🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#یادمان_سرزمینم
☔️ آشنایی با جشنهای ایرانی
#فروردینگان #جشن_آبانگاه #آبانگاه #جشن_های_ایرانی
☔️ جشن آبانگاه
#این_جشن_بر_شما_مبارک
«...اینک آبها را میستاییم، آبهای فروچکیده و گردآمده و روان شده و خوب کُنشِ اهورایی را...»
برگرفته از نسک یسنا
☄️☄️ ایران در گذشته سرزمینی بود که بیشترین جشنها را داشت. برای ایرانیان باستان، آب و آتش آخشیجهای سپند(عناصر مقدس) بودند و ایرانیان برای پاکنگهداشتن و بهرهبرداری درست از آب میکوشیدند. در گاهشماری کهن ایران، روز و ماه آبان به نام آب و فرشتهی آب، آناهیتا است. ازاینرو، دهمین روز هر ماه و هشتیمن ماه سال که دومین ماه پاییز و آغاز بارندگیهاست، آبان نامیده شد.
جشن آبانگاه، در آبانروز از فروردینماه برابر با دهم فروردین برگزار و ازآنرو گرامی داشته میشد که نخستین آبانروز سال بود. جشن آبانگاه در فروردین و جشن آبانگان در آبانماه ریشه، انگیزه و آیینهای همسانی دارند و جشنی در پاسداشت آب و آناهیتا، ایزدبانوی آبها بودند. از آیینهای این روز نیایش برای داشتن سالی پرباران و آبپاشی و شادی در کنار آبها بود. هنوز هم در باور ایرانیان، آب روشنایی است، پشت سرِ راهی(مسافر) آب میپاشند و آب ناخواسته را بهکاهمی(مراد) میدانند. به باور مردمان کهن، چنانچه در این روز باران میبارید، جشن آبانگاه از آن مردان بود و مردان به آبتنی میرفتند و اگر باران نمیبارید، آبانگاه زنان بود و زنان آبتنی میکردند و این کار را دارای شگون میدانستند.
☄️☄️ آناهیتا، ایزدبانوی بسیار برجستهای در ایران کهن بود و جایگاه ویژهای در آیینهای ایرانی داشت. پیشینهی ستایش او به زمانی بسیار پیش از پیدایش کیش زرتشتی میرسد.
در نسک یشتها، او زنی جوان، خوشاندام، بلندبالا، زیباچهره، با بازوان سپید و اندامی برازنده، به گوهر آراسته، با گردنبندی زرین بر گردن، گوشواری چهارگوش در گوش، تاگی(تاجی) با سَد(صد) ستارهی هشتگوش بر سر، پاپوشهایی درخشان در پا، با بالاپوشی زرین و پرچینی از پوست سگ آبی است. اَناهید یا آناهیتا گردونهای دارد با چهار اسب سپید و اسبهای گردونهی او ابر، باران، برف و تگرگ هستند.
او در بلندترین جای آسمان است و بر کرانهی هر دریاچهای، خانهای آراسته که سَد پنجرهی درخشان و هزار ستون خوشتراش دارد. او از فراز ابرهای آسمان، به فرمان اهورامزدا، باران و برف و تگرگ را فرو میباراند.
☄️☄️ نیایشگاههای آناهیتا در کنار رودها برپا میشد و مسیتگاه(زیارتگاه)هایی که امروز با نامهای دختر و بیبی شناخته میشوند، در کنار آنها آبی روان است و میتوانند بجامانده از باورهای کهن ایرانی یا نیایشگاههای آناهید باشند.
برخی هتا(حتی) خوان پَتیست(نذری) با نام بیبی(همچون بیبی سهشنبه) را بازماندهی آیینهای نیایش آناهیتا میدانند.
📚 برداشت آزاد از:
1- برهان قاطع #محمدحسین_خلف_تبریزی
2- گاهشماری و جشنهای ایران باستان #هاشم_رضی
3- راهنمای زمان جشنها و گردهمایی ملی ایرانیان
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#یادمان_سرزمینم
☔️ آشنایی با جشنهای ایرانی
#فروردینگان #جشن_آبانگاه #آبانگاه #جشن_های_ایرانی
☔️ جشن آبانگاه
#این_جشن_بر_شما_مبارک
«...اینک آبها را میستاییم، آبهای فروچکیده و گردآمده و روان شده و خوب کُنشِ اهورایی را...»
برگرفته از نسک یسنا
☄️☄️ ایران در گذشته سرزمینی بود که بیشترین جشنها را داشت. برای ایرانیان باستان، آب و آتش آخشیجهای سپند(عناصر مقدس) بودند و ایرانیان برای پاکنگهداشتن و بهرهبرداری درست از آب میکوشیدند. در گاهشماری کهن ایران، روز و ماه آبان به نام آب و فرشتهی آب، آناهیتا است. ازاینرو، دهمین روز هر ماه و هشتیمن ماه سال که دومین ماه پاییز و آغاز بارندگیهاست، آبان نامیده شد.
جشن آبانگاه، در آبانروز از فروردینماه برابر با دهم فروردین برگزار و ازآنرو گرامی داشته میشد که نخستین آبانروز سال بود. جشن آبانگاه در فروردین و جشن آبانگان در آبانماه ریشه، انگیزه و آیینهای همسانی دارند و جشنی در پاسداشت آب و آناهیتا، ایزدبانوی آبها بودند. از آیینهای این روز نیایش برای داشتن سالی پرباران و آبپاشی و شادی در کنار آبها بود. هنوز هم در باور ایرانیان، آب روشنایی است، پشت سرِ راهی(مسافر) آب میپاشند و آب ناخواسته را بهکاهمی(مراد) میدانند. به باور مردمان کهن، چنانچه در این روز باران میبارید، جشن آبانگاه از آن مردان بود و مردان به آبتنی میرفتند و اگر باران نمیبارید، آبانگاه زنان بود و زنان آبتنی میکردند و این کار را دارای شگون میدانستند.
☄️☄️ آناهیتا، ایزدبانوی بسیار برجستهای در ایران کهن بود و جایگاه ویژهای در آیینهای ایرانی داشت. پیشینهی ستایش او به زمانی بسیار پیش از پیدایش کیش زرتشتی میرسد.
در نسک یشتها، او زنی جوان، خوشاندام، بلندبالا، زیباچهره، با بازوان سپید و اندامی برازنده، به گوهر آراسته، با گردنبندی زرین بر گردن، گوشواری چهارگوش در گوش، تاگی(تاجی) با سَد(صد) ستارهی هشتگوش بر سر، پاپوشهایی درخشان در پا، با بالاپوشی زرین و پرچینی از پوست سگ آبی است. اَناهید یا آناهیتا گردونهای دارد با چهار اسب سپید و اسبهای گردونهی او ابر، باران، برف و تگرگ هستند.
او در بلندترین جای آسمان است و بر کرانهی هر دریاچهای، خانهای آراسته که سَد پنجرهی درخشان و هزار ستون خوشتراش دارد. او از فراز ابرهای آسمان، به فرمان اهورامزدا، باران و برف و تگرگ را فرو میباراند.
☄️☄️ نیایشگاههای آناهیتا در کنار رودها برپا میشد و مسیتگاه(زیارتگاه)هایی که امروز با نامهای دختر و بیبی شناخته میشوند، در کنار آنها آبی روان است و میتوانند بجامانده از باورهای کهن ایرانی یا نیایشگاههای آناهید باشند.
برخی هتا(حتی) خوان پَتیست(نذری) با نام بیبی(همچون بیبی سهشنبه) را بازماندهی آیینهای نیایش آناهیتا میدانند.
📚 برداشت آزاد از:
1- برهان قاطع #محمدحسین_خلف_تبریزی
2- گاهشماری و جشنهای ایران باستان #هاشم_رضی
3- راهنمای زمان جشنها و گردهمایی ملی ایرانیان
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
Telegram
Book_iran_city
📚#معرفی_کتاب
🎨#معرفی_نقاشی
🎼#موسیقی_ناب
📜#اشعار_ناب
📰#سخنان_بزرگان
📽#دیالوگ_سینما
📷#عکس_نوشته
🎨#معرفی_نقاشی
🎼#موسیقی_ناب
📜#اشعار_ناب
📰#سخنان_بزرگان
📽#دیالوگ_سینما
📷#عکس_نوشته