در جلسه‌ی دیشب تلاش کردم یکی از وجوه امتداد مفهوم غرب را نشان دهم. چرا غرب از سده‌ها پیش از مسیح و تا امروز در مقام جغرافیا و فرهنگی مشخص قابل شناخت است در‌حالی‌که اگر شرقی در برابر غرب باشد درون یک کلیت قابل شناخت با وجوه مشترک حضور و بروزی ندارد. حتی برای یک کاسه کردن شرق در یک‌سری مفاهیم نیز تلاشی غربی است. وقتی می‌گوییم غرب از یونان تا همین امروز اروپا را ذهن می‌پذیرد اما وقتی می گوییم شرق اولین پرسش این است کدام شرق؟ خاور دور؟ خاور میانه؟ خاور نزدیک؟ حتی در این دور و نزدیک هم دوری و نزدیکی غرب لحاظ شده است.
سعی کردم نشان دهم که زمانی که غرب داشت مهم‌ترین و کهن‌ترین دسته‌بندی‌هایش را رقم می‌زد و آن‌ها را مکتوب می‌نمود تا میراثی باشد ماندگار و آن را روایتی کند که تا می‌تواند بگسترد، شرق چه می‌کرد؟ هرگز نمی‌گویم ما دسته‌بندی نکرده‌ایم. هرگز نمی‌گویم ما شرق ساخته شده در برابر غرب فکری و مکتوبی نداشته‌ایم بل‌که ما پراکنده بوده‌ایم و امتداد نداشته‌ایم و روایتمان غالب نبوده است. البته اگر روایت‌های دینی را لحاظ نکنیم. چرا که مسیحیت تفکری برخاسته از همان شرق ساخته‌شده است که در غرب شایع شده است. پیش از آن مانویت و مهرپرستی هم پنین بوده‌اند.
اما ببینید وقتی ارسطو شناخت را، معرفت را طبقه‌بندی می‌کند و اپیستمه را تئوریک و پراتیک و پوئتیک می‌کند چیزی را پایه و پی می‌کند که تا هنوز در غرب اس و اساس است. آنها سه حیطه‌ی شناخت و معرفت و تفکر را پیدا می‌کنند و از هم جدا می‌کنند که نظریه و عمل و خلاقیت را می‌توانند در آن تعریف کنند. چنانکه هنوز هم در مباحث آموزشی در همین سه حیطه سخن می‌رانند: دانش، مهارت، نگرش. ارسطو این تفکیک را حتی در قالب کایروس یا سه توانایی ریتور یا گوینده هم رعایت می‌کند. ریتور باید اتوس داشته باشد و در حیطه‌ی پاتوس هم توانا و سخنش محکم از لوگوس باشد. دانشی داشته باشد و مهارتی برای ارائه و اثرگذاری و استدلالی. گفتم که غربی وقتی می‌گوید تئوری، مثل ما نظریه نمی‌شنود او در کنار نظریه تئو و امر الهی را هم می‌شنود. پس چقدر تفاوت است در فهم چیزی که نظریه است با چیزی که نظریه/امر الهی است.
غرب از زمان ارسطو تا امروز اپیستمه و شناخت را در همین بن و بنیادها کاویده و گسترش داده است. تمام اندیشمندانش از هراکلیتوس تا هایدگر غافل از مفاهیم مهمی چون اتوس نبوده‌اند. اگرچه اتوس هراکلیتوسی با اتوس هایدگر تمایز و تفاوت دارد اما این طبقه‌بندی و این مفاهیم و اندیشیدن مدام به آن‌ها یکی از وجوه مهم حفظ امتداد مفهوم غرب است. بعد نشان دادم که سه کتاب مهم کانت در همان سه حیطه‌ی ارسطویی است و غایات تازه‌تری را دنبال می‌کند
اما آیا ما چه پیش و چه پس از اسلام طبقه‌بندی و تعریفی از شناخت‌ یا علم‌ها به دست داده‌ایم؟ اگر داده‌ایم توانسته‌ایم آن‌را مستدل و به‌جا و شایسته رواج دهیم؟ فی‌الحال و فی‌المجلس مثلا بگویم که حدیثی از رسول اسلام می‌تواند بیانگر طبقه‌بندی علم در میان مسلمانان باشد. العلم علمان علم الادیان و علم الابدان، علم و دانش، دو نوع است: یکی دانش ادیان و آئین‌ها، دیگری علم بررسی‌کننده بدن‌ها و جسم‌‏ها. حالا ببینید انسانی که چنین تفکری درباره‌ی علوم دارد و با آن انسان غربی چه تمایزاتی پیدا می‌کند. تازه ما هنوز نرفته‌ایم سراغ اینکه علم بدن‌ها چیست و علم دین‌ها چه‌ها می‌تواند باشد؟


پی‌نوشت: و این فرض را پیش کشیدم که اگر مسیحیت دینی توحیدی است این تثلیث از کجا بر آن بار شده است؟

این جلسات رایگان است و برای شرکت به این نشانی @Faryadnaseri پیام بدهید.

#فریاد_ناصری
@andaromidvari

دوستان بنا به‌درخواست تعدادی از عزیزان، احتمالا این جلسه با افزوده‌هایی تکرار بشه.
اگر مایلید در جلسه باشید، به من پیام بدهید.

✅کپشن 💯 مهم ...

در شرایطی که فضای مجازی پر شده از توصیه‌های زرد و بی‌پایه و اساس. برای آنکه بتوانیم از این مهلکه، روان سالم بدر ببریم. باید به دنبال خوراک مناسب بود. خوراک مناسب کتابه. اما نه هر کتابی! نه هر....
‼️‼️❗️

🖋 نشر حکمت کلمه امکانی برای مخاطبین فهیم ایجاد کرده است تا شما بتوانید دست در دست نویسندگان و مترجمان آثار که همه از متخصصین هستند، از این برزخ مجازی گذر کنید.
....
🌍 از هر کجای ایران و جهان که هستید شرکت در این دوره به راحتی کلیک بر روی یک لینکه.
بدون ترافیک، بدون هزینه اسنپ. بدون نگرانی از جاده‌های برفی 😉
کافیه به شماره ۰۹۳۵۶۰۹۴۹۴۹ زنگ بزنید و یا به واتسپ پیام بدید.
...
📚 واو به واو هر کتاب همراه شما هستیم.
...
#نشرحکمت_کلمه #حکمت_کلمه #غلبه_براحساسات_سمی #دکترریحانه_جباری #خودمراقبتی #خودشفقتی #سلامت_روان #خودیاری

دوستانی که ثبت نام کردند، جلسه رو فراموش نکنند.

به من گفت:
پاییز را دوست دارم
از آن روز
در حال افتادنم


کتاب شبی در تمام شهرها

سنان انطون
#نشر_حکمت_کلمه

حکایت

مردی درمیان کوچه به دوزنِ شنگول رسید ازبین آنها گذشت وتیزی داد.یکی از آنها گفت: تو که آواز به این خوبی داشتی چرا جنازهٔ پدرت را بدون آواز برداشتی.¹

___
1_کتاب مستطاب حمدان ونمدان ،میرزا مهدی بدایع نگار لاهوتی ،نسخهٔ خطّی محفوظ درامریکا ،برگ۱۰۱

@andaromidvari

▫️فریادرسی

مُردیم، کسی مگر به فریاد رسد
عیسی‌نفسی مگر به فریاد رسد
فریاد نمی‌رسد به فریادرسی
فریادرسی مگر به فریاد رسد!

ادهم همدانی
(د. ۱۰۶۰ ق)
‏..
منبع: جُنگ نظم و نثر، دستنویس شمارۀ ۱۶ دانشگاه میشیگان، قرن ۱۱-۱۲ ق، صفحۀ ۹۹۶
‏..

