🌿 دیالکتیک تصویر و مفهوم در هنر آلمان
🔹از دهۀ 1950 به این سو، دوره‌ای که می‌توان آغاز آن را به صورت نمادین با شکل‌گیری جنبش پاپ آرت یکی دانست و پس از آن با انفجار رسانه ای - نظریِ سال‌های دهه‌های شصت و هفتاد پی گرفت، فضا و سرمشق کلی نظریه و عمل هنری به شکلی اساسی تغییر می‌کند و بسیاری از باورهای بنیانی پنهان در پسِ سرمشقِ مدرنیستی هنر دگرگون می‌شوند، و از جهات مختلف آماج نقد رادیکال قرار می‌گیرند.
به این ترتیب، در #آلمان غربی آن زمان و در کانون زاینده‌ای مانند شهر دوسلدورف و آکادمی هنر آن، امکان آن فراهم می‌شود که پیوندی میان سرمشق ذهنی مدرنیستی با اشکال بیانی و رسانه‌های نویی که محصول حساسیتی مابعد مدرنیستی بودند برقرار شود.
▫️یکی از مولفه‌هایی که در آثار چند تن از چهره‌های #هنر [معاصر] آلمان دیده می‌شود و حضور همزمان دو قطب حسی-ادراکی و مفهومی را در این آثار روشن می‌کند، مفهوم «کیمیاگری» به عنوان استعاره‌ای از فرایند خلق هنری و حتا روش یا رویکردی برای انجام کار است. در این چارچوب، مفهوم کیمیاگری به عنوان فرایندی ایفای نقش می‌کند که امکان استحالۀ مستقیم و بلاواسطۀ ماده به روح، پدیدار به جوهر، نمود به ذات، یا جزئی به کلی را فراهم می‌کند.
🔸کیفر[1] بیش از هر کس دیگر زیباشناسی و فضای گفتمانی کار بویس[2] را تداوم بخشیده است، به زعم آن که عمدتاً در رسانۀ نقاشی و حجم کار می‌کند – که به اندازۀ رسانۀ محیطی و فرایند محورِ مورد استفادۀ بویس، مستعد پذیرش انگاره و روندهای کیمیاگرانه نیستند – اما در نحوۀ کار با مواد و مصالح، در فرایند پروردن، ترکیب، تخریب، سوزاندن و دگرگون کردن مواد مورد استفاده در کارش، تا حدود قابل توجهی از الگوها و استعاره‌های کیمیاگرانه بهره می‌گیرد.
🔹از آن مهم تر کار او نیز مانند بویس، حولِ انگارۀ محوری مواجهه با زخم و ضایعه (هم در سطح تاریخ آلمان و هم در سطح اسطوره‌های آلمانی و روایت‌های یهودی)، گردآوردن/ به خاطر آوردنِ (re-member) کالبدی/ گذشته‌ای پاره پاره، و نهایتاً امکان شفا، استحاله و رستگاری شکل می‌گیرد – که باز هم همراستا با انگاره‌ای کیمیاگرانه است و برمبنای تنش و استحالۀ جوهری ماده به معنا عمل می‌کند.
🖊 مجید اخگر
📕بازیابی امر محسوس | هفت گفتار در زیبایی شناسی
➖➖➖➖➖
[1] اَنسلم کیفر، از هنرمندان ترانس آوانگارد آلمان به شمار می‌آید. او در سال های 1972-1971 با جوزف بویس مراودۀ هنری داشت.
[2]جوزف بویس، از برجسته‌ترین نمایندگان هنر چیدمان و هنر اجرا به شمار می‌رود. از اجراهای شاخص او می توان به "چگونه #نقاشی را برای یک خرگوش مرده شرح دهیم؟" و "من آمریکا را دوست دارم و آمریکا مرا" اشاره کرد.
🔻در ادامه چند نمونه از آثار اَنسلم کیفر🔻
🌿📚🎨
@artperception
🔹از دهۀ 1950 به این سو، دوره‌ای که می‌توان آغاز آن را به صورت نمادین با شکل‌گیری جنبش پاپ آرت یکی دانست و پس از آن با انفجار رسانه ای - نظریِ سال‌های دهه‌های شصت و هفتاد پی گرفت، فضا و سرمشق کلی نظریه و عمل هنری به شکلی اساسی تغییر می‌کند و بسیاری از باورهای بنیانی پنهان در پسِ سرمشقِ مدرنیستی هنر دگرگون می‌شوند، و از جهات مختلف آماج نقد رادیکال قرار می‌گیرند.
به این ترتیب، در #آلمان غربی آن زمان و در کانون زاینده‌ای مانند شهر دوسلدورف و آکادمی هنر آن، امکان آن فراهم می‌شود که پیوندی میان سرمشق ذهنی مدرنیستی با اشکال بیانی و رسانه‌های نویی که محصول حساسیتی مابعد مدرنیستی بودند برقرار شود.
▫️یکی از مولفه‌هایی که در آثار چند تن از چهره‌های #هنر [معاصر] آلمان دیده می‌شود و حضور همزمان دو قطب حسی-ادراکی و مفهومی را در این آثار روشن می‌کند، مفهوم «کیمیاگری» به عنوان استعاره‌ای از فرایند خلق هنری و حتا روش یا رویکردی برای انجام کار است. در این چارچوب، مفهوم کیمیاگری به عنوان فرایندی ایفای نقش می‌کند که امکان استحالۀ مستقیم و بلاواسطۀ ماده به روح، پدیدار به جوهر، نمود به ذات، یا جزئی به کلی را فراهم می‌کند.
🔸کیفر[1] بیش از هر کس دیگر زیباشناسی و فضای گفتمانی کار بویس[2] را تداوم بخشیده است، به زعم آن که عمدتاً در رسانۀ نقاشی و حجم کار می‌کند – که به اندازۀ رسانۀ محیطی و فرایند محورِ مورد استفادۀ بویس، مستعد پذیرش انگاره و روندهای کیمیاگرانه نیستند – اما در نحوۀ کار با مواد و مصالح، در فرایند پروردن، ترکیب، تخریب، سوزاندن و دگرگون کردن مواد مورد استفاده در کارش، تا حدود قابل توجهی از الگوها و استعاره‌های کیمیاگرانه بهره می‌گیرد.
🔹از آن مهم تر کار او نیز مانند بویس، حولِ انگارۀ محوری مواجهه با زخم و ضایعه (هم در سطح تاریخ آلمان و هم در سطح اسطوره‌های آلمانی و روایت‌های یهودی)، گردآوردن/ به خاطر آوردنِ (re-member) کالبدی/ گذشته‌ای پاره پاره، و نهایتاً امکان شفا، استحاله و رستگاری شکل می‌گیرد – که باز هم همراستا با انگاره‌ای کیمیاگرانه است و برمبنای تنش و استحالۀ جوهری ماده به معنا عمل می‌کند.
🖊 مجید اخگر
📕بازیابی امر محسوس | هفت گفتار در زیبایی شناسی
➖➖➖➖➖
[1] اَنسلم کیفر، از هنرمندان ترانس آوانگارد آلمان به شمار می‌آید. او در سال های 1972-1971 با جوزف بویس مراودۀ هنری داشت.
[2]جوزف بویس، از برجسته‌ترین نمایندگان هنر چیدمان و هنر اجرا به شمار می‌رود. از اجراهای شاخص او می توان به "چگونه #نقاشی را برای یک خرگوش مرده شرح دهیم؟" و "من آمریکا را دوست دارم و آمریکا مرا" اشاره کرد.
🔻در ادامه چند نمونه از آثار اَنسلم کیفر🔻
🌿📚🎨
@artperception
🌿سوم آوریل زادروز مارلون براندو (Marlon Brando) هنرپیشه آمریکایی، برندهٔ دو جایزه اسکار و ستوده شده‌ترین #بازیگر تاریخ سینمای قرن بیستم جهان است.
او طلایه‌دار سبک معروف بازیگری «متد اکتینگ» بود که تحت آموزش استلا آدلر استاد بزرگ بازیگری یاد گرفت و در این دوران، بازیگری به شیوه استانیسلاوسکی را آموخت. پس از او بازیگرانی مانند جیمز دین، پل نیومن، داستین هافمن، جک نیکلسون، آل پاچینو و رابرت دنیرو با درخشش خود این سبک بازیگری را در سینمای آمریکا تثبیت کردند.
او یکی از تأثیرگذارترین بازیگران تاریخ سینما است. بسیاری بهترین نقش او را «ویتو کورلئونه» در پدرخوانده می‌دانند. این بازیگر آمریکایی در بین بسیاری از علاقه‌مندان به سینما و منتقدان به عنوان «بهترین بازیگر تاریخ #سینما» شناخته می‌شود.
🎥فیلم مستند «به من گوش کن مارلون» (Listen to Me Marlon) محصول ۲۰۱۵ به نویسندگی، کارگردانی و تدوینگری استیون رایلی است که مستندی تحسین شده دربارهٔ #مارلون_براندو است. این فیلم مستند به طور کامل از نوارهای صوتی خصوصی که وی در خانه، جلسات تجاری، جلسات هیپنوتیزم، دوران درمان و در طول مصاحبه‌های مطبوعاتی ضبط کرده، گردآوری شده است.
روزنامه هفتگی The Village Voice آنرا یک شاهکار می‌نامد و دیوید ادلستین آنرا به عنوان بزرگترین و محبوب‌ترین مستندی از یک بازیگر که تا به حال تهیه شده، فهرست کرده است.
🔻از فیلم‌های مشهوری که مارلون براندو در آن‌ها ایفای نقش کرده‌است، می‌توان به آثار زیر اشاره کرد:
🔹«تراموایی به نام هوس» در نقش «استنلی کووالسکی» به کارگردانی الیا کازان
🔹«زنده باد زاپاتا» در نقش «امیلیانو زاپاتا» به کارگردانی الیا کازان
🔹«وحشی» در نقش جانی استرابلر به کارگردانی لاسلو بندک
🔹«در بارانداز» در نقش «تری مالوی» به کارگردانی الیا کازان🏆
🔹«پدرخوانده» در نقش «ویتو کورلئونه» به کارگردانی فرانسیس فورد کاپولا🏆
🔹«آخرین تانگو در پاریس» در نقش «پائول» به کارگردانی برناردو برتولوچی
🔹«اینک آخرالزمان» در نقش «سرهنگ کورتز» به کارگردانی فرانسیس فورد کاپولا
(https://attach.fahares.com/eA6hX/jSxTbMaAw3SNjXxw==)
https://t.me/joinchat/AAAAAEOZIOmg3nLm3WufYA
🌿📽🎥🎭🎬
@artperception
او طلایه‌دار سبک معروف بازیگری «متد اکتینگ» بود که تحت آموزش استلا آدلر استاد بزرگ بازیگری یاد گرفت و در این دوران، بازیگری به شیوه استانیسلاوسکی را آموخت. پس از او بازیگرانی مانند جیمز دین، پل نیومن، داستین هافمن، جک نیکلسون، آل پاچینو و رابرت دنیرو با درخشش خود این سبک بازیگری را در سینمای آمریکا تثبیت کردند.
او یکی از تأثیرگذارترین بازیگران تاریخ سینما است. بسیاری بهترین نقش او را «ویتو کورلئونه» در پدرخوانده می‌دانند. این بازیگر آمریکایی در بین بسیاری از علاقه‌مندان به سینما و منتقدان به عنوان «بهترین بازیگر تاریخ #سینما» شناخته می‌شود.
🎥فیلم مستند «به من گوش کن مارلون» (Listen to Me Marlon) محصول ۲۰۱۵ به نویسندگی، کارگردانی و تدوینگری استیون رایلی است که مستندی تحسین شده دربارهٔ #مارلون_براندو است. این فیلم مستند به طور کامل از نوارهای صوتی خصوصی که وی در خانه، جلسات تجاری، جلسات هیپنوتیزم، دوران درمان و در طول مصاحبه‌های مطبوعاتی ضبط کرده، گردآوری شده است.
روزنامه هفتگی The Village Voice آنرا یک شاهکار می‌نامد و دیوید ادلستین آنرا به عنوان بزرگترین و محبوب‌ترین مستندی از یک بازیگر که تا به حال تهیه شده، فهرست کرده است.
🔻از فیلم‌های مشهوری که مارلون براندو در آن‌ها ایفای نقش کرده‌است، می‌توان به آثار زیر اشاره کرد:
🔹«تراموایی به نام هوس» در نقش «استنلی کووالسکی» به کارگردانی الیا کازان
🔹«زنده باد زاپاتا» در نقش «امیلیانو زاپاتا» به کارگردانی الیا کازان
🔹«وحشی» در نقش جانی استرابلر به کارگردانی لاسلو بندک
🔹«در بارانداز» در نقش «تری مالوی» به کارگردانی الیا کازان🏆
🔹«پدرخوانده» در نقش «ویتو کورلئونه» به کارگردانی فرانسیس فورد کاپولا🏆
🔹«آخرین تانگو در پاریس» در نقش «پائول» به کارگردانی برناردو برتولوچی
🔹«اینک آخرالزمان» در نقش «سرهنگ کورتز» به کارگردانی فرانسیس فورد کاپولا
(https://attach.fahares.com/eA6hX/jSxTbMaAw3SNjXxw==)
https://t.me/joinchat/AAAAAEOZIOmg3nLm3WufYA
🌿📽🎥🎭🎬
@artperception
Telegram
attach 📎