🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#چــــکــــامــــه

#حلقه_‌های_برومین در ریاضیات، شامل سه حلقۀ مسطح است که به هم زنجیر شده‌‌اند؛ امّا در حقیقت هیچ دو حلقه‌ای به هم متصل نیست. پارادوکس عجیبی‌ست. اتصالی که هم‌زمان آزاد بودن هر حلقه را نیز محقق ساخته. این پیوندی ناممکن است که البته در دنیای واقعی و به کمک پیوندهای مولکولی با ساختارهای انعطاف‌پذیر و خمیده قابل پیاده‌سازی‌ست. و در این میان، تماشای فیلم مامان کوچولو(۲۰۲۱)، مرا به این نتیجه رساند که حلقه‌های برومین در سینما نیز قابل بازآفرینی‌ست.

مامان کوچولو داستان نخستین مواجهۀ نلی، دخترکی هشت ساله، با مقولۀ مرگ است. مواجهه‌ای که او را به سمت ساختن، خلق کردن؛ به عبارتی، به سمت حیات هدایت می‌کند. مسئله اینجاست که فرآیندی که دایرۀ زندگی دخترک را بسط می‌دهد و او را به دریافتی نو می‌رساند، ساختاری شبیه به حلقه‌های برومین دارد.
نلی، پس از مرگ مادربزرگش، به همراه خانواده‌ به خانۀ کودکیِ مادرش در منطقه‌ای جنگلی می‌رود. اندوه مادر چنان بزرگ است که توان ماندن ندارد و چند روزی خانه را ترک می‌کند. نلی در این مدت، طی گشت‌وگذار در جنگل با دخترکی شبیه به خودش به نام مریون آشنا می‌شود که از قضا، مشغول ساختن کلبه‌ای چوبی‌ست. همکاری برای تکمیل کلبه، آغاز دوستی این دو را رقم می‌زند، و البته زمان زیادی نمی‌برد تا نلی متوجه شود که مریون، در حقیقت، کودکیِ مادر خودش است که با او هم‌بازی شده.

در مامان کوچولو، زمان از استبداد فرم خطی می‌گریزد و ساختاری سیال‌تر و پیچیده‌تر می‌یابد، تا عامل اتصال سه حلقۀ نلی، مریون و معماری گردد. موازی با صبوری پیشه کردن در برابر غیاب مادر، این انگیزۀ خلق عرصه‌ای برای بازی، ماجراجویی و زیستن است که زمینه‌ساز ملاقات نلی/آینده و مریون/گذشته می‌شود. خاطره، تنیده به پیکر فضاست و در بزنگاه تحولی درونی، معماری توان آن را دارد تا گذشته را فرابخواند و شکل‌گیری رونوشتی تازه از آن را برای آینده میسر سازد. به این ترتیب، معماری در مقام حافظه‌ای هندسی و مادی، حلقۀ سوم یک ملاقات ناممکن را می‌سازد و به آن سندیت می‌بخشد.


شرح تصاویر:
Petite Maman~2021
Director: Céline Sciamma

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity