#چهارشنبه‌_سوری

در توتالیتاریسم، «تنهایی» یک اصل ثابته. تنهایی نه فقط به معنی «همسایه از همسایه خبر ندارد» بلکه به معنی دور بودن #ذهنیت_ها از همدیگه

آدم‌هایی که باید حس کنند کسی شبیه اون‌ها فکر نمی‌کنه
آدم‌هایی که نباید هیچ حس مشترکی با دیگران داشته باشند

آیا کسی رنج مرا می‌فهمد؟
آیا کسی مانند من خشمگین است؟
آیا در شادی من کسی شریک است؟
آیا کسی به چیزی که من فکر می‌کنم، فکر می‌کند؟
این‌ پرسش‌ها در ذهن این آدم‌هاست، حتی اگه مستقیم این پرسش‌ها رو نداشته باشند

توتالیتاریسم با کنترل رسانه‌ و با وارونه جلوه دادنِ حقیقت و سانسور، این حس «تنهایی» رو تقویت می‌کنه
و اینجاست که فردی در اون جامعه، باز می‌بینه هیچکس شبیه خودش نیست
نمی‌تونه صدا و تصویر خودشو از جامعه پیدا کنه.

توتالیتر به همین دلیل بی‌اعتمادی رو گسترش میده، این بی‌اعتمادی سوار بر اضطرابی شده که همه‌جا حضور داره، و در نهایت همه رو به غار تنهایی هدایت می‌کنه
هیچکس شریف نیست، هیچکس قابل اعتماد نیست، هیچکس درد مشترکی با تو نداره، هیچکس حس مشترکی با تو نداره، هیچکس تغییر نمی‌کنه، هیچکس شجاع نیست، همه بی‌ارزش‌اند
این پیام‌های توتالیتر برای تقویت این تنهایی و بی‌تفاوتی نسبت به همه‌چیز است

#چهارشنبه_سوری به عنوان یک نماد، همیشه مقابل این توتالیتاریسم بوده
جایی که چیزی برای اشتراک وجود داره‌
جایی که حسی مشترک وجود داره
جایی که گوشه به گوشهٔ خونه‌ها، کوچه‌ها، خیابان‌ها، زیر پای مردم بود
جایی که یادآوری می‌کنه این خیابان‌ها همیشه متعلق به خودتون بوده
جایی که رنگی از اتحاده

و این‌ها برای حکومت توتالیتر سم بود
برای همین همیشه از نمادهای ملی می‌ترسیدند و مقابل این نمادها قرار میگیرند

برای همین خیابون‌ها رو تبدیل به پادگان می‌کردند
اینکه چهارشنبه‌سوری تغییراتی کرد، اونم به دلیل زیست در حکومت آخوندی بوده، چیزی که طی سال‌ها ازش بهره برد و اضطراب از چهارشنبه‌سوری رو تقویت کرد، تا جایی که دیگه نه تنها رنگ اتحاد نداره، بلکه تبدیل به #نماد_ترس شده

این حکومت اگه ۵۰ نفر در چهارشنبه‌سوری آسیب می‌دیدند، تبدیلش می‌کرد به ۱۰۰۰ تا و با شوق گزارش از بیمارستان‌ها تهیه می‌کرد
و همه اینها را در کنار این موضوع بگذاریم که وارد کننده و تولید کننده اصلی وسائل انفجاری و وحشت زا خود رژیم و سپاهه

هشیار باشیم نمادها و جشن های ملی را ایرانی برگزار کنیم و انها را به ابزاری برای در کنار هم بودن و اتحاد و همبستگی ملی کنیم

یکبار امتحان کنیم و اجازه دهیم همه از پیر و جوان به خیابان بیایند و بزنن و برقصن و شاد باشند تا بدانیم چه جمعیت عظیمی هستیم و چه قدرتی داریم و چه راحت میتوان خیابان را به تصرف دراورد...

#کمیته_انتقام
#رستاخیز_ملی_ایران
#مردم_بیدار_شوید

🔥@komiteh_entegham

#چهارشنبه‌_سوری

در توتالیتاریسم، «تنهایی» یک اصل ثابته. تنهایی نه فقط به معنی «همسایه از همسایه خبر ندارد» بلکه به معنی دور بودن #ذهنیت_ها از همدیگه

آدم‌هایی که باید حس کنند کسی شبیه اون‌ها فکر نمی‌کنه
آدم‌هایی که نباید هیچ حس مشترکی با دیگران داشته باشند

آیا کسی رنج مرا می‌فهمد؟
آیا کسی مانند من خشمگین است؟
آیا در شادی من کسی شریک است؟
آیا کسی به چیزی که من فکر می‌کنم، فکر می‌کند؟
این‌ پرسش‌ها در ذهن این آدم‌هاست، حتی اگه مستقیم این پرسش‌ها رو نداشته باشند

توتالیتاریسم با کنترل رسانه‌ و با وارونه جلوه دادنِ حقیقت و سانسور، این حس «تنهایی» رو تقویت می‌کنه
و اینجاست که فردی در اون جامعه، باز می‌بینه هیچکس شبیه خودش نیست
نمی‌تونه صدا و تصویر خودشو از جامعه پیدا کنه.

توتالیتر به همین دلیل بی‌اعتمادی رو گسترش میده، این بی‌اعتمادی سوار بر اضطرابی شده که همه‌جا حضور داره، و در نهایت همه رو به غار تنهایی هدایت می‌کنه
هیچکس شریف نیست، هیچکس قابل اعتماد نیست، هیچکس درد مشترکی با تو نداره، هیچکس حس مشترکی با تو نداره، هیچکس تغییر نمی‌کنه، هیچکس شجاع نیست، همه بی‌ارزش‌اند
این پیام‌های توتالیتر برای تقویت این تنهایی و بی‌تفاوتی نسبت به همه‌چیز است

#چهارشنبه_سوری به عنوان یک نماد، همیشه مقابل این توتالیتاریسم بوده
جایی که چیزی برای اشتراک وجود داره‌
جایی که حسی مشترک وجود داره
جایی که گوشه به گوشهٔ خونه‌ها، کوچه‌ها، خیابان‌ها، زیر پای مردم بود
جایی که یادآوری می‌کنه این خیابان‌ها همیشه متعلق به خودتون بوده
جایی که رنگی از اتحاده

و این‌ها برای حکومت توتالیتر سم بود
برای همین همیشه از نمادهای ملی می‌ترسیدند و مقابل این نمادها قرار میگیرند

برای همین خیابون‌ها رو تبدیل به پادگان می‌کردند
اینکه چهارشنبه‌سوری تغییراتی کرد، اونم به دلیل زیست در حکومت آخوندی بوده، چیزی که طی سال‌ها ازش بهره برد و اضطراب از چهارشنبه‌سوری رو تقویت کرد، تا جایی که دیگه نه تنها رنگ اتحاد نداره، بلکه تبدیل به #نماد_ترس شده

این حکومت اگه ۵۰ نفر در چهارشنبه‌سوری آسیب می‌دیدند، تبدیلش می‌کرد به ۱۰۰۰ تا و با شوق گزارش از بیمارستان‌ها تهیه می‌کرد
و همه اینها را در کنار این موضوع بگذاریم که وارد کننده و تولید کننده اصلی وسائل انفجاری و وحشت زا خود رژیم و سپاهه

هشیار باشیم نمادها و جشن های ملی را ایرانی برگزار کنیم و انها را به ابزاری برای در کنار هم بودن و اتحاد و همبستگی ملی کنیم

یکبار امتحان کنیم و اجازه دهیم همه از پیر و جوان به خیابان بیایند و بزنن و برقصن و شاد باشند تا بدانیم چه جمعیت عظیمی هستیم و چه قدرتی داریم و چه راحت میتوان خیابان را به تصرف دراورد...



⚡️@bardegi57