ان‌در امیدواری...
1.1K subscribers
823 photos
155 videos
217 files
544 links
سرگردانم بین شعر و فلسفه
دانشجوی دکتری فلسفه هنر
Download Telegram
صبح را با تماشای رقص آغازیدن
چند وقت پیش شاعری از دوستان در کار و بار شاعری لفظی به کار برد که اگرچه از شنیدن و تحیرش چیزی نگفتم اما گمانم مثل همیشه کردار بدنی و چهره ام فهماندش که عجب!

سر کار فیلمهایی که برای سایت تدارک می بینیم در نهایت بازبینی و تایید دارند و هر کس بر سر فیلم خودش جار و جنجال که ببین چه یافتم. یکی از سردبیرها چند روز پیش باز خطاب به من در نشان دادن کارهایم همان لفظ را به کار برد، زیاد تعجب نکردم.

پرزنت کردن

این لغت را اول بار در عالم گلدکوییستیها شنیدم که هی به ما شام و ناهار دادند و ما هم خوردیم و پرزنت نشدیم اما شاعر چه؟ باید خودش را پرزنت کند؟ سر کار هم حتا من زیاد نمی فهممش.
خلاصه روزگار روزگار پرزنت کردن است. پرزنت کنید تا دیده شوید بازگشت طبیعت به شکل فرهنگ حیوانات با بدن و جسمانیت خود جلوه می کردند تا جفتی بیابند الان هم انگار همان است به شکلی دیگر.
جلوه خریدار دارد علی الخصوص اگر دروغ باشد.
بعد از پست یاد این مثل افتادم که هر وقت بحث ازدواجی پیش می آید مادر به کار می برد که برای زن گرفتن دو چیز باید یا پول زیاد یا دروغ بزرگ.


@faryad_naseri
"#حقیقت_وجودی فردی در مطلوب مورد #تمنای اوست که خود بالذات مستور و پنهان است." #لکان

با این جمله از لکان شروع کردم تا با قبول میل جلوه گری در آدمی بگویم به گمان من مطلوب مورد تمنای آدم تنها و تنها جلوه گری نیست.

جلوه گری بخشی از مطلوب است که در جهان امروز به پرده دری رسیده است از همین رو بر این باورم که #تربیت_شدگی بیرون آمدن از جهان #طبیعت صرف است هر چند خروج کامل از آن ممکن نیست چرا که #بدن ما طبیعت ماست.
اما به #تعادل رسیدن در بین #اندیشه و طبیعت که در هر دوره ای مشخصات خاص خود را دارد و در نهایت اشتراکی در بین تمام دوره ها که #انسان را از باقی ماندن صرف در طبیعت و از غلتیدن و غلطیدن در #فرهنگ خودساخته نجات می دهد.
بین دانستن اینکه :پری رو تاب مستوری ندارد
و طالب طلبیدن چیزها -طالب را به سکون با بخوانید- و ربط و حشر و نشر داشتن، تا خود را به هر جا و هر شکلی درآوردن فرسنگها فاصله است.
یعنی تربیت شدگی، فهم دانستن #میل #جلوه گری و یافتن حدود جلوه گری است پیش از #پرده_دری.
نفی جلوه گری نفی طبیعت است و علیه طبیعت بودن که ممکن نیست فشارش سبب تعارض می شود به تمامی هم تن دادن به جلوه گری سر از هر جا درآوردن است و هر جایی شدن.

بیت:

شیدا از آن شدم که نگارم چو ماه نو
ابرو نمود و جلوه گری کرد و رو ببست
#حافظ

@faryad_naseri
تا به حال کسی در این جهان از رنج دیگری نمرده است. آن کس که میگوید برای ما مرده ، خودش نمرده؛ او را کشته اند.

کتاب "بر قله های ناامیدی"-امیل چوران- ترجمه #سپیده_کوتی
@faryad_naseri
Audio
سر کار خانم سپیده نوین از همراهان کانال آخرین مطلب تربیت شدگی را خوانده اند. با هم بشنویم. @faryad_naseri
انسان #تربیت_شده انسانی ست که در درونش چیز #پنهانی نیست نه اینکه تمامن بر خود #مکشوف است بلکه بر هر آنچه که برش می رود تامل می کند و آگاه است.

انسان تربیت شده مدام از خود می پرسد که این فکر و تامل و رفتار من از کجا آب می خورد و چرا؟

انسان تربیت ناشده بر خود بسته است. پوستش بر تمام درونش دیوارست. فکر می کند که فکر می کند اما نمی کند. او به خود راه و روزنی ندارد که بداند این منی که هستم چیستم؟
برای همین او تلنبار چیزهایی ست که نمی داند و انبار افکار و اوهامی که از آنها بی خبر است.

بر خود آگاه شدن و پی بردن گام اعظم تربیت شدگی است. من پی می برم به خود که این حرف و سخن و اندیشه در من از کجا می آید؟

#شعر #دیروز ما سرشار از این #تاملات است و شعر امروز تقریبن به تمامی از این ماجرا تهی ست. و بیشتر نشانگر #مفارقت یک غریزه ی سخن گوست از خودش، که از آنچه در جبه دارد بی خبر است.
چرا که #انسان امروز از اندرونه ی جعبه و صندوق تنش بی خبر است. از #طبیعتش بی خبر است.

@faryad_naseri
Audio
صدای سپیده نوین -از همراهان کانال- که پست اخیر را خوانده است.
@faryad_naseri
مغان که دانه ی انگور آب می سازند
ستاره می شکنند آفتاب می سازند
@faryad_naseri
نخست:
آنکه سر در خشتک دیگران دارد که چه می کنند و چه می پوشند و چه می خورند از #وقیح ترین آدمهاست.
وقاحتش کاملتر می شود وقتی که آنچه دیده و دانسته را جار بزند تا تشت رسوایی دیگران را از بام بیندازد.

دویم:
هر #تنی چند من است حتا چندین من، این چیز غریبی نیست اما این منها پنهانند. در ایران اما هر تنی چند من است که دانسته مدیریت می شوند. مفارقت عجیبی هم بین این من هاست. در خانه یک من، در کوچه یک من، در سر کار منی دیگر. مشتی من بی ربط.

سیم:
یادم به اتفاق زهرا امیر ابراهیمی افتاد. چه غوغایی شده بود آن وقت.
بر او ظلم رفت و آنکه بر او ظلم کرد شرمش از مظلمه ی خون سیاووشش باد. او ترک بلد کرد و در خاک دیگری رست.

چهارم:
بر آزاده نامداری هم ظلمی رفته است اما ظلم #ریایی که او آزادنه انتخاب کرده و ورزیده و بر ملتی رانده بیش از ظلمی ست که بر او رفته. او نقش قهرمانی را داشته است که مدام بر و پهلوی دروغ را فربه نشان داده است. که ببینید ما هنوز زنده و شادابیم و قهرمان جوان داریم. ناگهان پرده بیفتد که هکذا...

پنجم:
دیروز پیام آزاده نامداری را دیدم که اذعان کرد حالش خوش نیست اما دوست تر می داشتم بگوید آزادی پوشش، حق من است.
چرا نگفت؟ چرا نمی تواند بگوید؟ چرا مکان عمومی را به دروغ خصوصی نامید؟ چون که پیش از این به دروغ مبلغ ناحقی بوده است.
#آزادی #پوشش حق است. حجاب انتخاب است. اگر کسی پوششی را انتخاب میکند حقش است اما اگر آن انتخابش نیست و برای نان و نام و به دروغ مبلغ چیزیست که خود باوری به آن ندارد ریا ورزیده است. تازه تر آنکه تو چهره باشی. #الگو باشی. حالا الگو و چهره فروریخته است و بهتر بود برای یکبار هم شده این #نقاب افتاده را لگد می کرد و از حق سخن می گفت.

ششم:
فروریختن عاقبت تمام #نظامها و قهرمانان پوشالی است.

@faryad_naseri
مروری در شعر معاصر
و این بار: آشنایی با تندرکیا

رادیو فرهنگ
چهارشنبه 4 مرداد
ساعت ۱۲ ظهر

بازپخش:
پنج‌شنبه 5 مرداد
ساعت ۱:۴۵ بامداد

اجرا: ابوالفضل پاشا
مهمان: #فریاد_ناصری

چند برنامه ی خیلی مختصر و کوتاه ضبط شد که این یکی از آنهاست. اگر اهل رادیو هستید البته شنیدنشان خالی از لطف نیست @faryad_naseri
تأملی_پیرامون_مفهوم_عشق_در_روزگار.pdf
5.2 MB
دوستی در مقام الهام گیری طرفین از یک‌دیگر (mutual inspiration) و فرهیختن دوطرفِ رابطه (mutual education) است. #کاوه_بهبهانی

@faryad_naseri
لذت شنیدنش را از دست ندهید. @faryad_naseri