دوش می‌آمد و رخساره برافروخته بود

تا کجا باز دل غمزده‌ای سوخته بود

رسم عاشق کشی و شیوه شهرآشوبی

جامه‌ای بود که بر قامت او دوخته بود

جان عشاق سپند رخ خود می‌دانست

و آتش چهره بدین کار برافروخته بود

گر چه می‌گفت که زارت بکشم می‌دیدم

که نهانش نظری با من دلسوخته بود

حافظ

🔺شب #یلدای شما دانشگاهیان عزیز مبارک.

#روابط #عمومی #دانشگاه #آزاد #اسلامی #واحد #بابل

☘️🌸☘️➖#عضویت در #کانال روابط عمومی #واحد #بابل👇
@babol_iau_ac_ir