باورنکردنی است که وقتی یک ملت فرمانبردار میشود، چه زود آزادیِ خود را به فراموشی می‌سپارد و چنان آنرا از یاد می‌برد که دیگر هرگز تصوری از بازیافتنِ آن به خود راه نمیدهد و چنان سهل و آسان و در کمالِ میل مطیع می‌شود که هر ناظری گمان میکند آنان بیش از آنکه چیزی به نام آزادی را از دست داده باشند، چیزِ دیگری موسوم به بردگی را بدست آورده‌اند. درست است که به انقیاد درآوردنِ مردم، در ابتدا کاری دشوار و محدود است بطوریکه به‌ کارگیریِ زور لازم می‌آید، اما نسلِ بعد به آسانی اطاعت را می‌پذیرد و آنرا به سیاقِ گذشتگانِ خود، بدیهی و غیرقابلِ تردید می‌انگارد. به همین دلیل است که بسیاری از انسانهایی که زیرِ یوغ، زاده می‌شوند و زیرِ همان یوغ پرورش می‌یابند و بزرگ می‌شوند و با بردگی خو می‌گیرند، آنرا وضعی کاملا عادی و بی‌عیب تصور می‌کنند. این مردمان از حقوقِ خود آگاه نیستند و صورتِ دیگری از حکومت را نمی‌شناسند و شرایطی را که در آن پا به جهان گذاشته‌اند، کاملا طبیعی می‌پندارند. البته نسلِ آینده همواره نقاطِ ضعف و زوایای تاریکِ زندگی و مناسباتِ گذشتگان را می‌کاود و در میان کتابها و آثارِ آنها به کنکاش می‌پردازد. با اینهمه، نفوذِ قدرتمندِ سنت و عادت‌پذیری، بویژه عادت به اطاعت، هیچکدام قانع‌کننده و توجیه‌گر نیستند.

#بردگی_اختیاری
#تین_دولابوئتی

⚡️@bardegi57