» تعبير مى شود اما. اومانيسمى كه كنت مى گفت، اومانيسمى است كه صبغه دينى و مذهبى دارد و غير از اومانيسمى است كه حالت آزادانديشانه دارد. كنت، در اواخر عمر واقعاً يك دين ساخت و كسانى از دوستان و اتباع او هم مى آمدند و سالى يكبار مراسمى را در خانه او اجرا مى كردند. در واقع، بايد گفت بخش اخير عمر كنت را نبايد خيلى هم جدى گرفت; چون در اين صورت ناقض پوزيتويسم است، معمولا هم در فلسفه غرب اين طور است و شارحان آن را جدى نمى گيرند.

🌷🌷استاد ملکیان،تاریخ فلسفه غرب،جلد 4

https://t.me/arshiv_arshiv/10
عزم کردن به این که در شعر یا در صنعت با هر چیز دیگر تصرف کنیم بی‌نتیجه است بل‌که نتایج مضحک می‌دهد مانند این که عزم کنیم بر این که عاشق شویم یا همت کنیم بر این که نازک دل شویم یا اختراع و اکتشافی در علم و صنعت بکنیم یا بدون این که طبع شعر خود را ورزیده باشیم، قلم به دست بگیریم که ارتجالاً شعر بگوییم. کسانی که در فنّی یا رشته‌ای از رشته‌های فرهنگ، ورزیده هستند بهتر آنست که همّ خود را یک چندمصروفِ آموزش و تقلید و اقتباس کنند و بکوشند تا رموز و دقایق آن فنّ را به درستی فراگیرند، پس از آن اگر طبع تصرف داشته باشند و شرایطش در ایشان جمع باشدبدون این‌که عزمی در این کار کرده باشند در آثاری که به ظهور می‌رسانند، طبعاً متصرف خواهند بود چنان که شیخ سعدی یقیناً عزم نکرده بوده است بر این که در قصیده و غزل‌سرایی تصرف کند و شیوه‌ی تازه‌یی ایجاد نماید، طبع شعر غرّا داشته، در نظم و نثر عرب و ایران تتبع کرده، ملکه‌ی فصاحت و بلاغت حاصل نموده، حوادث جهان و گردش روزگار دیده، تلخی ناکامی و شیرینی نیکنامی چشیده(. . . ) معلومات و شرایطِ دیگر در او جمع آمده و در عالم شور و وجد و حال بدون این که خود ملتفت باشد این آثار حیرت انگیز را به وجود آورده است.
از مقاله‌ی "تقلید و ابتکار"، محمد علی فروغی
@faryad_naseri
Forwarded from نشر گوشه
هرچه مي‌گوئيد، بگوئيد، هر چه مي‌شود بشود!
امنيت تنها قلع و قمع قُطاع‌الطريق و دزدهاي گردنه نيست!
امنيت فقط منكوب كردن راهزنان كوه و بيابان و قطع ريشة شرارت اشرار و دزدان نيست!
امنيت به جلوگيري از فتنة غارتگران قوافل و تعديات آنها تمام نمي‌شود.
امنيت اين است كه افراد مردم عموماً بدون استثناء از هر نوع تعرض و خلاف مصون باشد.
امنيت يعني اهالي يك شهر اطمينان داشته باشند، شب كه در خانه استراحت مي‌كنند، علي‌الصباح در عدليه بدون جهت كتك نخورده يا به بين‌النهرين تبعيد نشوند.
#فرخي_يزدي
(از مقاله‌ي #امنيت_چيست؟ كه سوم آذر 1302 در #روزنامه‌ی_طوفان، در انتقاد از تبعيد مدير روزنامه‌ي "اقدام" به بين‌النهرين، چاپ شد. بعد از چاپ اين مقاله براي بار دوم روزنامه‌ي "طوفان" توقيف شد.)@nashregoosheh