"چهار خطی"
رباعی فارسی، به روایت سید علی میرافضلی
@andaromidvari

جلسه با همراهی مؤسسه اوسان فرداشب برگزار می‌شود.
@andaromidvari

قطعه پگاه
کیهان کلهر و رامبرانت تریو
از آلبوم هنوز پاییز است

@Filmkootahh

و این رساله‏ مسماست به صفیر سیمرغ و زیان ندارد که‏ در پیش مقدمه یاد کنم از احوال این مرغ بزرگوار و مستقر او. روشن‏روانان چنین‏ نموده‏اند که هر آن (هُدهُدى که در فصل بهار ترک آشیان خود بگوید و به منقار خود پر و بال خود برکند و قصد کوه قاف کند)، سایه کوه قاف بر او افتد به مقدار هزار سال این زمان که‏ «و انّ یوماً عند ربّک کألف سنه ممّا تعُدُّون» و این هزار سال‏ در تقویم اهل حقیقت یک صبحدم‏ است از مشرق لاهوت اعظم. در این مدت سیمرغى شود که صفیر او خفتگان را بیدار کند و نشیمن او در کوه قاف است صفیر او به همه کس برسد و لکن‏ مستمع کمتر دارد، همه با اویند و بیشتر بى‌ا‏ویند.

شیخ اشراق. مقدمه‌ی صفیر سیمرغ

@andaromidvari

چیز دیگر کجا شود آن ذات
چون که او را بدل نگشت صفات
بلکه از خُرد گشتن افزاید
وصف خود را تمام بنماید...
بنگر چون شکر در آب رود
اندر آن آب، آن شکر چه شود
یک جُلابی شود خوش و شیرین
چون ملاقات خسرو شیرین

ابتدانامه. سلطان ولد


@andaromidvari

نشست هزار و یکشب و عجایب‌نامه‌ها را می‌توانید در یوتیوب موسسه اوسان ببینید

https://www.youtube.com/@osanschool
#فریاد_ناصری
@andaromidvari

در نشست «پرندگان و سعادت» نخست شرح مختصری از سیمرغ، عنقا، کلاغ و کبوتر دادم. سعی کردم اشاره‌وار تطورشان یا حضورشان در منابع مهم را نشان دهم. در این میان اشارتی هم به خروس شد. بعد سراغ مرغ سلیمانی ـ هدهدـ رفتیم که در گفت عطار راهنمای سی مرغ به سیمرغ است و در سخن شیخ شهید هر هدهدی که راه دیگر زند، تواند که سیمرغ شود.
در صورت‌بندی معرفتی که در یک نشست دیگر هم به‌عنوان نگه‌دارنده‌های تمدنی از آن حرف زده بودم. باز اساره به این شد که سیمرغ را اگر حکیم بپذیریم. پزشکی است که پارساست. یعنی آن دو صورت معرفت را باهم و توامان دارد.
اساس این دو جلسه بر دو مفهوم بود: به‌درآمدن، در معنای تولدی تازه و دوباره و دیگر که می‌تواند در ساحت فردی و اجتماعی معنامند باشد و بکرزایی که این مفهوم هم اگرچه از دل علم مدرن برآمده است اما در ساحت استعاری معنایی دیگرگون می‌یابد.
و درنهایت نتیجه‌گیری این شد که توجه عمومی به فیلم پرنده‌ای که شاید قبلا هم خیلی‌ها تصویر و عکسش را دیده بوده‌اند در این برهه‌ی خاص گویای میلی و خواستی جمعی است. یعنی در این دیدن و با این دیدن مردم از چه چیزی حرف می‌زنند؟ حرف این بود که در تصویر همای سعادت یا کلاغ سفید مردم نشانه‌های نوعی بخت و تحول و باززایی می‌بینند.
#فریاد_ناصری

