ان‌در امیدواری...
1.1K subscribers
823 photos
155 videos
217 files
544 links
سرگردانم بین شعر و فلسفه
دانشجوی دکتری فلسفه هنر
Download Telegram
برای گورکن غمبار است آیا
وقتی به زمین وسیع‌تری فکر می‌کند؟

#آمد_رفت_مشعلها
#علیرضا_عباسی
#نشر_حکمت_کلمه
#شعر_معاصر
@faryad_naseri
اگر خاطرتان باشد وقتی پرسشی طرح کردم در باب تفاوت اسلام و فقه. اکنون قصد دارم فقیهی نواندیش را معرفی کنم که نظریاتش بسیار جالب است:

بخشی از نظریات #حیدر_حب_الله

1 وی معتقد است: در شریعت اسلامی هیچ موضع گیری قاطعی نسبت به ریش تراشی وجود ندارد. بلکه حکم ریش تراشی تابع مقوله "زیبایی و جمال" در اسلام است. اسلام از انسان ها می خواهد تا حسن منظر و جمال مظهر را رعایت کنند و زیبا و نظیف و آراسته باشند. مصداق چنین چیزی در هر زمانی و بر حسب جوامع مختلف، متفاوت است. ممکن است در یک جامعه ای، اصل "ریش داشتن" زشت و بد دانسته شود و از همین رو در آن جامعه، "ریش تراشی" نه تنها حرام نیست بلکه لازم و نیکو هم خواهد بود. نیز ممکن است در جامعه ای، ریش بسیار بلند، زشت و ناپسند باشد و از همین رو اسلام حتما توصیه اش به کوتاه بودن ریش ها خواهد بود. قاعده کلی در رعایت زیبایی ظاهری است. چه این زیبایی با ریش گذاشتن باشد و چه با ریش تراشیدن. (الدراسات فی الفقه الاسلامی المعاصر، جلد سوم، مبحث "حلق اللحیة")

2 وی در بحث استدلالی نسبتا مفصلی درباره استخاره، معتقد است که استخاره با تسبیح و قرآن و هر چیز دیگری مانند سنگریزه و... درست نبوده و اساس و پایه محکم و معتبری ندارد.
وی تنها انواع صحیح و شرعی استخاره را این ها می داند: "استخاره با دعا کردن" (یعنی در دعای خود از خداوند طلب خیر کند.) "استخاره قلبی" (به این معنا که نماز خوانده و بعد از نماز خویش دعا کرده و از خداوند طلب راهنمایی کند و هر آن چه خداوند به قلب وی الهام کند؛ همان را انجام دهد.) "استخاره به وسیله مشورت" (یعنی این که وی از خداوند بخواهد در کاری که می خواهد انجام بدهد و در آن سرگردان است؛ آن چه خیر است پیش رویش قرار دهد و سپس به مشورت با دیگران بپردازد و هر نتیجه ای که از طریق مشورت با دیگران بدست آورد را انجام دهد.)
حب الله این که انسان از فرد دیگری بخواهد تا برایش استخاره کند را کاری غلط و نادرست می داند که با آموزه های اسلام تناسبی ندارد. (کتاب نامبرده، جلد چهار، مبحث "استخاره")

3 بیشتر فقیهان معتقدند اگر امام معصوم حضور داشته باشد می توان به رهبری و فرمان وی، به سرزمین های غیر اسلامی تاخت و با جنگ، آن ها را به اسلام فراخواند. گرچه امروزه چون امام معصوم غائب است چنین کاری نمی شود کرد. اما حیدر حب الله معتقد است: "جهاد ابتدائی" با "آزادی عقیده" که یک قاعده مسلم قرآنی است منافات دارد و هر گونه جنگی برای دعوت دیگران به دین اسلام حرام است. تنها اگر به جامعه اسلامی حمله شود؛ جنگیدن دفاعی جایز بلکه واجب است. ولی به اصطلاح "جهاد دعوت" (جنگ برای دعوت به اسلام) حرام است. (کتاب نامبرده، جلد چهار، مبحث"جهاد ابتدائی")

4 عموم فقیهان معتقدند که یک شیعه خمس و زکات خودش را تنها باید به فقیرِ شیعه پرداخت کند و نمی تواند آن ها را به یک مسلمانِ فقیرِ اهل سنت (چه رسد به فقیری که مسلمان نیست) بپردازد. اما حب الله معتقد است: این که خمس و زکات را تنها باید به شیعیان پرداخت کرد (و نه فقیران سنی یا غیرمسلمان)، این حکم در قرآن نیامده بلکه حکمی است که امامان شیعه در شرایطی که شیعیان به شدت تحت ستم و تبعیض اجتماعی حکومت های اموی و عباسی بوده اند صادر کرده اند و این چنین احکامی کاملا وابسته به زمان و مکان است و اجرای آن ها در اوضاعی متفاوت با آن دوران، درست نیست. در شرایط امروزین، نه تنها می توان به مسلمانِ نیازمندِ اهل سنت خمس و زکات پرداخت کرد بلکه حتی می توان به شهروندِ نامسلمانِ حکومت اسلامی(مانند مسیحی و یهودی) خمس و زکات پرداخت تا فقر وی برطرف شود. (کتاب نامبرده، جلد چهار، مبحث "شرط الایمان المذهبی فی استحقاق الخمس و الزکات")

5 وی معتقد است که اگر زنی، علوم دینی را به خوبی فراگرفته و مجتهد و صاحب نظر گردد؛ می تواند فتوا داده و مرجعی برای دیگران حتی برای مردان باشد. در حالی که بیشتر فقیهان معتقدند که یک زن نمی تواند مقام عالی دینی _یعنی مرجعیت دینی و فتوایی_ بدست بیاورد. (کتاب نامبرده، جلد یک، مبحث "المراة و مرجعیة الافتاء")
(جالب است که کلیسا نیز با کشیش شدن زنان مخالف است. این نشان می دهد عقیده به این که _زنان نمی توانند مرجع تقلید یا کشیش باشند_ بیش از آن که جنبه دینی و الهی داشته باشد؛ ریشه در هنجارهای فرهنگیِ جوامع مردسالار دارد.)

این کتاب در برگیرنده مباحث بسیار خوب دیگری نیز می باشد که توضیحش در این مجال نمی گنجد.
مطالعه این کتاب به تمامی پژوهشگران علوم اسلامی توصیه می شود.
منبع: کانال نواندیشی فقهی
@faryad_naseri
Audio
امروز تولد ابراهیم گلستان است. داستان کوتاه «درخت‌ها» را او در اردیبهشت 45 شروع و خرداد 46 به پایان رسانده. این داستان را با صدای افشین دشتی و موسیقی اولافور آرنالدز بشنوید.
عمر گلستان دراز باد.
مردی کنیزکی داشت بفروخت ولی دلش در بند او بود و پشیمان شد ولی شرم داشت که راز خود را به کسی بگوید، حاجت خویش را بر کف دست نوشت و بر آسمان داشت و گفت خداوندا تو دانی که در دلم چیست؟ هنوز این تمام نشده بود که خریدار با کنیزک سررسیدند. خریدار گفت خواب دیدم که فروشنده از اولیاء حق است و تعلق خاطر به کنیزک دارد آمدم که او را به رایگان به او دهم!
----------
تفسیر ادبی و عرفانی کشف الاسرار
🌈🌈🌈
خواجه عبدالله انصاری

@faryad_naseri
«قهرِ مان»

از ابرها که در سر داشت
یک شاخه‌ی نمک و یک شاخه خاطره‌
بر صورتش می‌برد

مرد نشسته بر سنگان
مرد دویده در خاران
مرد سر پیچیده از مرگ

از آن‌همه علف
در چنگ دسته‌ای ریشه
و از خاک
در موهاش غباری از کلمات کتیبه‌های دروغ

مرد سر تکانده در باد
مرد پا دوانده در خاک
مرد تکراری تمام قصه‌های یک‌روز خوب
مرد ساخته شده در شعر
با حروف دروغ
ای فارسیِ دروغ با کلمات
ای فارسی رویاهای سینه‌به‌سینه
خاک گورستان‌های تو سنگ به سنگ
چشم‌ به راهی است،
برای
مردی که نمی‌آید نیامده
مردی که اگر بشکند
اگر بشکند
جز شراب کهن قلبش
چیزی نمی‌ریزد.
۱۷/۹/۹۶

این شعر اکنون و اینجا باشد برای نیما صفار و روزبه گیلاسیان و الهه سروش‌نیا
@faryad_naseri
هیولای قدرت

دیروز سر کلاس بحث بر سر انواع قدرت و قدرت‌های نمادین بود. همیشه می‌پرسم و حدود را نگه می‌دارم تا بحث به‌ بی‌راهه نرود. مثال‌هایم را طوری انتخاب می کنم که در بافت فرهنگی محیط قابل فهم باشد.
از دانشجویان پرسیدم:
کدام‌تان تا به حال آن‌طور که به مدیر و رییسی سلام داده‌اید به یک کارگر سلام کرده‌اید؟ کسی پاسخ نداد.
پرسیدم کدام‌تان تا به حال در جمع شلوغ و مجلسی به پای مردی عادی برخاسته اید آن‌‌طور که برای رییس و مدیری برمی‌خیزید در حالی که می‌دانید دیده نمی‌شوید؟
حتا شماها که ادعاهای مذهبی دارید بین دعوت یک چهره‌ی سرشناس برای نذری و یک فرد عادی –اگر معذورات فامیلی نداشته باشید- حتمن در مجلس آن‌چهره ی سرشناس حاضر می‌شوید.
همه ساکت بودند. چون چیزی پنهان را از درون‌شان بیرون کشیده و نشان‌شان داده بودم.
و در نهایت گفتم شما نه برای رعایت ادب و نه به‌خاطر اعتقادات مذهبی‌تان بلکه تنها برای به‌دست آوردن قدرت و دیده شدن در کنار قدرت، به هیولای قدرت تعظیم می‌کنید و سلام می‌‌دهید. هیولایی که هیچ وقت شما را نمی‌بیند.
پی‌نوشت:
دوستان ادبی هم می‌توانند این پرسش‌ها را به پیش خود بنهند و خود را ببینند. من زمانی و وقتی خود این‌کار را کرده‌ام. از خودتان بپرسید وقتی مطلبی می‌خوانید از کسی که در میانه نیست و هیچ واکنشی نشان نمی‌دهید آیا شما تنها متن را به سکوت برگزار کرده‌اید حتا اگر آن مطلب خوب باشد؟ پس چطور برای یک مطلب ساده از چهره‌ای شناخته شده چنین عطش حضور دارید؟
شما هیولای دیده شدن را تعظیم می‌کنید اگر چه در لفافه‌ی نظر دادن و حاضر شدن پای یک بحث مثلن جدی.

@faryad_naseri
Russian_shaman_lady_Olena_Podluz.mp4
14.2 MB
معشوق من طبیعت وحشی زیبایی‌ست/ که هر روز به تماشایش می‌روم و/ با پوستی تازه به خانه می‌گردم.
#اوراد_حاشا. فریاد ناصری
@faryad_naseri
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ShahMirza Moradi
#سرنا_نوازی
استاد شاهمیرزا مرادی
نای سر را ببین یک‌دم
@faryad_naseri
سرود برای رائولبدره (150میلادی)

بزرگا تو، حکمت کامله،
بی حد و مرز، و برتر از اندیشه!
همه ی اعضا و جوارحت بی نقص
بی عیب آنانکه تو را ببینند...
آموزگاران جهان، بوداها،
پسران غمخوار خود تواند؛
پس تو، بانوی متبرک،
بزرگ مام همه ی موجوداتی...
وقتی قهرت را می نمایی
در احمق ترس می افکنی؛
وقتی رحمتت را نشان می دهی
به حکیم اطمینان می بخشی...

به نقل از کتاب حکمت- ترجمه و تالیف: مالک حسینی @faryad_naseri
نامه‌ی پنجاه و دو
آلی جانم
که نوشتن در مساحت یک لحظه، یک لحظه به عمق شدید سخت است. من سخت را می‌نویسم.
و شعری که خواندم از من بود
شعری که یادم نیامد از من بود
شعری که قرار بود بخوانم حتا از من بود
آن شعر که خواندم
پرستار
رگم را بگیر
ببین کجا می‌رود؟ از من بود
تنها پرستارش، پرستارش تو بودی که بهمن جواهرچیان هم گفته بود
گفتم بنویسم نفوذ در حافظه‌ی شهر با بوسه
اما انگار فاعلش هنوز من بودم
بوسه بی فاعل است
بوسه عملی‌ست که هیچ لب و دهانی صاحبش نیست
بوسه در وسط دو دهان غنچه می‌دهد و می‌ماند در هوا
تا عارفی دست ببرد بگیرد و به دختر جوانی بدهد
تا آب شود ناگه آن نگین به تاج پرستار
وقتی که خواندم رگم را بگیر ببین کجا می‌رود؟
شهر را با لب‌هام کشیدم
شهر بوسه‌هام را تلف کرد
لبهام را تلف کرد
چرا نگویم آه من حرام شدم
چرا نخوانم ترکی
چرا نگریم به هیچ زبانی
تنها به شکل غمی بی‌زبان که راه چشم را بلد است من سخت را می‌نویسم و
شعری که می‌خوانی از من نیست
شعر تمام شاعران شهید است
شعری که بوسه را از دستور خارج کرده
فعل نمی‌بیند
فاعل ندارد برایش
شعری که دهان‌های زیادی چوبش را خورده‌اند
پس رگم را بگیر رگم را بگیر نگذار کار به آنجاها برسد
سخت است می‌دانم اما به جان احسام سلطانی که فکر می‌کند تنهاست
من تنهایی تمام این سخت را نوشتم
که بمیرم
۹۳/۱۲/۱۰
#فریاد_ناصری —------ این نامه در کتاب سر زدن منتشر شده است--------------باز نشر نامه های آلی @faryad_naseri
مدل امروز و امام دیروز: "مدل" قهرمان فرد است. "قهرمان"، پیشگام، امام، مدل جمع است، مدل گروه، مدل جماعت، مدل امت، مدل گله است. قهرمان "او"ی حاضر است. حاضر است اما همواره با فاصله با پرده. یکبار بر منبر می‌رود و بر گله می‌خواند. مدل فرد باید روی تک‌تک پیروانش حساب کند. مدل فرد باید تلاش کند دل مشتری را به دست آورد و به دست داشته باشد، دل امت به دست مدل جماعت است، دل جماعت اوست و این پیروانند که باید دل قهرمان را به دست آورند و باب دلش رفتار کنند. مدل تابع میانگین خواست مشتری ها است، پیرو قهرمان جماعت خود خواست ندارد، خواستش خواسته ی "او" است، او که از ما هست اما چون ما نیست.
#سردار_صالحی
@faryad_naseri
اگر مادری با پسران بسیار به بیماری افتد،
آنان همه، اندوهناک، دل نگران او خواهند بود:
درست چنین هم بوداها در نظام‌های جهان در ده جهت
به ذهن آورند این کمال حکمت را چون مادرشان.
آن منجی جهان که در گذشته بود،
و هم آنان که (درست اکنون) در ده جهت،
از او صادر شده‌اند، و چنین خواهند بود منجیان آینده.
اوست آنکه جهان را نشان می‌دهد (که چرا هست)،
اوست گنتریکس، مادر جیناس،
و اوست که الهام می‌کند فکر و عمل موجودات دیگر را.

سرودی در ستایش "مادر" همه‌ی بوداها و بُدی‌ستوه‌ها
نقل شده از کتاب حکمت- ترجمه و تالیف: مالک حسینی @faryad_naseri
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
پایکوبی و رقص تن را از کدورت می‌رهاند
@faryad_naseri
از بین سه مدل تفکر، تفکر غالب بر ذهن و زبان و جامعه‌ی ایرانی تفکر منطقی است. البته باید روشن کنم تفکر منطقی تفکر درست و اصولی نیست بلکه‌ منظور تفکر واپسگرا و ‌متحجر است.

بعد از تفکر منطقی، نوع بسیار مبتذلی از تفکر انتقادی و بعد از تفکر انتقادی در پایین‌ترین حد ممکن تفکر خلاق حکومت می‌کند.

چقدر بر تفکر خود آگاهیم؟ چقدر انواع تفکر را می‌شناسیم؟
چطور می‌توانیم خلاق شویم؟
@faryad_naseri
نامه‌ی پنجاه و سه
آلی جان
کج می‌تابد نور و این نور کج‌تاب ماده را روشن می‌کند
حتا حافظه و مرگ را
ما خنده‌های بزرگی بودیم گرفتار آمده در انبوهی غم
که صبح‌های زیادی نور را بر صورت هم تماشا کردیم
آن نورهای تابیده از درزها و روزنه‌ها و توری‌ها
بارها رفتم که نور را ببوسم به صورت یاران
اما غم انبوه صورتشان را صورتشان را
در زیر این نورهای پراکنده
یک صبح به آب سلام کردم
چشماهام روشن شد
ماده را دیدم که نقش دارد حتا در مهر حتا در طعم بوسه
شکل تپیدن قلب
و چند ذکر تازه یاد گرفتم
و دنبال کتابی گشتم که نگاه کردن به آن چشم روشنی باشد
عکس دوستانم را برداشتم
آخرین بازمانده‌های نور را بر صورتشان بوسیدم و رفتم
رفتم که بمیرم
۹۳/۱۲/۱۱
#فریاد_ناصری —-------------باز نشر نامه های آلی @faryad_naseri
تفکر منطقی یا همگرا تفکری کم خطر است. راه را نه برای راه که برای هدف می‌رود.

در این تفکر تجربه‌های نو پایین‌ترین حد اعتبار را دارند. تفکر منطقی به تمامی تسلیم راه و رسم نیاکان است.

حساب و کتابش نتیجه‌نگر و سود محور است. مخدر این نوع تفکر که بسیار هم جواب می‌دهد اطمینان است.

جوامع محافظه‌کار با تاریک‌کردن نامعلومی آینده دست‌های خلق و خلاقیت را فلج می‌کنند تا گذشته به بودنش ادامه دهد.

گذشته مدام می‌پرسد چه تضمینی هست؟ و ما از یاد برده‌ایم که حتا خود زنده بودن برای دقیقه‌ی بعد هم تضمینی ندارد.

تفکر منطقی و محافظه‌کار در شدیدترین حالتش ترس است.

شما از چه چیزهایی می‌ترسید. کدام فکرها شما را می‌ترسانند؟


@faryad_naseri
عُراضة‌العروضین (رهاورد عروض‌دانان) نثری به غایت پاکیزه و موجز دارد.
از جمال قَرشی به تصحیح استادانه‌ی محسن ذاکرالحسینی
از متن کتاب: عروض نقله‌ی میزان شعر است و معیار سبیکه‌ی نظم.
@faryad_naseri
از کتاب‌های عروض متاخر که استاد جلال‌الدین همایی هم بر شایستگی‌اش صحه گذاشته‌اند.
کتابی‌ست آموزشی و مناسب تدریس
@faryad_naseri
نامه‌ی پنجاه و چهار
آلی جانم
هیچ دقت کرده‌ای یکبار از تو نپرسیده‌ام حالت چطور است؟ یا نگفته‌ام مثلن امروز صبح خواب ماندم و تا دیر نرسم سرکار چقدر دویدم. دوست داشتم یک‌جاهایی بنویسم برایم عکس تازه بفرست. از بچه‌ها هم عکس بفرست. دوست داشتم بگویم عید که بیاید من هم می‌آیم اما همه‌ی اینها را نادیده گرفته‌ام چرا که هنوز من دارم جغرافیای خودم را نشانت می‌دهم. جغرافیای خودم می‌شود کجا؟ سرگذشتم؟ شهرم؟ وطنم؟ دوستانم؟ ها از دوستانم چیزی نگفته‌ام. مردان جوانی که شب‌ها و شب‌ها با آنها به صبح رسانده‌ام و حالا بعضی‌هاشان را وقت‌هاست ندیده‌ام. شاید بخندی اما من بارها برکاغذ اسم‌شان را با فاصله‌های معینی نوشته‌ام بعد خطی از این اسم به آن اسم از این یار نزدیک به آن دورترک بعد چیزی درآمده، نقشی که نقشه‌ای از زندگی من بوده. مردان جوانی که همه‌شان می توانستند مردان بزرگی شوند اما اما امان از آن سیب چرخان که هزار چرخ است و تا نمیریم معلوم نمی‌کند که با چند چرخ به زمین می‌رسد. من از دوستانم تصویری دارم با حسی شبیه پرهیز از دیدن چهره‌ی مرگ، سعی کرده‌ام زنده‌ترین تصویرشان را در خودم نگه دارم. آن شب که خندیدم. آن‌جا که رقصیدیم. روزی که سخت گریستیم. آن لحظه که گفتیم سلام. آن لحظه که نوش. بعدش را رها کرده‌ام طوری که انگار بعدی وجود نداشته و این همیشه مرا در آستانه‌ی آشتی و دوستی نگه داشته با جهان. آنها را نمی‌دانم. آنها شاید تصویر دیگری دارند. تصویری شبیه آخرین دیدار با رخ آن‌کس که عازم سرزمین بی‌دیدار است. سرزمین بی‌دیدار نقشی ندارد. بی‌نقشه است اما من در سرزمینی می‌زیم که تاریخ دارد مرزهایش عقب جلو شده، تکه‌هایی از آن جدا شده، تکه‌هایی اضافه شده و در زندگانی‌ام آفتاب نقش عجیبی داشته؛ یادم باشد یک‌بار یکی از این نقشه‌ها را نشانت دهم.
۹۳/۱۲/۱۷
 
#فریاد_ناصری —------------باز نشر نامه های آلی @faryad_naseri
نشر حکمت کلمه:
به زودی
دروازه‌های جهنم، پرتگاه‌های ملکوت
یانوش پلینسکی، میرسلاو هلوب، زیبگنیف هربرت، واسکو پوپا
گزینش و ترجمه‌ی مرتضی ثقفیان
@hekmatkalame