🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#یادمان
✅ ۱۶ مهرماه روز نکوداشت داریوش بزرگ گرامی باد!
👈 داریوش یکم، نامور به داریوش بزرگ هخامنشی، شاهنشاه هخامنشی و داماد کوروش بزرگ بود. داریوش در سال ۵۲۲ پیش از میلاد، با همیاری بزرگان پارسی به شاهنشاهی رسید.
👈 از مهمترین کارهای انجام شده در دوران شاهنشاهی داریوش میتوان به این موارد اشاره کرد:
🌿 آرامکردن رویدادهای داخلی کشور و استواری مرزها.
🌿 آغاز ساخت شهر پارسه (تخت جمشید) پایتخت باشکوه ایران در دوران هخامنشی.
🌿 چاله راهآبی که دریای سرخ را به رود نیل و از آن سو به دریای مدیترانه پیوند میداد و گسترش بازرگانی دریایی.
🌿 ایجاد «شهربانی» و برگزیدن «شهربان» برای هر یک از بخشهای سرزمینهای ایرانی و ساماندادن به امور مردم.
🌿 ساختن راه شاهی که سارد پایتخت پیشین لیدی را به شهر باستانی شوش پایتخت هخامنشیان پیوست می داد و یک راه دیگر که بابل را به مصر پیوند می داد.
🌿 ایجاد نیروی ویژه ده هزار تَنی واکنش زود به نام «سپاه جاویدان» در ارتش ایران.
🌿 ساماندهی ارتش مالیاتی متناسب با توان مالی مردم در هر بخش از کشور.
🌿 یکسانکردن پول در سراسر شاهنشاهی هخامنشی و زدن نخستین سکه زر(طلا) در تاریخ ایران به نام سکه دریک.
🌿 گسترش و یکسانکردن ارتش اوزان و اندازه ها یا «معیارهای هخامنشی» در سراسر شاهنشاهی هخامنشی برای پیشگیری از پایمال شدن مُزد مردم.
🌿 بازسازی نیایشگاههای ویران و به رسمیت شناختن مزد فردی پیروان ادیان گوناگون در سرزمین های ایرانی.
👈 داریوش بزرگ در سال ۴۸۶ پیش از میلاد چشم از جهان فروبست. آرامگاه او در دل کوه رحمت در مکانی به نام نخش رستم در مرودشت فارس، نزدیک شیراز است.
بر سنگنبشه مزار داریوش بزرگ این نیایش جاودانه او برای ایران زمین نگاشته شده است:
«اهورامزدا این کشور را از سپاه دشمن، از خشکسالی و از دروغ پاس دارد.»
👈 چند بن مایه برای آگاهی از زندگانی داریوش وجود دارد.
#نخست کتیبه بیستون داریوش است.
#دوم، بناهای یادبود و متون یافتشده در کاخ پارسه (تخت جمشید)، شوش، بابل و مصر است.
#سوم روایتهای هرودوت از زندگی داریوش، نوشتههای کتزیاس و متون مصری است،
#چهارم اشاراتی در عهدعتیق است.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
📚🤔
🔴#یادمان
✅ ۱۶ مهرماه روز نکوداشت داریوش بزرگ گرامی باد!
👈 داریوش یکم، نامور به داریوش بزرگ هخامنشی، شاهنشاه هخامنشی و داماد کوروش بزرگ بود. داریوش در سال ۵۲۲ پیش از میلاد، با همیاری بزرگان پارسی به شاهنشاهی رسید.
👈 از مهمترین کارهای انجام شده در دوران شاهنشاهی داریوش میتوان به این موارد اشاره کرد:
🌿 آرامکردن رویدادهای داخلی کشور و استواری مرزها.
🌿 آغاز ساخت شهر پارسه (تخت جمشید) پایتخت باشکوه ایران در دوران هخامنشی.
🌿 چاله راهآبی که دریای سرخ را به رود نیل و از آن سو به دریای مدیترانه پیوند میداد و گسترش بازرگانی دریایی.
🌿 ایجاد «شهربانی» و برگزیدن «شهربان» برای هر یک از بخشهای سرزمینهای ایرانی و ساماندادن به امور مردم.
🌿 ساختن راه شاهی که سارد پایتخت پیشین لیدی را به شهر باستانی شوش پایتخت هخامنشیان پیوست می داد و یک راه دیگر که بابل را به مصر پیوند می داد.
🌿 ایجاد نیروی ویژه ده هزار تَنی واکنش زود به نام «سپاه جاویدان» در ارتش ایران.
🌿 ساماندهی ارتش مالیاتی متناسب با توان مالی مردم در هر بخش از کشور.
🌿 یکسانکردن پول در سراسر شاهنشاهی هخامنشی و زدن نخستین سکه زر(طلا) در تاریخ ایران به نام سکه دریک.
🌿 گسترش و یکسانکردن ارتش اوزان و اندازه ها یا «معیارهای هخامنشی» در سراسر شاهنشاهی هخامنشی برای پیشگیری از پایمال شدن مُزد مردم.
🌿 بازسازی نیایشگاههای ویران و به رسمیت شناختن مزد فردی پیروان ادیان گوناگون در سرزمین های ایرانی.
👈 داریوش بزرگ در سال ۴۸۶ پیش از میلاد چشم از جهان فروبست. آرامگاه او در دل کوه رحمت در مکانی به نام نخش رستم در مرودشت فارس، نزدیک شیراز است.
بر سنگنبشه مزار داریوش بزرگ این نیایش جاودانه او برای ایران زمین نگاشته شده است:
«اهورامزدا این کشور را از سپاه دشمن، از خشکسالی و از دروغ پاس دارد.»
👈 چند بن مایه برای آگاهی از زندگانی داریوش وجود دارد.
#نخست کتیبه بیستون داریوش است.
#دوم، بناهای یادبود و متون یافتشده در کاخ پارسه (تخت جمشید)، شوش، بابل و مصر است.
#سوم روایتهای هرودوت از زندگی داریوش، نوشتههای کتزیاس و متون مصری است،
#چهارم اشاراتی در عهدعتیق است.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۱۶ مهر زادروز #عبدالحسین_نوایی
( زاده ۱۶ مهر ۱۳۰۲ تهران -- درگذشته ۱۸ امرداد ۱۳۸۳ تهران ) تاریخنگار
عبدالحسین نوایی در زمینهٔ ادبیات و تاریخ، متبحر و مسلط بود. از او آثار تحقیقی تاریخی، بهویژه دربارهٔ دوره قاجار، به یادگار ماندهاست. همچنین وی به تصحیح متون تاریخی قدیمی نیز اشتغال داشتهاست.
از زبان وی:
"حاصل عمرم سه سخن بیش نیست، خام بُدَم، پخته شدم، سوختم. اسمم عبدالحسین است بنابر رسم معمول زمان که برای تحلیل یادبود پدر، نامش را بر یکی از فرزندان میگذاشتند من هم بدین نام خوانده شدم. در سال ۱۳۰۲ در تهران متولّد شدم، هر چند شناسنامهام سال ۱۳۰۴ را نشان میدهد.
نام خانوادگی من هم حکایت از خاستگاهمان «نوا» میکند. نوا روستایی کوچک است بر سر کوه که ییلاق آمل استو تا چند سال پیش رفتوآمد به آن بسیار دشوار بود. نوا همان محلّی است که فتحعلی شاه در یک فصل ییلاقی در آن صاحب پنج پسر شد، یکی از آنها عباس میرزا بود. من هنوز نوا را ندیدهام و تا جایی که میدانم، از چند نسل قبل از من، همه در تهران اقامت داشتهاند.
تحصیلات ابتدایی را در مدرسهٔ تمدّن و ابن سینا و دوره متوسطه را در مدرسهٔ شرف مظفّری گذراندم و بعد هم بر خلاف میلم به دانشسرای عالی رفتم. چون علاقهٔ زیادی به این حرفه نداشتم و تمایل به دیپلمات شدن داشتم ، مدّتی هم به دانشکدهٔ حقوق رفتم، ولی پیشامدی مانع آمد که تحصیلاتم را در آنجا ادامه دهم. ماجرا از این قرار بود که در امتحانات دیپلم، یک نفر از روی برگهٔ امتحانی من رونویسی کرده بود. در آن زمان تصحیح اوراق امتحانات نهایی به عهدهٔ استادان دانشگاه بود و طبق گفته دو برگه کاملاً شبیه یکدیگر بود، لذا هر دو نفر را به جرم تقلّب از ادامهٔ تحصیل محروم کردند، مدتی طول کشید تا توانستم ثابت کنم که ورقهٔ اصلی متعلق به من است و همین تأخیر باعث شد تا من از ادامه تحصیل در رشتهٔ حقوق محروم شوم؛ البته سال بعد هم در کنکور حقوق شرکت کردم و شاگرد دوم شدم. امّا بدین لحاظ که ناگزیر بودم یکی از دو رشته را انتخاب کنم و یکسال از دورهٔ دانشسرا را گذرانده بودم، همین رشته را ادامه دادم و بعدها دورهٔ دکتری را هم در دانشگاه سوربن فرانسه گذراندم.
پیش از این از سال ۱۳۲۴ به معلمی پرداخته بودم، در بازگشت هم به عنوان معلم کارم را آغاز کردم. علیرغم این که در نهایت علاقهٔ چندانی به این کار نداشتم، ولی چون قبول مسئولیت کرده بودم با جدیت به مطالعه روی آوردم چون اعتقاد داشتم آنچه در دانشگاه به من آموختهاند، مقدمه و فتح بابی بیش نبوده و خودم باید تحصیلم را ادامه دهم. "
کتاب خاطرات و اسناد عبدالحسین نوایی (نکته ها و ناگفته های عصر پهلوی) اثر رضا مختاری اصفهانی در سال ۱۳۹۴ توسط نشر پارسه منتشر شد.
عبدالحسین نوایی در ۸۱ سالگی درگذشت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_شهر_کتاب
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۱۶ مهر زادروز #عبدالحسین_نوایی
( زاده ۱۶ مهر ۱۳۰۲ تهران -- درگذشته ۱۸ امرداد ۱۳۸۳ تهران ) تاریخنگار
عبدالحسین نوایی در زمینهٔ ادبیات و تاریخ، متبحر و مسلط بود. از او آثار تحقیقی تاریخی، بهویژه دربارهٔ دوره قاجار، به یادگار ماندهاست. همچنین وی به تصحیح متون تاریخی قدیمی نیز اشتغال داشتهاست.
از زبان وی:
"حاصل عمرم سه سخن بیش نیست، خام بُدَم، پخته شدم، سوختم. اسمم عبدالحسین است بنابر رسم معمول زمان که برای تحلیل یادبود پدر، نامش را بر یکی از فرزندان میگذاشتند من هم بدین نام خوانده شدم. در سال ۱۳۰۲ در تهران متولّد شدم، هر چند شناسنامهام سال ۱۳۰۴ را نشان میدهد.
نام خانوادگی من هم حکایت از خاستگاهمان «نوا» میکند. نوا روستایی کوچک است بر سر کوه که ییلاق آمل استو تا چند سال پیش رفتوآمد به آن بسیار دشوار بود. نوا همان محلّی است که فتحعلی شاه در یک فصل ییلاقی در آن صاحب پنج پسر شد، یکی از آنها عباس میرزا بود. من هنوز نوا را ندیدهام و تا جایی که میدانم، از چند نسل قبل از من، همه در تهران اقامت داشتهاند.
تحصیلات ابتدایی را در مدرسهٔ تمدّن و ابن سینا و دوره متوسطه را در مدرسهٔ شرف مظفّری گذراندم و بعد هم بر خلاف میلم به دانشسرای عالی رفتم. چون علاقهٔ زیادی به این حرفه نداشتم و تمایل به دیپلمات شدن داشتم ، مدّتی هم به دانشکدهٔ حقوق رفتم، ولی پیشامدی مانع آمد که تحصیلاتم را در آنجا ادامه دهم. ماجرا از این قرار بود که در امتحانات دیپلم، یک نفر از روی برگهٔ امتحانی من رونویسی کرده بود. در آن زمان تصحیح اوراق امتحانات نهایی به عهدهٔ استادان دانشگاه بود و طبق گفته دو برگه کاملاً شبیه یکدیگر بود، لذا هر دو نفر را به جرم تقلّب از ادامهٔ تحصیل محروم کردند، مدتی طول کشید تا توانستم ثابت کنم که ورقهٔ اصلی متعلق به من است و همین تأخیر باعث شد تا من از ادامه تحصیل در رشتهٔ حقوق محروم شوم؛ البته سال بعد هم در کنکور حقوق شرکت کردم و شاگرد دوم شدم. امّا بدین لحاظ که ناگزیر بودم یکی از دو رشته را انتخاب کنم و یکسال از دورهٔ دانشسرا را گذرانده بودم، همین رشته را ادامه دادم و بعدها دورهٔ دکتری را هم در دانشگاه سوربن فرانسه گذراندم.
پیش از این از سال ۱۳۲۴ به معلمی پرداخته بودم، در بازگشت هم به عنوان معلم کارم را آغاز کردم. علیرغم این که در نهایت علاقهٔ چندانی به این کار نداشتم، ولی چون قبول مسئولیت کرده بودم با جدیت به مطالعه روی آوردم چون اعتقاد داشتم آنچه در دانشگاه به من آموختهاند، مقدمه و فتح بابی بیش نبوده و خودم باید تحصیلم را ادامه دهم. "
کتاب خاطرات و اسناد عبدالحسین نوایی (نکته ها و ناگفته های عصر پهلوی) اثر رضا مختاری اصفهانی در سال ۱۳۹۴ توسط نشر پارسه منتشر شد.
عبدالحسین نوایی در ۸۱ سالگی درگذشت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_شهر_کتاب
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity