🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۲۰ تیر سالروز درگذشت #حبیب_سماعی
( زاده سال ۱۲۸۰ تهران -- درگذشته ۲۰ تیر ۱۳۲۵ تهران ) نوازنده سنتور
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
۲۰ تیر سالروز درگذشت #حبیب_سماعی
( زاده سال ۱۲۸۰ تهران -- درگذشته ۲۰ تیر ۱۳۲۵ تهران ) نوازنده سنتور
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۲۰ تیر سالروز درگذشت #حبیب_سماعی
( زاده سال ۱۲۸۰ تهران -- درگذشته ۲۰ تیر ۱۳۲۵ تهران ) نوازنده سنتور
حبیب سماعی از همان خردسالی به یادگیری ساز نزد پدرش مشغول بود، به گونهای که هنگام نواختن ساز در سیزده سالگی باعث شگفتی شنوندگان میشد.
حبیب مدت کوتاهی را نیز در "مدرسه موسیقی" گذرانید و چیزهایی فراگرفت ولی چندی بعد آنها را رها کرد و حتی نتنویسی و نتخوانی را به کناری نهاد.
زمانی که با خانواده به مشهد کوچ کردند، چیزی نگذشت که ساز جادوئیاش در میان مردم آنجا ولوله انداخت.
اما او درونی ناآرام داشت و روی یک خط حرکت نمیکرد. به زودی شیفته نظام شد و به خدمت ارتش درآمد. با آن که خیری از "نظام" ندید و همگان همچنان او را به سازش میشناختند، تا پایان عمر کوتاه خود، در لباس نظام باقی ماند.
ابوالحسن صبا، آموزگار بزرگ موسیقی سنتی و دوست نزدیک حبیب، پس از آن که حبیب به تهران بازگشت، کلاسی برایش ترتیب داد تا شاگردانی را بپروراند ولی او حوصله این کار را نداشت، اهل نواختن بود، نه آموختن.
چندتن از شاگردانش مرتضی عبدالرسولی، قباد ظفر و نورعلی برومند بودند.
خالقی در تفاوت میان صبا و سماعی میگوید که اولی هرچه داشت و میدانست، نوشت و چاپ کرد و به همه آموخت، ولی دومی اصلا با نوشتن آهنگهایش مخالف بود. "بعدها هم کاری کرد که اثری از پنجه و مضرابش باقی نماند!...".
حبیب پس از فوت پسر ۱۲ ساله اش بد حال شد و شش صفحه گرامافون در سال ۱۳۰۶ با آواز پروانه به ضبط رساند.
خالقی، از پنج صفحه به جا مانده از پروانه و حبیب یاد میکند که هنوز پس از هفتاد سال که از عمرشان میگذرد، سخت تاثیرگذار است. مرگ نابهنگام و جانگداز پروانه بازار این صفحات را گرمتر کرد. صفحاتی که هنوز هم در زمان ما طالبان خود را دارد.
در سال ۱۳۱۹ که نخستین فرستنده رادیویی در تهران آغاز به کار کرد،
یک سال بعد خالقی به معاونت اداره موسیقی کشور برگزیده شد، به سماعی پیشنهاد کرد که از نظام به وزارت فرهنگ منتقل شود و کلاسی برای سنتور دایر کند. سماعی در آغاز پذیرفت و کلاس را به راه انداخت ولی زمان کوتاهی نگذشته، پشیمان شد و دوباره به وزارت جنگ برگشت.
حبیب سماعی در سال ۱۳۲۴ به بستر بیماری افتاد و سرانجام در ۴۵ سالگی درگذشت.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۲۰ تیر سالروز درگذشت #حبیب_سماعی
( زاده سال ۱۲۸۰ تهران -- درگذشته ۲۰ تیر ۱۳۲۵ تهران ) نوازنده سنتور
حبیب سماعی از همان خردسالی به یادگیری ساز نزد پدرش مشغول بود، به گونهای که هنگام نواختن ساز در سیزده سالگی باعث شگفتی شنوندگان میشد.
حبیب مدت کوتاهی را نیز در "مدرسه موسیقی" گذرانید و چیزهایی فراگرفت ولی چندی بعد آنها را رها کرد و حتی نتنویسی و نتخوانی را به کناری نهاد.
زمانی که با خانواده به مشهد کوچ کردند، چیزی نگذشت که ساز جادوئیاش در میان مردم آنجا ولوله انداخت.
اما او درونی ناآرام داشت و روی یک خط حرکت نمیکرد. به زودی شیفته نظام شد و به خدمت ارتش درآمد. با آن که خیری از "نظام" ندید و همگان همچنان او را به سازش میشناختند، تا پایان عمر کوتاه خود، در لباس نظام باقی ماند.
ابوالحسن صبا، آموزگار بزرگ موسیقی سنتی و دوست نزدیک حبیب، پس از آن که حبیب به تهران بازگشت، کلاسی برایش ترتیب داد تا شاگردانی را بپروراند ولی او حوصله این کار را نداشت، اهل نواختن بود، نه آموختن.
چندتن از شاگردانش مرتضی عبدالرسولی، قباد ظفر و نورعلی برومند بودند.
خالقی در تفاوت میان صبا و سماعی میگوید که اولی هرچه داشت و میدانست، نوشت و چاپ کرد و به همه آموخت، ولی دومی اصلا با نوشتن آهنگهایش مخالف بود. "بعدها هم کاری کرد که اثری از پنجه و مضرابش باقی نماند!...".
حبیب پس از فوت پسر ۱۲ ساله اش بد حال شد و شش صفحه گرامافون در سال ۱۳۰۶ با آواز پروانه به ضبط رساند.
خالقی، از پنج صفحه به جا مانده از پروانه و حبیب یاد میکند که هنوز پس از هفتاد سال که از عمرشان میگذرد، سخت تاثیرگذار است. مرگ نابهنگام و جانگداز پروانه بازار این صفحات را گرمتر کرد. صفحاتی که هنوز هم در زمان ما طالبان خود را دارد.
در سال ۱۳۱۹ که نخستین فرستنده رادیویی در تهران آغاز به کار کرد،
یک سال بعد خالقی به معاونت اداره موسیقی کشور برگزیده شد، به سماعی پیشنهاد کرد که از نظام به وزارت فرهنگ منتقل شود و کلاسی برای سنتور دایر کند. سماعی در آغاز پذیرفت و کلاس را به راه انداخت ولی زمان کوتاهی نگذشته، پشیمان شد و دوباره به وزارت جنگ برگشت.
حبیب سماعی در سال ۱۳۲۴ به بستر بیماری افتاد و سرانجام در ۴۵ سالگی درگذشت.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity