جناب آقای دکتر حبیبا
معاون محترم دانشجویی وزارت علوم
اخیرا مطلبی از جنابعالی منتشر شد که دانشجویان به اصطلاح توهین‌کننده را خطاب قرار داده و تهدید به برخورد انضباطی کرده بودید.
رویت سخن جنابعالی، بنده را بیش از پیش در حمایت از برکشیدن پزشکیان از صندوق رأی نادم و شرمسار ساخت.
حبیبا! شما را آوردیم که حبیب و شفیق دانش و دانشگاهیان باشید نه بغیض و قسی آن؛
حبیبُنا! از حبیب چشم‌انتظار شفقت به دانشگاه و دانشجو داشتیم نه تهدید به داغ و درفش؛
پس چه فرق بود میان تیم شما و آن بی‌زلف بی‌خاصیت؛
مگر این جوانان، تربیت یافته اسرائیل و آمریکا هستند که چنین خطابشان می‌کنید؟
مگر دامن شما و این ناجمهوری نااسلامی همین عزیزان را پرورش نداده است؟
پس به خود بنگرید که چه کردید که فرزندان خود را بر خود چنین شوریده می‌بینید!
آفت از درخت است عزیز برادر نه از میوه، پس بر درخت آفت زده بشورید نه بر محصول آن!
وقتی به جای اسلام رحمانی و اسلام محبت، اسلام ستیز را بر این نسل ارزانی داشتید، اکنون چه انتظار دارید؟
وقتی به جای اسلام مولوی و حافظ و سعدی، اسلام مصباح و جنتی و صدیقی را به این نسل هدیه دادید انتظار چه پاسخی دارید؟
هزاران نفر در خیابان‌های ایران بی‌گناه قتل عام شدند و همه زبان در کام کشیدید و کسی به دنبال قاتلان نیست و حال برای سهو لسان چند دانشجوی عصیانگر چنین شداد و غلاظ فرمان می‌رانید؟
هنوز نیز در همین ایام در دانشگاه شما چماق بدستان، به نام اسلام و حزب‌الله بر فرق دانشجویان می‌کوبند و شما به جای زنهار سرکوبگران، دانشجوی مظلوم را عتاب می‌کنید!
ای وای بر ما که در ذهن خود از شما چه ساخته بودیم؟
وان غلط بود آنچه می‌پنداشتیم!
والسلام
حسین وفاپور
دانش‌آموخته فلسفه دانشگاه تهران
https://t.me/anjomanemodaresin
معاون محترم دانشجویی وزارت علوم
اخیرا مطلبی از جنابعالی منتشر شد که دانشجویان به اصطلاح توهین‌کننده را خطاب قرار داده و تهدید به برخورد انضباطی کرده بودید.
رویت سخن جنابعالی، بنده را بیش از پیش در حمایت از برکشیدن پزشکیان از صندوق رأی نادم و شرمسار ساخت.
حبیبا! شما را آوردیم که حبیب و شفیق دانش و دانشگاهیان باشید نه بغیض و قسی آن؛
حبیبُنا! از حبیب چشم‌انتظار شفقت به دانشگاه و دانشجو داشتیم نه تهدید به داغ و درفش؛
پس چه فرق بود میان تیم شما و آن بی‌زلف بی‌خاصیت؛
مگر این جوانان، تربیت یافته اسرائیل و آمریکا هستند که چنین خطابشان می‌کنید؟
مگر دامن شما و این ناجمهوری نااسلامی همین عزیزان را پرورش نداده است؟
پس به خود بنگرید که چه کردید که فرزندان خود را بر خود چنین شوریده می‌بینید!
آفت از درخت است عزیز برادر نه از میوه، پس بر درخت آفت زده بشورید نه بر محصول آن!
وقتی به جای اسلام رحمانی و اسلام محبت، اسلام ستیز را بر این نسل ارزانی داشتید، اکنون چه انتظار دارید؟
وقتی به جای اسلام مولوی و حافظ و سعدی، اسلام مصباح و جنتی و صدیقی را به این نسل هدیه دادید انتظار چه پاسخی دارید؟
هزاران نفر در خیابان‌های ایران بی‌گناه قتل عام شدند و همه زبان در کام کشیدید و کسی به دنبال قاتلان نیست و حال برای سهو لسان چند دانشجوی عصیانگر چنین شداد و غلاظ فرمان می‌رانید؟
هنوز نیز در همین ایام در دانشگاه شما چماق بدستان، به نام اسلام و حزب‌الله بر فرق دانشجویان می‌کوبند و شما به جای زنهار سرکوبگران، دانشجوی مظلوم را عتاب می‌کنید!
ای وای بر ما که در ذهن خود از شما چه ساخته بودیم؟
وان غلط بود آنچه می‌پنداشتیم!
والسلام
حسین وفاپور
دانش‌آموخته فلسفه دانشگاه تهران
https://t.me/anjomanemodaresin
👍7❤3
کارزار نه به جنگ:
The National Campaign No to War is a call from a group of Iranian academics in response to the bloody events of January this year, as well as the growing threat of a destructive war being imposed on Iran. With deep sorrow over the loss of thousands of our fellow citizens, we emphasize that the need to investigate the full scope of this horrific massacre through the formation of an impartial, scientific, and trusted committee of public opinion is an unavoidable necessity. While acknowledging the role of foreign warmongering factors, the government's negligence and failure to prevent and manage this great tragedy cannot be denied.
At a time when the country is facing a serious threat of war from the United States and Israel, we warn that any military conflict, regardless of the justification for its initiation, will only result in the slaughter of innocent lives, widespread destruction of infrastructure, severe environmental damage, regional instability, and the weakening of global peace and security. Historical experience and credible research have shown that even interventions that begin with promises to improve conditions often lead to unpredictable and devastating consequences, with the first victims being the internal foundations of democracy and the struggle for freedom.
We call on the government to actively strengthen anti-war diplomacy and create the conditions for national unity by recognizing the true foundations of national power, which rest on the satisfaction and support of the people. We invite all Iranians, regardless of ethnic, religious, or political differences, to transform the discourse of "No to War" into a widespread, principled demand, with each individual acting as a responsible advocate for peace. We, the academics inside and outside the country, who consider balanced development and sustainable welfare as our common goal within the framework of democratic processes, call on scholars and academic institutions worldwide to strive to prevent the escalation of war. We also urge intellectuals and officials of regional countries to strengthen diplomatic initiatives and responsible positions, turning legitimate concerns about the consequences of war into effective actions.
At the international level, we call on the Secretary-General and members of the United Nations Security Council, as well as responsible politicians and representatives in the United States who oppose warmongering, to fulfill their legal and ethical duties to prevent war and uphold international law. Our hope is that, with the removal of the threat of war, the social capital gained from this national solidarity will be directed toward structural reforms, the recognition of the nation's sovereignty, and Iran's peaceful movement toward development, welfare, and lasting stability.
Report a policy violation
https://survey.porsline.ir/s/SwEqpXtF#?ref=wh
The National Campaign No to War is a call from a group of Iranian academics in response to the bloody events of January this year, as well as the growing threat of a destructive war being imposed on Iran. With deep sorrow over the loss of thousands of our fellow citizens, we emphasize that the need to investigate the full scope of this horrific massacre through the formation of an impartial, scientific, and trusted committee of public opinion is an unavoidable necessity. While acknowledging the role of foreign warmongering factors, the government's negligence and failure to prevent and manage this great tragedy cannot be denied.
At a time when the country is facing a serious threat of war from the United States and Israel, we warn that any military conflict, regardless of the justification for its initiation, will only result in the slaughter of innocent lives, widespread destruction of infrastructure, severe environmental damage, regional instability, and the weakening of global peace and security. Historical experience and credible research have shown that even interventions that begin with promises to improve conditions often lead to unpredictable and devastating consequences, with the first victims being the internal foundations of democracy and the struggle for freedom.
We call on the government to actively strengthen anti-war diplomacy and create the conditions for national unity by recognizing the true foundations of national power, which rest on the satisfaction and support of the people. We invite all Iranians, regardless of ethnic, religious, or political differences, to transform the discourse of "No to War" into a widespread, principled demand, with each individual acting as a responsible advocate for peace. We, the academics inside and outside the country, who consider balanced development and sustainable welfare as our common goal within the framework of democratic processes, call on scholars and academic institutions worldwide to strive to prevent the escalation of war. We also urge intellectuals and officials of regional countries to strengthen diplomatic initiatives and responsible positions, turning legitimate concerns about the consequences of war into effective actions.
At the international level, we call on the Secretary-General and members of the United Nations Security Council, as well as responsible politicians and representatives in the United States who oppose warmongering, to fulfill their legal and ethical duties to prevent war and uphold international law. Our hope is that, with the removal of the threat of war, the social capital gained from this national solidarity will be directed toward structural reforms, the recognition of the nation's sovereignty, and Iran's peaceful movement toward development, welfare, and lasting stability.
Report a policy violation
https://survey.porsline.ir/s/SwEqpXtF#?ref=wh
👎11👍3
بیانیه ۲۱۰ وکلیل دادگستری در محکومیت شلیک به معترضان/
فرار از مسئولیت، پایدار نیست و نقض حق حیات و سرکوب عریان شهروندان، در حافظه جمعی ثبت شده و در مراجع حقوقی بین‌المللی مستند خواهد شد/
ما، جمعی از وکلای دادگستری، با ابراز همبستگی با مردم معترض ایران و با احترام به کنش‌های مدنی مسئولانه‌ی همکاران‌مان -از جمله استعفای اعتراضی و دسته‌جمعی از کانون وکلای فارس و کهگیلویه و بویراحمد- بر خود فرض می‌دانیم که نسبت به سرکوب عریان شهروندان و نقض گسترده حقوق بنیادین آنان، موضعی روشن و مسئولانه اتخاذ کنیم.
بر اساس گزارش‌های متعدد، مستند و مستقل، نیروهای نظامی و امنیتی با شلیک به سوی مردم معترض، موجب کشته و مجروح شدن شهروندان غیرمسلح شده‌اند. این اقدامات، نقض آشکار و فاحش حق حیات، حق تجمع مسالمت‌آمیز و اصول حاکم بر منع استفاده مرگبار از زور طبق موازین حقوق داخلی و تعهدات بین‌المللی حکومت است و مصداق جرایم جدی و غیرقابل اغماض تلقی میشود.
ما تاکید می‌کنیم که در شرایط سرکوب عریان، ایفای مسئولیت اخلاقی، مدنی و حرفه‌ای وکلا می‌تواند اَشکال متفاوت و متناسب با شرایط هر فرد داشته باشد؛ از جمله خودداری از مشروعیت‌بخشی به خشونت، پایبندی به وجدان حرفه‌ای، ثبت و مستندسازی وقایع، و استفاده از ظرفیت‌های حقوقی در سطوح مختلف داخلی و بین‌المللی.
بر این اساس، ما اعلام می‌کنیم:
۱- شلیک به معترضان و کشتار و مجروح‌سازی شهروندان را به شدیدترین وجه محکوم کرده و آن را قابل تعقیب و مجازات می‌دانیم.
۲- هرگونه رسیدگی در مراجع فاقد صلاحیت و غیرقانونی مانند محاکم انقلاب اسلامی و ویژه روحانیت را فاقد اعتبار حقوقی می‌دانیم.
۳- مسئولیت حقوقی و کیفری آمران، عاملان و تصمیم‌گیران این سرکوب -اعم از مسئولیت فردی متناسب با جایگاه سازمانی- قابل اسقاط نیست و مشمول مرور زمان نمی‌دانیم.
۴- پیگیری حقوقی این وقایع از طریق سازوکارهای ملی و بین‌المللی، از جمله مستندسازی، اطلاع‌رسانی حقوقی و بهره‌گیری از نهادهای ذیصلاح را ضرورتی اجتناب‌ناپذیر قلمداد می‌کنیم.
۵- از کانون‌های وکلا و نهادهای حقوقی و صنفی می‌خواهیم که در چارچوب مسئولیت حرفه‌ای خود، نسبت به نقض گسترده حقوق مردم ایران بی‌تفاوت نباشند.
این بیانیه، یک هشدار حقوقی و اخلاقی روشن است: فرار از مسئولیت، پایدار نیست و نقض حق حیات و سرکوب عریان شهروندان، در حافظه جمعی ثبت شده و در مراجع حقوقی بین‌المللی مستند خواهد شد.
امضا کنندگان:
۱_فرزانه زیلابی
۲_محمد سیف‌زاده
۳_رمضان حاجی‌مشهدی
۴_علی شریف‌زاده
۵_آزیتا پولادوند
۶_محمود طراوت‌روی
۷_سعید دهقان
۸_مهرانگیز کار
۹_محمد اولیایی‌فرد
۱۰_بهنام دارایی‌زاده
۱۱_نازلی صادقی
۱۲_مرضیه محبی
۱۳_ایمان سلیمانی
۱۴_سارا قریشی
۱۵_ماجده بزرگی
۱۶_امیر مهدی‌پور
۱۷_فرشید جهانی
۱۸_علی هریسچی
۱۹_پویا شوقی
۲۰_هوشنگ لطفی
ادامه اسامی در:
https://modaresinpress.ir/political/5717/
https://t.me/anjomanemodaresin
فرار از مسئولیت، پایدار نیست و نقض حق حیات و سرکوب عریان شهروندان، در حافظه جمعی ثبت شده و در مراجع حقوقی بین‌المللی مستند خواهد شد/
ما، جمعی از وکلای دادگستری، با ابراز همبستگی با مردم معترض ایران و با احترام به کنش‌های مدنی مسئولانه‌ی همکاران‌مان -از جمله استعفای اعتراضی و دسته‌جمعی از کانون وکلای فارس و کهگیلویه و بویراحمد- بر خود فرض می‌دانیم که نسبت به سرکوب عریان شهروندان و نقض گسترده حقوق بنیادین آنان، موضعی روشن و مسئولانه اتخاذ کنیم.
بر اساس گزارش‌های متعدد، مستند و مستقل، نیروهای نظامی و امنیتی با شلیک به سوی مردم معترض، موجب کشته و مجروح شدن شهروندان غیرمسلح شده‌اند. این اقدامات، نقض آشکار و فاحش حق حیات، حق تجمع مسالمت‌آمیز و اصول حاکم بر منع استفاده مرگبار از زور طبق موازین حقوق داخلی و تعهدات بین‌المللی حکومت است و مصداق جرایم جدی و غیرقابل اغماض تلقی میشود.
ما تاکید می‌کنیم که در شرایط سرکوب عریان، ایفای مسئولیت اخلاقی، مدنی و حرفه‌ای وکلا می‌تواند اَشکال متفاوت و متناسب با شرایط هر فرد داشته باشد؛ از جمله خودداری از مشروعیت‌بخشی به خشونت، پایبندی به وجدان حرفه‌ای، ثبت و مستندسازی وقایع، و استفاده از ظرفیت‌های حقوقی در سطوح مختلف داخلی و بین‌المللی.
بر این اساس، ما اعلام می‌کنیم:
۱- شلیک به معترضان و کشتار و مجروح‌سازی شهروندان را به شدیدترین وجه محکوم کرده و آن را قابل تعقیب و مجازات می‌دانیم.
۲- هرگونه رسیدگی در مراجع فاقد صلاحیت و غیرقانونی مانند محاکم انقلاب اسلامی و ویژه روحانیت را فاقد اعتبار حقوقی می‌دانیم.
۳- مسئولیت حقوقی و کیفری آمران، عاملان و تصمیم‌گیران این سرکوب -اعم از مسئولیت فردی متناسب با جایگاه سازمانی- قابل اسقاط نیست و مشمول مرور زمان نمی‌دانیم.
۴- پیگیری حقوقی این وقایع از طریق سازوکارهای ملی و بین‌المللی، از جمله مستندسازی، اطلاع‌رسانی حقوقی و بهره‌گیری از نهادهای ذیصلاح را ضرورتی اجتناب‌ناپذیر قلمداد می‌کنیم.
۵- از کانون‌های وکلا و نهادهای حقوقی و صنفی می‌خواهیم که در چارچوب مسئولیت حرفه‌ای خود، نسبت به نقض گسترده حقوق مردم ایران بی‌تفاوت نباشند.
این بیانیه، یک هشدار حقوقی و اخلاقی روشن است: فرار از مسئولیت، پایدار نیست و نقض حق حیات و سرکوب عریان شهروندان، در حافظه جمعی ثبت شده و در مراجع حقوقی بین‌المللی مستند خواهد شد.
امضا کنندگان:
۱_فرزانه زیلابی
۲_محمد سیف‌زاده
۳_رمضان حاجی‌مشهدی
۴_علی شریف‌زاده
۵_آزیتا پولادوند
۶_محمود طراوت‌روی
۷_سعید دهقان
۸_مهرانگیز کار
۹_محمد اولیایی‌فرد
۱۰_بهنام دارایی‌زاده
۱۱_نازلی صادقی
۱۲_مرضیه محبی
۱۳_ایمان سلیمانی
۱۴_سارا قریشی
۱۵_ماجده بزرگی
۱۶_امیر مهدی‌پور
۱۷_فرشید جهانی
۱۸_علی هریسچی
۱۹_پویا شوقی
۲۰_هوشنگ لطفی
ادامه اسامی در:
https://modaresinpress.ir/political/5717/
https://t.me/anjomanemodaresin
پایگاه اطلاع رسانی انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها
بیانیه ۲۱۰ وکلیل دادگستری در محکومیت شلیک به معترضان | پایگاه اطلاع رسانی انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها
بیانیه ۲۱۰ وکلیل دادگستری در محکومیت شلیک به معترضان/ فرار از مسئولیت، پایدار نیست و نقض حق حیات و سرکوب عریان شهروندان، در حافظه جمعی ثبت شده و در مراجع حقوقی بین‌المللی مستند خواهد شد/ ما، جمعی از وکلای دادگستری، با ابراز همبستگی با مردم معترض ایران و با…
👍4❤1
«دیگر چه باید بشود که اندکی به‌خودمان بیاییم؟»
صادق زیباکلام
🔹️به‌عنوان استادی که ۳۰ سال تاریخ تحولات سیاسی و اجتماعی ایران را در دانشگاه تدریس می‌کردم، حتی در خواب هم تصورش را نمی‌کردم که دانشگاهی که از ۱۶ آذر ۱۳۳۲ همواره علیه پهلوی‌ها شعار می‌داد، بعد از ۷۲ سال برگردد به پهلوی‌ها. این بازگشت بیش از آنکه برخاسته از علم و آگاهی و معرفت گذشته باشد، محصول بغض و کینه و نفرت از حال است. محصول ۴۷ سال سیاست‌هایی است که دست‌آورد آن برای نسل‌های جوان و دانشجویانش شده حسرت دیروز و نفرت امروز؛ سرخورده از گذشته و ناامید از آینده.
🔹️ای‌کاش برای یک‌بار هم که شده، از برج عاج غرورمان فرود بیاییم و به‌جای گرفتن انگشت اتهام به‌سمت آمریکای جنایتکار، انگلیس خبیث، صهیونیست کودک‌کش، رسانه‌های فارسی‌زبان معاند، جوانان فریب‌خورده، منافقین و دشمنان اسلام و یک‌دوجین دشمنان قسم‌خوردۀ دیگر، از خودمان بپرسیم چه شد و ما چه کردیم که ظرف ۴۷ سال ارزش‌های دینی، تاریخی، فرهنگی، سیاسی، اخلاقی و اجتماعی‌مان این‌چنین دارند فرو می‌ریزند؟ ما چه کردیم که پرچمی که آن‌گونه جوانان ما برایش در فکه، بستان، شلمچه، خرمشهر و مهران پرپر شدند، امروز در دانشگاه به‌آتش کشیده میشود؟ دیگر چه باید بشود که ما اندکی به‌خودمان بیاییم؟
https://t.me/anjomanemodaresin
صادق زیباکلام
🔹️به‌عنوان استادی که ۳۰ سال تاریخ تحولات سیاسی و اجتماعی ایران را در دانشگاه تدریس می‌کردم، حتی در خواب هم تصورش را نمی‌کردم که دانشگاهی که از ۱۶ آذر ۱۳۳۲ همواره علیه پهلوی‌ها شعار می‌داد، بعد از ۷۲ سال برگردد به پهلوی‌ها. این بازگشت بیش از آنکه برخاسته از علم و آگاهی و معرفت گذشته باشد، محصول بغض و کینه و نفرت از حال است. محصول ۴۷ سال سیاست‌هایی است که دست‌آورد آن برای نسل‌های جوان و دانشجویانش شده حسرت دیروز و نفرت امروز؛ سرخورده از گذشته و ناامید از آینده.
🔹️ای‌کاش برای یک‌بار هم که شده، از برج عاج غرورمان فرود بیاییم و به‌جای گرفتن انگشت اتهام به‌سمت آمریکای جنایتکار، انگلیس خبیث، صهیونیست کودک‌کش، رسانه‌های فارسی‌زبان معاند، جوانان فریب‌خورده، منافقین و دشمنان اسلام و یک‌دوجین دشمنان قسم‌خوردۀ دیگر، از خودمان بپرسیم چه شد و ما چه کردیم که ظرف ۴۷ سال ارزش‌های دینی، تاریخی، فرهنگی، سیاسی، اخلاقی و اجتماعی‌مان این‌چنین دارند فرو می‌ریزند؟ ما چه کردیم که پرچمی که آن‌گونه جوانان ما برایش در فکه، بستان، شلمچه، خرمشهر و مهران پرپر شدند، امروز در دانشگاه به‌آتش کشیده میشود؟ دیگر چه باید بشود که ما اندکی به‌خودمان بیاییم؟
https://t.me/anjomanemodaresin
👍14👎3
«آقای وزیر علوم تهدید نکنید؛ حالمان بد میشود»
دکتر ناصر مهدوی
بارها در نوشته‌ها خوانده و در گفتگوها شنیده‌اید که روزگار؛
انسان‌های پرمدعا را به چالش می‌کشد و بی‌رحمانه عیار واقعی آنها را برملا می‌سازد
🍃صد هزاران امتحان است ای پدر
هر که گوید من شدم سرهنگ در🍃
🔹آری از راهی دور همه آدمیان خود را شریف و محترم می‌پندارند همان‌گونه که پزشکیان و جنابعالی چنین می‌پنداشتید۰
اما درباره شما و پزشکیان، وقتی پای آزمون به میان آمد، معلوم شد که متاسفانه درونتان چقدر تاریک است و چگونه فردای همان روزی که بر تخت ریاست نشستید، چشم صداقت را کور کردید و وعده‌هاتان را زیر پا گذاشتید.
قسم می‌خورم که اگر به پزشکیان رأی دادم فقط به این دلیل بود که می‌دانستم رقیب او بسیار خطرناک است و هیچ قصدی جز ویرانی کشور ندارد. اما هرگز باور نداشتم که این سوی ماجرا؛ دولتی که برای بر سر کار آمدنش دهها متفکر این مرز و بوم آبرو گرو گذاشتند؛ چنین بی‌رحمانه پشت به ناله‌های مردم کند و آنها را در روزهای دادخواهی؛ آشوبگر و اغتشاشگر بخواند۰
🔹آقای وزیر علوم؛ در زمان‌های نه چندان دور؛ شما نیز فرد محترمی به نظر می‌رسیدید؛ اما امروز کارتان به‌جایی رسیده که با وقاحت تمام؛ دانشجویان، همان ثروت‌های واقعی این سرزمین را آشوبگر خطاب می‌کنید و با کمال تعجب آنها را به تنبیه و حساب‌کشی و البته زندان و داغ و درفش تهدید می‌کنید۰
به راستی دنیا چقدر ارزش دارد که برای حفظ منصب و مقامتان ( شما و اعضای دولت پزشکیان ) خود را چنین درمانده و تهی‌دست ساخته‌اید؟
اگر جرأت دارید در آینه وجدانتان چهره واقعی خود را تماشا کنید و ببینید که بوی کباب جاه طلبی؛ چه بلایی بر سرتان آورده که دیروز حقیقت‌خواه بودید و امروز از زبانتان باران نفرت آنهم علیه دانشجویان کشورتان می‌بارد۰
به قول مولانا
🍃ظالم آن قومی که چشمان دوختند
عالمی را زین سخن‌ها سوختند🍃
🔹در پایان مجبورم این سخن بلند سقراط را خدمتتان یادآوری کنم که گفته‌بود:
به حال کسی که تازیانه می‌خورد گریه نکنید؛ بلکه به حال کسی اشک بریزید که تازیانه می‌زند۰ زیرا با هر لطمه‌ای که به انسان بی‌گناهی می‌رساند؛ بیش از هر چیز خود را تاراج و بی‌ارزش می‌کند
🍃ای دريده پوستین یوسفان
گرگ برخیزی از این خواب گران🍃
https://t.me/anjomanemodaresin
@kanoon_neshan
دکتر ناصر مهدوی
بارها در نوشته‌ها خوانده و در گفتگوها شنیده‌اید که روزگار؛
انسان‌های پرمدعا را به چالش می‌کشد و بی‌رحمانه عیار واقعی آنها را برملا می‌سازد
🍃صد هزاران امتحان است ای پدر
هر که گوید من شدم سرهنگ در🍃
🔹آری از راهی دور همه آدمیان خود را شریف و محترم می‌پندارند همان‌گونه که پزشکیان و جنابعالی چنین می‌پنداشتید۰
اما درباره شما و پزشکیان، وقتی پای آزمون به میان آمد، معلوم شد که متاسفانه درونتان چقدر تاریک است و چگونه فردای همان روزی که بر تخت ریاست نشستید، چشم صداقت را کور کردید و وعده‌هاتان را زیر پا گذاشتید.
قسم می‌خورم که اگر به پزشکیان رأی دادم فقط به این دلیل بود که می‌دانستم رقیب او بسیار خطرناک است و هیچ قصدی جز ویرانی کشور ندارد. اما هرگز باور نداشتم که این سوی ماجرا؛ دولتی که برای بر سر کار آمدنش دهها متفکر این مرز و بوم آبرو گرو گذاشتند؛ چنین بی‌رحمانه پشت به ناله‌های مردم کند و آنها را در روزهای دادخواهی؛ آشوبگر و اغتشاشگر بخواند۰
🔹آقای وزیر علوم؛ در زمان‌های نه چندان دور؛ شما نیز فرد محترمی به نظر می‌رسیدید؛ اما امروز کارتان به‌جایی رسیده که با وقاحت تمام؛ دانشجویان، همان ثروت‌های واقعی این سرزمین را آشوبگر خطاب می‌کنید و با کمال تعجب آنها را به تنبیه و حساب‌کشی و البته زندان و داغ و درفش تهدید می‌کنید۰
به راستی دنیا چقدر ارزش دارد که برای حفظ منصب و مقامتان ( شما و اعضای دولت پزشکیان ) خود را چنین درمانده و تهی‌دست ساخته‌اید؟
اگر جرأت دارید در آینه وجدانتان چهره واقعی خود را تماشا کنید و ببینید که بوی کباب جاه طلبی؛ چه بلایی بر سرتان آورده که دیروز حقیقت‌خواه بودید و امروز از زبانتان باران نفرت آنهم علیه دانشجویان کشورتان می‌بارد۰
به قول مولانا
🍃ظالم آن قومی که چشمان دوختند
عالمی را زین سخن‌ها سوختند🍃
🔹در پایان مجبورم این سخن بلند سقراط را خدمتتان یادآوری کنم که گفته‌بود:
به حال کسی که تازیانه می‌خورد گریه نکنید؛ بلکه به حال کسی اشک بریزید که تازیانه می‌زند۰ زیرا با هر لطمه‌ای که به انسان بی‌گناهی می‌رساند؛ بیش از هر چیز خود را تاراج و بی‌ارزش می‌کند
🍃ای دريده پوستین یوسفان
گرگ برخیزی از این خواب گران🍃
https://t.me/anjomanemodaresin
@kanoon_neshan
👍3❤1
Forwarded from محمود صادقی
زبان اعتراض نسل جدید و زیست‌جهان‌های متفاوت: آیا فحش‌دادن دانشجویان عجیب است؟
🔻در جریان اعتراضات سال ۱۴۰۱، زمانی که برای نخستین‌بار برخی شعارهای رکیک و موهن در تجمعات، به‌ویژه در دانشگاه‌ها، شنیده شد، یادداشتی نوشتم با عنوان «آیا به‌کارگیری ادبیات و فحش‌های رکیک در جریان اعتراضات پدیده‌ای عجیب است؟».
🔻این روزها که دوباره بحث درباره‌ی فحش‌های رکیک در دانشگاه‌ها داغ شده است—از جمله در پی یادداشت دقیق سمیه توحیدلو راجع به از معنا تهی‌شدن کلمات—مرور دوباره‌ی همان بحث، که برآمده از مقاله‌ای با عنوان «شبکه‌های اجتماعی مجازی و قبح‌زدایی از محتوای مبتذل» است، می‌تواند مفید باشد.
🔻مطابق با یافته‌های این پژوهش، محتوای رکیک و مبتذل از سال‌ها پیش در جامعه و به‌تبع آن در فضای آنلاین به‌تدریج عادی شده و بخش زیادی از زشتی و قبح گذشته‌ی خود را از دست داده است. این روند در شبکه‌های اجتماعی—جایی که جوانان و نسل‌های جدید حضور پررنگ‌تری دارند—بیشتر دیده میشود. بنابراین شعارهای رکیکی که امروز در فضای عمومی شنیده میشود، محصول یک تغییر تدریجی و چندساله در میان نسل‌های جدید است؛ تغییری که پیش از بروز در خیابان و دانشگاه، در زیست دیجیتال آنها رخ داده بود.
🔻این یافته‌ها نشان می‌دهد فرهنگ نسل جدید، که بخش مهمی از فرایند جامعه‌پذیری‌شان در شبکه‌های اجتماعی شکل گرفته، دگرگون شده است. آنچه برای نسل‌های پیشین زشت و قبیح تلقی میشود، لزوماً برای نسل جدید همان معنا را ندارد. مسأله، تفاوت در زیست‌جهان است: دنیای متولدان دهه‌های هشتاد به بعد با دنیای نسل‌های پیشین تفاوت‌های بنیادین دارد و مصادیق «ابتذال» و «زشتی» برای آنها جابه‌جا شده است. بدون درک این دنیای جدید، فهم دقیق آنچه امروز در دانشگاه‌ها می‌گذرد ممکن نیست.
https://t.me/anjomanemodaresin
@MohammadRahbari
🔻در جریان اعتراضات سال ۱۴۰۱، زمانی که برای نخستین‌بار برخی شعارهای رکیک و موهن در تجمعات، به‌ویژه در دانشگاه‌ها، شنیده شد، یادداشتی نوشتم با عنوان «آیا به‌کارگیری ادبیات و فحش‌های رکیک در جریان اعتراضات پدیده‌ای عجیب است؟».
🔻این روزها که دوباره بحث درباره‌ی فحش‌های رکیک در دانشگاه‌ها داغ شده است—از جمله در پی یادداشت دقیق سمیه توحیدلو راجع به از معنا تهی‌شدن کلمات—مرور دوباره‌ی همان بحث، که برآمده از مقاله‌ای با عنوان «شبکه‌های اجتماعی مجازی و قبح‌زدایی از محتوای مبتذل» است، می‌تواند مفید باشد.
🔻مطابق با یافته‌های این پژوهش، محتوای رکیک و مبتذل از سال‌ها پیش در جامعه و به‌تبع آن در فضای آنلاین به‌تدریج عادی شده و بخش زیادی از زشتی و قبح گذشته‌ی خود را از دست داده است. این روند در شبکه‌های اجتماعی—جایی که جوانان و نسل‌های جدید حضور پررنگ‌تری دارند—بیشتر دیده میشود. بنابراین شعارهای رکیکی که امروز در فضای عمومی شنیده میشود، محصول یک تغییر تدریجی و چندساله در میان نسل‌های جدید است؛ تغییری که پیش از بروز در خیابان و دانشگاه، در زیست دیجیتال آنها رخ داده بود.
🔻این یافته‌ها نشان می‌دهد فرهنگ نسل جدید، که بخش مهمی از فرایند جامعه‌پذیری‌شان در شبکه‌های اجتماعی شکل گرفته، دگرگون شده است. آنچه برای نسل‌های پیشین زشت و قبیح تلقی میشود، لزوماً برای نسل جدید همان معنا را ندارد. مسأله، تفاوت در زیست‌جهان است: دنیای متولدان دهه‌های هشتاد به بعد با دنیای نسل‌های پیشین تفاوت‌های بنیادین دارد و مصادیق «ابتذال» و «زشتی» برای آنها جابه‌جا شده است. بدون درک این دنیای جدید، فهم دقیق آنچه امروز در دانشگاه‌ها می‌گذرد ممکن نیست.
https://t.me/anjomanemodaresin
@MohammadRahbari
Telegram
روزنوشته‌های سمیه توحیدلو
ناسزا؛ وقتی کلمات از معنا تهی می‌شوند
۶ اسفند
🖊سمیه توحیدلو
🗣️ مدتی است که ادبیاتِ خیابان و دانشگاه به زبانی آلوده شده که برای بسیاری از ما، حتی آنان که دغدغه تغییر دارند، گزنده و غیرقابل‌هضم است. به عنوان یک جامعه‌شناس، ضمن نقدِ جدی به فروکاستنِ رادیکالیسمِ…
۶ اسفند
🖊سمیه توحیدلو
🗣️ مدتی است که ادبیاتِ خیابان و دانشگاه به زبانی آلوده شده که برای بسیاری از ما، حتی آنان که دغدغه تغییر دارند، گزنده و غیرقابل‌هضم است. به عنوان یک جامعه‌شناس، ضمن نقدِ جدی به فروکاستنِ رادیکالیسمِ…
کارزار *نه به جنگ*
*پویش ملی دانشگاهیان ایرانی*
بیش از ۲۲۰ نفر از دانشگاهیان، پویش نه به جنگ را امضاء کردند.
امضاء کارزار کماکان ادامه دارد
لینک کارزار برای امضاء، متن پویش و اسامی امضاء کنندگان آن به شرح زیر است:
به نام خداوند جان و خرد
«پویش ملی نه به جنگ» فراخوانی است از سوی جمعی از دانشگاهیان ایرانی در واکنش به فجایع خونبار دی‌ماه سال جاری و نیز خطر فزاینده تحمیل جنگی ویرانگر علیه ایران.
۱. ما با اندوهی عمیق نسبت به جان‌باختن هزاران تن از عزیزان هم‌وطن، تأکید می‌کنیم که روشن‌شدن ابعاد این کشتار هولناک از طریق تشکیل کمیته‌ای علمی، بی‌طرف و مورد وثوق افکار عمومی ضرورتی اجتناب‌ناپذیر است. در عین توجه به نقش عوامل جنگ‌افروز خارجی، قصور و تقصیر حاکمیت در پیشگیری و مدیریت این فاجعه بزرگ نیز قابل انکار نیست.
۲. در شرایطی که کشور با تهدید جدی جنگ از سوی آمریکا و اسرائیل روبه‌روست، هشدار می‌دهیم که هرگونه درگیری نظامی، فارغ از توجیه آغاز آن، پیامدی جز کشتار بی‌گناهان، تخریب گسترده زیرساخت‌ها، آسیب‌های سنگین زیست‌محیطی، بی‌ثباتی منطقه‌ای و تضعیف صلح و امنیت جهانی نخواهد داشت.
۳. تجربه‌های تاریخی و پژوهش‌های معتبر نشان داده‌اند که حتی مداخلاتی که با وعده بهبود اوضاع آغاز می‌شوند، اغلب به پیامدهای پیش‌بینی‌ناپذیر و ویرانگر می‌انجامند و نخستین قربانی آنها نیز بنیان‌های درونی دموکراسی و آزادی‌خواهی است.
۴. از حاکمیت می‌خواهیم با درک اهمیت بنیان‌های واقعی قدرت ملی، که بر رضایت و حمایت مردم استوار است، دیپلماسی ضدجنگ را به‌طور فعال تقویت کرده و زمینه همدلی ملی را فراهم آورد. از همه ایرانیان، فارغ از تمایزات قومی، مذهبی و سیاسی، دعوت می‌کنیم گفتمان «نه به جنگ» را به مطالبه‌ای فراگیر و برتر تبدیل کنند و هر یک کنشگری مسئول در مسیر صلح باشند.
۵. ما دانشگاهیان داخل و خارج کشور، که توسعه متوازن و رفاه پایدار را در چارچوب فرایندهای دموکراتیک آرمان مشترک خود می‌دانیم، از خردورزان و نهادهای علمی جهان می‌خواهیم برای جلوگیری از شعله‌ورشدن جنگ تلاش کنند. همچنین از اندیشمندان و مسئولان کشورهای منطقه می‌خواهیم با تقویت ابتکارات دیپلماتیک و مواضع مسئولانه، نگرانی‌های مشروع نسبت به پیامدهای جنگ را به اقداماتی مؤثر تبدیل کنند.
۶. در سطح بین‌المللی، از دبیرکل و اعضای شورای امنیت سازمان ملل متحد، و نیز سیاستمداران و نمایندگان مسئول در آمریکا که با جنگ‌طلبی مخالف‌اند، می‌خواهیم به وظایف قانونی و اخلاقی خود در جلوگیری از جنگ و پایبندی به موازین حقوق بین‌الملل عمل کنند.
امید ما آن است که با رفع خطر جنگ، سرمایه اجتماعی حاصل از این همدلی ملی در خدمت اصلاحات ساختاری، به‌رسمیت‌شناختن حق حاکمیت ملت و حرکت مسالمت‌آمیز ایران به سوی توسعه، رفاه و ثبات پایدار قرار گیرد.
*جمعی از دانشگاهیان ایرانی*
اسامی امضاء کنندگان:
ابتکار، معصومه – دانشگاه تربیت مدرس
ابراهیم آبادی، حسین – دانشگاه شهید چمران اهواز
احمدی نژاد، زهرا – دانشگاه علوم پزشکی تهران
احمدی، حسین – دانشگاه تهران
ادیب، مسعود – دانشگاه مفید
ارباب شیرانی، بهروز – دانشگاه صنعتی اصفهان
ازهری، سید جواد – دانشگاه علم و صنعت
اصغری، علی‌اصغر – دانشگاه آزاد اسلامی آزادشهر
اصلان آبادی، ناصر – دانشگاه علوم پزشکی تبریز
افسانه کمالی/دانشگاه الزهرا
افشارمحمدیان، منصور – دانشگاه گیلان
افقه، سیذ مرتضی – دانشگاه شهید چمران اهواز
افلاک سیر، عبدالعزیز – دانشگاه شیراز
اقبال، جعفر – دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
اکبری مجد، عادل – دانشگاه محقق اردبیلی
اکبری، کرامت الله، جهاد دانشگاهی فارسی
امی، فتح‌الله – دانشگاه تربیت مدرس
امیدوار، محسن – دانشگاه ازاد اسلامی مرودشت
امین اسماعیلی، حمید – جهاد دانشگاهی
انصاری رنانی، قاسم – دانشگاه علامه طباطبائی
ایمانیه، حسین – دانشگاه امام خمینی
آخوندزاده، شاهین – دانشگاه علوم پزشکی تهران
آذری، هاجر – دانشگاه تربیت مدرس
آروین، بهاره – دانشگاه تربیت مدرس
آزاد ارمکی، تقی – دانشگاه تهران
لینک کارزار و اسامی در:
https://www.karzar.net/290830
https://modaresinpress.ir/political/5720/
*پویش ملی دانشگاهیان ایرانی*
بیش از ۲۲۰ نفر از دانشگاهیان، پویش نه به جنگ را امضاء کردند.
امضاء کارزار کماکان ادامه دارد
لینک کارزار برای امضاء، متن پویش و اسامی امضاء کنندگان آن به شرح زیر است:
به نام خداوند جان و خرد
«پویش ملی نه به جنگ» فراخوانی است از سوی جمعی از دانشگاهیان ایرانی در واکنش به فجایع خونبار دی‌ماه سال جاری و نیز خطر فزاینده تحمیل جنگی ویرانگر علیه ایران.
۱. ما با اندوهی عمیق نسبت به جان‌باختن هزاران تن از عزیزان هم‌وطن، تأکید می‌کنیم که روشن‌شدن ابعاد این کشتار هولناک از طریق تشکیل کمیته‌ای علمی، بی‌طرف و مورد وثوق افکار عمومی ضرورتی اجتناب‌ناپذیر است. در عین توجه به نقش عوامل جنگ‌افروز خارجی، قصور و تقصیر حاکمیت در پیشگیری و مدیریت این فاجعه بزرگ نیز قابل انکار نیست.
۲. در شرایطی که کشور با تهدید جدی جنگ از سوی آمریکا و اسرائیل روبه‌روست، هشدار می‌دهیم که هرگونه درگیری نظامی، فارغ از توجیه آغاز آن، پیامدی جز کشتار بی‌گناهان، تخریب گسترده زیرساخت‌ها، آسیب‌های سنگین زیست‌محیطی، بی‌ثباتی منطقه‌ای و تضعیف صلح و امنیت جهانی نخواهد داشت.
۳. تجربه‌های تاریخی و پژوهش‌های معتبر نشان داده‌اند که حتی مداخلاتی که با وعده بهبود اوضاع آغاز می‌شوند، اغلب به پیامدهای پیش‌بینی‌ناپذیر و ویرانگر می‌انجامند و نخستین قربانی آنها نیز بنیان‌های درونی دموکراسی و آزادی‌خواهی است.
۴. از حاکمیت می‌خواهیم با درک اهمیت بنیان‌های واقعی قدرت ملی، که بر رضایت و حمایت مردم استوار است، دیپلماسی ضدجنگ را به‌طور فعال تقویت کرده و زمینه همدلی ملی را فراهم آورد. از همه ایرانیان، فارغ از تمایزات قومی، مذهبی و سیاسی، دعوت می‌کنیم گفتمان «نه به جنگ» را به مطالبه‌ای فراگیر و برتر تبدیل کنند و هر یک کنشگری مسئول در مسیر صلح باشند.
۵. ما دانشگاهیان داخل و خارج کشور، که توسعه متوازن و رفاه پایدار را در چارچوب فرایندهای دموکراتیک آرمان مشترک خود می‌دانیم، از خردورزان و نهادهای علمی جهان می‌خواهیم برای جلوگیری از شعله‌ورشدن جنگ تلاش کنند. همچنین از اندیشمندان و مسئولان کشورهای منطقه می‌خواهیم با تقویت ابتکارات دیپلماتیک و مواضع مسئولانه، نگرانی‌های مشروع نسبت به پیامدهای جنگ را به اقداماتی مؤثر تبدیل کنند.
۶. در سطح بین‌المللی، از دبیرکل و اعضای شورای امنیت سازمان ملل متحد، و نیز سیاستمداران و نمایندگان مسئول در آمریکا که با جنگ‌طلبی مخالف‌اند، می‌خواهیم به وظایف قانونی و اخلاقی خود در جلوگیری از جنگ و پایبندی به موازین حقوق بین‌الملل عمل کنند.
امید ما آن است که با رفع خطر جنگ، سرمایه اجتماعی حاصل از این همدلی ملی در خدمت اصلاحات ساختاری، به‌رسمیت‌شناختن حق حاکمیت ملت و حرکت مسالمت‌آمیز ایران به سوی توسعه، رفاه و ثبات پایدار قرار گیرد.
*جمعی از دانشگاهیان ایرانی*
اسامی امضاء کنندگان:
ابتکار، معصومه – دانشگاه تربیت مدرس
ابراهیم آبادی، حسین – دانشگاه شهید چمران اهواز
احمدی نژاد، زهرا – دانشگاه علوم پزشکی تهران
احمدی، حسین – دانشگاه تهران
ادیب، مسعود – دانشگاه مفید
ارباب شیرانی، بهروز – دانشگاه صنعتی اصفهان
ازهری، سید جواد – دانشگاه علم و صنعت
اصغری، علی‌اصغر – دانشگاه آزاد اسلامی آزادشهر
اصلان آبادی، ناصر – دانشگاه علوم پزشکی تبریز
افسانه کمالی/دانشگاه الزهرا
افشارمحمدیان، منصور – دانشگاه گیلان
افقه، سیذ مرتضی – دانشگاه شهید چمران اهواز
افلاک سیر، عبدالعزیز – دانشگاه شیراز
اقبال، جعفر – دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
اکبری مجد، عادل – دانشگاه محقق اردبیلی
اکبری، کرامت الله، جهاد دانشگاهی فارسی
امی، فتح‌الله – دانشگاه تربیت مدرس
امیدوار، محسن – دانشگاه ازاد اسلامی مرودشت
امین اسماعیلی، حمید – جهاد دانشگاهی
انصاری رنانی، قاسم – دانشگاه علامه طباطبائی
ایمانیه، حسین – دانشگاه امام خمینی
آخوندزاده، شاهین – دانشگاه علوم پزشکی تهران
آذری، هاجر – دانشگاه تربیت مدرس
آروین، بهاره – دانشگاه تربیت مدرس
آزاد ارمکی، تقی – دانشگاه تهران
لینک کارزار و اسامی در:
https://www.karzar.net/290830
https://modaresinpress.ir/political/5720/
www.karzar.net
امضا کنید: کارزار نه به جنگ؛ پویش ملی دانشگاهیان ایرانی
ما دانشگاهیان ایرانی با این پویش ملی درخواست داریم گفتمان نه به جنگ را به مطالبه‌ای فراگیر تبدیل کنیم و از حاکمیت، سیاست ضدجنگ بخواهیم.
👎7👍2❤1
دوشنبه‌ی خون و خفقان فردوسی
⭕️ این توحش را متوقف کنید!
⭕️ با ادامهٔ تجمع اعتراضی دانشجویان در روز دوشنبه، سنگر دانش به صحرای خون تبدیل شد. خروش بغض و فریاد دانشجویان در دانشگاه، در کمتر از یک روز، با خونین‌ترین روش‌های سرکوب توسط نیروهای وابسته به بسیج، به سکوت و خفقان وهم‌آلود بدل گشت.
نفس دانشجوهای میهن‌پرست، زیر مشت و چکمه و حتاکی این نیروهای آتش به اختیار در خیابان‌های این دانشگاه که باید مهد علم و دموکراسی باشد، به تنگ آمد.
⭕️ ضرب و شتم افسارگسیخته و غیرقانونی توسط دانشجونماهای وابسته به بسیج، حمله به مجموعهٔ خوابگاه‌های دخترانهٔ پردیس و حملهٔ موتورسواران ناشناس به دانشجوهای معترض و لگدمال کردن دختران و پسران دانشجو، تنها ذره‌ای از اقدامات رخ دادهٔ اخیر در دانشگاه فردوسی مشهد است که باعث شد بار دیگر این نیروهای وابسته به این تشکل‌های شبه‌نظامی حقیقت وجودی خود را به نمایش بگذارند.
⭕️ ننگ بر دستانی که بر برادران و خواهران ما بلند شده و ادعای دفاع از این کشور را دارد در حالی که فرزندان این مرز و بوم را در خاک و خون می‌غلطاند. استقلال دانشگاه فدای آرمان های تاریک یک عده اقلیت تمامیت‌خواه گردید.
⭕️ در این بین، بلااستفاده بودن نیروهای حراست دانشگاه در حفظ امنیت دانشجو و ناکارآمدی ساختار دانشگاه در حفظ شأن و کرامت انسانی، بار دیگر ثابت کرد که ادعای حفاظت از حقوق دانشجویان در چنین روزی به واگذار کردن عرصهٔ دانشگاه به نیروهای سازمان‌یافته و شبه‌نظامی وابسته به بسیج تبدیل می‌گردد و تمام مسئولیت هرگونه آسیب جسمی، روحی و روانی بر عهده عاملان و آمران این شرایط می‌باشد. خطاب به مدیران حراست و دانشگاه میگوییم: هر دانشجویی که جانش و تحصیلش به خطر افتاده و یا می‌افتد مقصرش شمایید.
⭕️ انجمن اسلامی با به رسمیت شناختن حق اعتراض و ضمن اعلام همراهی با دانشجویان بیدار، با شدیدترین لحن ممکن این اقدامات غیرقانونی و وحشی‌گری خالص را محکوم می‌کند.
https://t.me/anjomanemodaresin
⭕️ این توحش را متوقف کنید!
امروز میدان دانشگاه، صحنهٔ خشونت عریان و توحش خالص قرار گرفته بود.
⭕️ با ادامهٔ تجمع اعتراضی دانشجویان در روز دوشنبه، سنگر دانش به صحرای خون تبدیل شد. خروش بغض و فریاد دانشجویان در دانشگاه، در کمتر از یک روز، با خونین‌ترین روش‌های سرکوب توسط نیروهای وابسته به بسیج، به سکوت و خفقان وهم‌آلود بدل گشت.
نفس دانشجوهای میهن‌پرست، زیر مشت و چکمه و حتاکی این نیروهای آتش به اختیار در خیابان‌های این دانشگاه که باید مهد علم و دموکراسی باشد، به تنگ آمد.
⭕️ ضرب و شتم افسارگسیخته و غیرقانونی توسط دانشجونماهای وابسته به بسیج، حمله به مجموعهٔ خوابگاه‌های دخترانهٔ پردیس و حملهٔ موتورسواران ناشناس به دانشجوهای معترض و لگدمال کردن دختران و پسران دانشجو، تنها ذره‌ای از اقدامات رخ دادهٔ اخیر در دانشگاه فردوسی مشهد است که باعث شد بار دیگر این نیروهای وابسته به این تشکل‌های شبه‌نظامی حقیقت وجودی خود را به نمایش بگذارند.
⭕️ ننگ بر دستانی که بر برادران و خواهران ما بلند شده و ادعای دفاع از این کشور را دارد در حالی که فرزندان این مرز و بوم را در خاک و خون می‌غلطاند. استقلال دانشگاه فدای آرمان های تاریک یک عده اقلیت تمامیت‌خواه گردید.
⭕️ در این بین، بلااستفاده بودن نیروهای حراست دانشگاه در حفظ امنیت دانشجو و ناکارآمدی ساختار دانشگاه در حفظ شأن و کرامت انسانی، بار دیگر ثابت کرد که ادعای حفاظت از حقوق دانشجویان در چنین روزی به واگذار کردن عرصهٔ دانشگاه به نیروهای سازمان‌یافته و شبه‌نظامی وابسته به بسیج تبدیل می‌گردد و تمام مسئولیت هرگونه آسیب جسمی، روحی و روانی بر عهده عاملان و آمران این شرایط می‌باشد. خطاب به مدیران حراست و دانشگاه میگوییم: هر دانشجویی که جانش و تحصیلش به خطر افتاده و یا می‌افتد مقصرش شمایید.
⭕️ انجمن اسلامی با به رسمیت شناختن حق اعتراض و ضمن اعلام همراهی با دانشجویان بیدار، با شدیدترین لحن ممکن این اقدامات غیرقانونی و وحشی‌گری خالص را محکوم می‌کند.
انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد
@anjomanfum
https://t.me/anjomanemodaresin
👍8👎5❤3
کارزار *نه به جنگ*
*پویش ملی دانشگاهیان ایرانی*
بیش از ۷۰۰ نفر از دانشگاهیان، پویش نه به جنگ را امضاء کردند. متن پویش و اسامی امضاء کنندگان آن به شرح زیر است:
به نام خداوند جان و خرد
«پویش ملی نه به جنگ» فراخوانی است از سوی جمعی از دانشگاهیان ایرانی در واکنش به فجایع خونبار دی‌ماه سال جاری و نیز خطر فزاینده تحمیل جنگی ویرانگر علیه ایران.
۱. ما با اندوهی عمیق نسبت به جان‌باختن هزاران تن از عزیزان هم‌وطن، تأکید می‌کنیم که روشن‌شدن ابعاد این کشتار هولناک از طریق تشکیل کمیته‌ای علمی، بی‌طرف و مورد وثوق افکار عمومی ضرورتی اجتناب‌ناپذیر است. در عین توجه به نقش عوامل جنگ‌افروز خارجی، قصور و تقصیر حاکمیت در پیشگیری و مدیریت این فاجعه بزرگ نیز قابل انکار نیست.
۲. در شرایطی که کشور با تهدید جدی جنگ از سوی آمریکا و اسرائیل روبه‌روست، هشدار می‌دهیم که هرگونه درگیری نظامی، فارغ از توجیه آغاز آن، پیامدی جز کشتار بی‌گناهان، تخریب گسترده زیرساخت‌ها، آسیب‌های سنگین زیست‌محیطی، بی‌ثباتی منطقه‌ای و تضعیف صلح و امنیت جهانی نخواهد داشت.
۳. تجربه‌های تاریخی و پژوهش‌های معتبر نشان داده‌اند که حتی مداخلاتی که با وعده بهبود اوضاع آغاز می‌شوند، اغلب به پیامدهای پیش‌بینی‌ناپذیر و ویرانگر می‌انجامند و نخستین قربانی آنها نیز بنیان‌های درونی دموکراسی و آزادی‌خواهی است.
۴. از حاکمیت می‌خواهیم با درک اهمیت بنیان‌های واقعی قدرت ملی، که بر رضایت و حمایت مردم استوار است، دیپلماسی ضدجنگ را به‌طور فعال تقویت کرده و زمینه همدلی ملی را فراهم آورد. از همه ایرانیان، فارغ از تمایزات قومی، مذهبی و سیاسی، دعوت می‌کنیم گفتمان «نه به جنگ» را به مطالبه‌ای فراگیر و برتر تبدیل کنند و هر یک کنشگری مسئول در مسیر صلح باشند.
۵. ما دانشگاهیان داخل و خارج کشور، که توسعه متوازن و رفاه پایدار را در چارچوب فرایندهای دموکراتیک آرمان مشترک خود می‌دانیم، از خردورزان و نهادهای علمی جهان می‌خواهیم برای جلوگیری از شعله‌ورشدن جنگ تلاش کنند. همچنین از اندیشمندان و مسئولان کشورهای منطقه می‌خواهیم با تقویت ابتکارات دیپلماتیک و مواضع مسئولانه، نگرانی‌های مشروع نسبت به پیامدهای جنگ را به اقداماتی مؤثر تبدیل کنند.
۶. در سطح بین‌المللی، از دبیرکل و اعضای شورای امنیت سازمان ملل متحد، و نیز سیاستمداران و نمایندگان مسئول در آمریکا که با جنگ‌طلبی مخالف‌اند، می‌خواهیم به وظایف قانونی و اخلاقی خود در جلوگیری از جنگ و پایبندی به موازین حقوق بین‌الملل عمل کنند.
امید ما آن است که با رفع خطر جنگ، سرمایه اجتماعی حاصل از این همدلی ملی در خدمت اصلاحات ساختاری، به‌رسمیت‌شناختن حق حاکمیت ملت و حرکت مسالمت‌آمیز ایران به سوی توسعه، رفاه و ثبات پایدار قرار گیرد.
*جمعی از دانشگاهیان ایرانی*
امضاء کارزار کماکان در لینک زیر ادامه دارد:
https://www.karzar.net/290830
اسامی تعدادی از امضاء کنندگان:
آ
دکتر آبسالان، صادق – وزارت علوم، تحقیقات و فناوری
دکتر آخوندزاده، شاهین – دانشگاه علوم پزشکی تهران
آرودی، حسینعلی – کارمند دانشگاه
دکتر آزادی، مجتبی – دانشگاه ایالتی سن‌فرانسیسکو
دکتر آذر نیوند، حسین – دانشگاه تهران
دکتر آذری، هاجر – دانشگاه تربیت مدرس
دکتر آذین‌فر، یوسف – دانشگاه آزاد اسلامی
دکتر آرمن، سید عزیز – دانشگاه شهید چمران
دکتر آروین، بهاره – دانشگاه تربیت مدرس
دکتر آزاد ارمکی، تقی – دانشگاه تهران
دکتر آزادی، علی‌رضا – دانشگاه تبریز
دکتر آشوری، مصطفی – دانشگاه اراک
دکتر آق، ناصر – دانشگاه ارومیه
دکتر آقابابایی، حسین – دانشگاه گیلان
دکتر آقاجری، زهره – دانشگاه فرهنگیان
دکتر آقا ابراهیمی، محمدرضا – دانشگاه بیرجند
آقامیری، سیده فاطمه
دکتر آموزگار، فاطمه – دانشگاه علوم پزشکی شیراز
دکتر آهنی، محمدرضا – دانشگاه شهید بهشتی
ادامه اسامی در:
https://modaresinpress.ir/political/5720/
https://t.me/anjomanemodaresin
*پویش ملی دانشگاهیان ایرانی*
بیش از ۷۰۰ نفر از دانشگاهیان، پویش نه به جنگ را امضاء کردند. متن پویش و اسامی امضاء کنندگان آن به شرح زیر است:
به نام خداوند جان و خرد
«پویش ملی نه به جنگ» فراخوانی است از سوی جمعی از دانشگاهیان ایرانی در واکنش به فجایع خونبار دی‌ماه سال جاری و نیز خطر فزاینده تحمیل جنگی ویرانگر علیه ایران.
۱. ما با اندوهی عمیق نسبت به جان‌باختن هزاران تن از عزیزان هم‌وطن، تأکید می‌کنیم که روشن‌شدن ابعاد این کشتار هولناک از طریق تشکیل کمیته‌ای علمی، بی‌طرف و مورد وثوق افکار عمومی ضرورتی اجتناب‌ناپذیر است. در عین توجه به نقش عوامل جنگ‌افروز خارجی، قصور و تقصیر حاکمیت در پیشگیری و مدیریت این فاجعه بزرگ نیز قابل انکار نیست.
۲. در شرایطی که کشور با تهدید جدی جنگ از سوی آمریکا و اسرائیل روبه‌روست، هشدار می‌دهیم که هرگونه درگیری نظامی، فارغ از توجیه آغاز آن، پیامدی جز کشتار بی‌گناهان، تخریب گسترده زیرساخت‌ها، آسیب‌های سنگین زیست‌محیطی، بی‌ثباتی منطقه‌ای و تضعیف صلح و امنیت جهانی نخواهد داشت.
۳. تجربه‌های تاریخی و پژوهش‌های معتبر نشان داده‌اند که حتی مداخلاتی که با وعده بهبود اوضاع آغاز می‌شوند، اغلب به پیامدهای پیش‌بینی‌ناپذیر و ویرانگر می‌انجامند و نخستین قربانی آنها نیز بنیان‌های درونی دموکراسی و آزادی‌خواهی است.
۴. از حاکمیت می‌خواهیم با درک اهمیت بنیان‌های واقعی قدرت ملی، که بر رضایت و حمایت مردم استوار است، دیپلماسی ضدجنگ را به‌طور فعال تقویت کرده و زمینه همدلی ملی را فراهم آورد. از همه ایرانیان، فارغ از تمایزات قومی، مذهبی و سیاسی، دعوت می‌کنیم گفتمان «نه به جنگ» را به مطالبه‌ای فراگیر و برتر تبدیل کنند و هر یک کنشگری مسئول در مسیر صلح باشند.
۵. ما دانشگاهیان داخل و خارج کشور، که توسعه متوازن و رفاه پایدار را در چارچوب فرایندهای دموکراتیک آرمان مشترک خود می‌دانیم، از خردورزان و نهادهای علمی جهان می‌خواهیم برای جلوگیری از شعله‌ورشدن جنگ تلاش کنند. همچنین از اندیشمندان و مسئولان کشورهای منطقه می‌خواهیم با تقویت ابتکارات دیپلماتیک و مواضع مسئولانه، نگرانی‌های مشروع نسبت به پیامدهای جنگ را به اقداماتی مؤثر تبدیل کنند.
۶. در سطح بین‌المللی، از دبیرکل و اعضای شورای امنیت سازمان ملل متحد، و نیز سیاستمداران و نمایندگان مسئول در آمریکا که با جنگ‌طلبی مخالف‌اند، می‌خواهیم به وظایف قانونی و اخلاقی خود در جلوگیری از جنگ و پایبندی به موازین حقوق بین‌الملل عمل کنند.
امید ما آن است که با رفع خطر جنگ، سرمایه اجتماعی حاصل از این همدلی ملی در خدمت اصلاحات ساختاری، به‌رسمیت‌شناختن حق حاکمیت ملت و حرکت مسالمت‌آمیز ایران به سوی توسعه، رفاه و ثبات پایدار قرار گیرد.
*جمعی از دانشگاهیان ایرانی*
امضاء کارزار کماکان در لینک زیر ادامه دارد:
https://www.karzar.net/290830
اسامی تعدادی از امضاء کنندگان:
آ
دکتر آبسالان، صادق – وزارت علوم، تحقیقات و فناوری
دکتر آخوندزاده، شاهین – دانشگاه علوم پزشکی تهران
آرودی، حسینعلی – کارمند دانشگاه
دکتر آزادی، مجتبی – دانشگاه ایالتی سن‌فرانسیسکو
دکتر آذر نیوند، حسین – دانشگاه تهران
دکتر آذری، هاجر – دانشگاه تربیت مدرس
دکتر آذین‌فر، یوسف – دانشگاه آزاد اسلامی
دکتر آرمن، سید عزیز – دانشگاه شهید چمران
دکتر آروین، بهاره – دانشگاه تربیت مدرس
دکتر آزاد ارمکی، تقی – دانشگاه تهران
دکتر آزادی، علی‌رضا – دانشگاه تبریز
دکتر آشوری، مصطفی – دانشگاه اراک
دکتر آق، ناصر – دانشگاه ارومیه
دکتر آقابابایی، حسین – دانشگاه گیلان
دکتر آقاجری، زهره – دانشگاه فرهنگیان
دکتر آقا ابراهیمی، محمدرضا – دانشگاه بیرجند
آقامیری، سیده فاطمه
دکتر آموزگار، فاطمه – دانشگاه علوم پزشکی شیراز
دکتر آهنی، محمدرضا – دانشگاه شهید بهشتی
ادامه اسامی در:
https://modaresinpress.ir/political/5720/
https://t.me/anjomanemodaresin
www.karzar.net
امضا کنید: کارزار نه به جنگ؛ پویش ملی دانشگاهیان ایرانی
ما دانشگاهیان ایرانی با این پویش ملی درخواست داریم گفتمان نه به جنگ را به مطالبه‌ای فراگیر تبدیل کنیم و از حاکمیت، سیاست ضدجنگ بخواهیم.
👎9❤4👍2
«وحدت ملی و مسئولیت تاریخی اصلاح‌طلبان»
دکتر فرهاد درویشی (عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها)
◀️ این روزها در سخنان، پیام ها و توییت‌های مقامات عالیه کشور به مناسبت های مختلف، مکررا از لزوم تقویت انسجام اجتماعی و حفظ وحدت ملی و مراقبت از آن، یاد می شود. با نگاهی خوش بینانه، اظهار مداوم این نگرانی‌ها را می‌توان، بیانگر نوعی بازاندیشی در ضرورت بازسازی انسجام اجتماعی، ترمیم سرمایه اجتماعی و عبور کشور از شرایط پیچیده اقتصادی و سیاسی کنونی کشور دانست.
◀️ امروز بیش از هر زمان دیگری، ایران نیازمند حفظ انسجام اجتماعی و جلوگیری از تعمیق شکاف‌های سیاسی و اجتماعی است اما تجربه چند دهه گذشته نشان داده که وحدت ملی صرفاً با توصیه‌های اخلاقی و دعوت‌های سیاسی پایدار نمی‌ماند بلکه نیازمند اصلاح برخی رویه‌ها، افزایش مشارکت واقعی مردم، شنیدن صدای منتقدان و ایجاد احساس عدالت و برابری در جامعه است.
◀️ در چنین شرایطی، اصلاح‌طلبان و جبهه اصلاحات ایران نیز با یک مسئولیت تاریخی مواجه‌اند. گفتمان و جریان اصلاح‌طلبی اگر بخواهد همچنان به‌عنوان یک جریان ملی و مؤثر باقی بماند، باید از دو خطای راهبردی پرهیز کند؛ نه در دام تقابل رادیکال و ناامیدسازی جامعه گرفتار شود و نه به انفعال، محافظه‌کاری و همراهی بی‌قید و شرط با وضع موجود تن دهد.
◀️ وظیفه اصلاح‌طلبان در شرایط کنونی، دفاع همزمان از «ایران»، «منافع ملی» و «اصلاح حکمرانی» است. جبهه اصلاحات باید ضمن حمایت از وحدت ملی و ثبات کشور، با صراحت و شجاعت، مطالبات جامعه برای اصلاحات واقعی را نمایندگی کند؛ اصلاحاتی که بدون آن، امید اجتماعی بازسازی نخواهد شد.
◀️ اصلاح‌طلبان باید بر این واقعیت تأکید کنند که انسجام پایدار ملی بدون افزایش اعتماد عمومی ممکن نیست و اعتماد عمومی نیز بدون شفافیت، مقابله مؤثر با فساد، تقویت آزادی رسانه‌ها، مشارکت سیاسی واقعی، کاهش محدودیت‌های اجتماعی و بازگشت مردم به عرصه تصمیم‌سازی ملی شکل نخواهد گرفت.
◀️ جبهه اصلاحات ایران، می‌تواند و باید، از فضای ایجادشده برای تبدیل مفهوم «وحدت ملی» از یک شعار سیاسی به یک پروژه عملی ملی استفاده کند؛ پروژه‌ای که در آن، همه نیروهای وفادار به ایران، فارغ از گرایش‌های سیاسی، امکان نقش‌آفرینی و مشارکت داشته باشند.
◀️ ایران در شرایط حساسی قرار دارد و عبور موفق از این مرحله، نیازمند عقلانیت، گفت‌وگوی ملی و پذیرش این واقعیت است که حفظ وحدت ملی و تقویت امنیت کشور، در نهایت بدون اصلاحات تدریجی، افزایش رضایت عمومی و بازسازی اعتماد مردم امکان‌پذیر نخواهد بود.
◀️ در مجموع به نظر می رسد که مواضع و عملکرد اصلاحات در شرایط فعلی، باید حول دو محور زير متمرکز شود:
*۱. دفاع از حکمرانی کارآمد و مطالبه‌گری مسئولانه:* اولویت اصلی باید جلوگیری از فروپاشی اقتصادی و اجتماعی باشد. جامعه ایرانی امروز بیش از هر چیز، به ثبات اقتصادی،امنیت روانی، آینده قابل پیش‌بینی، و حکمرانی کارآمد، نیاز دارد. اصلاح‌طلبان باید مطالبات مردم را از سطح شعار به سطح برنامه تبدیل کنند: برنامه مهار تورم چیست؟ بازسازی چگونه تأمین مالی میشود؟ نقش بخش خصوصی چیست؟ مجلس چگونه پاسخگو میشود؟ فساد ساختاری چگونه مهار میشود؟ سرمایه انسانی و تجارب اصلاح‌طلبان، قادر است این پرسش ها را در قالب برنامه‌های سیاستی، به دولت و دیگر مراجع ذیصلاح، ارائه دهد و یا برای آگاهی افکار عمومی، منتشر نماید.
*۲.تبدیل شعار وحدت ملی به پروژه آشتی ملی:* انسجام ملی سرمایه راهبردی کشور است. اصلاح‌طلبان باید بدون لکنت زبان، تاکید نمایند که وحدت پایدار بدون: افزایش مشارکت عمومی، آزادی رسانه ها، برقراری رقابت سیاسی واقعی، کاهش شکاف‌های اجتماعی، و بازگشت اعتماد عمومی، امکان‌پذیر نیست. دفاع از وحدت بدون حذف دیگری، مهم‌ترین مسأله است. اصلاح‌طلبان باید تأکید کنند که وحدت ملی یعنی به‌رسمیت شناختن تنوع اجتماعی و سیاسی و نه یکدست‌سازی سیاسی.
کانال انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها
https://t.me/anjomanemodaresin
دکتر فرهاد درویشی (عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها)
◀️ این روزها در سخنان، پیام ها و توییت‌های مقامات عالیه کشور به مناسبت های مختلف، مکررا از لزوم تقویت انسجام اجتماعی و حفظ وحدت ملی و مراقبت از آن، یاد می شود. با نگاهی خوش بینانه، اظهار مداوم این نگرانی‌ها را می‌توان، بیانگر نوعی بازاندیشی در ضرورت بازسازی انسجام اجتماعی، ترمیم سرمایه اجتماعی و عبور کشور از شرایط پیچیده اقتصادی و سیاسی کنونی کشور دانست.
◀️ امروز بیش از هر زمان دیگری، ایران نیازمند حفظ انسجام اجتماعی و جلوگیری از تعمیق شکاف‌های سیاسی و اجتماعی است اما تجربه چند دهه گذشته نشان داده که وحدت ملی صرفاً با توصیه‌های اخلاقی و دعوت‌های سیاسی پایدار نمی‌ماند بلکه نیازمند اصلاح برخی رویه‌ها، افزایش مشارکت واقعی مردم، شنیدن صدای منتقدان و ایجاد احساس عدالت و برابری در جامعه است.
◀️ در چنین شرایطی، اصلاح‌طلبان و جبهه اصلاحات ایران نیز با یک مسئولیت تاریخی مواجه‌اند. گفتمان و جریان اصلاح‌طلبی اگر بخواهد همچنان به‌عنوان یک جریان ملی و مؤثر باقی بماند، باید از دو خطای راهبردی پرهیز کند؛ نه در دام تقابل رادیکال و ناامیدسازی جامعه گرفتار شود و نه به انفعال، محافظه‌کاری و همراهی بی‌قید و شرط با وضع موجود تن دهد.
◀️ وظیفه اصلاح‌طلبان در شرایط کنونی، دفاع همزمان از «ایران»، «منافع ملی» و «اصلاح حکمرانی» است. جبهه اصلاحات باید ضمن حمایت از وحدت ملی و ثبات کشور، با صراحت و شجاعت، مطالبات جامعه برای اصلاحات واقعی را نمایندگی کند؛ اصلاحاتی که بدون آن، امید اجتماعی بازسازی نخواهد شد.
◀️ اصلاح‌طلبان باید بر این واقعیت تأکید کنند که انسجام پایدار ملی بدون افزایش اعتماد عمومی ممکن نیست و اعتماد عمومی نیز بدون شفافیت، مقابله مؤثر با فساد، تقویت آزادی رسانه‌ها، مشارکت سیاسی واقعی، کاهش محدودیت‌های اجتماعی و بازگشت مردم به عرصه تصمیم‌سازی ملی شکل نخواهد گرفت.
◀️ جبهه اصلاحات ایران، می‌تواند و باید، از فضای ایجادشده برای تبدیل مفهوم «وحدت ملی» از یک شعار سیاسی به یک پروژه عملی ملی استفاده کند؛ پروژه‌ای که در آن، همه نیروهای وفادار به ایران، فارغ از گرایش‌های سیاسی، امکان نقش‌آفرینی و مشارکت داشته باشند.
◀️ ایران در شرایط حساسی قرار دارد و عبور موفق از این مرحله، نیازمند عقلانیت، گفت‌وگوی ملی و پذیرش این واقعیت است که حفظ وحدت ملی و تقویت امنیت کشور، در نهایت بدون اصلاحات تدریجی، افزایش رضایت عمومی و بازسازی اعتماد مردم امکان‌پذیر نخواهد بود.
◀️ در مجموع به نظر می رسد که مواضع و عملکرد اصلاحات در شرایط فعلی، باید حول دو محور زير متمرکز شود:
*۱. دفاع از حکمرانی کارآمد و مطالبه‌گری مسئولانه:* اولویت اصلی باید جلوگیری از فروپاشی اقتصادی و اجتماعی باشد. جامعه ایرانی امروز بیش از هر چیز، به ثبات اقتصادی،امنیت روانی، آینده قابل پیش‌بینی، و حکمرانی کارآمد، نیاز دارد. اصلاح‌طلبان باید مطالبات مردم را از سطح شعار به سطح برنامه تبدیل کنند: برنامه مهار تورم چیست؟ بازسازی چگونه تأمین مالی میشود؟ نقش بخش خصوصی چیست؟ مجلس چگونه پاسخگو میشود؟ فساد ساختاری چگونه مهار میشود؟ سرمایه انسانی و تجارب اصلاح‌طلبان، قادر است این پرسش ها را در قالب برنامه‌های سیاستی، به دولت و دیگر مراجع ذیصلاح، ارائه دهد و یا برای آگاهی افکار عمومی، منتشر نماید.
*۲.تبدیل شعار وحدت ملی به پروژه آشتی ملی:* انسجام ملی سرمایه راهبردی کشور است. اصلاح‌طلبان باید بدون لکنت زبان، تاکید نمایند که وحدت پایدار بدون: افزایش مشارکت عمومی، آزادی رسانه ها، برقراری رقابت سیاسی واقعی، کاهش شکاف‌های اجتماعی، و بازگشت اعتماد عمومی، امکان‌پذیر نیست. دفاع از وحدت بدون حذف دیگری، مهم‌ترین مسأله است. اصلاح‌طلبان باید تأکید کنند که وحدت ملی یعنی به‌رسمیت شناختن تنوع اجتماعی و سیاسی و نه یکدست‌سازی سیاسی.
کانال انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها
https://t.me/anjomanemodaresin
❤6👎6👍1
♦️مقاومت ملت و اتخاذ راهبردهای دفاعی ایران، فضای جدیدی را برای ورود به عرصه جهانی گشوده است/
♦️جبهه‌ی رادیکال و تندرو داخلی که در طی دوره فعالیت‌های مخرب خود با چند قطبی‌سازی، از پیش مخالف هرگونه مذاکره و دیپلماسی بوده‌اند، اینک نیز از توافق حاصل شده بسیار ناخشنودند/
♦️رسانه ملی باید آینه‌ی تمام نمای جامعه و ملت باشد لذا نمی‌تواند و نباید در خدمت جریان و تفکری خاص و ماهیتا غیر ملی باشد/
♦️شایسته است در رویه‌هایی که راه حل را تعقیب، زندان و روش‌های تنبیهی منتقدان می‌داند، تجدید نظر اساسی صورت گیرد/
♦️بیانیه انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها درباره تفاهم‌نامه پایان جنگ میان ایران و آمریکا
به نام خداوند جان آفرین
تفاهم‌نامه پایان جنگ میان ایران و آمریکا نهایی گردید و مقرر شد بزودی امضای نمایندگان دو کشور برسد. انتشار این خبر، موجی از واکنش‌های بین‌المللی همچون سازمان ملل متحد، دولت‌های اروپایی و کشورهای منطقه را در پی داشت.
در این میان تمامی اقشار ملت، در پی شهادت رهبری فقید و فرماندهان و دانشمندان و کودکان و مردم بی گناه، با حضور کم سابقه‌ی خویش در پشتیبانی از دفاع ملی – میهنی، با اتکال به خدای متعال و پایداری، با تقویت روحیه رزمندگان جبهه‌ی نبرد علیه آمریکا و اسرائیل و اقمار و دول حامی آنان و با همراهی و پشتیبانی از افسران جبهه دیپلماسی و کاربست عقلانیت، توانستند خرسندی پیروزمندانه و آرام بخشی را به برای کشور رقم بزنند. در همین راستا، نکاتی را پیرامون وضعیت کنونی و آینده بیان می‌دارد:
۱. ورود به فصل جدید همکاری‌های منطقه‌ای و بین‌المللی: انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها هرچند این گام را، گام ابتدایی برای توافق جامع می‌داند، ولی این امر جز با همدلی و انسجام ملی و پایمردی رزمندگان و بهره بردن از قدرت بازدارندگی نظامی ایران و استفاده بجا از ابزار ژئوپولیتک و دیپلماسی فعال و تدبیر دولت جناب دکتر پزشکیان در پشتیبانی از معیشت مردم و پیش‌بینی‌ها و لجستیک پشت جبهه جنگ، میسر نبود و از این روی جای تبریک و قدر دانی دارد.
انجمن بر این باور است که مقاومت ملت و اتخاذ راهبردهای دفاعی ایران، فضای جدیدی را برای ورود به عرصه جهانی گشوده است. رهبری این امر نشانگر برخی تحولات و تصمیماتی است که شایسته تقدیر است و اگر این امر، در ادامه و ۶۰ روز آینده با تدبیر درست و بدون سنگ‌اندازی جریان‌های رادیکال به سرانجام برسد، می‌تواند ورود به فصل جدیدی از همکاری‌های منطقه‌ای و بین‌المللی باشد و خوشبختانه تصمیم‌هایی که نشان از رویکردی تحول‌گرا دارد، می‌تواند زمینه‌ی دست یابی به توسعه سیاسی، اجتماعی و اقتصادی را در فصل جدید، رقم بزند.
۲. کاهش تنش‌های ناشی از رادیکالیزم کور: دو نیروی رادیکال در دو جبهه فعالند. این دو گروه در روزهای آینده، جهت به بن‌بست کشاندن توافق جامع از پا نخواهند نشست و از این پس و در ادامه بر تلاش خود برای ناکامی توافق پیش رو با تمام قوا خواهند افزود. جبهه‌ی اول اسرائیل، اعم از نتانیاهو و احزاب تند رو در داخل اسرائیل و لابی‌های این رژیم آپارتاید در آمریکا و راستگرایان تندرو در ایالات متحده و نفوذ آنان درساختارهای امنیتی، اطلاعاتی و جاسوسی در برخی مراکز و کشورهای حامی آنان است؛ دیگر جبهه‌ی رادیکال و تندرو داخلی ایران که در طی دوره فعالیت‌های مخرب خود با چند قطبی‌سازی، از پیش مخالف هرگونه مذاکره و دیپلماسی بوده اند و اینک نیز از توافق حاصل شده بسیار ناخشنودند.
این اقلیت کم شمار ولی پرصدا، در طول یکی دو هفته گذشته در عین قلت، در بلندگوهای تبلیغاتی خواستار محاکمه مذاکره کنندگان در هر مقام و لباسی شده و طرح استیضاح و محاکمه را مطرح و در برخی از میادین شهرها متاسفانه بر طبل خشونت بدون پشتوانه عقلانی و مردمی کوبیده‌اند.
این جریان فاقد پایگاه مردمی، با عدم توجه به عقلانیت در تدبیر میدان و دیپلماسی، به دلیل ضعف در تحلیل، ناخشنود از این توافق‌اند. از این رو، پس از این باید شاهد سنگ‌اندازی های گوناگون آنان برای به بن‌بست کشاندن توافق بود. سابقه تقابل آنان در گذشته نیز موید این رویه فرصت‌سوز است که ریشه در رانت قدرت و ثروت، با نقاب انقلابی‌گری دارد و نشان داده که اگر میدان پیدا کند، فرصت طلایی رسیدن به پیروزی ملت را به شکست تبدیل خواهد کرد. این امر باید به عنوان هشداری جدی سرلوحه‌ی راهبران حاکمیت و دولت باشد.
۳. تقویت انسجام ملی: اعتماد ملت – دولت، گامی اساسی در استقلال کشور است. باید به جد گفت که روش‌های گذشته در نوع برخورد با اصنافی از مردم از: اهل قلم و رسانه، کارگران، هنرمندان، فرهنگیان و برخی منتقدان با شیوه‌های حکمرانی گذشته، دانشجویان و احضار آنان به کمیته‌های انضباطی و یا بازداشت و زندان آنان،
ادامه در:
https://modaresinpress.ir/news/5827/
https://t.me/anjomanemodaresin
♦️جبهه‌ی رادیکال و تندرو داخلی که در طی دوره فعالیت‌های مخرب خود با چند قطبی‌سازی، از پیش مخالف هرگونه مذاکره و دیپلماسی بوده‌اند، اینک نیز از توافق حاصل شده بسیار ناخشنودند/
♦️رسانه ملی باید آینه‌ی تمام نمای جامعه و ملت باشد لذا نمی‌تواند و نباید در خدمت جریان و تفکری خاص و ماهیتا غیر ملی باشد/
♦️شایسته است در رویه‌هایی که راه حل را تعقیب، زندان و روش‌های تنبیهی منتقدان می‌داند، تجدید نظر اساسی صورت گیرد/
♦️بیانیه انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها درباره تفاهم‌نامه پایان جنگ میان ایران و آمریکا
به نام خداوند جان آفرین
تفاهم‌نامه پایان جنگ میان ایران و آمریکا نهایی گردید و مقرر شد بزودی امضای نمایندگان دو کشور برسد. انتشار این خبر، موجی از واکنش‌های بین‌المللی همچون سازمان ملل متحد، دولت‌های اروپایی و کشورهای منطقه را در پی داشت.
در این میان تمامی اقشار ملت، در پی شهادت رهبری فقید و فرماندهان و دانشمندان و کودکان و مردم بی گناه، با حضور کم سابقه‌ی خویش در پشتیبانی از دفاع ملی – میهنی، با اتکال به خدای متعال و پایداری، با تقویت روحیه رزمندگان جبهه‌ی نبرد علیه آمریکا و اسرائیل و اقمار و دول حامی آنان و با همراهی و پشتیبانی از افسران جبهه دیپلماسی و کاربست عقلانیت، توانستند خرسندی پیروزمندانه و آرام بخشی را به برای کشور رقم بزنند. در همین راستا، نکاتی را پیرامون وضعیت کنونی و آینده بیان می‌دارد:
۱. ورود به فصل جدید همکاری‌های منطقه‌ای و بین‌المللی: انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها هرچند این گام را، گام ابتدایی برای توافق جامع می‌داند، ولی این امر جز با همدلی و انسجام ملی و پایمردی رزمندگان و بهره بردن از قدرت بازدارندگی نظامی ایران و استفاده بجا از ابزار ژئوپولیتک و دیپلماسی فعال و تدبیر دولت جناب دکتر پزشکیان در پشتیبانی از معیشت مردم و پیش‌بینی‌ها و لجستیک پشت جبهه جنگ، میسر نبود و از این روی جای تبریک و قدر دانی دارد.
انجمن بر این باور است که مقاومت ملت و اتخاذ راهبردهای دفاعی ایران، فضای جدیدی را برای ورود به عرصه جهانی گشوده است. رهبری این امر نشانگر برخی تحولات و تصمیماتی است که شایسته تقدیر است و اگر این امر، در ادامه و ۶۰ روز آینده با تدبیر درست و بدون سنگ‌اندازی جریان‌های رادیکال به سرانجام برسد، می‌تواند ورود به فصل جدیدی از همکاری‌های منطقه‌ای و بین‌المللی باشد و خوشبختانه تصمیم‌هایی که نشان از رویکردی تحول‌گرا دارد، می‌تواند زمینه‌ی دست یابی به توسعه سیاسی، اجتماعی و اقتصادی را در فصل جدید، رقم بزند.
۲. کاهش تنش‌های ناشی از رادیکالیزم کور: دو نیروی رادیکال در دو جبهه فعالند. این دو گروه در روزهای آینده، جهت به بن‌بست کشاندن توافق جامع از پا نخواهند نشست و از این پس و در ادامه بر تلاش خود برای ناکامی توافق پیش رو با تمام قوا خواهند افزود. جبهه‌ی اول اسرائیل، اعم از نتانیاهو و احزاب تند رو در داخل اسرائیل و لابی‌های این رژیم آپارتاید در آمریکا و راستگرایان تندرو در ایالات متحده و نفوذ آنان درساختارهای امنیتی، اطلاعاتی و جاسوسی در برخی مراکز و کشورهای حامی آنان است؛ دیگر جبهه‌ی رادیکال و تندرو داخلی ایران که در طی دوره فعالیت‌های مخرب خود با چند قطبی‌سازی، از پیش مخالف هرگونه مذاکره و دیپلماسی بوده اند و اینک نیز از توافق حاصل شده بسیار ناخشنودند.
این اقلیت کم شمار ولی پرصدا، در طول یکی دو هفته گذشته در عین قلت، در بلندگوهای تبلیغاتی خواستار محاکمه مذاکره کنندگان در هر مقام و لباسی شده و طرح استیضاح و محاکمه را مطرح و در برخی از میادین شهرها متاسفانه بر طبل خشونت بدون پشتوانه عقلانی و مردمی کوبیده‌اند.
این جریان فاقد پایگاه مردمی، با عدم توجه به عقلانیت در تدبیر میدان و دیپلماسی، به دلیل ضعف در تحلیل، ناخشنود از این توافق‌اند. از این رو، پس از این باید شاهد سنگ‌اندازی های گوناگون آنان برای به بن‌بست کشاندن توافق بود. سابقه تقابل آنان در گذشته نیز موید این رویه فرصت‌سوز است که ریشه در رانت قدرت و ثروت، با نقاب انقلابی‌گری دارد و نشان داده که اگر میدان پیدا کند، فرصت طلایی رسیدن به پیروزی ملت را به شکست تبدیل خواهد کرد. این امر باید به عنوان هشداری جدی سرلوحه‌ی راهبران حاکمیت و دولت باشد.
۳. تقویت انسجام ملی: اعتماد ملت – دولت، گامی اساسی در استقلال کشور است. باید به جد گفت که روش‌های گذشته در نوع برخورد با اصنافی از مردم از: اهل قلم و رسانه، کارگران، هنرمندان، فرهنگیان و برخی منتقدان با شیوه‌های حکمرانی گذشته، دانشجویان و احضار آنان به کمیته‌های انضباطی و یا بازداشت و زندان آنان،
ادامه در:
https://modaresinpress.ir/news/5827/
https://t.me/anjomanemodaresin
پایگاه اطلاع رسانی انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها
مقاومت ملت و اتخاذ راهبردهای دفاعی ایران، فضای جدیدی را برای ورود به عرصه جهانی گشوده است | پایگاه اطلاع رسانی انجمن اسلامی مدرسین…
♦مقاومت ملت و اتخاذ راهبردهای دفاعی ایران، فضای جدیدی را برای ورود به عرصه جهانی گشوده است/ ♦جبهه‌ی رادیکال و تندرو داخلی که در طی دوره فعالیت‌های مخرب خود با چند قطبی‌سازی، از پیش مخالف هرگونه مذاکره و دیپلماسی بوده‌اند، اینک نیز از توافق حاصل شده بسیار…
❤2
«داستان مشت گره کرده»
دکتر محمد حسین شریفی‌نیا (عضو هیات علمی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه)
این روزها همه جا سخن از مشت گره کرده رهبر فقید در لحظۀ شهادت است و می‌خواهند آن را به عنوان نماد پافشاری وی بر مقاومت حتی در دم مرگ به ملت بفروشند. بیلبوردهای مشت گرده کرده شهرها را پر کرده و حتی فرزندش مجتبی آن را در اولین پیامش برجسته کرد. اخیر هم فرزند شهید تنگسیری تصویری از مشت گره کرده پدرش را منتشر کرد و باز در پی القای همان نتیجه بود.
در حالی که این عمل صرفاً یک کنش بازتابی (Reflective) است و هیچ ربطی به مقاومت و این حرف‌ها ندارد. پاسخهای بازتابی فعالیت‌های غیرارادی‌اند که تحت فرمان دستگاه عصبی خودمختار (Autonomic Nervous System) عمل می‌کنند و اساساً شعور و تصمیم‌گیری در آنها دخالتی ندارد. درست مثل وقتی کف دست نوزادی را تحریک می کنید و نوزاد مشت خود را گره می‌کند. به همین ترتیب، آدمها در هنگام وقوع انفجاری بزرگ و سهمگین و وارد شدن شوک شدید، از شدت درد به طور اتوماتیک بدن و مشت خود را جمع کرده و به هم می فشارند. همه کسانی که سابقه ترکش خوردن در جنگ یا واقع شدن در صحنه‌های هولناک و وارد آمدن دردهای ناگهانی شدید را دارند، کم‌وبیش این حالت را تجربه کرده‌اند.
بنابراین، چون علی‌الاصول فریب دادن انسانها کار مذموم و ناپسندی است، همان‌طور که پیامبر خدا (ص) در فوت فرزندش ابراهیم، به صراحت و با جدیت تمام وقوع کسوف را یک امر طبیعی دانسته و مردم را از نسبت دادن آن به مرگ فرزندش برحذر داشت، رهبر جدید نیز باید به پیروی از رسول الله (ص) دستور دهد از این امر اجتناب گردد تا هم شائبه فریب ملت از بین برود و هم مضحکه دانایان نگردد.
کانال انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها
https://t.me/anjomanemodaresin
دکتر محمد حسین شریفی‌نیا (عضو هیات علمی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه)
این روزها همه جا سخن از مشت گره کرده رهبر فقید در لحظۀ شهادت است و می‌خواهند آن را به عنوان نماد پافشاری وی بر مقاومت حتی در دم مرگ به ملت بفروشند. بیلبوردهای مشت گرده کرده شهرها را پر کرده و حتی فرزندش مجتبی آن را در اولین پیامش برجسته کرد. اخیر هم فرزند شهید تنگسیری تصویری از مشت گره کرده پدرش را منتشر کرد و باز در پی القای همان نتیجه بود.
در حالی که این عمل صرفاً یک کنش بازتابی (Reflective) است و هیچ ربطی به مقاومت و این حرف‌ها ندارد. پاسخهای بازتابی فعالیت‌های غیرارادی‌اند که تحت فرمان دستگاه عصبی خودمختار (Autonomic Nervous System) عمل می‌کنند و اساساً شعور و تصمیم‌گیری در آنها دخالتی ندارد. درست مثل وقتی کف دست نوزادی را تحریک می کنید و نوزاد مشت خود را گره می‌کند. به همین ترتیب، آدمها در هنگام وقوع انفجاری بزرگ و سهمگین و وارد شدن شوک شدید، از شدت درد به طور اتوماتیک بدن و مشت خود را جمع کرده و به هم می فشارند. همه کسانی که سابقه ترکش خوردن در جنگ یا واقع شدن در صحنه‌های هولناک و وارد آمدن دردهای ناگهانی شدید را دارند، کم‌وبیش این حالت را تجربه کرده‌اند.
بنابراین، چون علی‌الاصول فریب دادن انسانها کار مذموم و ناپسندی است، همان‌طور که پیامبر خدا (ص) در فوت فرزندش ابراهیم، به صراحت و با جدیت تمام وقوع کسوف را یک امر طبیعی دانسته و مردم را از نسبت دادن آن به مرگ فرزندش برحذر داشت، رهبر جدید نیز باید به پیروی از رسول الله (ص) دستور دهد از این امر اجتناب گردد تا هم شائبه فریب ملت از بین برود و هم مضحکه دانایان نگردد.
کانال انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها
https://t.me/anjomanemodaresin
👍6❤1👎1
🎯 *از مدیریت شهری تا انتشار لیست ترور!*
👤 *علی اکبر حاجبی*
⚔️ در هر ساختار مدیریتی، معیار سنجش موفقیت یک مقام اجرایی، میزان توجه او به وظایف محوله و کیفیت خدمات‌رسانی به مردم است. اما وقتی نگاهی به عملکرد شهردار تهران و رسانه‌های وابسته به آن می‌اندازیم، با حقیقتی تلخ مواجه می‌شویم: شهرداری تهران از مسیر مدیریت شهری منحرف شده و به ابزاری برای عملیات‌های سیاسی-امنیتی تبدیل گشته است.
⚔️ یکی از تکان‌دهنده‌ترین وقایع اخیر، انتشار «لیست ترور» توسط مجموعه همشهری است. این مجموعه که رسانه‌ای متعلق به شهرداری است، به جای آنکه صدای شهروندان باشد و بر مشکلات شهری تمرکز کند، اقدام به منتشر کردن لیست افرادی نموده که هدف ترور قرار دارند. این اقدام، نه تنها خروج کامل از حیطه وظایف یک سازمان شهری است، بلکه نشان می‌دهد که ارگان‌های وابسته به شهرداری در حال مداخله در امور امنیتی کشور هستند.
⚔️ پرسش اینجاست که چرا شهردار تهران به جای پرداختن به امور مغفول شهری و حل معضلات تهران، به دنبال هدف‌گذاری سیاسی است؟ پاسخی ساده اما تکان‌دهنده در پیشینه این مدیریت نهفته است. کسی که مسیر رسیدن به پست شهرداری را نه از طریق رویه‌های قانونی و شفاف، بلکه با حمایت باندهای فشار و در مسیری غیرمجاز طی کرده است، طبیعتاً خود را مدیون همان باندها می‌بیند و اکنون از امکانات شهرداری برای پیشبرد اهداف آنها استفاده می‌کند.
⚔️ اگر هر امر در جایگاه درست خود بود، شهرداری تهران به جای انتشار لیست‌های ترور و ورود به بازی‌های سیاسی، تمام توان خود را صرف بهسازی شهر و خدمت به مردم می‌کرد. اما متأسفانه امروز شاهد آن هستیم که سازمان مدیریت شهری، به جای اینکه مدیر شهری باشد، به ابزاری برای شناساندن و هدف قرار دادن مخالفان تبدیل شده است.
⚔️ این رویکرد، نه تنها به اعتبار شهرداری تهران آسیب می‌زند، بلکه نشان‌دهنده یک بحران مدیریتی است که در آن، منافع باندهای فشار بر رفاه شهروندان تهران ارجحیت یافته است.
۲۰ تیر ۱۴۰۵
کانال انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها
https://t.me/anjomanemodaresin
👤 *علی اکبر حاجبی*
⚔️ در هر ساختار مدیریتی، معیار سنجش موفقیت یک مقام اجرایی، میزان توجه او به وظایف محوله و کیفیت خدمات‌رسانی به مردم است. اما وقتی نگاهی به عملکرد شهردار تهران و رسانه‌های وابسته به آن می‌اندازیم، با حقیقتی تلخ مواجه می‌شویم: شهرداری تهران از مسیر مدیریت شهری منحرف شده و به ابزاری برای عملیات‌های سیاسی-امنیتی تبدیل گشته است.
⚔️ یکی از تکان‌دهنده‌ترین وقایع اخیر، انتشار «لیست ترور» توسط مجموعه همشهری است. این مجموعه که رسانه‌ای متعلق به شهرداری است، به جای آنکه صدای شهروندان باشد و بر مشکلات شهری تمرکز کند، اقدام به منتشر کردن لیست افرادی نموده که هدف ترور قرار دارند. این اقدام، نه تنها خروج کامل از حیطه وظایف یک سازمان شهری است، بلکه نشان می‌دهد که ارگان‌های وابسته به شهرداری در حال مداخله در امور امنیتی کشور هستند.
⚔️ پرسش اینجاست که چرا شهردار تهران به جای پرداختن به امور مغفول شهری و حل معضلات تهران، به دنبال هدف‌گذاری سیاسی است؟ پاسخی ساده اما تکان‌دهنده در پیشینه این مدیریت نهفته است. کسی که مسیر رسیدن به پست شهرداری را نه از طریق رویه‌های قانونی و شفاف، بلکه با حمایت باندهای فشار و در مسیری غیرمجاز طی کرده است، طبیعتاً خود را مدیون همان باندها می‌بیند و اکنون از امکانات شهرداری برای پیشبرد اهداف آنها استفاده می‌کند.
⚔️ اگر هر امر در جایگاه درست خود بود، شهرداری تهران به جای انتشار لیست‌های ترور و ورود به بازی‌های سیاسی، تمام توان خود را صرف بهسازی شهر و خدمت به مردم می‌کرد. اما متأسفانه امروز شاهد آن هستیم که سازمان مدیریت شهری، به جای اینکه مدیر شهری باشد، به ابزاری برای شناساندن و هدف قرار دادن مخالفان تبدیل شده است.
⚔️ این رویکرد، نه تنها به اعتبار شهرداری تهران آسیب می‌زند، بلکه نشان‌دهنده یک بحران مدیریتی است که در آن، منافع باندهای فشار بر رفاه شهروندان تهران ارجحیت یافته است.
۲۰ تیر ۱۴۰۵
کانال انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها
https://t.me/anjomanemodaresin
👍3
«اصلاح طلبی بدون اراده قدرت طلبی»
👤 *گودرز صادقی هشجین*
💡 در فهم متعارف از سیاست، اپوزیسیون (از جمله اصلاح‌طلبان داخل سیستم) به نیرویی اطلاق میشود که هدف نهایی‌اش جایگزینی قدرت حاکم و رسیدن به حکومت است. احزاب سیاسی، جنبش‌های انقلابی و حتی بسیاری از حرکت‌های اعتراضی در این چارچوب تحلیل می‌شوند. با این حال، اشکال مهمی از کنش سیاسی و اجتماعی از موضع اپوزیسیون وجود داشته‌اند که آگاهانه فاقد اراده یا پروژه‌ی تصرف قدرت سیاسی بوده‌اند.
اپوزیسیون فراتر از دولت‌محوری:
تعریف دولت‌محور از اپوزیسیون، سیاست را به رقابت برای کنترل دستگاه قدرت فرو می‌کاهد. اما اگر سیاست را به معنای گسترده‌تر (مداخله در نظم اجتماعی، هنجاری و گفتمانی) بفهمیم، آنگاه اپوزیسیون می‌تواند اشکالی به خود بگیرد که الزاماً معطوف به حکومت‌کردن نیستند. در این معنا، اپوزیسیون ممکن است مشروعیت اخلاقی یا نمادین نظم مسلط را به چالش بکشد؛ افق‌های جدید فکری و ارزشی تولید کند؛ یا مطالبات مشخص اجتماعی را بدون ارائه‌ی پروژه‌ی حکمرانی پیگیری کند. چنین اپوزیسیونی نه رقیب دولت، بلکه مزاحم، منتقد یا اصلاح‌گر نظم موجود است.
💡 *چرایی اعراض از قدرت‌طلبی:* پرهیز آگاهانه از تصرف قدرت، همیشه ناشی از ضعف یا ناتوانی نیست، بلکه اغلب ریشه در دلایل نظری و تجربی دارد. برخی از سنت‌های فکری، دولت را نهادی ذاتاً سلطه‌گر می‌دانند که حتی با نیت‌های رهایی‌بخش نیز بازتولیدکننده‌ی اقتدار و سلسله‌مراتب است. بعلاوه، جنبش‌های افقی، شبکه‌ای یا ضدسلسله‌مراتبی، تصرف دولت را به‌منزله‌ی خیانت به وجدان عقیدتی خود تلقی می‌کنند. از سوی دیگر، برخی نیروها تغییر فرهنگ، حقوق و روابط اجتماعی را مقدم بر تغییر حکومت می‌دانند. در بسیاری از شرایط اقتدارگرایانه، نیروهای معترض می‌دانند که امکان عملی کسب قدرت را ندارند و ترجیح می‌دهند انرژی خود را صرف مقاومت مدنی کنند.
💡 *آنارشیسم و سیاست ضدیت با دولت:* آنارشیسم نمونه‌ی کلاسیک اپوزیسیونِ بی‌میل به قدرت است. بسیاری از آنارشیست‌ها نه‌تنها برای تصرف دولت تلاش نمی‌کنند، بلکه هرگونه دولت‌سازی را نفی می‌کنند. با این حال، نقش آنها در اعتصابات کارگری، جنبش‌های ضدجنگ و مبارزات ضدسرمایه‌داری انکارناپذیر است. هدف آنها تضعیف منطق سلطه است، نه جایگزینی آن با سلطه‌ای دیگر.
💡 *جنبش‌های اجتماعی نوین:* جنبش‌های فمینیستی، زیست‌محیطی و حقوق اقلیت‌ها اغلب بدون آنکه حزب سیاسی شوند یا دولت تشکیل دهند، تغییرات عمیقی در قوانین، هنجارها و افکار عمومی ایجاد کرده‌اند. این جنبش‌ها بیش از آنکه «چه کسی حکومت کند» را طرح کنند، می‌پرسند «چگونه باید زندگی کرد».
💡 *اپوزیسیون فرهنگی و روشنفکری:* روشنفکران منتقد، نویسندگان و هنرمندان غالباً در موقعیتی اپوزیسیونی قرار دارند، بی‌آن‌که قصد حکمرانی داشته باشند. نقش آنها تولید معنا، افشاگری و سلب مشروعیت نمادین از قدرت است. واتسلاو هاول این وضعیت را «قدرت بی‌قدرتان» می‌نامید: کنشی که از تصرف نهادها آغاز نمی‌شود، بلکه از حقیقت‌گویی تغذیه می‌کند.
💡 *جنبش‌های اخلاقی و دینی غیرقدرت‌طلب:* در برخی قرائت‌ها از دین یا اخلاق سیاسی، هدف اصلی اصلاح وجدان فردی و جمعی است، نه تسلط بر دولت. این جنبش‌ها می‌توانند بسیار بسیج‌گر باشند، اما نسبت به دولت فاصله‌ای انتقادی حفظ می‌کنند. الهیات رهایی‌بخش در امریکای لاتین مثال مناسبی برای این نحله از مبارزات اجتماعی است.
💡 *تناقض در آرمان و دستاورد:* چگونه می‌توان بدون تصرف قدرت سیاسی از دستاوردهای اجتماعی دفاع کرد؟ تجربه نشان می‌دهد که بسیاری از این جنبش‌ها یا ناخواسته به قدرت نزدیک می‌شوند، یا دستاوردهایشان توسط نیروهای قدرت‌طلب مصادره میشود. این تنش، ضعف صرف نیست، بلکه نشانه‌ی محدودیت ساختاری سیاستِ غیر دولت‌محور در جهانی است که دولت همچنان نقش تعیین‌کننده‌ای دارد. با این حال، همین نیروها اغلب امکان تحولات پایدارتر را فراهم می‌کنند: تغییر در ذهنیت‌ها، هنجارها و افق‌های آرمانی.
💡 *سخن پایانی:* اصلاح‌طلبی بدون اراده‌ی تصرف قدرت نه‌تنها ممکن است، بلکه در بسیاری از بزنگاه‌های تاریخی نقشی تعیین‌کننده ایفا کرده است. این اپوزیسیون بیش از آنکه به «حکومت بعدی» بیندیشد، به امکان‌های زیست اجتماعی متفاوت می‌اندیشد. با این حال، فقدان پروژه‌ی قدرت، همزمان نقطه‌ی قوت اخلاقی و نقطه‌ی ضعف سیاسی آن است.
کانال انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها
The Islamic Association of University Lecturers of Iran
https://t.me/anjomanemodaresin
👤 *گودرز صادقی هشجین*
💡 در فهم متعارف از سیاست، اپوزیسیون (از جمله اصلاح‌طلبان داخل سیستم) به نیرویی اطلاق میشود که هدف نهایی‌اش جایگزینی قدرت حاکم و رسیدن به حکومت است. احزاب سیاسی، جنبش‌های انقلابی و حتی بسیاری از حرکت‌های اعتراضی در این چارچوب تحلیل می‌شوند. با این حال، اشکال مهمی از کنش سیاسی و اجتماعی از موضع اپوزیسیون وجود داشته‌اند که آگاهانه فاقد اراده یا پروژه‌ی تصرف قدرت سیاسی بوده‌اند.
اپوزیسیون فراتر از دولت‌محوری:
تعریف دولت‌محور از اپوزیسیون، سیاست را به رقابت برای کنترل دستگاه قدرت فرو می‌کاهد. اما اگر سیاست را به معنای گسترده‌تر (مداخله در نظم اجتماعی، هنجاری و گفتمانی) بفهمیم، آنگاه اپوزیسیون می‌تواند اشکالی به خود بگیرد که الزاماً معطوف به حکومت‌کردن نیستند. در این معنا، اپوزیسیون ممکن است مشروعیت اخلاقی یا نمادین نظم مسلط را به چالش بکشد؛ افق‌های جدید فکری و ارزشی تولید کند؛ یا مطالبات مشخص اجتماعی را بدون ارائه‌ی پروژه‌ی حکمرانی پیگیری کند. چنین اپوزیسیونی نه رقیب دولت، بلکه مزاحم، منتقد یا اصلاح‌گر نظم موجود است.
💡 *چرایی اعراض از قدرت‌طلبی:* پرهیز آگاهانه از تصرف قدرت، همیشه ناشی از ضعف یا ناتوانی نیست، بلکه اغلب ریشه در دلایل نظری و تجربی دارد. برخی از سنت‌های فکری، دولت را نهادی ذاتاً سلطه‌گر می‌دانند که حتی با نیت‌های رهایی‌بخش نیز بازتولیدکننده‌ی اقتدار و سلسله‌مراتب است. بعلاوه، جنبش‌های افقی، شبکه‌ای یا ضدسلسله‌مراتبی، تصرف دولت را به‌منزله‌ی خیانت به وجدان عقیدتی خود تلقی می‌کنند. از سوی دیگر، برخی نیروها تغییر فرهنگ، حقوق و روابط اجتماعی را مقدم بر تغییر حکومت می‌دانند. در بسیاری از شرایط اقتدارگرایانه، نیروهای معترض می‌دانند که امکان عملی کسب قدرت را ندارند و ترجیح می‌دهند انرژی خود را صرف مقاومت مدنی کنند.
💡 *آنارشیسم و سیاست ضدیت با دولت:* آنارشیسم نمونه‌ی کلاسیک اپوزیسیونِ بی‌میل به قدرت است. بسیاری از آنارشیست‌ها نه‌تنها برای تصرف دولت تلاش نمی‌کنند، بلکه هرگونه دولت‌سازی را نفی می‌کنند. با این حال، نقش آنها در اعتصابات کارگری، جنبش‌های ضدجنگ و مبارزات ضدسرمایه‌داری انکارناپذیر است. هدف آنها تضعیف منطق سلطه است، نه جایگزینی آن با سلطه‌ای دیگر.
💡 *جنبش‌های اجتماعی نوین:* جنبش‌های فمینیستی، زیست‌محیطی و حقوق اقلیت‌ها اغلب بدون آنکه حزب سیاسی شوند یا دولت تشکیل دهند، تغییرات عمیقی در قوانین، هنجارها و افکار عمومی ایجاد کرده‌اند. این جنبش‌ها بیش از آنکه «چه کسی حکومت کند» را طرح کنند، می‌پرسند «چگونه باید زندگی کرد».
💡 *اپوزیسیون فرهنگی و روشنفکری:* روشنفکران منتقد، نویسندگان و هنرمندان غالباً در موقعیتی اپوزیسیونی قرار دارند، بی‌آن‌که قصد حکمرانی داشته باشند. نقش آنها تولید معنا، افشاگری و سلب مشروعیت نمادین از قدرت است. واتسلاو هاول این وضعیت را «قدرت بی‌قدرتان» می‌نامید: کنشی که از تصرف نهادها آغاز نمی‌شود، بلکه از حقیقت‌گویی تغذیه می‌کند.
💡 *جنبش‌های اخلاقی و دینی غیرقدرت‌طلب:* در برخی قرائت‌ها از دین یا اخلاق سیاسی، هدف اصلی اصلاح وجدان فردی و جمعی است، نه تسلط بر دولت. این جنبش‌ها می‌توانند بسیار بسیج‌گر باشند، اما نسبت به دولت فاصله‌ای انتقادی حفظ می‌کنند. الهیات رهایی‌بخش در امریکای لاتین مثال مناسبی برای این نحله از مبارزات اجتماعی است.
💡 *تناقض در آرمان و دستاورد:* چگونه می‌توان بدون تصرف قدرت سیاسی از دستاوردهای اجتماعی دفاع کرد؟ تجربه نشان می‌دهد که بسیاری از این جنبش‌ها یا ناخواسته به قدرت نزدیک می‌شوند، یا دستاوردهایشان توسط نیروهای قدرت‌طلب مصادره میشود. این تنش، ضعف صرف نیست، بلکه نشانه‌ی محدودیت ساختاری سیاستِ غیر دولت‌محور در جهانی است که دولت همچنان نقش تعیین‌کننده‌ای دارد. با این حال، همین نیروها اغلب امکان تحولات پایدارتر را فراهم می‌کنند: تغییر در ذهنیت‌ها، هنجارها و افق‌های آرمانی.
💡 *سخن پایانی:* اصلاح‌طلبی بدون اراده‌ی تصرف قدرت نه‌تنها ممکن است، بلکه در بسیاری از بزنگاه‌های تاریخی نقشی تعیین‌کننده ایفا کرده است. این اپوزیسیون بیش از آنکه به «حکومت بعدی» بیندیشد، به امکان‌های زیست اجتماعی متفاوت می‌اندیشد. با این حال، فقدان پروژه‌ی قدرت، همزمان نقطه‌ی قوت اخلاقی و نقطه‌ی ضعف سیاسی آن است.
کانال انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها
The Islamic Association of University Lecturers of Iran
https://t.me/anjomanemodaresin
❤2👍1👎1
«صادقانه و بی‌رودربایستی با سید علی خمینی»
🗣 دکتر حسین وفاپور
دانش‌آموخته فلسفه دانشگاه تهران
«چرا تقاص خون ۲۲۰ هزار ایرانی از صدام گرفته نشد و از آنها خونخواهی نشد؟»
به نام خدا
خدمت جناب حجت‌الاسلام سید علی آقای خمینی
📔 با سلام و احترام، سخنان جنابعالی در نکوهش صلح با آمریکا و خائن دانستن حامیان صلح با آمریکا، بنده را بر آن داشت که درد دلی برادرانه با جنابعالی داشته باشم.
سید عزیز؛ همان سالی که جنابعالی به دنیا آمدید برادر من در خاک تفتیده شلمچه به شهادت رسید.
📔 جنابعالی ۲ ساله بودید که بنده به همراه پدرم و دیگر برادرجانبازم در جبهه جنگ علیه صدام بودیم. همان سالی که خمینی کبیر شجاعانه با پذیرش مسئولیت پایان جنگ، بدان نبرد خانمان‌سوز خاتمه داد، شجاعتی که در دیگر مدیران آن زمان و بعد نظام یافت نشد. چراکه شجاعت اقدام به صلح و پذیرش مسئولیت آن از شجاعت برافرختن جنگ و دمیدن در آتش آن، بسیار سخت‌تر و پرهزینه‌تر است.
📔 در آن زمان هیچ کس نگفت چرا تقاص خون بیش از ۲۲۰ هزار شهید از صدام گرفته نشد و صدام بابت بیش از ۵۵۰ هزار جانباز، مجازات نشد، چراکه همه به عینه صدمات جنگ را بر کشور و مردم درک کردند و نبودند عده‌ای که شرایط سخت مردم را نبینند و با رجزخوانی و گزاف‌گویی به دنبال کسب وجهه برای خود باشند.
📔 صدماتی که مردم شریف اصفهان سهمی عمده در آن داشتند و هر خانواده آن، غمی از جنگ را در خود داشت و در هر خانه را که میزدی نام شهیدی یا جانبازی در آن می‌یافتی. در جای جای گلستان شهدای اصفهان پیکری از بستگان و دوستانم خفته است؛ اگر روزی گذرتان به اصفهان افتاد بفرمایید تا خدمت شما نشان دهم هر تکه از قلبم در کجای زمین گلستان شهدای اصفهان زیر خاک است و هنوز نیز پس از گذشت ۴۰ سال هرگاه به اصفهان میروم پیش از رفتن به خانه پدری به گلستان شهدا میروم تا با برادر و دوستانم درد دل کنم که هرچه بیشتر می‌گذرد داغشان تازه‌تر میشود و خیانت به خونشان بیشتر.
📔 ولی با آن همه داغ، ما در آن زمان با صدام نه تنها مذاکره که صلح کردیم؛ بله قربان با صدام جنایتکار صلح کردیم، صدامی که پدران و برادران و دوستانمان را کشته و سرزمینمان را ویران کرده بود و هرکجای این سرزمین زخمی از جنایت آن جنایتکار را به یادگار داشت؛ صلح کردیم چراکه سرنوشت کشور و سلامت و ایمنی مردم برایمان از گرفتن انتقام خون پدران و برادران و دوستانمان مهم‌تر بود.
📔 خمینی بزرگ هم آبروی خود را در طبق اخلاص گذاشت تا با صدام جنایتکار صلح کند و مانع آسیب بیشتر به کشور و مردم شود و تمام مسئولیت آن را خود پذیرفت. ولی افسوس که امروز نوه همان بزرگ مرد به همراه جمعی دیگر، رجز می‌خوانند و بر طبل جنگ و خونخواهی می‌کوبند تا برای خود کسب آبرو کنند و کشور را به جنگی دیگر بکشانند و مردم را بیش از پیش گرفتار سازند.
📔 اکنون از جنابعالی نیز انتظار میرود به تأسی از جدتان به هرشکل که می‌توانید جلوی تجاوز مجدد بیگانه به کشور را بگیرید و اجازه بدهید مردم شریف ایران زندگی کنند.
والسلام
۲۰ تیرماه ۱۴۰۵
کانال انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها
The Islamic Association of University Lecturers of Iran
https://t.me/anjomanemodaresin
🗣 دکتر حسین وفاپور
دانش‌آموخته فلسفه دانشگاه تهران
«چرا تقاص خون ۲۲۰ هزار ایرانی از صدام گرفته نشد و از آنها خونخواهی نشد؟»
به نام خدا
خدمت جناب حجت‌الاسلام سید علی آقای خمینی
📔 با سلام و احترام، سخنان جنابعالی در نکوهش صلح با آمریکا و خائن دانستن حامیان صلح با آمریکا، بنده را بر آن داشت که درد دلی برادرانه با جنابعالی داشته باشم.
سید عزیز؛ همان سالی که جنابعالی به دنیا آمدید برادر من در خاک تفتیده شلمچه به شهادت رسید.
📔 جنابعالی ۲ ساله بودید که بنده به همراه پدرم و دیگر برادرجانبازم در جبهه جنگ علیه صدام بودیم. همان سالی که خمینی کبیر شجاعانه با پذیرش مسئولیت پایان جنگ، بدان نبرد خانمان‌سوز خاتمه داد، شجاعتی که در دیگر مدیران آن زمان و بعد نظام یافت نشد. چراکه شجاعت اقدام به صلح و پذیرش مسئولیت آن از شجاعت برافرختن جنگ و دمیدن در آتش آن، بسیار سخت‌تر و پرهزینه‌تر است.
📔 در آن زمان هیچ کس نگفت چرا تقاص خون بیش از ۲۲۰ هزار شهید از صدام گرفته نشد و صدام بابت بیش از ۵۵۰ هزار جانباز، مجازات نشد، چراکه همه به عینه صدمات جنگ را بر کشور و مردم درک کردند و نبودند عده‌ای که شرایط سخت مردم را نبینند و با رجزخوانی و گزاف‌گویی به دنبال کسب وجهه برای خود باشند.
📔 صدماتی که مردم شریف اصفهان سهمی عمده در آن داشتند و هر خانواده آن، غمی از جنگ را در خود داشت و در هر خانه را که میزدی نام شهیدی یا جانبازی در آن می‌یافتی. در جای جای گلستان شهدای اصفهان پیکری از بستگان و دوستانم خفته است؛ اگر روزی گذرتان به اصفهان افتاد بفرمایید تا خدمت شما نشان دهم هر تکه از قلبم در کجای زمین گلستان شهدای اصفهان زیر خاک است و هنوز نیز پس از گذشت ۴۰ سال هرگاه به اصفهان میروم پیش از رفتن به خانه پدری به گلستان شهدا میروم تا با برادر و دوستانم درد دل کنم که هرچه بیشتر می‌گذرد داغشان تازه‌تر میشود و خیانت به خونشان بیشتر.
📔 ولی با آن همه داغ، ما در آن زمان با صدام نه تنها مذاکره که صلح کردیم؛ بله قربان با صدام جنایتکار صلح کردیم، صدامی که پدران و برادران و دوستانمان را کشته و سرزمینمان را ویران کرده بود و هرکجای این سرزمین زخمی از جنایت آن جنایتکار را به یادگار داشت؛ صلح کردیم چراکه سرنوشت کشور و سلامت و ایمنی مردم برایمان از گرفتن انتقام خون پدران و برادران و دوستانمان مهم‌تر بود.
📔 خمینی بزرگ هم آبروی خود را در طبق اخلاص گذاشت تا با صدام جنایتکار صلح کند و مانع آسیب بیشتر به کشور و مردم شود و تمام مسئولیت آن را خود پذیرفت. ولی افسوس که امروز نوه همان بزرگ مرد به همراه جمعی دیگر، رجز می‌خوانند و بر طبل جنگ و خونخواهی می‌کوبند تا برای خود کسب آبرو کنند و کشور را به جنگی دیگر بکشانند و مردم را بیش از پیش گرفتار سازند.
📔 اکنون از جنابعالی نیز انتظار میرود به تأسی از جدتان به هرشکل که می‌توانید جلوی تجاوز مجدد بیگانه به کشور را بگیرید و اجازه بدهید مردم شریف ایران زندگی کنند.
والسلام
۲۰ تیرماه ۱۴۰۵
کانال انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها
The Islamic Association of University Lecturers of Iran
https://t.me/anjomanemodaresin
👍5👏2👎1
«سخنی با آقای سید علی خمینی»
دکتر داود سلیمانی
✅️ آقا سید علی خمینی، سلام! سخنرانی شما، به عنوان نوه مرحوم امام(ره) که شجاعت پذیرش قطعنامه٥٩٨ و به قول خودشان جام زهر را داشت، نه تنها خلاف انتظار بود، بلکه بر سبیل" انظر الی ماقال و لاتنظر الی من قال" نیز، از اولیه ترین مبانی عقلى و عقلایی كه ذيلا بدان مى پردازم نیز برخوردار نبود.
✅️ ظاهرا شما باید به صلح امام حسن علیه السلام ، با این رویکرد که مذاکره نباید به صلح ختم شود، نگاهی دیگر داشته باشید. حال آنکه این نوع نگاه اساسا مذاکره را برای ادامه جنگ می خواهد و نه ترک مخاصمه و یا صلح. امام حسن اما مذاکره اش به صلح ختم شد و نه جنگ، پس این امر که چون عمل امام حسن ع به صلح ختم شد، نباید ذلت تلقی شود، چنانکه برخی از صحابه نزدیک ایشان وی را " مذل المومنین" خواندند که از ساحت ایشان بدور است.
✅️ سیاست ورزی البته نیازمند تحلیل واقعی شرایط و بقول فقها نیازمند الاهم و فی الاهم کردن و تقدیم اهم بر مهم است، و لابد می دانید در شرایط برابر و نابرابر بین عده و عده دشمن، آنچه که عقلانیست ترک مخاصمه و یا صلح است، تنها در یک صورت، نباید تن به پذیرش تحمیل های دشمن داد، و آن ناگزیر بودن جنگ به دلیل تحمیل آن توسط دشمن است، کاری که حسین علیه السلام ناگزیر بدان شد. اما ایشان حتا در این مرحله نیز خواستار ترک مخاصمه و رفتن به جایی به دور از مکه و مدینه شد، ولی دشمن نپذیرفت و سد راه شد و جنگ را بر ایشان تحمیل کرد و حسین ع و یارانش در این راه شهید شدند.
✅️ هرچند قیاس دشمنی یزید با امام حسین ع در شرایط امروز شاید قیاسی مع الفارق باشد، ولی با لحاظ مشابهت ان دشمنی بین آمریکا با ایران، اگر فرصتی برای ایران برای مذاکره باز باشد، باید از ان استقبال کرد، چنانکه امام حسین ع به دلیل بد عهدی حامیان و قلت عِده و عُدة در امر ترک مخاصمه، خود پیش قدم بود، زیرا نفوس انسان ها و حفظ دماء ایشان از اصول احکام است.
✅️ آسید علی آقا ، بنابر آنچه که آمد، هر اظهار نظری که راه را برای ریختن خون مردم بی گناه باز کرده و یا بدان کمک کند، در حالی که راه برای حل آن از طریق مذاکره و آتش بس و یا ترک مخاصمه و صلح وجود داشته باشد، بنا بر دو اصل مذکور الاهم و مهم و حفظ دماء، باید در اولویت باشد که در سخنرانی شما دیده نمی شود.
شما گفته اید: «اگر می‌بینید که جمهوری اسلامی صحبت از مذاکره دارد، مذاکره صلح نیست. مگر میشود که امام حسین(ع) با یزید صلح کند؟! مگر میشود ما با آمریکای جنایتکار صلح کنیم؟! اصلا هویت ما سازش‌ناپذیری با استکبار است. مذاکره یعنی جنگ؛ جنگ صورت‌های مختلفی دارد.»
✅️ در پاسخ باید گفت که ما در سیاست ، در باره ی هویت ها توافق نمی کنیم، صلح به معنای رضایت دادن به هویت باطل نیست، بلکه چنانکه در صلح امام حسن ع بود، و مرحوم رهبر شهید هم از ان به نرمش قهرمانانه، یاد کرد، شرایط دشواری بود که حضرت نمی توانست جان مردم را به خطر اندازد، از این رو ان صلح نامه را امضا کردند.
✅️ دیگر آنکه این ادبیات که: «هرکس بخواهد مذاکره کند برای اینکه به صلح با آمریکا برسد، خائن است. و یا: «هرکس پیام دوستی به آمریکا بفرستد، دهانش خبیث و نجس است.»، نیز به دو دلیل پذیرفته نیست:
✅️ اول منطق خود حق پنداری و جزم گرایانه در ان موجب می زند، کمی تامل کنید شاید در مقابل این گزاره جزمی شما گزاره دیگری که ناقض ان است وجود داشته باشد که دارد. آسید علی آقا، کمی تاریخ خودمان را مرور کنیم، مذاکره برای صلح خیانت نیست، پذیرش قطعنامه 598 توسط جد بزرگوار ، عین درایت بود نه خیانت.
✅️ دلیل دوم : آیا بر اساس منطق شما مرحوم امام ره با پذیرش ان صلح ، ماهیت رژیم بعثی را تأیید و از جمهوری اسلامی هویت زدایی شد؟ چرا منطق شما اینجا جواب نمی دهد؟ چرا باید کسی که پیام صلح و دوستی که در منطق سیاسی و نظام بین الملل ، ترک جنگ و استقرار صلح است، " دهانش نجس و خبیث" باشد؟ لابد بنا بر منطق مطرح شده، چون ماهیت و هویت دشمن را پیدا می کند و تمام اوصاف رذیله دشمن بر او بار می شود؟ حال آنکه این منطق پذیرفته نیست.
✅️ اصل در منطق دین و جهان امروزی بر ثبات و امنیت و صلح است و نه جنگ، جنگ امری عارضی است و نه ذاتی و هویتی. پس طوری باید سخن گفت که یک پشتوانه حداقلی از منطق، عقلانیت و تجارب تاریخی در ان موجود باشد، نباید بی دلیل افراد را رمی به خیانت و نجاست و خباثت نمود.
۲۱ تیر ۱۴۰۵
کانال انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها
The Islamic Association of University Lecturers of Iran
https://t.me/anjomanemodaresin
دکتر داود سلیمانی
✅️ آقا سید علی خمینی، سلام! سخنرانی شما، به عنوان نوه مرحوم امام(ره) که شجاعت پذیرش قطعنامه٥٩٨ و به قول خودشان جام زهر را داشت، نه تنها خلاف انتظار بود، بلکه بر سبیل" انظر الی ماقال و لاتنظر الی من قال" نیز، از اولیه ترین مبانی عقلى و عقلایی كه ذيلا بدان مى پردازم نیز برخوردار نبود.
✅️ ظاهرا شما باید به صلح امام حسن علیه السلام ، با این رویکرد که مذاکره نباید به صلح ختم شود، نگاهی دیگر داشته باشید. حال آنکه این نوع نگاه اساسا مذاکره را برای ادامه جنگ می خواهد و نه ترک مخاصمه و یا صلح. امام حسن اما مذاکره اش به صلح ختم شد و نه جنگ، پس این امر که چون عمل امام حسن ع به صلح ختم شد، نباید ذلت تلقی شود، چنانکه برخی از صحابه نزدیک ایشان وی را " مذل المومنین" خواندند که از ساحت ایشان بدور است.
✅️ سیاست ورزی البته نیازمند تحلیل واقعی شرایط و بقول فقها نیازمند الاهم و فی الاهم کردن و تقدیم اهم بر مهم است، و لابد می دانید در شرایط برابر و نابرابر بین عده و عده دشمن، آنچه که عقلانیست ترک مخاصمه و یا صلح است، تنها در یک صورت، نباید تن به پذیرش تحمیل های دشمن داد، و آن ناگزیر بودن جنگ به دلیل تحمیل آن توسط دشمن است، کاری که حسین علیه السلام ناگزیر بدان شد. اما ایشان حتا در این مرحله نیز خواستار ترک مخاصمه و رفتن به جایی به دور از مکه و مدینه شد، ولی دشمن نپذیرفت و سد راه شد و جنگ را بر ایشان تحمیل کرد و حسین ع و یارانش در این راه شهید شدند.
✅️ هرچند قیاس دشمنی یزید با امام حسین ع در شرایط امروز شاید قیاسی مع الفارق باشد، ولی با لحاظ مشابهت ان دشمنی بین آمریکا با ایران، اگر فرصتی برای ایران برای مذاکره باز باشد، باید از ان استقبال کرد، چنانکه امام حسین ع به دلیل بد عهدی حامیان و قلت عِده و عُدة در امر ترک مخاصمه، خود پیش قدم بود، زیرا نفوس انسان ها و حفظ دماء ایشان از اصول احکام است.
✅️ آسید علی آقا ، بنابر آنچه که آمد، هر اظهار نظری که راه را برای ریختن خون مردم بی گناه باز کرده و یا بدان کمک کند، در حالی که راه برای حل آن از طریق مذاکره و آتش بس و یا ترک مخاصمه و صلح وجود داشته باشد، بنا بر دو اصل مذکور الاهم و مهم و حفظ دماء، باید در اولویت باشد که در سخنرانی شما دیده نمی شود.
شما گفته اید: «اگر می‌بینید که جمهوری اسلامی صحبت از مذاکره دارد، مذاکره صلح نیست. مگر میشود که امام حسین(ع) با یزید صلح کند؟! مگر میشود ما با آمریکای جنایتکار صلح کنیم؟! اصلا هویت ما سازش‌ناپذیری با استکبار است. مذاکره یعنی جنگ؛ جنگ صورت‌های مختلفی دارد.»
✅️ در پاسخ باید گفت که ما در سیاست ، در باره ی هویت ها توافق نمی کنیم، صلح به معنای رضایت دادن به هویت باطل نیست، بلکه چنانکه در صلح امام حسن ع بود، و مرحوم رهبر شهید هم از ان به نرمش قهرمانانه، یاد کرد، شرایط دشواری بود که حضرت نمی توانست جان مردم را به خطر اندازد، از این رو ان صلح نامه را امضا کردند.
✅️ دیگر آنکه این ادبیات که: «هرکس بخواهد مذاکره کند برای اینکه به صلح با آمریکا برسد، خائن است. و یا: «هرکس پیام دوستی به آمریکا بفرستد، دهانش خبیث و نجس است.»، نیز به دو دلیل پذیرفته نیست:
✅️ اول منطق خود حق پنداری و جزم گرایانه در ان موجب می زند، کمی تامل کنید شاید در مقابل این گزاره جزمی شما گزاره دیگری که ناقض ان است وجود داشته باشد که دارد. آسید علی آقا، کمی تاریخ خودمان را مرور کنیم، مذاکره برای صلح خیانت نیست، پذیرش قطعنامه 598 توسط جد بزرگوار ، عین درایت بود نه خیانت.
✅️ دلیل دوم : آیا بر اساس منطق شما مرحوم امام ره با پذیرش ان صلح ، ماهیت رژیم بعثی را تأیید و از جمهوری اسلامی هویت زدایی شد؟ چرا منطق شما اینجا جواب نمی دهد؟ چرا باید کسی که پیام صلح و دوستی که در منطق سیاسی و نظام بین الملل ، ترک جنگ و استقرار صلح است، " دهانش نجس و خبیث" باشد؟ لابد بنا بر منطق مطرح شده، چون ماهیت و هویت دشمن را پیدا می کند و تمام اوصاف رذیله دشمن بر او بار می شود؟ حال آنکه این منطق پذیرفته نیست.
✅️ اصل در منطق دین و جهان امروزی بر ثبات و امنیت و صلح است و نه جنگ، جنگ امری عارضی است و نه ذاتی و هویتی. پس طوری باید سخن گفت که یک پشتوانه حداقلی از منطق، عقلانیت و تجارب تاریخی در ان موجود باشد، نباید بی دلیل افراد را رمی به خیانت و نجاست و خباثت نمود.
۲۱ تیر ۱۴۰۵
کانال انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها
The Islamic Association of University Lecturers of Iran
https://t.me/anjomanemodaresin
👎3👏3❤1
«تنگه هرمز؛ ستیزگاه راهبردها و معمای ژئوپلیتیک ایران»
دکتر مراد کاویانی راد،
عضو هیات علمی دانشگاه خوارزمی، پژوهشگر حوزه ژئوپلیتیک و هیدروپلیتیک
📍 تحولات چند ماه اخیر در تنگه هرمز، بحرانی تمام‌عیار با ابعاد نظامی، حقوقی و سیاسی پدید آورده که این آبراه راهبردی را به کانون کشاکش جهانی تبدیل کرده است. این درگیری با حمله نظامی آمریکا و اسرائیل به ایران در نهم اسفند گذشته آغاز شد و به شهادت رهبر و شماری از کارگزاران ارشد سیاسی و نظامی انجامید. ایران با حملات موشکی به اسرائیل و کشورهای کرانه جنوبی خلیج فارس پاسخ داد و کنترل خود بر تنگه را اعلام کرد. در ادامه، ایران گام‌های عملی برای نهادینه‌سازی این کنترل برداشت: راه‌اندازی «نهاد مدیریت آبراه خلیج فارس» در اردیبهشت‌ماه برای صدور مجوز عبور، انتشار نقشه جدید که منطقه کنترل‌شده را از کوه مبارک تا جنوب فجیره و از قشم تا ام‌القیوین تعریف می‌کند، و اعلام مسیرهای چهارگانه اجباری که هرگونه انحراف از آن را ممنوع اعلام کرده است.
📍 در سطح حقوقی، دو خوانش متضاد وجود دارد. ایران با استناد به عدم عضویت در کنوانسیون حقوق دریاها، رژیم «عبور ترانزیتی» را به رسمیت نمی‌شناسد و نظام جدیدی مطرح کرده که کشتی‌ها باید ۴۸ ساعت پیش از ورود، درخواست عبور خود را ثبت کنند. همچنین طرحی برای ارائه بیمه‌نامه دریایی با ارزهای دیجیتال ارائه کرده که می‌تواند تا ۱۰ میلیارد دلار در سال درآمدزایی کند. در مقابل، آمریکا و سازمان جهانی دریانوردی، تنگه را آبراهی بین‌المللی می‌دانند و کنترل یک‌سویه را نقض آزادی دریانوردی تلقی می‌کنند و با حمایت از کریدوری در آب‌های عمان، مسیر جایگزینی فراهم کرده‌اند، اما حملات ایران به کشتی‌های این مسیر، آن را ناامن کرده است. این در حالی است که تفاهم‌نامه خردادماه برای گذر آزاد ۶۰ روزه، با حمله ایران به کشتی‌های تجاری در ۱۶ تیرماه نقض شده است.
📍 کارشناسان معتقدند کنترل تنگه برای ایران از برنامه هسته‌ای مهم‌تر شده است. نخست، اهرم فشار بر اقتصاد جهانی؛ زیرا ۲۰ درصد نفت و ۲۰ درصد ال‌ان‌جی جهان از این تنگه می‌گذرد و اختلال در آن بر بهای انرژی و اقتصاد آمریکا (به‌ویژه در آستانه انتخابات) تأثیر مستقیم دارد. دوم، تغییر ماهیت درگیری از برنامه هسته‌ای به کشمکش بر سر کنترل تنگه. سوم، بازدارندگی هم‌تراز با سلاح هسته‌ای؛ چنانکه معاون شورای امنیت روسیه آن را «بازدارنده‌ای راهبردی با توانایی‌های هم‌تراز با سلاح هسته‌ای» خوانده است. چهارم، تاب‌آوری راهبردی ایران در برابر حملات آمریکا و حفظ توانایی تهدید تنگه که موقعیت تهران را نسبت به پیش از جنگ تقویت کرده است.
📍 تلاش‌های میانجی‌گرانه منطقه هم ناکام مانده است؛ عمان به عنوان متولی کریدور جنوبی با مخالفت ایران مواجه شده، قطر که نقش اصلی را داشت هدف حملات قرار گرفته و گفتگوهای چهارجانبه با چین و پاکستان نیز به نتیجه نرسیده است. با توجه به عمق بی‌اعتمادی، تعارض منافع و نبود چارچوب حقوقی، به نظر می‌رسد دست‌کم در میان‌مدت، تنگه هرمز به عنوان گرهی کور و بی‌ثبات‌کننده در معادلات جهانی باقی بماند. در وضعیت موجود و در میان مدت، چرخه حملات متقابل و ناهمسویی در تفسیر تعهدات، افق دیپلماسی را تیره کرده است و استان‌های جنوبی ایران همچنان آماج حملات سنتکام و کشورهای منطقه نیز درگیر ناامنی خواهند بود. بر بنیاد چنین زمینه و زمان‌های، هرگونه راه‌حل پایدار نیازمند تغییر محاسبات راهبردی یکی از طرفین یا شکل‌گیری نظم جدید منطقه‌ای است که فعلا دور از دسترس مینماید.
کانال انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها
The Islamic Association of University Lecturers of Iran
https://t.me/anjomanemodaresin
دکتر مراد کاویانی راد،
عضو هیات علمی دانشگاه خوارزمی، پژوهشگر حوزه ژئوپلیتیک و هیدروپلیتیک
📍 تحولات چند ماه اخیر در تنگه هرمز، بحرانی تمام‌عیار با ابعاد نظامی، حقوقی و سیاسی پدید آورده که این آبراه راهبردی را به کانون کشاکش جهانی تبدیل کرده است. این درگیری با حمله نظامی آمریکا و اسرائیل به ایران در نهم اسفند گذشته آغاز شد و به شهادت رهبر و شماری از کارگزاران ارشد سیاسی و نظامی انجامید. ایران با حملات موشکی به اسرائیل و کشورهای کرانه جنوبی خلیج فارس پاسخ داد و کنترل خود بر تنگه را اعلام کرد. در ادامه، ایران گام‌های عملی برای نهادینه‌سازی این کنترل برداشت: راه‌اندازی «نهاد مدیریت آبراه خلیج فارس» در اردیبهشت‌ماه برای صدور مجوز عبور، انتشار نقشه جدید که منطقه کنترل‌شده را از کوه مبارک تا جنوب فجیره و از قشم تا ام‌القیوین تعریف می‌کند، و اعلام مسیرهای چهارگانه اجباری که هرگونه انحراف از آن را ممنوع اعلام کرده است.
📍 در سطح حقوقی، دو خوانش متضاد وجود دارد. ایران با استناد به عدم عضویت در کنوانسیون حقوق دریاها، رژیم «عبور ترانزیتی» را به رسمیت نمی‌شناسد و نظام جدیدی مطرح کرده که کشتی‌ها باید ۴۸ ساعت پیش از ورود، درخواست عبور خود را ثبت کنند. همچنین طرحی برای ارائه بیمه‌نامه دریایی با ارزهای دیجیتال ارائه کرده که می‌تواند تا ۱۰ میلیارد دلار در سال درآمدزایی کند. در مقابل، آمریکا و سازمان جهانی دریانوردی، تنگه را آبراهی بین‌المللی می‌دانند و کنترل یک‌سویه را نقض آزادی دریانوردی تلقی می‌کنند و با حمایت از کریدوری در آب‌های عمان، مسیر جایگزینی فراهم کرده‌اند، اما حملات ایران به کشتی‌های این مسیر، آن را ناامن کرده است. این در حالی است که تفاهم‌نامه خردادماه برای گذر آزاد ۶۰ روزه، با حمله ایران به کشتی‌های تجاری در ۱۶ تیرماه نقض شده است.
📍 کارشناسان معتقدند کنترل تنگه برای ایران از برنامه هسته‌ای مهم‌تر شده است. نخست، اهرم فشار بر اقتصاد جهانی؛ زیرا ۲۰ درصد نفت و ۲۰ درصد ال‌ان‌جی جهان از این تنگه می‌گذرد و اختلال در آن بر بهای انرژی و اقتصاد آمریکا (به‌ویژه در آستانه انتخابات) تأثیر مستقیم دارد. دوم، تغییر ماهیت درگیری از برنامه هسته‌ای به کشمکش بر سر کنترل تنگه. سوم، بازدارندگی هم‌تراز با سلاح هسته‌ای؛ چنانکه معاون شورای امنیت روسیه آن را «بازدارنده‌ای راهبردی با توانایی‌های هم‌تراز با سلاح هسته‌ای» خوانده است. چهارم، تاب‌آوری راهبردی ایران در برابر حملات آمریکا و حفظ توانایی تهدید تنگه که موقعیت تهران را نسبت به پیش از جنگ تقویت کرده است.
📍 تلاش‌های میانجی‌گرانه منطقه هم ناکام مانده است؛ عمان به عنوان متولی کریدور جنوبی با مخالفت ایران مواجه شده، قطر که نقش اصلی را داشت هدف حملات قرار گرفته و گفتگوهای چهارجانبه با چین و پاکستان نیز به نتیجه نرسیده است. با توجه به عمق بی‌اعتمادی، تعارض منافع و نبود چارچوب حقوقی، به نظر می‌رسد دست‌کم در میان‌مدت، تنگه هرمز به عنوان گرهی کور و بی‌ثبات‌کننده در معادلات جهانی باقی بماند. در وضعیت موجود و در میان مدت، چرخه حملات متقابل و ناهمسویی در تفسیر تعهدات، افق دیپلماسی را تیره کرده است و استان‌های جنوبی ایران همچنان آماج حملات سنتکام و کشورهای منطقه نیز درگیر ناامنی خواهند بود. بر بنیاد چنین زمینه و زمان‌های، هرگونه راه‌حل پایدار نیازمند تغییر محاسبات راهبردی یکی از طرفین یا شکل‌گیری نظم جدید منطقه‌ای است که فعلا دور از دسترس مینماید.
کانال انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها
The Islamic Association of University Lecturers of Iran
https://t.me/anjomanemodaresin
👍3❤1
♦️کارزار اعلام آمادگی اعضای هیئت علمی دانشگاه‌ها در جهت حفظ منافع ملی
♦️درخواست بهره‌گیری از همه ظرفیت‌های دیپلماسی برای دستیابی به توافقی عزتمندانه، صلحی پایدار و کاهش تنش‌های منطقه‌ای
♦️بهبود معیشت مردم، حمایت هدفمند از اقشار آسیب‌پذیر و تدوین برنامه‌ای عملیاتی برای کاهش آثار جنگ و تحریم، باید در صدر برنامه‌های دولت و سایر نهادهای مسئول قرار گیرد/
♦️دولت، به عنوان مسئول اداره کشور، تحت تأثیر فشار جریان‌های اقلیت پر سر و صدا قرار نگیرد/
♦️توجه و تکریم آزادی‌های مصرح در قانون اساسی، می‌تواند قدرت ملی ایران را به شکل چشمگیری افزایش دهد/
ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران
موضوع: نامه به رئیس جمهور در مورد اعلام آمادگی اعضای هیئت علمی دانشگاه‌ها برای همکاری در جهت حفظ منافع ملی و نگرانی برای آینده ایران
با سلام و احترام
ما، جمعی از اعضای هیأت علمی و دانشگاهیان دانشگاه‌های کشور، در آستانه سومین سال آغاز به کار دولت جنابعالی، بر خود فرض می‌دانیم که در این مقطع حساس از تاریخ معاصر ایران، دغدغه‌ها، نگرانی‌ها و پیشنهادهای خود را از منظر مسئولیت علمی، ملی و اجتماعی با حضرت‌عالی و دیگر ارکان تصمیم‌گیری کشور در میان بگذاریم و همزمان آمادگی خود را برای هرگونه همکاری کارشناسانه در جهت تأمین منافع ملی و آینده ایران اعلام کنیم.
دولت جنابعالی در شرایطی مسئولیت اداره کشور را بر عهده گرفت که ایران با مجموعه‌ای کم‌سابقه از فشارهای خارجی، تحریم‌های گسترده، بحران‌های اقتصادی و در ادامه، جنگ و ناامنی مواجه شد؛ شرایطی که شاید بتوان آن را از دشوارترین مقاطع تاریخ معاصر کشور دانست.
در آستانه پنجاهمین سال پیروزی انقلاب اسلامی، جامعه ایران بیش از هر زمان دیگری نیازمند گفت‌وگویی ملی درباره آینده خویش است. تجربه نیم‌قرن گذشته نشان داده است که نه بازگشت به گذشته راهگشاست و نه استمرار وضعیت موجود بدون اصلاحات می‌تواند پاسخ‌گوی مطالبات جامعه باشد. آینده ایران در گرو حرکت تدریجی، عقلانی و مسالمت‌آمیز به سوی حکمرانی کارآمدتر، پاسخ‌گوتر و مردم‌سالارانه‌تر است.
مایه نگرانی است که در چنین شرایطی، دو جریان افراطی هرچند با شعارهایی متفاوت و حتی متعارض، عملاً در مسیری همسو با تضعیف انسجام ملی حرکت می‌کنند؛ از یک سو کسانی که امید خود را به مداخله خارجی، جنگ یا بازگشت به گذشته دور گره زده‌اند و از سوی دیگر آنان که هرگونه اصلاح، گفت‌وگو و دیپلماسی را نفی کرده و استمرار تنش و تقابل را تنها راه می‌دانند. نتیجه عملی هر دو رویکرد، هرچند با انگیزه‌های متفاوت، تضعیف ایران، کاهش اعتبار بین‌المللی کشور و فراهم شدن بستر سوءاستفاده دشمنان، از جمله گروه‌های تروریستی و تجزیه‌طلب است. دانشگاهیان بر این باورند که حفظ تمامیت ارضی، استقلال و عزت ایران نه از مسیر افراط، بلکه از مسیر عقلانیت، وفاق ملی و اصلاحات پایدار امکان‌پذیر خواهد بود.
بر همین اساس، نکات زیر را به استحضار می‌رسانیم:
۱. تجاوز نظامی علیه ایران، نقض آشکار حقوق بین‌الملل و حاکمیت ملی کشور است و تهاجم ددمنشانه آمریکایی-صهیونی که با ادعای دلسوزی و آزادی برای ملت ایران صورت گرفته، نتیجه‌ای جز کشتار مردم، تخریب زیرساخت‌ها و گسترش سلطه امپریالیسم نداشته و دفاع مشروع از سرزمین و میهن عزیز و استقلال کشور را وظیفه قطعی و غیرقابل تردید مردم ایران می‌دانیم.
۲. عملکرد دولت در مدیریت کشور در شرایط جنگ، تحریم و فشارهای اقتصادی، به‌ویژه در تأمین نیازهای عمومی، حفظ خدمات اساسی و استمرار اداره کشور را، با وجود همه مشکلات، قابل قبول و در مواردی فراتر از انتظار ارزیابی می‌کنیم. همچنین تلاش‌های دیپلماتیک دولت برای کاهش تنش‌ها و پیگیری منافع ملی شایسته تقدیر است.
۳. رشادت و ایثار نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران در دفاع از تمامیت ارضی کشور، مایه افتخار هر ایرانی وطن‌دوست است و ضمن ادای احترام به همه شهیدان، جانبازان و خانواده‌های آنان، از خداوند متعال عزت و امنیت پایدار ایران را مسئلت داریم.
۴. در عین حال، استمرار ادبیات تند، تخریبی و دو قطبی‌سازی توسط بعضی رسانه‌ها علیه دولت، مذاکره‌کنندگان و هرگونه تلاش برای حل‌وفصل مسالمت‌آمیز اختلافات موجب نگرانی عمیق است. در شرایط تهدید خارجی، انسجام داخلی یک سرمایه راهبردی است و هر اقدامی که این سرمایه را تضعیف کند، خواسته یا ناخواسته در جهت منافع دشمنان ایران خواهد بود. از سوی دیگر، اکثریت جامعه و بسیاری از نخبگان کشور از امکان کافی برای بیان دیدگاه‌های خود در رسانه‌های عمومی برخوردار نیستند.
ادامه متن کارزار، لینک کارزرا و اسامی امضاء کنندگان در:
https://www.karzar.net/339107
https://modaresinpress.ir/university/5834/
♦️درخواست بهره‌گیری از همه ظرفیت‌های دیپلماسی برای دستیابی به توافقی عزتمندانه، صلحی پایدار و کاهش تنش‌های منطقه‌ای
♦️بهبود معیشت مردم، حمایت هدفمند از اقشار آسیب‌پذیر و تدوین برنامه‌ای عملیاتی برای کاهش آثار جنگ و تحریم، باید در صدر برنامه‌های دولت و سایر نهادهای مسئول قرار گیرد/
♦️دولت، به عنوان مسئول اداره کشور، تحت تأثیر فشار جریان‌های اقلیت پر سر و صدا قرار نگیرد/
♦️توجه و تکریم آزادی‌های مصرح در قانون اساسی، می‌تواند قدرت ملی ایران را به شکل چشمگیری افزایش دهد/
ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران
موضوع: نامه به رئیس جمهور در مورد اعلام آمادگی اعضای هیئت علمی دانشگاه‌ها برای همکاری در جهت حفظ منافع ملی و نگرانی برای آینده ایران
با سلام و احترام
ما، جمعی از اعضای هیأت علمی و دانشگاهیان دانشگاه‌های کشور، در آستانه سومین سال آغاز به کار دولت جنابعالی، بر خود فرض می‌دانیم که در این مقطع حساس از تاریخ معاصر ایران، دغدغه‌ها، نگرانی‌ها و پیشنهادهای خود را از منظر مسئولیت علمی، ملی و اجتماعی با حضرت‌عالی و دیگر ارکان تصمیم‌گیری کشور در میان بگذاریم و همزمان آمادگی خود را برای هرگونه همکاری کارشناسانه در جهت تأمین منافع ملی و آینده ایران اعلام کنیم.
دولت جنابعالی در شرایطی مسئولیت اداره کشور را بر عهده گرفت که ایران با مجموعه‌ای کم‌سابقه از فشارهای خارجی، تحریم‌های گسترده، بحران‌های اقتصادی و در ادامه، جنگ و ناامنی مواجه شد؛ شرایطی که شاید بتوان آن را از دشوارترین مقاطع تاریخ معاصر کشور دانست.
در آستانه پنجاهمین سال پیروزی انقلاب اسلامی، جامعه ایران بیش از هر زمان دیگری نیازمند گفت‌وگویی ملی درباره آینده خویش است. تجربه نیم‌قرن گذشته نشان داده است که نه بازگشت به گذشته راهگشاست و نه استمرار وضعیت موجود بدون اصلاحات می‌تواند پاسخ‌گوی مطالبات جامعه باشد. آینده ایران در گرو حرکت تدریجی، عقلانی و مسالمت‌آمیز به سوی حکمرانی کارآمدتر، پاسخ‌گوتر و مردم‌سالارانه‌تر است.
مایه نگرانی است که در چنین شرایطی، دو جریان افراطی هرچند با شعارهایی متفاوت و حتی متعارض، عملاً در مسیری همسو با تضعیف انسجام ملی حرکت می‌کنند؛ از یک سو کسانی که امید خود را به مداخله خارجی، جنگ یا بازگشت به گذشته دور گره زده‌اند و از سوی دیگر آنان که هرگونه اصلاح، گفت‌وگو و دیپلماسی را نفی کرده و استمرار تنش و تقابل را تنها راه می‌دانند. نتیجه عملی هر دو رویکرد، هرچند با انگیزه‌های متفاوت، تضعیف ایران، کاهش اعتبار بین‌المللی کشور و فراهم شدن بستر سوءاستفاده دشمنان، از جمله گروه‌های تروریستی و تجزیه‌طلب است. دانشگاهیان بر این باورند که حفظ تمامیت ارضی، استقلال و عزت ایران نه از مسیر افراط، بلکه از مسیر عقلانیت، وفاق ملی و اصلاحات پایدار امکان‌پذیر خواهد بود.
بر همین اساس، نکات زیر را به استحضار می‌رسانیم:
۱. تجاوز نظامی علیه ایران، نقض آشکار حقوق بین‌الملل و حاکمیت ملی کشور است و تهاجم ددمنشانه آمریکایی-صهیونی که با ادعای دلسوزی و آزادی برای ملت ایران صورت گرفته، نتیجه‌ای جز کشتار مردم، تخریب زیرساخت‌ها و گسترش سلطه امپریالیسم نداشته و دفاع مشروع از سرزمین و میهن عزیز و استقلال کشور را وظیفه قطعی و غیرقابل تردید مردم ایران می‌دانیم.
۲. عملکرد دولت در مدیریت کشور در شرایط جنگ، تحریم و فشارهای اقتصادی، به‌ویژه در تأمین نیازهای عمومی، حفظ خدمات اساسی و استمرار اداره کشور را، با وجود همه مشکلات، قابل قبول و در مواردی فراتر از انتظار ارزیابی می‌کنیم. همچنین تلاش‌های دیپلماتیک دولت برای کاهش تنش‌ها و پیگیری منافع ملی شایسته تقدیر است.
۳. رشادت و ایثار نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران در دفاع از تمامیت ارضی کشور، مایه افتخار هر ایرانی وطن‌دوست است و ضمن ادای احترام به همه شهیدان، جانبازان و خانواده‌های آنان، از خداوند متعال عزت و امنیت پایدار ایران را مسئلت داریم.
۴. در عین حال، استمرار ادبیات تند، تخریبی و دو قطبی‌سازی توسط بعضی رسانه‌ها علیه دولت، مذاکره‌کنندگان و هرگونه تلاش برای حل‌وفصل مسالمت‌آمیز اختلافات موجب نگرانی عمیق است. در شرایط تهدید خارجی، انسجام داخلی یک سرمایه راهبردی است و هر اقدامی که این سرمایه را تضعیف کند، خواسته یا ناخواسته در جهت منافع دشمنان ایران خواهد بود. از سوی دیگر، اکثریت جامعه و بسیاری از نخبگان کشور از امکان کافی برای بیان دیدگاه‌های خود در رسانه‌های عمومی برخوردار نیستند.
ادامه متن کارزار، لینک کارزرا و اسامی امضاء کنندگان در:
https://www.karzar.net/339107
https://modaresinpress.ir/university/5834/
www.karzar.net
امضا کنید: کارزار اعلام آمادگی اعضای هیئت علمی دانشگاه‌ها در جهت حفظ منافع ملی
ما امضاکنندگان به عنوان اعضای هیئت علمی، آمادگی خود را برای همکاری کارشناسانه جهت حفظ منافع ملی و آینده ایران اعلام می‌نماییم.
❤4👍4👎1
«دوپامین ایدئولوژی و سونات پاییزی!»
✍️ دکتر حسن جعفریانی
عضو هیات علمی دانشگاه بجنورد و عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها
📍 دوپامینی که ايدئولوژی برای مومنان خود فراهم می آورد، در دکان هیچ ساقی ای یافت نخواهد شد. فراتر از هر مخدری است..ایدئولوژی مومنان خود را فراتر از هر هفت خطی سرمست می‌کند.....سکر موجود در جهل مقدس مومنان خود را فقط به خود وفادار نگه می‌دارد انها به هیچ رهبری وفادار نخواهد ماند مگر فقط در خدمت ایدئولوژی آنها باشد. آنها فراتر از افراد می روند، به همین جهت هرگز عجیب نیست که آن روحانی آنچنان واژگانی نثار بیت رهبری، ریاست جمهوری و حتی شورای نگهبان می کند، سه نهاد اصلی حاکمیت....
📍 مساله برای ما شهروندان اما فقط جهل مقدس نیست، مساله این است که ایدئولوژی زدگی نهایتا این مسیر را خواهد پیمود و ما تاوان زخمهای تاریخی آنها را خواهیم پرداخت. وقتی سرخوشی آنها از رونق جنگ و آنچه بر سر ملتی میرود را دقیق نگاه کنیم، وقتی رابطه ملت و حکومت با این فرقه و ایدئولوژی را دقیق بکاویم، سونات پاییزی در مقابلمان ظاهر می شود آنجا که می گوید: یک دختر و یک مادر، چه ترکیب وحشتناکی از احساس ها، اشتباه ها و نابودکردن‌ها. همه چیز ممکن است، و به نام دوست داشتن انجام میشود. مادر باید زخم‌هایش را به دخترش منتقل کند و دختر باید تاوان ناکامی های مادرش را بپذیرد.
📍 تلخ کامی های مادر، تلخ کامی های دختر هم خواهد بود. مثل این است که بند ناف هیچوقت بریده نشده است. مادر آیا درست است که بدبختی دختر، پیروزی مادر است. مادر اندوه من آیا خوشی پنهان توست. مادرانی چون تو هیولا هستند. شما را باید حبس کرد، تا آزارتان به دیگری نرسد!
📍 نتیجه: دولت و عقلای قوم اگر بند ناف خود را از این مادر تلخکام نبرند، این مادر بدبختی یک جامعه را به نظاره خواهد نشست. این خوشی پنهان اوست. متاسفانه نشانه ها کم نیستند که همه باید سونات پاییزی را به انتظار بنشینیم!
کانال انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها
The Islamic Association of University Lecturers of Iran
https://t.me/anjomanemodaresin
✍️ دکتر حسن جعفریانی
عضو هیات علمی دانشگاه بجنورد و عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها
📍 دوپامینی که ايدئولوژی برای مومنان خود فراهم می آورد، در دکان هیچ ساقی ای یافت نخواهد شد. فراتر از هر مخدری است..ایدئولوژی مومنان خود را فراتر از هر هفت خطی سرمست می‌کند.....سکر موجود در جهل مقدس مومنان خود را فقط به خود وفادار نگه می‌دارد انها به هیچ رهبری وفادار نخواهد ماند مگر فقط در خدمت ایدئولوژی آنها باشد. آنها فراتر از افراد می روند، به همین جهت هرگز عجیب نیست که آن روحانی آنچنان واژگانی نثار بیت رهبری، ریاست جمهوری و حتی شورای نگهبان می کند، سه نهاد اصلی حاکمیت....
📍 مساله برای ما شهروندان اما فقط جهل مقدس نیست، مساله این است که ایدئولوژی زدگی نهایتا این مسیر را خواهد پیمود و ما تاوان زخمهای تاریخی آنها را خواهیم پرداخت. وقتی سرخوشی آنها از رونق جنگ و آنچه بر سر ملتی میرود را دقیق نگاه کنیم، وقتی رابطه ملت و حکومت با این فرقه و ایدئولوژی را دقیق بکاویم، سونات پاییزی در مقابلمان ظاهر می شود آنجا که می گوید: یک دختر و یک مادر، چه ترکیب وحشتناکی از احساس ها، اشتباه ها و نابودکردن‌ها. همه چیز ممکن است، و به نام دوست داشتن انجام میشود. مادر باید زخم‌هایش را به دخترش منتقل کند و دختر باید تاوان ناکامی های مادرش را بپذیرد.
📍 تلخ کامی های مادر، تلخ کامی های دختر هم خواهد بود. مثل این است که بند ناف هیچوقت بریده نشده است. مادر آیا درست است که بدبختی دختر، پیروزی مادر است. مادر اندوه من آیا خوشی پنهان توست. مادرانی چون تو هیولا هستند. شما را باید حبس کرد، تا آزارتان به دیگری نرسد!
📍 نتیجه: دولت و عقلای قوم اگر بند ناف خود را از این مادر تلخکام نبرند، این مادر بدبختی یک جامعه را به نظاره خواهد نشست. این خوشی پنهان اوست. متاسفانه نشانه ها کم نیستند که همه باید سونات پاییزی را به انتظار بنشینیم!
کانال انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها
The Islamic Association of University Lecturers of Iran
https://t.me/anjomanemodaresin
👏4❤1