#همه_خواهیم_آمد
دوشنبه
از ساعت ۹ صبح-مراسم رسمی از ساعت ده آغاز می شود.
#خانه_هنرمندان
@faryad_naseri
دوشنبه
از ساعت ۹ صبح-مراسم رسمی از ساعت ده آغاز می شود.
#خانه_هنرمندان
@faryad_naseri
نوشتن واقعی: جدی، دقیق، بدون تضییع کلمات، بدون انباشتن عبارتهای بیهوده، بدون پر کردن کتاب با صفحات شل و ول چرند و پرند.
#معرفی_کتاب #نامه_پاوند_جویس #نشر_حکمت_کلمه
@faryad_naseri
#معرفی_کتاب #نامه_پاوند_جویس #نشر_حکمت_کلمه
@faryad_naseri
#ثنای_دهم
#صحیفه_سجادیه
#بازنویسی_فریاد_ناصری
بار خدایا اگر از ما بگذری از فضل و احسان توست و اگر به کیفر برسانی از داد و دادگری توست
پس به نعمت خود بخششت را بر ما آسان فرما و به گذشتت ما را از کیفرت رهایی ده زیرا ما را توانایی دادگری تو نیست و بی عفو و بخششت هیچ یک از ما را رهایی نه
ای بی نیاز بی نیازان، اینک ما بندگان تو در اختیار توایم ومن نیازمندترین نیازمندانم به تو پس به بی نیازی و عطای خویش نیازمندی ما را بر طرف فرما و ما را به باز داشتن خود نومید مگردان که بیچاره کردهای کسی را که از تو نیکبختی خواسته و نومید ساختهای آن را که از احسان تو بخشش طلبیده
پس در این هنگام از جانب تو به که رو آوریم و از درگاه تو به کجا رویم؟ منزه و پاکی تو ما بیچارگانیم که اجابتشان را واجب گردانیدهای و ما رنجدیدگانیم که رفع گرفتاریشان را وعده دادهای
و شبیهترین چیزها به خواست و ارادهی تو سزاوارترین کارها به ذات مقدسهی تو در عظمت و بزرگواریت رحمت و بخشش بر کسیست که از تو درخواست رحمت کرده و رسیدن به فریاد کسیست که از تو فریاد رسی طلبیده پس رحم کن به زاری ما به درگاهت و چون خود را در اختیارت افکندهایم بی نیازمان فرما
بارخدایا بر معصیت و نافرمانیت از شیطان پیروی کردیم ما را شماتت کرد پس از آنکه ما برای تو از او دوری گزیده و به درگاهت رو آوردیم اندوهی به ما مرسان که ما را شماتت کند
@faryad_naseri
#صحیفه_سجادیه
#بازنویسی_فریاد_ناصری
بار خدایا اگر از ما بگذری از فضل و احسان توست و اگر به کیفر برسانی از داد و دادگری توست
پس به نعمت خود بخششت را بر ما آسان فرما و به گذشتت ما را از کیفرت رهایی ده زیرا ما را توانایی دادگری تو نیست و بی عفو و بخششت هیچ یک از ما را رهایی نه
ای بی نیاز بی نیازان، اینک ما بندگان تو در اختیار توایم ومن نیازمندترین نیازمندانم به تو پس به بی نیازی و عطای خویش نیازمندی ما را بر طرف فرما و ما را به باز داشتن خود نومید مگردان که بیچاره کردهای کسی را که از تو نیکبختی خواسته و نومید ساختهای آن را که از احسان تو بخشش طلبیده
پس در این هنگام از جانب تو به که رو آوریم و از درگاه تو به کجا رویم؟ منزه و پاکی تو ما بیچارگانیم که اجابتشان را واجب گردانیدهای و ما رنجدیدگانیم که رفع گرفتاریشان را وعده دادهای
و شبیهترین چیزها به خواست و ارادهی تو سزاوارترین کارها به ذات مقدسهی تو در عظمت و بزرگواریت رحمت و بخشش بر کسیست که از تو درخواست رحمت کرده و رسیدن به فریاد کسیست که از تو فریاد رسی طلبیده پس رحم کن به زاری ما به درگاهت و چون خود را در اختیارت افکندهایم بی نیازمان فرما
بارخدایا بر معصیت و نافرمانیت از شیطان پیروی کردیم ما را شماتت کرد پس از آنکه ما برای تو از او دوری گزیده و به درگاهت رو آوردیم اندوهی به ما مرسان که ما را شماتت کند
@faryad_naseri
نوشتن واقعی: جدی، دقیق، بدون تضییع کلمات، بدون انباشتن عبارتهای بیهوده، بدون پر کردن کتاب با صفحات شل و ول چرند و پرند.
#معرفی_کتاب #نامه_پاوند_جویس #نشر_حکمت_کلمه
@faryad_naseri
#معرفی_کتاب #نامه_پاوند_جویس #نشر_حکمت_کلمه
@faryad_naseri
نوشتن واقعی: جدی، دقیق، بدون تضییع کلمات، بدون انباشتن عبارتهای بیهوده، بدون پر کردن کتاب با صفحات صفحهها شل و ول چرند و پرند.
خیلی مهم است که ادبیات رئالیستی، روشن و واضح، و بدون مبالغه وجود داشته باشد. خیلی مهم است که نثر خوب وجود داشته باشد. جهنم اروپای معاصر به علت فقدان دولت منتخب در آلمان، و نبود نثر شایسته در زبان آلمانی است. تفکر روشن و عقل سلیم وابسته به نثر روشن است. اینها جدای از یکدیگر نیستند. اولی دومی را پدید میآورد.
شِفتهی ۀ جملهی آلمانی، آن دولنگه سوار شدن فعل تا آخر جمله، همان قدر بخشی از این شگفتی فرهنگ و جهنم حاصله است که بلاغت در رُم بذر و نشانه انحطاط و سقوط امپراطوری روم. ملتی که نمیتواند واضح و روشن بنویسد نه میتوان به حکومت کردنش اعتماد کرد و نه هنوز به فکر کردنش.
