🔹صبح روز ۱۷ دسامبر ۲۰۱۰، محمد بوعزیزی گاری سبزی‌فروشی‌اش را برداشت تا مانند هر روز دوری در شهر بزند و برای خانوار ۸ نفره‌ای که نان می‌داد، روزی فراهم کند.
در جایی یک مأمور شهرداری به‌بهانه نداشتن مجوز جلویش را گرفت و دستور توقیف گاری را داد. محمد که پیش از این هم دچار این گرفتاری شده بود، با التماس از او خواست تا بتواند جریمه را بپردازد. اما مأمور شهرداری که مانند مأموران شهرداری تهران خود را خدای خیابان می‌دید، سیلی محکمی به او زد و به پدرش که به‌تازگی فوت کرده بود بد و بیراه گفت. بعدها این مأمور زن در دادگاه منکر سیلی و فحاشی شد.

🔺محمد برای دادخواهی راهی شهرداری شد. در شهرداری کسی حتی حاضر به شنیدن شکوائیه او نشد. دستفروش بیچاره، ناامید بیرون آمد، ساعت ۱۱:۳۰ صبح با یک گالن بنزین به مقابل شهرداری رفت و بدون خداحافظی از خانواده‌اش خود را آتش زد. آتشی که خانمان ظلم را سوزاند.

🔺طی چند ساعت شهر یکپارچه به میدان جنگ تبدیل شد. مردمی که از فساد، فقر و ظلم دولت به‌تنگ آمده بودند، خیابان را تسخیر کردند.


📌برای خواندن متن کامل نوشتار به وب‌سایت ما سر بزنید.
Twitter, Instagram, Youtube
#آکادمی_جنبش #انقلاب_تونس

🔹شباهت‌های زیادی میان انقلاب تونس و حرکت‌های شورشی در ایران دهه‌های اخیر وجود دارد. برخلاف مردم ایران در سال ۵۷ که نمی‌دانستند چه می‌خواهند و تصمیم برای بعد از سلطنت را بر عهده‌ی انقلابیون گذاشتند، مردم تونس با حضور در خیابان در همان هفته‌های نخست، نظامی دقیق و دموکراتیک را اعلام کردند و اجازه‌ی مصادره‌ی انقلاب را به کسی ندادند.
🔺این ویژگی ناشی از آگاهی عمومی و به‌ویژه اثرگذاری نخبگانی بود که دوسویه و در وسط بازی نمی‌کردند.
سانسور و فیلترینگ مانع از سازماندهی و اطلاع‌رسانی کامل درباره‌ی انقلاب نشد. این امر در صورتی که به فرصت‌طلب‌ها امکان فعالیت داده می‌شد وجود نداشت. جوانان تونس به‌جای دنبال کردن سلبریتی‌های سیاسی، خود اقدام به انتشار ویدئو و خبرسازی کردند.


📌برای خواندن متن کامل نوشتار به وب‌سایت ما سر بزنید.
Twitter, Instagram, Youtube
#آکادمی_جنبش #انقلاب_تونس #بهار_عربی