نامهی بیستم
آلی جان
در حیطهی فکرهای ایرانی، فکر بسیار پیشتاز و یگانهای وجود دارد که به خاطر قدمت طولانیاش و یادآوریهای زیادش در ذهن و زبان ایرانی توانسته پیچیدگی بسیار عظیمی را صیقل خورده در یک جملهی روان و کوتاه بیان کند. فکری که ربط به چهره دارد و همینطور و در عینحال که با این امر متناهی دائم در تغییر، در ارتباط است با یک فکر همیشه دور از دسترس نادیدنی هم پیوند محکمی دارد. با خدا. فکری که مثل یک بارقهی برنده و تیز در یک جملهی کاملن ساده در جریان است.
فکری که از دهان پادشاهان ایرانی بر کتیبههای فراوانی نقش بسته است در کنار چهرههایشان «من شاه شاهانم که چهر از ایزدان دارد» این فکر فلسفی- الهیاتی که در دهان پادشاهان ایرانی نقش سیاسی به خود میگیرد تا بتواند خیال هر مخالفی را در ذهناش سرکوب کند که آن که علیه بود و وجود پادشاه است علیه خداست. علیه چهرهی خدا که در میان آدمیان حاضر و ناظر است اما یک قدم جلوتر از آنکه سیاسی شود. یعنی درست قبل از آنکه این فکر ربط دهندهی چهره و خدا منضم به سیاست شود، لحظهی اصیل آن است. لحظهی اصیل فکری که تنها چهره را، نه چهرهی پادشاه را بل که چهره را به ایزدان ربط میدهد. ای مینوچهر.
و این همان فکریست که امروز از دهان لویناس میشنویم وقتی سخن از چهره میگوید و دیگری. در فکرهای ایرانی چهرهی دیگری همان چهرهی ایزدان بوده و قابل احترام و ستایش وَ پاسخگو بودن به او از ملزومات بوده است. این فکر الهیات سرخوشانه و زمینی مردمان ایرانزمین را نظم و سامان میداده که ایزد را در روبه روی خویش ببینند و با دیگری در مقام صاحب چهرهی ایزدی مناسبتی ستاینده و درخور داشته باشند. از اینرو هر چهره صاحب کرامتی بوده است و تحقیر و توهین به انسان در مقام کسی که چهرهی ایزد است از نکوهیدهترین امور. حدیثی از پیامبر اسلام نقل شده است که «خدا انسان را به شکل خودش آفرید». من پیش از آنکه دنبال سند این حدیث باشم تا صحت و سقماش را دریابم آن را تلاش فکر ایرانی برای ایرانیزه کردن اسلام میدانم به خصوص که بیشتر عارفان بازگویش کردهاند. تلاش برای پیوند اسلام با یکی از اصیلترین فکرهای ایرانی. پیامبری که خدا را به صورت درآورده است – دهیه کلبی- در میان پارسیان ارج میگیرد. پیامبری که چهرهی انسان را شبیه خدا معرفی میکند. این حدیث همان سخن شهریاران ایرانی است که ذکر شد.
میشود با کشف درستی انتساب این حدیث به دو نکته رسید. اگرانتساب صحت داشته باشد که قوت خود فکر بیشتر میشود و اگر نادرست از تلاش انسان ایرانی برای پارسیکردن اسلام خبر میدهد. انسان ایرانی که خدا را مدام در چهره دیگری میدیده است علیالخصوص در چهرهی دیگری بزرگاش. توان مقابل شدن با خدای بیچهره را نداشته و ندارد از اینرو چنین حدیثی را به نفع فکرهای خودش خلق میکند و همانطور که گفته شد بیشتر راویان این حدیث عارفانی بودهاند که قرائت غیررسمی از دین و اسلام داشتهاند. قرائتی وسیع و گشوده که در آن فقیهان و اهل شرع مرجع امور نبودهاند و نیستند. بیشتر عرفای ایرانی حاملان فکرهای ایرانیاند و حافظ آن در برابر فکرهای ناهمخون با مردمان پارس. ایرانیها همیشه خدا را در پیش رویشان دیدهاند، در مواجهه با دیگری. برای همین در رفتار با دیگری الهیاتی را پیریزی کردهاند که جامعهشان، جامعهای کاملن سرخوش و پر از مناسبات قابل ستایش و احترام متقابل بوده است. خدا در فکرهای ایرانی همیشه حاضر و ناظر بوده است و میشده است که با او سخن گفت. این دیگری که چهرهی ایزد دارد به ایزد میبرد. ایزد است که میشود با او گپ و گفت داشت. دیالوگ داشت، نه خدای غائب که فقط میشود صدایش کرد و دعایش کرد. دعا در عربی همان صداکردن است.
28/12/90
#فریاد_ناصری _باز نشر نامههای آلی
@faryad_naseri
آلی جان
در حیطهی فکرهای ایرانی، فکر بسیار پیشتاز و یگانهای وجود دارد که به خاطر قدمت طولانیاش و یادآوریهای زیادش در ذهن و زبان ایرانی توانسته پیچیدگی بسیار عظیمی را صیقل خورده در یک جملهی روان و کوتاه بیان کند. فکری که ربط به چهره دارد و همینطور و در عینحال که با این امر متناهی دائم در تغییر، در ارتباط است با یک فکر همیشه دور از دسترس نادیدنی هم پیوند محکمی دارد. با خدا. فکری که مثل یک بارقهی برنده و تیز در یک جملهی کاملن ساده در جریان است.
فکری که از دهان پادشاهان ایرانی بر کتیبههای فراوانی نقش بسته است در کنار چهرههایشان «من شاه شاهانم که چهر از ایزدان دارد» این فکر فلسفی- الهیاتی که در دهان پادشاهان ایرانی نقش سیاسی به خود میگیرد تا بتواند خیال هر مخالفی را در ذهناش سرکوب کند که آن که علیه بود و وجود پادشاه است علیه خداست. علیه چهرهی خدا که در میان آدمیان حاضر و ناظر است اما یک قدم جلوتر از آنکه سیاسی شود. یعنی درست قبل از آنکه این فکر ربط دهندهی چهره و خدا منضم به سیاست شود، لحظهی اصیل آن است. لحظهی اصیل فکری که تنها چهره را، نه چهرهی پادشاه را بل که چهره را به ایزدان ربط میدهد. ای مینوچهر.
و این همان فکریست که امروز از دهان لویناس میشنویم وقتی سخن از چهره میگوید و دیگری. در فکرهای ایرانی چهرهی دیگری همان چهرهی ایزدان بوده و قابل احترام و ستایش وَ پاسخگو بودن به او از ملزومات بوده است. این فکر الهیات سرخوشانه و زمینی مردمان ایرانزمین را نظم و سامان میداده که ایزد را در روبه روی خویش ببینند و با دیگری در مقام صاحب چهرهی ایزدی مناسبتی ستاینده و درخور داشته باشند. از اینرو هر چهره صاحب کرامتی بوده است و تحقیر و توهین به انسان در مقام کسی که چهرهی ایزد است از نکوهیدهترین امور. حدیثی از پیامبر اسلام نقل شده است که «خدا انسان را به شکل خودش آفرید». من پیش از آنکه دنبال سند این حدیث باشم تا صحت و سقماش را دریابم آن را تلاش فکر ایرانی برای ایرانیزه کردن اسلام میدانم به خصوص که بیشتر عارفان بازگویش کردهاند. تلاش برای پیوند اسلام با یکی از اصیلترین فکرهای ایرانی. پیامبری که خدا را به صورت درآورده است – دهیه کلبی- در میان پارسیان ارج میگیرد. پیامبری که چهرهی انسان را شبیه خدا معرفی میکند. این حدیث همان سخن شهریاران ایرانی است که ذکر شد.
میشود با کشف درستی انتساب این حدیث به دو نکته رسید. اگرانتساب صحت داشته باشد که قوت خود فکر بیشتر میشود و اگر نادرست از تلاش انسان ایرانی برای پارسیکردن اسلام خبر میدهد. انسان ایرانی که خدا را مدام در چهره دیگری میدیده است علیالخصوص در چهرهی دیگری بزرگاش. توان مقابل شدن با خدای بیچهره را نداشته و ندارد از اینرو چنین حدیثی را به نفع فکرهای خودش خلق میکند و همانطور که گفته شد بیشتر راویان این حدیث عارفانی بودهاند که قرائت غیررسمی از دین و اسلام داشتهاند. قرائتی وسیع و گشوده که در آن فقیهان و اهل شرع مرجع امور نبودهاند و نیستند. بیشتر عرفای ایرانی حاملان فکرهای ایرانیاند و حافظ آن در برابر فکرهای ناهمخون با مردمان پارس. ایرانیها همیشه خدا را در پیش رویشان دیدهاند، در مواجهه با دیگری. برای همین در رفتار با دیگری الهیاتی را پیریزی کردهاند که جامعهشان، جامعهای کاملن سرخوش و پر از مناسبات قابل ستایش و احترام متقابل بوده است. خدا در فکرهای ایرانی همیشه حاضر و ناظر بوده است و میشده است که با او سخن گفت. این دیگری که چهرهی ایزد دارد به ایزد میبرد. ایزد است که میشود با او گپ و گفت داشت. دیالوگ داشت، نه خدای غائب که فقط میشود صدایش کرد و دعایش کرد. دعا در عربی همان صداکردن است.
28/12/90
#فریاد_ناصری _باز نشر نامههای آلی
@faryad_naseri
ستوان يكم باقر واله جز سري دوم افسران سازمان نظامي حزب توده است كه آبان ١٣٣٢ اعدام مي شود.
همرزم خسرو روزبه.
روزبه اهل سامن همدان، واله هم همدانی است.
@faryad_naseri
همرزم خسرو روزبه.
روزبه اهل سامن همدان، واله هم همدانی است.
@faryad_naseri
مکانی که در یکی از سریالهای تلوزیونی دیدهاید. اولین اصطبل پرورش اسب اصیل ایرانی است. متعلق به مهری قراگوزلو
@faryad_naseri
@faryad_naseri
دیگر محال است تا آخر عمر کسی حاضر شود مرا بگیرد. اما مهریجان، چه اهمیت دارد؟ در عوض، من هر روز که او را میبینم، مثل این است که توی شیشهی عطر میغلطم و حل میشوم. دیگر از زندگی چه میخواهم؟ همیشه فکر میکنم که مرگ جلویم ایستاده. من زندگی را چنگ نمیزنم، اما از آنچه هم که به من زندگی میبخشد، پرهیز نمیکنم. یک روزی همهچیز تمام میشود. مهریجانم، بهخدا تمام میشود. من و تو و او و عشق و این مسخرهبازیها، و آنوقت دیگران میآیند مینشینند یک فنجان قهوه یا یک دیگ حلوا میخورند، به قدر یک رسالهی دکتر فروزانفر راجع به مولانا! پشت سر ما بد میگویند و همهی دقِدلیها و واماندگیهایشان را بروز میدهند و بعد غائله ختم میشود. یک سنگ یکمتری و یک گودال تاریک و یک غرولند نکیر و منکر. میبینی که دارم مزخرف مینویسم. اما من این زوال دردناک را در همهچیز حس میکنم و میبینم. و از این حرص و شتابی که در حرکات و زندگی مردم وجود دارد، از این حرصی که به خاطر حفظ قراردادهای پوچی از قبیل خانواده، آبرو، گوهر عفت، وفاداری و چند تا کلمهی دیگر نظیر همینها که نوشتم میزنند، فقط خندهام میگیرد.
فروغ
@faryad_naseri
فروغ
@faryad_naseri
تقدم الاراذل و تأخر الافاضل
تزیین الفروع و تضییع الاصول
پیشوا گشتن اراذل و تابع شدن افاضل
زینت دادن فروع و ضایع نمودن اصول
#علی_پسر_ابوطالب
خاطرات ممتحن الدوله. حسینقلی خانشقاقی
@faryad_naseri
تزیین الفروع و تضییع الاصول
پیشوا گشتن اراذل و تابع شدن افاضل
زینت دادن فروع و ضایع نمودن اصول
#علی_پسر_ابوطالب
خاطرات ممتحن الدوله. حسینقلی خانشقاقی
@faryad_naseri
مفهوم نقد یا انتقاد به گونهای ساختارگشا هست. ولی منفی نیست - از ابتدا با «آری گوییaffirmation» و «آری» پیوند یافته است.
#ژاک_دریدا گفتکو با کریستفر نوریس
@faryad_naseri
#ژاک_دریدا گفتکو با کریستفر نوریس
@faryad_naseri
اما تنها من
تنها من میدانستم
که آینهها با زیبایی تو چه میکنند
#سربازهای_خسته
#فریاد_ناصری
#نشر_چشمه
@faryad_naseri
تنها من میدانستم
که آینهها با زیبایی تو چه میکنند
#سربازهای_خسته
#فریاد_ناصری
#نشر_چشمه
@faryad_naseri
پرندهای را دیده ام
که ابرهای زیادی او را میشناختند
او پرندهایست
که برفها و سبزهها منتظر اویند
زنی را دیدهام
که دستهای زیادی
او را میشناختند
و قلبهای زیادی
اما
هیچکدام
منتظرش نبودند
#سربازهای_خسته
#فریاد_ناصری
@faryad_naseri
که ابرهای زیادی او را میشناختند
او پرندهایست
که برفها و سبزهها منتظر اویند
زنی را دیدهام
که دستهای زیادی
او را میشناختند
و قلبهای زیادی
اما
هیچکدام
منتظرش نبودند
#سربازهای_خسته
#فریاد_ناصری
@faryad_naseri
مرا با درياهاي مرده كاري نيست - هوشنگ ايراني
#تیمور_آقا_محمدی از درستترین کتابها دربارهی این خروس جنگی @faryad_naseri
#تیمور_آقا_محمدی از درستترین کتابها دربارهی این خروس جنگی @faryad_naseri
نامهی بیست و یکم
آلی جان
امروز روز تعطیل است که اینها را دارم سر و سامان میدهم تا برایت بفرستم. یکی از همسایههامان عروسی دارد گویا. ترکاندهاند. از صبح که بلند شدم به چند تا از دوستان زنگ زدم که به تنهایی طی نشود روز تعطیل. همه داغان. من هم ناچارن نشستم به ور رفتن با اینها. حتا اگر ماشین بود و لازم نبود به تاکسی و مترو و این چیزها میزدم تنهایی یک طرفی میرفتم. پس نوشتن ناچارن است و ناچاری است. میدانم که تو الان میخندی. مخصوصن بیشتر میشود خندهات که ببینی روز تعطیل را به چه فکرهایی سر کردهام.
وقتی در نوزدهسالگی فهمیدم که اتمها و مولکولهای تشکیلدهندهی من، سلولهای من چیزهایی از من دارند. شکل و رخساره و یادهایی از من دارند و حتا وقتی که من دیگر نباشم این اتمها هنوزاهنوز در سلولهای مردهی من میچرخند و شکل و رخساره و یادی از من هنوز در جهان هست اما بی شکل و هیبتِ منسجم من. نمیدانستم یک روز در سی و سه سالگی میرسم به اینکه این بازگشت اتمیک، آغاز از همان نیست، از همان تکسلولی است. همان تکسلولی که تکثیر شد و ما شدیم. آن تکسلولی چه حافظه و خاطرهای داشت که در مسیر ما شدناش فربه و غنی شد و شد این چیزها که هست.
همین تکه را برایت نوشتهام و رها کردهام به تاریخ 4/3/93 حالا دارم فکر میکنم اگر بهجای فکرکردن به سلول و اتم حواسم به چیزهای دیگر بود دوباره الان اینجا نبودم که بگویم این را نوشتم و باز بنویسم. نوشتن سنگ عذاب من است گویا. میدانی در کار هم من اینطوریام. ولکن ماجرا نیستم. دقیق و ریز. برای همین وقتی کار میکنم مخصوصن کار ساختمانی که باشد. از رعایت جزییات کیف میکنم و اینهمه هم عذاب ندارم. حداقل آنجا سر ماه پول درست و درمانی توی جیبت هست نه مثل اینجا که جز سردردش چیزی ندارد.
تاریخ هم همان تو بگیر 4/3/93
#فریاد_ناصری —-------------------باز نشر نامه های آلی @faryad_naseri
آلی جان
امروز روز تعطیل است که اینها را دارم سر و سامان میدهم تا برایت بفرستم. یکی از همسایههامان عروسی دارد گویا. ترکاندهاند. از صبح که بلند شدم به چند تا از دوستان زنگ زدم که به تنهایی طی نشود روز تعطیل. همه داغان. من هم ناچارن نشستم به ور رفتن با اینها. حتا اگر ماشین بود و لازم نبود به تاکسی و مترو و این چیزها میزدم تنهایی یک طرفی میرفتم. پس نوشتن ناچارن است و ناچاری است. میدانم که تو الان میخندی. مخصوصن بیشتر میشود خندهات که ببینی روز تعطیل را به چه فکرهایی سر کردهام.
وقتی در نوزدهسالگی فهمیدم که اتمها و مولکولهای تشکیلدهندهی من، سلولهای من چیزهایی از من دارند. شکل و رخساره و یادهایی از من دارند و حتا وقتی که من دیگر نباشم این اتمها هنوزاهنوز در سلولهای مردهی من میچرخند و شکل و رخساره و یادی از من هنوز در جهان هست اما بی شکل و هیبتِ منسجم من. نمیدانستم یک روز در سی و سه سالگی میرسم به اینکه این بازگشت اتمیک، آغاز از همان نیست، از همان تکسلولی است. همان تکسلولی که تکثیر شد و ما شدیم. آن تکسلولی چه حافظه و خاطرهای داشت که در مسیر ما شدناش فربه و غنی شد و شد این چیزها که هست.
همین تکه را برایت نوشتهام و رها کردهام به تاریخ 4/3/93 حالا دارم فکر میکنم اگر بهجای فکرکردن به سلول و اتم حواسم به چیزهای دیگر بود دوباره الان اینجا نبودم که بگویم این را نوشتم و باز بنویسم. نوشتن سنگ عذاب من است گویا. میدانی در کار هم من اینطوریام. ولکن ماجرا نیستم. دقیق و ریز. برای همین وقتی کار میکنم مخصوصن کار ساختمانی که باشد. از رعایت جزییات کیف میکنم و اینهمه هم عذاب ندارم. حداقل آنجا سر ماه پول درست و درمانی توی جیبت هست نه مثل اینجا که جز سردردش چیزی ندارد.
تاریخ هم همان تو بگیر 4/3/93
#فریاد_ناصری —-------------------باز نشر نامه های آلی @faryad_naseri
Forwarded from Deleted Account
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Deleted Account
Video
از ایام چه میماند جز همین آنات، کی شد این سالها طی؟ اینجا نخستین بازگشت و رجعتم بود به همدان بعد از آنکه از او و کسانش رفته بودم. بازگشتم اما نیافتمش، نیافتمشان. از هر چیز ردی مانده بود که به شکلی غمانگیز چیزی از رفته در خود نداشت.
اما وقتی که دوربین میچرخد این چهرهها که میگذرند تنها چهره نیستند تاریخ مناند.
@faryad_naseri
اما وقتی که دوربین میچرخد این چهرهها که میگذرند تنها چهره نیستند تاریخ مناند.
@faryad_naseri
هوشنگ چالنگی
هرمز علیپور
حمید عرفان
و من
در روز نکوداشت هوشنگ چالنگی در کتابفروشی علمی و فرهنگی
@faryad_naseri
هرمز علیپور
حمید عرفان
و من
در روز نکوداشت هوشنگ چالنگی در کتابفروشی علمی و فرهنگی
@faryad_naseri
Forwarded from نشر حکمت کلمه
سه کتاب حکمتکلمه
که بعد از نمایشگاه بیشترین استقبال را داشتهاند:
۱. مسائل بوطیقای داستایفسکی. میخاییل باختین🍁🍂🎍
۲. نامههای پاوند و جویس🌾🍁
۳. کتاب خواستن. لئونارد کوهن🌾💐
این کتابها را به دوستانتان معرفی کنید.
#نشر_حکمت_کلمه
مراکز_پخش #ققنوس #صدای_معاصر #پیام_امروز #فرهنگ #مولی
🌈🌈ما را در ایسنتاگرام، فیسبوک و تلگرام دنبال کنید.
🌈🌈🌈عکسها و یادداشتهایتان را برای انتشار در نشریات برایمان ارسال کنید.
🌈🌈🌈🌈حکمت کلمه ناشر تخصصی ادبیات و فلسفه
☄☄☄☄☄☄
@hekmatkalame
که بعد از نمایشگاه بیشترین استقبال را داشتهاند:
۱. مسائل بوطیقای داستایفسکی. میخاییل باختین🍁🍂🎍
۲. نامههای پاوند و جویس🌾🍁
۳. کتاب خواستن. لئونارد کوهن🌾💐
این کتابها را به دوستانتان معرفی کنید.
#نشر_حکمت_کلمه
مراکز_پخش #ققنوس #صدای_معاصر #پیام_امروز #فرهنگ #مولی
🌈🌈ما را در ایسنتاگرام، فیسبوک و تلگرام دنبال کنید.
🌈🌈🌈عکسها و یادداشتهایتان را برای انتشار در نشریات برایمان ارسال کنید.
🌈🌈🌈🌈حکمت کلمه ناشر تخصصی ادبیات و فلسفه
☄☄☄☄☄☄
@hekmatkalame