🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#زادروز

امروز زادروز #سیمون_دو بووار
#فیلسوف و نویسنده #فمینیست و #اگزیستالیست فرانسوی است.سیمون دوبووار در سال ۱۹۸۶ در سن ۷۸ سالگی به خاطر ذات‌الریه از دنیا رفت. وی در کنار #ژان_پل_سارتر به خاک سپرده شده‌است.

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#زادروز

امروز، #زادروز «سیمون دوبووار»، فیلسوف، اندیشمند و نویسنده فرانسوی و همچنین یکی از نمادهای فمنیسم و حقوق زنان در قرن گذشته‌ است. ( ۱۹۰۸_۱۹۸۶)
«سیمون دوبووار» متولد نهم ژانویه سال 1908 در پاریس، از مهمترین روشنفکران اگزیستانسیالیست و نظریه‌پردازان جنبش فمینیسم است که برای نوشتن کتاب «‌جنس دوم» شهرت دارد. وی در نوشتن این کتاب از اصول جنبش مدرن فمینیسم الهام گرفت. اگرچه وی برای نوشتن متون فلسفی همچون «اصول اخلاقی نامفهوم» شهرت داد، اما این شهرت به‌ویژه در زادگاهش فرانسه همواره در سایه‌ «ژان پل سارتر» بوده است. این زوج ادبی همواره به تفکر و بحث درباره‌ زندگی و سیاست می‌پرداختند. کتاب «جنس دوم» در سال 1949 در فرانسه منتشر شد و تا چهار سال بعد از آن شهرتی به‌دست نیاورد، اما در این سال هنگامی که یک زیست‌شناس آمریکایی آن را به انگلیسی ترجمه کرد، این کتاب محبوبیت فراوانی پیدا کرد. پس از آن دوبووار رمان «گویش‌های ماندارین» که مشهورترین رمانش بود را منتشر کرد. این رمان به درگیری‌های جناح چپ در جریان جنبش‌های فاشیسم، کمونیسم و جنگ جهانی دوم می‌پرداخت.
#سیمون_دوبووار و رازهای زندگی‌اش با
#ژان_پل_سارتر
آنچه می‌خوانید مصاحبه‌ای است که خانم »آلیس شواتزر« (Alice Schwarzer) روزنامه‌نگار مشهور آلمانی با این دو نفر درباره جزییات زندگی مشترک‌شان است. در این گفت‌و‌گو حرف‌ها و پرسش‌هایی مطرح شده که همواره برای خیل روشنفکران آشنا و یا علاقمند به دیدگاه‌های این زوج آرمان‌گرا مطرح بوده است.
مصاحبه‌گر خانم شوارتزر که به‌داشتن دیدگاه‌های فمینیستی شهرت دارد متولد ۱۹۴۲ است و از سال ۱۹۷۲ تاکنون با انتشار نشریه اِما (EMMA) به‌ترویج دیدگاه‌های فمینیستی خود مي‌پردازد.
سیمون دوبووار (Simone de Beauvoir) اگر زنده بود امسال صد سالگی‌اش را نه او فقط، بلکه همه فمینیست‌های دنیا جشن می‌گرفتند، ولی او در سال ۱۹۸۶ مرد و به فراق ۶ ساله‌اش با ژان پل سارتر (Jean-Paul Sartre) پایان داد.
این دو ادیب، فیلسوف، جامعه‌شناس، اگزیستانسیالیست فمینیست در سال ۱۹۲۹ با هم آشنا شدند و خیلی زود به‌هم نرد عشق باختند. آنها مدت ۵۱ سال، یعنی تا سال ۱۹۸۰ که سارتر مرد، با هم عاشقانه زندگی کردند، ولی هیچ‌گاه ازدواج نکردند، تعهد اخلاقی به‌معنای رایج اجتماعی نسبت به هم نداشتند و بچه‌ای هم نیاوردند.
سارتر سال ۱۹۴۶ برنده جایزه نوبل شد، ولی حاضر به‌پذیرش آن نشد و در عوض خطابه‌ای سراسر حمله به سیاست‌های امپریالیستی آمریکا خواند و پس از آن بود که ریاست افتخاری سازمان دفاع از زندانیان سیاسی ایران را پذیرفت.
آزادی های مدنی زنان تا زمانی که با استقلال اقتصادی همراه نباشند به صورت انتزاعی باقی
می مانند؛ زنی که دیگران از او نگهداری می کنند، در وضع رعیتی خود دربند می ماند.

بخش اعظم فاصله‌ای که بین او و مرد وجود داشته، به یاری کار پُر می‌شود، فقط و فقط کار می‌تواند آزادی واقعی را برای زن تامین کند.

از لحظه ای که زن دیگر انگل نباشد، نظامی که بر وابستگی بنا شده است در هم می‌ریزد؛ دیگر بین او و دنیا نیازی به واسطه مذکر نیست.

زن تولید کننده و فعال، تعالی خود را به چنگ می‌آورد، در طرح‌هایش خود را به نحو واقعی به مثابه نفس آشکار می‌کند؛ به یاری رابطه خود با هدفی که دنبال می‌کند، با پول و حقوقی که به خود اختصاص می‌دهد، مسئولیتش را احساس می‌کند.

بسیاری از زنها، حتی از میان آنهایی که به ناچیزترین حرفه‌ها می‌پردازند، بر این امتیازها آگاهی دارند.

#سیمون_دوبووار

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity