#دموکراسی

دموکراسی هدیه نیست؛ فرهنگ است، مسئولیت است، و چیزی است که یک ملت باید آن را بسازد.

دموکراسی از لوله‌ی تفنگ بیرون نمی‌آید، با پول خریداری نمی‌شود و با زور هم در ذهن و فرهنگ یک جامعه ریشه نمی‌دواند.

ممکن است با زور حکومتی را سرنگون کرد؛ اما با زور نمی‌توان جامعه‌ای دموکراتیک ساخت.

دموکراسی از جایی آغاز می‌شود که یاد بگیریم صدای مخالف را بشنویم، بدون آنکه صاحب آن صدا را دشمن بدانیم.
از جایی که بپذیریم هیچ فرد، حزب، جریان یا ایدئولوژی‌ای مالک حقیقت مطلق نیست.

دموکراسی فقط صندوق رأی نیست.

دموکراسی یعنی آزادی بیان، انتخابات آزاد، حاکمیت قانون، حقوق برابر شهروندان، رسانه‌های آزاد، نهادهای مستقل و امکان نقد قدرت.

یعنی اگر امروز اکثریت هستی، حق نداری حقوق اقلیت را پایمال کنی؛ زیرا ممکن است فردا خودت در اقلیت باشی.

جامعه‌ای که در آن هر مخالفی «خائن»، «چپ»، «راست»، «سلطنت‌طلب»، «جمهوری‌خواه» یا با هر برچسب دیگری از میدان گفت‌وگو حذف شود، هنوز فرهنگ دموکراسی را نیاموخته است.

آزادی فقط آزادیِ کسانی نیست که مثل ما فکر می‌کنند.
آزمون واقعی آزادی، تحمل صدایی است که با آن مخالفیم.

برای ساختن فردای ایران، لازم نیست امروز درباره‌ی همه‌چیز توافق داشته باشیم.
لازم است درباره‌ی یک اصل توافق کنیم:

هیچ‌کس حق ندارد عقیده، سبک زندگی یا شکل حکومت مورد نظر خود را با زور بر دیگری تحمیل کند.

فردای ایران را نه یک منجی، نه یک حزب و نه یک تفنگ خواهد ساخت.

آن را مردمی خواهند ساخت که یاد گرفته‌اند گفت‌وگو کنند، اختلاف داشته باشند، یکدیگر را تحمل کنند، قدرت را پاسخگو نگه دارند و حق انتخاب یکدیگر را به رسمیت بشناسند.

دموکراسی یک مقصد نیست؛ تمرینی هرروزه است.

و این تمرین از همین امروز، از رفتار من و تو با یکدیگر آغاز می‌شود.

اگر آزادی می‌خواهیم، ابتدا باید تحمل آزادیِ دیگری را یاد بگیریم.


⚡️@bardegi57

#دموکراسی

دموکراسی هدیه نیست؛ فرهنگ است، مسئولیت است، و چیزی است که یک ملت باید آن را بسازد.

دموکراسی از لوله‌ی تفنگ بیرون نمی‌آید، با پول خریداری نمی‌شود و با زور هم در ذهن و فرهنگ یک جامعه ریشه نمی‌دواند.

ممکن است با زور حکومتی را سرنگون کرد؛ اما با زور نمی‌توان جامعه‌ای دموکراتیک ساخت.

دموکراسی از جایی آغاز می‌شود که یاد بگیریم صدای مخالف را بشنویم، بدون آنکه صاحب آن صدا را دشمن بدانیم.
از جایی که بپذیریم هیچ فرد، حزب، جریان یا ایدئولوژی‌ای مالک حقیقت مطلق نیست.

دموکراسی فقط صندوق رأی نیست.

دموکراسی یعنی آزادی بیان، انتخابات آزاد، حاکمیت قانون، حقوق برابر شهروندان، رسانه‌های آزاد، نهادهای مستقل و امکان نقد قدرت.

یعنی اگر امروز اکثریت هستی، حق نداری حقوق اقلیت را پایمال کنی؛ زیرا ممکن است فردا خودت در اقلیت باشی.

جامعه‌ای که در آن هر مخالفی «خائن»، «چپ»، «راست»، «سلطنت‌طلب»، «جمهوری‌خواه» یا با هر برچسب دیگری از میدان گفت‌وگو حذف شود، هنوز فرهنگ دموکراسی را نیاموخته است.

آزادی فقط آزادیِ کسانی نیست که مثل ما فکر می‌کنند.
آزمون واقعی آزادی، تحمل صدایی است که با آن مخالفیم.

برای ساختن فردای ایران، لازم نیست امروز درباره‌ی همه‌چیز توافق داشته باشیم.
لازم است درباره‌ی یک اصل توافق کنیم:

هیچ‌کس حق ندارد عقیده، سبک زندگی یا شکل حکومت مورد نظر خود را با زور بر دیگری تحمیل کند.

فردای ایران را نه یک منجی، نه یک حزب و نه یک تفنگ خواهد ساخت.

آن را مردمی خواهند ساخت که یاد گرفته‌اند گفت‌وگو کنند، اختلاف داشته باشند، یکدیگر را تحمل کنند، قدرت را پاسخگو نگه دارند و حق انتخاب یکدیگر را به رسمیت بشناسند.

دموکراسی یک مقصد نیست؛ تمرینی هرروزه است.

و این تمرین از همین امروز، از رفتار من و تو با یکدیگر آغاز می‌شود.

اگر آزادی می‌خواهیم، ابتدا باید تحمل آزادیِ دیگری را یاد بگیریم.


⚡️@bardegi57