https://asarbook.com/product/detail/78052/%D9%83%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%85%D9%82%D8%AF%D8%B3

مقدس
پخش آثار

‌
شعر بخوانیم؛
#مقدس دفتر شعر #فریاد_ناصری
#نشر_حکمت_کلمه

#حکمت_کلمه ناشر تخصصی ادبیات و فلسفه
#شعر #ادبیات #کتاب #کتابخوانی #کتاب_خوب #کتاب_خوب_بخوانیم
‌
#با_سیمرغ_واژه_ها
https://www.instagram.com/p/CJJgTdXB5_t/?igshid=1uw0zwxbmawog

▪ کوروش رضاپور اهل فلسفه و ادبیات بود. مردی ژرف اندیش که بارها با او هم سخن شدیم، هم دل و هم هوا ... . جای او امروز در میان دوستان و یاران قدیمی آستراخان کافه خالی است.

🎼 Remember
▫️ Jonny Southard

🌀| @astrakancafe

https://www.aparat.com/hekmatkalame

کانال آپارات #نشر_حکمت_کلمه
#حکمت_کلمه
#با_سیمرغ_واژه‌ها

من تمام تابستان را گریسته بودم. تمام پاییز را گریسته بودم. آخرین باری که دیدمت گفتی چرا این‌همه سفید کردی. گفتم تسلیم شدم. سیگاری را روشن کردی.
گفتم بلند شو. این همدان لعنتی را یکبار دیگر با تو قدم بزنم. بلند شدی. رفتیم... رفتیم... شب شد. سر راه برگشتن گفتی ببینیم این بساط کتاب‌فروشی‌ها را. ایستادیم. نگاه کردیم. لابه‌لاشان «کتاب سربازهای...» مرا بین حراجی‌ها دیدی. سه کتاب ده تومن بود.
گفتی می‌خواهم بردارم. گفتم رها کن. گفتی کتاب توست.
حالا دوباره می‌گریم. باید کسی باشد که وقتی می‌گویم کلام، می‌گویم باز سپید، می‌گویم پیر، می‌گویم بابا... مثل تو که موج برمی‌داشتی به حرف... این اشک را بشوید ببرد. من با تو داشتم دوباره به همدان جوش می‌خوردم.
چه غریب پیدایت کردم. چه سرخوشانه نامت را به دوستانم سپردم. چه غریب رفتی.
حالا برف می‌بارد. من بی‌درنگ سپید می‌کنم. اگر بودی لابد می‌خندیدی به این که می‌گویم. دو چیز مرا پیر کرد: دوست و عشق!
عجیب است. از همه‌جا زنگ می‌زنند به من تسلیت می‌گویند حتی نمی‌شناسمشان. فقط می‌گویند فریاد زنگ زده‌ایم غم کورش را تسلیت بگوییم.
مرگ دوست که تسلی ندارد.

برای دوستم
#کورش_رضا_پور

سطرهایی از «تولدی دیگر» با صدای فروغ فرخ‌زاد در زادروز او.
‌
...و پرستوها در گودی انگشتان جوهری‌ام تخم خواهند گذاشت...
‌
‌
#حکمت_کلمه ناشر تخصصی ادبیات و فلسفه
#نشر_حکمت_کلمه
#با_سیمرغ_واژه_ها
#فروغ #فروغ_فرخزاد #فرخزاد #کتاب #شعر #ادبیات #داستان #رمان #شاعر #شاعرانه #زمستان #دی
@hekmatkalame

http://www.etemadnewspaper.ir/fa/main/detail/161267/%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D9%85-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%8A

چون موج در آب ایستاده
از طاقتم اضطراب پیداست

امروز در روزنامه اعتماد خوشحال می‌شوم این مقاله را اگر بخوانید.

کتاب مقدس را به دست دوستی فرستادم شیراز که برای جناب جورکش ببرند.
بعد از آن این پیر موسفید شعر چند بار مقدس را مورد لطف قرارداده‌اند، چند خطی که ایشان این اواخر برایم نوشتند.
دست‌بوسشان هستم.

شعر سرود قدسیان بخش هایی زیبادارد:
کیست
کیست که از قدسیان خطبه می خواند
به وقتی که روزنان آسمان را بسته اند؟
وقتی که راییان
برسنگ های تاریک
سرود وسورتی کهن را فراموش کردندو
پیر شدند.
دفترشعری که درآن،علایم سجاوندی و الفبا، یعنی خردترین اجزا نوشتار، بالذاته موضوع ومفهوم خیلی از اشعارند
گویی شاعرمثل ساحران قبایل آغازین، راهی می جوید به درون راز اصوات وکلمات.
شعر«امکان» /ص38/ و «علایم سجاوندی» چنین اند.

#شاپور_جورکش
#کتاب_مقدس

هما ناطق از آزادی می‌گوید. نکته‌ی درخشان آن‌جاست ما انتظار آزادی را می‌کشیم و به جای فهم آزادی، از آزادی تصوری داریم. تصور آزادی با آزادی متفاوت است. زمانی نوشتم کسی که آزادی را با حریت می‌فهمد شاید با او در طول مسیر به فهم مشترکی در مورد آزادی برسیم اما لزوماً حریت آزادی نیست. آنچه ما از آزادی باید بفهمیم دایره‌ی وسیعی از آزادی‌های مدنی است و شاید درست‌تر این باشد که بگوییم آزادی‌های بدنی‌ست چراکه ما جهان را با بدن خود درک می‌کنیم و بدنی که حد دارد و حد می خورد درکی از آزادی ندارد.

و خبر داریم، چه خبری!
شما می‌خواهید کتاب بخوانید، ما برایتان می‌فرستیم.
خرید بالای هفتاد هزار تومان، ارسال رایگان!
این پوستر را دست به دست کنید، قربان دستتان!
#با_سیمرغ_واژه‌ها
#نشر_حکمت_کلمه

درونتان را دریابید. آنچه می‌گوید را بشنوید تا رها شوید.

کشف حجاب از حقیقت
درباره‌ی رمان مصائب جی اچ
#نشر_حکمت_کلمه
روزنامه اعتماد
http://www.etemadnewspaper.ir/fa/Main/Page/1741/9/%D9%87%D9%86%D8%B1-%D9%88-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%D9%8A%D8%A7%D8%AA

تو بذار وقتی غروب شد برو
... دلم برات تنگ میشه
#بمرانی

در اینستاگرام از دوستان پرسیدم و جواب‌های زیاد و جالبی گرفتم. شما هم اگر دوست داشتید اینجا نظرتان را بنویسید.

#نشر_حکمت_کلمه
داستان_زنان

بیانیه‌ی پایانی نخستین دوره‌ی جایزه‌ی ادبی داستان زنان | نشر حکمت کلمه
جایزه‌ی داستان زنان با هدف پرداختن به دغدغه‌ها و مسائل زنان در داستان آغاز به‌کار کرد. هدف از چنین جایزه‌ای نه زنانه‌نویسی صرف یا جداسازی سطحی امر نوشتن به زنانه‌ و مردانه‌ که توجه به اهمیت نقش زن و دغدغه‌ها و جایگاهش به‌عنوان شخصیت یا مسئله‌ی محوری در داستان است و خوشبختانه این امر را در داستان‌های رسیده به دبیرخانه محقق دیدیم. این اهمیت آن‌جا خود را نشان می‌دهد که مردان بسیاری نیز از زنان نوشتند و به داستان‌های برگزیده نیز راه یافتند.
هیئت داوران اولین دوره‌ی جایزه‌ی ادبی داستان زنان پس از بررسی آثار رسیده به این جایزه، با در نظر گرفتن تمامی ملاحظاتی که در جوایز ادبی مرسوم است، هم‌چنین معیار قراردادن اصول نویسندگی، تکنیک‌های روایی، به‌کارگیری درست عناصر داستانی و نگاه تازه در آثار دریافتی، خود را موظف می‌دانست تا با وسواس تمام، صداهای تازه‌ای را که دعوت نشر حکمت کلمه را پاسخ گفتند، بشنود و گامی هرچند کوچک در شناساندن آن‌ها به جامعه‌ی ادبی بردارد. بدیهی است که برگزیده‌شدن یا نشدن در این جایزه یا هر جایزه‌ی ادبی دیگری، سنجه‌ی تام و تمام آثار ادبی نیست، بلکه سلیقه و نگاه داوران جایزه را بازتاب می‌دهد. با این‌همه، داوران جایزه‌ی داستان زنان بر این باورند که بسیاری از دوستان نویسنده باید استوارتر در راه آموختن قدم بگذارند.
داوران جایزه‌ی داستان زنان، 15 اثر را از بین حدود 400 اثر رسیده به دبیرخانه برگزیده‌اند و نشر حکمت کلمه این آثار را در مجموعه داستانی به‌دست خوانندگان ادبیات داستانی می‌رساند.
امید که جایزه‌ی داستان زنان انگیزه‌ای باشد برای هرچه بیش‌تر نوشتن از زنان و با حمایت‌ نویسندگان و اهالی ادبیات پابرجا بماند.
(هئیت داوران دور نخست جایزه‌ی داستان زنان)
برندگان نخستین دوره‌ی جایزه‌ی ادبی داستان زنان:
باغبان | یاسین نعیمی
کوکب‌خانم | صدیف آقاپور
خلوت شاه | نازنین رحمان‌آبادی
فریشتا فریشتا | میثم رمضانی
چلوشوهر| مژگان شعبانی
اسب‌های سعادت‌آباد | رامین فروزنده
هر چهار چله | مرجان شهران
تاثیر درز سرشانه | سعید خداوردیان
زنی که سایه نداشت | امید میرزایی
عیبی ندارد چخوف | مهلا یزدانی
پاراگراف آخر | مصطفی سندی
کاش حرف زده بودی | آزاده مالکی
در تاریکی | بهاره بی‌صدا
رنج متبرک | مریم پژمان
از پشت قفل بسته | سپهر سهرابی
#نشر_حکمت_کلمه
#داستان_زنان

هر روز خودش را بلند می‌کند
می‌گوید بایست
نمی‌ایستد خود

خودش را می‌برد دشت
می‌گوید سبز شو
نمی‌شود خود

می‌برد خیابان به گشت
نمی‌گردد خود

خود سجده کرده در جهت امواجِ زمین به شکل فرادی
خودی رفته تا فنا

در راه‌های استخوانی سینه‌ام
سواری گفت:
حیوان زود باش
قلبم دوید
قلبم دوید و‌ آمد به دهانم

خود‌ می‌خواست که نظر کند
به قلم گفت مرا نگه دار

حرکت که کرد

دست افتاد
پا افتاد
سر افتاد


به علف سبز گفت مرا نگه دار

_ای محزون
سخت می‌گذرد باد

به شهر گفت نگهم دار
شهر در راه‌های بلندش برگشت و گفت: بیا
بیا بگردانمت

خود سرش را برداشت
دستش را برداشت
پایش را برداشت
و نظر کرد و دید
زمین موج برداشته می‌دود به شکل فرادی

پرسید: آنکه ایستاده با نامش در اول حیوان و ‌حیات
چگونه دوست ندارد انسان را؟

و زمین خطوط باریکی بود انگار رشته‌های نازک نخ
انگار گیس‌های زنی جوان
که می‌شود با آن‌ها در جهات زیادی خیال کرد.

#شعر
#فریاد_ناصری
کتاب #مقدس