‏جریان از این قراره (آرزو احمدوند زن سوم عباس آقا عراقچی وزیر هرزه و هرجایی جمهوری ننگین اسلامی) به معنای واقعی پولی بوده و زیرخواب سپاهیا و سران ج.ا،

➖وسط این دست به دست شدن عباس آقا عراقچی وزیر خارجه جمهوری اسلامی، میبینتش و یه دل نه صد دل عاشقش میشه

(آرزو احمدوند) همسر عباس عراقچی ، اصلیتش همدانی و مادرش اهل تویسرکانه و اون هم خاله بوده

➖حالا زندگی نامه و کثافتکاریها و حتی فیلمهای (آرزو احمدوند) همسر عباس عراقچی، رسیده دست (مهرداد ماهر) لیدر همدان و داره با مدرک دهنشون رو سرویس میکنه
▪️➖اسکرین بالا هم تهدید خاله‌ی ارزو از آلمانه که برا (مهرداد ماهر ) نوشته:

✍بدین‌وسیله به‌طور رسمی از اظهارات توهین‌آمیز و افتراگونه شما نسبت به خواهرم شکایت می‌کنم. این اظهارات غیرقابل‌قبول و از نظر قانونی قابل پیگیری هستند.
از شما می‌خواهم فوراً از چنین اظهاراتی خودداری کنید. در غیر این صورت، حق خود می‌دانم که طبق قوانین آلمان اقدامات قانونی را آغاز کنم.

•«منتظر عواقب حرف‌هایی که زدی باش »
•«کدوم حرفا عزیزم؟»
•«منتظر باش، ادامه بده؛ تو دادگاه آلمان همدیگه رو می‌بینیم.
(مهرداد ماهر) هم گفته اکی حرف زدم فیلمهارو دونه دونه پخش میکنم.

▪️➖درضمن جناب عباس عراقچی یکی از شل‌تنبانترین مقامات این حکومته که بارها کثافتکاریهاش در سفرهای خارجی رو شده و پروندش زیر دست وزارت اطلاعاته
منتظر اسناد بیشتر و ادامه‌ی دعوی باشید، این مطالب اپدیت میشود


⚡️@bardegi57

ترسو ذليل زادهٔ
‏برای یادگیری فوتبال میتونید باش تماس بگیرید

09352249999
09123803930

‎
⚡️@bardegi57

رژیم ایران نماینده مردم ایران نیست و بازتاب‌دهنده فرهنگ آنان که ریشه در تاریخی عمیق دارد هم نیست. من کشور دیگری را نمی‌شناسم که شکاف میان کسانی که کشور را اداره می‌کنند و مردمی که در آن زندگی می‌کنند، تا این اندازه عمیق و گسترده باشد.


⚡️@bardegi57

‏تصادفی داستانِ ضحاک را می‌خواندم…
نه برای سیاست، نه برای امروز، نه حتی با نیتِ مقایسه. فقط یک ورق از شاهنامه، برای دل خودم.
اما هرچه جلوتر رفتم، حس عجیبی افتاد به جانم؛
انگار این قصه را نه هزار سال پیش، که همین دیروز نوشته‌اند.
ضحاک، پادشاهی است بیگانه؛
نه از تبار این خاک، نه از جنس این فرهنگ....

می‌گویند عرب است و پایتختش بیت‌المقدس؛
شهری که خودش در طول تاریخ، همیشه بوی نزاع و سلطه و خون داده.
او با شمشیر نمی‌آید، با فریب می‌آید.
با «ترفند».
و عجبا که ایرانِ اسطوره‌ای، دقیقاً از همین‌جا زمین می‌خورد.
ضحاک در آغاز، پرهیزگار است.
نمازخوان است.
زاهد است.
اما درست همان‌جا که باید، شیطان وارد می‌شود؛
نه با شاخ و دم،
بلکه در هیأت یک آشپز خوش‌ذوق.
برای اولین بار، گوشت را وارد سفره‌ی شاه می‌کند.
پرندگان بریان، خوش‌بو و وسوسه‌انگیز.
و ضحاک، طعم را که می‌چشد، دیگر همان آدم سابق نیست.
قدرت هم همین‌طور است؛
اول فقط «طعمش» را می‌چشانی،
بعد دیگر نمی‌شود نگهش داشت.
ضحاک ذوق‌زده، آشپز را صدا می‌زند:
«چه می‌خواهی در برابر این هنر؟ زر؟ مقام؟»
و آشپز—که حالا می‌دانیم شیطان است—لبخند می‌زند و می‌گوید:
«فقط اجازه بده شانه‌هایت را ببوسم.»
چه پاداش ارزانی…
و چه بهای گرانی.
فردای آن روز، شانه‌ها زخم می‌شوند.
زخم‌ها دهان باز می‌کنند
و از دلِ بدنِ شاه،
دو مار سیاه بیرون می‌خزند.
تاریک، گرسنه، بی‌رحم.
نماد ارتجاع، ظلم، و سیری‌ناپذیری.
مارها آرام نمی‌گیرند.
میل دارند به مغز.
نه هر گوشتی؛
مغز.
جای فکر.
جای فهم.
جای اعتراض.
باز هم شیطان می‌آید، این‌بار در لباس «حکیم»:
«نگران نباش شاه!
راهش ساده است.
هر روز، دو جوان ایرانی.
مغزشان را بده به مارها،
تا مغز خودت سالم بماند.»
و از همان روز، عدالتِ ضحاک برقرار می‌شود:
قرعه می‌کشند.
بی‌طرفانه.
منصفانه.
امروز نوبتِ کیست؟
هر خانواده خوشحال است که «فعلاً» نوبتِ ما نشد.
همه می‌گویند:
«از این ستون به آن ستون فرج است…»
اما ستون‌ها زیاد نیستند.
و زمان، بی‌رحمانه سریع می‌گذرد.
سالانه بیش از هفتصد مغز جوان
خرجِ حفظِ مغز شاه می‌شود.
در آشپزخانه‌ی دربار،
دو نفر به نام ارمایل و گرمایل
وجدان‌شان قلقلک می‌گیرد.
نه آن‌قدر که همه‌چیز را به‌هم بزنند،
نه آن‌قدر که ساکت بمانند.
تصمیمی «میان‌دارانه» می‌گیرند:
هر روز، فقط یک جوان قربانی شود.
مغزش را با مغز گوسفند قاطی کنند.
مارها متوجه نشوند.
و سالی ۳۶۵ جوان نجات پیدا کنند.
اصلاحات موفق است!
مارها راضی‌اند.
آشپزها خوشحال‌اند.
و کسی نمی‌پرسد آن ۳۶۵ نفر دیگر چه شدند…
جوان‌های نجات‌یافته را شبانه روانه‌ی بیابان می‌کنند:
«فرار کن.
برنگرد.
آفتابی نشو.»
و این‌گونه است که
فرارِ مغزها
در شاهنامه ثبت می‌شود.
تا اینکه نوبت می‌رسد به کاوه.
کاوه آهنگر.
مردی که هفده پسرش
خوراکِ همان مارها شده‌اند.
دیگر چیزی برای از دست دادن ندارد.
ضحاک تصمیم می‌گیرد
از مردم امضا بگیرد
که «من پادشاهی دادگرم».
صف‌ها تشکیل می‌شود.
امضا پشت امضا.
سال‌ها تکرار.
اما کاوه
نه صف می‌ایستد
نه امضا می‌کند.
طومار را پاره می‌کند.
فریاد می‌زند:
«تو بیدادگری!»
و همین فریاد،
حکومت را می‌لرزاند.
کاوه پیشبند چرمی‌اش را
بر سر نیزه می‌کند.
درفشی از دل کار و رنج.
درفش کاویانی.
جوان‌ها یکی‌یکی می‌پیوندند.
قیام آغاز می‌شود.
و من،
کتاب را می‌بندم
و با خودم می‌گویم:
فردوسی فقط شاعر نبود.
او حافظه‌ی تاریخی ما بود.
و اسطوره،
وقتی زنده است
که هنوز «جواب بدهد».
نداریم چاره مگر کاوگی
نخواهیم جان جز به آزادگی
تشخیص با خودت است…

بهزاد دماوندی


⚡️@bardegi57

#تقویم_سقوط در منطقه:

۱: عراق | صدام حسین | ۲۰۰۳ | با حملهٔ آمریکا

۲: تونس | بن علی | ۲۰۱۱ | با انقلاب یاس

۳: مصر | حسنی مبارک | ۲۰۱۱ | بعد از موفقیت انقلاب تونس | انقلاب مصر

۴: لیبی | معمر قذافی | ۲۰۱۱ | بعد از انقلاب مصر | جنبش داخلی و مداخلهٔ خارجی

۵: یمن | علی عبدالله صالح | ۲۰۱۲ | جنبش داخلی با الهام از بهار عربی

۶: سوریه | بشار اسد | ۲۰۲۴ | جنبش ائتلافی‌ داخلی با حمایت ترکیه

این تقویم سقوط نشان می‌دهد که حاکمان مستبد شش کشور منطقه در طی‌ دو دهه سقوط کرده‌‌اند بی‌ آنکه از سقوط دیگری درس گرفته باشند...
هر کدامشان تصور کرده سقوط برای همسایه است!!!


⚡️@bardegi57

اینم آموزش فارسی کلت و کلاش ، خیلی آرام و پله پله. فقط ببخشید وسطش دوتا تبلیغ یوتیوب اومد


⚡️@bardegi57

طریقه سر هم کردن دوشکا یا ماشین گان

⚡️@bardegi57

طریقه دفاع از خود با استفاده از اسلحه یوزی


⚡️@bardegi57

استفاده از اسلحه کلاشینکف

⚡️@bardegi57

آموزش استفاده از اسلحه AK47


⚡️@bardegi57

حسین میخک بیرانوند، ۱۹ ساله، شب ۱۸ دی‌ماه در شهرستان بروجرد توسط نیروهای سپاه بازداشت شد.

بر اساس اطلاعات دریافتی، دادگاه بروجرد اتهام «محاربه» را علیه این نوجوان معترض مطرح کرده است. ‎#حسین_میخک_بیرانوند پس از بازداشت، به خرم‌آباد منتقل شده و هم‌اکنون در زندان این شهر نگهداری می‌شود


⚡️@bardegi57

نام شهروندی که ویدیوی دلخراش از آثار 'تیراندازی به سرش در پنجشنبه ۱۸ دی ‎#بروجرد' منتشر شده بود ‎#نادر_حسنوند است.
فرستنده نوشته در اون لحظه همسر و دو فرزندش هم در کنارش بودند


⚡️@bardegi57

🔴ارتش اسرائیل در حال افزایش آمادگی خود در تمام جبهه‌ها برای جنگ احتمالی با رژیم اسلامی است.


⚡️@bardegi57

در سال‌های اشغال فرانسه توسط نازی‌ها،
دانشجویی نزد ژان‌پل سارتر می‌رود.
پدرش کشته شده، برادرش در جنگ جان باخته
و مادرش تنها مانده است.
دانشجو میان دو انتخاب گرفتار است:
اگر بماند، می‌تواند از مادر رنج‌دیده‌اش مراقبت کند؛
اگر برود، می‌تواند به مقاومت بپیوندد و علیه اشغال بجنگد.

او از سارتر می‌پرسد:
«کدام اخلاقی‌تر است؟
ماندن با مادر یا رفتن برای نجات میهن؟»

سارتر پاسخ می‌دهد:
هیچ اصل اخلاقی از پیش‌داده‌ای وجود ندارد که
این انتخاب را برای تو حل کند.
تو محکومی که خودت انتخاب کنی،
و با این انتخاب، مسئول معنایی هستی که
برای انسان می‌سازی.


⚡️@bardegi57