پخشان عزیزی، مددکار اجتماعی و فعال حقوق زنان کُرد، در سال ۱۳۸۸ در جریان تجمع اعتراضی دانشجویان کُرد دانشگاه تهران به اعدام احسان فتاحیان بازداشت شد و پس از چهار ماه با قرار وثیقه آزاد گردید. او فارغ‌التحصیل رشته علوم اجتماعی گرایش مددکاری از دانشگاه علامه طباطبایی است و در حوزه آسیب‌های زنان با انجمن‌های مردم‌نهاد همکاری می‌کرد. عزیزی در سال ۱۳۹۳ برای کمک به آوارگان جنگی به شمال سوریه رفت و در کمپ‌های آوارگان به زنان و کودکان آسیب‌دیده یاری می‌رساند.

در تابستان ۱۴۰۲، پس از حدود ۱۰ سال، برای دیدار با خانواده به ایران بازگشت و در ۱۳ مرداد همان سال به همراه پدر و دو عضو دیگر خانواده‌اش بازداشت شد. او به اتهام «بغی» از طریق عضویت در گروه‌هایی که در برابر حکومت اسلامی قیام مسلحانه کرده‌اند، به اعدام محکوم شد. این حکم در دیوان عالی کشور تأیید شده است. وکلای او اعلام کرده‌اند که به دفاعیات و مستندات ارائه‌شده بی‌توجهی شده و فعالیت‌های او در اردوگاه‌های آوارگان جنگی، مسالمت‌آمیز و بدون سویه سیاسی بوده است.

پرونده پخشان عزیزی اکنون به اجرای احکام ارجاع شده و او در بند زنان زندان اوین محبوس است. سازمان‌های حقوق بشری نسبت به خطر اعدام قریب‌الوقوع او هشدار داده و به روند دادرسی ناعادلانه و شکنجه برای گرفتن اعتراف اجباری اعتراض کرده‌اند.
#سارا_میران

چند قرن بردگی
✨@bardegi57