🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#تندیس
#تندیس_مرمری رومی از یک جفت سگ تازی که با هم بازی میکنند (قرن اول یا دوم میلادی)
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#تندیس
#تندیس_مرمری رومی از یک جفت سگ تازی که با هم بازی میکنند (قرن اول یا دوم میلادی)
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#تندیس
#تندیس_مرمری رومی از یک جفت سگ تازی که با هم بازی میکنند (قرن اول یا دوم میلادی)
رومی ها سگ های تازی خود را از یونانیها یا کِلتیها میخریدند تا بتوانند در مراسم شکارهای خود از آنها استفاده کنند. نویسندگان رومی مانند پوبلیوس اوویدیوس ناسو (اووید) و لوسیوس فلاویوس آریان از آن ها به عنوان سگ های کِلتی یاد میکنند. (در نقوش به جا مانده) همراه برخی از خدایان رومیها، سگ های شکاری حضور داشتند. دیانا، نسخه رومی آرتمیس با سگ های شکاری، شکار خود را انجام میداد و مردم او را به عنوان یک خدای حامی حیوانات در نظر داشتند.
.
عشقی که رومیها به سگ هایشان داشتند را میتوان در مقبرههایی که برایشان ساختهاند دید. مقبره سگی متعلق به ۱۰۰ تا ۲۰۰ سال بعد از میلاد دارای کتیبهای لاتین است که روی آن نوشته شده است: "سگ کوچولوی ما، تو را با اشک حمل کردهام، همانطور که پانزده سال پیش با شادی بیشتر این کار را انجام دادم. پس اکنون، پاتریس، دیگر تو نمیتوانی هزاران بوسه بر من بزنی و نه میتوانی خود را به من بچسبانی. تو سگ خوبی بودی و با غم و اندوه، تو را در قبر مرمرین قرار داده و برای همیشه با خودم پیوند دادم. تو با روشهای زیرکانهات مثل یک انسان بودی. ای پاتریس عزیز، همیشه عادت داشتی که سر میز غذا به سراغ ما بیایی و چاپلوسانه در آغوش ما تقاضای غذا کنی. تو عادت داشتی که جامی که با دستانم اغلب برای تو نگه میداشتم را حریصانه بلیسی و مرتباً با دم تکان دادنت از استاد خستهات استقبال میکردی."
نکته: در میان محبوبترین نژاد سگ در روم باستان، وِرتراگوس، سگ شکاری ای با سرعت و مهارت استثنایی بود که به خاطر زیبایی اش نیز ارزشمند بود.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#تندیس
#تندیس_مرمری رومی از یک جفت سگ تازی که با هم بازی میکنند (قرن اول یا دوم میلادی)
رومی ها سگ های تازی خود را از یونانیها یا کِلتیها میخریدند تا بتوانند در مراسم شکارهای خود از آنها استفاده کنند. نویسندگان رومی مانند پوبلیوس اوویدیوس ناسو (اووید) و لوسیوس فلاویوس آریان از آن ها به عنوان سگ های کِلتی یاد میکنند. (در نقوش به جا مانده) همراه برخی از خدایان رومیها، سگ های شکاری حضور داشتند. دیانا، نسخه رومی آرتمیس با سگ های شکاری، شکار خود را انجام میداد و مردم او را به عنوان یک خدای حامی حیوانات در نظر داشتند.
.
عشقی که رومیها به سگ هایشان داشتند را میتوان در مقبرههایی که برایشان ساختهاند دید. مقبره سگی متعلق به ۱۰۰ تا ۲۰۰ سال بعد از میلاد دارای کتیبهای لاتین است که روی آن نوشته شده است: "سگ کوچولوی ما، تو را با اشک حمل کردهام، همانطور که پانزده سال پیش با شادی بیشتر این کار را انجام دادم. پس اکنون، پاتریس، دیگر تو نمیتوانی هزاران بوسه بر من بزنی و نه میتوانی خود را به من بچسبانی. تو سگ خوبی بودی و با غم و اندوه، تو را در قبر مرمرین قرار داده و برای همیشه با خودم پیوند دادم. تو با روشهای زیرکانهات مثل یک انسان بودی. ای پاتریس عزیز، همیشه عادت داشتی که سر میز غذا به سراغ ما بیایی و چاپلوسانه در آغوش ما تقاضای غذا کنی. تو عادت داشتی که جامی که با دستانم اغلب برای تو نگه میداشتم را حریصانه بلیسی و مرتباً با دم تکان دادنت از استاد خستهات استقبال میکردی."
نکته: در میان محبوبترین نژاد سگ در روم باستان، وِرتراگوس، سگ شکاری ای با سرعت و مهارت استثنایی بود که به خاطر زیبایی اش نیز ارزشمند بود.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity