Forwarded from 💠مجله ادبی بلوطِ سرسختی
بلوط‌ها همیشه برایم شبیه آدم‌های نجیب روستا بوده‌اند.
ساکت، استوار، ریشه‌دار.
در گرمای تابستان سایه‌بانمان می‌شوند
و زمستان‌ها با تنه زخم‌خورده‌شان
به ما یادآوری می‌کنند ایستادن یعنی چه.
گاهی فکر میکنم اگر بلوط نبود
کوه آقا محمد(بیمامد) چطور امیدش را حفظ می‌کرد؟
در هر جوانه‌اش، ایمان به فردا جریان دارد
و در هر برگش، قصه‌ای از مهربانی زمین.
ما جشن می‌گیریم
تا بگوییم قدردان این پایداری هستیم
و شاید خودمان هم یادمان بیفتد
چطور باید محکم بمانیم
وقتی زندگی باد می‌شود.
@balootesarsakhti 🐿
ساکت، استوار، ریشه‌دار.
در گرمای تابستان سایه‌بانمان می‌شوند
و زمستان‌ها با تنه زخم‌خورده‌شان
به ما یادآوری می‌کنند ایستادن یعنی چه.
گاهی فکر میکنم اگر بلوط نبود
کوه آقا محمد(بیمامد) چطور امیدش را حفظ می‌کرد؟
در هر جوانه‌اش، ایمان به فردا جریان دارد
و در هر برگش، قصه‌ای از مهربانی زمین.
ما جشن می‌گیریم
تا بگوییم قدردان این پایداری هستیم
و شاید خودمان هم یادمان بیفتد
چطور باید محکم بمانیم
وقتی زندگی باد می‌شود.
@balootesarsakhti 🐿
❤7👏1
Forwarded from Jamshid Asnaashari
همهٔ بلوط ها ....
بزرگترین‌شان،کهنسال‌ترین‌شان،پانصد ساله‌است.شاید نخستین‌روز، نخستین‌جمعهٔ آبانِ‌‌پانصد‌سال پیش، در‌خلوت‌و سکوت، ازمیان‌ِ‌دو سنگِ صدمیلیون‌ساله،جوانه‌زده‌بود.
شاید‌در کَمر‌کِش بیمامد،یا‌نزدیک قُلّه، شاید‌هم میانِ حلقهٔ‌مهربانی،شنید‌که نخستین روز و نخستین‌چمعهٔ‌آبان۱۴۰۵،در‌واقع جشنِ‌تولدِاوست.
بلوط‌ها،به احترامش‌ایستادند، شاخه‌ها‌وبرگ‌هایشان‌را تکان‌دادند، رقصاندند،چون‌دیدندو شنیدند نوای ساز ودُهُل‌را، ورقصِ پیرافشانِ سپیدمویان رقصنده‌را،و چای‌و‌شیرینی‌و آش‌رشته و خنده و سرود و شادمانی دوستانشان،نگهبانانشان،نگهدارانشان‌را.
در‌نخستین روز‌یا‌نخستین‌جمعهٔ‌‌پانصد‌سال‌‌پیش، سال۹۰۵،اوایلِ قرنِ دهم‌شمسی،از این خبرها‌نبود،شاید فقط پرندهٔ تنهایی،یارمارمولکِ‌کوچولویی،یا مارِ نوجوانی،یا بچه‌روباهی،بی‌تفاوت‌از جوانه‌زدنِ‌بلوطِ‌پانصد‌ساله‌‌از کنارش‌رد‌شده‌بود!
برای بلوط‌پانصد‌سالهٔ‌آقابیمامَد، برای‌صبوری،طاقت،استقامت،مانایی، ماندگاری،سبزینگی، ثمردِهی‌وسربلندی‌اش،دیروز، جشنواره برگزارشد،به‌دانش‌آموزان،هنرمندان،خدمتگزاران‌و پیش‌کِسوتان‌لوح،تندیس،جایزه‌وهدیه‌دادند،تولد‌گرفتند،دست زدند،آش پختند،چای‌دَم‌کردند،خواندند، رقصیدند،خندیدند،عکس وفیلم‌گرفتند،دوچرخه‌سوارهااز‌اراک‌آمدند،مردم از روستاهای‌سرسختی‌علیا،پاکل، چال‌هما،قلعه،وشهرهای‌تهران،اراک، شازند،آستانه،هندودر، و‌بسیار‌روستاها‌و شهرهای‌دیگر‌آمدند، تا‌بلوطِ پانصد‌ساله، در روستای‌هفت‌هزارو‌پانصدساله،ببیند و بداندکه‌چقدرعزیز‌و محترم‌است،وبه بلوط‌های‌جوانتراز خود‌بگوید،در‌کنارِ این‌مردم‌وبرای‌این‌مردمِ‌قدردان،بمانید، اینان دوست ودوستدار‌و نگهبان‌و نگهدارِ‌شمایند‌و بلوط‌ها، دراحترام‌به‌پیرِسبز‌پوشِ خود،و دراحترام به‌این‌انبوهِ مردمانِ شرکت کننده دراین آئین تولد‌وشادمانگی،ِِ شاخه‌ها‌وبرگ‌هایشان‌را تکان‌دادند،برافشاندند‌ورقصاندند، همهٔ‌بلوط‌ها....
جمشید‌اثناعشری
۱۴۰۵/۸/۲
بزرگترین‌شان،کهنسال‌ترین‌شان،پانصد ساله‌است.شاید نخستین‌روز، نخستین‌جمعهٔ آبانِ‌‌پانصد‌سال پیش، در‌خلوت‌و سکوت، ازمیان‌ِ‌دو سنگِ صدمیلیون‌ساله،جوانه‌زده‌بود.
شاید‌در کَمر‌کِش بیمامد،یا‌نزدیک قُلّه، شاید‌هم میانِ حلقهٔ‌مهربانی،شنید‌که نخستین روز و نخستین‌چمعهٔ‌آبان۱۴۰۵،در‌واقع جشنِ‌تولدِاوست.
بلوط‌ها،به احترامش‌ایستادند، شاخه‌ها‌وبرگ‌هایشان‌را تکان‌دادند، رقصاندند،چون‌دیدندو شنیدند نوای ساز ودُهُل‌را، ورقصِ پیرافشانِ سپیدمویان رقصنده‌را،و چای‌و‌شیرینی‌و آش‌رشته و خنده و سرود و شادمانی دوستانشان،نگهبانانشان،نگهدارانشان‌را.
در‌نخستین روز‌یا‌نخستین‌جمعهٔ‌‌پانصد‌سال‌‌پیش، سال۹۰۵،اوایلِ قرنِ دهم‌شمسی،از این خبرها‌نبود،شاید فقط پرندهٔ تنهایی،یارمارمولکِ‌کوچولویی،یا مارِ نوجوانی،یا بچه‌روباهی،بی‌تفاوت‌از جوانه‌زدنِ‌بلوطِ‌پانصد‌ساله‌‌از کنارش‌رد‌شده‌بود!
برای بلوط‌پانصد‌سالهٔ‌آقابیمامَد، برای‌صبوری،طاقت،استقامت،مانایی، ماندگاری،سبزینگی، ثمردِهی‌وسربلندی‌اش،دیروز، جشنواره برگزارشد،به‌دانش‌آموزان،هنرمندان،خدمتگزاران‌و پیش‌کِسوتان‌لوح،تندیس،جایزه‌وهدیه‌دادند،تولد‌گرفتند،دست زدند،آش پختند،چای‌دَم‌کردند،خواندند، رقصیدند،خندیدند،عکس وفیلم‌گرفتند،دوچرخه‌سوارهااز‌اراک‌آمدند،مردم از روستاهای‌سرسختی‌علیا،پاکل، چال‌هما،قلعه،وشهرهای‌تهران،اراک، شازند،آستانه،هندودر، و‌بسیار‌روستاها‌و شهرهای‌دیگر‌آمدند، تا‌بلوطِ پانصد‌ساله، در روستای‌هفت‌هزارو‌پانصدساله،ببیند و بداندکه‌چقدرعزیز‌و محترم‌است،وبه بلوط‌های‌جوانتراز خود‌بگوید،در‌کنارِ این‌مردم‌وبرای‌این‌مردمِ‌قدردان،بمانید، اینان دوست ودوستدار‌و نگهبان‌و نگهدارِ‌شمایند‌و بلوط‌ها، دراحترام‌به‌پیرِسبز‌پوشِ خود،و دراحترام به‌این‌انبوهِ مردمانِ شرکت کننده دراین آئین تولد‌وشادمانگی،ِِ شاخه‌ها‌وبرگ‌هایشان‌را تکان‌دادند،برافشاندند‌ورقصاندند، همهٔ‌بلوط‌ها....
جمشید‌اثناعشری
۱۴۰۵/۸/۲
❤5👏4👍1
یادِ آدمی،
مادرِ دریغ و کینه است
و دخترِ خُردترِ خویش را
دوست‌تر می‌دارد
هنرِ به‌یادسپردن
تنها از این رو از تو می‌جوشد
که لاقیدی‌ات را
در تماشای گردنکشیِ گورزادانْ افزون کند
تا به پایمردیِ این چاره‌گرِ سُست‌گام
باران را نیز
از برهوتِ خویش
بی‌گُمان سازی
هیچ‌کس را خبر نیست
که تو از یک‌قدمیِ معجزه بازگشتی
و هیچ تردستِ نورسِتیزی
روح تابناکت را
خریدار نیامد
لیک رازی را که کس درنیابد
چرا باید گفت؟
بگذار دانایان را زین بیش
نه شکوهی باشد و نه افسوسی
مگر بدین‌سان
از کوه‌بارِ بیهودگی بتوانی رَست
و سیلاب گم‌بودگی
خستگی‌های بی‌شمارت را
بتواند شست.
علیرضا اسماعیل‌پور- ۱۴۰۵/۷/۳۰
@Balootesarsakhti🐿
مادرِ دریغ و کینه است
و دخترِ خُردترِ خویش را
دوست‌تر می‌دارد
هنرِ به‌یادسپردن
تنها از این رو از تو می‌جوشد
که لاقیدی‌ات را
در تماشای گردنکشیِ گورزادانْ افزون کند
تا به پایمردیِ این چاره‌گرِ سُست‌گام
باران را نیز
از برهوتِ خویش
بی‌گُمان سازی
هیچ‌کس را خبر نیست
که تو از یک‌قدمیِ معجزه بازگشتی
و هیچ تردستِ نورسِتیزی
روح تابناکت را
خریدار نیامد
لیک رازی را که کس درنیابد
چرا باید گفت؟
بگذار دانایان را زین بیش
نه شکوهی باشد و نه افسوسی
مگر بدین‌سان
از کوه‌بارِ بیهودگی بتوانی رَست
و سیلاب گم‌بودگی
خستگی‌های بی‌شمارت را
بتواند شست.
علیرضا اسماعیل‌پور- ۱۴۰۵/۷/۳۰
@Balootesarsakhti🐿
👏3❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
چه سرنوشت غم‌انگیزی که کرم کوچک ابریشم
تمام عمر قفس می‌بافت، ولی به فکر پریدن بود
#حسین_منزوی
@Balootesarsakhti🐿
تمام عمر قفس می‌بافت، ولی به فکر پریدن بود
#حسین_منزوی
@Balootesarsakhti🐿
👏4❤2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
همگان به جستجوی خانه می گردند
من کوچه خلوتی را می خواهم
بی انتها برای رفتن
بی واژه برای سرودن
و آسمانی برای پرواز کردن
عاشقانه اوج گرفتن
رها شدن .....
سید علی صالحی
@Balootesarsakhti🐿
📸 #کتایون_صدیقی
من کوچه خلوتی را می خواهم
بی انتها برای رفتن
بی واژه برای سرودن
و آسمانی برای پرواز کردن
عاشقانه اوج گرفتن
رها شدن .....
سید علی صالحی
@Balootesarsakhti🐿
📸 #کتایون_صدیقی
❤4👏2
خانه‌ام ابری‌ست
یکسره روی زمین ابری‌ست با آن
از فراز گردنه خرد و خراب و مست
باد می‌پیچد
یکسره دنیا خراب از اوست
و حواس من!
آی نی‌زن که تو را آوای نی، بُرده است دور از ره کجایی؟
خانه‌ام ابری‌ست اما
ابر بارانش گرفته است
در خیال روزهای روشنم کز دست رفتندم،
من به روی آفتابم
می‌برم در ساحت دریا نظاره
و همه دنیا خراب و خرد از باد است
و به ره، نی‌زن که دائم می‌نوازد نی، در این دنیای ابراندود
راه خود را دارد اندر پیش
#نیما_یوشیج
@balootesarsakhti🐿
یکسره روی زمین ابری‌ست با آن
از فراز گردنه خرد و خراب و مست
باد می‌پیچد
یکسره دنیا خراب از اوست
و حواس من!
آی نی‌زن که تو را آوای نی، بُرده است دور از ره کجایی؟
خانه‌ام ابری‌ست اما
ابر بارانش گرفته است
در خیال روزهای روشنم کز دست رفتندم،
من به روی آفتابم
می‌برم در ساحت دریا نظاره
و همه دنیا خراب و خرد از باد است
و به ره، نی‌زن که دائم می‌نوازد نی، در این دنیای ابراندود
راه خود را دارد اندر پیش
#نیما_یوشیج
@balootesarsakhti🐿
❤5
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
درود برشما دوستان عزیز! یکی از زیباترین، دلنشین ترین و خاطره انگیزترین کلیپی که دیده ام همین کلیپ است که به شما تقدیم میکنم.... امید روح و جانتان با این آهنگ زیبا « ترانه بوی جوی مولیان » به رقص و پرواز در آید و لذت و حظ وافر نصیب وجود شریفتان گردد❤️
#بلوط_سرسختی👇
@Balootesarsakhti🐿
#بلوط_سرسختی👇
@Balootesarsakhti🐿
❤8