آلمان دو نویسنده شایسته دارد، فردریک کبیر و هاینه – یکی تحت آموزش ولتر بوده، و دیگری اشباع از فرانسه و پاریس. فقط ملتی که به نوشتار آشفته و در هم خو گرفته را میتوان افسارش را در دست داشت افسار زد و عقلش را دزدید، مثل آلمانیها و گردانندگانشان.
وحشت از وضوح و روشنی محدود به یک جامعه نیست. طرفداران کارشکنی و سادهلوحها همهجا هستند، و در وجود آنها فقط ترس مستمر دائم نسبت به از تمدن وجود دارد. نثر جدی و روشن تدبیری حفاظتی است و باید به همان اندازه به برایش آن ارزش قائل شد. ذهنی که به آن خو گرفته باشد دیگر با عبارتهای ناسیونالیستی و احساساتیگریهای دولتی فریب نخورده و رَم نمیکند.
اینها فاکتهایی هستند حقایق صادقاندحقیقی، حتی برای متنفرین کسانی که از ادبیات نفرت دارند. برای آنهایی که عاشق نوشتار خوباند نیاز به بحث نیست.
#نامه_پاوند_جویس
#نشر_حکمت_کلمه
@faryad_naseri
خیلی مهم است که ادبیات رئالیستی، روشن و واضح، و بدون مبالغه وجود داشته باشد. خیلی مهم است که نثر خوب وجود داشته باشد. جهنم اروپای معاصر به علت فقدان دولت منتخب در آلمان، و نبود نثر شایسته در زبان آلمانی است. تفکر روشن و عقل سلیم وابسته به نثر روشن است. اینها جدای از یکدیگر نیستند. اولی دومی را پدید میآورد.
شِفتهی ۀ جملهی آلمانی، آن دولنگه سوار شدن فعل تا آخر جمله، همان قدر بخشی از این شگفتی فرهنگ و جهنم حاصله است که بلاغت در رُم بذر و نشانه انحطاط و سقوط امپراطوری روم. ملتی که نمیتواند واضح و روشن بنویسد نه میتوان به حکومت کردنش اعتماد کرد و نه هنوز به فکر کردنش.
آلمان دو نویسنده شایسته دارد، فردریک کبیر و هاینه – یکی تحت آموزش ولتر بوده، و دیگری اشباع از فرانسه و پاریس. فقط ملتی که به نوشتار آشفته و در هم خو گرفته را میتوان افسارش را در دست داشت افسار زد و عقلش را دزدید، مثل آلمانیها و گردانندگانشان.
وحشت از وضوح و روشنی محدود به یک جامعه نیست. طرفداران کارشکنی و سادهلوحها همهجا هستند، و در وجود آنها فقط ترس مستمر دائم نسبت به از تمدن وجود دارد. نثر جدی و روشن تدبیری حفاظتی است و باید به همان اندازه به برایش آن ارزش قائل شد. ذهنی که به آن خو گرفته باشد دیگر با عبارتهای ناسیونالیستی و احساساتیگریهای دولتی فریب نخورده و رَم نمیکند.
اینها فاکتهایی هستند حقایق صادقاندحقیقی، حتی برای متنفرین کسانی که از ادبیات نفرت دارند. برای آنهایی که عاشق نوشتار خوباند نیاز به بحث نیست.
#نامه_پاوند_جویس
#نشر_حکمت_کلمه
@faryad_naseri
#ثنای_یازدهم
#صحیفه_سجادیه
#بازنویسی_فریاد_ناصری
ای آنکه یادش برای یادکنندگان شرافت و بزرگی است و ای آنکه سپاسگزاریاش سپاسگزاران را پیروزی و ای آنکه فرمانبرداری او فرمانبرداران را رهاییست و دلهای ما را به یاد خود از هر یادی و زبانهامان را به سپاس خود از هر سپاسی و اندامهامان را به طاعت خود از هر طاعتی به کار آر
و اگر برای ما فراغتی از کارها مقدر نموده باشی پس آن را با سلامتی قرار ده که در آن گناهی ما را در نیابد و خستگی به ما رو نیاورد تا فرشتگان نویسندهی بدیها با نامهای خالی از یاد گناههانمان و نویسندگان نیکیهای ما بر اثر آنچه از نیکیهامان نوشتهاند شادمان برگردند
و هنگامی که روزهای زندگی ما سپری شد و اوقات عمرمان به سر رسید و دعوت تو که از آن و از پذیرفتنش چارهای نیست ما را احضار کند پایان آنچه نویسندگان کردارهامان برای ما میشمارند توبهی پذیرفته شده قرار ده که پس از آن ما را بر گناه که به جا آورده و نافرمانیای که کردهایم باز نخوانی
و روزی که اخبار بندگانت را آزامایش میکنی در برابر گواهان از کارهامان پردهی پوشاننده را برمدار
تویی که به هر که بخواندت مهربان و به هر که آوازت دهد روا کنندهای
@faryad_naseri
#صحیفه_سجادیه
#بازنویسی_فریاد_ناصری
ای آنکه یادش برای یادکنندگان شرافت و بزرگی است و ای آنکه سپاسگزاریاش سپاسگزاران را پیروزی و ای آنکه فرمانبرداری او فرمانبرداران را رهاییست و دلهای ما را به یاد خود از هر یادی و زبانهامان را به سپاس خود از هر سپاسی و اندامهامان را به طاعت خود از هر طاعتی به کار آر
و اگر برای ما فراغتی از کارها مقدر نموده باشی پس آن را با سلامتی قرار ده که در آن گناهی ما را در نیابد و خستگی به ما رو نیاورد تا فرشتگان نویسندهی بدیها با نامهای خالی از یاد گناههانمان و نویسندگان نیکیهای ما بر اثر آنچه از نیکیهامان نوشتهاند شادمان برگردند
و هنگامی که روزهای زندگی ما سپری شد و اوقات عمرمان به سر رسید و دعوت تو که از آن و از پذیرفتنش چارهای نیست ما را احضار کند پایان آنچه نویسندگان کردارهامان برای ما میشمارند توبهی پذیرفته شده قرار ده که پس از آن ما را بر گناه که به جا آورده و نافرمانیای که کردهایم باز نخوانی
و روزی که اخبار بندگانت را آزامایش میکنی در برابر گواهان از کارهامان پردهی پوشاننده را برمدار
تویی که به هر که بخواندت مهربان و به هر که آوازت دهد روا کنندهای
@faryad_naseri
شعر کارکردهای زیادی دارد در فرهنگ ما. شعر که می گویم تعریفی از این واژه را در نظر دارم که بیشتر بر وزن و قافیه و آهنگ موقوف است.
در عروسی، در عزا، در تجمعات سیاسی، ورزشی در تمام بخش های زندگی ما این نوع کلام حضور دارد.
در مراسم نماز عید فطر مداحی چند خطی از این نوع شعر علیه روحانی خوانده است و همین سبب بحث ها و موضع گیری های زیادی شده است.
من اما چیز دیگری را می خواهم نشان دهم، حضور شعر را، اهمیت شعر را.
گیرم که من و شما این چیز را شعر نمی دانیم اما نمی توانیم انکار کنیم شکلی از سخن است که خارج از عرف است و از این نوع سخن گفتن برای قصدی سیاسی استفاده شده است. پس سخن هنوز زنده است و اثر دارد.
@faryad_naseri
در عروسی، در عزا، در تجمعات سیاسی، ورزشی در تمام بخش های زندگی ما این نوع کلام حضور دارد.
در مراسم نماز عید فطر مداحی چند خطی از این نوع شعر علیه روحانی خوانده است و همین سبب بحث ها و موضع گیری های زیادی شده است.
من اما چیز دیگری را می خواهم نشان دهم، حضور شعر را، اهمیت شعر را.
گیرم که من و شما این چیز را شعر نمی دانیم اما نمی توانیم انکار کنیم شکلی از سخن است که خارج از عرف است و از این نوع سخن گفتن برای قصدی سیاسی استفاده شده است. پس سخن هنوز زنده است و اثر دارد.
@faryad_naseri
Forwarded from كانال سولمازنراقی
Forwarded from Deleted Account
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#پیتر_پرینگل حماسهی #گیلگمش را به زبان اصلی آن، زبان سومری، و با ساز گیشگودی بهزیبایی اجرا میکند.
گیلگمش قدیمیترین اثر ادبیای است که به دست ما رسیده است.
#قیامت
از کانال ویراستار
@faryad_naseri
گیلگمش قدیمیترین اثر ادبیای است که به دست ما رسیده است.
#قیامت
از کانال ویراستار
@faryad_naseri
Forwarded from Deleted Account
چنان از چشمه شیرین می کشید آب/که مستسقی از آن می گشت سیراب @faryad_naseri
◊ هرگز پژوهشی جدی بین تمایزات نگاه وحیانی با نگاه مردسالارانهی سنتی به طور علمی در جامعهی ما صورت نگرفته است.
◊ شروع دیوان حافظ را مصرعی از شعر یزید تشکیل میدهد و سپس حاکمیت ایران در مسیری معکوس بیان تابناک امر نمادین یک چشم براهی عمیقاً شیعی است.
◊ شعر زنان در دهههای اخیر به هیئت ماشینی کار میکند که کارش ارائه تصویرهای سکسی به طور ماشینی به مثابهی فرامینی برای مقابله با حکم خداست.
◊ جایی که افعال از فعلیت تهی میشوند و اغتشاش ربان خود به وجود نمادین اغتشاش وجود اجتماعی بدل میگردد.
◊ هدایت شعر زن ایرانی به سمت یک شیزوفرنی جنسی
◊ شعر امروز، زن امروز و باباچاهی تذکره نویس و ناتوانی از دردشناسیی اغتشاش و کوتاه قامتی و میانمایگی یک دوران که گریبانگیر مدرنیسم ایرانی شعر شده است.
◊ شعر زن مقهور بازی مردانهای گشت که میاندیشید دارد در برابرش مقاومت میکند.
◊ چاره کار... از آلت جنسیت زن در عریانترین نمایش کاراییاش برای مقابله با فاعلیت یک انقلاب دینی بهره بگیرند.
◊ شعر فریب خوردهی زنان ما که مسحور آزادی کارایی مبتنی بر جنس و برافراشتن برج وقاحتنگاری جنسی به جای حقیقت شاعری شدهاند.
◊ چرا شعر زنان ایران در برافراشتن پرچم جنسیت به مثابهی ابزار و سلاح مبارزه با نظم گفتار حاکم، نادانسته در مفعولیتی میانمایه و ابزارشدگی و بردگی مقلدانه اسیر شد؟
◊ کنایهی نفرت نسبت به یک شاعر حتا در اوج اختلاف سبکی، رفتاری وحشیانه است.
از مقالهی " دخولپذیری شعر زن و بدن بی اندام" #احمد_میر_احسان
#مجله_ویرگول شماره 6 پاییز و زمستان 95
@faryad_naseri
◊ شروع دیوان حافظ را مصرعی از شعر یزید تشکیل میدهد و سپس حاکمیت ایران در مسیری معکوس بیان تابناک امر نمادین یک چشم براهی عمیقاً شیعی است.
◊ شعر زنان در دهههای اخیر به هیئت ماشینی کار میکند که کارش ارائه تصویرهای سکسی به طور ماشینی به مثابهی فرامینی برای مقابله با حکم خداست.
◊ جایی که افعال از فعلیت تهی میشوند و اغتشاش ربان خود به وجود نمادین اغتشاش وجود اجتماعی بدل میگردد.