ابیاتی از ابتدانامه‌ی سلطان ولد
در احوال مولانا بعد از دومین هجرت و غیبت شمس

#فریاد_ناصری

@andaromidvari

جفتی ستون آب، نریزنده و پایا
که سال‌هاست می‌دوند به هوای بوسیدن بوت
و این معجزت کمی نیست و کسی نمی‌داند
چگونه بر خاک راه می‌رویم و فرو نه
چگونه آب در هوا می‌ایستد و نمی‌افتد
آب پرنده و سخت
که ایستاده با پاهای زلالش
آبی که وقتی می‌دود
الگوش دست‌های منند. https://www.30book.com/book/103562/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%82%D8%AF%D8%B3-%D8%A7%D8%AB%D8%B1-%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D8%AF-%D9%86%D8%A7%D8%B5%D8%B1%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D8%B4%D8%B1-%D8%AD%DA%A9%D9%85%D8%AA-%DA%A9%D9%84%D9%85%D9%87

بخشهایی از کتاب مقدس #فریاد ناصری

یک حرف صوفیانه بگویم اجازت است؟
ای نور دیده صلح به از جنگ و داوری


@andaromidvari

ما وقتی به دنیا می‌آییم، برحسب ژن‌ها و وقایع، درهم و برهمیم. خامیم. مثل سنگ‌های معدن کج و کوله‌ایم. قرار چیست؟ صاف و صیقلی شدن. با چوب ادب والدین _نیازی نیست که یادآوری کنم چه کسانی مقام والد دارند_ یا چوب تأدیب روزگار تا موزون و منظم و صاف شویم. موزون شدن چیست حالا؟ همان تربیت شدن است. به‌جا و به‌سامان شدن نسبت به آنچه هستیم. خرد شدن، ذوب شدن، چکش‌کاری، دوباره قالب‌گیری است. هرکس و هرچیزی در حدود قابلیت‌های ذاتی‌اش می‌تواند بشود. کسی که راه شدن را آگاهانه طی می‌کند، همه طی می‌کنند یکی آگاه و یکی ناخودآگاه، آداب و ادبی دارد.
آدم موزون چگونه آدمی است؟ چطور می‌شود موزون شد؟ پرسش‌هایی است که پاسخ‌هایی چندگانه دارد. خواب و خوراک و زیست و فکر و ذکر هر کدام در موزونیت و ناموزونیت آدمی دخیلند. دوستان نزدیکم دانند که این‌ها را چهار چرخ آدمی نامیده‌ام.
اما از پاسخ اگر بگذریم، می‌شود که آدم موزون را توصیف کرد. نزدیک‌ترین کلماتی که همه‌تان شنیده‌اید برای چنین آدم‌‌هایی این است: فلانی خوش انرژی است. فلانی دلنشین است. فلانی مهره‌ی مار دارد...

بزرگان قوم اما این حال و وضع را 《طبع موزون》 خوانده‌اند:

نکته ناسنجیده گفتم دلبرا معذور دار

عشوه‌ای فرمای تا من طبع را موزون کنم
حافظ

علی الخصوص کسی را که طبع موزون است

چگونه دوست ندارد شمایل موزون
سعدی

خاک بودیم این چنین موزون شدیم

خاک ما زر گشت در میزان کیست
مولانا

تو نطفه بودی خون شدی وانگه چنین موزون شدی

سوی من آ ای آدمی تا زینت نیکوتر کنم
مولانا

آن شه موزون جهان عاشق موزون طلبد

شد رخ من سکه زر تا که به میزان برسم
مولانا

البته موزون بودن و موزون شدن هم مراتبی دارد. خوش است که در حد خویش بکوشیم.

پی‌نوشت: البته آنکه طبع موزون دارد، دل عیش و صفا هم دارد. مبادا فکر کنید که اینان دامن برچیده‌اند که اینان گر باده خورند، چنین خورند:


گر باده خوری تو با خردمندان خور
یا با صنمی لاله رخی خندان خور
بسیار مخور وِرْدْ مکُن فاش مساز
اندک خور و گَه گاه خور و پنهان خور

خیام

#فریاد_ناصری
@andaromidvari

نکته ناسنجیده گفتم دلبرا معذور دار
عشوه‌ای فرمای تا طبع را موزون کنم
حافظ

تصویر 188 از 295 دیوان حافظ نسخه‌برداری شده در رمضان ۸۵۵ ه.ق توسط سلیمان الفوشنجی

@andaromidvari