داستان تقابل :
همانطور که پیش تر گفته شد، کانسپت کلی داستان، در مورد تقابل خیر و شر در یک غالب غیر کلاسیک است.
تنمایی که پس از فهمیدن جان دوباره بخشیدن به یک هیولا، تصمیم به پاک کردن اشتباه خود، و کشتن یوهان را دارد، در این مسیر ، بعد از روبرو شدن با واقعیت های زندگی یوهان در کودکی، سعی در نجات ذات یک کودک زنجیر شده در بدن هیولا میگیرد.
یوهان با توجه به تحول دیوانه وار خود در کودکی، ذات زندگی را یک شر مطلق میداند. عناصر زندگی، همه برای یوهان مهره های بازی و فاقد ارزش هستن.
یوهان علاقه و اصرار چندانی به آلوده کردن دست های خود ندارد، به جای  آن سعی بر بیدار کردن باطن هیولا گونه تک تک انسان ها دارد.
وقتی یه بچه روی صدها مورچه که از مسیری رفت و آمد می کنن آب می ریزه به نظرت به تک تک اون ها فکر می کنه؟ یا اینکه این کارو می کنه چون عکس العمل اون جمعیت واسه ش جالبه؟
شخصیت و پیشینه ادم ها، طرز فکر، سیره زندگی و ... کوچکترین ارزشی برای یوهان ندارد، از نظر یوهان انسان موجودی شر با احساسات سرکوب شده است، و برای بیدار شدن هیولای درون انسان ها، کافیست آنها را تحت فشار در حالت های مختلف قرار داد.
در اینجا نگاهی کوتاه به نظریه "سایه شخصیت" از کارل یونگ(کارل گوستاو یونگ فیلسوف و روان‌پزشک اهل سوئیس بود که با فعالیتش در روان‌شناسی و ارائهٔ نظریاتی تحت عنوان روان‌شناسی تحلیلی شناخته می‌شود.) می اندازیم :
واژه سایه، برای بخشی از شخصیت گفته میشود که به دلیل ترس، جهل، خجالت یا نبود عشق، طرد شده‌اند. طبق گفته یانگ: ((سایه آن کسی است که نمی خواهید باشید.)) سایه، نیمه تاریک وجود شماست؛ شامل جنبه‌های منفی و تاریک و حتی شیطانی میشود که سعی در مخفی کردن آن دارید.
به نوعی، هسته تفکر یوهان در مورد هیولای درون انسان ها، ریشه در همین نظریه دارد.
در این میان، تنها یک انسان در دنیا وجود دارد، که از نظر یوهان جالب و ارزشمند است. دکتر کنزو تنما !
یوهان جایی در اعماق وجود خود، از چیزی که تبدیل به آن شده، رنج میکشد و تنما را یک ناجی برای خود میبیند. ناجی که این توانایی بالقوه را دارد تا این هیولا را آرام سازد.
در واقع یوهان به نوعی نمادی از انسان امروزی شده است، با این تفاوت که هیولای آن بیدار شده و تنما، کورسوی امید بشریت، برای برون رفت از این بیماری روانی است.
یوهان امیدوار است تنما او را نجات دهد، خواه با کشته شدن بدست تنما، خواه با اقدامات، بینش و جهان بینی او، تا این روح آسیب دیده، آرام بگیرد. اما هیچ ضمانتی هم برای آن وجود ندارد. مانستر در ادامه سنت شکنی های خود برای عدم وجود تیپیکال های آرمان گرایانه انیمه ای،یک پایان خوش و شاد را به مخاطب ارائه نمیکند. در نهایت هیولا همچنان در دنیا وجود، در خیابان ها پرسه میزند و نفس میکشد. در واقع با پذیرش وجود هیولا در دنیا، این خود انسان(دکتر تنما) است که تصمیم میگیرد کدام مسیر (خیر و یا شر) را برای زندگی انتخاب کند.


در انتها، به راستی :
یوهان، نام شگفت انگیزی بود.

#مقاله
#پارت_دوم
#Monster
#Mohammad_Zarrin
🆔 @AWrecommend