APOS Iran | جامعه باز
2.21K subscribers
1.35K photos
447 videos
1 file
1.03K links
کانال تلگرام موسسه ترویج جامعه باز

ارتباط مستقیم با ما:
@aposiran_contact
contact@opensocietyalliance.org

-----------------------

https://fa.opensocietyalliance.org

FB.me/aposiran

Twitter.com/aposiran

Instagram.com/aposiran
Download Telegram
اعتصابات «پاشنه آشیل» خصولتی‌ها

✍🏼 عبدالرضا احمدی، تحلیلگر مالی و مدیر «موسسه ترویج جامعه باز»

جنبش کارگری در ایران امروز دوران جدیدی را تجربه می‌کند. دورانی که نه تنها دیگر دولت و خصولتی‌ها را بعنوان قیم خود نمی‌خواهد که به عکس آن را سدی برای رسیدن به استاندارهای معیشتی و اقتصادی خود برمی‌شمرد. هرچند بعد از انقلاب اسلامی به علت نبود خبررسانی آزاد و شفافیت، آمار مدونی از وضعیت جنبش کارگری به صورت رسمی وجود ندارد، اما طبق برآوردها از گزارشات منتشر شده در سایت‌های خبری می‌توان گفت تنها در یک دهه اخیر بیش از ۷ هزار مورد اعتراض توسط نیروهای کار و بازنشستگان در ایران سازماندهی شده است که در ادامه به موفق‌ترین آن‌ها اشاره می‌کنیم که بیشتر رسانه‌ای شده است. باید یادآوری کرد که بررسی این اعتراضات فارغ از حصول نتیجه برای گردانندگانش نشان از فراگیر شدن موج همبستگی سراسری بین گروه‌های کارگری، بازنشستگان، دانشجویان و دیگر اصناف در سال‌های اخیر دارد، همبستگی که مورد توجه و حمایت تمام گروه‌های شهروندی نیز واقع شده است.

بازگشایی سندیکاهای کارگری

در جریان مراسم روز جهانی کارگر دراردیبهشت سال ۱۳۸۱ صدها تن از فعالان کارگری در قالب قطعنامه‌ای «خواهان رفع ممنوعیت از فعالیت سندیکاهایی توقیفی شدند». قطعنامه‌ای که پیگیری تهیه کنندگانش آن موجب تشکیل «هیأت‌های مؤسس انجمن‌ها و سندیکاهای کارگری» شد.

اعضای هیئت مدیره این تشکل در گام بعدی خود با انتشار نامه‌ای سرگشاده به صفدر حسینی، که در آن زمان وزیر کار بود، خواهان به «رسمیت شناختن سندیکاهای کارگری» شدند. اقدامی که با مخالفت «حزب اسلامی کار» و «خانه‌ی کارگر» مواجه شد. یک سال بعد از این نامه اعضای این هیات در روز کارگر با انتشار قطعنامه‌ای دیگر بر «حق تشکل مستقل کارگری» مبتنی بر میثاق نامه‌های بین‌المللی تاکید کردند. این پیگیری‌ها در نهایت باعث تشکیل هسته‌های اولیه‌ سندیکاهایی چون «شرکت واحد اتوبوس‌رانی تهران و حومه»، «کارگران نقاش ساختمانی»، «فلزکار و مکانیک»، «کارگران خیاط» و «کفاشان تهران» شد.

اعتراضات کارگران نیشکر هفت‌تپه

از اعتراضات پر سروصدای دو دهه اخیر می‌توان به اعتراضات کارگران نیشکر هفت‌تپه و در پی آن شکل‌گیری سندیکای کارگران نیشکر هفت‌تپه طی سال‌های ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۹ اشاره کرد. این کارگران با شعار «ما کارگر هفت تپه‌ایم، گرسنه‌ایم، گرسنه‌ایم» اعتراضات خود را شروع کردند. «عدم دریافت دستمزد به مدت سه ماه»، «در خواست برکناری مدیر عامل و اعضای هیئت مدیره شرکت»، و «ایجاد سندیکای مستقل کارگری» و «ابطال مجوز خصولتی این شرکت» از مهمترین مطالبات این اعتراضات در این سال‌ها بود.

این اعتراضات از آبان‌ماه ۸۶ و پیرو نامه جمعی حدود ۲۵۰۰ نفر از کارگران نیشکر هفت‌تپه به مدیر کل کار وقت استان خوزستان با محوریت «بازگشایی سندیکای کارگری هفت تپه» آغاز شد. این فعالان با رأی‌گیری عمومی کارگران در آبان ماه ۸۷ و با وجود مخالفت‌ها و ممانعت‌های فراوان وزارت کار و هشدارهای وزارت اطلاعات در گام بعدی «سندیکای کارگری هفت تپه» را راه اندازی کردند و در ادامه آن با پیگیری‌ای خود در سال جاری موفق به گرفتن حکم ابطال مجوز بخش خصولتی برای این شرکت شدند.

یادداشت کامل را در وبسایت ایندیپندنت فارسی بخوانید.

#اعتصابات_سراسری #کارگران #فعالان_کارگری
@aposiran