APOS Iran | جامعه باز
2.21K subscribers
1.35K photos
447 videos
1 file
1.03K links
کانال تلگرام موسسه ترویج جامعه باز

ارتباط مستقیم با ما:
@aposiran_contact
contact@opensocietyalliance.org

-----------------------

https://fa.opensocietyalliance.org

FB.me/aposiran

Twitter.com/aposiran

Instagram.com/aposiran
Download Telegram
کیفیت کلاس فدای ایدئولوژی
نجات بهرامی – روزنامه‌نگار

#میهمان_موسسه

کلاس‌های درسِ شلوغ و متراکم که گاهی تا ۴۰ نفر دانش‌آموز را در خود جای می‌دهند و معلمانی که گاه ناچارند میان برقراری نظم و انضباط در کلاس و تدریس و انتقال مفاهیم آموزشی، یکی از این دو را انتخاب نمایند! اینها گوشه‌ای از مصیبت‌های نهاد بزرگ و عریض و طویلی است که اکنون با کمبود شدید نیروی آموزشی دست به گریبان است.

یکی از دردسرهای بزرگ خبرنگاران و پژوهشگران حوزه آموزش و پرورش عدم دسترسی به آمارهای دقیق در حوزه‌های مالی و منابع انسانی است، با این وجود برآوردها نشان می‌دهد، در حال حاضر این وزارتخانه برای پوشش مناسب مدارس و کلاس‌های درس با کمبود ۳۰۰ هزار نیرو مواجه شده است که تامین آن از روش‌های متعارف و معمول غیر ممکن است. وظیفه تربیت معلم طبق قانون به عهده دانشگاه فرهنگیان است و چنین رویه‌ای برای تامین نیروی آموزشی، به شدت مورد حمایت شخص علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی است. وی در مناسبت‌های مختلف در انتقاد از کسانی که در برخی از دوره‌ها از آموزش معلمی برای فارغ‌التحصیلان سایر دانشگاه‌ها و جذب آنها به عنوان معلم سخن گفته بودند، بر تقویت و حفظ جایگاه دانشگاه فرهنگیان تاکید کرده و مسئولیت خطیر و سنگینی برای آن قائل شده است.

اما دانشگاه فرهنگیان که از تغییر نام مراکز تربیت معلم سابق و تجمیع آنها به وجود آمد، دانشگاهی است که مراکز پسرانه و دخترانه آن تفکیک شده و مجزاست، فضایی شبه حوزوی و ایدئولوژیک دارد و سطح علمی نازل و غیر استاندارد آن بر اهالی آموزش و پرورش هم پوشیده نیست. علاوه بر اینها این دانشگاه تاکنون نتوانسته است حتی در بُعد کمی هم به وظیفه خود عمل کند و کمبود معلم را جبران نماید و به عنوان مثال در سال ۱۳۹۹ تنها ۸ هزار فارغ‌التحصیل داشت و به ناچار هر سال از داوطلبان فارغ‌التحصیل دانشگاه‌های دیگر ثبت نام می‌کنند و با گرفتن آزمون و امتحان عقیدتی از آنان، کمتر از ۲۰ هزار نفر را به این آمار اضافه می‌کنند. این در حالی است که دانشگاه فرهنگیان ۳ هزار نفر نیروی اداری دارد و با چنین تشکیلات عریض و طویلی چنین موشی می‌زاید.

از طرفی موافقت با ورود فارغ‌التحصیلان سایر دانشگاه‌ها تحت عنوان «ماده ۲۸»، نقض اضطراری همان تاکیدات علی خامنه‌ای در ارتباط با شیوه تربیت معلم است، اما با این وجود چرا این تشکیلات عریض و طویل و بی‌خاصیت را کاملا کنار نمی‌گذارند؟ چرا که این دانشگاه و حقوق‌های بالای آن پاداش وفاداران سیاسی نظام است و آن را به عنوان پایگاهی برای تجمع فرهنگیان انقلابی و کنترل آموزش و پرورش در دوره‌های مختلف در نظر گرفته‌اند.

مطالب #میهمان_موسسه الزاما بیانگر دیدگاه «موسسه ترویج جامعه باز» نیست.

شما هم می‌توانید نظر و یادداشت کوتاه‌تان (حداکثر ۴۰۰ کلمه) را درباره همین موضوع و برای انتشار در همین کانال، به واتساپ موسسه به شماره ۰۰۴۹۱۷۸۹۳۸۱۹۷۱ ارسال کنید.
@aposiran
کودکان ایران، از حیات طیبه تا کار در چهارراهها!

✍🏼 نجات بهرامی، روزنامه‌نگار

#میهمان_موسسه

سند تحول بنیادین آموزش و پرورش به عنوان مانیفست رسمی حکومت در حوزه آموزش و پرورش در بخش اهداف و ماموریت‌ها، نخستین ماموریت آموزش و پرورش را تربیت دانش‌آموزانی می‌داند با این ویژگی‌ها: دين اسلام را حق دانسته و آن را به عنوان نظام معيار می‌شناسند و به آن باور دارند و آگاهانه، آزادانه، شجاعانه و فداكارانه برای تکوين و تعالی اخلاقی خود و دستیابی به مرتبه‌ای از حيات طيبه و استقرار حكومت عدل جهانی مهدوی از آن تبعيت می‌نمايند و به رعايت احكام و مناسك دين و موازين اخلاقی مقيّد هستند.

اگر از ابهام موجود در اصطلاحاتی چون «حیات طیبه» بگذریم و حکومت عدل جهانیِ مهدوی را نیز پدیده‌ای شناخته‌شده نزد اکثر دانش‌آموزان کشور فرض کنیم، آنگاه این سوال پیش می‌آید که چنین انتظاراتی که در اسناد مهم و راهبردی حاکمیت هم مورد تاکید قرار گرفته، با تکیه بر چه امکاناتی قابل تحقق است؟ به عبارت دیگر، جمهوری اسلامی برای جامه عمل پوشاندن به این آرمان‌های بزرگش در نظام آموزشی کشور، تا چه اندازه لوازم و شرایط آن را مهیا نموده است؟ به نظر می‌رسد برای پاسخ به این سوال لازم است نگاهی به برخی آمارهای مرتبط با حوزه آموزش و پرورش داشته باشیم.

ایران تنها در سال تحصیلی جدید با کمبود بیش از ۵۰ هزار کلاس درس مواجه است و این در حالی است که حدود ۶۰ درصد از همین مدارس موجود هم به دست مردم و خیرین مدرسه‌ساز تاسیس شده‌اند و حکومت عملا نظاره‌گری بوده که مراقب بُعد حاکمیتی و ایدئولوژیک آموزش و پرورش بوده و مسئولیت چندانی برای تامین مالی آن به عهده نگرفته است. از طرفی به خاطر کمبود شدید نیروی انسانی و عدم تخصیص بودجه برای استخدام معلمان جدید، کشور با کمبود ۳۰۰ هزار معلم روبروست و تنها راهکار جمهوری اسلامی برای این مسئله، فشرده کردن کلاس‌ها و افزایش غیراستاندارد جمعیت کلاس‌ها است که کیفیت آموزش را تحت تاثیر قرار داده است. وجود مدارس کپری و کانکسی و استفاده از سرباز معلم در بسیاری از روستاهای کشور نیز ظاهرا جلوه‌هایی از تلاش حکومت برای رساندن کودکان ایران به «حیات طیبه» است! در نهایت می‌توان مطمئن بود که ماحصل تحمیل ایدئولوژی اسلام سیاسی و پمپاژ مفاهیم مذهبی در نظام آموزشی کشور در کنار شانه خالی کردن حکومت از مسئولیت‌های بدیهی خود در تامین آموزش کودکان، سرزمین سوخته‌ای بر جای می‌گذارد با کودکانی محروم از آموزش که دوران نوجوانی خود را به جای مدرسه و محیط آموزشی در مزارع کشاورزی و یا چهارراه‌های شهرهای بزرگ به عنوان کودکان کار سپری می‌کنند.

مطالب #میهمان_موسسه الزاما بیانگر دیدگاه «موسسه ترویج جامعه باز» نیست.

شما هم می‌توانید نظر و یادداشت کوتاه‌تان (حداکثر ۴۰۰ کلمه) را درباره همین موضوع و برای انتشار در همین کانال، به واتساپ موسسه به شماره ۰۰۴۹۱۷۸۹۳۸۱۹۷۱ ارسال کنید.
@aposiran
آیا نرخ ارز دچار حباب است؟

✍🏼 شیرین بسطامی – کارشناس مالی و اقتصادی

#میهمان_موسسه

پس از افزایش بی‌سابقه نرخ ارز در دو سال گذشته برخی معتقدند که نرخ ارز و به تبع آن قیمت دارایی در ایران، دچار حباب شده است. برآورد نرخ تعادلی ارز طبق برابری قدرت خرید، نافی این مدعی بوده و نشان می‌دهد که نرخ ارز در تعادل به سر می‌برد.

سه رهیافت مختلف برای برآورد نرخ ارز طبق مقادیر تاریخی وجود دارد. نظریه برابری قدرت خرید، نظریه مقداری پول و نظریه سه‌گانه غیر ممکن رابرت ماندل، سه نظریه‌ای هستند که می‌توان نرخ تعادلی ارز را طبق آن برآورد کرد. در این بین رایج‌ترین روش برای محک نرخ ارز، برابری قدرت خرید است که بر تجارت خارجی و اصل قیمت واحد اتکا دارد. داده‌های تولید ناخالص داخلی ایران به دلیل فعالیت‌های اقتصادی سیاه، دارای تورش بسیار زیاد و در نتیجه غیرقابل اتکا بوده و از طرفی نیز داده‌های حساب جاری کشور که مبین تراز ورودی و خروجی ارز است، انتشار نمی‌یابد.

قانون گرانش در تجارت می‌گوید شواهد زیادی وجود دارد که حجم تجارت بین دو کشور با بزرگی دو اقتصاد رابطه مستقیم و با فاصله جغرافیایی بین دو کشور رابطه معکوس دارد. می‌دانیم که هیچ تجارت خارجی بین ایران و امریکا وجود ندارد، لذا طبق قانون گرانش برآورد نرخ برابری یورو در برابر ریال، می‌تواند برآورد دقیق‌تری از نرخ تئوریک ارز به دست بدهد.

برآورد نرخ ارز طبق برابری قدرت خرید نشان می‌دهد که نرخ برابری یورو در شهریور امسال در تعادل به سر برده و فاقد حباب است. با توجه به میران حباب مثبت و منفی نرخ ارز به طور تاریخی می‌توان گفت اگر مذاکرات برجام به نتیجه نرسد، افزایش نرخ برابری یورو تا ۴۵ هزار تومان در کوتاه مدت بعید نیست. فقط در یک سناریو می‌توان گفت نرخ ارز با کاهش مواجه خواهد شد و آن سناریوی احیای برجام است. در صورت احیای برجام و آزادسازی ذخایر بانک مرکزی، ارزپاشی با ذخایر ملی مجددا شروع خواهد شد و این، زمینه مهار نرخ ارز را فراهم خواهد کرد. اگر فرض را بر عدم احیای برجام بگیریم، امروز زمان مناسبی برای ورود به بازار ارز و سرمایه‌گذاری در آن است.

مطالب #میهمان_موسسه الزاما بیانگر دیدگاه «موسسه ترویج جامعه باز» نیست.

شما هم می‌توانید نظر و یادداشت کوتاه‌تان (حداکثر ۴۰۰ کلمه) را درباره همین موضوع و برای انتشار در همین کانال، به واتساپ موسسه به شماره ۰۰۴۹۱۷۸۹۳۸۱۹۷۱ ارسال کنید.
@aposiran
شراکت اصلاح‌طلبان و اصولگرایان در جنگ سوریه

✍🏼 حامد محمدی – روزنامه‌نگار

#میهمان_موسسه

تعیین مقدار بودجه‌های نظامی در ایران در حیطه اختیارات «دولت» نیست هر چند از اصلی‌ترین منابع مالی نهادهای نظامی درآمدهای دولتی است. در بین نیروهای مسلح جمهوری اسلامی هیچ‌کدام به اندازه سپاه پاسداران و شاخه‌های آن اعم از «سپاه قدس» و «بسیج» پرخرج نیستند. اصلی‌ترین پیشرانه «سیاست خارجی» جمهوری اسلامی فعالیت‌های اتمی، یا تحرکات نظامی از جمله توسعه موشکی و تقویت گروه‌های نیابتی در «جغرافیای مقاومت» است.

سیاست‌های راهبردی و بودجه لازم برای پیشبرد آن با پیشنهاد نظامی‌ها و دستور نهایی علی خامنه‌ای تعیین می‌شود بنابراین اینکه دولت دست جریان اصلاح‌طلب باشد یا اصولگرا تأثیر چندانی در کلیات آن ندارد. هزینه‌های چند ده میلیاردی حضور نظامی جمهوری اسلامی در سوریه نیز از این قاعده مستثنی نیست هرچند احتمالاً با روی کار آمدن ابراهیم رئیسی و تسلط بیشتر نظامی‌ها بر ارکان دولت دسترسی به درآمدهای دولتی برای خرج کردن آن در سوریه و عراق تسهیل خواهد شد.

مخارج حضور نظامی سپاه و ارتش در جنگ سوریه از منابع ملّی بود. طولانی‌تر شدن این جنگ بهانه‌ای برای رشد فزاینده بودجه سپاه پاسداران شد. ضمن اینکه دست سرداران و شبکه اقتصادی سپاه برای سوداگری و درآمدزایی از طریق دور زدن تحریم‌ها و قاچاق نفت و میعانات نفتی بازتر شد.

سیاست جمهوری اسلامی ایران انکار حضور نظامی در سوریه بود اما به تدریج این سیاست به «حضور مستشاری» تغییر کرد و در نهایت پس از یک دهه به جایی رسید که برای توجیه این دخالت مرگبار ادعا شد «سوریه عمق استراتژیک جمهوری اسلامی» است و علی خامنه‌ای گفت «اگر مدافعان حرم در عراق و سوریه مبارزه نمی‌کردند باید در کرمانشاه و همدان می‌جنگیدیم.»

محمدجواد ظریف در واپسین ماه‌هایی که تصدی وزارت خارجه جمهوری اسلامی را به عهده داشت در فایلی جنجالی اعتراف کرد که «دیپلماسی فدای میدان شد» با این حال او مدافع سیاست‌های نظام در تأمین مالی و تسلیحاتی شبه نظامیان توسط جمهوری اسلامی بود.
این عبارت که «ظریف و سلیمانی دوبال سیاست خارجی نظام‌اند» خروجی اتاق فکر اصلاح‌طلبان بود.

اصلاح‌طلبان شریک سپاه پاسداران در جنگ سوریه بودند. نقطه تلاقی این شراکت در حوزه اقتصادی هواپیمایی «ماهان ایر» بود که لجستک سپاه در این جنگ را به عهده گرفت. شرکتی که متعلق به هولدینگ «مولی الموحدین» از بنگاه‌های وابسته به حزب کارگزاران سازندگی است. این در حالیست که طبق قوانین بین‌المللی استفاده از هواپیماهای تجاری برای مصارف جنگی ممنوع است.

مطالب #میهمان_موسسه الزاما بیانگر دیدگاه «موسسه ترویج جامعه باز» نیست.

شما هم می‌توانید نظر و یادداشت کوتاه‌تان (حداکثر ۴۰۰ کلمه) را درباره همین موضوع و برای انتشار در همین کانال، به واتساپ موسسه به شماره ۰۰۴۹۱۷۸۹۳۸۱۹۷۱ ارسال کنید.
@aposiran
حکمرانی جمهوری اسلامی بر علیه زنان

✍🏼 مهرناز حاجی‌علی – فعال مدنی

#میهمان_موسسه

«قانونیت محدودیت‌هایی بر اعمال انسان‌ها می‌نهد، اما آن‌ها را به انجام دادن این اعمال برنمی‌انگیزاند؛ عظمت و پیچیدگی قوانین جوامع آزاد، در این است که تنها به افراد می‌گویند که چکار نباید بکنند ولی هرگز به آن‌ها نمی‌گویند که چکار باید بکنند…»

پس از پافشاری‌های بی‌وقفه خمینی، مرجع تقلید زمان، به دولت اسدالله علم در سال۱۳۴۱، علم به ناچار مانع اجرای «لایحه انجمن‌های ایالتی و ولایتی» شد و در پی آن حق رای زنان نیز سلب گردید. سرانجام در دی ماه سال ۱۳۴۱ با اعلام انقلاب سفید توسط شخص محمدرضا شاه پهلوی، زنان حق‌رای خود را باز پس گرفتند اما دیری نپایید که قانون اساسی ایران تغییر کرد و قانون اساسی اسلامی این‌بارزیر نظر مستقیم ولی‌فقیه و حاکم شرع، روح‌الله خمینی تصویب و در آن حق پوشش و دیگر حقوق قانونی زنان بر اساس موازین شرع تنظیم گردید.

دگرگونی عظیم سیستماتیک در کشور از سالهای آغازین انقلاب اسلامی، موانع اجتماعی زیادی را برای زنان به ارمغان آورد. انقلاب فرهنگی، تفکیک جنسیتی در مدارس، دانشگاه‌ها و مراکز اداری، گزینش بر اساس عقاید اسلامی و چیرگی اقلیت مذهبی بر اکثریت زنان راه را برای تحصیل، کار و کسب موقعیت‌های اجتماعی سخت کرد.

«زنان از تحصیل در ۵۴ رشته در آموزش عالی (بیشتر در حوزه علمی و فنی) محروم گردیدند. با شروع مجدد دانشگاه‌ها، فقط ده درصد دانشجویان زن بودند».

در سال ۱۳۶۲ حجاب اجباری توسط مجلس شورای اسلامی تصویب و قانون مجازات اسلامی برای‌عدم رعایت حجاب در معابر و اماکن عمومی قابل اجرا و از آن پس نقش زن در کانون خانواده و فرزندآوری تعریف شد. امر به معروف و نهی از منکر جزو جدا نشدنی از بدنه اماکن عمومی و خیابان‌ها گردید و به این طریق هر شهروند مجاز به برخورد با بدحجابی یا بی‌حجابی بود. تن دادن به مفهوم اجبار پوشش و ملزم به پاسخگو بودن درباره آن، بسیاری اززنان که تاب کنارآمدن با وضعیت موجود را نداشتند، روز به روز بیشتر به خانه‌ها راند و رسانه‌ها و نشریات که تحت سلطه مستقیم حکومت ایدئولوژیک بودند جامعه را روز به روز بیشتر به سمت جنس دوم بودن زنان سوق دادند. جامعه ایران و جامعه زنان ایرانی که در حال شکوفا شدن بود و قدم‌های بزرگی در راستای هم مسیر شدن با جامعه جهانی پیموده بود، پس از انقلاب اسلامی به یکباره درون باتلاق متعفن قانون اساسی اسلامی و همچنین بستر مردسالار جامعه آن روز رو به نابودی نهاد.

در قانون اساسی تدوین شده جمهوری اسلامی، که جایگاه زن بر اساس قوانین شرع حد و حدود دارد، نه تنها فرصت همراهی و همپایی بانوان ایرانی با جامعه جهانی و برخورداری از توسعه و پیشرفت فعالیت‌های حقوق زنان گرفته شد، بلکه در جامعه بسته، محدود و به غایت ضد زن پس از انقلاب، امنیت و مشخصا امنیت روانی آن‌ها و نسل‌های پس از آن‌ها نیز مورد آسیب واقع گردید.

قوانین لازم‌الاجرای حکومتی در تمام ابعاد جامعه رفته رفته فضا، ادبیات و آداب معاشرت و تمام رفتارهای فردی و اجتماعی را تحت تاثیر قرار داد.

قوانین ضد زن و ضد انسانی حکومت نه تنها زنان را در جامعه و مراکز دولتی همواره نیازمند یک مرد (قیم، ولی، همسر) وامی‌دارد، بلکه در تمام ابعاد و زوایای زندگی شخصی ملت نیز نفوذ پیدا کرده است.

وقتی انسانی تنها به صرف جنسیت، شهادتش در دادگاه، دیه‌اش، سهم‌الارثش و… یک‌دوم انسانی دیگر محسوب می‌شود و با این تفکر رشد می‌کند آیا خود، ارزش وجودی خود را باور می‌کند؟

برای خواندن یادداشت کامل اینجا کلیک کنید.

مطالب #میهمان_موسسه الزاما بیانگر دیدگاه «موسسه ترویج جامعه باز» نیست.

شما هم می‌توانید نظر و یادداشت کوتاه‌تان (حداکثر ۴۰۰ کلمه) را درباره همین موضوع و برای انتشار در همین کانال، به واتساپ موسسه به شماره ۰۰۴۹۱۷۸۹۳۸۱۹۷۱ ارسال کنید.
@aposiran
حکومت متمرکز و همه‌کاره

✍🏼 شیرین بسطامی – کارشناس مالی و اقتصادی

#میهمان_موسسه

دیوانسالاری متمرکز دینی به پشتوانه ثروتهای ملی به جای جامعه مستقل مدنی، در عهد ولایت فقیه به اوج خود رسیده است. علاوه بر تعداد بالای وزارتخانه‌ها، سازمان‌های حکومتی، ستادی، بیش از پانصد شرکت دولتی، ادارات استانی و شهرستانی و غیره، فهرست زیر تنها شامل شوراهای عالی است که محفلی از شخصیت‌های نظامی و سیاسی برای مداخلات دلبخواهیِ حکومت ولایت فقیه در تمامی جنبه‌های زندگی مردم است:

۱. شورای عالی انرژی
۲. شورای عالی آمار
۳. شورای عالی آب
۴. شورای عالی خرما
۵. شورای عالی هنر
۶. شورای عالی امنیت ملی
۷. شورای عالی انرژي اتمی
۸. شوراي عالي پول و اعتبار
۹. شوراي عالي فولاد
۱۰. شوراي عالي طنز
۱۱. شوراي عالي اقتصاد
۱۲. -شورای عالی قرآن
۱۳. شورای عالی تصادفات
۱۴. شورای عالی صادرات
۱۵. شورای عالی حوزه‌های علمیه
۱۶. شورای عالی صنایع
۱۷. شورای عالی گمرک
۱۸. شورای عالی حفاظت محیط زیست
۱۹. شورای عالی صنایع دریایی
۲۰. شوراي عالي استاندارد
۲۱. شوراي عالي استانداری
۲۲. شورای عالی استان‌ها
۲۳. شوراي عالي بیمه
۲۴. شورای عالی ثبت
۲۵. شورای عالی سپاه
۲۶. شوراي عالي بورس
۲۷. شورای عالی اشتغال
۲۸. شورای عالی جوانان
۲۹. شوراي عالي حج و زیارت
۳۰. شورای عالی انقلاب فرهنگي
۳۱. شورای عالی حفاظت آثار باستانی
۳۲. شورای عالی اقیانوس شناسی کشور
۳۳. شورای عالی شوراي عالي زیست فناوری
۳۴. -شورای عالی مناطق آزاد تجاری-صنعتی
۳۵. شورای عالی سازمان بنادر و کشتی‌رانی
۳۶. شورای عالی نقشه‌برداری کشور
۳۷. شورای عالی هماهنگی ترابری
۳۸. شورای عالی صنعت دریانوردی
۳۹. شوراي عالي فناوری اطلاعات
۴۰. شورای عالی فرهنگ و هنر
۴۱. شورای عالی عمران مرزها
۴۲. شوراي عالي بهداشت
۴۳. شورای عالی سلامت
۴۴. شورای عالی معادن
۴۵. شورای عالی اوقاف
۴۶. شورای عالی ورزش
۴۷. شورای عالی اداری
۴۸. شورای عالی بانک‌ها
۴۹. شورای عالی مالیاتی
۵۰. شورای عالی عشایری
۵۱. شورای عالی الکترونیک
۵۲. شورای عالی دفاع و امنیت
۵۳. شوراي عالي اجرایی بهداشت
۵۴. شورای عالی طرح‌های انقلاب
۵۵. شورای عالی برنامه ریزی کشوری پیشگیری از عفونت HIV
۵۶. شورای عالی سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی
۵۷. شورای عالی هماهنگی صادرات خدمات فنی و مهندسی
۵۸. شورای عالی نظارت بر دفتر خدمات حقوقی بین المللی
۵۹. شورای عالی حمایت از انقلاب اسلامی مردم فلسطین
۶۰. شورای عالی ستاد مبارزه با قاچاق و مواد مخدر
۶۱. شورای عالی گسترش و نوسازی صنایع ایران
۶۲. شورای عالی صندوق توسعه کشاورزی ایران
۶۳. شورای عالی میراث فرهنگی و گردشگری
۶۴. شورای عالی توسعه صادرات غیر نفتی
۶۵. شورای عالی اطلاعات و جهانگردی
۶۶. شورای عالی ایرانگردی و جهانگردی
۶۷. شورای عالی انرژی اتمی
۶۸. شورای عالی برنامه ریزی
۶۹. شورای عالی اطلاع رسانی
۷۰. شورای عالی سرمایه گذاری
۷۱. شورای عالی تامین اجتماعی
۷۲. شورای عالی شرکت‌های دولتی
۷۳. شورای عالی هواپیمایی کشوری
۷۴. شورای عالی کمیته ملی المپیک
۷۵. شورای عالی رفاه و تامین اجتماعی
۷۶. -شورای عالی اجرای سیاست‌های اصل۴۴
۷۷. شورای عالی شرکت ملی نفت ایران
۷۸. شورای عالی فرهنگ و آموزش عالی
۷۹. شورای عالی پشتیبانی سواد آموزی
۸۰. شورای عالی موسیقی صدا و سیما
۸۱. شورای عالی انفورماتیک کشور
۸۲. شورای عالی آموزش و پرورش
۸۳. شورای عالی توسعه قضایی
۸۴. شورای عالی فضایی
۸۵. شورای عالی تهیه کنندگان
۸۶. شورای عالی پژوهش ‌های علمی کشور
۸۷. شورای عالی کمیسیون ملی آیسسکو
۸۸. شورای عالی بررسی و تعیین الگوی مصرف
۸۹. شورای عالی هماهنگی ترافیک شهرهای کشور
۹۰. شورای عالی هماهنگی آموزش فنی و حرفه‌ای
۹۱. شورای عالی برنامه ریزی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری
۹۲. شورای عالی فضای مجازی
۹۳. شورای عالی نظارت و بازرسی
۹۴. شورای عالی مبارزه با جرم پولشویی
۹۵. شورای عالی قطب‌های علوم پزشکی
۹۶. شورای عالی استیناف فدراسیون فوتبال
۹۷. شورای عالی امور ایرانیان خارج از کشور
۹۸. شورای عالی امنیت فضای تبادل اطلاعات
۹۹. شورای عالی خاک
۱۰۰. شورای عالی آموزش‌های علمی-کاربردی
۱۰۱. شورای عالی هماهنگی اقتصادی سران قوا
۱۰۲. شورای عالی پیشگیری از تخریب و تصرف اراضی و منابع طبیعی

توجه کنید که شورای عالی نظارت بر اسباب بازی در لیست فوق نیامده است.


مطالب #میهمان_موسسه الزاما بیانگر دیدگاه «موسسه ترویج جامعه باز» نیست.

شما هم می‌توانید نظر و یادداشت کوتاه‌تان (حداکثر ۴۰۰ کلمه) را درباره همین موضوع و برای انتشار در همین کانال، به واتساپ موسسه به شماره ۰۰۴۹۱۷۸۹۳۸۱۹۷۱ ارسال کنید.
@aposiran
پشتیبانی جمهوری اسلامی از شبه نظامیان از عوامل اصلی نارضایتی مردم است

✍🏼 حامد محمدی – روزنامه‌نگار

#میهمان_موسسه

براساس گزارش معاونت رفاه اجتماعی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی که اواخر مهرماه ۱۴۰۰ منتشر شد تا سال ۱۳۹۹ حدود ۳۰ میلیون نفر از جمعیت ایران در «فقر مطلق» زندگی می‌کنند.
پژوهش‌ها نشان می‌دهد در ایران میزان «مخارج سرانه» که نشانه‎ای از وضعیت رفاه خانوار است از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۹ حدود ۱۸درصد کاهش داشته است و در همین دوره تعداد افراد فقیر حدود دو برابر شده است.

یکی از عوامل تأثیرگذار در رشد روز افزون فقر در ایران درگیری جمهوری اسلامی در جنگ‌های منطقه‌ای و به طور کل سیاست‌های تنش‎زای آیت‌الله‌هاست که اتفاقاً نفع اصلی آن را سپاه پاسداران به ویژه شاخه برون مرزی آن «سپاه قدس» برده است.

بحران اقتصادی که مردم ایران با آن دست و پنجه نرم می‌کنند تأثیر مستقیم سیاست‌های حکومت است که از یک سو منابع کشور صرف توسعه اتمی و رقابت‌های تسلیحاتی به ویژه ساخت موشک و پهپاد می‌شود و از سوی دیگر گروه‌های شبه نظامی منطقه از حزب‌الله و حماس تا حشدالشعبی و حوثی‌ها می‌شود که نتیجه اینها تحریم‌ و انسداد اقتصادی بود. اصلی‌‌ترین دلیل نارضایتی مردم ایران از حکومت «وضعیت معیشتی» است. پول‌هایی که باید صرف مردم شود سر از لبنان، فلسطین، عراق و یمن در می‌آورد. شعار مردم در تظاهرات که می‌گویند «سوریه را رها کن، فکری به حال ما کن» یا «نه غزه نه لبنان، جانم فدای ایران» واکنش مردم به همین سیاست‌هاست.

مشخص نیست جمهوری اسلامی ایران دقیقاً چقدر در جنگ‌های منطقه هزینه کرده است اما در این مورد بعضی مقامات رقم‌هایی را اعلام کردند. حشمت‌الله فلاحت‌پیشه رئیس پیشین کمیسیون امنیت ملی مجلس اواخر اردیبهشت سال ۱۳۹۹ گفت «حدود ۲۰ تا ۳۰ میلیارد دلار به سوریه پول دادیم و باید از سوریه پس بگیریم. پول این ملت آنجا هزینه شده است.»

در سال ۹۷ گروه اقدام ویژه ایران در وزارت خارجه آمریکا با انتشار گزارشی اعلام کرد که جمهوری اسلامی از سال ۲۰۱۲ میلادی ۱۶ میلیارد دلار برای حمایت از بشار اسد و گروه‌های مورد حمایت خود در یمن و عراق هزینه کرده است.

در واقع بین ماجراجویی‌های اتمی و تهدیدات موشکی و منطقه‌ای با بحران‌ اقتصادی که گریبان مردم و کشور را گرفته پیوند مستقیم برقرار است.

جنگ داخلی سوریه از سال ۲۰۱۱ (اسفند ۱۳۸۹) آغاز شد و از همان نخستین ماه‌های درگیری‌ها سپاه پاسداران مخفیانه اقدام به اعزام نیرو به سوریه کرد. ظهور داعش جنگ را در سوریه و عراق گسترش داد و توجیهی برای اختصاص بودجه بیشتر به سپاه شد و اتفاقاً از همان مقطع اوضاع اقتصادی ایران وخیم‌تر شد. حتا روزنه‌ای باریک که شاید بعد از توافق اتمی در سال ۲۰۱۵ به روی اقتصاد ایران باز شد بعد از خروج آمریکا از توافق بسته شد. حمایت سپاه پاسداران از گروه‌های شبه نظامی از دلایل اصلی دونالد ترامپ برای خروج از برجام بود.

مطالب #میهمان_موسسه الزاما بیانگر دیدگاه «موسسه ترویج جامعه باز» نیست.

شما هم می‌توانید نظر و یادداشت کوتاه‌تان (حداکثر ۴۰۰ کلمه) را درباره همین موضوع و برای انتشار در همین کانال، به واتساپ موسسه به شماره ۰۰۴۹۱۷۸۹۳۸۱۹۷۱ ارسال کنید.
@aposiran
تأمین نیرو در جنگ سوریه از میان خلافکارها و زندانی‌ها

✍🏼 حامد محمدی – روزنامه‌نگار

#میهمان_موسسه

بسیاری از فرماندهان و نیروهای «سپاه قدس» که به اسم «مدافع حرم» در سوریه جنگیدند همان‌هایی‌اند که در قالب یگان‌های امنیتی سپاه یا گردان‌های بسیج در اعتراضات خیابانی مردم را سرکوب می‌کنند.

یکی از آنها سرتیپ پاسدار حسین همدانی بود که مهرماه سال ۱۳۹۴ حوالی حلب سوریه در یک سانحه رانندگی کشته شود. همدانی از سال ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۰ فرمانده سپاه تهران بود که اصلی‌ترین مأموریت آن سرکوب اعتراضات ضدحکومتی در پایتخت است.

تئوری همدانی تربیت خلافکارها و آوردن آنها به مسیر انقلاب بود. او معترضان را هم به چشم اراذل و اوباش می‌دید. مهرماه ۱۳۹۴ «خبرگزاری دانشجو» در همین باره نوشت که «رد پای سردار همدانی را در كنترل فتنه ۸۸ می‌توان ديد.» همدانی خودش روایت کرده بود که در جریان اعتراضات سال ۸۸ «کار اطلاعاتی- اقدامی انجام داديم که در تهران صدا کرد. پنج هزار نفر از کسانی که در آشوب‌ها حضور داشتند ولی در احزاب و جريانات سياسی حضور نداشتند بلکه از اشرار و اراذل بودند را شناسايی کرديم و در منزلشان کنترل‌شان می‌کرديم. روزی که فراخوان می‌زدند اينها کنترل می‌شدند و اجازه نداشتند از خانه بيرون بيايند. بعد اينها را عضو گردان کردم. آنها بعدها نشان دادند اگر بخواهيم مجاهد تربيت کنيم بايد چنين افرادی که با تيغ و قمه سروکار دارند را پايکار بياوريم. يکی از اينها فردی بود به نام [علیرضا] ستاری که وقتی به جمعيت زد جانباز ۷۰ درصد شد و سال گذشته هم به شهادت رسيد.»

در واقع سپاه بخشی از کمبود نیروی‌های سرکوبگر را با تهدید، ارعاب و شتستشوی مغزی بازداشت‌ شدگان تأمین می‌کند. این افراد ممکن است سابقه‌دار نیز باشند و از روی ترس و اجبار حاضر به همکاری با سپاه و بسیج شوند. هر چند پیداست رقم پنج هزار نفر بیشتر بلوف باشد تا واقعیت.

جذب نیرو از بین بازداشتی‌ها و زندانی‌ها روشی شد که برای تأمین نیرو در جنگ سوریه نیز به کار گرفته شد. بسیاری از زندانیان سابقه‌دار که جرایم سنگین داشتند داوطلب اعزام به سوریه شدند. آنها به نام مددجو تحت آموزش قرار می‌گرفتند. سردار سعید سیاح طاهری از کسانی بود که در زندان‌ها از بین خلافکارها جذب نیرو می‌کرد. بعضی از نیروها توسط پایگاه‌های بسیج از بین اوباش محلات جذب می‌شدند. در واقع کاری که عوامل سپاه برای تأمین نیرو می‌کردند «تواب سازی» از خلافکارها بود. زندگی بعضی از آنها مثل «مجید بربری» به شکل کتاب منتشر شد تا مسیر تبلیغ شود.

مطالب #میهمان_موسسه الزاما بیانگر دیدگاه «موسسه ترویج جامعه باز» نیست.

شما هم می‌توانید نظر و یادداشت کوتاه‌تان (حداکثر ۴۰۰ کلمه) را درباره همین موضوع و برای انتشار در همین کانال، به واتساپ موسسه به شماره ۰۰۴۹۱۷۸۹۳۸۱۹۷۱ ارسال کنید.
@aposiran
قاسم سلیمانی ایران را قرارگاه حسین ابن علی می‌دانست!

✍🏼 حامد محمدی، روزنامه‌نگار

#میهمان_موسسه

روح‌الله خمینی می‌گفت جنگ نعمت است. رهبر القاعده اقدام علیه آمریکا و متحدانش را «جهاد فی‌‌ سبیل‌‌الله» می‌دانست و حرکت در این راه را برای خود و همقطارانش یک برکت می‌‌خواند.

جنگ سوریه به جمهوری اسلامی فرصت داد تا برای کشاندن نسل جوان حامیان خود به سمت آرمان‌های انقلاب ریل‌گذاری کند. در سال‌های نخست جنگ سوریه، حضور نظامی نیروهای وابسته به جمهوری اسلامی اعم از «سپاه قدس» و نیابتی‌ها انکار می‌شد اما به تدریج «حضور مستشاری» را جایگزین و بحث «دفاع از حرم» و «دفاع از اسلام» را مطرح کردند. کار بجایی رسید که علی خامنه‌ای گفت «سوریه عمق استراتژیک جمهوری اسلامی است و اگر مدافعان حرم مبارزه نمی‌کردند باید در کرمانشاه و همدان می‌جنگیدیم.»

نسلی که برای رفتن به سوریه داوطلب می‌شدند «مکتبی‌های ناسیونالیست» بودند. دوگانه‌ای متناقض که واقعیت عینی پیدا کرده بود و مرید قاسم سلیمانی بودند.

در بخشی از وصیت‌نامه سلیمانی آمده «جمهوری اسلامی، مرکز اسلام و تشیّع است…امروز قرارگاه حسین‌بن علی، ایران است. بدانید جمهوری اسلامی حرم است و این حرم اگر بماند، دیگر حرم‌ها می‌مانند. اگر دشمن، این حرم را از بین برد، حرمی باقی نمی‌ماند، نه حرم ابراهیمی و نه حرم محمّدی.»

عبدالله حاجی صادقی، نماینده ولی فقیه در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در تعریفی می‌گوید: «هویت سپاه یک هویت مکتبی است و توانمندی آن، نه به میزان امکانات بلکه به میزان اتصالش به خدا است!»

برای مکتبی‌های ناسیونالیست، «ایران» مقرّ اصلی شیعه‌گری و بلادهای اسلامی اطراف ایران (یمن، سوریه، عراق و فلسطین و حتی بیشتر افغانستان و آذربایجان و تعدادی از کشورهای آفریقایی) بخشی «جغرافیایی مقاومت» بودند.

حضور نظامی در منطقه و حمایت مالی و تسلیحاتی از شبه نظامیان برای جمهوری اسلامی ابزار باج‌گیری و اخاذی در فضای منطقه و بین‌المللی شد. چنانکه مطرح شد قاسم سلیمانی و محمدجواد ظریف دوبال سیاست خارجی جمهوری اسلامی‌ بودند. به بیان دیگر، سلیمانی در عمل وزیر خاورمیانه‌ای خامنه‌ای شد و بارها ظریف در این‌باره انتقاد کرد و حتی در فایل صوتی که از او افشا شد می‌گفت سلیمانی «دیپلماسی» را فدای «میدان» کرد.

قاسم سلیمانی مستقیم در سیاست خارجی جمهوری اسلامی دخالت می‌کرد. از ملاقات با ولادیمیر پوتین رئیس جمهوری روسیه تا ملاقات‌های محرمانه و نامه‌نگاری با نمایندگان آمریکا در عراق.

علی‌اکبر صالحی وزیر خارجه جمهوری اسلامی در دولت محمود احمدی‌نژد اعتراف می‌کند که «سفرای ایران در برخی کشورها با هماهنگی قاسم سلیمانی انتخاب می‌شدند.»

مطالب #میهمان_موسسه الزاما بیانگر دیدگاه «موسسه ترویج جامعه باز» نیست.

شما هم می‌توانید نظر و یادداشت کوتاه‌تان (حداکثر ۴۰۰ کلمه) را درباره همین موضوع و برای انتشار در همین کانال، به واتساپ موسسه به شماره ۰۰۴۹۱۷۸۹۳۸۱۹۷۱ ارسال کنید.
@aposiran