◊ هدایت شعر زن ایرانی به سمت یک شیزوفرنی جنسی
◊ شعر امروز، زن امروز و باباچاهی تذکره نویس و ناتوانی از دردشناسیی اغتشاش و کوتاه قامتی و میانمایگی یک دوران که گریبانگیر مدرنیسم ایرانی شعر شده است.
◊ شعر زن مقهور بازی مردانهای گشت که میاندیشید دارد در برابرش مقاومت میکند.
◊ چاره کار... از آلت جنسیت زن در عریانترین نمایش کاراییاش برای مقابله با فاعلیت یک انقلاب دینی بهره بگیرند.
◊ شعر فریب خوردهی زنان ما که مسحور آزادی کارایی مبتنی بر جنس و برافراشتن برج وقاحتنگاری جنسی به جای حقیقت شاعری شدهاند.
◊ چرا شعر زنان ایران در برافراشتن پرچم جنسیت به مثابهی ابزار و سلاح مبارزه با نظم گفتار حاکم، نادانسته در مفعولیتی میانمایه و ابزارشدگی و بردگی مقلدانه اسیر شد؟
◊ کنایهی نفرت نسبت به یک شاعر حتا در اوج اختلاف سبکی، رفتاری وحشیانه است.
از مقالهی " دخولپذیری شعر زن و بدن بی اندام" #احمد_میر_احسان
#مجله_ویرگول شماره 6 پاییز و زمستان 95
@faryad_naseri
#ثنای_دوازدهم
#صحیفه_سجادیه
#بازنویسی_فریاد_ناصری
سه چیز از آمدنم باز میدارد و یک چیز میکشاندم به تو
گفتی بر این راه باش و نبودم
گفتی بر این راه نباش و بودم
دادی و شکر نکردم
فضل تو رو آورده با گمان نیک
خوبیهای تو از فضل توست
دادههایت همه بیسبباند
پس اینک ایستادهام بر آستان تو شرمگین
چنان کسی که عیالوار و محتاج است
و اعتراف میکنم
به وقت احسانت سعیام به پرهیز بوده از معصیت
و در همه حال در احسان تو بودهام
پس ای خدای من آیا این اعترافها به بدی سودی دارند؟
رها میکند این اعترافها مرا از عذابت؟
یا که خشمات را بر من قرار دادهای
و حتا به وقت دعا دژمیت همراه من بوده؟
آراسته و پاکی نومید نمیشوم از تو
وقتی که بازکردهای به سوی خودت راه بازگشت را
و بلکه با خود میگویم آنطور که ستمکرده با خود می گوید
آنطور که حرمتشکن بهخود میگوید
آنکه خطاهاش بزرگ و رو به فزونی است
روزگارش به او پشت کرده و برگشته
تا ببیند که زمان گذشته و وقت تمام است
و باور کند که پناهی جز تو برایش نیست
با تو به تو رو میآورد و برای تو خالص میشود
با دلی پاکیزه برمیخیزد به سوی تو و صدایی لرزان که آهسته تو را میخواند
خم گشته و سربزیر و کج با پاهای لرزان از ترس و گونههای غرق شده در اشکهای بسیار
تو را می خواند
ای بخشندهترین بخشندگان و ای بخشندهتر کسی که رحمتخواهان پیدرپی به او رو میآورند
و ای کسی که آمرزش جویان گرد او گردند
و ای آنکه بخشش از کیفرش بیشتر و خشنودیاش از خشماش افزونتر است
ای منت نهاده با گذشت بر بندگان
ای عادت داده توبه را به ما
ای آنکه اصلاح تباهی را به توبه خواسته
ای خشنود به نیکی اندک و پاداش دهندهی بزرگ به اندکان
ای ضمانت کرده خواستن را ای وعده داده به فضل پاداشهای عظیم را
من که عاصیتر از معصیتکار آمرزیده نیستم نکوهیدهتر از عذرآورندهای که پذیرفته ایش و ستم کارتر از آن که توبه کرده و بخشیدی
به اینجا که هستم رو می کنم به تو به توبه رو کردن کسی که از گذشته پشیمان است از آنچه بر او آمده ترسان است و نادم است از آنچه در آن است
و میداند که بر تو بزرگ نیست گذشت از گناه بزرگ
و دشوار نیست گذشت از معاصی بسیار بر تو
و گران نیست بر تو چشمپوشی از جرمهای از حد گذشته
دوستترین بندگان آن است که سرکشی نکند و از اصرار بر خطا بپرهیزد و همواره آمرزش بخواهد
و من به نزد تو از سرکشی بیزاری می جویم
به تو پناه میبرم از اصرار در گناه
ببخش آنچه را که در آن کوتاهی کردم
و هر چه از توانم خارج است را بر من ببخش
بار خدایا واجبات خودت را بر من ببخش و رهایی ده از آنچه از جانبت به من سزاوار است پناهم ده از انچه که بدکاران از آن ترسانند
ای توانا بر عفو آمرزش را امیدواری تویی ای به گذشت مشهور
جز آستان تو حاجتم را جایی نیست و گناهم را جز تو آمرزندهای
که از عیوب منزه و دوری تو
دوری از آنکه جز تو بخشندهای باشد
و من جز از تو نمیترسم بر خویش
تو سزاواری که از تو بترسند
سزاوار تویی که بیامرزی
پس حاجتم روا کن و خواستهام برآر
گناهانم بیامرز و از ترس ایمنم ساز زیرا تو توانایی به هر چیز و آنچه خواستم بر تو آسان است
@faryad_naseri
#صحیفه_سجادیه
#بازنویسی_فریاد_ناصری
سه چیز از آمدنم باز میدارد و یک چیز میکشاندم به تو
گفتی بر این راه باش و نبودم
گفتی بر این راه نباش و بودم
دادی و شکر نکردم
فضل تو رو آورده با گمان نیک
خوبیهای تو از فضل توست
دادههایت همه بیسبباند
پس اینک ایستادهام بر آستان تو شرمگین
چنان کسی که عیالوار و محتاج است
و اعتراف میکنم
به وقت احسانت سعیام به پرهیز بوده از معصیت
و در همه حال در احسان تو بودهام
پس ای خدای من آیا این اعترافها به بدی سودی دارند؟
رها میکند این اعترافها مرا از عذابت؟
یا که خشمات را بر من قرار دادهای
و حتا به وقت دعا دژمیت همراه من بوده؟
آراسته و پاکی نومید نمیشوم از تو
وقتی که بازکردهای به سوی خودت راه بازگشت را
و بلکه با خود میگویم آنطور که ستمکرده با خود می گوید
آنطور که حرمتشکن بهخود میگوید
آنکه خطاهاش بزرگ و رو به فزونی است
روزگارش به او پشت کرده و برگشته
تا ببیند که زمان گذشته و وقت تمام است
و باور کند که پناهی جز تو برایش نیست
با تو به تو رو میآورد و برای تو خالص میشود
با دلی پاکیزه برمیخیزد به سوی تو و صدایی لرزان که آهسته تو را میخواند
خم گشته و سربزیر و کج با پاهای لرزان از ترس و گونههای غرق شده در اشکهای بسیار
تو را می خواند
ای بخشندهترین بخشندگان و ای بخشندهتر کسی که رحمتخواهان پیدرپی به او رو میآورند
و ای کسی که آمرزش جویان گرد او گردند
و ای آنکه بخشش از کیفرش بیشتر و خشنودیاش از خشماش افزونتر است
ای منت نهاده با گذشت بر بندگان
ای عادت داده توبه را به ما
ای آنکه اصلاح تباهی را به توبه خواسته
ای خشنود به نیکی اندک و پاداش دهندهی بزرگ به اندکان
ای ضمانت کرده خواستن را ای وعده داده به فضل پاداشهای عظیم را
من که عاصیتر از معصیتکار آمرزیده نیستم نکوهیدهتر از عذرآورندهای که پذیرفته ایش و ستم کارتر از آن که توبه کرده و بخشیدی
به اینجا که هستم رو می کنم به تو به توبه رو کردن کسی که از گذشته پشیمان است از آنچه بر او آمده ترسان است و نادم است از آنچه در آن است
و میداند که بر تو بزرگ نیست گذشت از گناه بزرگ
و دشوار نیست گذشت از معاصی بسیار بر تو
و گران نیست بر تو چشمپوشی از جرمهای از حد گذشته
دوستترین بندگان آن است که سرکشی نکند و از اصرار بر خطا بپرهیزد و همواره آمرزش بخواهد
و من به نزد تو از سرکشی بیزاری می جویم
به تو پناه میبرم از اصرار در گناه
ببخش آنچه را که در آن کوتاهی کردم
و هر چه از توانم خارج است را بر من ببخش
بار خدایا واجبات خودت را بر من ببخش و رهایی ده از آنچه از جانبت به من سزاوار است پناهم ده از انچه که بدکاران از آن ترسانند
ای توانا بر عفو آمرزش را امیدواری تویی ای به گذشت مشهور
جز آستان تو حاجتم را جایی نیست و گناهم را جز تو آمرزندهای
که از عیوب منزه و دوری تو
دوری از آنکه جز تو بخشندهای باشد
و من جز از تو نمیترسم بر خویش
تو سزاواری که از تو بترسند
سزاوار تویی که بیامرزی
پس حاجتم روا کن و خواستهام برآر
گناهانم بیامرز و از ترس ایمنم ساز زیرا تو توانایی به هر چیز و آنچه خواستم بر تو آسان است
@faryad_naseri
اصلن تو فکر کن، رستم هم که بیاید
با این همه چشمبند
که رنگ چشمهای ترا
از ما دریغ میکنند
راهها به کجایش میبرند
یا
با این سربازهای خسته که هر شب
کمی از مردی خود را
پای یقلویها گذاشتهاند
آخر چطور میشود
عشق را
از ته این چاهها نجات داد؟
#فریاد_ناصری
#سربازهای_خسته_پشت_خاکریزهای_تخت
@faryad_naseri
با این همه چشمبند
که رنگ چشمهای ترا
از ما دریغ میکنند
راهها به کجایش میبرند
یا
با این سربازهای خسته که هر شب
کمی از مردی خود را
پای یقلویها گذاشتهاند
آخر چطور میشود
عشق را
از ته این چاهها نجات داد؟
#فریاد_ناصری
#سربازهای_خسته_پشت_خاکریزهای_تخت
@faryad_naseri
#صحیفه_سجادیه کتابی است که جدای از متون کهن اسلامی، از منظری دیگر باید خوانده شود. چرا که هم به حیث ساختار و فرم و هم به لحاظ محتوا درخور خوانش چند باره است.
صحیفه سجادیه تنها یک شکواییه از جفای حکومتی ظالم و یا دعا و اورادی در باب به خاک سیاه نشاندن دشمنان زمان نیست.حتی یادآوری بر اصول اخلاقی و پافشاری بر انجام فرائض دینی جاریه در باب مسلمانی هم، ردپایی کم رنگ دارد...صحیفه سجادیه به واقع گفتگوی بی نهایت شفاف و بی واسطه ی انسان با خداست...و عجب متن آنجاست که راوی و خواهنده نه تکیه بر پیشینه ی ائمه نسبی اش دارد و نه اصرار به معصومیت اش ، کما این که خود را مبرا از گناه و خطا هم نمیداند. حتی از لحن متکبرانه و ادب خطب کن و یک کلام کتابی چون قرآن فاصله ای ازاین سر تا آن سر دارد و انعطافی ژرف به جایگاه انسان و انسانیت نشان میدهد، بدون هیچ درس اخلاقی و این خودش اسباب هم ذات پنداری را با بند بند جمله ها ایجاد میکند . صحیفه سجادیه اگر چه در روزگار خفقان و انزوا گفته شده و طی زمان ها دهان به دهان گشته و از صدو چند باب به پنجاه و چند باب تعدیل شده، اما هم درون مایه ی حفظ شده ای دارد و هم بلاغت کلام را در تو به توی متن و در عین حال عاری از بصیرت کور و نومیدانه ی زمان خود بوده و دیدگاهی باز به مسائل اجتماعی دارد.
یادداشت #مریم_پری
@faryad_naseri
صحیفه سجادیه تنها یک شکواییه از جفای حکومتی ظالم و یا دعا و اورادی در باب به خاک سیاه نشاندن دشمنان زمان نیست.حتی یادآوری بر اصول اخلاقی و پافشاری بر انجام فرائض دینی جاریه در باب مسلمانی هم، ردپایی کم رنگ دارد...صحیفه سجادیه به واقع گفتگوی بی نهایت شفاف و بی واسطه ی انسان با خداست...و عجب متن آنجاست که راوی و خواهنده نه تکیه بر پیشینه ی ائمه نسبی اش دارد و نه اصرار به معصومیت اش ، کما این که خود را مبرا از گناه و خطا هم نمیداند. حتی از لحن متکبرانه و ادب خطب کن و یک کلام کتابی چون قرآن فاصله ای ازاین سر تا آن سر دارد و انعطافی ژرف به جایگاه انسان و انسانیت نشان میدهد، بدون هیچ درس اخلاقی و این خودش اسباب هم ذات پنداری را با بند بند جمله ها ایجاد میکند . صحیفه سجادیه اگر چه در روزگار خفقان و انزوا گفته شده و طی زمان ها دهان به دهان گشته و از صدو چند باب به پنجاه و چند باب تعدیل شده، اما هم درون مایه ی حفظ شده ای دارد و هم بلاغت کلام را در تو به توی متن و در عین حال عاری از بصیرت کور و نومیدانه ی زمان خود بوده و دیدگاهی باز به مسائل اجتماعی دارد.
یادداشت #مریم_پری
@faryad_naseri
سربازها
بنام پرچم میدوند
بنام پرچم به خاک میافتند
وهیچ وقت فکر نمیکنند
چه ابلهانه است
مردن
برای پرچمی که به هر بادی
تن میدهد
#فریاد_ناصری
@faryad_naseri
⛚ آلزایمر ملی
✍ رضا بابایی
▫ پژوهشگر حوزه ی دين، ادبيات و فرهنگ
⛛ بسیاری از مردم بهتقریب میدانند که سلجوقیان پس از غزنویان آمدند و خوارزمشاهیان پس از سلجوقیان، اما من دانشجویانی را دیدهام که نمیدانستند نهضت ملی نفت در زمان رضاشاه بود یا پسرش؟! ایرانیان، قطعههایی از تاریخ را هزاربار شنیدهاند و میدانند، اما تمایلی به شنیدن مهمترین بخشهای تاریخ معاصرشان ندارند.
نام تمام جنگهای صدر اسلام و مسیر کاروان عاشورا و نام بسیاری از خلفای عباسی و اموی را میدانند ولی اگر از آنان بپرسند که استبداد صغیر مربوط به چه دورهای است و چرا آن را «صغیر» مینامند، مات و مبهوت به پرسشگر نگاه میکنند.
آیا در صد و بیست سال گذشته، یک ایرانی را میتوانید پیدا کنید که یکبار برای میرزا یوسفخان مستشارالدوله اشک ریخته باشد؟ نه! چرا؟ چون ایرانی نمیداند او کیست.
او کسی بود که با نوشتن «رسالۀ یوسفی» و «یک کلمه»، میخواست قانون را جایگزین سلطنت مطلقۀ ناصری کند و به همین جرم ماهها در سیاهچال قجری، کتک خورد.
شکنجهگر او موظف بود که وی را با کتابش کتک بزند. آنقدر کتاب «یک کلمه» را بر سر میرزا یوسف کوبید که کور شد و در همان حال در گوشۀ زندان، در نهایت غربت و مظلومیت درگذشت.
از این روضههای جانسوز در تاریخ ما کم نیست. کسی میداند محمدعلی شاه، روزنامهنگارانی همچون صوراسرافیل و ملکالمتکلمین را چرا و چگونه کشت؟
به گمان من عاشورای تاریخ معاصر ایران، دوم تیر است؛ روزی که بهترین فرزندان این سرزمین زیر سختترین شکنجهها، کلمۀ مشروطه و عدالتخانه و آزادی را فریاد کشیدند.
آن روز محمدعلی شاه فروریخت؛ چون باورش نمیشد که چند جوان فُکلی این همه بر سر مرام و عقیدۀ خود پایداری کنند.
ایرانیان از شیخ فضل الله نوری بیش از این نمیدانند که نام یکی از بزرگراههای تهران است، و از اختلافات او با روشنفکران و آخوند خراسانی (رهبر معنوی مشروطه) در بیخبری محض به سر میبرند.
ایرانی نمیتواند دربارۀ رژیم پهلوی که آن را برانداخت، بر پایۀ منابع و آگاهیهای مستند، چند دقیقه سخن بگوید؛ اما از حرمسرای یزید و حیلههای معاویه بیخبر نیست.
آیا جماعت ایرانی دربارۀ ستارخان و علت لشکرکشی او از تبریز به تهران، بیشتر میداند یا دربارۀ قیام مختار؟
چند ایرانی را میشناسید که نام تیمورتاش و علیاکبر داور را شنیده باشد؟ و چند ایرانی را میشناسید که نام خواجه نظام الملک طوسی را نشنیده باشد؟
کسی که نمیداند علیاکبر داور کیست، نخواهد دانست که دادرسی در ایران چه مسیری را طی کرده است و ما در کجا توقف کردیم.
کسی که زندگی تیمورتاش را نداند، از کجا بداند که رضاشاه چگونه پادشاهی بود و رژیم پهلوی چگونه شکل گرفت؟
کسی که دربارۀ حکمرانان کشورش در دورۀ معاصر، مهمترین اطلاعات را نداشته باشد، چه درکی از «تحول» و «تغییر» و «آینده» دارد؟
چند ایرانی را میشناسید که بداند چرا مجلس پنجم مشروطه نتوانست پیشنهاد رضاشاه را مبنی بر تغییر سلطنت قاجار به جمهوری تصويب كند؟
چرا بازدیدکنندگان از «خانۀ مشروطیت» در تبریز به اندازۀ زائران یکی از امامزادههای کاشان نیست؟
آیا مردم ایران میدانند چرا انگلیسیها رضاشاه را تبعید کردند؟
آیا کسی میداند چرا ناصرالدین شاه مخالف تدریس جغرافیای بین الملل در دارالفنون بود؟
این دانستنیها برای ما به اندازۀ باران برای باغ لازم است.
مدرسه به معنای امروزین آن، به همت میرزا حسن رشدیه و کسانی همچون میرزا نصرالله ملکالمتکلمین در ایران پا به عرصۀ وجود گذاشت. پیش از آن، فرزندان ایران در مکتبخانهها «الف دو زَبَر اَن، دو زیر اِن، دو پیش اُن» میخواندند.
او برای اینکه علوم جدید را جزء مواد درسی مدارس ایران کند، خون دلی خورد که شرح آن بگذار تا وقت دگر. قبر او در یکی از قبرستان های قم است.
نوروز ۹۳ برای زیارت قبر او به آنجا رفتم. هرچه گشتم قبرش را نیافتم. هیچکس هم نام او را نشنیده بود و نشانی قبرش را نمیدانست!
در همان قبرستان، مردی عامی ولی صاحب کرامات دفن است. میگویند او بدون آنکه سواد خواندن و نوشتن داشته باشد، آیات قرآن را در هر متنی که میدید، میشناخت. بر مزار او مقبرهای ساختهاند و مردم نیز گروهگروه به زیارتش میروند.
اگر آشنایی با تاریخ دور، سرمایۀ علمی است، آگاهی از تاریخ نزدیک، سرمایۀ ملی است. آلزایمر ملی، این سرمایۀ سرنوشتساز را بر باد داده است. کتابهای درسی و رسانهها بهویژه صداوسیما سهم بسیاری در گسترش این بیماری خطرناک داشتهاند.
از کانال رستاک
@faryad_naseri
✍ رضا بابایی
▫ پژوهشگر حوزه ی دين، ادبيات و فرهنگ
⛛ بسیاری از مردم بهتقریب میدانند که سلجوقیان پس از غزنویان آمدند و خوارزمشاهیان پس از سلجوقیان، اما من دانشجویانی را دیدهام که نمیدانستند نهضت ملی نفت در زمان رضاشاه بود یا پسرش؟! ایرانیان، قطعههایی از تاریخ را هزاربار شنیدهاند و میدانند، اما تمایلی به شنیدن مهمترین بخشهای تاریخ معاصرشان ندارند.
نام تمام جنگهای صدر اسلام و مسیر کاروان عاشورا و نام بسیاری از خلفای عباسی و اموی را میدانند ولی اگر از آنان بپرسند که استبداد صغیر مربوط به چه دورهای است و چرا آن را «صغیر» مینامند، مات و مبهوت به پرسشگر نگاه میکنند.
آیا در صد و بیست سال گذشته، یک ایرانی را میتوانید پیدا کنید که یکبار برای میرزا یوسفخان مستشارالدوله اشک ریخته باشد؟ نه! چرا؟ چون ایرانی نمیداند او کیست.
او کسی بود که با نوشتن «رسالۀ یوسفی» و «یک کلمه»، میخواست قانون را جایگزین سلطنت مطلقۀ ناصری کند و به همین جرم ماهها در سیاهچال قجری، کتک خورد.
شکنجهگر او موظف بود که وی را با کتابش کتک بزند. آنقدر کتاب «یک کلمه» را بر سر میرزا یوسف کوبید که کور شد و در همان حال در گوشۀ زندان، در نهایت غربت و مظلومیت درگذشت.
از این روضههای جانسوز در تاریخ ما کم نیست. کسی میداند محمدعلی شاه، روزنامهنگارانی همچون صوراسرافیل و ملکالمتکلمین را چرا و چگونه کشت؟
به گمان من عاشورای تاریخ معاصر ایران، دوم تیر است؛ روزی که بهترین فرزندان این سرزمین زیر سختترین شکنجهها، کلمۀ مشروطه و عدالتخانه و آزادی را فریاد کشیدند.
آن روز محمدعلی شاه فروریخت؛ چون باورش نمیشد که چند جوان فُکلی این همه بر سر مرام و عقیدۀ خود پایداری کنند.
ایرانیان از شیخ فضل الله نوری بیش از این نمیدانند که نام یکی از بزرگراههای تهران است، و از اختلافات او با روشنفکران و آخوند خراسانی (رهبر معنوی مشروطه) در بیخبری محض به سر میبرند.
ایرانی نمیتواند دربارۀ رژیم پهلوی که آن را برانداخت، بر پایۀ منابع و آگاهیهای مستند، چند دقیقه سخن بگوید؛ اما از حرمسرای یزید و حیلههای معاویه بیخبر نیست.
آیا جماعت ایرانی دربارۀ ستارخان و علت لشکرکشی او از تبریز به تهران، بیشتر میداند یا دربارۀ قیام مختار؟
چند ایرانی را میشناسید که نام تیمورتاش و علیاکبر داور را شنیده باشد؟ و چند ایرانی را میشناسید که نام خواجه نظام الملک طوسی را نشنیده باشد؟
کسی که نمیداند علیاکبر داور کیست، نخواهد دانست که دادرسی در ایران چه مسیری را طی کرده است و ما در کجا توقف کردیم.
