💢اتلاف منابع شهری و شفافیت

🔰اگر بخواهیم یک نمونه از اتلاف منابع شهری در بندر امام خمینی(ره) را نام ببریم قطعا “پله برقی” حدفاصل بازار کوی شهید مطهری و بازار شهید صدوقی یک نمونه بارز آن است. پله برقی که گفته می‌شود دست دوم و به قیمت گزاف خریداری شده است، بخشی از خیابان نرده‌کشی می‌شود تا مردم، ترغیب به استفاده از آن شوند.

🔹متاسفانه مدتی بعد پای کودکی در پله برقی آسیب می‌بیند و مشخص می‌شود پله برقی استاندارد نبوده است، درب‌های پله برقی بسته می‌شود، نرده‌ها را برمی‌دارند تا مردم از کف بلوار اصلی شهر عبور و مرور نمایند و حالا خبری منتشر می‌شود که قرار است طی یک پروژه‌ی میلیاردی، به جای پله برقی، زیر گذر احداث شود.

🔹حالا تصور کنید اگر هنگام انعقاد قرارداد خرید پله برقی، پیمانکار، شرایط خرید و مبلغ خرید اعلام می‌شد یا حداقل هم اکنون رسما اعلام می‌شد چه اتفاقی رخ می‌داد؟

🔹حداقل فایده‌ی آن عدم رای مردم به طرفداران و نزدیکان پیمانکار ذکر شده و عدم جرات شهرداری برای انعقاد قراردادهای مجدد با آن پیمانکار می‌شد و فایده‌های بی‌شمار دیگر.

🔸جای خالی #شفافیت به وضوح در فعالیت‌های شهرداری و قراردادهای آن نمایان است.

#یادداشت_سردبیر

http://biknews.ir/?p=6380
................................................
✅ خبربندرامام خمینی(ره) در سروش👇
http://Sapp.ir/biknews

✅خبربندرامام خمینی(ره) در تلگرام👇
https://t.me/joinchat/AAAAAD7CAvpHBQXD-csJGw

✅ خبربندرامام خمینی(ره) در ایتا👇
http://eitaa.com/joinchat/4248240130C48c898383e

♨️ معیشت در محاصرهٔ قیمت‌ها

🔷 تورم مزمن، بیش از آنکه یک عدد اقتصادی باشد، به عاملی اثرگذار بر تصمیم‌های روزمره خانوار تبدیل شده و دامنه انتخاب‌ها را در حوزهٔ غذا، درمان و آموزش محدودتر کرده است.

🔸 مرور داده‌های تورمی و شاخص‌های رفاه اجتماعی نشان می‌دهد که اقتصاد ایران در فاصله سال‌های ۱۳۸۹ تا ۱۴۰۴ تنها دچار نوسان عددی نشده، بلکه تغییر ماهیت داده است. آنچه امروز تجربه می‌شود، صرفاً افزایش قیمت‌ها نیست؛ بلکه فرسایش تدریجی توان زیستن است. نمودار نرخ تورم سالانه که در مقاطع مختلف به ارقام ۴۰، ۵۰ و حتیٰ نزدیک به ۶۰ درصد رسیده، تصویری فشرده از این واقعیت را ارائه می‌دهد که اقتصاد، پیش از مردم رشد کرده و سپس بر آن‌ها آوار شده است.

🔹 در چنین شرایطی، الگوی مصرف خانوار تغییر کرده است. کاهش قدرت خرید، سهم خوراک را در سبد هزینه‌ای بالا برده و امکان انتخاب را از خانوارها گرفته است. این وضعیت به نقطه‌ای رسیده که دیگر کاهش هزینه‌های غیرضروری پاسخگو نیست و حتی اقلام ضروری نیز از کیفیت و کمیت افتاده‌اند. فقر غذایی، آرام و بی‌صدا، خود را در سفره‌ها تثبیت کرده است.

🔸 در حوزهٔ سلامت، داده‌ها نشان می‌دهد که جهش هزینه‌های درمان، به‌ویژه از میانه دهه ۱۳۹۰، دسترسی طبقات پایین به خدمات پزشکی را محدود کرده است. استفاده حداقلی از خدمات درمانی، تأخیر در مراجعه به پزشک و گرایش به خوددرمانی، نه انتخاب بلکه اجبار بوده است. این روند، فقر را از سطح اقتصادی به سطح زیستی منتقل کرده است.

🔹 آموزش نیز از این فشارها مصون نمانده است. افزایش هزینه‌های جانبی تحصیل، نابرابری آموزشی را تشدید کرده و فرصت‌های تحرک اجتماعی را کاهش داده است. همزمان، دستمزدها نتوانسته‌اند هم‌پای تورم حرکت کنند و شکاف میان درآمد و هزینه، به یک شکاف ساختاری تبدیل شده است.

🔸 در مجموع، تورم بالا نه‌تنها سطح رفاه را کاهش داده، بلکه افق آینده را نیز کوتاه کرده است. جامعه‌ای که بخش بزرگی از آن درگیر بقاست، توان برنامه‌ریزی، سرمایه‌گذاری انسانی و امید اجتماعی را از دست می‌دهد؛ و این، پرهزینه‌ترین پیامد تورم مزمن است.

🔖 #یادداشت

🆔 @BIKNEWS

♨️ از تهدید ایران تا تقلید از ایران؛ رمزگشایی از تناقض پهپادی ترامپ

🔷 تحولات جنگ ۱۲روزه نشان داد ادعای برتری مطلق نظامی آمریکا بیش از آنکه واقعیت عملیاتی باشد، یک روایت رسانه‌ای بوده است. تقلید واشنگتن از پهپاد شاهد ۱۳۶ ایران، هم‌زمان با تهدیدهای لفظی ترامپ، تناقضی راهبردی را عیان کرد که پیامدهای آن فراتر از یک شکست تاکتیکی است.

🔸 یکی از پایه‌های اصلی دکترین نظامی آمریکا، اتکای هم‌زمان به فناوری پیشرفته، هزینه‌های سنگین و بازدارندگی روانی بوده است. این روایت سال‌ها با نمایش سامانه‌های پدافندی چندلایه، ناوهای هواپیمابر و زرادخانه‌های میلیارددلاری بازتولید شد. اما تجربه جنگ دوازده‌روزه، این تصویر را با چالشی جدی روبه‌رو کرد. حملات ترکیبی پهپادی و موشکی ایران نشان داد که برتری نظامی الزاماً به معنای برتری راهبردی نیست.

🔹 در میدان واقعی، آنچه تعیین‌کننده شد نه قیمت هر سامانه، بلکه نسبت «هزینه به اثر» بود. عبور پهپادهای کم‌هزینه از دیوارهای پدافندی پرزرق‌وبرق، روایت قدیمی بازدارندگی آمریکا و متحدانش را دچار فرسایش کرد و پرسش‌های عمیقی درباره کارآمدی این الگو برانگیخت.

🔸 پهپاد شاهد ۱۳۶ که سال‌ها در ادبیات رسمی واشنگتن به‌عنوان «تهدیدی بی‌ثبات‌کننده» معرفی می‌شد، ناگهان به الگویی برای بازطراحی توان پهپادی آمریکا تبدیل شد. این تغییر رویکرد، صرفاً یک تصمیم فنی نبود، بلکه اعترافی ضمنی به موفقیت راهبرد دفاعی ایران محسوب می‌شود.

🔹 دکترین ایران بر تولید انبوه، سادگی طراحی، هزینه پایین و اثرگذاری بالا استوار است؛ مؤلفه‌هایی که دقیقاً نقطه مقابل رویکرد پرهزینه غربی قرار دارند. کپی‌برداری از این مدل، به‌معنای پذیرش شکست یک فلسفه نظامی و چرخش به‌سوی الگویی است که پیش‌تر مورد تمسخر و تحریم قرار می‌گرفت.

🔸 هجوم انبوه پهپادهای ایرانی، سامانه‌های پدافندی آمریکا و رژیم صهیونیستی را وارد یک جنگ فرسایشی ناخواسته کرد. هر رهگیری موفق، هزینه‌ای چندین برابر قیمت هدف داشت و این معادله، ذخایر موشک‌های پدافندی را با سرعتی نگران‌کننده تخلیه کرد.

🔹 نتیجه این روند، ایجاد شکاف در لایه‌های دفاعی و افزایش آسیب‌پذیری در برابر موشک‌های بالستیک و نقطه‌زن بود. همین واقعیت، توضیح می‌دهد که چرا پس از چند روز، تمام ظرفیت‌های سیاسی و دیپلماتیک واشنگتن و تل‌آویو برای توقف درگیری بسیج شد. این یک عقب‌نشینی تاکتیکی نبود، بلکه نشانه‌ای از بحران بازدارندگی در برابر راهبردی کم‌هزینه اما هوشمندانه بود.

🔸 اظهارات اخیر ترامپ را باید نه از منظر قدرت، بلکه در چارچوب مدیریت یک شکست روانی تحلیل کرد. اعتراضات گسترده در آمریکا و محافل امنیتی غرب پس از جنگ دوازده‌روزه، او را در موقعیت دفاعی قرار داد. قدردانی شتاب‌زده پس از هدف قرار گرفتن پایگاه العدید و تلاش برای تغییر دستورکار رسانه‌ای، بیش از هر چیز واکنشی به فرو ریختن هیمنه‌ای بود که سال‌ها تبلیغ شده بود.

🔹 تناقض میان تهدید لفظی ایران و تقلید عملی از الگوی نظامی آن، نشان می‌دهد که جنگ واقعی پیش از آنکه در آسمان رخ دهد، در ذهن‌ها تعیین تکلیف شده است. در این نبرد ادراکی، برنده کسی است که قواعد بازی را تغییر دهد؛ و ایران، با راهبردهای کم‌هزینه و مؤثر، این تغییر را رقم زده است.

🔖 #یادداشت

🆔 @BIKNEWS