🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#یادمان
#بانو_رامش
بانو "رامش" با نام اصلی "آذر محبی تهرانی" در ۲۲ آبان ۱۳۲۵ در شهر تهران و در خانوادهای با سه خواهر و یک برادر به دنیا آمد و تا دیپلم طبیعی به تحصیلات خود ادامه داد و تصمیم داشت بعد از دیپلم وارد دانشگاه شود و در رشته جراحی به تحصیلات ادامه دهد اما با صدای مخملی و زیبائی که داشت، به عرصه خوانندگی روی آورد.
بعد از اتمام دبیرستان به خاطر علاقه به موزیک و مخصوصاً گیتار، به تعلیم این ساز مشغول شد و گاه همراه با ساز خود زمزمه میکرد. این آواز به گوش دوستان و اطرافیان می رسد و اصرار میکنند که به آواز بپردازد. او به خاطر اشتغال به تحصیل از این کار خودداری میکند؛ بالاخره اصرارها ثمر می دهد و با نام هنری "رامش" اولین ترانه اش به نام پرستو جان که شعرش را "لعبت والا" سروده بود، در ۱۲ فروردین سال ۱۳۴۴ در برنامه گلها (یک شاخه گل) اجرا کرد که از رادیو ایران پخش شد و با اجرای زیبایی که داشت، بسیار مورد توجه قرار گرفت. وی بیشتر به اجرای ترانههای پاپ مایل بود تا ترانههای سنتی. و خود در این باره گفته: «در خواندن ترانههای جاز، یک نوع آرامش و نشاط حس می کنم.»
"رامش" در چندین فیلم سینمایی هم ترانههایی اجرا کرد و بعدها همکاریش را با "پرویز مقصدی" آغاز کرد و علاوه بر آن با "ناصر چشم آذر" و "منوچهر چشم آذر" هم همکاری مستمر داشته است. او ترانه "تهمت" را که کاری از "پرویز وکیلی" و آهنگسازی "ناصر چشم آذر" است، به صورت ۳ صدایی (سه بار تکرار همزمان از صدای خود خواننده) اجرا کرد که در زمان خودش یک ابتکار به حساب میآمد و تا آن زمان کسی این گونه ترانهایی اجرا نکرده بود. "رامش" در کنار "ویگن"، "منوچهر سخایی"، "گیتی پاشایی"، "عارف" و "گوگوش" از مشهورترین خوانندگان با سابقه موسیقی پاپ ایرانی بهشمار میرفت و در شوهای تلویزیونی چشمک، میخک نقرهای و رنگارنگ برنامههای زیادی اجرا کرده است.
یکی از مشهورترین ترانههای "رامش"، ترانه "رودخونهها" -دومین ترانه "صادق نوجوکی" در مقام آهنگسازی- با کلام "محمد علی بهمنی" است که با الهام از داستان "ماهی سیاه کوچولو" اثر "صمد بهرنگی" سروده شده است؛ داستانی که کتاب آن در آن سالها از کتابهای ممنوعه بهشمار می آمد. از دیگر کارهای بسیار زیبای "رامش" که خودش هم خیلی دوست دارد میتوان ترانه "پاییز" با شعری از "فروغ فرخزاد"، ترانه "زائر" از کارهای "محمد صالح علا" و ترانه "منتظر" که شعر و آهنگ آن از خود "رامش" میباشد را نام برد. "رامش" بعد از انقلاب در سال ۱۳۵۸ و ۱۳۵۹ دو ترانه به نامهای گفتگوی سبز و تهرون را اجرا کرد که شعر و آهنگ ترانه تهرون از خود "رامش" میباشد و بعد از ۱۷ سال سکوت در سال ۱۳۷۴ آلبوم جهان سوم را به بازار داد و بعد از سالیان سال دوباره یک آلبوم با "داریوش" و "فرامرز اصلانی" به نام "معشوق همین جاست" (۲۰۰۳) را به بازار عرضه کرد و بعد از آن فعالیتی نداشتهاست.
او درباره کنارهگیری اش از خوانندگی میگوید: «نخواندن من ابتدا اعتراض بود به صدای قدغن زنان در ایران، صدای قدغن خوانندگان زن در سرزمینم، که حتی اجازه خواندن و فریاد درون خود را به گوشها رساندن هم نداشتند. بعد کم کم این اعتراض یک عادت شد و با من سالها ماند. حالا به نخواندن عادت دارم، ولی اگر روزی دوباره به ایران بازگشتیم، از ته دل برای همه مردم می خوانم.»
#روحشون_شاد_ویادشون_گرامی
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#یادمان
#بانو_رامش
بانو "رامش" با نام اصلی "آذر محبی تهرانی" در ۲۲ آبان ۱۳۲۵ در شهر تهران و در خانوادهای با سه خواهر و یک برادر به دنیا آمد و تا دیپلم طبیعی به تحصیلات خود ادامه داد و تصمیم داشت بعد از دیپلم وارد دانشگاه شود و در رشته جراحی به تحصیلات ادامه دهد اما با صدای مخملی و زیبائی که داشت، به عرصه خوانندگی روی آورد.
بعد از اتمام دبیرستان به خاطر علاقه به موزیک و مخصوصاً گیتار، به تعلیم این ساز مشغول شد و گاه همراه با ساز خود زمزمه میکرد. این آواز به گوش دوستان و اطرافیان می رسد و اصرار میکنند که به آواز بپردازد. او به خاطر اشتغال به تحصیل از این کار خودداری میکند؛ بالاخره اصرارها ثمر می دهد و با نام هنری "رامش" اولین ترانه اش به نام پرستو جان که شعرش را "لعبت والا" سروده بود، در ۱۲ فروردین سال ۱۳۴۴ در برنامه گلها (یک شاخه گل) اجرا کرد که از رادیو ایران پخش شد و با اجرای زیبایی که داشت، بسیار مورد توجه قرار گرفت. وی بیشتر به اجرای ترانههای پاپ مایل بود تا ترانههای سنتی. و خود در این باره گفته: «در خواندن ترانههای جاز، یک نوع آرامش و نشاط حس می کنم.»
"رامش" در چندین فیلم سینمایی هم ترانههایی اجرا کرد و بعدها همکاریش را با "پرویز مقصدی" آغاز کرد و علاوه بر آن با "ناصر چشم آذر" و "منوچهر چشم آذر" هم همکاری مستمر داشته است. او ترانه "تهمت" را که کاری از "پرویز وکیلی" و آهنگسازی "ناصر چشم آذر" است، به صورت ۳ صدایی (سه بار تکرار همزمان از صدای خود خواننده) اجرا کرد که در زمان خودش یک ابتکار به حساب میآمد و تا آن زمان کسی این گونه ترانهایی اجرا نکرده بود. "رامش" در کنار "ویگن"، "منوچهر سخایی"، "گیتی پاشایی"، "عارف" و "گوگوش" از مشهورترین خوانندگان با سابقه موسیقی پاپ ایرانی بهشمار میرفت و در شوهای تلویزیونی چشمک، میخک نقرهای و رنگارنگ برنامههای زیادی اجرا کرده است.
یکی از مشهورترین ترانههای "رامش"، ترانه "رودخونهها" -دومین ترانه "صادق نوجوکی" در مقام آهنگسازی- با کلام "محمد علی بهمنی" است که با الهام از داستان "ماهی سیاه کوچولو" اثر "صمد بهرنگی" سروده شده است؛ داستانی که کتاب آن در آن سالها از کتابهای ممنوعه بهشمار می آمد. از دیگر کارهای بسیار زیبای "رامش" که خودش هم خیلی دوست دارد میتوان ترانه "پاییز" با شعری از "فروغ فرخزاد"، ترانه "زائر" از کارهای "محمد صالح علا" و ترانه "منتظر" که شعر و آهنگ آن از خود "رامش" میباشد را نام برد. "رامش" بعد از انقلاب در سال ۱۳۵۸ و ۱۳۵۹ دو ترانه به نامهای گفتگوی سبز و تهرون را اجرا کرد که شعر و آهنگ ترانه تهرون از خود "رامش" میباشد و بعد از ۱۷ سال سکوت در سال ۱۳۷۴ آلبوم جهان سوم را به بازار داد و بعد از سالیان سال دوباره یک آلبوم با "داریوش" و "فرامرز اصلانی" به نام "معشوق همین جاست" (۲۰۰۳) را به بازار عرضه کرد و بعد از آن فعالیتی نداشتهاست.
او درباره کنارهگیری اش از خوانندگی میگوید: «نخواندن من ابتدا اعتراض بود به صدای قدغن زنان در ایران، صدای قدغن خوانندگان زن در سرزمینم، که حتی اجازه خواندن و فریاد درون خود را به گوشها رساندن هم نداشتند. بعد کم کم این اعتراض یک عادت شد و با من سالها ماند. حالا به نخواندن عادت دارم، ولی اگر روزی دوباره به ایران بازگشتیم، از ته دل برای همه مردم می خوانم.»
#روحشون_شاد_ویادشون_گرامی
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity