سرود برای رائولبدره (150میلادی)
بزرگا تو، حکمت کامله،
بی حد و مرز، و برتر از اندیشه!
همه ی اعضا و جوارحت بی نقص
بی عیب آنانکه تو را ببینند...
آموزگاران جهان، بوداها،
پسران غمخوار خود تواند؛
پس تو، بانوی متبرک،
بزرگ مام همه ی موجوداتی...
وقتی قهرت را می نمایی
در احمق ترس می افکنی؛
وقتی رحمتت را نشان می دهی
به حکیم اطمینان می بخشی...
به نقل از کتاب حکمت- ترجمه و تالیف: مالک حسینی @faryad_naseri
بزرگا تو، حکمت کامله،
بی حد و مرز، و برتر از اندیشه!
همه ی اعضا و جوارحت بی نقص
بی عیب آنانکه تو را ببینند...
آموزگاران جهان، بوداها،
پسران غمخوار خود تواند؛
پس تو، بانوی متبرک،
بزرگ مام همه ی موجوداتی...
وقتی قهرت را می نمایی
در احمق ترس می افکنی؛
وقتی رحمتت را نشان می دهی
به حکیم اطمینان می بخشی...
به نقل از کتاب حکمت- ترجمه و تالیف: مالک حسینی @faryad_naseri
نامهی پنجاه و دو
آلی جانم
که نوشتن در مساحت یک لحظه، یک لحظه به عمق شدید سخت است. من سخت را مینویسم.
و شعری که خواندم از من بود
شعری که یادم نیامد از من بود
شعری که قرار بود بخوانم حتا از من بود
آن شعر که خواندم
پرستار
رگم را بگیر
ببین کجا میرود؟ از من بود
تنها پرستارش، پرستارش تو بودی که بهمن جواهرچیان هم گفته بود
گفتم بنویسم نفوذ در حافظهی شهر با بوسه
اما انگار فاعلش هنوز من بودم
بوسه بی فاعل است
بوسه عملیست که هیچ لب و دهانی صاحبش نیست
بوسه در وسط دو دهان غنچه میدهد و میماند در هوا
تا عارفی دست ببرد بگیرد و به دختر جوانی بدهد
تا آب شود ناگه آن نگین به تاج پرستار
وقتی که خواندم رگم را بگیر ببین کجا میرود؟
شهر را با لبهام کشیدم
شهر بوسههام را تلف کرد
لبهام را تلف کرد
چرا نگویم آه من حرام شدم
چرا نخوانم ترکی
چرا نگریم به هیچ زبانی
تنها به شکل غمی بیزبان که راه چشم را بلد است من سخت را مینویسم و
شعری که میخوانی از من نیست
شعر تمام شاعران شهید است
شعری که بوسه را از دستور خارج کرده
فعل نمیبیند
فاعل ندارد برایش
شعری که دهانهای زیادی چوبش را خوردهاند
پس رگم را بگیر رگم را بگیر نگذار کار به آنجاها برسد
سخت است میدانم اما به جان احسام سلطانی که فکر میکند تنهاست
من تنهایی تمام این سخت را نوشتم
که بمیرم
۹۳/۱۲/۱۰
#فریاد_ناصری —------ این نامه در کتاب سر زدن منتشر شده است--------------باز نشر نامه های آلی @faryad_naseri
آلی جانم
که نوشتن در مساحت یک لحظه، یک لحظه به عمق شدید سخت است. من سخت را مینویسم.
و شعری که خواندم از من بود
شعری که یادم نیامد از من بود
شعری که قرار بود بخوانم حتا از من بود
آن شعر که خواندم
پرستار
رگم را بگیر
ببین کجا میرود؟ از من بود
تنها پرستارش، پرستارش تو بودی که بهمن جواهرچیان هم گفته بود
گفتم بنویسم نفوذ در حافظهی شهر با بوسه
اما انگار فاعلش هنوز من بودم
بوسه بی فاعل است
بوسه عملیست که هیچ لب و دهانی صاحبش نیست
بوسه در وسط دو دهان غنچه میدهد و میماند در هوا
تا عارفی دست ببرد بگیرد و به دختر جوانی بدهد
تا آب شود ناگه آن نگین به تاج پرستار
وقتی که خواندم رگم را بگیر ببین کجا میرود؟
شهر را با لبهام کشیدم
شهر بوسههام را تلف کرد
لبهام را تلف کرد
چرا نگویم آه من حرام شدم
چرا نخوانم ترکی
چرا نگریم به هیچ زبانی
تنها به شکل غمی بیزبان که راه چشم را بلد است من سخت را مینویسم و
شعری که میخوانی از من نیست
شعر تمام شاعران شهید است
شعری که بوسه را از دستور خارج کرده
فعل نمیبیند
فاعل ندارد برایش
شعری که دهانهای زیادی چوبش را خوردهاند
پس رگم را بگیر رگم را بگیر نگذار کار به آنجاها برسد
سخت است میدانم اما به جان احسام سلطانی که فکر میکند تنهاست
من تنهایی تمام این سخت را نوشتم
که بمیرم
۹۳/۱۲/۱۰
#فریاد_ناصری —------ این نامه در کتاب سر زدن منتشر شده است--------------باز نشر نامه های آلی @faryad_naseri
مدل امروز و امام دیروز: "مدل" قهرمان فرد است. "قهرمان"، پیشگام، امام، مدل جمع است، مدل گروه، مدل جماعت، مدل امت، مدل گله است. قهرمان "او"ی حاضر است. حاضر است اما همواره با فاصله با پرده. یکبار بر منبر میرود و بر گله میخواند. مدل فرد باید روی تکتک پیروانش حساب کند. مدل فرد باید تلاش کند دل مشتری را به دست آورد و به دست داشته باشد، دل امت به دست مدل جماعت است، دل جماعت اوست و این پیروانند که باید دل قهرمان را به دست آورند و باب دلش رفتار کنند. مدل تابع میانگین خواست مشتری ها است، پیرو قهرمان جماعت خود خواست ندارد، خواستش خواسته ی "او" است، او که از ما هست اما چون ما نیست.
#سردار_صالحی
@faryad_naseri
#سردار_صالحی
@faryad_naseri
اگر مادری با پسران بسیار به بیماری افتد،
آنان همه، اندوهناک، دل نگران او خواهند بود:
درست چنین هم بوداها در نظامهای جهان در ده جهت
به ذهن آورند این کمال حکمت را چون مادرشان.
آن منجی جهان که در گذشته بود،
و هم آنان که (درست اکنون) در ده جهت،
از او صادر شدهاند، و چنین خواهند بود منجیان آینده.
اوست آنکه جهان را نشان میدهد (که چرا هست)،
اوست گنتریکس، مادر جیناس،
و اوست که الهام میکند فکر و عمل موجودات دیگر را.
سرودی در ستایش "مادر" همهی بوداها و بُدیستوهها
نقل شده از کتاب حکمت- ترجمه و تالیف: مالک حسینی @faryad_naseri
آنان همه، اندوهناک، دل نگران او خواهند بود:
درست چنین هم بوداها در نظامهای جهان در ده جهت
به ذهن آورند این کمال حکمت را چون مادرشان.
آن منجی جهان که در گذشته بود،
و هم آنان که (درست اکنون) در ده جهت،
از او صادر شدهاند، و چنین خواهند بود منجیان آینده.
اوست آنکه جهان را نشان میدهد (که چرا هست)،
اوست گنتریکس، مادر جیناس،
و اوست که الهام میکند فکر و عمل موجودات دیگر را.
سرودی در ستایش "مادر" همهی بوداها و بُدیستوهها
نقل شده از کتاب حکمت- ترجمه و تالیف: مالک حسینی @faryad_naseri
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
پایکوبی و رقص تن را از کدورت میرهاند
@faryad_naseri
@faryad_naseri
از بین سه مدل تفکر، تفکر غالب بر ذهن و زبان و جامعهی ایرانی تفکر منطقی است. البته باید روشن کنم تفکر منطقی تفکر درست و اصولی نیست بلکه منظور تفکر واپسگرا و متحجر است.
بعد از تفکر منطقی، نوع بسیار مبتذلی از تفکر انتقادی و بعد از تفکر انتقادی در پایینترین حد ممکن تفکر خلاق حکومت میکند.
چقدر بر تفکر خود آگاهیم؟ چقدر انواع تفکر را میشناسیم؟
چطور میتوانیم خلاق شویم؟
@faryad_naseri
بعد از تفکر منطقی، نوع بسیار مبتذلی از تفکر انتقادی و بعد از تفکر انتقادی در پایینترین حد ممکن تفکر خلاق حکومت میکند.
چقدر بر تفکر خود آگاهیم؟ چقدر انواع تفکر را میشناسیم؟
چطور میتوانیم خلاق شویم؟
@faryad_naseri
نامهی پنجاه و سه
آلی جان
کج میتابد نور و این نور کجتاب ماده را روشن میکند
حتا حافظه و مرگ را
ما خندههای بزرگی بودیم گرفتار آمده در انبوهی غم
که صبحهای زیادی نور را بر صورت هم تماشا کردیم
آن نورهای تابیده از درزها و روزنهها و توریها
بارها رفتم که نور را ببوسم به صورت یاران
اما غم انبوه صورتشان را صورتشان را
در زیر این نورهای پراکنده
یک صبح به آب سلام کردم
چشماهام روشن شد
ماده را دیدم که نقش دارد حتا در مهر حتا در طعم بوسه
شکل تپیدن قلب
و چند ذکر تازه یاد گرفتم
و دنبال کتابی گشتم که نگاه کردن به آن چشم روشنی باشد
عکس دوستانم را برداشتم
آخرین بازماندههای نور را بر صورتشان بوسیدم و رفتم
رفتم که بمیرم
۹۳/۱۲/۱۱
#فریاد_ناصری —-------------باز نشر نامه های آلی @faryad_naseri
آلی جان
کج میتابد نور و این نور کجتاب ماده را روشن میکند
حتا حافظه و مرگ را
ما خندههای بزرگی بودیم گرفتار آمده در انبوهی غم
که صبحهای زیادی نور را بر صورت هم تماشا کردیم
آن نورهای تابیده از درزها و روزنهها و توریها
بارها رفتم که نور را ببوسم به صورت یاران
اما غم انبوه صورتشان را صورتشان را
در زیر این نورهای پراکنده
یک صبح به آب سلام کردم
چشماهام روشن شد
ماده را دیدم که نقش دارد حتا در مهر حتا در طعم بوسه
شکل تپیدن قلب
و چند ذکر تازه یاد گرفتم
و دنبال کتابی گشتم که نگاه کردن به آن چشم روشنی باشد
عکس دوستانم را برداشتم
آخرین بازماندههای نور را بر صورتشان بوسیدم و رفتم
رفتم که بمیرم
۹۳/۱۲/۱۱
#فریاد_ناصری —-------------باز نشر نامه های آلی @faryad_naseri
تفکر منطقی یا همگرا تفکری کم خطر است. راه را نه برای راه که برای هدف میرود.
در این تفکر تجربههای نو پایینترین حد اعتبار را دارند. تفکر منطقی به تمامی تسلیم راه و رسم نیاکان است.
حساب و کتابش نتیجهنگر و سود محور است. مخدر این نوع تفکر که بسیار هم جواب میدهد اطمینان است.
جوامع محافظهکار با تاریککردن نامعلومی آینده دستهای خلق و خلاقیت را فلج میکنند تا گذشته به بودنش ادامه دهد.
گذشته مدام میپرسد چه تضمینی هست؟ و ما از یاد بردهایم که حتا خود زنده بودن برای دقیقهی بعد هم تضمینی ندارد.
تفکر منطقی و محافظهکار در شدیدترین حالتش ترس است.
شما از چه چیزهایی میترسید. کدام فکرها شما را میترسانند؟
@faryad_naseri
در این تفکر تجربههای نو پایینترین حد اعتبار را دارند. تفکر منطقی به تمامی تسلیم راه و رسم نیاکان است.
حساب و کتابش نتیجهنگر و سود محور است. مخدر این نوع تفکر که بسیار هم جواب میدهد اطمینان است.
جوامع محافظهکار با تاریککردن نامعلومی آینده دستهای خلق و خلاقیت را فلج میکنند تا گذشته به بودنش ادامه دهد.
گذشته مدام میپرسد چه تضمینی هست؟ و ما از یاد بردهایم که حتا خود زنده بودن برای دقیقهی بعد هم تضمینی ندارد.
تفکر منطقی و محافظهکار در شدیدترین حالتش ترس است.
شما از چه چیزهایی میترسید. کدام فکرها شما را میترسانند؟
@faryad_naseri
عُراضةالعروضین (رهاورد عروضدانان) نثری به غایت پاکیزه و موجز دارد.
از جمال قَرشی به تصحیح استادانهی محسن ذاکرالحسینی
از متن کتاب: عروض نقلهی میزان شعر است و معیار سبیکهی نظم.
@faryad_naseri
از جمال قَرشی به تصحیح استادانهی محسن ذاکرالحسینی
از متن کتاب: عروض نقلهی میزان شعر است و معیار سبیکهی نظم.
@faryad_naseri
از کتابهای عروض متاخر که استاد جلالالدین همایی هم بر شایستگیاش صحه گذاشتهاند.
کتابیست آموزشی و مناسب تدریس
@faryad_naseri
کتابیست آموزشی و مناسب تدریس
@faryad_naseri
نامهی پنجاه و چهار
آلی جانم
هیچ دقت کردهای یکبار از تو نپرسیدهام حالت چطور است؟ یا نگفتهام مثلن امروز صبح خواب ماندم و تا دیر نرسم سرکار چقدر دویدم. دوست داشتم یکجاهایی بنویسم برایم عکس تازه بفرست. از بچهها هم عکس بفرست. دوست داشتم بگویم عید که بیاید من هم میآیم اما همهی اینها را نادیده گرفتهام چرا که هنوز من دارم جغرافیای خودم را نشانت میدهم. جغرافیای خودم میشود کجا؟ سرگذشتم؟ شهرم؟ وطنم؟ دوستانم؟ ها از دوستانم چیزی نگفتهام. مردان جوانی که شبها و شبها با آنها به صبح رساندهام و حالا بعضیهاشان را وقتهاست ندیدهام. شاید بخندی اما من بارها برکاغذ اسمشان را با فاصلههای معینی نوشتهام بعد خطی از این اسم به آن اسم از این یار نزدیک به آن دورترک بعد چیزی درآمده، نقشی که نقشهای از زندگی من بوده. مردان جوانی که همهشان می توانستند مردان بزرگی شوند اما اما امان از آن سیب چرخان که هزار چرخ است و تا نمیریم معلوم نمیکند که با چند چرخ به زمین میرسد. من از دوستانم تصویری دارم با حسی شبیه پرهیز از دیدن چهرهی مرگ، سعی کردهام زندهترین تصویرشان را در خودم نگه دارم. آن شب که خندیدم. آنجا که رقصیدیم. روزی که سخت گریستیم. آن لحظه که گفتیم سلام. آن لحظه که نوش. بعدش را رها کردهام طوری که انگار بعدی وجود نداشته و این همیشه مرا در آستانهی آشتی و دوستی نگه داشته با جهان. آنها را نمیدانم. آنها شاید تصویر دیگری دارند. تصویری شبیه آخرین دیدار با رخ آنکس که عازم سرزمین بیدیدار است. سرزمین بیدیدار نقشی ندارد. بینقشه است اما من در سرزمینی میزیم که تاریخ دارد مرزهایش عقب جلو شده، تکههایی از آن جدا شده، تکههایی اضافه شده و در زندگانیام آفتاب نقش عجیبی داشته؛ یادم باشد یکبار یکی از این نقشهها را نشانت دهم.
۹۳/۱۲/۱۷
#فریاد_ناصری —------------باز نشر نامه های آلی @faryad_naseri
آلی جانم
هیچ دقت کردهای یکبار از تو نپرسیدهام حالت چطور است؟ یا نگفتهام مثلن امروز صبح خواب ماندم و تا دیر نرسم سرکار چقدر دویدم. دوست داشتم یکجاهایی بنویسم برایم عکس تازه بفرست. از بچهها هم عکس بفرست. دوست داشتم بگویم عید که بیاید من هم میآیم اما همهی اینها را نادیده گرفتهام چرا که هنوز من دارم جغرافیای خودم را نشانت میدهم. جغرافیای خودم میشود کجا؟ سرگذشتم؟ شهرم؟ وطنم؟ دوستانم؟ ها از دوستانم چیزی نگفتهام. مردان جوانی که شبها و شبها با آنها به صبح رساندهام و حالا بعضیهاشان را وقتهاست ندیدهام. شاید بخندی اما من بارها برکاغذ اسمشان را با فاصلههای معینی نوشتهام بعد خطی از این اسم به آن اسم از این یار نزدیک به آن دورترک بعد چیزی درآمده، نقشی که نقشهای از زندگی من بوده. مردان جوانی که همهشان می توانستند مردان بزرگی شوند اما اما امان از آن سیب چرخان که هزار چرخ است و تا نمیریم معلوم نمیکند که با چند چرخ به زمین میرسد. من از دوستانم تصویری دارم با حسی شبیه پرهیز از دیدن چهرهی مرگ، سعی کردهام زندهترین تصویرشان را در خودم نگه دارم. آن شب که خندیدم. آنجا که رقصیدیم. روزی که سخت گریستیم. آن لحظه که گفتیم سلام. آن لحظه که نوش. بعدش را رها کردهام طوری که انگار بعدی وجود نداشته و این همیشه مرا در آستانهی آشتی و دوستی نگه داشته با جهان. آنها را نمیدانم. آنها شاید تصویر دیگری دارند. تصویری شبیه آخرین دیدار با رخ آنکس که عازم سرزمین بیدیدار است. سرزمین بیدیدار نقشی ندارد. بینقشه است اما من در سرزمینی میزیم که تاریخ دارد مرزهایش عقب جلو شده، تکههایی از آن جدا شده، تکههایی اضافه شده و در زندگانیام آفتاب نقش عجیبی داشته؛ یادم باشد یکبار یکی از این نقشهها را نشانت دهم.
۹۳/۱۲/۱۷
#فریاد_ناصری —------------باز نشر نامه های آلی @faryad_naseri
نشر حکمت کلمه:
به زودی
دروازههای جهنم، پرتگاههای ملکوت
یانوش پلینسکی، میرسلاو هلوب، زیبگنیف هربرت، واسکو پوپا
گزینش و ترجمهی مرتضی ثقفیان
@hekmatkalame
به زودی
دروازههای جهنم، پرتگاههای ملکوت
یانوش پلینسکی، میرسلاو هلوب، زیبگنیف هربرت، واسکو پوپا
گزینش و ترجمهی مرتضی ثقفیان
@hekmatkalame
آیا مناسبات بین یک گروه را میتوان مصداق مناسبات کل جامعه دانست؟ اگر پاسختان آری است. کدام گروه از اقشار جامعه را بیشتر از باقی گروهها بازنمایندهی وضعیت امروز جامعهی ایران میدانید؟
پاسخهایتان را به این نشانک @faryadnaseri ارسال کنید
پاسخهایتان را به این نشانک @faryadnaseri ارسال کنید
اندر امیدواری...
آیا مناسبات بین یک گروه را میتوان مصداق مناسبات کل جامعه دانست؟ اگر پاسختان آری است. کدام گروه از اقشار جامعه را بیشتر از باقی گروهها بازنمایندهی وضعیت امروز جامعهی ایران میدانید؟ پاسخهایتان را به این نشانک @faryadnaseri ارسال کنید
نگاه توده مردم همیشه به سمت قدرت است. بخصوص در ایران که پیشینه ی نظام های استبدادی در آن قوی است. پس از کسی تقلید میکنیم که قوی تر است. چون قدرت موفقیت است. هرگروهی که مناسبات قدرت را بهتر به نمایش بگذارد شایستگی بیشتری برای تقلید دارد. در آداب لباس پوشیدن و رفتار اجتماعی و سلوک سیاسی و غیره.
#ابوالفضل_مروجی
#ابوالفضل_مروجی
Forwarded from اغاني خالدة (Javad Pakravesh)
@Aghani2
اسمهان - امتی حتعرف امتی
اندر امیدواری...
آیا مناسبات بین یک گروه را میتوان مصداق مناسبات کل جامعه دانست؟ اگر پاسختان آری است. کدام گروه از اقشار جامعه را بیشتر از باقی گروهها بازنمایندهی وضعیت امروز جامعهی ایران میدانید؟ پاسخهایتان را به این نشانک @faryadnaseri ارسال کنید
در این پرسش منظور من از گروه بیشتر طبقات اجتماعی بودند.
مسلمن باید نگاهی به تقسیمبندیهای جدید اجتماعی بیندازیم. بهطور مثال عنوان طبقهی متوسط بسیار کلی و بدون حد و حدود روشن است، حداقل در کشور ما اینطور است.
تقسیماتی چون نظامیان و روحانیون و... غیره هم بسیار ناکارآمد است چون اختلافات عقیدتی و فکریشان را نادیده میگیرد.
پس ما نیازمند تقسیمبندیای هستیم که بتواند با نشان دادن خاستگاه و موقعیت اجتماعی تمایزهای فکری را هم بیان کند.
با این توضیحات فکر کنیم کدام گروه مناسبات درمدنظر حکومت را بازتولید و حفظ میکند؟
@faryad_naseri
مسلمن باید نگاهی به تقسیمبندیهای جدید اجتماعی بیندازیم. بهطور مثال عنوان طبقهی متوسط بسیار کلی و بدون حد و حدود روشن است، حداقل در کشور ما اینطور است.
تقسیماتی چون نظامیان و روحانیون و... غیره هم بسیار ناکارآمد است چون اختلافات عقیدتی و فکریشان را نادیده میگیرد.
پس ما نیازمند تقسیمبندیای هستیم که بتواند با نشان دادن خاستگاه و موقعیت اجتماعی تمایزهای فکری را هم بیان کند.
با این توضیحات فکر کنیم کدام گروه مناسبات درمدنظر حکومت را بازتولید و حفظ میکند؟
@faryad_naseri
Forwarded from دخمه (سینا زرعی)
yazdh_sher_az_saedy.pdf
354.7 KB
Forwarded from کانون نویسندگان ایران
بیانیه
کانون نویسندگان ایران پنجم آبان با انتشار اطلاعیه درگذشت علیاشرف درویشیان را به "خانواده، دوستان، دوستداران و همه نویسندگان مستقل و روشنفکران آزاده" تسلیت گفت. در بخشی از این بیانیه آمده است: " علیاشرف درویشیان نه تنها از شرف قلم خود محافظت کرد بلکه در تمام عمر ادبیاش پاسدار آزادی قلم و مخالف سرسخت سانسور بود".
*****************
متن کامل بیانیه
بیانیهی کانون نویسندگان ایران در بارهی درگذشت علیاشرف درویشیان
علی اشرف درویشیان، قلم فرودستان و زبان کودکان رنج و کار و عضو برجستهی کانون نویسندگان ایران، روز چهارم آبان درگذشت. او که نزدیک به نیم قرن پژواک صدای بیصدایان و تصویرگر سیمای بیچهرهگان بود، در حالی برای همیشه چشمهای نگرانش را برهم نهاد که رویای زیبا کردن جهان، این جان¬مایه¬ی بی¬بدیل قلم او، همچنان به تحقق نپیوسته است؛ با این همه، شعلهی فروزان آرمان¬ها و آرزوهایش، که خود در پراکندن آن بسیار سهم داشت، تابناک است و بر راه همه¬ی جویندگان شادی و آزادی نور میافشاند. آنچه او کرد و آنچه بر جا نهاد، نشان و میراث نویسندهای است که هیچگاه به تایید ستم و سیاهی برنخاست؛ حاشا که همواره بر آن شورید و زبان اعتراض گشود، هیچگاه و به هیچ بهانهای بر سفرهی صاحبان قدرت ننشست؛ زیرا که آن را "خونین" میدانست. همین بود که سالها زندان و فشار و آزار نصیبش کردند. سال¬ها حبس و شکنجه و آزار در زندان های رژیم شاه و سالها تعقیب و احضار و فشار در رژیم کنونی تاوان سرفرازی و حفظ شرافت قلمش بود؛ قلمی که با آفرینش دهها کتاب طی نیم قرن صدها هزار خواننده و محبوبیتی کمنظیر داشته است.
علیاشرف درویشیان نه تنها از شرف قلم خود محافظت کرد بلکه در تمام عمر ادبیاش پاسدار آزادی قلم و مخالف سرسخت سانسور بود. کوشش پیگیرانهی او برای بازفعال کردن کانون نویسندگان ایران در سالهای سراسر اختناق و آدم¬کشی دهههای شصت و هفتاد خورشیدی از دیگر نقطه¬های اوج کارنامهی درخشان او به مثابهی نویسندهی روشنفکر و مدافع آزادی بیان بیهیچ حصر و استثناست. بی گمان اگر درویشیان آستین همّت بر نمی زد و به یاری هم قلمانی چند در احیای کانون نویسندگان ایران به جان نمی¬کوشید، نهاد روشنفکران و نویسندگان آزادی خواه ایران چنین استوار و برکنار از بازی های قدرت حاکم پا نمی¬گرفت. اعتماد به راستی و درستی او فراگیر بود. از همین روی در تمامی مجامع بالاترین آراء همواره از آن او بود. راست این که در هر دوره از حیات جامعه، بالیدن و برآمدن آزادگانی چون او بسیار کمشمار است.
علیاشرف درویشیان نویسندهای سوسیالیست بود و آرمانش برابری و آزادی. شک نیست که ما بختیار بودیم که در زمانهی او زیستیم و شوربخت از آن رو که شاهد مرگ و خاکسپاریاش هستیم.
کانون نویسندگان ایران درگذشت یار همیشهی خود، نویسندهی برجسته، خوشنام و محبوب ، علیاشرف درویشیان، را به خانواده، دوستان، دوستداران و همه نویسندگان مستقل و روشنفکران آزاده تسلیت میگوید و در مراسم تشییع پیکر این رفیق راه و تمامی مراسم و بزرگداشتهای او در کنار خانوادهی محترم درویشیان خواهد بود.
کانون نویسندگان ایران
٥ آبان ١٣٩٦
#کانون_نویسندگان_ایران
@kanoon_nevisandegane_iran
۰
https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=1517092041708909&id=857199194364867
کانون نویسندگان ایران پنجم آبان با انتشار اطلاعیه درگذشت علیاشرف درویشیان را به "خانواده، دوستان، دوستداران و همه نویسندگان مستقل و روشنفکران آزاده" تسلیت گفت. در بخشی از این بیانیه آمده است: " علیاشرف درویشیان نه تنها از شرف قلم خود محافظت کرد بلکه در تمام عمر ادبیاش پاسدار آزادی قلم و مخالف سرسخت سانسور بود".
*****************
متن کامل بیانیه
بیانیهی کانون نویسندگان ایران در بارهی درگذشت علیاشرف درویشیان
علی اشرف درویشیان، قلم فرودستان و زبان کودکان رنج و کار و عضو برجستهی کانون نویسندگان ایران، روز چهارم آبان درگذشت. او که نزدیک به نیم قرن پژواک صدای بیصدایان و تصویرگر سیمای بیچهرهگان بود، در حالی برای همیشه چشمهای نگرانش را برهم نهاد که رویای زیبا کردن جهان، این جان¬مایه¬ی بی¬بدیل قلم او، همچنان به تحقق نپیوسته است؛ با این همه، شعلهی فروزان آرمان¬ها و آرزوهایش، که خود در پراکندن آن بسیار سهم داشت، تابناک است و بر راه همه¬ی جویندگان شادی و آزادی نور میافشاند. آنچه او کرد و آنچه بر جا نهاد، نشان و میراث نویسندهای است که هیچگاه به تایید ستم و سیاهی برنخاست؛ حاشا که همواره بر آن شورید و زبان اعتراض گشود، هیچگاه و به هیچ بهانهای بر سفرهی صاحبان قدرت ننشست؛ زیرا که آن را "خونین" میدانست. همین بود که سالها زندان و فشار و آزار نصیبش کردند. سال¬ها حبس و شکنجه و آزار در زندان های رژیم شاه و سالها تعقیب و احضار و فشار در رژیم کنونی تاوان سرفرازی و حفظ شرافت قلمش بود؛ قلمی که با آفرینش دهها کتاب طی نیم قرن صدها هزار خواننده و محبوبیتی کمنظیر داشته است.
علیاشرف درویشیان نه تنها از شرف قلم خود محافظت کرد بلکه در تمام عمر ادبیاش پاسدار آزادی قلم و مخالف سرسخت سانسور بود. کوشش پیگیرانهی او برای بازفعال کردن کانون نویسندگان ایران در سالهای سراسر اختناق و آدم¬کشی دهههای شصت و هفتاد خورشیدی از دیگر نقطه¬های اوج کارنامهی درخشان او به مثابهی نویسندهی روشنفکر و مدافع آزادی بیان بیهیچ حصر و استثناست. بی گمان اگر درویشیان آستین همّت بر نمی زد و به یاری هم قلمانی چند در احیای کانون نویسندگان ایران به جان نمی¬کوشید، نهاد روشنفکران و نویسندگان آزادی خواه ایران چنین استوار و برکنار از بازی های قدرت حاکم پا نمی¬گرفت. اعتماد به راستی و درستی او فراگیر بود. از همین روی در تمامی مجامع بالاترین آراء همواره از آن او بود. راست این که در هر دوره از حیات جامعه، بالیدن و برآمدن آزادگانی چون او بسیار کمشمار است.
علیاشرف درویشیان نویسندهای سوسیالیست بود و آرمانش برابری و آزادی. شک نیست که ما بختیار بودیم که در زمانهی او زیستیم و شوربخت از آن رو که شاهد مرگ و خاکسپاریاش هستیم.
کانون نویسندگان ایران درگذشت یار همیشهی خود، نویسندهی برجسته، خوشنام و محبوب ، علیاشرف درویشیان، را به خانواده، دوستان، دوستداران و همه نویسندگان مستقل و روشنفکران آزاده تسلیت میگوید و در مراسم تشییع پیکر این رفیق راه و تمامی مراسم و بزرگداشتهای او در کنار خانوادهی محترم درویشیان خواهد بود.
کانون نویسندگان ایران
٥ آبان ١٣٩٦
#کانون_نویسندگان_ایران
@kanoon_nevisandegane_iran
۰
https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=1517092041708909&id=857199194364867
Facebook
کانون نویسندگان ایران kanoon nevisandegane iran
بیانیه
کانون نویسندگان ایران پنجم آبان با انتشار بیانیه درگذشت علیاشرف درویشیان را به "خانواده، دوستان، دوستداران و همه نویسندگان مستقل و روشنفکران آزاده" تسلیت گفت. در بخشی از این بیانیه آمده است:...
کانون نویسندگان ایران پنجم آبان با انتشار بیانیه درگذشت علیاشرف درویشیان را به "خانواده، دوستان، دوستداران و همه نویسندگان مستقل و روشنفکران آزاده" تسلیت گفت. در بخشی از این بیانیه آمده است:...
صدیقه وسمقی شاعر و اندیشمنددینی را دستگیر کردهاند. این گوشهی کوچکی از نظریات او در کتاب «بازخوانی شریعت» است نقل شده در مقالهی رضا علیجانی.
@faryad_naseri
@faryad_naseri