Forwarded from امتداد
✅روی خط تهران–واشنگتن
🔸 گزارش از رد طرح هفت‌روزه ایران توسط ترامپ؛ تهران می‌گوید هنوز منتظر پاسخ رسمی آمریکاست
🔹مهم‌ترین تحول از بسته قبلی تا صبح شنبه ۲۶ سپتامبر، انتشار گزارشی درباره سرنوشت پیشنهاد تازه تهران برای پایان جنگ است. وال‌استریت‌ژورنال به نقل از مقام‌های ناشناس آمریکایی گزارش داده Donald Trump طرح ایران برای بازگشایی تنگه هرمز و توقف درگیری‌های منطقه‌ای ظرف هفت روز را رد کرده و به مشاورانش گفته ازسرگیری حملات پس از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا را محتمل می‌داند.
🔹رویترز تأکید کرده نتوانسته این گزارش را مستقلاً تأیید کند. تهران نیز تا صبح امروز می‌گوید هیچ پاسخ رسمی از واشنگتن دریافت نکرده و همچنان منتظر موضع دولت آمریکاست. بنابراین رد طرح هفت‌روزه در این مرحله باید به‌عنوان یک گزارش رسانه‌ای، نه تصمیم رسماً اعلام‌شده کاخ سفید، تلقی شود.
🔸 عراقچی: همه‌چیز برای توافق آماده است؛ انتخاب اکنون با آمریکاست
🔹عباس عراقچی جمعه در سازمان ملل جزئیات بیشتری از پیشنهاد تهران ارائه کرد و گفت ایران یک طرح «مشخص» هفت‌روزه به آمریکا داده است. به گفته او، در صورت پذیرفته‌شدن شروط، شمارش معکوس هفت‌روزه برای بازگشت عبور عادی دریایی از هرمز و توقف درگیری‌های منطقه‌ای آغاز خواهد شد.
🔹عراقچی گفت اقدامات مورد انتظار از آمریکا تازه نیست و در تفاهم‌نامه ماه ژوئن دو طرف نیز آمده بود. در چارچوب اعلام‌شده ایران، آمریکا باید محاصره بنادر ایران را بردارد، دارایی‌های مسدودشده تهران را آزاد و از تحریم‌های نفتی چشم‌پوشی کند؛ پس از آن امکان آغاز مذاکرات گسترده‌تر درباره موضوعات مورد توافق دو طرف وجود خواهد داشت.
🔸 تهران یک خط قرمز دیگر گذاشت: در پرونده هسته‌ای امتیاز تازه‌ای نمی‌دهیم
🔹یک مقام ارشد ایرانی جمعه به رویترز گفت حتی در صورت پذیرش طرح پایان جنگ از سوی آمریکا، تهران درباره آنچه «حقوق هسته‌ای» خود می‌داند انعطاف نشان نخواهد داد.
🔹این مقام گفته ایران حاضر نیست از حق غنی‌سازی صرف‌نظر کند یا ذخایر اورانیوم با غنای بالا را از کشور خارج کند؛ دو موضوعی که از اختلافات اصلی تهران و واشنگتن هستند. به گفته او، مذاکرات تفصیلی درباره پرونده هسته‌ای تنها پس از اجرای شروط ایران برای پایان جنگ امکان‌پذیر خواهد بود.
🔸 ترامپ به شی جین‌پینگ درباره کمک به ایران هشدار داد؛ روایت واشنگتن و تهران از پاسخ چین متفاوت است
🔹در جبهه‌ای دیگر، ترامپ در دیدار این هفته خود با Xi Jinping در واشنگتن گفته حمایت مستقیم یا غیرمستقیم چین از ایران برای آمریکا «کاملاً غیرقابل قبول» است.
🔹دیوید پردو، سفیر آمریکا در چین، جمعه گفت واشنگتن از پکن اطمینان گرفته که چنین حمایتی انجام نخواهد شد. اما یک مقام ارشد ایرانی روایت متفاوتی به رویترز ارائه کرده و گفته مقام‌های چینی به تهران اطمینان داده‌اند که تحت فشار ترامپ روابط اقتصادی، سیاسی یا نظامی خود با ایران را محدود نخواهند کرد. پکن درباره این دو روایت متعارض توضیح عمومی نداده است؛ خبرگزاری شینهوا فقط گزارش کرده شی از تهران و واشنگتن خواسته برای پایان جنگ به مذاکره بازگردند.
🔸 هرمز همچنان اهرم اصلی مذاکرات؛ تهران می‌گوید تا اجرای همه شروط باز نمی‌شود
🔹یک مقام ارشد ایرانی به رویترز گفته تنگه هرمز تا زمانی که «همه شروط ایران» از سوی آمریکا اجرا نشود، بازگشایی کامل نخواهد شد.
🔹به این ترتیب، طرح مورد بحث با یک اختلاف اجرایی اساسی روبه‌روست: واشنگتن آزادی کشتیرانی را می‌خواهد و تهران رفع محاصره بنادر، آزادسازی دارایی‌ها و تخفیف تحریم‌های نفتی را پیش‌شرط آغاز شمارش معکوس هفت‌روزه قرار داده است.
در تازه‌ترین داده قابل اتکای منتشرشده، تردد تجاری هرمز همچنان به‌مراتب پایین‌تر از شرایط پیش از جنگ باقی مانده است؛ بنابراین با وجود افزایش مقطعی عبور نفتکش‌ها در روزهای اخیر، هنوز نمی‌توان از بازگشت وضعیت عادی کشتیرانی سخن گفت.
🔸 جبهه یمن آرام نشده؛ عربستان چهار موشک و پهپاد حوثی را رهگیری کرد
🔹ائتلاف تحت رهبری عربستان بامداد شنبه اعلام کرد دو موشک بالستیک و دو پهپاد حوثی را رهگیری کرده است. به گفته ائتلاف، پهپادها به سوی ریاض در حرکت بودند و یکی از موشک‌ها نیز منطقه طائف را هدف گرفته بود.
🔹حوثی‌ها در روزهای اخیر حملات خود به عربستان را افزایش داده‌اند؛ موضوعی که اجرای بخش «توقف جنگ در همه جبهه‌ها» در پیشنهاد ایران را پیچیده‌تر می‌کند.
🔸 فشار هوایی آمریکا حلقه عراق را هم بست؛ هر چهار فرودگاه میزبان پروازهای ایران تعلیق کردند
🔹محدودیت‌های ناشی از تحریم هوانوردی آمریکا در عراق گسترش یافته است. از جمعه، فرودگاه‌های اربیل و سلیمانیه نیز پروازهای ایران را متوقف کردند؛ فرودگاه نجف نیز همان روز تعلیق پروازها را اعلام کرد و بغداد از چهارشنبه پذیرش شرکت‌های ایرانی را متوقف کرده بود.
🔹 به این ترتیب، براساس منابع عراقی و رسانه دولتی این کشور، اکنون پروازهای ایران در هر چهار فرودگاه عراقی که میزبان آنها بودند ــ بغداد، نجف، اربیل و سلیمانیه ــ متوقف شده است.
🔹این محدودیت پس از آن اعمال شده که واشنگتن اعلام کرد شرکت‌ها و مجموعه‌هایی که پس از ۲۳ سپتامبر با خطوط هوایی تحریم‌شده ایران همکاری کنند، در معرض تحریم قرار خواهند گرفت. امارات نیز از پنج‌شنبه تمام پروازهای شرکت‌های ایرانی را تا اطلاع ثانوی متوقف کرده است.
تحریم‌ها؛ اقدام عمده تازه‌ای در شب گذشته اعلام نشد
در بررسی اطلاعیه‌های رسمی آمریکا تا صبح شنبه، بسته مستقل و عمده تازه‌ای از تحریم‌ها علیه ایران اعلام نشده است. محور فشار اقتصادی واشنگتن همچنان اجرای تحریم‌های هوانوردی و تهدید شرکت‌ها و فرودگاه‌های کشورهای ثالث به تحریم ثانویه است.
#امتداد
@emtedadnet
🔸 گزارش از رد طرح هفت‌روزه ایران توسط ترامپ؛ تهران می‌گوید هنوز منتظر پاسخ رسمی آمریکاست
🔹مهم‌ترین تحول از بسته قبلی تا صبح شنبه ۲۶ سپتامبر، انتشار گزارشی درباره سرنوشت پیشنهاد تازه تهران برای پایان جنگ است. وال‌استریت‌ژورنال به نقل از مقام‌های ناشناس آمریکایی گزارش داده Donald Trump طرح ایران برای بازگشایی تنگه هرمز و توقف درگیری‌های منطقه‌ای ظرف هفت روز را رد کرده و به مشاورانش گفته ازسرگیری حملات پس از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا را محتمل می‌داند.
🔹رویترز تأکید کرده نتوانسته این گزارش را مستقلاً تأیید کند. تهران نیز تا صبح امروز می‌گوید هیچ پاسخ رسمی از واشنگتن دریافت نکرده و همچنان منتظر موضع دولت آمریکاست. بنابراین رد طرح هفت‌روزه در این مرحله باید به‌عنوان یک گزارش رسانه‌ای، نه تصمیم رسماً اعلام‌شده کاخ سفید، تلقی شود.
🔸 عراقچی: همه‌چیز برای توافق آماده است؛ انتخاب اکنون با آمریکاست
🔹عباس عراقچی جمعه در سازمان ملل جزئیات بیشتری از پیشنهاد تهران ارائه کرد و گفت ایران یک طرح «مشخص» هفت‌روزه به آمریکا داده است. به گفته او، در صورت پذیرفته‌شدن شروط، شمارش معکوس هفت‌روزه برای بازگشت عبور عادی دریایی از هرمز و توقف درگیری‌های منطقه‌ای آغاز خواهد شد.
🔹عراقچی گفت اقدامات مورد انتظار از آمریکا تازه نیست و در تفاهم‌نامه ماه ژوئن دو طرف نیز آمده بود. در چارچوب اعلام‌شده ایران، آمریکا باید محاصره بنادر ایران را بردارد، دارایی‌های مسدودشده تهران را آزاد و از تحریم‌های نفتی چشم‌پوشی کند؛ پس از آن امکان آغاز مذاکرات گسترده‌تر درباره موضوعات مورد توافق دو طرف وجود خواهد داشت.
🔸 تهران یک خط قرمز دیگر گذاشت: در پرونده هسته‌ای امتیاز تازه‌ای نمی‌دهیم
🔹یک مقام ارشد ایرانی جمعه به رویترز گفت حتی در صورت پذیرش طرح پایان جنگ از سوی آمریکا، تهران درباره آنچه «حقوق هسته‌ای» خود می‌داند انعطاف نشان نخواهد داد.
🔹این مقام گفته ایران حاضر نیست از حق غنی‌سازی صرف‌نظر کند یا ذخایر اورانیوم با غنای بالا را از کشور خارج کند؛ دو موضوعی که از اختلافات اصلی تهران و واشنگتن هستند. به گفته او، مذاکرات تفصیلی درباره پرونده هسته‌ای تنها پس از اجرای شروط ایران برای پایان جنگ امکان‌پذیر خواهد بود.
🔸 ترامپ به شی جین‌پینگ درباره کمک به ایران هشدار داد؛ روایت واشنگتن و تهران از پاسخ چین متفاوت است
🔹در جبهه‌ای دیگر، ترامپ در دیدار این هفته خود با Xi Jinping در واشنگتن گفته حمایت مستقیم یا غیرمستقیم چین از ایران برای آمریکا «کاملاً غیرقابل قبول» است.
🔹دیوید پردو، سفیر آمریکا در چین، جمعه گفت واشنگتن از پکن اطمینان گرفته که چنین حمایتی انجام نخواهد شد. اما یک مقام ارشد ایرانی روایت متفاوتی به رویترز ارائه کرده و گفته مقام‌های چینی به تهران اطمینان داده‌اند که تحت فشار ترامپ روابط اقتصادی، سیاسی یا نظامی خود با ایران را محدود نخواهند کرد. پکن درباره این دو روایت متعارض توضیح عمومی نداده است؛ خبرگزاری شینهوا فقط گزارش کرده شی از تهران و واشنگتن خواسته برای پایان جنگ به مذاکره بازگردند.
🔸 هرمز همچنان اهرم اصلی مذاکرات؛ تهران می‌گوید تا اجرای همه شروط باز نمی‌شود
🔹یک مقام ارشد ایرانی به رویترز گفته تنگه هرمز تا زمانی که «همه شروط ایران» از سوی آمریکا اجرا نشود، بازگشایی کامل نخواهد شد.
🔹به این ترتیب، طرح مورد بحث با یک اختلاف اجرایی اساسی روبه‌روست: واشنگتن آزادی کشتیرانی را می‌خواهد و تهران رفع محاصره بنادر، آزادسازی دارایی‌ها و تخفیف تحریم‌های نفتی را پیش‌شرط آغاز شمارش معکوس هفت‌روزه قرار داده است.
در تازه‌ترین داده قابل اتکای منتشرشده، تردد تجاری هرمز همچنان به‌مراتب پایین‌تر از شرایط پیش از جنگ باقی مانده است؛ بنابراین با وجود افزایش مقطعی عبور نفتکش‌ها در روزهای اخیر، هنوز نمی‌توان از بازگشت وضعیت عادی کشتیرانی سخن گفت.
🔸 جبهه یمن آرام نشده؛ عربستان چهار موشک و پهپاد حوثی را رهگیری کرد
🔹ائتلاف تحت رهبری عربستان بامداد شنبه اعلام کرد دو موشک بالستیک و دو پهپاد حوثی را رهگیری کرده است. به گفته ائتلاف، پهپادها به سوی ریاض در حرکت بودند و یکی از موشک‌ها نیز منطقه طائف را هدف گرفته بود.
🔹حوثی‌ها در روزهای اخیر حملات خود به عربستان را افزایش داده‌اند؛ موضوعی که اجرای بخش «توقف جنگ در همه جبهه‌ها» در پیشنهاد ایران را پیچیده‌تر می‌کند.
🔸 فشار هوایی آمریکا حلقه عراق را هم بست؛ هر چهار فرودگاه میزبان پروازهای ایران تعلیق کردند
🔹محدودیت‌های ناشی از تحریم هوانوردی آمریکا در عراق گسترش یافته است. از جمعه، فرودگاه‌های اربیل و سلیمانیه نیز پروازهای ایران را متوقف کردند؛ فرودگاه نجف نیز همان روز تعلیق پروازها را اعلام کرد و بغداد از چهارشنبه پذیرش شرکت‌های ایرانی را متوقف کرده بود.
🔹 به این ترتیب، براساس منابع عراقی و رسانه دولتی این کشور، اکنون پروازهای ایران در هر چهار فرودگاه عراقی که میزبان آنها بودند ــ بغداد، نجف، اربیل و سلیمانیه ــ متوقف شده است.
🔹این محدودیت پس از آن اعمال شده که واشنگتن اعلام کرد شرکت‌ها و مجموعه‌هایی که پس از ۲۳ سپتامبر با خطوط هوایی تحریم‌شده ایران همکاری کنند، در معرض تحریم قرار خواهند گرفت. امارات نیز از پنج‌شنبه تمام پروازهای شرکت‌های ایرانی را تا اطلاع ثانوی متوقف کرده است.
تحریم‌ها؛ اقدام عمده تازه‌ای در شب گذشته اعلام نشد
در بررسی اطلاعیه‌های رسمی آمریکا تا صبح شنبه، بسته مستقل و عمده تازه‌ای از تحریم‌ها علیه ایران اعلام نشده است. محور فشار اقتصادی واشنگتن همچنان اجرای تحریم‌های هوانوردی و تهدید شرکت‌ها و فرودگاه‌های کشورهای ثالث به تحریم ثانویه است.
#امتداد
@emtedadnet
به‌شما افتخار می کنم
دختران عزیزم
به شما که در بازی‌های آسیایی درخشیدید، از صمیم قلب تبریک می‌گویم؛ اما دلم می‌خواهد بگویم آنچه مرا بیش از مدال‌هایتان خوشحال می‌کند، راهی است که برای رسیدن به این مدال‌ها پیموده‌اید.
شما از موانعی عبور کردید که گاهی حتی دیده نمی‌شوند. از همان سقف‌های شیشه‌ای که سال‌ها بر سر راه زنان و دختران این سرزمین ساخته شده‌اند؛ سقف‌هایی که شاید نامی نداشته باشند، اما وقتی بخواهید بلندتر پرواز کنید، خودشان را نشان می‌دهند.
شما نشان دادید که زن ایرانی اگر فرصت پیدا کند، اگر به او اعتماد شود و اگر اجازه دهند استعدادش مسیر طبیعی خود را طی کند، نه فقط می‌تواند در میدان رقابت حاضر باشد، بلکه می‌تواند قله را هم فتح کند.
من به شما فقط به خاطر مدال‌هایتان افتخار نمی‌کنم. به خاطر ساعت‌هایی که دور از چشم دیگران تمرین کردید، به خاطر خستگی‌هایی که تحمل کردید، به خاطر شکست‌هایی که شاید شبانه با اشک از آنها گذشتید و صبح دوباره به تمرین برگشتید، به شما افتخار می‌کنم.
شما خودتان را فقط با مدال‌هایتان اندازه نگیرید. قدرت شما بسیار فراتر از رنگ مدال‌هایتان هستید. ارزش شما در این است که ایستادید، تلاش کردید و نشان دادید که هیچ سقفی، هرقدر هم محکم به نظر برسد، قرار نیست تا ابد مانع پرواز شما باشد.
و امیدوارم روزی برسد که دختران این سرزمین برای رسیدن به میدان ورزش، برای قهرمان شدن و برای انتخاب مسیر زندگی‌شان، مجبور نباشند این همه سقف را بشکنند. روزی که راه برای آنها از آنچه برای شما بود، هموارتر باشد.
شما فقط برای امروز قهرمان نشده‌اید؛ برای دخترانی که هنوز کفش‌های ورزشی‌شان را نپوشیده‌اند هم راهی باز کرده‌اید.
به شما افتخار می‌کنم؛
به قدرتتان، به صبوری‌تان، به شجاعتتان و به اینکه با هر گام بلندتان، به دختران ایران گفتید:
بلندپروازی حق ماست؛
و هیچ سقف شیشه‌ای، سقف آسمان ما نیست.
آذر منصوری
چهارم‌مهرماه ۱۴۰۴
@azarmansouri
دختران عزیزم
به شما که در بازی‌های آسیایی درخشیدید، از صمیم قلب تبریک می‌گویم؛ اما دلم می‌خواهد بگویم آنچه مرا بیش از مدال‌هایتان خوشحال می‌کند، راهی است که برای رسیدن به این مدال‌ها پیموده‌اید.
شما از موانعی عبور کردید که گاهی حتی دیده نمی‌شوند. از همان سقف‌های شیشه‌ای که سال‌ها بر سر راه زنان و دختران این سرزمین ساخته شده‌اند؛ سقف‌هایی که شاید نامی نداشته باشند، اما وقتی بخواهید بلندتر پرواز کنید، خودشان را نشان می‌دهند.
شما نشان دادید که زن ایرانی اگر فرصت پیدا کند، اگر به او اعتماد شود و اگر اجازه دهند استعدادش مسیر طبیعی خود را طی کند، نه فقط می‌تواند در میدان رقابت حاضر باشد، بلکه می‌تواند قله را هم فتح کند.
من به شما فقط به خاطر مدال‌هایتان افتخار نمی‌کنم. به خاطر ساعت‌هایی که دور از چشم دیگران تمرین کردید، به خاطر خستگی‌هایی که تحمل کردید، به خاطر شکست‌هایی که شاید شبانه با اشک از آنها گذشتید و صبح دوباره به تمرین برگشتید، به شما افتخار می‌کنم.
شما خودتان را فقط با مدال‌هایتان اندازه نگیرید. قدرت شما بسیار فراتر از رنگ مدال‌هایتان هستید. ارزش شما در این است که ایستادید، تلاش کردید و نشان دادید که هیچ سقفی، هرقدر هم محکم به نظر برسد، قرار نیست تا ابد مانع پرواز شما باشد.
و امیدوارم روزی برسد که دختران این سرزمین برای رسیدن به میدان ورزش، برای قهرمان شدن و برای انتخاب مسیر زندگی‌شان، مجبور نباشند این همه سقف را بشکنند. روزی که راه برای آنها از آنچه برای شما بود، هموارتر باشد.
شما فقط برای امروز قهرمان نشده‌اید؛ برای دخترانی که هنوز کفش‌های ورزشی‌شان را نپوشیده‌اند هم راهی باز کرده‌اید.
به شما افتخار می‌کنم؛
به قدرتتان، به صبوری‌تان، به شجاعتتان و به اینکه با هر گام بلندتان، به دختران ایران گفتید:
بلندپروازی حق ماست؛
و هیچ سقف شیشه‌ای، سقف آسمان ما نیست.
آذر منصوری
چهارم‌مهرماه ۱۴۰۴
@azarmansouri
❤10🤬1🤣1
وقتی سکوت، تصویر واقعی جامعه را پنهان می‌کند
میدان را به هیاهوی اقلیت واگذار نکنید
سرکار خانم آذر منصوری، دبیرکل محترم حزب اتحاد ملت و رئیس جبهه اصلاحات ایران
در روزگاری که خاک این سرزمین بوی باروت گرفته و
مرزهایش را جان‌برکفانی پاس می‌دارند که نامشان بر لوح تاریخ نوشته خواهد شد، سکوت اکثریت گناهی است نابخشودنی.
مردمی که پای صندوق آمدند و با رأی خود دولتی را برگزیدند که جبهه اصلاحات پشتوانه‌اش بود، امروز خاموش‌اند، نه از سر بی‌تفاوتی، بلکه چون هنوز کسی صدای پراکنده‌شان را به اراده‌ای جمعی بدل نکرده است.
اما جماعتی اندک و پرهیاهو، همان‌ها که هنر مذاکره را با تسلیم اشتباه می‌گیرند و نعره را دلیل می‌پندارند و حنجره را جانشین مغز کرده‌اند، در خیابان و فضای مجازی چنان عربده میزنند که گویی ملت ایران همین چند صدای گوش‌خراش است و بس.
دشمن این را می‌بیند و با نفوذ و شکاف‌افکنی می‌کوشد میان مسئولان و در دل جامعه، جنگ دیگری بیفروزد، جنگی که نه با موشک، که با تفرقه فتح می‌شود. پاسخ به این نقشه، نه بیانیه است و نه توییت بلکه پاسخ، حضور میلیونی مردم در خیابان است.
حضوری که حتی دست خودسرانی را که با آینده‌ی این سرزمین بازی می‌کنند، از کار کوتاه خواهد کرد.
از این‌رو از جنابعالی و جبهه اصلاحات که مخالف
تندروی است و هنوز توان آوردن مردم به میدان را دارد، درخواست می‌کنم در اسرع وقت از وزارت کشور مجوز تجمع مردمی بگیرید، تجمعی در حمایت از نیروهای مسلح، تصمیمات شورای عالی امنیت ملی، دولت برآمده از رأی ملت و تیم مذاکره‌کننده‌ای که برای حفظ حقوق ایران و پایان جنگ به میدان رفته است و برای این فراخوان، از سرمایه‌های اجتماعی بزرگ این ملت سید محمد خاتمی، حسن روحانی، سید حسن خمینی، سید مصطفی تاجزاده، محمدجواد ظریف و دیگران یاری بگیرید، همان سرمایه‌هایی که دشمن، به دست نیروهای داخلی‌اش، در پی تخریبشان است.
بگذارید دشمن ببیند پشت مذاکره کننده، نه یک اقلیت لرزان، که ملتی ایستاده است. بگذارید آنان که خواب نابودی ایران را می‌بینند، از هیاهوی موج مردم بیدار شوند و بفهمند تنها راه، صلحی عادلانه است و بگذارید صدای اکثریت، چنان بلند شود که نعره‌ی آن اقلیت پرمدعا در آن گم گردد.
اکثریت خاموش، منتظر یک فراخوان است. این فراخوان را شما بدهید.
https://x.com/mypersia11/status/2104143951808577819?s=46
میدان را به هیاهوی اقلیت واگذار نکنید
سرکار خانم آذر منصوری، دبیرکل محترم حزب اتحاد ملت و رئیس جبهه اصلاحات ایران
در روزگاری که خاک این سرزمین بوی باروت گرفته و
مرزهایش را جان‌برکفانی پاس می‌دارند که نامشان بر لوح تاریخ نوشته خواهد شد، سکوت اکثریت گناهی است نابخشودنی.
مردمی که پای صندوق آمدند و با رأی خود دولتی را برگزیدند که جبهه اصلاحات پشتوانه‌اش بود، امروز خاموش‌اند، نه از سر بی‌تفاوتی، بلکه چون هنوز کسی صدای پراکنده‌شان را به اراده‌ای جمعی بدل نکرده است.
اما جماعتی اندک و پرهیاهو، همان‌ها که هنر مذاکره را با تسلیم اشتباه می‌گیرند و نعره را دلیل می‌پندارند و حنجره را جانشین مغز کرده‌اند، در خیابان و فضای مجازی چنان عربده میزنند که گویی ملت ایران همین چند صدای گوش‌خراش است و بس.
دشمن این را می‌بیند و با نفوذ و شکاف‌افکنی می‌کوشد میان مسئولان و در دل جامعه، جنگ دیگری بیفروزد، جنگی که نه با موشک، که با تفرقه فتح می‌شود. پاسخ به این نقشه، نه بیانیه است و نه توییت بلکه پاسخ، حضور میلیونی مردم در خیابان است.
حضوری که حتی دست خودسرانی را که با آینده‌ی این سرزمین بازی می‌کنند، از کار کوتاه خواهد کرد.
از این‌رو از جنابعالی و جبهه اصلاحات که مخالف
تندروی است و هنوز توان آوردن مردم به میدان را دارد، درخواست می‌کنم در اسرع وقت از وزارت کشور مجوز تجمع مردمی بگیرید، تجمعی در حمایت از نیروهای مسلح، تصمیمات شورای عالی امنیت ملی، دولت برآمده از رأی ملت و تیم مذاکره‌کننده‌ای که برای حفظ حقوق ایران و پایان جنگ به میدان رفته است و برای این فراخوان، از سرمایه‌های اجتماعی بزرگ این ملت سید محمد خاتمی، حسن روحانی، سید حسن خمینی، سید مصطفی تاجزاده، محمدجواد ظریف و دیگران یاری بگیرید، همان سرمایه‌هایی که دشمن، به دست نیروهای داخلی‌اش، در پی تخریبشان است.
بگذارید دشمن ببیند پشت مذاکره کننده، نه یک اقلیت لرزان، که ملتی ایستاده است. بگذارید آنان که خواب نابودی ایران را می‌بینند، از هیاهوی موج مردم بیدار شوند و بفهمند تنها راه، صلحی عادلانه است و بگذارید صدای اکثریت، چنان بلند شود که نعره‌ی آن اقلیت پرمدعا در آن گم گردد.
اکثریت خاموش، منتظر یک فراخوان است. این فراخوان را شما بدهید.
https://x.com/mypersia11/status/2104143951808577819?s=46
X (formerly Twitter)
Alireza Mostofi (@mypersia11) on X
وقتی سکوت، تصویر واقعی جامعه را پنهان می‌کند
میدان را به هیاهوی اقلیت واگذار نکنید
سرکار خانم آذر منصوری، دبیرکل محترم حزب اتحاد ملت و رئیس جبهه اصلاحات ایران
در روزگاری که خاک این سرزمین بوی با…
میدان را به هیاهوی اقلیت واگذار نکنید
سرکار خانم آذر منصوری، دبیرکل محترم حزب اتحاد ملت و رئیس جبهه اصلاحات ایران
در روزگاری که خاک این سرزمین بوی با…
❤2🤬1
"ديروز، امروز، فردا" (آذر منصوری)
وقتی سکوت، تصویر واقعی جامعه را پنهان می‌کند میدان را به هیاهوی اقلیت واگذار نکنید سرکار خانم آذر منصوری، دبیرکل محترم حزب اتحاد ملت و رئیس جبهه اصلاحات ایران در روزگاری که خاک این سرزمین بوی باروت گرفته و مرزهایش را جان‌برکفانی پاس می‌دارند که نامشان…
در پاسخ به این درخواست وجهت اطلاع مخاطبان گرامی
جبهه اصلاحات ایران طبق قانون چه در زمان جنگ ۴۰ روزه و چه بعد از امضای یادداشت تفاهم اسلام آباد بارها از وزارت کشور درخواست مجوز برگزاری تجمع کرده ولی تا کنون مجوزی دریافت نکرده است.
اخیرا قول هایی داده اند و ماکماکان منتظر این مجوز هستیم.
@azarmansouri
جبهه اصلاحات ایران طبق قانون چه در زمان جنگ ۴۰ روزه و چه بعد از امضای یادداشت تفاهم اسلام آباد بارها از وزارت کشور درخواست مجوز برگزاری تجمع کرده ولی تا کنون مجوزی دریافت نکرده است.
اخیرا قول هایی داده اند و ماکماکان منتظر این مجوز هستیم.
@azarmansouri
Forwarded from کار (یاسر‌عرب)
درخواست همفکری
سلام بر عزیزان
بی‌مقدمه
وضعیت خودکشی در کشور ما (طبق اطلاع جسته و گریخته!) نیاز به طرح و ورود به دایره مسائل کشور دارد.
رفتن به سمت مصادیق و تیترهای جنجالی و داغ روی داغ گذاشتن هم دردی دوا نمی‌کند.
ظاهرا خبرگزاری‌ها نیز از پوشش اخبار خودکشی منع شده‌اند که با توجه به گستره‌ی شبکه‌های اجتماعی اقدامی بی‌فایده است.
باور من این است که نیاز به گفتگوی مسئله‌مندانه در این زمینه داریم. اما سه ملاحظه تامل ایجاد کرده و نیازمند کمک فکری شما هستم.
یک؛ نفس گفتگو در مورد خودکشی‌های اخیر چطور می‌تواند خودش به شعله‌ور ساختن این موضوع در اذهان عمومی نینجامد؟ (چه ملاحظاتی را باید در نظر گرفت؟)
دو؛ عنوان نشست را چه بگذاریم که هم موضوع مشخص باشد و هم غیر مرتبط و یا کلی به نظر نرسد؟
سه؛ آیا از کسانی که اقدام به خودکشی داشتند هم دعوت به عمل بیاید و شنونده نظرات آنها نیز باشیم؟ یا فقط متخصصین و پژوهشگران حضور داشته باشند؟
ممنون می‌شوم نظرات خودتان را برای من ارسال کنید.
👇
@Arab_Yaser
@yaser_arab57
سلام بر عزیزان
بی‌مقدمه
وضعیت خودکشی در کشور ما (طبق اطلاع جسته و گریخته!) نیاز به طرح و ورود به دایره مسائل کشور دارد.
رفتن به سمت مصادیق و تیترهای جنجالی و داغ روی داغ گذاشتن هم دردی دوا نمی‌کند.
ظاهرا خبرگزاری‌ها نیز از پوشش اخبار خودکشی منع شده‌اند که با توجه به گستره‌ی شبکه‌های اجتماعی اقدامی بی‌فایده است.
باور من این است که نیاز به گفتگوی مسئله‌مندانه در این زمینه داریم. اما سه ملاحظه تامل ایجاد کرده و نیازمند کمک فکری شما هستم.
یک؛ نفس گفتگو در مورد خودکشی‌های اخیر چطور می‌تواند خودش به شعله‌ور ساختن این موضوع در اذهان عمومی نینجامد؟ (چه ملاحظاتی را باید در نظر گرفت؟)
دو؛ عنوان نشست را چه بگذاریم که هم موضوع مشخص باشد و هم غیر مرتبط و یا کلی به نظر نرسد؟
سه؛ آیا از کسانی که اقدام به خودکشی داشتند هم دعوت به عمل بیاید و شنونده نظرات آنها نیز باشیم؟ یا فقط متخصصین و پژوهشگران حضور داشته باشند؟
ممنون می‌شوم نظرات خودتان را برای من ارسال کنید.
👇
@Arab_Yaser
@yaser_arab57
🤬1
کار (یاسر‌عرب)
درخواست همفکری سلام بر عزیزان بی‌مقدمه وضعیت خودکشی در کشور ما (طبق اطلاع جسته و گریخته!) نیاز به طرح و ورود به دایره مسائل کشور دارد. رفتن به سمت مصادیق و تیترهای جنجالی و داغ روی داغ گذاشتن هم دردی دوا نمی‌کند. ظاهرا خبرگزاری‌ها نیز از پوشش اخبار خودکشی…
_arab57
سلام و‌ارا‌دت
به نظرم طرح این دغدغه کاملاً به‌جا و ضروری است. آنچه امروز بیش از هر چیز نگران‌کننده است، نه فقط افزایش موارد خودکشی، بلکه انباشته‌شدن مجموعه‌ای از آسیب‌های اجتماعی و فرسایش سرمایه‌های حمایتی و پیوندهای اجتماعی است که می‌تواند زمینه‌ساز گسترش این پدیده شود. سال‌هاست آسیب‌های اجتماعی در ایران را دنبال می‌کنیم و به‌همین دلیل، معتقدم مواجهه با خودکشی را نباید به چند خبر تلخ، چند مصداق تکان‌دهنده یا موجی از بحث‌های رسانه‌ای تقلیل داد.
اول، درباره اصل گفت‌وگو:
سکوت، به‌ویژه در شرایط گسترش شبکه‌های اجتماعی، نه‌تنها مسئله را حل نمی‌کند، بلکه می‌تواند امکان شناخت دقیق ابعاد آن را نیز از جامعه بگیرد. در عین حال، گفت‌وگو درباره خودکشی نیازمند پروتکل و ملاحظات حرفه‌ای است. نباید وارد جزئیات روش، مکان و نحوه اقدام شد، از روایت‌های هیجانی و بازنمایی رمانتیک یا قهرمان‌ساز پرهیز کرد و به‌جای تمرکز بر مصادیق، بر عوامل خطر، عوامل محافظ، زمینه‌های اجتماعی و اقتصادی، دسترسی به خدمات حمایتی و سیاست‌های مؤثر پیشگیرانه تمرکز کرد. مسئله باید از «خبر» به «شناخت و پیشگیری» منتقل شود.
دوم، به نظرم عنوان نشست نیز باید همین رویکرد را منعکس کند. عنوانی مانند
«خودکشی در ایران؛ یک مسئله اجتماعی، ضرورت گفت‌وگو و راه‌های پیشگیری»
می‌تواند مناسب باشد. یا اگر بخواهیم اندکی تخصصی‌تر و مسئله‌محورتر باشد:
«خودکشی به‌مثابه مسئله اجتماعی؛ شناخت زمینه‌ها، تقویت حمایت‌های اجتماعی و پیشگیری».
این عنوان‌ها هم موضوع را صریحاً مشخص می‌کنند و هم نشست را از یک واکنش مقطعی به چند خبر روز جدا می‌کنند.
سوم، درباره کسانی که تجربه اقدام داشته‌اند، معتقدم صدای آنها نباید حذف شود؛ اما نحوه حضورشان بسیار مهم است. اگر فردی با رضایت آگاهانه و در شرایط امن مایل به بیان تجربه زیسته خود باشد، شنیدن این صدا می‌تواند برای فهم ابعاد پنهان مسئله بسیار مهم باشد. اما نباید از آنان به‌عنوان «سوژه» یا ابزار ایجاد تأثر استفاده کرد. تجربه زیسته باید در کنار دانش تخصصی قرار گیرد، نه در برابر آن.
و در نهایت، به نظرم پیش از هر نشست، باید سراغ نهادهای مدنی و انجمن‌هایی رفت که سال‌هاست در حوزه پیشگیری از خودکشی، آسیب‌های اجتماعی، حمایت روانی ـ اجتماعی و مداخله در بحران کار پژوهشی و امدادی کرده‌اند. آنها هم تجربه میدانی دارند، هم با موارد واقعی مواجه بوده‌اند و هم بهتر از بسیاری از ما می‌دانند شکاف میان سیاست‌گذاری، نظام خدمات و زندگی واقعی مردم کجاست. اگر قرار است این نشست به نتیجه‌ای فراتر از یک گفت‌وگوی رسانه‌ای برسد، این نهادها باید از طراحان و صاحبان اصلی گفت‌وگو باشند، نه صرفاً مهمانان آن.
به گمان من، نقطه عزیمت باید این باشد که خودکشی را نه یک موضوع جنجالی برای افکار عمومی، بلکه یک نشانه جدی از وضعیت سلامت اجتماعی جامعه بدانیم. اگر این نگاه پذیرفته شود، هم درباره ضرورت گفت‌وگو تردید کمتری خواهیم داشت و هم درباره شیوه گفت‌وگو با دقت و مسئولیت بیشتری عمل خواهیم.
@azarmansouri
سلام و‌ارا‌دت
به نظرم طرح این دغدغه کاملاً به‌جا و ضروری است. آنچه امروز بیش از هر چیز نگران‌کننده است، نه فقط افزایش موارد خودکشی، بلکه انباشته‌شدن مجموعه‌ای از آسیب‌های اجتماعی و فرسایش سرمایه‌های حمایتی و پیوندهای اجتماعی است که می‌تواند زمینه‌ساز گسترش این پدیده شود. سال‌هاست آسیب‌های اجتماعی در ایران را دنبال می‌کنیم و به‌همین دلیل، معتقدم مواجهه با خودکشی را نباید به چند خبر تلخ، چند مصداق تکان‌دهنده یا موجی از بحث‌های رسانه‌ای تقلیل داد.
اول، درباره اصل گفت‌وگو:
سکوت، به‌ویژه در شرایط گسترش شبکه‌های اجتماعی، نه‌تنها مسئله را حل نمی‌کند، بلکه می‌تواند امکان شناخت دقیق ابعاد آن را نیز از جامعه بگیرد. در عین حال، گفت‌وگو درباره خودکشی نیازمند پروتکل و ملاحظات حرفه‌ای است. نباید وارد جزئیات روش، مکان و نحوه اقدام شد، از روایت‌های هیجانی و بازنمایی رمانتیک یا قهرمان‌ساز پرهیز کرد و به‌جای تمرکز بر مصادیق، بر عوامل خطر، عوامل محافظ، زمینه‌های اجتماعی و اقتصادی، دسترسی به خدمات حمایتی و سیاست‌های مؤثر پیشگیرانه تمرکز کرد. مسئله باید از «خبر» به «شناخت و پیشگیری» منتقل شود.
دوم، به نظرم عنوان نشست نیز باید همین رویکرد را منعکس کند. عنوانی مانند
«خودکشی در ایران؛ یک مسئله اجتماعی، ضرورت گفت‌وگو و راه‌های پیشگیری»
می‌تواند مناسب باشد. یا اگر بخواهیم اندکی تخصصی‌تر و مسئله‌محورتر باشد:
«خودکشی به‌مثابه مسئله اجتماعی؛ شناخت زمینه‌ها، تقویت حمایت‌های اجتماعی و پیشگیری».
این عنوان‌ها هم موضوع را صریحاً مشخص می‌کنند و هم نشست را از یک واکنش مقطعی به چند خبر روز جدا می‌کنند.
سوم، درباره کسانی که تجربه اقدام داشته‌اند، معتقدم صدای آنها نباید حذف شود؛ اما نحوه حضورشان بسیار مهم است. اگر فردی با رضایت آگاهانه و در شرایط امن مایل به بیان تجربه زیسته خود باشد، شنیدن این صدا می‌تواند برای فهم ابعاد پنهان مسئله بسیار مهم باشد. اما نباید از آنان به‌عنوان «سوژه» یا ابزار ایجاد تأثر استفاده کرد. تجربه زیسته باید در کنار دانش تخصصی قرار گیرد، نه در برابر آن.
و در نهایت، به نظرم پیش از هر نشست، باید سراغ نهادهای مدنی و انجمن‌هایی رفت که سال‌هاست در حوزه پیشگیری از خودکشی، آسیب‌های اجتماعی، حمایت روانی ـ اجتماعی و مداخله در بحران کار پژوهشی و امدادی کرده‌اند. آنها هم تجربه میدانی دارند، هم با موارد واقعی مواجه بوده‌اند و هم بهتر از بسیاری از ما می‌دانند شکاف میان سیاست‌گذاری، نظام خدمات و زندگی واقعی مردم کجاست. اگر قرار است این نشست به نتیجه‌ای فراتر از یک گفت‌وگوی رسانه‌ای برسد، این نهادها باید از طراحان و صاحبان اصلی گفت‌وگو باشند، نه صرفاً مهمانان آن.
به گمان من، نقطه عزیمت باید این باشد که خودکشی را نه یک موضوع جنجالی برای افکار عمومی، بلکه یک نشانه جدی از وضعیت سلامت اجتماعی جامعه بدانیم. اگر این نگاه پذیرفته شود، هم درباره ضرورت گفت‌وگو تردید کمتری خواهیم داشت و هم درباره شیوه گفت‌وگو با دقت و مسئولیت بیشتری عمل خواهیم.
@azarmansouri
Forwarded from حزب اتحاد ملت ایران اسلامی
✅در بیانیه حزب اتحاد ملت مطرح شد: برخی سودای جان‌بخشی به مناسبات پیشامهسا را در سر می‌پرورانند/ به جای محدود کردن مهریه، قوانین خانواده به سمت برابری تغییر کند/ دولت از ظرفیتهای موجود برای مبارزه با خشونت علیه زنان استفاده کند/ میزان اشتغال زنان عمق نابرابری را نشان میده/ قطع ارتباط نظام مند دولت با متخصصان حوزه زنان نگران کننده است
🔹چهار سال از جان‌باختن مهسا امینی و آغاز جنبشی که به نام او مزین شده است، می‌گذرد. جنبشی که قدرت جامعه‌ی مدنی ایران را با پیشگامی و نقش‌آفرینی برجسته‌ی زنان در دفاع از زندگی معمولی و حق انسان‌ها برای انتخاب سبک زندگی خود نمایان ساخت و به رخ کشید. اگر چه بهانه‌ی برخورد با «دختر ایران» و رخ دادن آن رویداد تلخ پوشش او بود و اعتراضات مردمی در جنبش مهسا رنگ و بوی مخالفت با حجاب اجباری داشت، ولی آن رویداد بزرگ را نباید در دایره‌ی اعتراض به حجاب اجباری محدود کرد و باید آن را به پرچمی برای یادآوری تبعیض‌های ساختاری، حقوقی، اقتصادی، آموزشی و اجتماعی علیه زنان که این تبعیض‌ها درباره‌ی آنان شدیدتر و ریشه‌دارتر است، و سپس همه‌ی شهروندان کشور تبدیل کرد و وجدان‌های بیدار را به مقابله با این نابرابری‌ها و تلاش مستمر برای رفع آنها فراخواند.
🔹حزب اتحاد ملت ایران اسلامی، به این مناسبت و در روزهایی که در برخی از شهرها مانند اصفهان، مشهد، رشت، نیشابور و فومن تندروهای ذی‌نفوذ در دستگاه‌های قضایی و نیروهای انتظامی و امنیتی سودای جان‌بخشی به مناسبات پیشامهسا را در سر می‌پرورانند، دغدغه‌های خود را درباره‌ی موضوعات مختلف مرتبط با زنان، با ایرانیان برابری‌خواه در میان می‌گذارد.
1️⃣قوانین خانواده:
🔹بخش قابل‌توجهی از تبعیض ساختاری علیه زنان، ریشه در قوانین خانواده دارد. این قوانین به‌دلیل مقاومت در مقابل سازگاری مستمر با تحولات پیوسته نوشونده‌ی جهانی و ملی، با واقعیت‌های اجتماعی نظیر گسترش مشارکت زنان در عرصه‌های سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی و مطالبات برابری‌خواهانه‌ی جامعه امروز فاصله‌ای جدی پیداکرده‌اند.
🔹به‌عنوان یک نمونه، تصویب قانون جدید مهریه در مجلس که بدون توجه به اختیارات مبسوط مردان در زندگی، زنان را از یکی از معدود ابزارهای حمایتی خود در نظام حقوقی موجود محروم می‌کند، نشانه‌ی عدم‌درک شرایط موجود توسط مرکز قانون‌گذاری کشور است. درجایی‌که حق طلاق، ولایت، حضانت و بسیاری از اختیارات همچنان به صورت نابرابر توزیع شده‌اند، محدودکردن ضمانت اجرای مهریه بدون ایجاد حقوق متوازن برای زنان، نتیجه‌ای جز تعمیق نابرابری حقوقی و تشدید ستم علیه زنان ندارد.
از این رو لازم است سیاستگذاران و قانونگذاران ضمن ممانعت از تصویب قانون مهریه، برای تغییر قانون نابرابر خانواده اقدامات لازم را انجام دهند.
2️⃣ اشتغال زنان
🔹نرخ مشارکت اقتصادی زنان در ایران همچنان در زمره‌ی پایین‌ترین نرخ‌های منطقه و جهان قرار دارد. این وضعیت علاوه‌بر ایجاد وابستگی اقتصادی در زنان و سلب فرصت‌های برابر از آنها، یکی از مهم‌ترین عوامل تداوم نابرابری جنسیتی، گسترش خشونت علیه زنان و فقر زنان است. ضمن اینکه غیبت نیمی از نیروی انسانی در عرصه‌های مختلف، کشور را از مشارکت نیروی عظیم باانگیزه و انگیزه‌بخشی که می‌تواند نیروی پیش‌ران توسعه‌ی پایدار باشد، محروم می‌کند. توجه به این واقعیت که در آزمون کنکور، آمار دختران متقاضی ورود به آموزش عالی بیش از دو برابر پسران است و همین نسبت کم‌وبیش در بین دانشجویان نیز وجود دارد، عمق این نابرابری را بیشتر آشکار می‌کند.
🔹بر اساس آمار رسمی در سال‌های اخیر ۲۰۰ هزار زن از بازار کار حذف شده‌اند، که نشان‌دهنده‌ی ناکامی دولت در اقدامات صورت گرفته برای افزایش اشتغال زنان است. توازن‌بخشی به اشتغال زنان و مردان در بازار کار نیازمند سیاست‌گذاری ملی و مداخلات جدی دولت است.
3️⃣خشونت علیه زنان
🔹خشونت علیه زنان همچنان یکی از جدی‌ترین آسیب‌های اجتماعی کشور است. در دولت دوازدهم برای مقابله با این پدیده لایحه‌ای تقدیم مجلس شد که به‌دلیل تغییر ماهیت لایحه در مجلس و تهی شدن آن از محتوا، دولت چهاردهم در اقدامی شایسته لایه‌ی مقلوب را از مجلس پس گرفت. اگر چه هنوز نیاز به تصویب قانونی جامع برای برخورد با این پدیده‌ی شوم احساس می‌شود و انتظار می‌رود دولت با همکاری فعالین حوزه‌ی زنان لایحه‌ی جدیدی تهیه و به مجلس تقدیم کند، ولی تا آن موقع برای تسکین موقت درد می‌توان از ظرفیتهای موجود بهره گرفت.
🔹دولت برای برخورد با پدیده‌ی خشونت علیه زنان از ظرفیتهای متعددی مانند سازمان بهزیستی، اورژانس اجتماعی، خانه‌های امن، مراکز مشاوره، آموزش عمومی، رسانه‌های دولتی و دستگاه‌های اجرایی برخوردار است، که با تقویت و توسعه‌ی این ظرفیت‌ها و به‌کارگیری اثربخش آنها در قالب یک برنامه‌ی ملی پیشگیری از خشونت، حمایت از زنان خشونت‌دیده و افزایش دسترسی آنان به خدمات حقوقی، روان شناختی و اجتماعی می‌تواند گام بزرگی در مسیر مقابله با این آسیب اجتماعی بردارد.
4️⃣ بی‌عدالتی جنسیتی:
🔹حذف احکام مرتبط با عدالت جنسیتی از برنامه‌ی هفتم توسعه، موجب ایجاد نگرانی‌های جدی درباره‌ی تداوم سیاست‌های کاهش نابرابری میان زنان و مردان شده است. حذف این احکام، عدالت جنسیتی را از یک تعهد اجرایی به هدفی فاقد ضمانت عملی تبدیل کرده است و بیم آن می‌رود که بسیاری از دستگاه‌های اجرایی، از مسئولیت خود در قبال کاهش تبعیض سربازبزنند. یکی از مهم‌ترین پیش شرط‌های تحقق عدالت جنسیتی، بودجه‌ریزی جنسیتی است. بدون تخصیص منابع مالی، هیچ سیاست برابری‌خواهانه‌ای قابل‌اجرا و ارزیابی نیست.
5️⃣ کودک همسری
🔹کودک همسری یکی از آشکارترین مصادیق نقض حقوق کودکان و خشونت ساختاری علیه دختران است که پیامدهای جبران ناپذیری بر سلامت، آموزش، استقلال اقتصادی و کیفیت زندگی آنان بر جای می‌گذارد. تداوم امکان ازدواج دختران در سنین پایین، برخلاف تعهدات دولت در حمایت از منافع عالیه کودک و جلوگیری از بازتولید چرخه‌ی فقر و نابرابری است. ارائه‌ی لایحه برای افزایش حداقل سن قانونی ازدواج، فرهنگ‌سازی، شناسایی مناطق آسیب‌پذیر در مقابل این پدیده و تمرکز برای مقابله با آن در آن مناطق، جلوگیری از ثبت رویداد کودک همسری در دفاتر ثبت ازدواج و حمایت از دختران در معرض ازدواج اجباری از جمله اقداماتی است که دولت می‌تواند در این زمینه انجام دهد..
6️⃣ گفتمان نظام حکمرانی در حوزه‌ی زنان
نظام حکمرانی فاقد گفتمان و رویکرد روشنی در حوزه‌ی زنان است. سخنرانی‌ها، اظهارنظرها و اقدامات صورت گرفته درباره‌ی زنان نتوانسته است تصویری منسجم از اولویت‌ها، مبانی سیاست‌گذاری و برنامه‌ی عملیاتی حکومت برای رفع تبعیض، ارتقای حقوق زنان و پاسخ‌گویی به مطالبات آنان ارائه کند. انتظار از همه‌ی ارکان نظام، تبیین و اعلام گفتمانی شفاف، منسجم و قابل ارزیابی، و مشخص کردن نسبت آن با عدالت جنسیتی، حقوق زنان و اصلاحات قانونی موردنیاز است.
7️⃣تعامل با متخصصان، پژوهشگران و فعالان حوزه‌ی زنان
🔹یکی از نگرانی‌های جدی جامعه‌ی مدنی، کاهش یا قطع ارتباط نظام‌مند دولت با متخصصان، استادان دانشگاه، و پژوهشگران و فعالان حوزه‌ی زنان است. حذف یا تغییر ماهیت رشته‌ی مطالعات زنان در بسیاری از دانشگاه‌های کشور که تربیت نیروی متخصص برای حل مسائل زنان را با محدودیت مواجه کرده است به عمق این نگرانی می‌افزاید. این در حالی است که راه‌اندازی این رشته در دانشگاه‌ها از دستاوردهای علمی و مبنایی در دولت اصلاحات بود. . سیاست‌گذاری عمومی، به‌ویژه در حوزه‌ی زنان و خانواده، بدون بهره‌گیری از دانش تخصصی، یافته‌های پژوهشی و تجربه‌ی فعالان مدنی، خطر فاصله گرفتن از واقعیت‌های جامعه و ریسک اثربخشی سیاست‌ها را افزایش می‌دهد. این گسست، علاوه‌بر تضعیف سرمایه‌ی اجتماعی، موجب از دست رفتن فرصت استفاده از ظرفیتهای علمی و مدنی کشور و کاهش مشارکت نخبگان در حل مسائل زنان می‌شود.
8️⃣ بررسی آثار جنگ بر زندگی زنان و تدوین سیاست‌های حمایتی
🔹تجربه‌ی جنگ، علاوه‌بر ابعاد نظامی و امنیتی، آثار عمیق و ماندگاری بر زندگی اجتماعی، اقتصادی و روانی شهروندان، به‌ویژه زنان، بر جای می‌گذارد. زنان در شرایط جنگ و پس از آن، علاوه بر مواجهه با ناامنی، اضطراب، آسیب‌های روانی و افزایش بار مراقبت از کودکان، سالمندان و اعضای خانواده، با پیامدهایی همچون کاهش فرصت‌های شغلی، تشدید فقر، افزایش آسیب‌پذیری در برابر خشونت، اختلال در دسترسی به خدمات سلامت و آموزش و محدود شدن مشارکت اجتماعی روبه‌رو می‌شوند.
🔹انتظار از دولت این است که با مشارکت متخصصان و فعالان حوزه‌ی زنان، ارزیابی جامعی از آثار مستقیم و غیرمستقیم جنگ بر وضعیت زنان در ابعاد اقتصادی، اجتماعی، روانی و خانوادگی انجام دهد و بر اساس نتایج این ارزیابی، برنامه‌ای ملی برای کاهش آسیب‌ها و حمایت از زنان، به‌ویژه زنان سرپرست خانوار، زنان شاغل، مادران، دختران و سایر گروه‌های آسیب‌پذیر تدوین کند و بر اجرا، نظارت و ارزشیابی برنامه اهتمام ورزد.
حزب اتحاد ملت ایران در پایان، یاد زنان و دخترانی را که در عرصه‌های مختلف جان خود را فدای استقلال و یکپارچگی سرزمینی ایران و ایحاد حامعه‌ی عاری از نابرابری و ستم کرده‌اند، گرامی می‌دارد و به کسانی که در این مسیر دچار آسیب‌های فردی یا اجتماعی شده‌اند یا آزادی خود را از دست داده‌اند، ادای احترام می‌کند.
🔻کانال تلگرام حزب:
@ETEHADMELLATIRAN
🔹چهار سال از جان‌باختن مهسا امینی و آغاز جنبشی که به نام او مزین شده است، می‌گذرد. جنبشی که قدرت جامعه‌ی مدنی ایران را با پیشگامی و نقش‌آفرینی برجسته‌ی زنان در دفاع از زندگی معمولی و حق انسان‌ها برای انتخاب سبک زندگی خود نمایان ساخت و به رخ کشید. اگر چه بهانه‌ی برخورد با «دختر ایران» و رخ دادن آن رویداد تلخ پوشش او بود و اعتراضات مردمی در جنبش مهسا رنگ و بوی مخالفت با حجاب اجباری داشت، ولی آن رویداد بزرگ را نباید در دایره‌ی اعتراض به حجاب اجباری محدود کرد و باید آن را به پرچمی برای یادآوری تبعیض‌های ساختاری، حقوقی، اقتصادی، آموزشی و اجتماعی علیه زنان که این تبعیض‌ها درباره‌ی آنان شدیدتر و ریشه‌دارتر است، و سپس همه‌ی شهروندان کشور تبدیل کرد و وجدان‌های بیدار را به مقابله با این نابرابری‌ها و تلاش مستمر برای رفع آنها فراخواند.
🔹حزب اتحاد ملت ایران اسلامی، به این مناسبت و در روزهایی که در برخی از شهرها مانند اصفهان، مشهد، رشت، نیشابور و فومن تندروهای ذی‌نفوذ در دستگاه‌های قضایی و نیروهای انتظامی و امنیتی سودای جان‌بخشی به مناسبات پیشامهسا را در سر می‌پرورانند، دغدغه‌های خود را درباره‌ی موضوعات مختلف مرتبط با زنان، با ایرانیان برابری‌خواه در میان می‌گذارد.
1️⃣قوانین خانواده:
🔹بخش قابل‌توجهی از تبعیض ساختاری علیه زنان، ریشه در قوانین خانواده دارد. این قوانین به‌دلیل مقاومت در مقابل سازگاری مستمر با تحولات پیوسته نوشونده‌ی جهانی و ملی، با واقعیت‌های اجتماعی نظیر گسترش مشارکت زنان در عرصه‌های سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی و مطالبات برابری‌خواهانه‌ی جامعه امروز فاصله‌ای جدی پیداکرده‌اند.
🔹به‌عنوان یک نمونه، تصویب قانون جدید مهریه در مجلس که بدون توجه به اختیارات مبسوط مردان در زندگی، زنان را از یکی از معدود ابزارهای حمایتی خود در نظام حقوقی موجود محروم می‌کند، نشانه‌ی عدم‌درک شرایط موجود توسط مرکز قانون‌گذاری کشور است. درجایی‌که حق طلاق، ولایت، حضانت و بسیاری از اختیارات همچنان به صورت نابرابر توزیع شده‌اند، محدودکردن ضمانت اجرای مهریه بدون ایجاد حقوق متوازن برای زنان، نتیجه‌ای جز تعمیق نابرابری حقوقی و تشدید ستم علیه زنان ندارد.
از این رو لازم است سیاستگذاران و قانونگذاران ضمن ممانعت از تصویب قانون مهریه، برای تغییر قانون نابرابر خانواده اقدامات لازم را انجام دهند.
2️⃣ اشتغال زنان
🔹نرخ مشارکت اقتصادی زنان در ایران همچنان در زمره‌ی پایین‌ترین نرخ‌های منطقه و جهان قرار دارد. این وضعیت علاوه‌بر ایجاد وابستگی اقتصادی در زنان و سلب فرصت‌های برابر از آنها، یکی از مهم‌ترین عوامل تداوم نابرابری جنسیتی، گسترش خشونت علیه زنان و فقر زنان است. ضمن اینکه غیبت نیمی از نیروی انسانی در عرصه‌های مختلف، کشور را از مشارکت نیروی عظیم باانگیزه و انگیزه‌بخشی که می‌تواند نیروی پیش‌ران توسعه‌ی پایدار باشد، محروم می‌کند. توجه به این واقعیت که در آزمون کنکور، آمار دختران متقاضی ورود به آموزش عالی بیش از دو برابر پسران است و همین نسبت کم‌وبیش در بین دانشجویان نیز وجود دارد، عمق این نابرابری را بیشتر آشکار می‌کند.
🔹بر اساس آمار رسمی در سال‌های اخیر ۲۰۰ هزار زن از بازار کار حذف شده‌اند، که نشان‌دهنده‌ی ناکامی دولت در اقدامات صورت گرفته برای افزایش اشتغال زنان است. توازن‌بخشی به اشتغال زنان و مردان در بازار کار نیازمند سیاست‌گذاری ملی و مداخلات جدی دولت است.
3️⃣خشونت علیه زنان
🔹خشونت علیه زنان همچنان یکی از جدی‌ترین آسیب‌های اجتماعی کشور است. در دولت دوازدهم برای مقابله با این پدیده لایحه‌ای تقدیم مجلس شد که به‌دلیل تغییر ماهیت لایحه در مجلس و تهی شدن آن از محتوا، دولت چهاردهم در اقدامی شایسته لایه‌ی مقلوب را از مجلس پس گرفت. اگر چه هنوز نیاز به تصویب قانونی جامع برای برخورد با این پدیده‌ی شوم احساس می‌شود و انتظار می‌رود دولت با همکاری فعالین حوزه‌ی زنان لایحه‌ی جدیدی تهیه و به مجلس تقدیم کند، ولی تا آن موقع برای تسکین موقت درد می‌توان از ظرفیتهای موجود بهره گرفت.
🔹دولت برای برخورد با پدیده‌ی خشونت علیه زنان از ظرفیتهای متعددی مانند سازمان بهزیستی، اورژانس اجتماعی، خانه‌های امن، مراکز مشاوره، آموزش عمومی، رسانه‌های دولتی و دستگاه‌های اجرایی برخوردار است، که با تقویت و توسعه‌ی این ظرفیت‌ها و به‌کارگیری اثربخش آنها در قالب یک برنامه‌ی ملی پیشگیری از خشونت، حمایت از زنان خشونت‌دیده و افزایش دسترسی آنان به خدمات حقوقی، روان شناختی و اجتماعی می‌تواند گام بزرگی در مسیر مقابله با این آسیب اجتماعی بردارد.
4️⃣ بی‌عدالتی جنسیتی:
🔹حذف احکام مرتبط با عدالت جنسیتی از برنامه‌ی هفتم توسعه، موجب ایجاد نگرانی‌های جدی درباره‌ی تداوم سیاست‌های کاهش نابرابری میان زنان و مردان شده است. حذف این احکام، عدالت جنسیتی را از یک تعهد اجرایی به هدفی فاقد ضمانت عملی تبدیل کرده است و بیم آن می‌رود که بسیاری از دستگاه‌های اجرایی، از مسئولیت خود در قبال کاهش تبعیض سربازبزنند. یکی از مهم‌ترین پیش شرط‌های تحقق عدالت جنسیتی، بودجه‌ریزی جنسیتی است. بدون تخصیص منابع مالی، هیچ سیاست برابری‌خواهانه‌ای قابل‌اجرا و ارزیابی نیست.
5️⃣ کودک همسری
🔹کودک همسری یکی از آشکارترین مصادیق نقض حقوق کودکان و خشونت ساختاری علیه دختران است که پیامدهای جبران ناپذیری بر سلامت، آموزش، استقلال اقتصادی و کیفیت زندگی آنان بر جای می‌گذارد. تداوم امکان ازدواج دختران در سنین پایین، برخلاف تعهدات دولت در حمایت از منافع عالیه کودک و جلوگیری از بازتولید چرخه‌ی فقر و نابرابری است. ارائه‌ی لایحه برای افزایش حداقل سن قانونی ازدواج، فرهنگ‌سازی، شناسایی مناطق آسیب‌پذیر در مقابل این پدیده و تمرکز برای مقابله با آن در آن مناطق، جلوگیری از ثبت رویداد کودک همسری در دفاتر ثبت ازدواج و حمایت از دختران در معرض ازدواج اجباری از جمله اقداماتی است که دولت می‌تواند در این زمینه انجام دهد..
6️⃣ گفتمان نظام حکمرانی در حوزه‌ی زنان
نظام حکمرانی فاقد گفتمان و رویکرد روشنی در حوزه‌ی زنان است. سخنرانی‌ها، اظهارنظرها و اقدامات صورت گرفته درباره‌ی زنان نتوانسته است تصویری منسجم از اولویت‌ها، مبانی سیاست‌گذاری و برنامه‌ی عملیاتی حکومت برای رفع تبعیض، ارتقای حقوق زنان و پاسخ‌گویی به مطالبات آنان ارائه کند. انتظار از همه‌ی ارکان نظام، تبیین و اعلام گفتمانی شفاف، منسجم و قابل ارزیابی، و مشخص کردن نسبت آن با عدالت جنسیتی، حقوق زنان و اصلاحات قانونی موردنیاز است.
7️⃣تعامل با متخصصان، پژوهشگران و فعالان حوزه‌ی زنان
🔹یکی از نگرانی‌های جدی جامعه‌ی مدنی، کاهش یا قطع ارتباط نظام‌مند دولت با متخصصان، استادان دانشگاه، و پژوهشگران و فعالان حوزه‌ی زنان است. حذف یا تغییر ماهیت رشته‌ی مطالعات زنان در بسیاری از دانشگاه‌های کشور که تربیت نیروی متخصص برای حل مسائل زنان را با محدودیت مواجه کرده است به عمق این نگرانی می‌افزاید. این در حالی است که راه‌اندازی این رشته در دانشگاه‌ها از دستاوردهای علمی و مبنایی در دولت اصلاحات بود. . سیاست‌گذاری عمومی، به‌ویژه در حوزه‌ی زنان و خانواده، بدون بهره‌گیری از دانش تخصصی، یافته‌های پژوهشی و تجربه‌ی فعالان مدنی، خطر فاصله گرفتن از واقعیت‌های جامعه و ریسک اثربخشی سیاست‌ها را افزایش می‌دهد. این گسست، علاوه‌بر تضعیف سرمایه‌ی اجتماعی، موجب از دست رفتن فرصت استفاده از ظرفیتهای علمی و مدنی کشور و کاهش مشارکت نخبگان در حل مسائل زنان می‌شود.
8️⃣ بررسی آثار جنگ بر زندگی زنان و تدوین سیاست‌های حمایتی
🔹تجربه‌ی جنگ، علاوه‌بر ابعاد نظامی و امنیتی، آثار عمیق و ماندگاری بر زندگی اجتماعی، اقتصادی و روانی شهروندان، به‌ویژه زنان، بر جای می‌گذارد. زنان در شرایط جنگ و پس از آن، علاوه بر مواجهه با ناامنی، اضطراب، آسیب‌های روانی و افزایش بار مراقبت از کودکان، سالمندان و اعضای خانواده، با پیامدهایی همچون کاهش فرصت‌های شغلی، تشدید فقر، افزایش آسیب‌پذیری در برابر خشونت، اختلال در دسترسی به خدمات سلامت و آموزش و محدود شدن مشارکت اجتماعی روبه‌رو می‌شوند.
🔹انتظار از دولت این است که با مشارکت متخصصان و فعالان حوزه‌ی زنان، ارزیابی جامعی از آثار مستقیم و غیرمستقیم جنگ بر وضعیت زنان در ابعاد اقتصادی، اجتماعی، روانی و خانوادگی انجام دهد و بر اساس نتایج این ارزیابی، برنامه‌ای ملی برای کاهش آسیب‌ها و حمایت از زنان، به‌ویژه زنان سرپرست خانوار، زنان شاغل، مادران، دختران و سایر گروه‌های آسیب‌پذیر تدوین کند و بر اجرا، نظارت و ارزشیابی برنامه اهتمام ورزد.
حزب اتحاد ملت ایران در پایان، یاد زنان و دخترانی را که در عرصه‌های مختلف جان خود را فدای استقلال و یکپارچگی سرزمینی ایران و ایحاد حامعه‌ی عاری از نابرابری و ستم کرده‌اند، گرامی می‌دارد و به کسانی که در این مسیر دچار آسیب‌های فردی یا اجتماعی شده‌اند یا آزادی خود را از دست داده‌اند، ادای احترام می‌کند.
🔻کانال تلگرام حزب:
@ETEHADMELLATIRAN
👍1🤬1
🔴 اصلاحات؛ از قدرت‌محوری تا بازگشت به جامعه
✍️ اکبر گنجی در تحلیل گفت‌وگوی آذر منصوری
اکبر گنجی در مرور و تحلیل گفت‌وگوی آذر منصوری، رئیس جبهه اصلاحات ایران، با مصطفی فقیهی، مجموعه سخنان او را در چهار محورِ «ادعاهای اصلی»، «استدلال‌ها»، «شواهد کلیدی» و «نتیجه‌گیری» صورت‌بندی کرده است.
از نگاه گنجی، یکی از مهم‌ترین مضامین این گفت‌وگو، ضرورت بازتعریف سیاست‌ورزی اصلاح‌طلبانه است: اصلاحات اگر بخواهد از بن‌بست خارج شود، باید از «قدرت‌محوری صرف» فاصله بگیرد، جامعه را کانون فعالیت خود قرار دهد و حضور در قدرت را نه هدف، بلکه ابزاری برای ایجاد تغییر ملموس در زندگی مردم بداند.
در صورت‌بندی گنجی، سخنان منصوری بر یک مسئله دیگر نیز متمرکز است: فقدان گفت‌وگو میان حاکمیت و جامعه، جامعه و نخبگان، و حاکمیت و نخبگان. بر این اساس، نیروی اصلاح‌طلب زمانی می‌تواند نقش «نیروی میانه» را ایفا کند که قادر باشد مطالبات جامعه را به ساخت قدرت منتقل و در جهت کاهش این شکاف‌ها عمل کند.
اما گنجی برجسته‌ترین اولویت سیاسی مطرح‌شده در این مصاحبه را پایان‌دادن شرافتمندانه و عزتمندانه به جنگ می‌داند. در این خوانش، اصلاح‌طلبان باید حامل گفتمان ضدجنگ، تعامل با جهان و خروج از وضعیت فرساینده «نه جنگ، نه صلح» باشند.
گنجی همچنین به بخش‌های مهم دیگری از گفت‌وگو توجه می‌دهد: از نامه رهبری جدید به خاتمی و ارتباط جبهه اصلاحات با بیت رهبری تا پرونده‌های امنیتی این جبهه، اعتراضات دی‌ماه، عملکرد پزشکیان و اختلاف نظر درون اصلاح‌طلبان بر سر نحوه حضور در انتخابات.
فرهیختگان:
تحلیل گنجی از سخنان منصوری در نهایت یک پرسش قدیمی را در شرایطی کاملاً تازه پیش روی اصلاح‌طلبان قرار می‌دهد:
اگر قرار است اصلاحات از «قدرت‌محوری» به «جامعه‌محوری» گذار کند، آیا حاضر است حتی هنگامی که مطالبه جامعه با ملاحظات حضور در ساخت قدرت تعارض پیدا می‌کند، جانب جامعه را بگیرد؟
شاید پاسخ عملی به همین پرسش نشان دهد سخن از «شروع تازه اصلاحات» یک تغییر راهبرد است یا بازتعریفی تازه از همان سیاست پیشین.
🎥 تحلیل و صورت‌بندی کامل اکبر گنجی:
مشاهده پست اکبر گنجی در X
#اکبر_گنجی #آذر_منصوری #اصلاحات #جبهه_اصلاحات #صلح #جنگ #جامعه_مدنی
#منتخب_فرهیختگان
#فرهیختگان؛ راهی به رهایی
✍️ اکبر گنجی در تحلیل گفت‌وگوی آذر منصوری
اکبر گنجی در مرور و تحلیل گفت‌وگوی آذر منصوری، رئیس جبهه اصلاحات ایران، با مصطفی فقیهی، مجموعه سخنان او را در چهار محورِ «ادعاهای اصلی»، «استدلال‌ها»، «شواهد کلیدی» و «نتیجه‌گیری» صورت‌بندی کرده است.
از نگاه گنجی، یکی از مهم‌ترین مضامین این گفت‌وگو، ضرورت بازتعریف سیاست‌ورزی اصلاح‌طلبانه است: اصلاحات اگر بخواهد از بن‌بست خارج شود، باید از «قدرت‌محوری صرف» فاصله بگیرد، جامعه را کانون فعالیت خود قرار دهد و حضور در قدرت را نه هدف، بلکه ابزاری برای ایجاد تغییر ملموس در زندگی مردم بداند.
در صورت‌بندی گنجی، سخنان منصوری بر یک مسئله دیگر نیز متمرکز است: فقدان گفت‌وگو میان حاکمیت و جامعه، جامعه و نخبگان، و حاکمیت و نخبگان. بر این اساس، نیروی اصلاح‌طلب زمانی می‌تواند نقش «نیروی میانه» را ایفا کند که قادر باشد مطالبات جامعه را به ساخت قدرت منتقل و در جهت کاهش این شکاف‌ها عمل کند.
اما گنجی برجسته‌ترین اولویت سیاسی مطرح‌شده در این مصاحبه را پایان‌دادن شرافتمندانه و عزتمندانه به جنگ می‌داند. در این خوانش، اصلاح‌طلبان باید حامل گفتمان ضدجنگ، تعامل با جهان و خروج از وضعیت فرساینده «نه جنگ، نه صلح» باشند.
گنجی همچنین به بخش‌های مهم دیگری از گفت‌وگو توجه می‌دهد: از نامه رهبری جدید به خاتمی و ارتباط جبهه اصلاحات با بیت رهبری تا پرونده‌های امنیتی این جبهه، اعتراضات دی‌ماه، عملکرد پزشکیان و اختلاف نظر درون اصلاح‌طلبان بر سر نحوه حضور در انتخابات.
فرهیختگان:
تحلیل گنجی از سخنان منصوری در نهایت یک پرسش قدیمی را در شرایطی کاملاً تازه پیش روی اصلاح‌طلبان قرار می‌دهد:
اگر قرار است اصلاحات از «قدرت‌محوری» به «جامعه‌محوری» گذار کند، آیا حاضر است حتی هنگامی که مطالبه جامعه با ملاحظات حضور در ساخت قدرت تعارض پیدا می‌کند، جانب جامعه را بگیرد؟
شاید پاسخ عملی به همین پرسش نشان دهد سخن از «شروع تازه اصلاحات» یک تغییر راهبرد است یا بازتعریفی تازه از همان سیاست پیشین.
🎥 تحلیل و صورت‌بندی کامل اکبر گنجی:
مشاهده پست اکبر گنجی در X
#اکبر_گنجی #آذر_منصوری #اصلاحات #جبهه_اصلاحات #صلح #جنگ #جامعه_مدنی
#منتخب_فرهیختگان
#فرهیختگان؛ راهی به رهایی
👏1🤬1
Forwarded from سخنرانی‌ها
🖊 چگونه مثل یک متفکر بزرگ فکر کنیم؟
@sokhanranihaa
♦️ کتاب بخوانید:
کتاب همچنان بهترین فناوری برای فهمیدن پیچیدگی‌های ظریف جهان است. درک این پیچیدگی‌ها بهترین پادزهرِ ایدئولوژی‌های تک‌بعدی است. کسانی که به‌دنبال پاسخ‌های ساده‌انگارانه برای توضیح جهان‌اند، معمولاً به نظریه‌های توطئه در فضای مجازی پناه می‌برند و خواندن کتاب می‌تواند جلوی این ساده‌انگاری را بگیرد.
♦️ کمتر از صفحه‌نمایش استفاده کنید:
این کار مجال مطالعۀ کتاب را فراهم می‌کند که باعث می‌شود وقفه‌های کوتاه بیشتری در طول روز داشته باشید و ذهنتان در این فواصل درگیر چیزی نباشد. داروین، نیچه و کانت این لحظات را در پیاده‌روی تجربه می‌کردند و جنیفر دودنا، متخصص زیست‌شیمی، می‌گوید الهامات و جرقه‌های فکری «یا موقع کندن علف‌های هرز بوته‌های گوجه‌فرنگی باغچه‌ام به سراغم می‌آیند یا هنگام خواب».
♦️مسیر خودتان را بروید:
متفکران برجسته وقتشان را صرف صعود از نردبانِ موفقیت‌های سازمانی یا اندوختن ثروت نمی‌کنند. دودنا دانشگاه برکلی را ترک کرد تا تحقیقات اکتشافی را در شرکت زیست‌فناوری «جنتک» رهبری کند. او فقط دو ماه آنجا دوام آورد. آزادی علمی نداشت و برای همین به برکلی بازگشت، جایی که در نهایت به‌خاطر مشارکت در اختراع ابزار ویرایش ژنی «کریسپر» برندۀ جایزۀ نوبل شیمی شد.
♦️ چند‌رشته‌ای باشید:
در شهر وینِ پیش از جنگ، نبوغ چهره‌هایی نظیر فروید، کورت گودل و آن همه‌چیزدانِ بی‌بدیل، یعنی جان فون نویمان، تا حد زیادی مدیون ساختار دانشگاهیِ آن زمان بود. در آنجا، اکثر موضوعات تحت لوای فلسفه یا حقوق تدریس می‌شدند و این موضوع باعث درهم‌شکستن مرزهای خشک بین رشته‌‌ها می‌شد.
♦️ تجربه‌گرا باشید، اما ایده‌پردازی را فراموش نکنید:
متفکران بزرگ در قدم اول سعی می‌کنند واقعیت را چنان که هست بفهمند؛ در طول جنگ جهانی دوم، آیزایا برلین دبیر سفارت بریتانیا در واشنگتن بود. گزارش‌ها و روایت‌های هفتگی او دربارۀ وضعیت سیاسی آمریکا چنان جذاب بود که چرچیل را مسحور می‌کرد. در قدم بعد، آنها بر اساس این مشاهدات ایده‌پردازی می‌کنند. برلین، پس از ساعت‌ها فکرکردن به این مشاهدات، تصمیم گرفت «تاریخ‌دان ایده‌ها» شود و آثار کلاسیک مشهوری را در این حوزه بنویسد.
♦️همیشه فرض کنید ممکن است اشتباه کنید:
متفکرانِ درجه‌دوم به‌دنبال تأیید فرضیات اولیه‌شان هستند. اما این «سوگیری تأیید» مانع از رسیدن آنها به بینش‌های جدید یا عمیق‌تر می‌شود. در مقابل، متفکران برجسته مثل داروین همواره سعی می‌کنند علیه نظریاتِ خودشان استدلال کنند تا نواقص آن را دریابند.
♦️ همیشه شاگرد بمانید:
فقط افراد معمولی‌اند که در بزرگسالی با غرور می‌گویند در ۱۸سالگی در کدام دانشگاه درس خوانده‌اند. تصور می‌کنند هوش یک چیز ذاتی و ایستاست. اما واقعیت این است که افراد در طول زندگی‌شان بسته به اینکه چقدر فکر می‌کنند، کم‌هوش‌تر یا باهوش‌تر می‌شوند. متفکران همیشه در حال یادگیریاند، فارغ از سن یا جایگاه علمیِ مخاطبشان. یادم می‌آید در یک مهمانی شام دو نفر از همه کمتر صحبت می‌کردند و دائم گوش می‌دادند؛ هر دویشان برندۀ جایزۀ نوبل بودند!
🔗 آنچه خواندید برگرفته از مطلب «How to become a great thinker» نوشتۀ سایمون کوپر است که در تاریخ ۲۲ مهٔ ۲۰۲۵ در فایننشال‌تایمز منتشر شده است.
.
🆔 @sokhanranihaa
🆔 @tarjomaanweb
🆑 #کانال‌سخنرانی‌ها
🌹
@sokhanranihaa
♦️ کتاب بخوانید:
کتاب همچنان بهترین فناوری برای فهمیدن پیچیدگی‌های ظریف جهان است. درک این پیچیدگی‌ها بهترین پادزهرِ ایدئولوژی‌های تک‌بعدی است. کسانی که به‌دنبال پاسخ‌های ساده‌انگارانه برای توضیح جهان‌اند، معمولاً به نظریه‌های توطئه در فضای مجازی پناه می‌برند و خواندن کتاب می‌تواند جلوی این ساده‌انگاری را بگیرد.
♦️ کمتر از صفحه‌نمایش استفاده کنید:
این کار مجال مطالعۀ کتاب را فراهم می‌کند که باعث می‌شود وقفه‌های کوتاه بیشتری در طول روز داشته باشید و ذهنتان در این فواصل درگیر چیزی نباشد. داروین، نیچه و کانت این لحظات را در پیاده‌روی تجربه می‌کردند و جنیفر دودنا، متخصص زیست‌شیمی، می‌گوید الهامات و جرقه‌های فکری «یا موقع کندن علف‌های هرز بوته‌های گوجه‌فرنگی باغچه‌ام به سراغم می‌آیند یا هنگام خواب».
♦️مسیر خودتان را بروید:
متفکران برجسته وقتشان را صرف صعود از نردبانِ موفقیت‌های سازمانی یا اندوختن ثروت نمی‌کنند. دودنا دانشگاه برکلی را ترک کرد تا تحقیقات اکتشافی را در شرکت زیست‌فناوری «جنتک» رهبری کند. او فقط دو ماه آنجا دوام آورد. آزادی علمی نداشت و برای همین به برکلی بازگشت، جایی که در نهایت به‌خاطر مشارکت در اختراع ابزار ویرایش ژنی «کریسپر» برندۀ جایزۀ نوبل شیمی شد.
♦️ چند‌رشته‌ای باشید:
در شهر وینِ پیش از جنگ، نبوغ چهره‌هایی نظیر فروید، کورت گودل و آن همه‌چیزدانِ بی‌بدیل، یعنی جان فون نویمان، تا حد زیادی مدیون ساختار دانشگاهیِ آن زمان بود. در آنجا، اکثر موضوعات تحت لوای فلسفه یا حقوق تدریس می‌شدند و این موضوع باعث درهم‌شکستن مرزهای خشک بین رشته‌‌ها می‌شد.
♦️ تجربه‌گرا باشید، اما ایده‌پردازی را فراموش نکنید:
متفکران بزرگ در قدم اول سعی می‌کنند واقعیت را چنان که هست بفهمند؛ در طول جنگ جهانی دوم، آیزایا برلین دبیر سفارت بریتانیا در واشنگتن بود. گزارش‌ها و روایت‌های هفتگی او دربارۀ وضعیت سیاسی آمریکا چنان جذاب بود که چرچیل را مسحور می‌کرد. در قدم بعد، آنها بر اساس این مشاهدات ایده‌پردازی می‌کنند. برلین، پس از ساعت‌ها فکرکردن به این مشاهدات، تصمیم گرفت «تاریخ‌دان ایده‌ها» شود و آثار کلاسیک مشهوری را در این حوزه بنویسد.
♦️همیشه فرض کنید ممکن است اشتباه کنید:
متفکرانِ درجه‌دوم به‌دنبال تأیید فرضیات اولیه‌شان هستند. اما این «سوگیری تأیید» مانع از رسیدن آنها به بینش‌های جدید یا عمیق‌تر می‌شود. در مقابل، متفکران برجسته مثل داروین همواره سعی می‌کنند علیه نظریاتِ خودشان استدلال کنند تا نواقص آن را دریابند.
♦️ همیشه شاگرد بمانید:
فقط افراد معمولی‌اند که در بزرگسالی با غرور می‌گویند در ۱۸سالگی در کدام دانشگاه درس خوانده‌اند. تصور می‌کنند هوش یک چیز ذاتی و ایستاست. اما واقعیت این است که افراد در طول زندگی‌شان بسته به اینکه چقدر فکر می‌کنند، کم‌هوش‌تر یا باهوش‌تر می‌شوند. متفکران همیشه در حال یادگیریاند، فارغ از سن یا جایگاه علمیِ مخاطبشان. یادم می‌آید در یک مهمانی شام دو نفر از همه کمتر صحبت می‌کردند و دائم گوش می‌دادند؛ هر دویشان برندۀ جایزۀ نوبل بودند!
🔗 آنچه خواندید برگرفته از مطلب «How to become a great thinker» نوشتۀ سایمون کوپر است که در تاریخ ۲۲ مهٔ ۲۰۲۵ در فایننشال‌تایمز منتشر شده است.
.
🆔 @sokhanranihaa
🆔 @tarjomaanweb
🆑 #کانال‌سخنرانی‌ها
🌹
Forwarded from جبههٔ اصلاحات ایران
❇️ احضار دبیر جبهه اصلاحات ایران به دادسرای امنیت
🔺 بدرالسادات مفیدی، دبیر جبهه اصلاحات ایران، امروز با حضور در شعبه ۲ دادسرای امنیت ناحیه ۳۳، پس از انجام بازپرسی و ارائه دفاعیات نهایی، با قرار کفالت آزاد شد.
◾️ احضار دبیر جبهه اصلاحات ایران در ادامه روند احضار و تشکیل پرونده برای اعضای هیأت‌رئیسه جبهه صورت گرفته است. موضوع این پرونده به بیانیه جبهه اصلاحات ایران درباره فاجعه ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه مربوط است که در بهمن‌ماه سال گذشته منتشر شد.
◾️ در آن بیانیه، جبهه اصلاحات ایران ضمن همدردی و اعلام همراهی با ملت داغدار ایران، بر ضرورت تغییرات بنیادین، فوری و جدی و بازنگری در رویکردهای گذشته تأکید کرده و اعلام کرده بود که تلاش‌های اصلاح‌طلبانه برای به‌رسمیت شناخته‌شدن اصلاحات به‌عنوان بخشی از راه‌حل با بن‌بست مواجه شده است.
◾️ تشکیل کمیته حقیقت‌یاب مستقل برای بررسی ابعاد این فاجعه و نیز تشکیل مجمعی ملی با حضور همه نخبگان و دلسوزان کشور برای یافتن راه‌های برون‌رفت از بحران‌های موجود، از جمله پیشنهادهای مطرح‌شده در این بیانیه بود.
◾️ صدور این بیانیه با واکنش دستگاه‌های امنیتی و قضایی و احضار شماری از اعضای هیأت‌رئیسه جبهه اصلاحات ایران همراه شد؛ روندی که با احضار دبیر جبهه همچنان ادامه دارد.
🔹آدرس جبهه اصلاحات ایران در شبکه‌های اجتماعی
تلگرام، اینستاگرام، ایکس (توئیتر)
🔺 بدرالسادات مفیدی، دبیر جبهه اصلاحات ایران، امروز با حضور در شعبه ۲ دادسرای امنیت ناحیه ۳۳، پس از انجام بازپرسی و ارائه دفاعیات نهایی، با قرار کفالت آزاد شد.
◾️ احضار دبیر جبهه اصلاحات ایران در ادامه روند احضار و تشکیل پرونده برای اعضای هیأت‌رئیسه جبهه صورت گرفته است. موضوع این پرونده به بیانیه جبهه اصلاحات ایران درباره فاجعه ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه مربوط است که در بهمن‌ماه سال گذشته منتشر شد.
◾️ در آن بیانیه، جبهه اصلاحات ایران ضمن همدردی و اعلام همراهی با ملت داغدار ایران، بر ضرورت تغییرات بنیادین، فوری و جدی و بازنگری در رویکردهای گذشته تأکید کرده و اعلام کرده بود که تلاش‌های اصلاح‌طلبانه برای به‌رسمیت شناخته‌شدن اصلاحات به‌عنوان بخشی از راه‌حل با بن‌بست مواجه شده است.
◾️ تشکیل کمیته حقیقت‌یاب مستقل برای بررسی ابعاد این فاجعه و نیز تشکیل مجمعی ملی با حضور همه نخبگان و دلسوزان کشور برای یافتن راه‌های برون‌رفت از بحران‌های موجود، از جمله پیشنهادهای مطرح‌شده در این بیانیه بود.
◾️ صدور این بیانیه با واکنش دستگاه‌های امنیتی و قضایی و احضار شماری از اعضای هیأت‌رئیسه جبهه اصلاحات ایران همراه شد؛ روندی که با احضار دبیر جبهه همچنان ادامه دارد.
🔹آدرس جبهه اصلاحات ایران در شبکه‌های اجتماعی
تلگرام، اینستاگرام، ایکس (توئیتر)
Telegram
جبههٔ اصلاحات ایران
کانال رسمی «جبههٔ اصلاحات ایران»
❤4😡1
یک چشم اشک و یک چشم خون
آذر منصوری
حکایت امروز ما حکایت یک چشم اشک و یک چشم خون است؛ یک چشم اشک برای ایران و مردمی که زیر بار جنگ، بحران اقتصادی، فقر فزاینده و فرسایش امید، هر روز بیش از پیش رنج می‌برند و یک چشم خون برای سیاستی که اگر نتواند از این رنج بکاهد، اگر نتواند گرهی از کار مردم بگشاید و اگر نتواند میان جامعه و قدرت راهی برای گفت‌وگو و اصلاح باز کند، باید شجاعانه درباره شیوه بودن و ماندن خود تجدیدنظر کند.
سفره‌های مردم روزبه‌روز کوچک‌تر شده است. هزینه‌های زندگی افزایش یافته، قدرت خرید بخش بزرگی از جامعه تحلیل رفته و فقر، دیگر فقط مسئله گروه‌های به حاشیه رانده‌شده نیست؛ به زندگی بخش بزرگی از طبقه متوسط و فرودست جامعه راه پیدا کرده است. پشت هر عدد و نمودار اقتصادی، زندگی انسان‌هایی است که برای تأمین ابتدایی‌ترین نیازهای خود با دشواری بیشتری مواجه‌اند؛ خانواده‌هایی که از بسیاری خواسته‌ها و حتی نیازهای ضروری خود می‌گذرند و جوانانی که افق آینده را مبهم می‌بینند. در چنین شرایطی، سیاست اگر نتواند صدای این رنج را بشنود و برای کاستن از آن راهی بجوید، چه معنایی برای مردم خواهد داشت؟
امروز دوره یک‌ساله مسئولیت هیأت‌رئیسه جبهه اصلاحات به پایان رسید و مجمع عمومی باید درباره ترکیب هیأت‌رئیسه دوره پیش‌رو تصمیم می‌گرفت. من از مدت‌ها پیش تصمیم خود را برای کناره‌گیری از این مسئولیت گرفته بودم؛ نه از سر خستگی، نه به دلیل ملاحظات شخصی و نه از سر بی‌میلی به ادامه فعالیت سیاسی؛ بلکه از یک پرسش اساسی که همیشه برای من تعیین‌کننده بوده است: بودن من و هر فرد دیگری در یک مسئولیت، چه اثری برای ایران و جامعه ایران دارد؟
در مقطعی که کشور با بحران‌های پی‌درپی مواجه است، نمی‌توان صرفاً به حفظ موقعیت سیاسی یا تداوم حضور در ساختارهای رسمی دل خوش کرد. سیاست، اگر نتواند از رنج مردم بکاهد، اگر نتواند شکافی را ترمیم کند، اگر نتواند مانعی از سر راه منافع ملی بردارد و اگر نتواند برای جامعه امید و افق بسازد، باید شجاعانه درباره شیوه و حتی ضرورت ادامه آن شکل از سیاست‌ورزی تجدیدنظر کرد.
من این مسئله را حتی در بازجویی‌های پس از بازداشت بهمن‌ماه ۱۴۰۴ نیز صریح بیان کردم: اگر ما اصلاح‌طلبان عاملیت سیاسی نداشته باشیم، بودن من و «ما»ی نوعی در صحنه، نه‌تنها مرهمی بر زخم‌های این کشور و مردم آن نیست، بلکه ممکن است تنها «عرض خود ببریم و زحمت خلق را زیاد کنیم». پس از فاجعه ۱۸ و ۱۹ دی و سپس وقوع این جنگ نابرابر، این پرسش برای من جدی‌تر شد که آیا همچنان می‌توان با همان ادبیات، همان روش‌ها و همان ترتیبات پیشین، مدعی اثرگذاری بر آینده ایران بود؟
اما جنگ، پایان همه پرسش‌ها نبود؛ آغاز پرسش‌های بزرگ‌تری بود.
بازداشت اعضای هیأت‌رئیسه جبهه اصلاحات و وارد کردن اتهاماتی عجیب و سنگین به آنان، آن هم به دلیل بیانیه‌هایی که مضمون اصلی‌شان دور کردن کشور از جنگ، دفاع از منافع ملی، کاهش تنش و ترمیم شکاف دولت ـ ملت بود، این پرسش را عمیق‌تر کرد که در چنین شرایطی اساساً چه تعریفی از کنش سیاسی مسئولانه پذیرفته می‌شود. آیا تلاش برای حفظ ایران، کاستن از رنج مردم و جلوگیری از گسترش شکاف‌ها، می‌تواند جرم تلقی شود؟
با همه اینها، وضعیت بحرانی کشور و دغدغه‌ای که نسبت به ایران و مردم آن داریم، مانع از آن شد که در این مقطع مسئولیت را رها کنیم. ماندن، انتخابی شخصی نبود؛ نوعی ادای دین به ایران بود. اما ماندن به معنای ادامه دادن گذشته نیست. اگر قرار است اصلاح‌طلبی همچنان در سپهر سیاسی ایران معنا داشته باشد، باید بیش از هر زمان دیگری شجاعت بازاندیشی در خود را داشته باشد؛ در گفتمان، راهبرد، سازمان، شیوه کنش و مهم‌تر از همه، در نسبت خود با جامعه.
جامعه ایران تغییر کرده است. مطالباتش تغییر کرده، تجربه‌اش از سیاست تغییر کرده و میزان تحملش نسبت به وعده‌های بی‌اثر و کنش‌های کم‌نتیجه کاهش یافته است. اصلاح‌طلبی نمی‌تواند این تغییر را نادیده بگیرد و انتظار داشته باشد جامعه همچنان همان نسبت گذشته را با آن حفظ کند.
مسئله امروز ما فقط این نیست که چه کسی در هیأت‌رئیسه باشد یا نباشد. مسئله این است که آیا اصلاح‌طلبی می‌تواند دوباره عاملیت پیدا کند؛ آیا می‌تواند از یک نیروی عمدتاً واکنشی و ناظر، به نیرویی مؤثر برای کاهش رنج مردم، دفاع از منافع ملی، تقویت جامعه و بازسازی اعتماد عمومی تبدیل شود؟
حکایت ما همین است؛ یک چشم اشک برای ایران و مردمی که بیش از این تاب رنج ندارند و یک چشم خون برای فرصت‌هایی که از دست رفته و سرمایه اجتماعی‌ای که هر روز بیشتر فرسوده شده است. اما هنوز اگر ایران مسئله اصلی ماست، راه بسته نیست؛ راه از بازاندیشی صادقانه، بازسازی شجاعانه و بازگشت واقعی به جامعه می‌گذرد.
@azarmansouri
آذر منصوری
حکایت امروز ما حکایت یک چشم اشک و یک چشم خون است؛ یک چشم اشک برای ایران و مردمی که زیر بار جنگ، بحران اقتصادی، فقر فزاینده و فرسایش امید، هر روز بیش از پیش رنج می‌برند و یک چشم خون برای سیاستی که اگر نتواند از این رنج بکاهد، اگر نتواند گرهی از کار مردم بگشاید و اگر نتواند میان جامعه و قدرت راهی برای گفت‌وگو و اصلاح باز کند، باید شجاعانه درباره شیوه بودن و ماندن خود تجدیدنظر کند.
سفره‌های مردم روزبه‌روز کوچک‌تر شده است. هزینه‌های زندگی افزایش یافته، قدرت خرید بخش بزرگی از جامعه تحلیل رفته و فقر، دیگر فقط مسئله گروه‌های به حاشیه رانده‌شده نیست؛ به زندگی بخش بزرگی از طبقه متوسط و فرودست جامعه راه پیدا کرده است. پشت هر عدد و نمودار اقتصادی، زندگی انسان‌هایی است که برای تأمین ابتدایی‌ترین نیازهای خود با دشواری بیشتری مواجه‌اند؛ خانواده‌هایی که از بسیاری خواسته‌ها و حتی نیازهای ضروری خود می‌گذرند و جوانانی که افق آینده را مبهم می‌بینند. در چنین شرایطی، سیاست اگر نتواند صدای این رنج را بشنود و برای کاستن از آن راهی بجوید، چه معنایی برای مردم خواهد داشت؟
امروز دوره یک‌ساله مسئولیت هیأت‌رئیسه جبهه اصلاحات به پایان رسید و مجمع عمومی باید درباره ترکیب هیأت‌رئیسه دوره پیش‌رو تصمیم می‌گرفت. من از مدت‌ها پیش تصمیم خود را برای کناره‌گیری از این مسئولیت گرفته بودم؛ نه از سر خستگی، نه به دلیل ملاحظات شخصی و نه از سر بی‌میلی به ادامه فعالیت سیاسی؛ بلکه از یک پرسش اساسی که همیشه برای من تعیین‌کننده بوده است: بودن من و هر فرد دیگری در یک مسئولیت، چه اثری برای ایران و جامعه ایران دارد؟
در مقطعی که کشور با بحران‌های پی‌درپی مواجه است، نمی‌توان صرفاً به حفظ موقعیت سیاسی یا تداوم حضور در ساختارهای رسمی دل خوش کرد. سیاست، اگر نتواند از رنج مردم بکاهد، اگر نتواند شکافی را ترمیم کند، اگر نتواند مانعی از سر راه منافع ملی بردارد و اگر نتواند برای جامعه امید و افق بسازد، باید شجاعانه درباره شیوه و حتی ضرورت ادامه آن شکل از سیاست‌ورزی تجدیدنظر کرد.
من این مسئله را حتی در بازجویی‌های پس از بازداشت بهمن‌ماه ۱۴۰۴ نیز صریح بیان کردم: اگر ما اصلاح‌طلبان عاملیت سیاسی نداشته باشیم، بودن من و «ما»ی نوعی در صحنه، نه‌تنها مرهمی بر زخم‌های این کشور و مردم آن نیست، بلکه ممکن است تنها «عرض خود ببریم و زحمت خلق را زیاد کنیم». پس از فاجعه ۱۸ و ۱۹ دی و سپس وقوع این جنگ نابرابر، این پرسش برای من جدی‌تر شد که آیا همچنان می‌توان با همان ادبیات، همان روش‌ها و همان ترتیبات پیشین، مدعی اثرگذاری بر آینده ایران بود؟
اما جنگ، پایان همه پرسش‌ها نبود؛ آغاز پرسش‌های بزرگ‌تری بود.
بازداشت اعضای هیأت‌رئیسه جبهه اصلاحات و وارد کردن اتهاماتی عجیب و سنگین به آنان، آن هم به دلیل بیانیه‌هایی که مضمون اصلی‌شان دور کردن کشور از جنگ، دفاع از منافع ملی، کاهش تنش و ترمیم شکاف دولت ـ ملت بود، این پرسش را عمیق‌تر کرد که در چنین شرایطی اساساً چه تعریفی از کنش سیاسی مسئولانه پذیرفته می‌شود. آیا تلاش برای حفظ ایران، کاستن از رنج مردم و جلوگیری از گسترش شکاف‌ها، می‌تواند جرم تلقی شود؟
با همه اینها، وضعیت بحرانی کشور و دغدغه‌ای که نسبت به ایران و مردم آن داریم، مانع از آن شد که در این مقطع مسئولیت را رها کنیم. ماندن، انتخابی شخصی نبود؛ نوعی ادای دین به ایران بود. اما ماندن به معنای ادامه دادن گذشته نیست. اگر قرار است اصلاح‌طلبی همچنان در سپهر سیاسی ایران معنا داشته باشد، باید بیش از هر زمان دیگری شجاعت بازاندیشی در خود را داشته باشد؛ در گفتمان، راهبرد، سازمان، شیوه کنش و مهم‌تر از همه، در نسبت خود با جامعه.
جامعه ایران تغییر کرده است. مطالباتش تغییر کرده، تجربه‌اش از سیاست تغییر کرده و میزان تحملش نسبت به وعده‌های بی‌اثر و کنش‌های کم‌نتیجه کاهش یافته است. اصلاح‌طلبی نمی‌تواند این تغییر را نادیده بگیرد و انتظار داشته باشد جامعه همچنان همان نسبت گذشته را با آن حفظ کند.
مسئله امروز ما فقط این نیست که چه کسی در هیأت‌رئیسه باشد یا نباشد. مسئله این است که آیا اصلاح‌طلبی می‌تواند دوباره عاملیت پیدا کند؛ آیا می‌تواند از یک نیروی عمدتاً واکنشی و ناظر، به نیرویی مؤثر برای کاهش رنج مردم، دفاع از منافع ملی، تقویت جامعه و بازسازی اعتماد عمومی تبدیل شود؟
حکایت ما همین است؛ یک چشم اشک برای ایران و مردمی که بیش از این تاب رنج ندارند و یک چشم خون برای فرصت‌هایی که از دست رفته و سرمایه اجتماعی‌ای که هر روز بیشتر فرسوده شده است. اما هنوز اگر ایران مسئله اصلی ماست، راه بسته نیست؛ راه از بازاندیشی صادقانه، بازسازی شجاعانه و بازگشت واقعی به جامعه می‌گذرد.
@azarmansouri
👍16❤4🤬1
"ديروز، امروز، فردا" (آذر منصوری) pinned «یک چشم اشک و یک چشم خون آذر منصوری حکایت امروز ما حکایت یک چشم اشک و یک چشم خون است؛ یک چشم اشک برای ایران و مردمی که زیر بار جنگ، بحران اقتصادی، فقر فزاینده و فرسایش امید، هر روز بیش از پیش رنج می‌برند و یک چشم خون برای سیاستی که اگر نتواند از این رنج بکاهد،…»
Forwarded from کانال حزب اتحادملت.مازندران
بار سنگین ماندن؛ برای ایران، در کنار مردم
✍️ علی میرتبریزیان:رئيس کمیته سیاسی جبهه اصلاحات مازندران و عضو شورای مرکزی حزب اتحاد مازندران
✅متن یاد داشت خانم آذرمنصوری،رئیس جبهه اصلاحات کشور ودبیرکل حزب اتحاد ملت ایران را که خواندم، سنگینی واژه‌هایش درست همان حسی را زنده کرد که این روزها در گفتگو با مردم کوچه و بازار و همراهان تشکیلاتی در استان با تمام وجود لمس می‌کنیم: «یک چشم اشک و یک چشم خون».
امروز دیگر سخن از پیروزی در یک انتخابات درونی، ماندن در رأس یک ساختار یا تعارفات مرسوم سیاسی نیست؛ سخن از پذیرش شجاعانه بار مسئولیتی است که زیر سایه تهدیدها، فشار اقتصادی، فرسایش امید و تحدید عاملیت سیاسی، شبیه گام برداشتن روی لبه تیغ است. تبریک گفتن در چنین شرایطی معنایی ندارد؛ باید برای این شجاعت در میدان ماندن، هم‌دوش شد و مسئولیت پذیرفت.
✅خانم آذر منصوری به‌درستی دست روی قلب بحران گذاشته است: سیاستی که نتواند رنجی از سفره نحیف مردم بکاهد، صدایی برای بی‌پناهان باشد و شکاف ویرانگر حاکمیت و ملت را ترمیم کند، چه حاصلی جز فرسایش بیشتر اعتماد عمومی دارد؟ امروز مردم ما از وعده‌های بی‌اثر و سیاست‌ورزی دور از دردهای واقعی عبور کرده‌اند. اگر بناست در صحنه بمانیم، ماندنمان باید معطوف به تغییر، شجاعت در بازاندیشی و بازگشت واقعی به سمت جامعه باشد؛ نه تکرار ملال‌آور شیوه‌هایی که دیگر پاسخگوی ایران زخم‌خورده امروز نیست.
✅ ما نیز در استان و در بدنه جریان اصلاحات، این «ماندن از سر ادای دِین» را عمیقاً درک می‌کنیم. با تمام وجود در کنار شما و این مسئولیت سنگین ایستاده‌ایم؛ نه برای دفاع از یک عنوان، بلکه برای حفظ همان بارقه امیدی که باید به جامعه بازگردد. راه دشوار است، اما چنان‌که اشاره کردید: اگر «ایران» و «مردم» یگانه قطب‌نمای ما باشند، هنوز راه بسته نیست؛ راه از بازسازی شجاعانه گفتمان و شنیدن صدای مردمی می‌گذرد که دیگر تاب رنج مضاعف ندارند.
ماندن در دل این طوفان برای ادای دین به ایران، تصمیمی دشوار اما ستودنی بود. در این مسیر ناهموار، برای بازگرداندن امید به جامعه و دفاع از رنج‌های مردم، همراه و در کنارتان ایستاده‌ایم.
به امید روزهایی روشن‌تر برای ایران عزیز.
مهرماه ۰۵
https://t.me/etthad_mellat_mazandaran
✍️ علی میرتبریزیان:رئيس کمیته سیاسی جبهه اصلاحات مازندران و عضو شورای مرکزی حزب اتحاد مازندران
✅متن یاد داشت خانم آذرمنصوری،رئیس جبهه اصلاحات کشور ودبیرکل حزب اتحاد ملت ایران را که خواندم، سنگینی واژه‌هایش درست همان حسی را زنده کرد که این روزها در گفتگو با مردم کوچه و بازار و همراهان تشکیلاتی در استان با تمام وجود لمس می‌کنیم: «یک چشم اشک و یک چشم خون».
امروز دیگر سخن از پیروزی در یک انتخابات درونی، ماندن در رأس یک ساختار یا تعارفات مرسوم سیاسی نیست؛ سخن از پذیرش شجاعانه بار مسئولیتی است که زیر سایه تهدیدها، فشار اقتصادی، فرسایش امید و تحدید عاملیت سیاسی، شبیه گام برداشتن روی لبه تیغ است. تبریک گفتن در چنین شرایطی معنایی ندارد؛ باید برای این شجاعت در میدان ماندن، هم‌دوش شد و مسئولیت پذیرفت.
✅خانم آذر منصوری به‌درستی دست روی قلب بحران گذاشته است: سیاستی که نتواند رنجی از سفره نحیف مردم بکاهد، صدایی برای بی‌پناهان باشد و شکاف ویرانگر حاکمیت و ملت را ترمیم کند، چه حاصلی جز فرسایش بیشتر اعتماد عمومی دارد؟ امروز مردم ما از وعده‌های بی‌اثر و سیاست‌ورزی دور از دردهای واقعی عبور کرده‌اند. اگر بناست در صحنه بمانیم، ماندنمان باید معطوف به تغییر، شجاعت در بازاندیشی و بازگشت واقعی به سمت جامعه باشد؛ نه تکرار ملال‌آور شیوه‌هایی که دیگر پاسخگوی ایران زخم‌خورده امروز نیست.
✅ ما نیز در استان و در بدنه جریان اصلاحات، این «ماندن از سر ادای دِین» را عمیقاً درک می‌کنیم. با تمام وجود در کنار شما و این مسئولیت سنگین ایستاده‌ایم؛ نه برای دفاع از یک عنوان، بلکه برای حفظ همان بارقه امیدی که باید به جامعه بازگردد. راه دشوار است، اما چنان‌که اشاره کردید: اگر «ایران» و «مردم» یگانه قطب‌نمای ما باشند، هنوز راه بسته نیست؛ راه از بازسازی شجاعانه گفتمان و شنیدن صدای مردمی می‌گذرد که دیگر تاب رنج مضاعف ندارند.
ماندن در دل این طوفان برای ادای دین به ایران، تصمیمی دشوار اما ستودنی بود. در این مسیر ناهموار، برای بازگرداندن امید به جامعه و دفاع از رنج‌های مردم، همراه و در کنارتان ایستاده‌ایم.
به امید روزهایی روشن‌تر برای ایران عزیز.
مهرماه ۰۵
https://t.me/etthad_mellat_mazandaran
❤2🤬1
Forwarded from کامبیز نوروزی-حقوق و جامعه
🔴 جرم و جرمشناسی تراستی‌ها
شرق ۱۵ مهر ۱۴۰۵
قانون که از اقتصاد حذف شود، فساد جایش را پر می‌کند. درآمدهای نفتی مهم‌ترین درآمدهای ارزی ایران است. تراستی‌ها ظاهرا کارگزارانی هستند که برای دورزدن تحریم‌ها و صدور نفت، به‌ویژه از سال 1397 فعالیت می‌کنند. رئیس پیشین بانک مرکزی می‌گوید تراستی‌ها از افراد «مورد وثوق» انتخاب شده‌اند. عبدالناصر همتی گفته است اگر حجم تجارت خارجی کشور حدود ۱۳۰ میلیارد دلار باشد، ۲۰ تا ۳۰ میلیارد دلار در این فرایند (تراستی‌ها) دچار نشتی می‌شود؛ بخشی از این هزینه‌ها ناشی از مسیرهای غیرشفاف انتقال پول، کارمزدهای بالا، واسطه‌گری و... است. مدیرعامل پیشین شرکت بازرگانی نفت ایران اعلام کرده است از بهمن سال 1402 مبلغ 11 میلیارد دلار از پول نفت ایران برنگشته است. مشکلات ناشی از عملکرد تراستی‌ها چنان شده که برای آنها پرونده‌های قضائی نیز تشکیل شده است. تمام یا بخش اعظم درآمد نفتی کشور باید از طریق تراستی‌ها وارد کشور شود. تخلفات آنها هرچه باشد، در اقتصاد کشور اخلال ایجاد می‌کند.
علت توسل دولت و سایر دستگاه‌های مرتبط به تراستی‌ها را وجود تحریم‌هایی می‌دانند که به‌ویژه از سال 97 علیه ایران شروع شد. قرار بود ارتباط تراستی‌ها با حکومت ایران معلوم نشود تا آنها نیز مشمول تحریم نشوند؛ بنابراین همه مسائل تراستی‌ها پنهان ماند. به گفته عضو کمیسیون اقتصادی مجلس، آنها توسط دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی انتخاب می‌شدند و بانک مرکزی نیز اطلاعات کاملی از وضعیت آنها نداشت. بگذریم از این نکته که صلاحیت قانونی دبیرخانه شعام برای اتخاذ چنین تصمیمی به‌جد محل تردید است. فرایندهای تصمیم‌گیری و اجرای این روش و عملکرد تراستی‌ها غیرقانونی بوده و به‌طور کلی بیرون از نظامات حقوقی تجارت نفت ایران و نظارت بر آن صورت می‌گرفته است.
آمار دقیقی از عملکرد مالی تراستی‌ها وجود ندارد، اما ظاهرا در طول هر سال واسطه جابه‌جایی ده‌ها میلیارد دلار از پول ملت ایران بوده‌اند؛ بدون آنکه مقررات محکم و نظارت روشنی بر آنها وجود داشته باشد. در طول این جابه‌جایی، گفته شده چیزی بین 15 تا 20 درصد از ارزش واقعی درآمد کشور «نشت» کرده است. به عبارت روشن‌تر، این مقدار از پول ملت به فنا رفته است.
از نگاه جامعه‌شناسی کیفری، وقتی در محیط پنهان، ارزش‌های مالی فراوان و هنگفت نهفته باشد، احتمال وقوع جرم افزایش می‌یابد. اگر در یک اتومبیل که درهایش باز و شیشه‌هایش پایین است و در خیابانی خلوت توقف کرده و کسی هم در آن نیست، یک جعبه جواهر وجود داشته باشد، احتمال سرقت بسیار زیاد است. در این مثال، سارق مجرم است، اما مقصر اصلی صاحب آن خودرو است که همه درها را برای سارق باز گذاشته است. آنگاه که موقعیتی پنهان و غیرقانونی شکل می‌گیرد و در آن چند نفر عهده‌دار جابه‌جایی ده‌ها میلیارد دلار پول کشور می‌شوند، محیط پنهان و ارزش مالی هنگفت و بی‌نظیر، هرکسی حتی آدم‌های مورد وثوق را به ارتکاب جرم تشویق می‌کند. جرائم معروف به جرائم یقه‌سفیدها، همیشه جرائم همین آدم‌های مثلا مورد وثوق بوده است. چرا نظام تصمیم‌گیری و اجرائی برای مقابله با تحریم، راهی مغایر قانون و جرم‌زا را طی می‌کند؟ آیا تاجری که از واردات و صادرات کالا محروم می‌شود، مجاز است برای حفظ درآمدش به راه‌های غیرقانونی مانند قاچاق کالا رو بیاورد؟ چرا نظام تصمیم‌گیری و اجرائی کشور باید خود را در موقعیتی قرار دهد که برای حل بحران تحریم، ناگزیر از اتخاذ روش‌های غیرقانونی و مخربی شود که شاید در کوتاه‌مدت با تحمل زیان‌هایی درآمد کشور را حفظ کند، اما غدد سرطانی کشنده در اقتصاد کشور بکارد؟
سال‌هاست نظم حقوقی اقتصاد ایران در هزارتوی نظام بده‌بستان غیرقانونی مدیریت پنهان‌کار رانتی شکسته است. با سپردن پنهانی و غیرقانونی بخش بزرگی از تجارت منبع اصلی درآمد ارزی کشور، یعنی نفت، اقتصاد غیرقانونی‌تر می‌شود و گروه‌های ذی‌نفع غیرقانونی بیش از نهادهای قانونی مهار آن را در دست می‌گیرند.
آموزه‌های جرمشناسی به ما یادآوری می‌کند که ساختار بسیار پیچیده و پنهان واسطه‌گری تراستی‌ها و سنگینی مبالغی که در دست آنها قرار می‌گیرد، لاجرم اقتضا می‌کند دایره بسیار وسیعی از افراد و گروه‌های ذی‌نفع در داخل دستگاه‌های رسمی و بیرون از آن برای حراست از منافع آنها ایجاد شود. با گذشت زمان، این دایره بزرگ‌تر می‌شود و ریشه‌ای فاسد در نهادهای مرتبط می‌دواند و در واقع شبکه‌ای نهادینه می‌شود که فقط بر اساس فساد و جرم زندگی می‌کند و شاهرگ‌های اقتصاد کشور را در دست می‌گیرد.
حذف فساد و احیای قانون در اقتصاد کشور نیازمند اراده‌ای مقتدر و بزرگ است. این اراده می‌تواند با اجرای قانون مجازات اخلالگران در نظام اقتصادی علیه تراستی‌های متخلف توسط دستگاه قضا و قاطعیت دولت در سازماندهی مبادلات نفتی کشور محقق شود. تأخیر در درمان سرطان، مرگ‌آور است.
https://t.me/kambiznouroozi
شرق ۱۵ مهر ۱۴۰۵
قانون که از اقتصاد حذف شود، فساد جایش را پر می‌کند. درآمدهای نفتی مهم‌ترین درآمدهای ارزی ایران است. تراستی‌ها ظاهرا کارگزارانی هستند که برای دورزدن تحریم‌ها و صدور نفت، به‌ویژه از سال 1397 فعالیت می‌کنند. رئیس پیشین بانک مرکزی می‌گوید تراستی‌ها از افراد «مورد وثوق» انتخاب شده‌اند. عبدالناصر همتی گفته است اگر حجم تجارت خارجی کشور حدود ۱۳۰ میلیارد دلار باشد، ۲۰ تا ۳۰ میلیارد دلار در این فرایند (تراستی‌ها) دچار نشتی می‌شود؛ بخشی از این هزینه‌ها ناشی از مسیرهای غیرشفاف انتقال پول، کارمزدهای بالا، واسطه‌گری و... است. مدیرعامل پیشین شرکت بازرگانی نفت ایران اعلام کرده است از بهمن سال 1402 مبلغ 11 میلیارد دلار از پول نفت ایران برنگشته است. مشکلات ناشی از عملکرد تراستی‌ها چنان شده که برای آنها پرونده‌های قضائی نیز تشکیل شده است. تمام یا بخش اعظم درآمد نفتی کشور باید از طریق تراستی‌ها وارد کشور شود. تخلفات آنها هرچه باشد، در اقتصاد کشور اخلال ایجاد می‌کند.
علت توسل دولت و سایر دستگاه‌های مرتبط به تراستی‌ها را وجود تحریم‌هایی می‌دانند که به‌ویژه از سال 97 علیه ایران شروع شد. قرار بود ارتباط تراستی‌ها با حکومت ایران معلوم نشود تا آنها نیز مشمول تحریم نشوند؛ بنابراین همه مسائل تراستی‌ها پنهان ماند. به گفته عضو کمیسیون اقتصادی مجلس، آنها توسط دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی انتخاب می‌شدند و بانک مرکزی نیز اطلاعات کاملی از وضعیت آنها نداشت. بگذریم از این نکته که صلاحیت قانونی دبیرخانه شعام برای اتخاذ چنین تصمیمی به‌جد محل تردید است. فرایندهای تصمیم‌گیری و اجرای این روش و عملکرد تراستی‌ها غیرقانونی بوده و به‌طور کلی بیرون از نظامات حقوقی تجارت نفت ایران و نظارت بر آن صورت می‌گرفته است.
آمار دقیقی از عملکرد مالی تراستی‌ها وجود ندارد، اما ظاهرا در طول هر سال واسطه جابه‌جایی ده‌ها میلیارد دلار از پول ملت ایران بوده‌اند؛ بدون آنکه مقررات محکم و نظارت روشنی بر آنها وجود داشته باشد. در طول این جابه‌جایی، گفته شده چیزی بین 15 تا 20 درصد از ارزش واقعی درآمد کشور «نشت» کرده است. به عبارت روشن‌تر، این مقدار از پول ملت به فنا رفته است.
از نگاه جامعه‌شناسی کیفری، وقتی در محیط پنهان، ارزش‌های مالی فراوان و هنگفت نهفته باشد، احتمال وقوع جرم افزایش می‌یابد. اگر در یک اتومبیل که درهایش باز و شیشه‌هایش پایین است و در خیابانی خلوت توقف کرده و کسی هم در آن نیست، یک جعبه جواهر وجود داشته باشد، احتمال سرقت بسیار زیاد است. در این مثال، سارق مجرم است، اما مقصر اصلی صاحب آن خودرو است که همه درها را برای سارق باز گذاشته است. آنگاه که موقعیتی پنهان و غیرقانونی شکل می‌گیرد و در آن چند نفر عهده‌دار جابه‌جایی ده‌ها میلیارد دلار پول کشور می‌شوند، محیط پنهان و ارزش مالی هنگفت و بی‌نظیر، هرکسی حتی آدم‌های مورد وثوق را به ارتکاب جرم تشویق می‌کند. جرائم معروف به جرائم یقه‌سفیدها، همیشه جرائم همین آدم‌های مثلا مورد وثوق بوده است. چرا نظام تصمیم‌گیری و اجرائی برای مقابله با تحریم، راهی مغایر قانون و جرم‌زا را طی می‌کند؟ آیا تاجری که از واردات و صادرات کالا محروم می‌شود، مجاز است برای حفظ درآمدش به راه‌های غیرقانونی مانند قاچاق کالا رو بیاورد؟ چرا نظام تصمیم‌گیری و اجرائی کشور باید خود را در موقعیتی قرار دهد که برای حل بحران تحریم، ناگزیر از اتخاذ روش‌های غیرقانونی و مخربی شود که شاید در کوتاه‌مدت با تحمل زیان‌هایی درآمد کشور را حفظ کند، اما غدد سرطانی کشنده در اقتصاد کشور بکارد؟
سال‌هاست نظم حقوقی اقتصاد ایران در هزارتوی نظام بده‌بستان غیرقانونی مدیریت پنهان‌کار رانتی شکسته است. با سپردن پنهانی و غیرقانونی بخش بزرگی از تجارت منبع اصلی درآمد ارزی کشور، یعنی نفت، اقتصاد غیرقانونی‌تر می‌شود و گروه‌های ذی‌نفع غیرقانونی بیش از نهادهای قانونی مهار آن را در دست می‌گیرند.
آموزه‌های جرمشناسی به ما یادآوری می‌کند که ساختار بسیار پیچیده و پنهان واسطه‌گری تراستی‌ها و سنگینی مبالغی که در دست آنها قرار می‌گیرد، لاجرم اقتضا می‌کند دایره بسیار وسیعی از افراد و گروه‌های ذی‌نفع در داخل دستگاه‌های رسمی و بیرون از آن برای حراست از منافع آنها ایجاد شود. با گذشت زمان، این دایره بزرگ‌تر می‌شود و ریشه‌ای فاسد در نهادهای مرتبط می‌دواند و در واقع شبکه‌ای نهادینه می‌شود که فقط بر اساس فساد و جرم زندگی می‌کند و شاهرگ‌های اقتصاد کشور را در دست می‌گیرد.
حذف فساد و احیای قانون در اقتصاد کشور نیازمند اراده‌ای مقتدر و بزرگ است. این اراده می‌تواند با اجرای قانون مجازات اخلالگران در نظام اقتصادی علیه تراستی‌های متخلف توسط دستگاه قضا و قاطعیت دولت در سازماندهی مبادلات نفتی کشور محقق شود. تأخیر در درمان سرطان، مرگ‌آور است.
https://t.me/kambiznouroozi
Telegram
کامبیز نوروزی-حقوق و جامعه
تأملی در حقوق ، جامعه و فرهنگ | ارتباط با مدیر کانال @Knouroozi
Forwarded from کامبیز نوروزی-حقوق و جامعه
🔴واگذاری خاک کشور به بیگانه!!!؟
۱۶ مهر ۱۴۰۵
محسن زنگنه نماینده مجلس ایران در گفتگو با تلویزیون سحر افغانستان اعلام کرد که پیرو مذاکرات انجام‌شده با وزیر صنعت و تجارت طالبان، مقرر شده است حدود ۱۰ هکتار زمین در حاشیه آب‌های بندر چابهار و بیش از ۱۰۰ هکتار در مرحله نخست در محدوده منطقه ویژه اقتصادی این بندر به افغانستان اختصاص یابد تا دولت افغانستان با سرمایه‌گذاری در این اراضی، زیرساخت‌های لازم برای ترانزیت کالاهای خود به سمت دریا را ایجاد کند. او گفت: «در گفتگو با وزیر صنعت [طالبان] توافق کردیم که افغانستان بتواند در بندر چابهار در منطقه آزاد، یک سرزمین متعلق به خودش داشته باشد.»
در مملکت چه می‌گذرد؟
مگر ممکن است خاک کشور را به دولت بیگانه واگذار کرد.
این نماینده بر چه پایه‌ای بر خلاف قانون اساسی و حق حاکمیت ملی و حتی بدون درک معنای کلمات می‌گوید " با دولت افغانستان توافق کردیم که افغانستان بتواند در منطقه آزاد چابهار سرزمین متعلق خودش را داشته باشد.
این جمله یعنی ایران در حالی که در دفاع از تجاوز آمریکا و اسرائیل به سرزمین خونهای شریف می‌دهد، دودستی خاک کشور را به دولت بیگانه واگذار کند.
آیا حساب و کتابی در مملکت وجود دارد؟
جالب اینجاست که مدیرعامل منطقه آزاد چابهار در توئیتی در شبکه X از چنین توافق کلا اظهار بی‌اطلاعی کرده است.
این نماینده نمی‌داند که چنین توافقی مطلقا غیرقانونی و مردود است.
از باغ نظارت استصوابی هر دم میوه تازه‌تری می‌رسد.
کسی از مقامات مملکت باید باشد که حرف این نماینده روشن کند.
اگر این حرف او کذب است، مصداق بارز ماده ۶۹۸ قانون مجازات اسلامی استوار و اگر راست است که هزار بار وای بر ما که با سرزمین و خاک کشور چنین می‌کنند.
https://t.me/kambiznouroozi
۱۶ مهر ۱۴۰۵
محسن زنگنه نماینده مجلس ایران در گفتگو با تلویزیون سحر افغانستان اعلام کرد که پیرو مذاکرات انجام‌شده با وزیر صنعت و تجارت طالبان، مقرر شده است حدود ۱۰ هکتار زمین در حاشیه آب‌های بندر چابهار و بیش از ۱۰۰ هکتار در مرحله نخست در محدوده منطقه ویژه اقتصادی این بندر به افغانستان اختصاص یابد تا دولت افغانستان با سرمایه‌گذاری در این اراضی، زیرساخت‌های لازم برای ترانزیت کالاهای خود به سمت دریا را ایجاد کند. او گفت: «در گفتگو با وزیر صنعت [طالبان] توافق کردیم که افغانستان بتواند در بندر چابهار در منطقه آزاد، یک سرزمین متعلق به خودش داشته باشد.»
در مملکت چه می‌گذرد؟
مگر ممکن است خاک کشور را به دولت بیگانه واگذار کرد.
این نماینده بر چه پایه‌ای بر خلاف قانون اساسی و حق حاکمیت ملی و حتی بدون درک معنای کلمات می‌گوید " با دولت افغانستان توافق کردیم که افغانستان بتواند در منطقه آزاد چابهار سرزمین متعلق خودش را داشته باشد.
این جمله یعنی ایران در حالی که در دفاع از تجاوز آمریکا و اسرائیل به سرزمین خونهای شریف می‌دهد، دودستی خاک کشور را به دولت بیگانه واگذار کند.
آیا حساب و کتابی در مملکت وجود دارد؟
جالب اینجاست که مدیرعامل منطقه آزاد چابهار در توئیتی در شبکه X از چنین توافق کلا اظهار بی‌اطلاعی کرده است.
این نماینده نمی‌داند که چنین توافقی مطلقا غیرقانونی و مردود است.
از باغ نظارت استصوابی هر دم میوه تازه‌تری می‌رسد.
کسی از مقامات مملکت باید باشد که حرف این نماینده روشن کند.
اگر این حرف او کذب است، مصداق بارز ماده ۶۹۸ قانون مجازات اسلامی استوار و اگر راست است که هزار بار وای بر ما که با سرزمین و خاک کشور چنین می‌کنند.
https://t.me/kambiznouroozi
Telegram
کامبیز نوروزی-حقوق و جامعه
تأملی در حقوق ، جامعه و فرهنگ | ارتباط با مدیر کانال @Knouroozi
👍7👎1
Forwarded from جبههٔ اصلاحات ایران
❇️محسن امین‌زاده در مجمع عمومی جبهه اصلاحات ایران:
چین تنها بازیگری است که می‌تواند به توافق ایران و آمریکا اعتبار و تضمین بین‌المللی بدهد
🔺محسن امین‌زاده، دیپلمات سابق و کارشناس برجسته حوزه بین‌الملل، در جلسه اخیر مجمع عمومی جبهه اصلاحات ایران، با تحلیل آخرین تحولات سیاست خارجی و روند مذاکرات ایران و آمریکا، چین را تنها بازیگری دانست که می‌تواند به توافق احتمالی میان دو کشور اعتبار و تضمین بین‌المللی ببخشد. وی با اشاره به ظرفیت مناسبات اقتصادی چین با آمریکا و نفوذ این کشور نزد طرف آمریکایی، بر ضرورت استفاده عملی ایران از ظرفیت پکن برای کمک به حل مناقشه، کنترل بحران در روابط دو کشور و دستیابی به تفاهمی پایدار تأکید کرد.
◾️این دیپلمات سابق با اشاره به تحولات اخیر در روابط چین و آمریکا و افزایش حساسیت پکن نسبت به مناقشه ایران و آمریکا، اظهار داشت که مواضع صریح‌تر چین و تماس‌های این کشور با طرف ایرانی، نشانه‌هایی مثبت برای ایفای نقشی مؤثرتر از سوی پکن در ساماندهی این مناقشه است. به گفته وی، توجه به ظرفیت چین در داخل ایران نیز افزایش یافته و حتی بیش از یک بار به رئیس‌جمهور توصیه شده است که از این ظرفیت برای ورود به موضوع، کنترل بحران در روابط ایران و آمریکا و ساماندهی مناسبات دو کشور استفاده کند.
◾️محسن امین‌زاده با اشاره به اینکه صرف نوشتن و امضای توافق میان رؤسای جمهور ایران و آمریکا برای تضمین پایداری آن کافی نیست، خاطرنشان کرد که طرف‌های مؤثر بین‌المللی باید آمادگی ارائه تضمین‌هایی را داشته باشند که به دوام تفاهم کمک کند. در این میان، مناسبات اقتصادی گسترده چین و آمریکا می‌تواند به پکن اعتبار و نفوذ قابل توجهی برای ایفای چنین نقشی بدهد.
◾️وی در عین حال با انتقاد از فاصله میان سخنان و عملکرد ایران در روابط با چین تصریح کرد که بسیاری از تفاهم‌ها و مناسبات دو کشور در عمل به نتایج مؤثر و ملموس منجر نشده و بیشتر در حد گفتار و تشریفات باقی مانده است. از نظر او، شرایط کنونی ضرورت بازنگری در این رویکرد و بهره‌گیری عملی از ظرفیتهای روابط ایران و چین را بیش از گذشته برجسته کرده است.
◾️امین‌زاده همچنین با اشاره به افزایش توجه به نقش چین در محافل سیاسی ایران، پررنگ‌تر شدن این ظرفیت را در مقایسه با نقش روسیه نیز مورد توجه قرار داد و گفت تحولات اخیر موجب تحرک بیشتر روس‌ها و اتخاذ مواضعی در همراهی با این روند شده است.
◾️این کارشناس حوزه بین‌الملل در بخش دیگری از سخنان خود، شکل‌گیری مناقشه‌ای جدی در داخل کشور بر سر مذاکره و مصالحه یا ادامه جنگ را از عوامل مؤثر بر وضعیت کنونی دانست. به گفته وی، این صف‌بندی دیگر پنهان نیست و در فضای سیاسی و رسانه‌ای کشور آشکار شده است؛ هرچند نمی‌توان آن را صرفاً به تقابل اصلاح‌طلبان و اصولگرایان تقلیل داد، چراکه در میان جریان‌های مختلف سیاسی نیز دیدگاه‌های مشترکی درباره ضرورت مذاکره و تفاهم وجود دارد.
◾️امین‌زاده با انتقاد از رویکرد صداوسیما در این زمینه تأکید کرد که این رسانه به‌طور جدی به ترویج ایده «جنگ بی‌پایان» می‌پردازد و در فضای رسانه‌ای آن، امکان مصالحه و توافق مجال چندانی برای طرح و پذیرش پیدا نمی‌کند. به باور وی، چنین فضایی فشار بر دیپلماسی را افزایش می‌دهد و ظرفیت حرکت به سوی تفاهم را محدود می‌سازد.
◾️وی در پایان تأکید کرد که پایان جنگ نباید صرفاً به آتش‌بسی منجر شود که وضعیت را در حالت بلاتکلیفی باقی بگذارد؛ بلکه باید فرصتی برای دستیابی به مصالحه‌ای پایدار، کاهش تنش‌های خارجی و خروج ایران از چرخه تداوم تحریم‌ها و انزوای بین‌المللی فراهم کند.
🔹آدرس جبهه اصلاحات ایران در شبکه‌های اجتماعی
تلگرام، اینستاگرام، ایکس (توئیتر)
چین تنها بازیگری است که می‌تواند به توافق ایران و آمریکا اعتبار و تضمین بین‌المللی بدهد
🔺محسن امین‌زاده، دیپلمات سابق و کارشناس برجسته حوزه بین‌الملل، در جلسه اخیر مجمع عمومی جبهه اصلاحات ایران، با تحلیل آخرین تحولات سیاست خارجی و روند مذاکرات ایران و آمریکا، چین را تنها بازیگری دانست که می‌تواند به توافق احتمالی میان دو کشور اعتبار و تضمین بین‌المللی ببخشد. وی با اشاره به ظرفیت مناسبات اقتصادی چین با آمریکا و نفوذ این کشور نزد طرف آمریکایی، بر ضرورت استفاده عملی ایران از ظرفیت پکن برای کمک به حل مناقشه، کنترل بحران در روابط دو کشور و دستیابی به تفاهمی پایدار تأکید کرد.
◾️این دیپلمات سابق با اشاره به تحولات اخیر در روابط چین و آمریکا و افزایش حساسیت پکن نسبت به مناقشه ایران و آمریکا، اظهار داشت که مواضع صریح‌تر چین و تماس‌های این کشور با طرف ایرانی، نشانه‌هایی مثبت برای ایفای نقشی مؤثرتر از سوی پکن در ساماندهی این مناقشه است. به گفته وی، توجه به ظرفیت چین در داخل ایران نیز افزایش یافته و حتی بیش از یک بار به رئیس‌جمهور توصیه شده است که از این ظرفیت برای ورود به موضوع، کنترل بحران در روابط ایران و آمریکا و ساماندهی مناسبات دو کشور استفاده کند.
◾️محسن امین‌زاده با اشاره به اینکه صرف نوشتن و امضای توافق میان رؤسای جمهور ایران و آمریکا برای تضمین پایداری آن کافی نیست، خاطرنشان کرد که طرف‌های مؤثر بین‌المللی باید آمادگی ارائه تضمین‌هایی را داشته باشند که به دوام تفاهم کمک کند. در این میان، مناسبات اقتصادی گسترده چین و آمریکا می‌تواند به پکن اعتبار و نفوذ قابل توجهی برای ایفای چنین نقشی بدهد.
◾️وی در عین حال با انتقاد از فاصله میان سخنان و عملکرد ایران در روابط با چین تصریح کرد که بسیاری از تفاهم‌ها و مناسبات دو کشور در عمل به نتایج مؤثر و ملموس منجر نشده و بیشتر در حد گفتار و تشریفات باقی مانده است. از نظر او، شرایط کنونی ضرورت بازنگری در این رویکرد و بهره‌گیری عملی از ظرفیتهای روابط ایران و چین را بیش از گذشته برجسته کرده است.
◾️امین‌زاده همچنین با اشاره به افزایش توجه به نقش چین در محافل سیاسی ایران، پررنگ‌تر شدن این ظرفیت را در مقایسه با نقش روسیه نیز مورد توجه قرار داد و گفت تحولات اخیر موجب تحرک بیشتر روس‌ها و اتخاذ مواضعی در همراهی با این روند شده است.
◾️این کارشناس حوزه بین‌الملل در بخش دیگری از سخنان خود، شکل‌گیری مناقشه‌ای جدی در داخل کشور بر سر مذاکره و مصالحه یا ادامه جنگ را از عوامل مؤثر بر وضعیت کنونی دانست. به گفته وی، این صف‌بندی دیگر پنهان نیست و در فضای سیاسی و رسانه‌ای کشور آشکار شده است؛ هرچند نمی‌توان آن را صرفاً به تقابل اصلاح‌طلبان و اصولگرایان تقلیل داد، چراکه در میان جریان‌های مختلف سیاسی نیز دیدگاه‌های مشترکی درباره ضرورت مذاکره و تفاهم وجود دارد.
◾️امین‌زاده با انتقاد از رویکرد صداوسیما در این زمینه تأکید کرد که این رسانه به‌طور جدی به ترویج ایده «جنگ بی‌پایان» می‌پردازد و در فضای رسانه‌ای آن، امکان مصالحه و توافق مجال چندانی برای طرح و پذیرش پیدا نمی‌کند. به باور وی، چنین فضایی فشار بر دیپلماسی را افزایش می‌دهد و ظرفیت حرکت به سوی تفاهم را محدود می‌سازد.
◾️وی در پایان تأکید کرد که پایان جنگ نباید صرفاً به آتش‌بسی منجر شود که وضعیت را در حالت بلاتکلیفی باقی بگذارد؛ بلکه باید فرصتی برای دستیابی به مصالحه‌ای پایدار، کاهش تنش‌های خارجی و خروج ایران از چرخه تداوم تحریم‌ها و انزوای بین‌المللی فراهم کند.
🔹آدرس جبهه اصلاحات ایران در شبکه‌های اجتماعی
تلگرام، اینستاگرام، ایکس (توئیتر)
Telegram
جبههٔ اصلاحات ایران
کانال رسمی «جبههٔ اصلاحات ایران»
❤3🤬1
Forwarded from حزب اتحادملت‌ایران‌اسلامی‌شعبه آذربایجان شرقی
بازگشت همه به سوی اوست
خبر درگذشت زنده‌یاد حاج حسن مستفید، از یادگاران دفاع مقدس، عضو شورای حزب اتحاد در آذربایجان شرقی و رئیس جبهه اصلاحات شهرستان سراب، موجب اندوه عمیق و تأثر فراوان شد. فقدان انسانی شریف، دلسوز و همراه که سال‌ها با ایمان و مسئولیت‌پذیری در مسیر خدمت و اصلاح امور گام برداشت، برای همه کسانی که او را می‌شناختند، ضایعه‌ای سنگین و جبران‌ناپذیر است.
این ضایعه جانکاه را صمیمانه به خانواده محترم و داغدار ایشان، همرزمان، دوستان، اعضای حزب اتحاد ملت ، همراهان جبهه اصلاحات و مردم شریف سراب تسلیت می‌گویم. در این روزهای دشوار، خود را در غم آنان شریک می‌دانم و از درگاه خداوند متعال برای آن مرحوم رحمت و مغفرت الهی و برای بازماندگان، شکیبایی، آرامش و تسلای خاطر مسئلت دارم.
آذر منصوری
مهر ۱۴۰۵
خبر درگذشت زنده‌یاد حاج حسن مستفید، از یادگاران دفاع مقدس، عضو شورای حزب اتحاد در آذربایجان شرقی و رئیس جبهه اصلاحات شهرستان سراب، موجب اندوه عمیق و تأثر فراوان شد. فقدان انسانی شریف، دلسوز و همراه که سال‌ها با ایمان و مسئولیت‌پذیری در مسیر خدمت و اصلاح امور گام برداشت، برای همه کسانی که او را می‌شناختند، ضایعه‌ای سنگین و جبران‌ناپذیر است.
این ضایعه جانکاه را صمیمانه به خانواده محترم و داغدار ایشان، همرزمان، دوستان، اعضای حزب اتحاد ملت ، همراهان جبهه اصلاحات و مردم شریف سراب تسلیت می‌گویم. در این روزهای دشوار، خود را در غم آنان شریک می‌دانم و از درگاه خداوند متعال برای آن مرحوم رحمت و مغفرت الهی و برای بازماندگان، شکیبایی، آرامش و تسلای خاطر مسئلت دارم.
آذر منصوری
مهر ۱۴۰۵
❤2🙏2
سبستان و بلوچستان را دریابیم
از زخم‌های جنگ تا ضرورت صلح و توسعه
آذر منصوری
سال گذشته، درست یک روز پیش از آغاز جنگ ۱۲ روزه، برای شرکت در نشست هفته تشکیلاتی حزب اتحاد به زاهدان رفتم. قرار بود پس از پایان نشست به تهران بازگردم، اما تجاوز نظامی آمریکا و اسرائیل، معادلات را تغییر داد و جنگی آغاز شد که اگرچه پس از ۱۲ روز به آتش‌بسی موقت رسید، مناقشه‌ای که بستر آن را فراهم کرده بود، همچنان ادامه دارد و این روز ها نیز نگرانی از شروع مجدد آن بیشتر شده است.
در فرصتی که پیش از آغاز جنگ فراهم شد، به اتفاق چند تن از دوستان حزبی، سری به یکی از بازارهای زاهدان زدیم. دیدن زندگی مردم، ظرفیتهای این استان پهناور و در عین حال محرومیت‌هایی که با وجود موقعیت راهبردی و مرزهای گسترده‌اش با آن دست‌به‌گریبان است، مرا به فکر نوشتن یادداشتی درباره ضرورت توسعه سیستان‌وبلوچستان انداخت. جنگ اما مجال نداد؛ گویی بار دیگر مسئله‌ای حیاتی در هیاهوی مناقشه‌ها به حاشیه رفت.
امروز، با گذشت ماه‌ها از آن سفر، نه‌تنها ضرورت پرداختن به توسعه این استان کمتر نشده، بلکه با گسترش تحرکات گروه‌های مسلح و وقوع ترورها، اهمیت آن دوچندان شده است. مقابله با خشونت و تروریسم ضرورتی انکارناپذیر است، اما امنیت پایدار را نمی‌توان تنها با ابزارهای نظامی و انتظامی تأمین کرد. امنیت زمانی ریشه‌دار می‌شود که مردم، خود را در سرنوشت کشور سهیم بدانند، از فرصت‌های برابر برخوردار باشند و توسعه را در زندگی روزمره خود لمس کنند.
سیستان‌وبلوچستان با طولانی‌ترین مرزهای کشور، موقعیت ممتاز تجاری و ترانزیتی، ظرفیتهای بندری، معدنی و انسانی، می‌تواند یکی از کانون‌های مهم توسعه ایران باشد. بااین‌حال، سال‌ها محرومیت، بیکاری، کمبود زیرساخت‌ها و احساس تبعیض، فاصله‌ای میان ظرفیتهای این سرزمین و واقعیت زندگی بخشی از مردم آن ایجاد کرده است. پر کردن این فاصله، لطف به این منطقه نیست، بلکه ضرورتی برای منافع ملی و امنیت پایدار ایران است.
البته که نمی‌توان از زخم عمیق جمعی برآمده از فاجعه جمعه خونین زاهدان در هشتم مهرماه ۱۴۰۱ و حوادث اطراف مسجد مکی سخن نگفت؛ زخمی که آثار آن همچنان در حافظه مردم باقی است. ترمیم این زخم، به رسمیت شناختن رنج خانواده‌های قربانیان، شنیدن صدای مردم و بازسازی اعتماد عمومی را می‌طلبد. تلاش‌های مهندس بیحار استاندار سخت‌کوش سیستان‌وبلوچستان برای نزدیک کردن فاصله‌ها و ترمیم شکاف‌های اجتماعی، در صورتی که با حمایت جدی دولت و اختیارات و منابع کافی همراه شود، می‌تواند گامی مؤثر در این مسیر باشد.
همچنین ظرفیت اجتماعی و مذهبی مولوی عبدالحمید را نباید نادیده گرفت. در جامعه‌ای با تنوع قومی و مذهبی ایران، شخصیت‌های مورد اعتماد مردم می‌توانند در تقویت گفت‌وگو، کاهش تنش‌ها و جلوگیری از گسترش خشونت نقشی مؤثر ایفا کنند. به نظرم بهره‌گیری از این ظرفیت‌ها، به رسمیت شناختن سرمایه های اجتماعی کشور و توان آنها در ترمیم شکاف دولت_ملت است.
با توجه به واقعیت هایی که غیرقابل انکار است و بخشی از آن گفته شد،ایران امروز بیش از همیشه به پایان جنگ و حرکت به سوی صلحی پایدار نیاز دارد؛ صلحی که تنها به توقف درگیری نظامی محدود نماند و در داخل نیز با کاهش تبعیض، تقویت اعتماد عمومی و فراهم کردن زمینه مشارکت همه ایرانیان همراه شود. بنابراین ادامه مناقشه خارجی، منابع و فرصت‌های کشور را فرسوده می‌کند و امکان پرداختن به مسائل انباشته‌شده جامعه را کاهش می‌دهد.
توسعه پایدار، توزیع عادلانه فرصت‌ها و به رسمیت شناختن تنوع اجتماعی، مکمل یکدیگرند و هیچ‌یک را نمی‌توان به آینده‌ای نامعلوم موکول کرد. ایران برای عبور از بحران‌های امروز، به جای بازتولید چرخه خشونت و ناامنی، به صلح، اعتماد و اراده‌ای ملی برای توسعه نیاز دارد؛ اراده‌ای که سیستان‌وبلوچستان باید یکی از مهم‌ترین میدان‌های تحقق آن باشد.
@azarmansouri
از زخم‌های جنگ تا ضرورت صلح و توسعه
آذر منصوری
سال گذشته، درست یک روز پیش از آغاز جنگ ۱۲ روزه، برای شرکت در نشست هفته تشکیلاتی حزب اتحاد به زاهدان رفتم. قرار بود پس از پایان نشست به تهران بازگردم، اما تجاوز نظامی آمریکا و اسرائیل، معادلات را تغییر داد و جنگی آغاز شد که اگرچه پس از ۱۲ روز به آتش‌بسی موقت رسید، مناقشه‌ای که بستر آن را فراهم کرده بود، همچنان ادامه دارد و این روز ها نیز نگرانی از شروع مجدد آن بیشتر شده است.
در فرصتی که پیش از آغاز جنگ فراهم شد، به اتفاق چند تن از دوستان حزبی، سری به یکی از بازارهای زاهدان زدیم. دیدن زندگی مردم، ظرفیتهای این استان پهناور و در عین حال محرومیت‌هایی که با وجود موقعیت راهبردی و مرزهای گسترده‌اش با آن دست‌به‌گریبان است، مرا به فکر نوشتن یادداشتی درباره ضرورت توسعه سیستان‌وبلوچستان انداخت. جنگ اما مجال نداد؛ گویی بار دیگر مسئله‌ای حیاتی در هیاهوی مناقشه‌ها به حاشیه رفت.
امروز، با گذشت ماه‌ها از آن سفر، نه‌تنها ضرورت پرداختن به توسعه این استان کمتر نشده، بلکه با گسترش تحرکات گروه‌های مسلح و وقوع ترورها، اهمیت آن دوچندان شده است. مقابله با خشونت و تروریسم ضرورتی انکارناپذیر است، اما امنیت پایدار را نمی‌توان تنها با ابزارهای نظامی و انتظامی تأمین کرد. امنیت زمانی ریشه‌دار می‌شود که مردم، خود را در سرنوشت کشور سهیم بدانند، از فرصت‌های برابر برخوردار باشند و توسعه را در زندگی روزمره خود لمس کنند.
سیستان‌وبلوچستان با طولانی‌ترین مرزهای کشور، موقعیت ممتاز تجاری و ترانزیتی، ظرفیتهای بندری، معدنی و انسانی، می‌تواند یکی از کانون‌های مهم توسعه ایران باشد. بااین‌حال، سال‌ها محرومیت، بیکاری، کمبود زیرساخت‌ها و احساس تبعیض، فاصله‌ای میان ظرفیتهای این سرزمین و واقعیت زندگی بخشی از مردم آن ایجاد کرده است. پر کردن این فاصله، لطف به این منطقه نیست، بلکه ضرورتی برای منافع ملی و امنیت پایدار ایران است.
البته که نمی‌توان از زخم عمیق جمعی برآمده از فاجعه جمعه خونین زاهدان در هشتم مهرماه ۱۴۰۱ و حوادث اطراف مسجد مکی سخن نگفت؛ زخمی که آثار آن همچنان در حافظه مردم باقی است. ترمیم این زخم، به رسمیت شناختن رنج خانواده‌های قربانیان، شنیدن صدای مردم و بازسازی اعتماد عمومی را می‌طلبد. تلاش‌های مهندس بیحار استاندار سخت‌کوش سیستان‌وبلوچستان برای نزدیک کردن فاصله‌ها و ترمیم شکاف‌های اجتماعی، در صورتی که با حمایت جدی دولت و اختیارات و منابع کافی همراه شود، می‌تواند گامی مؤثر در این مسیر باشد.
همچنین ظرفیت اجتماعی و مذهبی مولوی عبدالحمید را نباید نادیده گرفت. در جامعه‌ای با تنوع قومی و مذهبی ایران، شخصیت‌های مورد اعتماد مردم می‌توانند در تقویت گفت‌وگو، کاهش تنش‌ها و جلوگیری از گسترش خشونت نقشی مؤثر ایفا کنند. به نظرم بهره‌گیری از این ظرفیت‌ها، به رسمیت شناختن سرمایه های اجتماعی کشور و توان آنها در ترمیم شکاف دولت_ملت است.
با توجه به واقعیت هایی که غیرقابل انکار است و بخشی از آن گفته شد،ایران امروز بیش از همیشه به پایان جنگ و حرکت به سوی صلحی پایدار نیاز دارد؛ صلحی که تنها به توقف درگیری نظامی محدود نماند و در داخل نیز با کاهش تبعیض، تقویت اعتماد عمومی و فراهم کردن زمینه مشارکت همه ایرانیان همراه شود. بنابراین ادامه مناقشه خارجی، منابع و فرصت‌های کشور را فرسوده می‌کند و امکان پرداختن به مسائل انباشته‌شده جامعه را کاهش می‌دهد.
توسعه پایدار، توزیع عادلانه فرصت‌ها و به رسمیت شناختن تنوع اجتماعی، مکمل یکدیگرند و هیچ‌یک را نمی‌توان به آینده‌ای نامعلوم موکول کرد. ایران برای عبور از بحران‌های امروز، به جای بازتولید چرخه خشونت و ناامنی، به صلح، اعتماد و اراده‌ای ملی برای توسعه نیاز دارد؛ اراده‌ای که سیستان‌وبلوچستان باید یکی از مهم‌ترین میدان‌های تحقق آن باشد.
@azarmansouri
❤9🙏2
Forwarded from حزب اتحاد ملت ایران اسلامی
بیانیه_حزب_اتحاد_ملت_درباره_هفته_سلامت_روان.pdf
178.1 KB
✅بیانیه حزب اتحاد ملت ایران اسلامی به مناسبت هفته سلامت روان
سلامت روان جامعه؛ مسئولیت عمومی و معیار کیفیت حکمرانی
🔹سلامت روان مردم با شرایط زندگی آنان، میزان برخورداری‌شان از کرامت، امنیت و حمایت اجتماعی و کیفیت سیاست‌گذاری عمومی ارتباط مستقیم و تنگاتنگ دارد.
🔹گسترش پوشش بیمه‌ای به خدمات ضروری روان‌شناسی و روان‌پزشکی، کاهش موانع مالی و جغرافیایی، تقویت خدمات سلامت روان در مراقبت‌های اولیه، توسعه‌ی نظام ارجاع و استمرار مراقبت از جمله اقداماتی است که باید در اولویت برنامه‌های نظام سلامت قرارگیرد.
🔹مردم ایران در پی بحران‌های مختلفی چون جنگ 12 روزه، از دست دادن فرزندان خود در اعتراضات دی ماه 1404، جنگ رمضان و شرایط جنگی حال حاضر، تحت فشار روانی زیادی قرار دارند. انتظار می‌رود نظام حکمرانی و مجموعه‌ی نهادها و ارگان‌های مرتبط با موضوع ضمن درک عواطف، احساسات و آسیب‌های وارد شده به مردم از هرگونه اقدامی که به تشدید آسیب‌های روانی، دیگری‌سازی شهروندان و قطبی‌کردن جامعه می انجامد، بپرهیزند.
🔻کانال تلگرام حزب:
@ETEHADMELLATIRAN
سلامت روان جامعه؛ مسئولیت عمومی و معیار کیفیت حکمرانی
🔹سلامت روان مردم با شرایط زندگی آنان، میزان برخورداری‌شان از کرامت، امنیت و حمایت اجتماعی و کیفیت سیاست‌گذاری عمومی ارتباط مستقیم و تنگاتنگ دارد.
🔹گسترش پوشش بیمه‌ای به خدمات ضروری روان‌شناسی و روان‌پزشکی، کاهش موانع مالی و جغرافیایی، تقویت خدمات سلامت روان در مراقبت‌های اولیه، توسعه‌ی نظام ارجاع و استمرار مراقبت از جمله اقداماتی است که باید در اولویت برنامه‌های نظام سلامت قرارگیرد.
🔹مردم ایران در پی بحران‌های مختلفی چون جنگ 12 روزه، از دست دادن فرزندان خود در اعتراضات دی ماه 1404، جنگ رمضان و شرایط جنگی حال حاضر، تحت فشار روانی زیادی قرار دارند. انتظار می‌رود نظام حکمرانی و مجموعه‌ی نهادها و ارگان‌های مرتبط با موضوع ضمن درک عواطف، احساسات و آسیب‌های وارد شده به مردم از هرگونه اقدامی که به تشدید آسیب‌های روانی، دیگری‌سازی شهروندان و قطبی‌کردن جامعه می انجامد، بپرهیزند.
🔻کانال تلگرام حزب:
@ETEHADMELLATIRAN