🪐هوادارانم را پولدارتر میکنم، دشمنانم را فقیرتر!
🖊️ زندهیاد بیژن اشتری
فرانسیسکو فرانکو که تا همین پنجاه سال پیش دیکتاتور اسپانیا بود سبک خاصی در حکمرانی داشت که حایز اعتناست. از وقتی به قدرت رسید همه قراردادهای پروژههای عمرانی و ساختمانی را به دوستان و نوچهگان و طرفداران و حامیانش داد و دقت زیادی به خرج داد که دشمنان بالقوه و بالفعلش هیچ سهمی از این خوان نعمت نبرند.
او ایده جامعه دوطبقه را با پولدار کردن حامیانش (درصد اندکی از مردم) و فقیر کردن دشمنانش (اکثریت مردم) فعلیت بخشید.اعتقاد داشت که دشمن اگر فقیر و مفلوک شود همه انرژی اعتراضی اش هم خنثی خواهد شد. به این ترتیب دیری نگذشت که طبقه متوسط اسپانیایی به شهروندان درجه دو تبدیل شدند و آلونکنشینی در حاشیه شهرهای بزرگ رونق یافت. در این سکونتگاههای غیرانسانی، گرسنگی، خودکشی، اعتیاد و انواع خلافکاریها بیداد میکرد اما دولت کناری ایستاده بود و صرفا تماشا میکرد.
همزمان فرانکو تا توانست به حامیان و نوچهگانش امتیازات مالی داد و آنها را چاقوچله کرد. به آنهایی که در حفظ قدرت کمکش میکردند مناصب نانوآبدار میداد و اگر منصب و شغل به اندازه کافی نبود، پول و خانه و زمین میداد. همیشه شکمهایشان را سیر نگه میداشت تا مبادا به صف دشمنان بپیوندند. میدانست که با سیر و راضی نگهداشتن آنها میتواند وفاداریشان به رژیم را بخرد.
البته حواسش بود به چه کسی بدهد و به هر کس چقدر. اگر احساس میکرد کسی به اندازه کافی خورده و جیبش را زیادی پر کرده به نرمی او را کنار میزد چون احتمالا نوبت فرد دیگری رسیده بود که از آخور رژیمش سهم خود را بگیرد و بخورد. در واقع یکی از اصلیترین وظایف ژنرال فرانکو تصمیمگیری درباره این موضوع بود که چه کسانی باید پولدار شوند و چه کسانی نباید. این محور نظام نوچهپروریاش بود. این نظامی بود که در یک کشور فاقد احزاب سیاسی بیشترین کارایی را برای هر دیکتاتوری دارد. البته کارکرد مطلوب این سیستم نیازمند پول و امکانات زیادی است که باید دست دیکتاتور باشد تا با توزیع آن بین کارگزاران و نوچهگانش بتواند همواره آنها را در خدمت خویش داشته باشد.
برقراری نظام نوچهپروری به فرانکو اجازه داد که نظامی از محافل و شبکههای شخصی را جایگزین احزاب سیاسی کند؛شبکهها و محافلی که نهایتا سر آنها به شخص خود دیکتاتور ختم میشد. او موفق شد مجموعهای از سیاستمداران پوشالی بیاصلونسب و کارگزاران حقیر فرومایه را پرورش دهد که تنها چیزی که برایشان اهمیت داشت حفظ منصب و باقی ماندن بر سر سفره گسترده رانتها و امتیازات انحصاری بود.
#توتالیتاریسم #نوچهپروری
⚡️@bardegi57
🖊️ زندهیاد بیژن اشتری
فرانسیسکو فرانکو که تا همین پنجاه سال پیش دیکتاتور اسپانیا بود سبک خاصی در حکمرانی داشت که حایز اعتناست. از وقتی به قدرت رسید همه قراردادهای پروژههای عمرانی و ساختمانی را به دوستان و نوچهگان و طرفداران و حامیانش داد و دقت زیادی به خرج داد که دشمنان بالقوه و بالفعلش هیچ سهمی از این خوان نعمت نبرند.
او ایده جامعه دوطبقه را با پولدار کردن حامیانش (درصد اندکی از مردم) و فقیر کردن دشمنانش (اکثریت مردم) فعلیت بخشید.اعتقاد داشت که دشمن اگر فقیر و مفلوک شود همه انرژی اعتراضی اش هم خنثی خواهد شد. به این ترتیب دیری نگذشت که طبقه متوسط اسپانیایی به شهروندان درجه دو تبدیل شدند و آلونکنشینی در حاشیه شهرهای بزرگ رونق یافت. در این سکونتگاههای غیرانسانی، گرسنگی، خودکشی، اعتیاد و انواع خلافکاریها بیداد میکرد اما دولت کناری ایستاده بود و صرفا تماشا میکرد.
همزمان فرانکو تا توانست به حامیان و نوچهگانش امتیازات مالی داد و آنها را چاقوچله کرد. به آنهایی که در حفظ قدرت کمکش میکردند مناصب نانوآبدار میداد و اگر منصب و شغل به اندازه کافی نبود، پول و خانه و زمین میداد. همیشه شکمهایشان را سیر نگه میداشت تا مبادا به صف دشمنان بپیوندند. میدانست که با سیر و راضی نگهداشتن آنها میتواند وفاداریشان به رژیم را بخرد.
البته حواسش بود به چه کسی بدهد و به هر کس چقدر. اگر احساس میکرد کسی به اندازه کافی خورده و جیبش را زیادی پر کرده به نرمی او را کنار میزد چون احتمالا نوبت فرد دیگری رسیده بود که از آخور رژیمش سهم خود را بگیرد و بخورد. در واقع یکی از اصلیترین وظایف ژنرال فرانکو تصمیمگیری درباره این موضوع بود که چه کسانی باید پولدار شوند و چه کسانی نباید. این محور نظام نوچهپروریاش بود. این نظامی بود که در یک کشور فاقد احزاب سیاسی بیشترین کارایی را برای هر دیکتاتوری دارد. البته کارکرد مطلوب این سیستم نیازمند پول و امکانات زیادی است که باید دست دیکتاتور باشد تا با توزیع آن بین کارگزاران و نوچهگانش بتواند همواره آنها را در خدمت خویش داشته باشد.
برقراری نظام نوچهپروری به فرانکو اجازه داد که نظامی از محافل و شبکههای شخصی را جایگزین احزاب سیاسی کند؛شبکهها و محافلی که نهایتا سر آنها به شخص خود دیکتاتور ختم میشد. او موفق شد مجموعهای از سیاستمداران پوشالی بیاصلونسب و کارگزاران حقیر فرومایه را پرورش دهد که تنها چیزی که برایشان اهمیت داشت حفظ منصب و باقی ماندن بر سر سفره گسترده رانتها و امتیازات انحصاری بود.
#توتالیتاریسم #نوچهپروری
⚡️@bardegi57
👍17❤8