کسی که زندگی تیمورتاش را نداند، از کجا بداند که رضاشاه چگونه پادشاهی بود و رژیم پهلوی چگونه شکل گرفت؟
کسی که دربارۀ حکمرانان کشورش در دورۀ معاصر، مهمترین اطلاعات را نداشته باشد، چه درکی از «تحول» و «تغییر» و «آینده» دارد؟
چند ایرانی را میشناسید که بداند چرا مجلس پنجم مشروطه نتوانست پیشنهاد رضاشاه را مبنی بر تغییر سلطنت قاجار به جمهوری تصويب كند؟
چرا بازدیدکنندگان از «خانۀ مشروطیت» در تبریز به اندازۀ زائران یکی از امامزادههای کاشان نیست؟
آیا مردم ایران میدانند چرا انگلیسیها رضاشاه را تبعید کردند؟
آیا کسی میداند چرا ناصرالدین شاه مخالف تدریس جغرافیای بین الملل در دارالفنون بود؟
این دانستنیها برای ما به اندازۀ باران برای باغ لازم است.
مدرسه به معنای امروزین آن، به همت میرزا حسن رشدیه و کسانی همچون میرزا نصرالله ملکالمتکلمین در ایران پا به عرصۀ وجود گذاشت. پیش از آن، فرزندان ایران در مکتبخانهها «الف دو زَبَر اَن، دو زیر اِن، دو پیش اُن» میخواندند.
او برای اینکه علوم جدید را جزء مواد درسی مدارس ایران کند، خون دلی خورد که شرح آن بگذار تا وقت دگر. قبر او در یکی از قبرستان های قم است.
نوروز ۹۳ برای زیارت قبر او به آنجا رفتم. هرچه گشتم قبرش را نیافتم. هیچکس هم نام او را نشنیده بود و نشانی قبرش را نمیدانست!
در همان قبرستان، مردی عامی ولی صاحب کرامات دفن است. میگویند او بدون آنکه سواد خواندن و نوشتن داشته باشد، آیات قرآن را در هر متنی که میدید، میشناخت. بر مزار او مقبرهای ساختهاند و مردم نیز گروهگروه به زیارتش میروند.
اگر آشنایی با تاریخ دور، سرمایۀ علمی است، آگاهی از تاریخ نزدیک، سرمایۀ ملی است. آلزایمر ملی، این سرمایۀ سرنوشتساز را بر باد داده است. کتابهای درسی و رسانهها بهویژه صداوسیما سهم بسیاری در گسترش این بیماری خطرناک داشتهاند.
از کانال رستاک
@faryad_naseri
◊ در ولایت ما که تربتیست شگفت از این خاک گهر نشان ضربالمثلی به ترکی هست که معنای تحت اللفظیاش این است که در این خاک تعزیه سر نمیگیرد. به این معنا که اگر قومی قصد کنند که برنامهای را پیش ببرند نمیشود که نمیشود.
هر چه فکر میکنم میبینم مشت نمونهی خروار است. تا وقتی تکتک به قول حضرت "آحاد ملت" نسبت به امور حساسیت و پرسش ندارند، حال همین است که هست.
یعنی کار بشر ایرانی امروز رسیده بهجایی که یکی در پیش چشماش جان میدهد این یا تماشا میکند یا فیلم میگیرد یا با افسوس میگذرد. آن مرحوم آینده و محتضر بر زمین اگر کمی جان داشت بلند میشد میگفت یا ایهاالبشر! بنگر عاقبت امور را؟
من از شما "تکتک آحاد ملت همیشه در صحنه" پرسشی دارم واقعن باید چه کرد که کمی تکان بخوریم؟ روحانیت و روشنفکری و کتاب و هر چه که ممکن است حرفی داشته باشد که هیچ! بیایید خودمان فکر کنیم انشاالله به لطف حق قرار است چکار بکنیم؟
امروز صبح داشتم فکر میکردم اینها که کتاب نمیخوانند این زمان بسیار موجز از آن جهت که در ایران وقت طلاست را چه میکنند؟ واقعن چه میکنند؟
◊ ملت شادانی که ماییم بر روح پرفتوحمان صلوات!
#فریاد_ناصری
● ملتی کز هر جهت بهر زوال آماده است
خود بود دون همت و نفرین به گردون میکند
ملتی کاینسان فرو رفتست اندر خواب جهل
حالیا بیدار او را –شعر من- چون میکند
#میرزاده_عشقی
@faryad_naseri
هر چه فکر میکنم میبینم مشت نمونهی خروار است. تا وقتی تکتک به قول حضرت "آحاد ملت" نسبت به امور حساسیت و پرسش ندارند، حال همین است که هست.
یعنی کار بشر ایرانی امروز رسیده بهجایی که یکی در پیش چشماش جان میدهد این یا تماشا میکند یا فیلم میگیرد یا با افسوس میگذرد. آن مرحوم آینده و محتضر بر زمین اگر کمی جان داشت بلند میشد میگفت یا ایهاالبشر! بنگر عاقبت امور را؟
من از شما "تکتک آحاد ملت همیشه در صحنه" پرسشی دارم واقعن باید چه کرد که کمی تکان بخوریم؟ روحانیت و روشنفکری و کتاب و هر چه که ممکن است حرفی داشته باشد که هیچ! بیایید خودمان فکر کنیم انشاالله به لطف حق قرار است چکار بکنیم؟
امروز صبح داشتم فکر میکردم اینها که کتاب نمیخوانند این زمان بسیار موجز از آن جهت که در ایران وقت طلاست را چه میکنند؟ واقعن چه میکنند؟
◊ ملت شادانی که ماییم بر روح پرفتوحمان صلوات!
#فریاد_ناصری
● ملتی کز هر جهت بهر زوال آماده است
خود بود دون همت و نفرین به گردون میکند
ملتی کاینسان فرو رفتست اندر خواب جهل
حالیا بیدار او را –شعر من- چون میکند
#میرزاده_عشقی
@faryad_naseri