🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌿🌸
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۱۳ آبان سالروز درگذشت #بهمن_علا_الدین
( زاده ۲۰ مهر ۱۳۱۹ مسجدسلیمان -- درگذشته ۱۳ آبان ۱۳۸۵ کرج )
آهنگساز، ترانه‌سرا و خواننده محلی بختیاری
بهمن علاء‌الدین "مشهور به مسعود بختیاری" از خانواده‌ای پرجمعیت و سُنتی از تیره زیلاییِ طایفه بهداروند و از زیرشاخه‌های هفت لنگ بختیاری است.
او تا سال ۱۳۴۰ دبیرستان را در مسجدسلیمان به پایان برد و به خدمت آموزش و پرورش درآمد و در کسوت آموزگاری بازنشسته شد.
از سال ۱۳۵۰ در کنار آموزگاری، همکاری خود را با رادیو اهواز آغاز کرد و با همراهی منصور قنادپور، نوازنده سنتور که شیوه نوازندگی‌اش از استاد پایور تاثیر گرفته بود، آثاری را به دوگویش فارسی و بختیاری ارائه داد.
پس از انقلاب، با عطاجنگوک آشنا شد. جنگوک، بختیاری نبود اما زادگاهش شهر لار، از نظر فرهنگی و قومی شباهت بسیاری به فرهنگ بختیاری‌ها داشت.
در سال ۱۳۶۵ نخستین نوار شرکتی وی با نام "مال‌کنون" با آهنگ جنگوک به بازار موسیقی آمد.
این اثر در حدود ۲۰ سال از زمان تولید و انتشار اولیه‌اش همواره در رتبه اول فروش نوارهای بختیاری در ایران بود. به عقیده بعضی از کارشناسان موسیقی، آلبوم مال‌کنون، از موفق‌ترین آثار موسیقی محلی در ایران به‌شمار می‌آید.
۶ سال بعد دومین کار او با نام "هی‌جار" و با آهنگ و تنظیم جنگوگ روانه بازار شد.
پس از این دو اثر ، سه اثر دیگر به نام‌های "آستارَه"، "بَراَفتَو" و "تاراز" را با کمترین تعداد نوازنده به علاقه‌مندان موسیقی بختیاری ارائه داد.
همپای همیشگی وی در اکثر نوارها و کنسرت‌ها، علی‌حافظی نوازنده توانای نی بختیاری بوده است.
علاء‌الدین موسیقی بختیاری را عمیقاً درک کرده بود و قادر بود صورت متفاوتی از نسخه اصلی آن را به مخاطبان ارائه دهد؛ به طوری که نه خشونت آوازهای وحشی را داشته باشد و نه چنان رنگ و لعاب شهری به خود بگیرد که دیگر نتوان آن را موسیقی قومی و محلی نامید.
دقت نظر او یکی از عوامل توفیقش در جذب مخاطب بود. او به جای اینکه در فرهنگ‌های دیگر به دنبال ملودی بگردد و یا خود به ساختن ملودی‌های ضعیف بپردازد، از نغمه های بومی نهفته در صدای ساز توشمال‌های بختیاری بهره می‌برد.
وی علاوه بر آواز خوانی، ذوق آهنگسازی و ترانه‌سرایی نیز داشت و بسیاری از ترانه‌های ماندگار وی زاییده ذهن خلاق و هنر خود اوست که می‌توان به ترانه "تنگ بلور" که در سال ۱۳۵۱ با همراهی ارکستر رادیو اهواز به سرپرستی منصور قنادپور اجرا شد، اشاره کرد.
تاثیر زندگی در دل طبیعت از واژگانی که در شعرهایش استفاده می‌کرد کاملا مشهود بود؛ واژگانی مثل:
مَه (ماه)
اَفتَو (آفتاب)
آستارَه (ستاره)
کَوْگ (کبک)
اَوْر (ابر)
تَش (آتش)
کُهْ (کوه)
بارون و بسیاری واژه‌های دیگر.
از دیگر آثارش می توان به موارد زیر اشاره کرد:
_اجرای موسیقی بختیاری با گروه مستان در اهواز
_بَهیگ
_گُل‌های کاغذی
_دَنگ و فَنگ
_ویر
مسعود بختیاری هیچ گاه ازدواج نکرد و پس از بازنشستگی در سال ۱۳۷۹ به جمع خانواده خواهرش در کرج پیوست و از حضور در مجالس هنری دوری می‌جست و سرانجام در ۶۶ سالگی درگذشت و در امامزاده طاهر کرج به خاک سپرده شد.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌿🌸
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۱۳ آبان سالروز درگذشت #بهمن_علا_الدین
( زاده ۲۰ مهر ۱۳۱۹ مسجدسلیمان -- درگذشته ۱۳ آبان ۱۳۸۵ کرج )
آهنگساز، ترانه‌سرا و خواننده محلی بختیاری
بهمن علاء‌الدین "مشهور به مسعود بختیاری" از خانواده‌ای پرجمعیت و سُنتی از تیره زیلاییِ طایفه بهداروند و از زیرشاخه‌های هفت لنگ بختیاری است.
او تا سال ۱۳۴۰ دبیرستان را در مسجدسلیمان به پایان برد و به خدمت آموزش و پرورش درآمد و در کسوت آموزگاری بازنشسته شد.
از سال ۱۳۵۰ در کنار آموزگاری، همکاری خود را با رادیو اهواز آغاز کرد و با همراهی منصور قنادپور، نوازنده سنتور که شیوه نوازندگی‌اش از استاد پایور تاثیر گرفته بود، آثاری را به دوگویش فارسی و بختیاری ارائه داد.
پس از انقلاب، با عطاجنگوک آشنا شد. جنگوک، بختیاری نبود اما زادگاهش شهر لار، از نظر فرهنگی و قومی شباهت بسیاری به فرهنگ بختیاری‌ها داشت.
در سال ۱۳۶۵ نخستین نوار شرکتی وی با نام "مال‌کنون" با آهنگ جنگوک به بازار موسیقی آمد.
این اثر در حدود ۲۰ سال از زمان تولید و انتشار اولیه‌اش همواره در رتبه اول فروش نوارهای بختیاری در ایران بود. به عقیده بعضی از کارشناسان موسیقی، آلبوم مال‌کنون، از موفق‌ترین آثار موسیقی محلی در ایران به‌شمار می‌آید.
۶ سال بعد دومین کار او با نام "هی‌جار" و با آهنگ و تنظیم جنگوگ روانه بازار شد.
پس از این دو اثر ، سه اثر دیگر به نام‌های "آستارَه"، "بَراَفتَو" و "تاراز" را با کمترین تعداد نوازنده به علاقه‌مندان موسیقی بختیاری ارائه داد.
همپای همیشگی وی در اکثر نوارها و کنسرت‌ها، علی‌حافظی نوازنده توانای نی بختیاری بوده است.
علاء‌الدین موسیقی بختیاری را عمیقاً درک کرده بود و قادر بود صورت متفاوتی از نسخه اصلی آن را به مخاطبان ارائه دهد؛ به طوری که نه خشونت آوازهای وحشی را داشته باشد و نه چنان رنگ و لعاب شهری به خود بگیرد که دیگر نتوان آن را موسیقی قومی و محلی نامید.
دقت نظر او یکی از عوامل توفیقش در جذب مخاطب بود. او به جای اینکه در فرهنگ‌های دیگر به دنبال ملودی بگردد و یا خود به ساختن ملودی‌های ضعیف بپردازد، از نغمه های بومی نهفته در صدای ساز توشمال‌های بختیاری بهره می‌برد.
وی علاوه بر آواز خوانی، ذوق آهنگسازی و ترانه‌سرایی نیز داشت و بسیاری از ترانه‌های ماندگار وی زاییده ذهن خلاق و هنر خود اوست که می‌توان به ترانه "تنگ بلور" که در سال ۱۳۵۱ با همراهی ارکستر رادیو اهواز به سرپرستی منصور قنادپور اجرا شد، اشاره کرد.
تاثیر زندگی در دل طبیعت از واژگانی که در شعرهایش استفاده می‌کرد کاملا مشهود بود؛ واژگانی مثل:
مَه (ماه)
اَفتَو (آفتاب)
آستارَه (ستاره)
کَوْگ (کبک)
اَوْر (ابر)
تَش (آتش)
کُهْ (کوه)
بارون و بسیاری واژه‌های دیگر.
از دیگر آثارش می توان به موارد زیر اشاره کرد:
_اجرای موسیقی بختیاری با گروه مستان در اهواز
_بَهیگ
_گُل‌های کاغذی
_دَنگ و فَنگ
_ویر
مسعود بختیاری هیچ گاه ازدواج نکرد و پس از بازنشستگی در سال ۱۳۷۹ به جمع خانواده خواهرش در کرج پیوست و از حضور در مجالس هنری دوری می‌جست و سرانجام در ۶۶ سالگی درگذشت و در امامزاده طاهر کرج به خاک سپرده شد.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity